Πατερας με καρκινο

[love4four]

Δεν ξερω πως να αλλαξω τιτλο, αλλα γιατι να τον αλλαξω, αφου ειναι ο μπαμπας μου..

 

.....με ισοπέδωσες.... συγγνώμη αλλά πήρα το θάρρος να το πω επειδή το δικό μου μυαλό στροφάρισε αλλιώς.... αχ Βρε Κατερίνα πόσο θα ήθελα να σου δώσω μια αγκαλιά .....

[katerinars]

Ευχαριστω πολυ..

Ξερεις, οσο γραφω τοσο συνειδητοποιω την κατασταση, δεν μπορω να καταλαβω πως εχει συμβει ολο αυτο και πως αλλαξε ετσι η ζωη μας μεσα σε οχτω μηνες.. Ευχομαι μονο οταν γεννηθει ο μπεμπης μας με το καλο να του δωσει το κουραγιο και τη δυναμη που χρειαζεται για να παλεψει γιατι εγω δεν τα καταφερνω δυστυχως.

[elenik]

Αρχικα να ευχηθω να πανε ολα καλα.

 

Μετα θα ηθελα να σου τονισω οτι οι χημειοθεραπειες ειναι μια επιπονη θεραπεια με πολλες παρενεργιες. Ειναι δυσκολο να εχει ανεβασμενη ψυχολογια ενας ανθρωπος που υποφερει απο τις παρενεργειες. Αυτο και μονο φτανει να σε τρομαξει.

 

Προσπαθηστε απλα να μην του φερεστε σαν αρρωστο. Οταν βλεπουν πολυ προσοχη νομιζουν οτι ειναι επειδη ειναι πολυ ασχημα και πανικοβαλλονται χειροτερα.

[katerinars]

Elenik, σε ευχαριστω πολυ. Το ξερω οτι ειναι πολυ βαριες οι χημειοθεραπειες, αλλα φαινεται οτι ιατρικα αντιδρα πολυ καλα ο οργανισμος του, δεν εχει καποια παρενεργεια εκτος απο καταπτωση. Ειναι καθαρα ψυχολογικο πιστευω το θεμα αυτη τη στιγμη. Κι εμεις προσπαθουμε να του φερομαστε σαν να μην ειναι αρρωστος, αλλα οταν καθεται ολη μερα στο κρεβατι και δεν κανει καμια προσπαθεια λογικο δεν ειναι να νιωθει και αυτος και εμεις οτι ειναι αρρωστος και μαλιστα βαρια; Και που προσπαθω να του μιλησω για ασχετα πραγματα δε μου δινει σημασια παρα μονο για δυο λεπτα. Και αν του πεις να σηκωθει η να παμε καμια βολτα η να φαει η να μην καπνιζει βαζει τις φωνες.. Οποτε δεν ξερω τι να κανω..

[mariakou]

Katerinars Καλησπέρα. Εχοντας περάσει πάρομοια εμπειρία, η οποία με πονάει ακόμα πάρα πολύ, νομίζω ότι αν δε θέλει ο ίδιος ο ασθενής, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Εχασα τη μαμά μου όταν ήμουν 5 μηνών έγκυος στην κόρη μου. πάλεψε με τον καρκίνο 2,5 χρόνια.¨΄Ηταν επιθετική μόνο με τον πατέρα μου. Απο την άλλη όωμς ήθελε μονάχα εκέινον δίπλα της στα δύσκολα. Όπως έλεγε ένιωθε άνετα μαζί του ότι δε θα την παρεξηγήσει σε ό, τι κι αν του πει αλλά ταυτόχρονα ασφάλεια και σιγουριά. Εκτός από τις θεραπειες, τις ακτινοβολίες, τα χειρουργεία ταυτόχρονα της κάναμε ομοιοπαθητική, την πήγαμε σε ψυχολόγο, της έδινα τροφές που άκουγα ότι βοηθούν να μην εξαπλωθεί ο καρκίνος(κυρίως φρούτα εννοώ κι όχι γλυκά γιατί είχα διαβάσει ότι η ζάχαρη θρέφει τον καρκίνο). Είχα πέσει πάνω της σε όλη τη διάρκεια της αρρώστιας της, ήθελα να γίνει καλά, είχα στραφεί πάρα πολύ ακόμη και στο Θεό, ακόμη δεν πιστευω ότι εφυγε.Η ίδια όμως ποτέ δεν πίστεψε ότι θα γίνει καλά! Της έλεγαν κι οι γιατροί ψέματα, σκέψου να της έλεγαν ολόκληρη την αλήθεια. Μας είπαν ότι της δίνουν μερικούς μήνες κι έζησε 2, 5 χρόνια. Εκείνη όμως φοβόταν (με το δίκιο της φυσικά) κι ό, τι κι αν κάναμε έμείς, δεν τη βοηθούσε. Όταν έμαθε ότι ήμουν έγκυος, μου είπε:Αμάν βρε κορίτσι μου. Γιατί βιάστηκες; Δεν περίμενες να τελειώσεις πρώτα με εμένα; Πώς θα τα παλέψεις τώρα όλα μαζι; Ήταν σίγουρη ότι θα πεθάνει!Το κοριτσάκι μου είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί, πάρα πολύ χαμογελατο, γερό και θα της δώσω το όνομα της γιαγιά της φυσικά.Και πίστεψε με κι εγώ εκλαψα πολύ στην εγκυμοσύνη μου. Συγνώμη που έγραψα τόσα... Ήθελα μόνο να σου πω ότι μπορούμε να τους βοηθήσουμε μόνο ως ένα σημέιο και μόνο αν το θέλουν κι εκείνοι... Καλή δύναμη...Πίστεψέ με σε νιώθω απόλυτα...

[katerinars]

Mariakou, ειλικρινα λυπαμαι παρα πολυ για την απωλεια σου.. Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια, χαιρομαι που τουλαχιστον ο μπεμπης μου δεν επηρεαζεται συμφωνα με αυτα που μου λετε.. Απλα δυσκολευομαι να το πιστεψω οτι συνεβη αυτο, μερικες φορες νιωθω οτι το εχω δει σε ονειρο.. Να εισαι καλα και να χαιρεσαι την οικογενεια σου.

[elenik]

Τα μαλλια του τα εχει χασει? Συνηθως ντρεπονται αν συμβει αυτο και κλεινονται σπιτι.

 

Γνωριζει τι εχει?

 

Παντως ολα αυτα ειναι φυσιολογικα ..

 

Δες και αυτα

 

Ψυχολογική Υποστήριξη

Η εμπειρία μιας δυνητικά μοιραίας νόσου δεν μπορεί παρά να ασκεί τρομερή ψυχολογική πίεση στον ασθενή και τους οικείους του. Οι πιθανόν επώδυνες θεραπευτικές προσεγγίσεις, οι εκάστοτε παρενέργειες - ιδιαίτερα εκείνες που επηρεάζουν την εμφάνιση του ασθενή - ο φόβος της εξέλιξης και της κατάληξης της νόσου επιδρούν επιβαρυντικά στον ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο όλων των εμπλεκομένων. Για τους λόγους αυτούς, η υποβοήθηση μέσω ενός ειδικού σε θέματα ψυχική υγείας μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά πολύτιμη.

Η υποστήριξη από έναν ειδικό είναι σημαντική, όχι γιατί ο ασθενής έχει χάσει εξαιτίας της νόσου την ικανότητα για λογική σκέψη, αλλά επειδή αντιμετωπίζει έξαφνα μία κατάσταση που δικαιολογημένα του προξενεί ιδιαίτερη θλίψη, σύγχυση, οργή, πόνο και άγχος. Δυστυχώς, σπάνια οι ασθενείς και οι θεράποντες ιατροί αναγνωρίζουν την ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη, παρʼ ότι είναι αποδεδειγμένο πως το ψυχικό σθένος και η θετική διάθεση μπορούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της νόσου, καθώς διατηρούν τον ασθενή αποφασισμένο να ολοκληρώσει την αγωγή και να μην παραιτηθεί από τον αγώνα για τη ζωή του. Έχει τεκμηριωθεί από δεκάδες σχετικές έρευνες πως η διάθεση του ασθενή βελτιώνει τη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού και την ανταπόκρισή του στην εκάστοτε θεραπεία.

