Πατερας με καρκινο

[momitsi]

Καλησπερα, γραφω εδω μηπως καποιος απο εσας ειχε καποια παρομοια εμπειρια και μπορει να με βοηθησει.

Ειμαι 28 χρονων και διανυω τον εκτο μηνα της πρωτης εγκυμοσυνης που εγινε μετα απο εξωσωματικη. Το προβλημα μου ειναι οτι ο πατερας μου, ετων 63, το καλοκαιρι διαγνωστηκε με καρκινο στο παγκρεας με μεταστασεις και τα προγνωστικα δεν ειναι καλα. Ετσι αποφασισαμε με τον αντρα μου να επισπευσουμε την εξωσωματικη για να προλαβει και ο μπαμπας μου να δει το εγγονακι του. Σημειωνω οτι ειναι κατι που θα καναμε ουτως η αλλως, απλα θελαμε να μαζεψουμε λιγα λεφτα ακομα. Τελοσπαντων, μας λενε οι γιατροι του πατερα μου οτι δεν μπορει να εγχειριστει γιατι το ποσοστο επιβιωσης απο αυτην την εγχειρηση ειναι σχεδον μηδαμινο, οποτε ξεκιναμε χημειοθεραπειες, οι οποιες μεχρι τωρα εχουν πολυ καλα αποτελεσματα, ανελπιστα καλα. Δεν εχει γινει θαυμα, απλα διατηρειται ο καρκινος και δεν εξαπλωνεται και ο πατερας μου απο εκει που ειχε φοβερους πονους τωρα δεν εχει. Μας εχουν πει οσο κρατησει ετσι ειναι καλα. Δεν ελπιζουμε σε κατι καλυτερο δυστυχως.

Το θεμα μου ειναι το ψυχολογικο κομματι της αρρωστιας και γενικα ολη η αντιδραση του πατερα μου σε αυτην. Οι γιατροι ειπαν οτι του βγηκε ο καρκινος απο στεναχωρια και οντως τα τελευταια σχεδον 10 χρονια εχει κανει πολλες λανθασμενες και ατυχες επιλογες στην εργασια του με συνεπεια τεραστια οικονομικα προβληματα. Αυτο τον φθειρει ολα αυτα τα χρονια. Στην αρχη της αρρωστιας ειχε καταπεσει απιστευτα, τοσο που πιστευαμε οτι δεν ειχε τη διαθεση να το παλεψει καθολου. Μετα καθως καλυτερευε και δεν ποναγε, ανεβηκε η ψυχολογια του και φανηκε να εχει πολυ μεγαλη διαθεση να παλεψει, να περασει χρονο μαζι μας και γενικα να κανει πραγματα. Αυτο ομως κρατησε πολυ λιγο, καθως παλι η ψυχολογια του επεσε και ειναι ολη μερα στο κρεβατι, χωρις να ποναει το τονιζω, δεν εχει ορεξη να φαει, δεν κανει αυτα που του λενε οι γιατροι για να βοηθησει τον εαυτο του, φωναζει στη μητερα μου συνεχεια, τα θελει ολα στο χερι, και οποτε παω κι εγω ουτε που μου μιλαει, ενω ειχαμε υπεροχη σχεση, και σημερα μαλιστα μου εβαλε τις φωνες επειδη του ειπα να παμε μια βολτα, με αποτελεσμα να με πιασουν τα κλαμματα, φταινε και οι ορμονες τωρα βεβαια, και γενικα ολο αυτο σιγουρα δε μου κανει καλο στη φαση που ειμαι.

Πιστευετε οτι υπαρχει καποιος τροπος που να μπορω να τον βοηθησω στην ψυχολογια του; Εννοειται οτι δε θελει να παει σε ψυχολογο..

Συγγνωμη για το τεραστιο ποστ..

