Daphne-

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    608
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

10 Neutral

Περισσότερα για την/τον Daphne-

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Άντιμετωπίζεται όπως περίπου και η ζήλια προς το νέο αδελφάκι. Καταρχήν γίνεται αποδεκτό το συγκεκριμένο συναίσθημα. Δεν το επικρίνουμε ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα. Επειτα φροντίζουμε να εκφραστεί από το παιδί. Το συζητάμε και κυρίως ακούμε. Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό να εξαλειφθεί, ουτε και ειναι αυτό το ζητούμενο. Απλως να ισσοροπήσει ωστε να μην ταλαιπωρεί σε βάθος το παιδί. Ισως εντείνεται όταν το παιδί νιώθει γενικά παραμελημένο ή δεν ξέρω κι εγω τι. Εξαρτάται την περίπτωση. Ακόμη και με το αδελφάκι η ζήλια διαφέρει από παιδί σε παιδί και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του πρώτου παιδιού και το χρόνο που οι γονείς -κυρίως η μαμά- διαθέτει αποκλειστικά για το πρώτο παιδί κτλ... Αυτο που έγραψες οτι το παιδί νιώθει ότι αδικείται, νομίζω δεν ειναι ζήλια. Νιώθει αδικημένο ισως από κάποιον ενήλικα που καλείται να επιλύσει μια αντιδικία μεταξύ παιδιών?
  2. Δεν ξέρω εάν βάζω το θέμα στην κατάλληλη ενότητα. Εκεινο που θέλω να μάθω ειναι εάν η ΕΨΥΠΕ συνεχιζει να λειτουργει. Αυτο γιατι έχω καλέσει επανειλειμένα και δεν απαντα κανείς. Μήπως κάποιος γνωρίζει? Επίσης παρατηρω οτι συνεχιζει να υπάρχει το αντιστοιχο μπανερακι στο parents.
  3. ma
    Διαφημίσεις

  4. Δεν θα με ξένιζε η ιδέα καθόλου! Κι εμείς σε παιδικη χαρά κάναμε το τελευταιο της πάρτυ και ήταν το καλύτερο μέχρι τώρα. Στην περιοχή μας γίνονται πολλά πάρτυ σε παιδικές χαρές, όταν η εποχή το επιτρέπει. Στην παιδική χαρά που το κάναμε εμείς δεν μαζευέται κόσμος και έτυχε να γινεται κι αλλο πάρτυ την ίδια μέρα και ώρα. Στόλισμα ιδιαίτερο δεν κάναμε. Βάλαμε μόνο μία γιρλάντα, αλλά ειχαν στολίσει εκείνοι που έκαναν το άλλο πάρτυ! Πήραμε πίτσες και καφέδες από κοντινά καταστήματα και ένα τραπεζάκι για να κόψουμε την τούρτα. Ειχαμε και κλόουν που μάζεψε τα παιδιά (και από το άλλο πάρτυ) και τα απασχόλησε πολύ όμορφα για αρκετή ωρα. Ωραία ιδέα τα παγωτά! Οσο για τούρτα εάν συμφωνεί το παιδί, μπορείς να την παραλείψεις. Να τη χαίρεσαι την κόρη! *Σήμερα γύρισε από η βόλτα που ειχε πάει με το μπαμπά της με ένα κομμάτι τούρτα! Πέσανε πάνω σε πάρτυ στην παιδική και πήγε και ζήτησε κέρασμα! Δεν ξέρω στα Δ.Π. τι γίνεται με τα υπαίθρια πάρτυ, αλλά εδω στα Β.Π. ειναι πολύ συνηθισμένο. Δηλ. δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα, εάν ειναι σωστό ή οχι να καλέσει κάποιος κόσμο στην παιδική χαρά για να γιορτάσει γενέθλια.
  5. Daphne-