Συνεπώς, ανεξάρτητα από τις δηλώσεις του ίδιου του ασθενή, ο οποίος πιθανόν αρνείται πως έχει επηρεαστεί ψυχολογικά εξαιτίας της νόσου ή των παρενεργειών της αγωγής, ο θεράπων ιατρός και οι οικείοι του ασθενή θα πρέπει να είναι ευαίσθητοι όσον αφορά τις ψυχολογικές και συναισθηματικές του ανάγκες.

Ένας ειδικός είναι σε θέση να βοηθήσει ένα καρκινοπαθή να αποδεχτεί και να αφομοιώσει με υγιή τρόπο τις όποιες αλλαγές – σωματικές, σεξουαλικές, οικογενειακές, εργασιακές - επιφέρει στη ζωή του η νόσος. Ας σημειωθεί πως η «υγιής αποδοχή» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αισθήματα θλίψης και πένθους, τα οποία είναι απολύτως φυσιολογικά. Μπορεί, επίσης, να τον βοηθήσει να αποσυμπιέσει αισθήματα οργής, ενοχών ή φόβου που ελλοχεύουν μέσα του, με αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν τη διάθεση και τον ψυχισμό του. Η έκφραση των συναισθημάτων αυτών θα τον ανακουφίσει και θα του δώσει την ευκαιρία να μειώσει την όποια ένταση μπορεί να προκύψει στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Ας υπογραμμιστεί πως, για τους ίδιους λόγους, εξίσου υποβοηθητική μπορεί να είναι η ψυχολογική υποστήριξη και για κάποιους συγγενείς του ασθενή.

Η ψυχολογική υποστήριξη είναι μία παράμετρος που, πρώτα και πάνω απʼ όλα, είναι σε θέση να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του ασθενή, και είναι σχετικά εύκολο να βρεθεί: παρέχεται από πληθώρα εθελοντών ειδικών που εργάζονται υπό την αιγίδα αντικαρκινικών ενώσεων, συλλόγων και οργανισμών. Συνεπώς, δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεται κάποιος ασθενής ή συγγενής του προσβεβλημένος ή ενοχλημένος σε περίπτωση που προταθεί η προσφυγή σε μία τέτοια πηγή βοήθειας. Αντίθετα, η επιζήτηση υποστήριξης είναι ένδειξη ισορροπημένης και φυσιολογικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

Για την πληρέστερη κατανόηση των ωφελειών που μπορεί να προκύψουν από τη λήψη ψυχολογικής υποστήριξης, ακολουθούν μερικές διαφωτιστικές επισημάνσεις σχετικά με τη φύση και το αντικείμενο εργασίας ορισμένων ειδικών σε θέματα ψυχικής υγείας.

http://www.karkinos24.gr/index.php/ypostiriksi

 

Επισης

Συμβουλές

Πληροφορηθείτε σωστά. Μάθετε διάφορα θέματα σχετικά με τον καρκίνο και τις μεθόδους θεραπείας του. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα την κατάσταση που αντιμετωπίζει το άτομο. Να είστε όμως προσεκτικοί όταν δίνετε συμβουλές.

 

Παρατηρείστε τις αντιδράσεις τους ώστε να διαπιστώσετε εάν είναι έτοιμοι να συζητήσουν για την ασθένειά τους.

 

Ακούστε τους προσεκτικά. Έτσι θα μάθετε πως νιώθουν και τις ανησυχίες τους για τη θεραπεία, τις παρενέργειες, τα οικονομικά τους και γενικά για το μέλλον.

 

Να είστε κοντά τους όσο μπορείτε. Τότε θα αισθάνονται λιγότερο απομονωμένοι και θα γνωρίζουν ότι ενδιαφέρεστε για αυτούς.

 

Προσπαθήστε να καταλάβετε τα συναισθήματά τους. Ενδεχομένως να φοβούνται για το τι κρύβει το μέλλον.

 

Μιλήστε τους για τα δικά σας συναισθήματα. Προσπαθήστε να μην αλλάξετε συζήτηση ακόμη και αν το θέμα σας προκαλεί δυσφορία.

 

Μην στεναχωρείστε εάν δεν γίνεται καμία συζήτηση και υπάρχει απόλυτη ησυχία. Η σιωπή ίσως δημιουργήσει μια δύσκολη ατμόσφαιρα, αλλά βρισκόμενοι πλησίον του ατόμου ή κρατώντας το χέρι τους δείχνετε ότι νοιάζεστε για αυτούς.

 

Προσφερθείτε να τους συνοδεύσετε στο γιατρό ή στο νοσοκομείο. Πάρτε μέρος στη συζήτηση, κάντε σημειώσεις ή απλώς παρακολουθήστε τη συζήτηση.

 

Προσφέρετε πρακτική βοήθεια. Πάτε τα παιδιά στο σχολείο, ή ετοιμάστε φαγητό.

 

Μην προσπαθήστε όμως να κάνετε πάρα πολλά. Δώστε στον ασθενή την ευκαιρία να κάνει κάτι από μόνος του. Η διάγνωση αφορά την ασθένεια του καρκίνου και όχι την ανικανότητα. Θα εκτιμήσουν αν τους δοθεί η ευκαιρία να φανούν και αυτοί χρήσιμοι.

 

Αφήστε τους να συμμετάσχουν σε όλες τις πτυχές της ζωής. Ακόμη και αν το άτομο, ο φίλος ή συγγενής σας είναι στο νοσοκομείο, ή στο σπίτι, μπορούν να πάρουν μέρος σε συζητήσεις αναφορικά με τα παιδιά ή με το τι γίνεται στο χώρο εργασίας τους. Ακούστε τις συζητήσεις τους σχετικά με τις προσεχείς δραστηριότητες και σχέδιά τους.

 

Μιλήστε τους και για άλλα θέματα. Οι καρκινοπαθείς δεν σημαίνει ότι έχουν χάσει τον ενδιαφέρον τους για το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό, τα αγαπημένα τους τηλεοπτικά προγράμματα και σειρές ή για τον καιρό.

 

Να προσέχετε όμως και τον εαυτόν σας. Προσπαθήστε να βρείτε χρόνο για ξεκούραση. Θα πρέπει και εσείς να προσέχετε την υγεία σας ώστε να έχετε την αντοχή να προσφέρετε υποστήριξη στο φίλο ή συγγενή σας.

 

Στην παροχή υποστήριξης μπορούν να συμμετάσχουν και άλλα άτομα. Ζητήστε βοήθεια από τις υπάρχουσες υπηρεσίες που παρέχουν βοήθεια.

http://www.cancercouncil.com.au/html/patientsfamiliesfriends/ccmis/greek/downloads/greek_emotionbklet_providing_support.pdf (μεγαλο αλλα πολυ ενδιαφερον)

 

και

 

Οι 4 βασικές συναισθηματικές καταστάσεις που συναντούν συχνότερα οι θεραπευτές είναι ο φόβος, η οργή-θυμός, η ενοχή και η απελπισία, καταστάσεις που απαιτούν μακρόχρονη αντιμετώπιση. Ο ασθενής πρέπει να μάθει να περνά στην απαραίτητη δράση, αντί να επιβαρύνει την ποιότητα ζωής του με άσκοπες, βασανιστικές, κυκλωτές σκέψεις ή να καταπιέζει το θυμό, την οργή του. Με την αντιμετώπιση τέτοιων «δυσάρεστων» συναισθηματικών καταστάσεων, μαθαίνει ο ασθενής να αναγνωρίζει και να εκφράζει τα συναισθήματά του γενικότερα και να παίρνει αποφάσεις, επιτυγχάνει «συναισθηματική αυτάρκεια και ισορροπία».

 

http://www.altlife.gr/index.cfm?content=leftcat&catID=4&contentID=49

[elenik]

Εθνική γραμμή υποστήριξης για καρκινοπαθείς 1069

Από την Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 και ώρα 9.00 π.μ., ξεκίνησε η λειτουργία της πρότυπης για τα ελληνικά δεδομένα γραμμής υποστήριξης, μέσω του εθνικού τετραψήφιου αριθμού 1069, που έχει σαν στόχο την ψυχοκοινωνική στήριξη των ανθρώπων που εμπλέκονται με τον καρκίνο. Γιατί με τον καρκίνο δεν εμπλέκεται μόνο ο ασθενής, αλλά και το οικείο περιβάλλον.