ακριβως την ιδια κατασταση ζησαμε και μεις πριν κατι χρονια με τον πατερα μου μετα τις χημειοθεραπειες...επαθε καταθλιψη-εκλεγε συνεχεια και δεν ηθελε να παει σε ψυχολογο.μεχρι που ο ψυχολογος που δε ειδε ποτε,εμεις τον βλεπαμε μας ειπε να του δωσουμε χαπια με ζαχαρινη το γνωστο πλασεμπο....οτι και καλα μας τα εδωσε γιατρος που ειναι ειδικος σε καρκινογεννεσεις και πολλα αλλα και οτι θα του κανουν πολυ καλο στη αμυνα του οργανισμου για τον καρκινο οτι βοηθαει να μην εξαπλωθει-οτι θα ανεβει ψυχολογικα και πολλα πολλα παραμυθια...με τα χιλια ζορια τα πηρε και ΘΑΥΜΑ ενιωθε καλυτερα...πετουσε......γιατι ολοι οι γιατροι μας ειπαν οτι το ψυχολογικο ειναι το Α και Ω σε εναν καρκινοπαθη, για να μην τα πολυλογω περασαμε την επικυνδινη 5ετια χωρις μετασταση και του ειπαμε μετα ολη την αληθεια...φυσικα θυμωσε αλλα τελικα καταλαβε!δυστυχως δεν εχουμε ολοι την ιδια καταληξη και λυπαμε πραγματικα γιατι αυτη η καταραμενη αρρωστια θεριζει.μετα ειχαμε και την μητερα μου αλλα το αντιμετωπισε με πολυ θαρρος και το πολεμαει ακομα....με μεγαλο σθενος και πυγμη....φετος κλεινει και αυτη 5 χρονια και ελπιζουμε στα καλυτερα αποτελεσματα τον Σεπτεμβριο!

[katerinars]

love4four, χρονια πολλα επισης, να χαιρεσαι την οικογενεια σου. Ο μπαμπας μου ειναι σπιτι ακομα, εχει χειροτερεψει πολυ, η δυσπνοια ειναι πολυ χειροτερη και εχει αρχισει να τα ψιλοχανει κιολας ακομα και οταν ειναι ξυπνιος. Ειναι παρα πολυ ανησυχος συνεχεια και σημερα το πρωι μου ειπε η μαμα μου οτι της ελεγε οτι πεθαινει, δεν ξερω τι θα γινει.. Και το φοβερο ειναι οτι η γιαγια μου, η μαμα της μαμας μου, επαθε εγκεφαλικο σημερα και ειναι στο νοσοκομειο.. Δεν ξερω ποιον θα πρωτοφροντισει η μαμα μου. Ο μπεμπης κι εγω ειμαστε καλα, προσπαθω να εχω καλη ψυχολογια, με βοηθαει πολυ ο αντρας μου σε αυτο. Αν δεν ειχα και αυτον δεν ξερω τι θα εκανα ειλικρινα..

 

Momitsi, σε ευχαριστω για την συμπαρασταση. Χαιρομαι παρα πολυ οταν ακουω οτι ανθρωποι βγαινουν νικητες απο αυτην την ιστορια. Ευχομαι ειλικρινα να συνεχισουν τα καλα αποτελεσματα και να μην ταλαιπωρηθειτε αλλο.

[momitsi]

μακαρι κοριτσι μου ολα να πανε καλα!ειναι δυσκολα σε νιωθω αλλα να ειστε εσεις καλα με τον αντρα σου και το παιδακι γιατι οπως και να το κανουμε υπαρχουν και χειροτερα!

[katerina_s]

katerinaki και εγώ σε ειχα στο μυαλό μου..Υπομονη κοριτσάκι μου..υπομονη!

[love4four]

Υπομονή Κατερινάκι... πω πω κι αυτή η μαμά σου πόσα κομμάτια να γίνει η γυναίκα...

