eleanax

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    843
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον eleanax

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα
  • Επάγγελμα
    ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τα έχετε μπερδέψει λίγο, το γάλα που έμεινε στο μπιμπερό διατηρείται λίγο. Εμείς κάναμε μικτή διατροφή για ένα διαστημα κι επειδή συχνά πείναγε κι άλλο κ βιαζόταν μας είχε συμβουλέψει η γιατρος να φτιάχνουμε μπιμπερο με συμπληρωμα κ να τα φυλαμε για 24 ώρες στο ψυγείο. Τελικά ομως πολλές φορές του έφτανε το μητρικό κ πετάγαμε το ετοιμο γάλα, γί αυτό φυλαγαμε τα μπιμπερό με έτοιμο αποστειρωμένο νερό, κ όταν χρειαζόταν το ζεσταίναμε κ ριχναμε τη σκονη. Επίσης κι εμείς ανακατευαμε 2 γάλατα ίδιασ εταιρίας, κανονικό κ αντιαναγωγικό για να μην είναι πολύ πηχτό. Την προτείνουν πολλοι παιδΥίατροι την ανσ΄μιξη σκευασμάτων!

  2. Διαφημίσεις


  3. το δικό μου παιδί πριν τα 3 χρόνια δεν ήταν καθόλου διεκδικητικό, αντίθετα από μόνο του τα μοιραζόταν όλα και του έκανε άσχημη εντύπωση που τα άλλα δεν ήταν στο ίδιο στυλ, δεν έχει πει ποτέ δικό μου είναι μην το πάρεις, αυτό το δικό μουυυυυυυυυυυυυυ! δεν το έχω ακούσει, απλά συχνά ζηλεύει των άλλων και προτείνει ανταλλαγή!
  4. ούτε εγώ τον πιέζω ή τον αναγκάζω, πάντως τις περισσότερες φορές το κάνει από μόνος του, αν δει ότι είναι πιο μικρό και κλαίει, αν πάλι δε το δίνει, τότε απευθύνομαι στο άλλο παιδάκι και του λέω ο αντρικος θέλει να παίξει λίγο με το παιχνίδι του, όταν το βαρεθεί θα στο δώσω να παίξεις κι εσύ! κι αυτό με το μοίρασμα, κι εγώ έτσι απαντώ όταν έρχονται σε μένα, δεν είναι δική μου δουλειά, τον αφήνω να ρωτήσει το παιδί μου, κι απλά είμαι παρούσα, πάλι το παιδί αποφασίζει, ίσως με μια μικρή παραίνεση δική μου ανάλογα με το ύφος του άλλου παιδιού, αν είναι επιτακτικό λίγο κουμπώνομαι και λέω και κανένα λογάκι, αν είναι ευγενικό παιδάκι τότε τους προτείνω να παίξουνε μαζί για να είναι και πιο διασκεδαστικό!
  5. όταν λέω το μαλώνω εννοώ αυτό ακριβώς που γράφεις, του επισημαίνω ότι δεν παίρνουμε πράγματα χωρίς να ρωτάμε και να το επιστρέψει ή να ρωτήσει το παιδάκι αν τον αφήνει να παίξει, συνήθως δίνουμε κι εμείς ένα παιχνιδάκι για ανταλλαγή, απλά καμιά φορά το κάνει λίγο πιο άτσαλα, αρπάξει, τότε το δικό μου ύφος θα είναι πιο έντονο! και για μένα αυτό που λες δεν είναι λάθος, μαθαίνουμε στο παιδί να μοιράζεται, δε θα μάθω εγώ το άλλο παιδί, εμένα με ενδιαφέρει η συμπεριφορά του δικού μου, με τον τρόπο μας όμως διαπαιδαγωγούμε και το άλλο που ακούει, για παράδειγμα λέω δώσε αντρίκο εσύ το παιχνίδι σου και το αγοράκι θα σου δώσει το δικό του, ή αν δεν έχει, ευκαιρια να παίξετε μαζί, ή λίγο ο ένας και λίγο ο άλλος αν το παιχνιδι δε μοιράζεται, το θεωρώ βασικό κανόνα κοινωνικής συμπεριφοράς!