 

Η γραμμή δημιουργήθηκε από την μη κυβερνητική οργάνωση «Μείνε δυνατός» που εδώ και τρία χρόνια από την ημέρα λειτουργίας της καταβάλλει προσπάθειες για την ψυχοκοινωνική στήριξη των καρκινοπαθών. Ένα θέμα ταμπού ακόμη στην Ελλάδα του 2010, όπως λέει και ο ιδρυτής και ψυχή της όλης προσπάθειας Παναγιώτης Μιχαήλ.

Η οργάνωση «Μείνε Δυνατός»

 

Η οργάνωση ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2007. Εμπνευστής της ο Παναγιώτης Μιχαήλ. «Είμαι δύο φορές επιζών του καρκίνου, μια το 1997 και μία το 2007 και επειδή δεν βρήκα πουθενά υποστήριξη σε αυτό το δεκάχρονο ταξίδι μέσα στα νοσοκομεία, από τον κρατικό μηχανισμό, αλλά και από μη κυβερνητικές οργανώσεις που υφίστανται στο χώρο μας, ώστε να βρω ψυχολογική υποστήριξη για να αντιμετωπίσω τις συνέπειες του καρκίνου, αποφάσισα την τελευταία φορά, όταν γίνω καλά, να κάνω κάτι το οποίο θα διαφοροποιηθεί και θα ξεχωρίσει από τις υπόλοιπες οργανώσεις».

 

Εδώ και δύο χρόνια η οργάνωση δουλεύει μέσω του site http://www.bestrong.org.gr/,'>http://www.bestrong.org.gr/, το οποίο αυτή τη στιγμή έχει πάνω από 2000 ιστοσελίδες πληροφοριών όπου μπορεί κάποιος να πληροφορηθεί όχι μόνο για θέματα καρκίνου, αλλά και για την ψυχοκοινωνική στήριξη και των ιδίων καρκινοπαθών, αλλά και του περιβάλλοντός τους.

 

«Συνήθως επειδή οι σύλλογοι και οι κυβερνητικές οργανώσεις μιλούν μόνο για καρκινοπαθείς, εμείς αναφερόμαστε και στο οικείο περιβάλλον αυτών των ανθρώπων, γιατί θεωρώ πολύ σημαντικό τον κύκλο που υπάρχει γύρω από έναν καρκινοπαθή και πολλές φορές αυτοί οι άνθρωποι επειδή δεν γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν μια τέτοια ιστορία χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη μεγαλύτερη από αυτή των καρκινοπαθών, για αυτό και μιλάμε για γραμμή υποστήριξης ανθρώπων που εμπλέκονται με τον καρκίνο. Με αυτόν τον τρόπο δεν στιγματοποιούμε τους ανθρώπους που έχουν καρκίνο γιατί εν έτει 2010 και ειδικότερα εκτός Αθηνών υπάρχει ταμπού για αυτό το θέμα, δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι έχουν βιώσει καρκίνο ή βιώνουν το κρύβουν και το κουβαλάνε μαζί τους αυτό το μυστικό μέχρι το τέλος της ζωής τους και είναι αυτό το μυστικό που μπορεί μακροπρόθεσμα εξαιτίας του ότι ο άλλος δεν το έχει λύσει μέσα του να του επανεμφανισθεί».

 

Αυτή τη στιγμή την ιστοσελίδα επισκέπτονται τριάντα χιλιάδες μηνιαίως, «νούμερο απίστευτο».

 

Τηλεφωνική γραμμή 1069

 

Ο δεύτερος στόχος της οργάνωσης που ξεκίνησε από ανάγκη του κ. Μιχαήλ γιατί ο ίδιος όταν το 2007 έκανε επέμβαση και λόγω επιπλοκής της επέμβασης βρέθηκε να είναι στο σπίτι του, σε ένα δωμάτιο κλεισμένος, η γυναίκα του δούλευε, οι φίλοι του δεν μπορούσαν να διαχειρισθούν την κατάσταση με διάφορες δικαιολογίες, του γεννήθηκε η ανάγκη να επικοινωνήσει με ανθρώπους, έστω και αγνώστους μέσω τηλεφώνου. Τηλέφωνα τέτοιου τύπου υπάρχουν από άλλες ΜΚΟ, τα οποία δεν είναι ίσως γνωστά και λειτουργούν σε τοπικό επίπεδο. Εμείς σκεφτήκαμε, όπως η οργάνωση «Χαμόγελο του παιδιού» έχει έναν τετραψήφιο αριθμό, να κάνουμε ακριβώς το ίδιο και με ένα τετραψήφιο πρόθεμα οποιοσδήποτε από όλη την Ελλάδα να μπορεί να πάρει τηλέφωνο ακόμη και σε κινητό και να υπάρχουν πίσω άτομα ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, κοινωνιολόγοι, ακόμη και εθελοντές επιζώντες του καρκίνου ώστε να μιλήσουν και να πάρουν δύναμη.

 

Έτσι από την Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 και ώρα 9.00 π.μ., ξεκίνησε η λειτουργία της πρότυπης για τα ελληνικά δεδομένα γραμμής υποστήριξης, μέσω του εθνικού τετραψήφιου αριθμού 1069, που έχει σαν στόχο την ψυχοκοινωνική στήριξη των ανθρώπων που εμπλέκονται με τον καρκίνο. «Είναι κάτι πρότυπο γιατί δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο που να αφορά στον καρκίνο»

 

Οι ημέρες και ώρες λειτουργίας της γραμμής υποστήριξης 1069 θα είναι, καθημερινά από τις 9.00 π.μ. το πρωί έως τις 21.00 μ.μ. το βράδυ, πλην του Σαββατοκύριακου. Οποιοσδήποτε πολίτης από όλη την Ελλάδα θα μπορεί να καλεί το 1069, μέσω σταθερής ή κινητής τηλεφωνίας. Η χρέωση για τον καλούντα θα είναι αυτή της αστικής κλήσης, του τηλεπικοινωνιακού παρόχου που έχει σχετική σύμβαση. Η γραμμή λειτουργεί με 4 ειδικούς ψυχικής υγείας ως μόνιμο προσωπικό, αλλά και με εθελοντές.

 

Ο χώρος όπου στεγάζεται το πρότυπο τηλεφωνικό και διαδικτυακό κέντρο υποστήριξης 1069, βρίσκεται στην Κυψέλη, στην οδό Άγιας Ζώνης 1Α. Είναι ένας χώρος συνολικής επιφάνειας 200 τ.μ., φτιαγμένος με πολύ μεράκι και αγάπη για τον άνθρωπο. Για την δημιουργία του τηλεφωνικού κέντρου έχουν χρησιμοποιηθεί όλες οι προηγμένες τεχνολογικές και τηλεπικοινωνιακές υποδομές εκείνες, ώστε η λειτουργία του να γίνεται με αρτιότητα παρέχοντας το ποιοτικότερο αποτέλεσμα στην επικοινωνία.

 

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι δίνεται η δυνατότητα στον κάθε ενδιαφερόμενο που εμπλέκεται με τον καρκίνο να επισκεφτεί το χώρο. Μέσα σε αυτόν θα πραγματοποιούνται διάφορες δραστηριότητες και θα παρέχονται επιπλέον υπηρεσίες όπως προσωπικές συνεδρίες με ψυχολόγους, θεραπευτικές ομάδες, ομάδες αυτοβοήθειας, παροχή διατροφικών προγραμμάτων (από κλινικούς διατροφολόγους) αλλά και ειδικά προγράμματα εναλλακτικών σωματικών δραστηριοτήτων, έναντι ενός συμβολικού ποσού.

 

Τα προγράμματα αυτά παρέχονται όχι μόνο στους ασθενείς, αλλά και στο οικείο περιβάλλον αυτών. «Μέσω όλων αυτών των υπηρεσιών θεωρούμε ότι δίνουμε τα κατάλληλα όπλα, στους εμπλεκομένους για να διαχειριστούν τον καρκίνο, αλλά και να επανέρθουν στην κοινωνία πιο δυνατοί ώστε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της.