[katerinars]

Χτες εφυγε ο μπαμπας μου, ευτυχως χωρις πονους, ξεκουραστηκε. Σας ευχαριστω πολυ ολους για τα καλα σας λογια και ευχομαι μεσα απο την καρδια μου οσοι παλευουν με αυτην την αρρωστια να βγουν νικητες.

[zouzounel]

ας ξεκουραστεί ο άνθρωπος... κανεις δε θα επρεπε να ταλαιπωρείται από αυτήν την παλιοαρρώστεια...

να είστε καλά, να τον θυμάστε

θα παραθεσω ενα ποίημα του Ουράνη, με άγγιξε πολύ όταν εχασα κι εγώ τον πατέρα μου:

 

 

"Η Ζωντανή Νεκρή"

 

Δὲν πέθανες! Στὴν κάμαρα ἀκόμα τ᾿ ἄρωμά σου

εἶναι ἁπλωμένο ὡς τώρα δὰ νὰ μ᾿ ἄφησες, κι ἀπάνω

στὸν καναπὲ ἀτέλειωτο μένει τὸ κεντημά σου

καὶ τὸ κομμάτι πού ῾παιζες εἶναι ἀνοιχτὸ στὸ πιάνο.

 

Ἀπάνω στὸ τραπέζι μου πάντα ἡ δική σου εἰκόνα,

ποῦ πάντα μὲ τὴν ἥμερη ματιά της μὲ κοιτάζει,

καὶ δὲν εἶναι ὁ ἄνεμος, μὰ εἶσαι ἐσύ, τὴν πόρτα

ποὺ μισανοίγεις γιὰ νὰ μπεῖς τὴν ὥρα ποὺ βραδυάζει.

 

Δὲν πέθανες. Εἶσαι παντοῦ καὶ εἶσαι μέσα σὲ ὅλα:

στῶν ρόδων τὸ ξεφύλλισμα, στὸ στεναγμὸ τοῦ ἀγέρα,

στὰ νέφη ποὺ χρυσίζουνε σὰν πάει νὰ σβήσει ἡ μέρα

κι ὡς καὶ τὶς νύχτες δίπλα μου σὲ νοιώθω ξαπλωμένη...

 

Δὲν πέθανες. Ἀδιάφορο οἱ μῆνες κι ἂν περνᾶνε:

τότε οἱ νεκροὶ πεθαίνουνε, ὅταν τοὺς λησμονᾶνε!

 

 

δεν τους ξεχνάμε τους αγαπημενους μας και ετσι δεν πεθαίνουν ποτέ... εστω μεσα στην καρδιά μας...

 

καλό ταξίδι...

[pashalitsa]

Πολλά συλλυπητήρια... Κι εμένα "έφυγε" ο πεθερός μου πριν από λίγες μέρες εντελώς ξαφνικά, από καρδιά, μόλις 65 ετών... ακόμα δεν το πιστεύω...

[love4four]

Χτες εφυγε ο μπαμπας μου, ευτυχως χωρις πονους, ξεκουραστηκε. Σας ευχαριστω πολυ ολους για τα καλα σας λογια και ευχομαι μεσα απο την καρδια μου οσοι παλευουν με αυτην την αρρωστια να βγουν νικητες.

 

Κατερίνα (μου),

 

Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια... Είναι πολύ δύσκολες ώρες για όλους σας, τα λόγια μοιάζουν φτωχά... Να είστε καλά κορίτσι μου να τον θυμάστε. Ας ξεκουραστεί ο άνθρωπος που τόσο ταλαιπωρήθηκε. Να είναι ελαφρύ το χώμα του....

Πρόσεχε, όσο μπορείς, τον μπέμπη σου ...

[kardoulini]

Ολόθερμα συλληπητηρια για τον μπαμπάκα σου !!! Να είσαι δυνατή για να στηρίξεις και την μανούλα σου και οσο μπορείται να χαμογελάτε που ξεκουράστηκε (αφού δυστυχώς του έτυχε αυτο) και να σκεφτεστε ότι ειναι κάπου εκεί δίπλα σας και σας προστατευει και θέλει να είστε καλά.