  6. ο δικός μου πάλι μου έλεγε να συμπεριφέρεσαι φυσιολογικά!!!! μεγαααααααααααλη προσοχή για μένα είναι υπερβολή, πρόσεχα λίγο στο πρώτο τρίμηνο, και αυτό ήταν, μετά και λεκάνες σήκωνα γιατί βαριόμουνα να περιμένω τον άντρα μου να γυρίσει, και στο γραφείο ρολά για τον εκτυπωτή και ψώνια από το σούπερ και πολύ περπάτημα, και μπάνιο στη θάλασσα και διακοπές, και βολτούλες και πάρτυ με χορό και αναμονή σε ουρές, και επίβλεψη σε πολυόροφα κτίρια, και γενικά συνέχισα κανονικά τη ζωή μου....η άγνοια κινδύνου ίσως με βοήθησε, και οι οδηγίες του γιατρού: δεν είναι στιγμή να κάνεις μπαντζι τζαμπινγκ ή παρα πέντε αλλά συνέχισε τις όποιες δραστηριότητές σου αν με το καλό έρθει και μια δεύτερη εγκυμοσύνη, μάλλον έτσι και χειρότερα θα είναι για μένα, λόγω παιδιού μεγαλύτερου και αυξημένων υποχρεώσεων στο σπίτι, απλά μην αγχώνεστε, να χαρείτε την περίοδο αυτή, είναι υπέροχη για μένα!
  7. και στη γιαγιά θα μίλαγα, πιο πολύ γιατί όντως το παιδί δεν έκανε κάτι περισσότερο από άλλα παιδιά και για μένα υπερβολικά αντιμετωπίστηκε, σκέφτομαι δε ότι πολλές φορές μαλώνω λίγο πιο έντονα το δικό μου παιδί όταν θεωρώ ότι η συμπεριφόρά του απέναντι σε άλλα παιδιά δεν είναι σωστή, πχ. κατα λάθος να σπρώξει άλλο παιδί, ή να παρει ένα παιχνίδι χωρίς να ρωτήσει, ενώ ανέχομαι ίδιες συμπεριφορες προς το παιδί μου χωρίς να μιλήσω αντίστοιχα έντονα στα άλλα παιδιά, θέλω δηλ. το δικό μου παιδί να είναι υπόδειγμα ενώ παράλληλα όταν αδικείται δεν είμαι τόσο υποστηρικτική...ανάλογα την περίπτωση πάντα! λέτε να του δημιουργώ λαθος πρότυπο ή να πιστεύει ότι για να μην τον υποστηρίζω τόσο δεν τον πιστεύω ή πιστεύω ότι έχει μονο αρνητικά κι έτσι καταβαραθρωνω την αυτοπεποίθησή του??? απλά είμαι λίγο της λογικής της αυτοσυντήρησης, να μάθει ότι δεν είναι όλα ρόδινα και όταν αδικείται πρέπει μόνος του να υποστηρίξει τον εαυτό του, ίσως γιατί εγώ παραήμουνα ευγενική στη ζωή μου και δε μου βγήκε σε καλό! δεν ξέρω αν καταλάβατε τον προβληματισμό μου, πολύ θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας απόψεις!
  8. συμφωνώ με όλα, εκτός από το τελευταίο, εγώ σε αυτήν την περίπτωση θα μίλαγα, περίπου όπως μίλησε και ο πατέρας της κοπέλας που έγραψε για το περιστατικό.....
  9. συμφωνώ απόλυτα, όταν δίνω την περίφημη ελαφριά ξυλιά στον πωπό, απλά μεταφέρω ένα άμεσο μήν., κοίτα ξεπέρασες τα όρια, ούτε πονάει, ούτε πληγώνεται, γιατί πολύ απλά δεν τον δέρνω, μετά εξηγούμαστε και όλα καλά! να τον κλείσω όμως σε χώρο απομονωμενο, και μάλιστα χωρίς να του εξηγήσω, μονο του, έτσι για να καταλάβει, τι???????????? το θεωρώ απάνθρωπο, σκληρό και αναχρονιστικό,πολύ άσχημο για την ψυχολογία του παιδιού και χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα! για μένα δε η σκηνή στην ταβέρνα είναι πολύ περισσότερο σοκαριστική και βίαιη, και φυσικά επικίνδυνη και για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού, απαράδεκτο!
  10. από προσωπική πείρα θα πω ότι όταν με έβγαλε 1-2 φορές εκτός εαυτού και φώναξα πολύ, εκεί και στεναχωρέθηκε και έβαλε τα κλάμματα και τρόμαξε, γενικά τον επηρέασε αρνητικά και στεναχωρέθηκα κι εγω, ενώ στον πωπό, αυτό που λες σωτηρία, εμένα ψιλοσυνετίζεται αλλά πιο πολύ γελάει μετά, επομένως για μένα σίγουρα η λεκτική και ψυχολογική βία είναι απείρως χειρότερα, όταν ήταν πιο μικρούλης απλά βάραγα το χέρι μου στον τοίχο, τώρα τρώει 1 ελαφριά εκείνος και μία γερή ο τοίχος!