 

Εκτός της τηλεφωνικής γραμμής 1069, η οργάνωση παρέχει την δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο, να έχει υποστήριξη και μέσω του διαδικτύου. Στα πλαίσια του εθνικού σχεδίου δράσεως κατά του καρκίνου και πιο συγκεκριμένα στον 2ο άξονα πρόληψη και δράση 3, αξιοποιώντας την τεχνολογία του διαδικτύου, παρέχουμε τις υπηρεσίες εκείνες όπου οποιοσδήποτε μπορεί να έρθει σε επαφή, ακόμη και ανώνυμα, με την επιστημονική μας ομάδα για να τον υποστηρίξουμε.

 

Οι τρόποι επικοινωνίας θα είναι μέσω e-mail, chat και video chat. Έχουμε δημιουργήσει μια πλατφόρμα επικοινωνίας το Chat Support, όπου οι επισκέπτες της ιστοσελίδας μας http://www.bestrong.org.gr θα μπορούν να έρθουν σε επαφή μαζί μας on line και να έχουν την υποστήριξη που χρειάζονται σε πραγματικό χρόνο. Για το video chat θα χρησιμοποιήσουμε για όσους ενδιαφέρονται να έχουν και οπτική εικόνα του ειδικού ψυχικής υγείας, την γνωστή πλατφόρμα επικοινωνίας του Skype». Μέχρι και σήμερα έχουν βοηθηθεί εκατό άτομα.

 

Στήριξη από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»

 

Για να δημιουργηθεί όλο αυτό το project, όπως τονίζει ο κ. Μιχαήλ, συνάντησε πάρα πολλές δυσκολίες. «Απευθυνθήκαμε σε πολλούς φορείς σε πολλές εταιρείες όπου και καταθέταμε συγκεκριμένη πρόταση. Καμία από αυτές, επειδή δεν είμαστε επώνυμοι -γιατί περί αυτού βρίσκεται όλη η ιστορία, γιατί αν είσαι επώνυμος έρχονται κοντά σου για να πάρει λίγη δόξα, πριν όμως κανένας δεν ρωτά για να σε βοηθήσει- δεν ανταποκρίθηκε. Στείλαμε επτακόσιες επιστολές σε διάφορες κατευθύνσεις με στόχο τη βοήθεια. Αυτές τις έστειλα προσωπικά. Από όλες αυτές τις εταιρείες η μόνη που επικοινώνησε μαζί μας και μας ρώτησε τι ακριβώς κάνουμε ήταν το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» που μετά από ένα δίωρο ραντεβού τους πείσαμε για την ανάγκη που έχει η ελληνική κοινωνία από ένα τέτοιο τηλεφωνικό νούμερο. Θα μας χρηματοδοτήσει για ένα χρόνο. Η αρχή όμως είναι το ήμισυ του παντός. Έτσι υλοποιείται ένα όνειρο που είχα πριν τρία χρόνια».

 

Το κράτος απών

 

Την έλλειψη παρουσίας και στήριξης του κράτους σημειώνει ο κ. Μιχαήλ. «Στις 3 Φλεβάρη, Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου, κάναμε εγκαίνια. Στείλαμε προσκλήσεις σε όλους τους φορείς. Δεν ήρθε κανένας από το επίσημο ελληνικό κράτος. Θα θέλαμε την παρουσία του μόνο ως ηθική δικαίωση. Ως καρκινοπαθής έχω την απαίτηση από το κράτος να έχω την τηλεφωνική αυτή στήριξη. Κανένας δεν ήρθε στα εγκαίνια. Δεν πειράζει».

 

Ανταγωνισμός μεταξύ των μη κυβερνητικών οργανώσεων

 

Πέραν του κράτους, όμως, στα εγκαίνια δεν παρέστησαν και εκπρόσωποι των άλλων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που κάνουν παρεμφερές έργο. «Είκοσι μία οργανώσεις υπάρχουν στην Αθήνα που ασχολούνται με τον καρκίνο. Τις κάλεσα όλες. Τρεις ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου. Η «Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία», η οποία έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στην οργάνωσή μας και μπράβο της, η οποία μετά το Υπουργείο Υγείας κατά την άποψή μου αυτή θα έπρεπε να δημιουργήσει αυτή τη γραμμή εφόσον ασχολείται στον συγκεκριμένο τομέα πενήντα δύο χρόνια, ο Πρόεδρος της «Πίστις» που ενημέρωσε ότι δεν μπορεί να παρευρεθεί και η πρόεδρος του «ΚΕΦΥ», σύλλογος που υποστηρίζει τους καρκινοπαθείς. Ούτε ένας άλλος δεν ήρθε. Όταν έχουμε ένα κοινό θέμα τον καρκίνο θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη την ματαιοδοξία και την ματαιότητα. Υπάρχει ανταγωνισμός και το ήξερα, αλλά όταν το αντιμετωπίζεις στην πράξη θλίβεσαι περισσότερο. Μου το έλεγαν, αλλά επειδή είμαι ρομαντικός δεν ήθελα να το πιστέψω, γιατί πίστευα ότι μια τέτοια γραμμή που μπορεί να υποστηρίξει όλους τους έλληνες είναι πολύ σημαντική.

 

Για παράδειγμα, μια οργάνωση, «Άλμα ζωής», έκανε αγώνα δρόμου τον Οκτώβριο και συγκεντρώθηκαν επτά χιλιάδες άτομα και έτρεξαν σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κόσμου στον καρκίνο, κάτι που είχα στο μυαλό μου να κάνω. Όταν λοιπόν το έκανε αυτή η οργάνωση ήμουν στον αγώνα παρών ως εκπρόσωπος του «Μείνε δυνατός» και εκατό άτομα. Δεν με νοιάζει ποιος το κάνει, με ενδιαφέρει να παράγουμε έργο».

 

Οικονομικά της Οργάνωσης

 

Στα χρόνια λειτουργίας της η Οργάνωση έχει δημιουργήσει ένα αποθεματικό. «Τα ενοίκια του χώρου δεν μας τα πληρώνει κανείς, ούτε και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος που πληρώνει συγκεκριμένα τα τηλεπικοινωνιακά έξοδα της γραμμής, τους ανθρώπους που δουλεύουν πίσω από τη γραμμή και την τηλεπικοινωνιακή υποδομή. Όλα τα υπόλοιπα τα πληρώνουμε εμείς, με αποθεματικό που έχουμε δημιουργήσει από τα έσοδα του βιβλίου που έχω γράψει που είναι αυτοβιογραφικό, από κάποιες εκδηλώσεις που έχουμε κάνει. Ζητάμε βοήθεια από οποιονδήποτε έρθει. Με απλά λόγια, όπως έχει δομηθεί το όλο θέμα το κόστος του για ένα χρόνο είναι περίπου ογδόντα χιλιάδες ευρώ, που συμπεριλαμβάνει τα πάντα. Εάν με ένα νοητό τρόπο συγκεντρώνονταν εκατό πενήντα άνθρωποι και δεσμεύονταν ότι κάθε μέρα θα έβαζαν στην άκρη για το «Μείνε Δυνατός», ώστε να λειτουργούμε εσαεί και χωρίς ποτέ να ζητήσουμε από κάποιον, αυτό το ποσό θα ήταν ημερησίως για τον καθένα ενάμισι ευρώ».