Με το καλό και ο μπεμπούλης σου...που θα ερθει να σας ομορφύνει την ζωή.

Σου στελνω μια γλυκια αγκαλιά.

Να μας γράφεις τα νέα σου....και όπως είπαμε.....σας βλέπει........

[katerinars]

Σας ευχαριστω πολυ ειλικρινα. Ευχομαι καθε καλο σε ολους. Εμεις ειμαστε καλα, εγινε η κηδεια, ολα ηρεμα ηταν. Ο μπεμπης ειναι καλα και ετοιμαζομαστε για γεννα, εχουμε μεγαλωσει πολυ.

[elenik]

Θερμα συλληπητηρια κοριτσακι.

Ας αναπαυθει η ψυχουλα του....

Να θυμασαι. Εκει ψηλα σε κοιταει ... και δεν ποναει πια.... απλα σε καμαρωνει και θελει να φανεις δυνατη και να συνεχισεις...

Το bebe και τα ματια σου.

[Messinia]

Κατερινάκι μου σε νιώθω αφάνταστα!

Πριν 4 χρόνια ο πατέρας μου διαγνώστηκε με ραβδομυοσάρκωμα προστάτη! Αυτό σημαίνει 5η βαθμίδα καρκίνου! Ο πιο επιθετικός καρκίνος, στο τελευταίο του στάδιο! Το πολεμήσαμε με χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες. Οι γιατροί δε μας έδιναν καμία ελπίδα. Κι όμως φτάσαμε στο σήμερα και ζει! Ναι ζει! Από ψυχολογία ο πατέρας μου μηδέν! Ό,τι κάναμε το κάναμε εμείς στο σπίτι... Υπομονή κορίτσι μου κι όλα θα πάνε καλά....

Εάν θές καμία πληροφορία από γιατρούς μπορείς να μου στείλει π.μ..

 

 

Εχει και ο μπαμπας μου καρκινο στον προστατη(αδενοκαρκινωμα),με gleason sccore 8 (3+5),ξερεις τι ειναι αυτο?Ποσο εχει ο μπαμπας σου?

Αναρωτιεμαι ποια η διαφορα ραβδοσαρκωματος με αδενοκαρκινωμα!

Ο μπαμπας σου εχει μεταστασεις?

Ευχομαι να συνεχισει να ειναι καλα!!!!!!!Ποιος γιατρος τον παρακλουθει?

Εμεις πηγαινουμε στο ΓΝΑ!Ειμαι πολυ ευχαριστημενη απο τους γιατρους!Πολυ φιλικοι,πολυ μορφωμενοι και προθυμοι να σε βοηθησουν!Ειμαι τυχερη σε αυτο,πιστευω!

[ΙΩΑΝΝΑ_30]

Καλησπέρα.Ήθελα και 'γω να μοιραστώ την δική μου αγωνία γιατί νιώθω να καταρρέω ψυχολογικά και σωματικά.Πριν 2 εβδομάδες μάθαμε ότι ο πατέρας μου έχει καρκίνο του προστάτη με glison αν το λεω και καλά 6 (3+3). Κάναμε και αξονικές εχουν βγεί καθαρές. Μένει το σπινθιρογράφημα αλλα δεν μπορούμε να το κάνουμε γιατί μολύνθηκε από τη βιοψία μάλλον και έχει ουρολοίμωξη. Είναι στο νοσοκομείο εδώ και 4 μέρες με ενέσιμη αγωγή.Του είπαμε με την αδερφή μου ότι είναι ένα προκαρκινικό στάδιο και όχι όλη την αλήθεια γιατί είναι δύσκολος και αγχώδης άνθρωπος και πιστέυαμε οτι θα το έπερνε πολυ άσχημα. Ακόμα και έτσι βέβαια έχει πέσει πολυ η ψυχολογία του δεν τρώει τίποτα δεν συνεργάζεται καθόλου σε αυτά που του λένε οι γιατροί και μας έχει κάνει όλους χάλια. Οι γιατροί μας είπαν ότι αν βγει και το σπινθιρογράφημα οστών καθαρό τότε θα γίνει ολική αφαίρεση του προστάτη και θα έχει μέχρι και 99% ίαση.