    Γιαννίκος

    Για τον κο Γιαννίκο, έχω να πω τα καλύτερα. Με αυτόν γέννησα το 2ο παιδάκι πρόσφατα. Ειναι χαμηλών τόνων, λιγομίλητος και σοβαρός. Προσωπικά δεν με ενοχλεί αυτό γιατί δεν επεδίωξα ποτέ φιλικές σχέσεις με το γιατρό μου, ουτε πολύ "μπλα μπλα". Ειναι γιατρός. Τελεία και παυλα. Επίσης στο θέμα των χρημάτων...άνθρωπος! Γέννησα με καισαρική, λόγω διαβήτη κύησης. Στις 37,6 εβδομάδες. Εκείνος ειχε τη γνώμη να αφήσουμε λίγο ακόμα, αλλά εγω βιαζόμουν Πήγαν ολα άψογα. Δεν ξέρω εάν ειναι δημοφιλής στο φόρουμ. Ειναι γενικά δημοφιλής και στην περίπτωση του αξίζει. Για το θέμα σου δεν έχω άποψη, δεν ειμαι γιατρός. Ωστόσο μπορείς να το συζητήσεις μαζί του ή να ζητήσεις άλλη γνώμη. Ελπίζω να σου πάνε ολα καλά!
  6. Πιάνω το θέμα που έβαλες από την αρχή. Καταλαβαίνω πόσο στεναχωρήθηκες, θίχτηκες και θύμωσες καθώς και το γιατί. Χρειάζεται ιδιαίτερη λεπτότητα για να θίξει τρίτος θέματα που αφορούν το παιδί κάποιου άλλου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση σε ενοχλεί πιο πολύ γιατί έχει δίκιο, πράγμα που κι εσύ παραδέχεσαι. Ομως ψυχραιμία γιατί φαίνεται να έχεις ένα πολύ καλό παιδάκι, που ενδιαφέρθηκε και μετάνιωσε γι αυτό που έκανε. Σε αυτό μπορείς να βασιστείς και να συνεχίσεις να κάνεις δουλειά. Οι παρέες, το σχολείο, οι δασκάλες και πολλοί άλλοι παράγοντες επηρεάζουν τα παιδιά και δεν είναι οι γονείς οι μόνοι υπεύθυνοι, πόσο μάλλον οι "φταίχτες". Καλά εκανες και της ειπες να μην κάνει κήρυγμα και οτι θα του μιλήσεις εσύ. Καταρχήν ηταν φορτισμένο το κλίμα και δεν είχε νόημα. Και δευτερον αυτα λύνονται σε δεύτερο χρόνο και με πολλές επαναλήψεις. Η γνωμη μου ειναι να μιλήσεις με κάποιον ειδικό πχ μπορείς να καλέσεις τη γραμμή σύνδεσμος, για να πάψεις να ανησυχείς, και να σταματήσεις να νιώθεις ένοχη. Γιατί σαφώς κάποια πράγματα δεν κάνεις καλά όπως όλοι μας. Κανεις δεν ειναι τέλειος γονιός, ουτε ειναι κάτι που σπουδάζεται. Ο καθένας βρίσκει τους τρόπους του, καθως περνάει καιρός.
  7. Δεν εχω γνωρισει 6χρονο που να νομιζει οτι μπορει να πεταξει, ωστοσο ναι ειναι επικινδυνο εαν το μπαλκονι δεν διαθετει προστασια. Αυτός ειναι ένας ακομη λόγος για να καλεσεις το απέναντι παιδάκι σπίτι σας όμως Απ οτι καταλαβαινω δεν ταλαιπωρει "ολο τον κόσμο", αλλα εσένα και ισως τους γονεις σου. Ωστόσο απο τη στιγμη που δεν εχει παρεα και βαριεται, μόνη στο σπίτι με δυο παπουδες, είναι επόμενο να "σας ταλαιπωρει".
  8. Και στη συζητηση αυτη που το παρατηρεις? Αυτο δεν ειναι κοινωνικο ον, αλλα party animal:) Ουτε κι εγω θεωρω τους ενδοστρεφεις προβληματικους. Εξάλλου κι εγω μαλλον ετσι θα με χαρακτηριζα... Συμφωνώ με αυτο. Η κριση δεν επηρεαζει την κοινωνικοτητα. Υπάρχουν τροποι...