 

 

 

*Είμαι θυμωμένος

 

Τις τελευταίες ημέρες γίνεται λόγος πολύς για τις κυβερνητικές οργανώσεις και για τα οικονομικά τους. Μιλώντας επί του θέματος ο κ. Παναγιώτης Μιχαήλ τονίζει ότι «εμείς σαν οργάνωση δεν έχουμε μπει σε αυτή τη διαδικασία. Μας έκλεισαν την πόρτα. Ούτε γνωριμίες είχαμε, ούτε τίποτα. Επειδή ακούγονται πολλά για μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, προκαλώ κάποιον να δημιουργήσει μια μη κερδοσκοπική οργάνωση και να δούμε χωρίς γνωστούς και χωρίς γνωριμίες πόσο γρήγορα μπορεί να δημιουργήσει αποθεματικό στο ταμείο. Είναι μια πρόσκληση. Ένας χρόνος να περάσει, δύο ή τρεις τίποτα δεν θα βάλει στην άκρη γιατί κανείς δεν θα την εμπιστευτεί, γιατί κανείς δεν σε ξέρει. Όλα πάνε μιλημένα. Να σας πω για παράδειγμα ότι πέρσι κάναμε αίτηση στον ΟΠΑΔ, και μάλιστα δύο φορές, να μας δώσουν 30.000 για να υλοποιήσουμε αυτό το έργο και μας έδειξαν πόρτα και εκταμίευσαν 200.000 ευρώ όταν έκαψαν το δένδρο στην Αθήνα; Ήταν πιο σημαντικό το δένδρο από τις 25.000 ανθρώπους που φεύγουν κάθε χρόνο από καρκίνο; Ή έδωσε ο ΟΠΑΔ 15.000 ευρώ σε μια τραγουδίστρια για να γίνει μια συναυλία στην Καρδίτσα, στην οποία ήμουν παρών και την παρακολούθησαν εκατό άτομα. Θέλαμε να βάλουμε αιρ κοντίσιον στο χώρο μας.

 

Αποταθήκαμε στις εταιρείες για χορηγία. Καμία δεν ανταποκρίθηκε και για να μην εκταμιεύσω από το αποθεματικό της οργάνωσης, και υπάρχουν αποδείξεις, τα έβαλα μέσω πιστωτικής δόσεων στο όνομά μου. Είμαι θυμωμένος. Και δεν το λέει ένας άνθρωπος που βγάζει χρήματα από αυτό. Εγώ βγάζω χρήματα από τη δουλειά μου. Είμαι γυμναστής. Δουλεύω, είμαι στην οργάνωση όλη ημέρα και το βράδυ δουλεύω. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου, γιατί βοηθώ ανθρώπους. Εκατό άνθρωποι ήρθαν σε επαφή μαζί μας μέσω του τηλεφώνου χωρίς να έχουμε κλείσει μήνα λειτουργίας. Είναι σπουδαίο νούμερο, γιατί ακόμη δεν είμαστε γνωστοί».

 

*Σκοποί και Στόχοι

 

- Απάλειψη των προκαταλήψεων σχετικά με τον καρκίνο.

Εκρίζωση των στιγμάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η νόσος ως μία βιολογική πάθηση που θεραπεύεται και όχι ως μια κοινωνική κατάσταση. Για αυτό απαιτείται η ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών ενάντια στον καρκίνο. Παροχή πληροφοριών (πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία κ.α.).

 

- Παροχή πληροφοριών (πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία κ.α.).

Η εκλαϊκευμένη επιστημονική ενημέρωση των ασθενών, συγγενών και οικείων προσώπων, ώστε να αντιλαμβάνονται καλύτερα την διαδικασία της διάγνωσης και θεραπείας και να επικοινωνούν ευχερέστερα με την ιατρική ομάδα.

 

- Υποστήριξη (ψυχολογική, συναισθηματική, πρακτικά θέματα κ.α.).

Η υποστήριξη ενημέρωσης, ψυχολογικής, συναισθηματικής, ή πρακτικής φύσης σε όσους εμπλέκονται με τον καρκίνο με όλα τα διαθέσιμα μέσα.

Ειδικευμένοι επιστήμονες εθελοντές ή μη θα είναι στην διάθεση της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για την παροχή αυτών των υπηρεσιών.

 

- Η αύξηση των ευκαιριών με κάθε τρόπο, για την ενημέρωση και πληροφόρηση όλων των πολιτών για θέματα που αφορούν τον καρκίνο.

 

- Η πρόσβαση όλων των πολιτών στην πληροφόρηση, σε ότι αφορά τον καρκίνο την πρόληψη, τη διάγνωση, τη θεραπεία, την ανακουφιστική φροντίδα, την ψυχολογική, συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη.

 

- Η πρόληψη του καρκίνου.

α) Τεκμηριωμένη & επιστημονική πληροφόρηση του κοινού.

β) Η προαγωγή της ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ.

γ) Η προαγωγή του πληθυσμιακού έλεγχου.

δ) Η προαγωγή του υγιεινού τρόπου ζωής (διατροφικές συνήθειες - καλή φυσική κατάσταση - αθλητισμός - φυσικές δραστηριότητες κ.α.).

 

- Η αναγνώριση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ασθενών με καρκίνο.

 

- Η ισότιμη πρόσβαση στην ποιοτική φροντίδα του ασθενούς με καρκίνο, σύμφωνα με όλα τα διαθέσιμα σήμερα επιστημονικά στοιχεία.

 

- Η επιδίωξη ανάδειξης ως βασικής προτεραιότητας του κράτους της αύξησης των πόρων για τον έλεγχο, πρόληψη του καρκίνου καθώς και της βελτίωσης των συνθηκών των ασθενούντων από αυτόν.

 

- Η επιδίωξη της υποχρεωτικής από τους γιατρούς όλων των νοσοκομείων παραπομπής των ασθενών με καρκίνο στις κατάλληλες ομάδες στήριξης.

 

- Η επιδίωξη της λήψης των αναγκαίων αποφάσεων από το Υπουργείο Υγείας ώστε κάθε νοσοκομειακό ίδρυμα στην χώρα, να υποχρεωθεί από το Υπουργείο Υγείας, να έχει όλο το χρόνο αφίσες-έντυπα που πληροφορούν και ενημερώνουν όλους τους πολίτες για τον καρκίνο.

 

- Η επιδίωξη της υποχρεωτικής δημιουργίας σε κάθε νοσοκομείο της χώρας της επιστημονικής ειδικευμένης ομάδας, που θα παρέχει στήριξη σε όσους εμπλέκονται με τον καρκίνο.

 

- Η εκπροσώπηση των ασθενών με καρκίνο ή συγγενών τους, στα αρμόδια όργανα, τα οποία παίρνουν αποφάσεις που τους αφορούν, καθώς και στην δικαιοσύνη.

 

Άννα Πατρωνίδου

http://www.paratiritis-news.gr/detailed_article.php?id=133334&categoryid=9

 

Σας καλωσορίζουμε, στον δικτυακό τόπο της κοινωφελούς μη κερδοσκοπικής οργάνωσης φίλων του καρκίνου ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ. Στην ιστοσελίδα μας θα βρείτε πάνω από 1000 σελίδες, αξιόπιστων και επίκαιρων πληροφοριών που αφορούν τον καρκίνο, την πρόληψη, την υγιεινή ζωή, την υποστήριξη, πρακτικές συμβουλές για τους ασθενείς, την οικογένεια, τους φίλους, το οικείο περιβάλλον. Γιατί με τον καρκίνο δεν εμπλέκονται μόνο οι ασθενείς αλλά και οι υπόλοιποι γύρω τους.

 

Όλοι, θέλουμε ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον και προπάντων για τα παιδιά μας. Στην οργάνωσή μας, έχουμε ως αρχή ότι, η συλλογικότητα και η γνώση αποτελούν την δύναμη, ενώ η νοοτροπία τα πάντα γιʼ αυτό, ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ!

http://www.bestrong.org.gr/

 

Το παραπανω θα ελεγα να το δεις οπωσδηποτε

 

Ευχομαι ολα να πανε καλα.

[elenik]

Ο Σύλλογος "Κ.Ε.Φ.Ι" ΑΘΗΝΩΝ ιδρύθηκε και ολοκλήρωσε τη νόμιμη σύστασή του την άνοιξη του 2004.

 

Τρεις ήταν οι κοινές διαπιστώσεις όσων πρωτοστάτησαν στην ίδρυση του Συλλόγου αυτού:

 

* η Αθήνα είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χωρίς Σύλλογο ασθενών με καρκίνο για όλες τις μορφές της νόσου συνολικά η ραγδαία εξάπλωση της νόσου οδηγεί σε ταχύτατα αυξανόμενο αριθμό ογκολογικών ασθενών στα Νοσοκομεία της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής της Αττικής οι ογκολογικοί ασθενείς δίνουν τη μάχη μόνοι τους οι ίδιοι ή και μαζί με τις οικογένειές τους

* Το "Κ.ΕΦ.Ι" ΑΘΗΝΩΝ έρχεται να καλύψει αυτό το κοινωνικό έλλειμμα.