Έχει κάνει και 3 μπαλονάκια στην καρδιά και φοβόμαστε μην πάθει τίποτα στο χειρουργείο. Ξέρει κανείς σας αν γίνετε με ολική νάρκωση

ή με επισκληρίδιο; κάποιοι ΄λένε πως γίνετε με επισκληριδιο άρα γλιτώνουμε αυτόν τον κίνδυνο. Βοηθήστε με σας παρακαλώ αν γνωρίζετε κάτι. Εχω τρελαθεί δεν τρώω έχω μείνει 48 κιλά ζαλίζομαι όλη μέρα πηγαίνω στη δουλειά και βάζω τα κλάματα γυρνάω στο σπίτι και η μικρή μου 3 χρονών μου λέει ωχ μαμά βαρέθηκα να σε βλέπω να κλαις. Μπροστά του βέβαια προσπαθώ να είμαι δυνατή δεν του έχω δείξει τίποτα, εκείνος μου λέει καλύτερα να πέθαινα από την καρδιά μπαμ και κατω και άλλα τέτοια και με κάνει ράκος.

[Jarett]

Οι γιατροί μας είπαν ότι αν βγει και το σπινθιρογράφημα οστών καθαρό τότε θα γίνει ολική αφαίρεση του προστάτη και θα έχει μέχρι και 99% ίαση.

 

Αυτό ακριβώς.

Και ο πατέρας μου είχε με στάδιο gleason 6 και λόγω της υγείας του δεν μπορεί να μπει καθόλου χειρουργείο (δεν θα βγει ζωντανός).

Όλες οι υπόλοιπες εξετάσεις του βγήκαν καθαρές, έκανε ακτινοβολίες και τώρα είναι οκ. Κάνουμε κάθε εξάμηνα μια εξέταση αίματος PSA και το παρακολουθούμε.

Θεωρώ ότι θα περάσει (όπως και του δικού μου) και θα'ναι μια χαρά μετά. Φτάνει που το προλάβατε σε αρχικό στάδιο.

και αφού έχει και τη δυνατότητα να βγάλει τον προστάτη χειρουργικά ακόμα καλύτερα. Θα γίνει μια χαρά μετά.

Κοιτάχτε να ανεβάσετε την ψυχολογία σας λίγο γιατί αυτό μετράει πολύ.

[lazariska]

Εμείς το ζήσαμε αυτό με τον πατέρα μου πριν 7,5 χρόνια, τον Ιούλιο του 2006.Το PSA δεν ήταν εκτός ορίων αλλά πάλι καλά η μαμά μου είναι νοσηλεύτρια κ κάτι την παραξένεψε κ το έψαξε κ όντως ήταν καρκίνος. Εμάς το glison ήταν 8(άρα επιθετικός) δε θυμάμαι όμως τα 2 νούμερα πως ήταν. Έκανε σχεδόν αμέσως το χειρουργείο κ απ'ότι φαίνεται είναι καλά. Ελέγχει σχεδόν κάθε τρίμηνο ή εξάμηνο το PSA. Κάποια στιγμή το 2011 αυξήθηκε πάλι λίγο κι έκανε κάτι ακτινοβολίες κ τώρα πάλι είναι μηδενισμένο. Γενικά φαίνεται μια χαρά απλά η επέμβαση του δημιοούργησε έντονο πρόβλημα ακράτειας κ τον έχει επηρεάσει αρκετά ψυχολογικά αλλά κατά τ'άλλα δείχνει καλά. Βέβαια κάθε φορά που κάνει εξέταση τρέμει η καρδούλα μου αλλά τι να κάνουμε. Γενικά μου έχουν πει ότι στον προστάτη ο καρκίνος δεν είναι κ τόσο επικίμδυνος.