  9. Εχει σχέση με τις προταιρεότητες του καθενός. Μια προτεραιοτητα για μενα ειναι η κοινωνικη ζωη. Των παιδιων κυριως. Οχι τα ακριβα ρουχα και το τζιπ. *Αν και τωρα που το σκεφτομαι, πέρισυ που η μαμα δεν δουλευε πάλι δεν ειχε χρόνο. Τελικα το παιδακι, τοτε συμμαθητρια της κορης μου, αφου μου ζητησε πολλες φορες να ερθει σπίτι μας να παιξουν, αρχισε να ερχεται. Εγω το επιδιωξα. Η μαμα εφευγε για να φτιαξει νυχια κτλ. Εμενα δε με πειραζε, αλλα φετος το δεχτηκα μονο μια φορα επειδη εχω και ενα μωρο.
  10. Καλε της το είπα! Εξάλλου γιατι να μην της το πω? Για κανεναν πια δεν ειναι ντροπη "να μην μπορει". Οπότε μιλάμε για να μη "φορτωνουμε"...
  11. Εντάξει εδω μιλάμε για ανθρώπους που καταπιέζονται ψυχικα και κατα προεκταση οικονομικα για να ικανοποιήσουν δηθεν τα παιδια τους, ενω στην ουσια τρεφουν το "εγω" τους. Κι εγω τις προάλλες μιλουσα με ζευγαρι που εργαζονται αρκετες ωρες, δεν μπορουν να πανε μια βολτα το παιδι, λογω κουρασης, αλλα ψωνισανε επωνυμα παπουτσια στο παιδι της ταξης των 100 ευρω (για προχειρα). Δηλαδη η πρωτη προτεραιοτητα ειναι τι θα φορεσουν και αν θα συνεχισουν να κυκλοφορουν με το τζιπ. Ειναι θεμα προτεραιοτητων λοιπον (για τη μεση ταξη). Επισης στη δεκετια του 80 και 90 δεν ζουσαμε στερημενα, και το κυριοτερο: με βαση το παρον σχεδιαζαμε το μελλον μας. Τωρα δεν ξερουμε τι μας περιμενει αυριο... *To κινητο που ανεφερες αναρωτιεμαι σε τι χρειαζεται. Εμεις δεν εχουμε φτασει σε "ηλικια κινητου", αλλα κι οταν φτασουν δεν ξερω εαν θα επιτρεψω και γιατι.
  12. Επίσης κάτι που δεν γινοταν στην εποχη μας ηταν, να υπάρχουν τοσο εντονες οικονομικες ανισότητες μέσα στο ιδιο σχολειο. Υπήρχαν μεταξυ παιδιων του Δημοσιου και των Ιδιωτικων, οποτε δεν μας ενοχλουσε. Και δεν ενοχλουσε και τα παιδια που θέλουν να κανουν οτι κάνουν και τα αλλα. Τωρα σε ενα σχολειο Δημοσιο, σε μεσοαστικη περιοχη, βλέπεις παιδια να κανουν παρτυ σε ακριβο παιδοτοπο και να καλουν ολη την ταξη, και παιδια που δεν κανουν παρτυ καθολου και δεν εχουν σχεδον ουτε να φανε. Και ερχεται η μαμα που οργανωνει το σουπερ ακριβο πάρτυ και δηλώνει ανύποψιαστη: "Α! το δικο μου παιδι ειναι πολυ κοινωνικο και γι αυτο ηθελε να καλεσουμε ολη την ταξη"! (Kαι το δικο μου ειναι, αλλα εγω του ειπα οτι δεν μπορω να καλεσω ολη την ταξη στον χ παιδοτοπο, γιατι δεν εχω να διαθεσω τοσα)