* Στο "Κ.ΕΦ.Ι" ΑΘΗΝΩΝ αναπτύσσεται πνεύμα αλληλοβοήθειας, αλληλοστήριξης και φροντίδας για την προσωπική και κοινωνική αποκατάσταση του ογκολογικού ασθενούς.

* Το "Κ.ΕΦ.Ι" ΑΘΗΝΩΝ δίνει τη δυνατότητα στους ογκολογικούς ασθενείς να αποκτήσουν φωνή!

 

 

Οι ογκολογικοί ασθενείς ως ενεργά μέλη της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ αποφασίζουν να πάρουν την ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ !

 

ΤΟ "Κ.ΕΦ.Ι" ΑΘΗΝΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ

Το δικαίωμα των ογκολογικών ασθενών για πλήρη ενημέρωση και γνώση της αλήθειας της διάγνωσης και των θεραπειών.

 

Η αλήθεια κινητοποιεί τις δυνάμεις του ασθενή για να δώσει τη μάχη!

 

Η "υπερπροστασία" γιατρών και συγγενών μειώνει τη δυνατότητα του ασθενούς να ενεργοποιήσει τις εσωτερικές του δυνάμεις και να δώσει τη μάχη!

 

Η "υπερπροστασία" του στερεί το δικαίωμα να απαιτήσει αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής κατά τη διάρκεια των θεραπειών, χωρίς φόβο κατά τους κλινικούς ελέγχους, που θα ακολουθήσουν κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ζωής του.

 

Το δικαίωμα των ογκολογικών ασθενών

για ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ.

ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ

ΘΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!

 

ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ

Συναισθηματική, ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη στους ογκολογικούς ασθενείς και τα μέλη των οικογενειών τους.

 

ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Ομάδων συζήτησης και μοίρασμα εμπειριών

Ομαδικής ψυχολογικής υποστήριξης

Ομάδων δημιουργικής απασχόλησης

ΜΕ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Ομιλιών, ημερίδων για πρόληψη και ενημέρωση σχετικά με τις επιστημονικές εξελίξεις για την αντιμετώπιση του καρκίνου από ειδικούς γιατρούς και εξειδικευμένους επιστήμονες

Εκπαιδευτικών σεμιναρίων για εθελοντές προνοιακού και κοινωνικού έργου

Καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων

 

ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Για τις ειδικές κοινωνικές παροχές υπέρ των ογκολογικών ασθενών

Για τα ασφαλιστικά δικαιώματα που παρέχουν οι Ασφαλιστικοί Φορείς υπέρ των ογκολογικών ασθενών

 

ΜΕ ΠΑΡΟΧΗ

Κοινωνικής και προνοιακής φροντίδας στο σπίτι των ογκολογικών ασθενών

Ενημέρωσης και ενίσχυσης των ογκολογικών ασθενών στο Νοσοκομείο

 

http://www.anticancerath.gr/el/profile/

 

θεωρω σιγουρα οτι το να μοιραστει αυτα που νοιωθει με αλλα ατομα που το βιωνουν θα τον αποφορτισει. Αλλωστε αυτο δεν κανουμε και εμεις εδω στο parents σαν μανουλες?

[katerinars]

Elenik, δεν εχω λογια να σε ευχαριστησω για ολο αυτο το υλικο, το μελεταω τωρα. Για αυτα πολυ ρωτησες πιο πανω, ειχε χασει πολλα μαλλια, αλλα ξαναβγηκαν τωρα παρολο που συνεχιζει χημειοθεραπειες, ξερει ακριβως τι εχει, αλλα το θεμα ειναι οτι αρνειται καθετα να παμε σε ψυχολογο η σε καποια ομαδα στηριξης. Και δεν ειναι απλως οτι αρνειται, ειναι οτι βαζει και τις φωνες αν του πεις το οτιδηποτε. Δεν ξερω πως θα μπορουσα να τον πεισω να παμε..

[Φλορα]

Δεν εχω να πω και πολλα....με καλυψε η ελενικ...

Το μονο που εχω να πω ειναι οτι χρειαζεται ηρεμια,υπομονη και μεγαλο κουραγιο γιατι ο αγωνας ειναι μεγαλος...

Κι ο αντρας μου καπως ετσι αντιδρα....νευρα ειδικα οταν του προτεινουν να παρει ψυχολογικη στηριξη...η χημειοθεραπεια και η ακτινοβολια ειναι μεγαλο σοκ γι αυτους,εχουν πολλες παρενεργειες....ο,τι μπορει να βαλει ο νους του ανθρωπου...τα περναμε τωρα κι εμεις και τον καταλαβαινω τον πατερα σου Κατερινα μου!!!

Ο δρομος μπροστα ειναι μακρυς κι ο αγωνας δυσκολος.....προσπαθηστε να του φερεστε οπως και πριν....κι οσον αφορα το οτι δε σ ακουει,παρα μονο για λιγα λεπτα,μη ξεχνας οτι μια ακομη παρενεργεια ειναι κι η αδυναμια συγκεντρωσης...

Ευχομαι να πανε ολα καλα μεσα απο την καρδια μου!!!

[katerinars]

Φλορα, σε ευχαριστω πολυ. Ευχομαι κι εγω να πανε ολα καλα για τον αντρα σου και να βγει νικητης απο αυτον τον αγωνα. Καλη δυναμη και καθε καλο σας ευχομαι!!

[Φλορα]

Απλα δυσκολευομαι να το πιστεψω οτι συνεβη αυτο, μερικες φορες νιωθω οτι το εχω δει σε ονειρο.. .

Ετσι ακριβως αισθανομαι κι εγω........

Σ ευχαριστω κοριτσι μου!!!

[fido-dido]

κουραγιο κοριτσι μου...

εχω χασει αρκετους δκους μου ανθρωπος απο καρκινο και μαλιστα καποιοι πολυ νεοι, χω και πολλα περιστατικα στην οικογενεια που που τη γλιτωσαμε. εμενα μου εχουν διαγνωσει δυο φορες καρκινο, την πρωτη φορα εια στο λαρυγγα, αφου αφερεθηκε ο ογκος με επεμβαση δεν ηθελα να κανω θεραπειες, γενικα τοτε ημουν σε φαση που δεν εδινα κ πολλη σημασια. μετα απο 6 μηνες αφου ειχε προηγηθει εα γεγοος πουμε ειχε καταβαλει ψυχολογικα εμφανισα στο εντερο, στο σημειο που ενωνεται με τη σκωληκωειδιτιδα. πονουσα μεν στο σημειο,ειχα πυρετο αλλα δεν ηταν διογκωενη η σκωληκοειδιτιδα, αλλα ο ιατρος επεμενε για εγχειρηση και ειδαν ενα μικρο ογκ περιπου εναμιση εκατοστο. μου το αφαιρεσαν επιτοπου, δε μου ειπαν τιποτα τοτε και με πηραν τηλεφωνπ μετα απο κανα μηνα να παρω τα αποτελεσματα της βιοψιας. εεινη τη μεα γυρνουσα στο δρομο ολη μερα κ δεν ηθελα να μιλησω σε κανεναν. ο ογκολογος που πηγα μου συνεστσε καποιες εξετασεις τις εκανα κ ευτυχως δν εδειξαν κατι αλλο. εκανα κ 12 χημειοθεραπειες. τα μαλλακια μου αραιωσαν μεν αλλα δεν πεσανε.

βεβαια ημουν αρκετα τυχερη καθως οι ογκοι ηταν σε αρχικο σταδιο και δεν ειχαν κανει μεταστασεις.

ετυχαν ομως και περιπτωσεις που ανθρωποι με πο σοβαρες μορφες καρκινου ζουν κ ειναι μια χαρα.

αυτο που πρεπει να κανετε ειναι να του συμπεριφερεστε σαν να μην εχει τιποτα. δυστυχως σ αυτη την αρρωστια το μεγαλυτερο οπλο ειναι να μην την αφησεις να σε καταβαλει. η καλη ψυχολογια ειναι το παν.