[ΙΩΑΝΝΑ_30]

Αχ ρε κορίτσια μου δώσατε ελπίδες τώρα να ΄στε καλά. Εγώ μόνο την λέξη καρκίνο που άκουσα λέω πάει τον χάνω τον πατέρα μου.Σήμερα μιλήσαμε το πρωί πριν φύγω στη δουλειά και ήταν ευδιάθετος μου είπε κιόλας ότι αύριο μάλλον θα βγει απο το νοσοκομείο και θα τον δώ όταν σχολάσω και είμαι πολύ χαρούμενη έχω να τον δω απο την Δευτέρα γιατί είναι στο νοσοκομείο του πολυγυρου. 'Ηθελα αν γνωρίζετε να μου πείτε για γιατρούς,μάθαμε ότι ο Ιωαννίδης στο Παπαγεωργίου έιναι κορυφή σε αυτές τις εγχειρήσεις στη θεσσαλονίκη αλλά είναι πολύ κακός σαν άνθρωπος,και με το χρηματικο ότι είναι γδάρτης.

[Χαρά-Μαρία]

Δυστυχως ο πατερας μου διαγνωστηκε με ογκο στον εγκεφαλο....οταν το ειδα στο διαγνωστικο δεν το πιστευα επαθα μεγαλο σοκ γιατι δεν το περιμεναμε.

Πηγαμε στο Γεννηματα μας ειπαν κατι σαν "αφηστε τον". δεν του το ειπαμε, πηγε στο Υγεια απο μονος του με την ασφαλεια που εχει.

Εχετε ακουσει καλα λογια-ξερετε τιποτε για το εν λογω νοσοκομειο? Ρωτω διοτι μετα την πρωτη χημειοθεραπεια, τον κρατουν μεσα εδω και 10 μερες με ορους και αλλα φαρμακα, ενω ηξερα οτι την επομενη πας σπιτι σου. Εχει πεσει πολυ η ψυχολογια του, δεν τρωει, δεν μιλιεται. Ενας γλυκυτατος ανθρωπος...

Περιμενα να ειμαι δυνατη αλλα τις προαλλες ενιωσα να μουδιαζει το προσωπο μου απο την αριστερη πλευρα, κρατησε μια εβδομαδα και μου ειπαν οι γιατροι να προσεχω και να ηρεμησω αλλα πως? Ουτε να τον δω δεν μπορω γιατι εχω κολλησει μια ιωση απο τη μικρη και δεν με αφηνουν

[stasinopoulou]

Η αληθεια ειναι οτι αυτη η αρωστια εχει μεγαλη εξπλωση και με στατιστικα στοιχεια 1στους 3 θα νοσησει με καρκινο...Καλυτερα αποτελεσματα εχει εκεινος που θα το εχει καταλβει στο πρωτο σταδιο..Αυτο δε σημαινει οτι θα παει καλα αλλα σιγουρα καλυτερα απο εκεινον που το καταλβει μετα απο ενα δυο χρονια που θα ειναι φορεας...Εμεις στην οικογενεια εχουμε το παιδακι μας 9 χρονων..εγκαιρα ειδαμε στη κατω γναθο ενα γρουμπαλακι ,ο παιδιατρος ειπε οτι ισως εχει πετρωσει σαλιο,μετα απο μια εβδομαδα μια και ειχε ταχυ αναπτυξη καταλαβαμε οτι ηταν ογκος ,σαρκωμα ewing ,πηγαμε στο ελπιδα το ογκολογικο και ολα πηγαν κλαλα χημειοθεραπειες αφαιρεση ογκου χημειοθεραπειες και ζουμε με την ΕΛΠΙΔΑ οτι δεν θα εμφανιστει ξανα..Κανουμε ελενχους καθε δυο μηνες στο ογκολογικο και το κερακι μας στο θεουλη...