  13. Μιλουσαμε για τα πάρτυ των παιδιων. Αυτα δεν εχουν βιωσει την κατασταση στην οποια ζουσαμε εμεις. Για αυτα ειναι μακρινο παρελθον, οπως ηταν για μας η κατοχη. Και πάλι δεν καταλαβαινω γιατι η συγκριση με την "παλια εποχη που ημασταν ευτυχισμενοι με λιγοτερα" σταματα τη γκρινια. Και στην τελικη η "γκρινια" δεν ειναι φυσιολογικη αντιδραση οταν καποιος στερειται πραγματα ξαφνικα? Και ειναι η λυση να δει τα πραγματα με αλλη οπτικη ή να τα αλλαξει? (Προσωπικα προτιμω το 2ο αν και συμβιβαζομαι με λιγοτερα ή καθολου...)
  14. Δεν ξέρω εαν βοηθαει αυτό. Και οι γιαγιαδες μας υπενθυμιζαν να φαμε το φαγητο μας γιατι "τοτε στην κατοχη που δεν ειχαμε να φαμε..", αλλα δε βοηθουσε να φαμε κατι που δεν θελαμε. Σίγουρα συμφωνώ. Στο "πρέπει" εχω ερωτήματα. Ναι μεν "πρεπει" αλλα μπορουν να το κανουν κάποιοι? Και το οτι δεν μπορουν δεν ειναι κατακριτεο. Ναι όντως! Για μένα ευτυχία ειναι να μπορεις να ζεις τη ζωη με την πλήρη εννοια της λέξης. Αυτο που κάνουν τα παιδια οσο ειναι μικρα τουλάχιστον. Βασικα γεννιουνται ευτυχισμενα. Οπότε δικο μας μελημα πρεπει να ειναι η διατηρηση αυτης της ορεξης για ζωη που εχουν. Α! και για να μην ξεφευγω από το θεμα: η ευτυχια εξαρταται σε μεγαλο βαθμο, απο την ανθρωπινη επαφη. Και οι ενηλικες και τα παιδια εχουν αναγκη από φιλους και κοινωνικη ζωη. Επειδη αυτο δεν στοιχιζει σε ολες τις περιπτωσεις, θεωρω οτι δεν επηρεαζεται απο καμια οικονομικη κριση.
  15. I trust you, οσον αφορα το μεγεθος της τούρτας . Το ζήτημα όμως δεν ειναι τι πειραζε εμενα, αλλα οτι ειναι ακυρο να συγκρινουμε τις εποχες γιατι 1. Η τωρινη οικονομικη πτωση ηταν ραγδαια, γεγονος που επηρεασε και ψυχολογικα τους ανθρωπους σε βαθμο να μην μπορουν να προσαρμοστουν και οικονομικα και ψυχολογικα. Με λιγα λογια μια μεση οικογενεια που ειχε μαθει σε εναν Α τροπο ζωης ειναι δυσκολο να "πηδηξει" στον τροπο ζωης πριν 30 χρονια και να ειναι καλα. (Δε μιλαω για μενα. Ευτυχως και δυστυχως εμεις "περνουσαμε κριση" και πριν την κριση) 2. Η ευτυχια των παιδιων διαχρονικα, δεν εξαρταται κυριως απο τα υλικα αγαθα. Αρα ουτε τοτε "ειμασταν ευτυχισμενοι" αν δεν υπηρχαν οι αναλογες προυποθεσεις, ουτε και τωρα ειμαστε επειδη κανουμε ή δεν κανουμε ακριβο παρτυ.
  16. Δεν ξέρω. Μάλλον όλα μαζί, λίγο απ' ολα, εξαρταται. (Εκτος απο το να αυξανουμε τους πόρους μας, ολα ειναι πιθανά) Νευριαζα επειδη επρεπε να μοιραστω την τουρτα, η οποια ειχε γινει σουρωτηρι απο τα κερακια! Δεν ηταν τα χρηματα μονο, αλλα ο χρονος και η κουραση (διαχρονικοι παραγοντες) που καθοριζαν το πως θα γιορτασουμε. Και βεβαια θα ημουν πιο ευχαριστημενη εαν καναμε δυο ξεχωριστα παρτυ. Οσο περισσοτερα τοσο το καλυτερο. Ισχυει για ολα τα παιδια ή κανω λαθος? (ΠΡΟΣΟΧΗ: δεν εννοω οτι δεν πρεπει να υπαρχουν ορια κτλ) Κι εγω. Γιατι ηθελα να εχουμε κοσμο και κυριως παιδια οσο το δυνατον περισσοτερο. *Η τουρτα ηταν ηδη μικρη. Ποσο πιο μικρη?