[katerinars]

dimi.dimi, σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου. Εχεις ταλαιπωρηθει κι εσυ πολυ, ευτυχως που εισαι καλα τωρα. Καθε καλο ευχομαι απο εδω και περα!!

[zouzounel]

Στην αρχη της αρρωστιας ειχε καταπεσει απιστευτα, τοσο που πιστευαμε οτι δεν ειχε τη διαθεση να το παλεψει καθολου. Μετα καθως καλυτερευε και δεν ποναγε, ανεβηκε η ψυχολογια του και φανηκε να εχει πολυ μεγαλη διαθεση να παλεψει, να περασει χρονο μαζι μας και γενικα να κανει πραγματα. Αυτο ομως κρατησε πολυ λιγο, καθως παλι η ψυχολογια του επεσε και ειναι ολη μερα στο κρεβατι, χωρις να ποναει το τονιζω, δεν εχει ορεξη να φαει, δεν κανει αυτα που του λενε οι γιατροι για να βοηθησει τον εαυτο του, φωναζει στη μητερα μου συνεχεια, τα θελει ολα στο χερι, και οποτε παω κι εγω ουτε που μου μιλαει, ενω ειχαμε υπεροχη σχεση, και σημερα μαλιστα μου εβαλε τις φωνες επειδη του ειπα να παμε μια βολτα, με αποτελεσμα να με πιασουν τα κλαμματα, φταινε και οι ορμονες τωρα βεβαια, και γενικα ολο αυτο σιγουρα δε μου κανει καλο στη φαση που ειμαι.

 

δεν ξερω πώς να αρχίσω... είναι ενα θεμα που πονάει ακόμα...

 

Εχασα τον πατέρα μου πριν 3 χρόνια, από καρκίνο στην ουροδόχο κύστη... ήταν 69 ετών...

Αφαίρεσε την ουροδόχο κύστη κι ενώ όλα υποτίθεται πήγαιναν καλά, είχε ήδη κάνει μεταστασεις που οι γιατροί δεν είχαν δει. Δεν εκανε καν χημειοθεραπεία μετά την επέμβαση.

Ξεκίνησε χημειοθεραπείες όταν βρέθηκαν οι πρωτες μεταστασεις στους λεμφαδένες, στο συκωτι και στον πνεύμονα. Ηταν σχετικά ελαφριά χημειοθεραπεία, δεν είχε καμια παρενέργεια, ούτε τα μαλλιά του έπεσαν (δεν είχε και πολλά, αλλά τεσπα). Μόνο που με την αρχική επέμβαση είχε κολλήσει από το χειρουργείο ενα μικρόβιο (ψευδομονάδα) που του δημιουργούσε διαρκώς ουρολοιμώξεις. Και δυστυχώς πόναγε πολύ, και συνέχεια... Μονο τα misulid τον ανακουφιζαν και επειδή είναι βαρια παυσιπονα, προσπαθούσε να μην τα παιρνει συχνά.

Μετά τον πρώτο κύκλο χημειοθεραπείας, ο γιατρός ήταν ενθουσιασμένος, "εχουμε τέλεια ίαση" μας είπε. Οι πόνοι του περασαν για 2 βδομάδες περίπου, μετά άρχισαν ξανα, κανεις απ' τους γιατρούς δεν μας υποψίασε, χειρουργήθηκε δυο φορές με ραγάδα δακτυλίου (ουσιαστικά χωρίς λόγο), τρέχαμε σε ορθοπεδικούς γιατί ποναγε στα πλευρά, πήγαμε μεχρι και σε νευρολόγο μήπως εχει φλεγμονή στην ιππουρίδα... τελικά ειχε προχωρήσει η μετάσταση στα οστά, στους λεμφαδένες, στο συκώτι, στο πάγκρεας, στους πνεύμονες, δε θυμάμαι πού αλλού, η τελευταια αξονική του ήταν δυο σελιδες...

Πήγα στον οικογενειακό μας γιατρό με τις εξετάσεις του πατέρα μου, αυτός ήταν ο μόνος ειλικρινής μαζί μου "αφήστε τον να φύγει" μου ειπε... Ειχε χασει κι εκεινος τον πατέρα του από καρκίνο, οπότε ηξερε να μου πει δυο λόγια περα από τα ιατρικά... Μου έγραψε παυσίπονα αυτοκολλητα επιθέματα και μου ειπε να εχω υποψιν μου ότι θα αλλάξει ο χαρακτήρας του, θα γίνει επιθετικός και δε θα σταματήσει να τρώει. Οπως συμβαίνει και με τους ναρκομανείς. Πράγματι δεν ειχε καθολου ορεξη για φαγητο, ειδικα το κρεας ούτε να το μυρίσει (αργοτερα ειδα ότι όλοι οι καρκινοπαθείς έχουν το ίδιο θεμα με το κρεας), ήταν συνέχεια ξαπλωμένος, δεν ειχε διάθεση για τίποτα, καπνιζε συνέχεια πρωί βραδυ, δεν κοιμόταν τη νύχτα, ξαπλωνε στον καναπε συνηθως ή εβγαινε στο μπαλκόνι για να καπνίσει, φωναζε και εκνευριζόταν με το καθε τι, ακομα και σε μενα φωναζε, που μου ειχε -και του ειχα- μεγαλη αδυναμια. Αυτα που γραφεις ειναι ακριβως αυτά που εζησα katerinars... Δεν το κανουν επιτηδες, δεν το θελουν ούτε κι εκεινοι, απλά δεν ειναι ο ανθρωπος που ηξερες πια. Εγώ τι εκανα? Του ειπα ότι πηγα στον οικογενειακό μας γιατρό και οτι τα αυτοκολλητα αυτά εχουν τις συγκεκριμένες παρενέργειες. Καθε φορά που φεροταν ετσι του ελεγα μπαμπα θυμάσαι? προσεχε, σε παρακαλώ, τα αυτοκόλλητα φταίνε... όταν δεν ετρωγε, παλι το ίδιο του έλεγα και πήγαινα στο κρεββατι με ενα μικρό πιατάκι φαγητό με κατι που ηξερα ότι του άρεσε πχ τυρι... πιστεύω ότι κατέβαλλε μεγάλη προσπάθεια για να φαει και το έκανε για μενα, για να μου κάνει τη χάρη... Και όσο αυξάναμε τη δόση στα αυτοκόλλητα, τοσο χειροτερευε η κατάσταση...Τεσσερις μηνες μετά την "τέλεια ίαση" μπήκαμε στον Αγιο Σάββα και 20 περίπου μερες μετά τον χάσαμε... Μεσα στο νοσοκομείο ήταν ακόμα πιο δύσκολα, ειχε καλές μερες που συνειδητοποιούσε τι γινοταν και ήταν πεσμενος ψυχολογικά είχε και μερες που ήταν κάπου "αλλού"... Μια μερα πριν καταλήξει, σηκώθηκε από το κρεββάτι και τράβαγε τους ορούς, ήθελε να φύγει, να γυρίσει σπίτι... ήταν ένας άλλος άνθρωπος... ήταν ενας άνθρωπος που έπαιρνε μορφίνη για τον πόνο... Ακομα απορώ πού βρηκε τη δύναμη να σηκωθεί και να μείνει ορθιος...

 

Προσωπικα πιστεύω ότι δεν πρεπει να του φερεσαι σα να μην τρεχει τίποτα. Να συζητάτε τι συμβαίνει και τι αισθανεται, πώς αισθάνεται, πώς μπορει να το αντιμετωπίσει... και να ξερει ότι δεν φταιει εκεινος για τη συμπεριφορά του. Πρεπει να νιωθει ότι είστε δίπλα του, ακόμα και αν -αθελα του- σας διωχνει. Δε φταιει... αυτό να θυμάσαι...

 

Συγχωρήστε με για το μεγάλο μήνυμα. Θα μπορούσα να γραφω σελίδες...

[katerinars]

zouzounel, λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου, ποσο ταλαιπωρηθηκε ο ανθρωπος.. Λυπαμαι..