Η ψυχολογια ηταν το μεγαλυτερο οπλο για το παιδι...ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...Ηταν το Α και το Ω..Ακομα και σημερα αλλα και παντα πρεπει να εχει καλη ψυχολογια...Δε ξερω τι αλλο να πω ,για μας ειπαν οι ψυχολογοι οτι πρεπει να το δουμε σαν μια ιωση ωστε μεσα κ απο εμασ το παιδι να μην καταλαβει ολη αυτη τη διαδικασια.Βεβαια ηξερε το παιδι οτι ηταν εκει γιατι μια μπαλα που μεγαλωσε επρεπε να αφαιρεθει στο καλυτερο νοσοκομειο μιας και ειμαστε απο επαρχια.......Ξερω πως ειναι να βλεπεις το δικο σοιυ ανθρωπο και να εχει καρκινο ,ακομα καλυτερα ξερω πως ειναι να βλεπεις το παιδι σου και τα συμπτωματα που ακολουθουν μεσα απο αυτην την αρωστια ....ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ,,Ομως καταλαβα οτι αυτες οι δοκιμασιες συμβαινει να δοκιμαζονται στις καλυτερες οικογενεις μονο......Αλλα αυτο δεν εχει σημασια ,,...Ας ειμαστε κοντα στους ανθρωπους μας στην οικογενεια μας και να μοιραζουμε αγαπη κ στοργη νομιζω ειναι οτι καλυτερο ........

[miriki]

ΧΑΡΑ- ΜΑΡΙΑ καλύτερα απευθυνθείτε σε ένα ογκολογικό νοσκομείο όπως το Μεταξά στον Πειραιά ή και το Άγιος Σάββας. Νομίζω και το Αγία Όλγα έχει ογκολογική. Στα ιδιωτικά μπορεί να τον ταλαιπωρούν με νοσηλείες που δε χρειάζεται για να εισπράττουν. Για κοιτάξτε το. Από το Μεταξά είχα μείνει πολύ ικανοποιημένη όταν παρακολουθούσαν και νοσηλευόταν η μητέρα μου. Όχι χλιδές, μόνο ιατρική και ανθρωπιά.

 

Δύσκολα πράγματα πολύ. Κοιτάξτε πολύ τη διατροφή του (κόψτε εντελώς τη ζάχαρη) και ψάξτε να βρείτε και κανένα καλό πρωτόκολλο αποτοξίνωσης. Σε κάποιες περιπτώσεις βοηθάει και η ομοιοπαθητική. Φυσικά όχι στο επίπεδο της ίασης, αλλά της ποιότητας ζωής. Καλά κουράγια και να ξεσπάς όποτε μπορείς. Αν θες να κλαις, να κάνεις γενική καθαριότητα, να πλατσουρίζεις στη μπανιέρα, να σπας πιατικά, βρες τρόπο να το κάνεις.... Για να μην πάθεις κι εσύ τίποτα. Επίσης βρες ένα ψυχολόγο. Μεγάαααααααααλο στήριγμα.

 

 

stasinopoulou υποκλίνομαι

[Λαΐδα]

Δακρυσα stasinoppulou οχι απο λυπη αλλα απο χαρα που πηγαν ολα καλα στο παιδακι σας!!!! Χαρα μαρια, στο μεταξα! Επειδη δικοι μου ανθρωποι δουκευουν εκει, ( γιατρος και νοσηλευτρια) ξερω απο πρωτο χερι τον αγωνα που κανουν καθημερινα και οτι εχουν πολυ καλα προγνωστικα σε σχεση με τα υπολοιπα νοσοκομεια.

Ο,τι καλυτερο μεσα απο την καρδια μου!!!