  11. και δεν είναι ξυλιά στο τέλος τέλος, εγώ του δίνω μία όπως όταν λέμε μεγειά και δίνουμε συμβολικά ένα ταπ στα μαλλιά του άλλου, ξυλιά, έλεος!
  12. και είναι καλό που τα έχει καταστρέψει??????, πιστεύεις ότι η ανοχή σου σε αυτό τον διαπαιδαγωγεί??? τι του μαθαίνει, καταστρέφουμε τα πραγματα των άλλων επειδή έτσι μας αρέσει??? ούτε εγώ τον έχω βάλει τιμωρία, πέρα από 1-2 φορες που τον έστειλα στο δωμάτιό του, προφανώς με ανοιχτή πόρτα, δεν τον ανάγκασα, τον παρακάλεσα να μείνει εκεί για να ηρεμήσουμε και οι δύο, και πιο πολύ εγώ, γιατί είχε κάνει κάτι σοβαρό ή επίσης είχε χαλάσει κάτι που αγαπούσα, ή άλλες φορές τον στέλνω για να μαζέψω τα σπασμένα και να μην τρυπηθεί, ζημιές θα γίνουν αλλά όχι ηθελημένα, δε θα τον αφήσω δηλ να πιάσει να γδάρει τα έπιπλα, να βάψει τους τοίχους, η άλλες σοβαρές ζημιές γιατί θέλω να μάθει ότι τον χώρο που ζούμε, ή εργαζόμαστε ή πάμε σχολείο, τον σεβόμαστε, και η ξυλιά στον πωπό ξέρω ότι πιάνει γιατί παίρνει το μην περισσότερο από τις φωνές, έκανα κάτι εκτός ορίων μαζεύομαι και δεν το ξανακάνω, και φυσικά ακολουθεί πάντα συζήτηση, έχω δει και πολλά κακομαθημένα που για να μη σηκώσουμε τον τόνο της φωνής ή και καλά τα πληγώσουμε τα αφήνουν να αλωνίζουν και να κάνουν ότι θέλουν, μη φτάνουμε στα άκρα!
  13. να σημειώσω ότι φοράω γυαλιά και μου έχει σπάσει ετσι 3 ζευγάρια των 500 ευρώ το καθένα και 1 ηλίου, και τώρα όποτε επιτίθεται του φωνάζω να προλάβω να βγάλω τα γυαλιά μπας και τα σώσω!
  14. έχω δε την υποψία ότι εσείς που σοκάρεστε μάλλον έχετε κορίτσια, γιατί αν δεν έχετε φάει κλωτσια στον καναπέ που χτυπιέται και καλά παίζοντας το αγγελούδι σας στη γνάθο που κόντεψε να τη σπάσει μαζί με όλα τα δόντια, τότε δεν ξέρετε τι σημαίνει ζωηρό παιδί, και χάνω την ψυχραιμία, εκεί θα του τα ψάλλω, γιατί πραγματικά πονάω, δε λέω για παιχνίδι το κάνει αλλά πόσες φορές δεν του έχουμε επισημάνει ότι πρεπει να προσέχει και τους άλλους όταν παίζει, κάθε φορά απλά το ξεχνάει και δεν μπορεί να υπολογίσει πόσο επικίνδυνο είναι το άλμα που θα κάνει πάνω σου, αυτό τι σημαίνει ότι είμαστε κακοί γονείς που το 3χρονο αγόρι μας δεν το έχει ακόμη καταλάβει, ή μπορείς την ώρα που σου έρχεται ο ουρανός σφοντύλι να αρχίσεις τις συζητήσεις, αυτό έρχεται μετά τη μπόρα!
  15. λοιπόν εγώ είμαι μία μαμά που έχει δώσει στον πωπό "ξυλιές" και έχω φωνάξει στο παιδί μου, οπότε πάω για την πρόνοια, δε θεωρώ ότι είμαι υπερβολική, συχνά όμως λόγω κούρασης και απειθαρχίας ή και έκθεσης του παιδιού σε κίνδυνο που δεν καταλαβαίνει θα αντιδράσω απότομα, ενστικτωδώς θα ανεβάσω τόνο φωνής, κυρίως για να επισημάνω τον κίνδυνο ή το λάθος, θα πέσει και καμία ελαφριά σε ακίνδυνο σημείο, πιο πολύ για το σημειολογικό του πράγματος, και στη συνέχεια αφού ηρεμήσουμε αμφότεροι θα εξηγήσω, θα μου εξηγήσει, θα ζητήσουμε συγνώμη, για την αταξία και τις φωνές ή την πωποξυλιά, και θα κάνουμε αγκαλιές, αν όλο αυτό το σκηνικό σοκάρει κάποιους τι να πω, μάλλον είμαι η εξαίρεση σε ένα κόσμο τέλειων μαμάδων!