Αυτα τα αυτοκολλητα που λες τα εβαζε και ο δικος μου μπαμπας στην αρχη γιατι ειχε φριχτους πονους, αλλα τωρα που εχει μικρυνει ο ογκος στο παγκρεας δεν ποναει και δεν τα χρειαζεται, οποτε δεν οφειλεται σε αυτο η συμπεριφορα του. Και σε αυτο που λες οτι πρεπει να του μιλαω, εχεις απολυτο δικιο, και προσπαθω να το κανω, αλλα δε μου μιλαει και αν τον πιεσω βαζει τις φωνες.. Ειναι πραγματικα αλλος ανθρωπος και δεν μπορω να περιγραψω το ποσο με ποναει αυτο.. Και φοβαμαι για τα χειροτερα..

[demi]

το 2004 κοντεψα να χασω τον πατερα μου απο καρκινο στο παχυ εντερο ..

τον ειχα στο διαβαλκανικο θεωρωντας οτι ηταν οτι καλυτερο ,τον εβγαλα νυχα και τον πηγα στο θεαγενειο..μεγαλος αγωνας εγχειρησεις ,χημιοθεραπειες επωδυνες εξετασεις...

παλεψε..παλεψε πολυ με αριστη ψυχολογια (μας βοηθησε το θεαγενειο σε αυτο..

το 2006 γεννηθηκε ο εγγονος και ξαναγεννηθηκε και ο πατερας μου.

 

το 2010 και ενω ετοιμαζαμε την βαφτιση του 2 παιδιου μου ο ιος του δυτικου νειλου το αθλιο αυτο κουνουπι θα εστελνε τον πατερα μου στον αλλο κοσμο...

 

το κρισιμο βραδυ που η ψυχη παλευε να μεινει η να φυγει ζητουσε τον εγγονο του ..ηθελε να τον δει..1 τα μεσανυχτα με την συμφωνη γνωμη τον γιατρων πηγαμε τον 4χρονο γιο μου στο νοσοκομειο και επανηρθε..

 

στα γραφω ολα αυτα για να ενισχυσετε την ψυχολογια του .αμεσα...ειναι οτι καλυτερο μπορειτε να του κανετε.. πρεπει να δει το εγγονι..

[katerinars]

Δυστυχως ο μπαμπας μου εχει χειροτερεψει πολυ. Εχει γινει μετασταση στους πνευμονες, ειναι συνεχεια με οξυγονο και δεν εχει δυναμεις να σηκωθει. Δεν εχει πολυ χρονο ακομα.. Κι εγω δεν μπορω να παω στο νοσοκομειο λογω της γριπης. Τωρα διανυω την 28η βδομαδα και φοβαμαι μην κανω κακο στο μωρο μου απο τη στεναχωρια. Προσπαθω να ειμαι ψυχραιμη και ηρεμη, αλλα ο μπαμπας μου ειναι στο τελος του κι εγω δεν μπορω να ειμαι μαζι του.. Δεν ξερω τι να κανω..

[kardoulini]

Κουράγιο κοριτσάκι....είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό που παιρνάς...προσπάθησε όσο μπορείς να είσαι καλά για το μωράκι σου... που τα καταλαβαίνει όλα!!!

Φαντάζομαι στα λόγια είναι όλα έυκολα....αλλά τουλάχιστον προσπάθησε...δυστυχώς υπάρχουν και αυτά στην ζωή μας και πρέπει να μαθαίνουμε να επιβιώνουμε και να συνεχίζουμε.

Να είσαι καλά γιατι ο μπαμπάκας σου είμαι σίγουρη ότι τρελαίνεται ακόμα περισσότερο ξέροντας ότι είσαι χάλια...και που νοιώθει ότι ανησυχεις τοσο πολύ.

Ευχομαι ολόψυχα απλά να μην ταλαιπωρηθεί πολύ...απλά αυτό...

Και να δει το μπεμπάκι σου....και να δεις....μετά θα ειναι πιο δυνατος.

Σου στέλνω μια ζεστή αγκαλιά και θετικές σκέψεις για όλους σας!

[maria- elpida]

Κατερινακι, σε ειχα στο μυαλο μου σημερα, ειδα και το μην. σου στο cafe.

κριμα μωρε που ο μπαμπας σου ταλαιπωρειτε ετσι.

Τουλαχιστον να μην κουραζοταν ετσι...

οι γιατροι τι λενε;

κανε κουραγιο και υπομονη αγαπη μου, και προσεχε τον μπεμπακο σου..

[katerinars]

ilektra2, σε ευχαριστω πολυ.. Δεν ξερω δυστυχως αν θα προλαβει να δει το εγγονακι του.

Μαρακι μου, τα ξερεις εσυ.. Οι γιατροι δε λενε κατι, αλλα νομιζω οτι ειναι ξεκαθαρο.. Δεν υπαρχει ελπιδα ανακαμψης απο αυτο τωρα πια.. Και το κακο ειναι οτι ταλαιπωρειται και φοβαμαι οτι θα ταλαιπωρηθει κι αλλο, δε θελω να ποναει..

[militsa]

Δυστυχως ο μπαμπας μου εχει χειροτερεψει πολυ. Εχει γινει μετασταση στους πνευμονες, ειναι συνεχεια με οξυγονο και δεν εχει δυναμεις να σηκωθει. Δεν εχει πολυ χρονο ακομα.. Κι εγω δεν μπορω να παω στο νοσοκομειο λογω της γριπης. Τωρα διανυω την 28η βδομαδα και φοβαμαι μην κανω κακο στο μωρο μου απο τη στεναχωρια. Προσπαθω να ειμαι ψυχραιμη και ηρεμη, αλλα ο μπαμπας μου ειναι στο τελος του κι εγω δεν μπορω να ειμαι μαζι του.. Δεν ξερω τι να κανω..

Γειά σου Κατερίνα. Εγώ θα σου έλεγα να κάνεις το έξής..βάλε μια μάσκα αν φοβάσαι μην κολλήσεις και πήγαινε να τον δεις..είναι μεγάλη χαζομάρα που κάθεσαι στο σπίτι ενώ ξέρεις ότι ο μπαμπάς σου είναι εκεί και μετράει μέρες ίσως και ώρες..τώρα είναι ζωντανος!! Τωρα να πας να τον δεις!!!! Είμαι σίγουρη ότι κ εκείνος ενώ ξέρει για ποιο λόγο δεν πας να τον δεις και σε δικαιολογεί , θέλει πολύ ν ασε δει..ακόμη κ αν σου λέει να μην πας..θέλει να πας και πρέπει να πας!!! Δεν είναι τόσο τεράστιος ο κίνδυνος να κολλήσεις γρίπη αν δεν έρθεις σε επαφή με άρρωστο..ετσι στα καλά καθουμενα δεν κολλάς!! Νομιζεις πως στο σουπερ μάρκετ δεν κινδυνεύεις; Το καρότσι που πιάνεις ποιος το έχει πιάσει προηγουμένως ή ο διπλανος σου δεν έχει μολις κολλήσει και φταρνιζεται; Ελα..ασε τις χαζομάρες και πήγαινε στον μπαμπάκα σου να τον αγκαλιασεις και να χαρεί κ εκείνος!!!

[maria- elpida]

Και το κακο ειναι οτι ταλαιπωρειται και φοβαμαι οτι θα ταλαιπωρηθει κι αλλο, δε θελω να ποναει..

μακαρι τουλαχιστον να μην ποναει..

Συμφωνω με την Μηλιτσα, να πας να το δεις.

πηγε μια ξαδελφη της μαμας μου στο νοσοκομειο να δει τον μπαμπα της με το μωρακι της, 5μηνων.

εβαλαν μασκα και πηγαν και πραγματικα ο μπαμπας της φανηκε πολυ ευχαριστημενος.

να πας αγαπη μου, εγω χτες που ειμουν στο Ικα ξερεις ποσοι εβηχαν και φαινοντουσαν αρρωστοι;

να κοιταξεις να πας..

[katerina_s]

Κατερινακι μου γλυκο και εγώ συμφωνώ. Βάλε μια μάσκα και πήγαινε να δεις τον πατέρα σου!!

Κάνε κουράγιο καλή μου! Δυστυχως ότι ειναι να γίνει θα γίνει. Απλά πήγαινε να τον δεις και να σε δει!

Σε φιλώ..