[nspi]

Aν και στο Υγεία έχει διευθυντή πολύ καλό ογκολόγο, θα σου πρότεινα να φύγετε από εκεί. ΄Οχι σε ιδιωτικά νοσοκομεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Υπάρχουν ογκολογικά νοσοκομεία που είναι πολύ καλά, όπως ο Αγ. Σάββας, οι Αγ. Ανάργυροι (εξαιρετικοί γιατροί), το Μεταξά όπως είπαν τα κορίτσια και πολυ καλή ογκολογική κλινική έχει το Ιπποκράτειο. Στα ιδιωτικά πάντα κρατούν τους ασθενείς περισσότερες μέρες για να εισπράττουν.

Επειδή έχω μεγάλη εμπειρία από τα παραπάνω νοσοκομεία αλλά και από ιδιωτικά μιας και είχαμε την 'τύχη' να νοσηλευτεί ο σύζυγός μου σε αρκετά από αυτά (πήγαμε όπου ήταν δυνατόν για να μπορέσει να σωθεί) σου λέω και πάλι να προτιμήσετε τα κρατικά.

Αν χρειαστείς οποιαδήποτε πληροφορία για γιατρούς ογκολόγους, χειρουργούς, ακτινολόγους και για νοσοκομεία , μπορώ να σε βοηθήσω.

Εύχομαι περαστικά

[Χαρά-Μαρία]

Ευχαριστω για τις πληροφοριες παιδια…στο Μεταξα που λετε ποιους προτεινετε αν ειναι μου στελνετε μηνυμα? Αν και μενει Ν Μακρη, η μετακινηση θα ειναι θεμα δεν εχουν αυτοκινητο. Στο υγεια ειναι με ιδιωτικη ασφαλεια παντως γι αυτο πηγε εκει.

 

Stasinopoulou δεν εχω λογια μπραβο κοριτσι μου η ψυχολογια τελικα ειναι το Α και το Ω σε αυτες τις καταστασεις…

[ΜΑΡΙΑΛ]

πάντως εγώ για το υγεία έχω να πω μόνο τα καλύτερα...

άμεση εξυπηρέτηση, εξαιρετική οργάνωση και για τις χρεώσεις που αναφέρθηκε απλά καμία σχέση κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να χρεωθούμε λιγότερα

[Tia Mia]

Πριν οκτώ χρόνια πρωτοφλέρταρα με τον καρκίνο, μάλλον εγώ την γλύτωσα φτηνά.

Το φλέρτ επιδεινώθηκε πριν πέντε χρόνια με τον καρκίνο του πατέρα μου. Τον έχασα προ διετίας, από καρκίνο του παχέως εντέρου με πνευμονικές μεταστάσεις.

Πριν δύο μήνες διεγνώσθη με καρκίνου μαστού και η μητέρα μου. Χειρουργήθηκε πρόσφατα και ετοιμαζόμαστε για τις αναπόφευκτες θεραπείες.

Τα δικά μου συμπεράσματα είναι τα εξής : ο καρκίνος έχει γίνει πιο συχνός και από γρίπη. Δεν ξέρω οικογένεια που να μην τον έχει αντιμετωπίσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε να προστατευτούμε κάνοντας όσο το δυνατόν πιο συχνά τους απαραίτητους προληπτικούς ελέγχους. Το να βρεις τον καρκίνο νωρίς είναι ότι καλύτερο μπορείς να κάνεις.

Οσον αφορά γιατρούς και νοσοκομεία, επειδή τα έχω γυρίσει σχεδόν όλα, αυτό που είδα είναι ότι καλοί και κακοί γιατροί και υπηρεσίες υπάρχουν παντού, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Προσπαθήστε πάντα να πάρετε και μια δεύτερη και μια τρίτη γνώμη, και από εκεί και πέρα, ο θεός βοηθός. Καλό κουράγιο σε όλους μας.