Φοβίες γονέων!!!

[angela]

Ειπα να απαντήσω αλλά....το μετάνοιωσα , να μην σας χαλάσω...αστο...

Πάντως ΔΕΝ είμαι καλά...

[Μαριλίνα]

Φιου!!! Ευτυχώς δεν είμαι μόνη!!

Κορίτσια, προφανώς αν βάλουμε κάτω τις σκέψεις μας φτιάχνουμε ένα θρίλερ... τύφλα να έχει ο Χίτσκοκ!! Ας το σκεφτοόυμε να ανοίξουμε τόπικ!!

Κι εμένα με έχουν πιάσει αυτές οι σκέψεις από τότε που γέννησα (τον πρώτο καιρό έβλεπα και τραγικά όνειρα, να μην ξεχνιόμαστε)!! όσο για το να μην μου κλέψουν το παιδί... από τώρα σκέφτομαι μέχρι ποια ηλικία θα το πηγαίνω στο σχολείο. Όταν ήταν νεογέννητο και το άφησε η μάνα μου στο καροτσάκι του στο μπαλκόνι (μένουμε σε υπερυψωμένο ισόγειο) και γύρισε την πλάτη της έβαλα τις φωνές μήπως και κάποιος σκαρφαλώσει και το πάρει!!

Λοιπόν... την πτέρυγα ολόκληρη για τις μαμάδες του parents!!!

Φιλάκια!!

 

Υ.Γ. Είναι ωραίο να μοιράζεσαι την τρέλα σου!!

[Ειρήνη]

εγώ ναι

 

Αχ, να σαι καλά!!!

[Ειρήνη]

Ειπα να απαντήσω αλλά....το μετάνοιωσα , να μην σας χαλάσω...αστο...

Πάντως ΔΕΝ είμαι καλά...

 

Δεν χαλάς τίποτα. Γι αυτό είμαστε εδώ, για να "πρήζει" η μία την άλλη και να αλληλο-καταλαβαινόμαστε!

[Ειρήνη]

Κορίτσια, προφανώς αν βάλουμε κάτω τις σκέψεις μας φτιάχνουμε ένα θρίλερ... τύφλα να έχει ο Χίτσκοκ!! Ας το σκεφτοόυμε να ανοίξουμε τόπικ!!

 

Ο Χίτσοκ είναι "παιδικό με γεύση φράουλα" μπροστά μας... !!

[vouraikos]

Α, μάλιστα… καλώς ήρθατε στο club “ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ»!!

 

 

 

Ναι.. φοβίες… από τότε που έχασα την μαμά μου (σχεδόν στα 7 μου) έχω βιώσει τον θάνατο στο πετσί μου, κυριολεκτικά. Έτσι λοιπόν έχω γίνει παρανοϊκή… πόσες και πόσες φορές δεν είπα «άντε να δούμε πότε θα μου πάρεις τον άντρα μου…!» ή «τι θα συμβεί στο παιδί» κλπ… Σε σημείο πολλές φορές μετά την εξέταση του γυναικολόγου μου να λέω «άντε, καθαρές οι εξετάσεις… ακόμα για καρκίνο του μαστού..!»

l:

ειρηνη, εσυ εισαι πολυ δικια μου λεμε!!!!!!!!!!!!

μολις πονεσω καπου ή μολις δω δεκατα στο θερμομετρο ,πρωτα παει το μυαλο μου στον καρκινο...και λεω ακριβως το ιδιο "καλως τον....!!!"

Ασε που εινια γνωστη η ατακα μου "ξερω απο τι θα πεθανω απλα δεν ξερω ποτε!!!"

 

ρε κοριτσια , ας μας πει καποιος ειδικος.....ποσο σοβαρο ειναι αυτο και γιατι συμβαινει?????

[sabrina]

κοριτσια εγω ειμαι απιστευτα σεισμοφοβικη

 

παντα ενιωθα τους σεισμους απο μικρη θυμαμαι που κουνιομασταν.....

γιατι μενω δυτικη ελλαδα κ εχω γειτονες το ιονιο κ τη πελοπονησο

 

αλλα γεινικως στο 5λεπτο το ειχα ξεχασει , αλλα μετα απο καποιους

που εγιναν πριν κανα 2 χρονια στο μερος που μενω.......

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ εχω γινει ΑΡΡΩΣΤΗ!!!!!!!!!!

 

σκεφτομαι ολη την ωρα αυτο το πραγμα δεν αφηνω τιποτα σπιτι μου μου να μπορει να πεσει κ μου δημιουργηθει χειροτερος πανικος αν κουναει

 

δεν κλειδωνω τη κεντρικη του σπιτιου ποτε

 

δεν παω πουθενα απο 3 όροφο κ πανω

 

δε παω σε σεισμογενης περιοχες

 

κλπ. αφηστε μαυρο χαλι

[Ειρήνη]

ειρηνη, εσυ εισαι πολυ δικια μου λεμε!!!!!!!!!!!!

 

Σχιζοφρενείς ενωμένες.... ΠΟΤΕ ΧΑΜΕΝΕΣ!!!

[vouraikos]

ειρηνη, εσυ εισαι πολυ δικια μου λεμε!!!!!!!!!!!!

 

Σχιζοφρενείς ενωμένες.... ΠΟΤΕ ΧΑΜΕΝΕΣ!!!

 

Ετσι ετσι....θα σου περιγραψω μια πρωτοχρονια πριν πολλα χρονια, με το σοι μου (κανεις μας δεν ειναι καλα)....μετα απο απανωτους θανατους ( του πατερα μου και της αδερφης του ) εννοειται απο καρκινο-, ειπαμε να κοψουμε την γνωστη βασιλοπιτα. Για το εθιμο και μονο, αφου κανεις απο την οικογενεια δεν εχει καμια σχεση , με καμια θρησκεια.....εκει που ο φυσιολογικος κοσμος κοβει το κομματι του "χριστου", εμεις κοβαμε του "αγιου σαββα" λογο του ονοματος το νοσοκομειου , που ειχαμε περασει ατελειωτες ωρες και για τον πατερα μου και για την θεια μου.

Προσωπικα ειναι και ο μονος τροπος να μην τρελαθω και τωρα με τις φοβιες που εχω....τις δηλωνω και τις διακωμωδω.......μακαβριο??black χιουμορ?? τι να πω....για μενα ειναι αμυνα!

[sofia_nefeli]

κοριτσια μου να σας πω αλλα μη με παρεξηγησετε!

ειναι λογικο να εχουμε ολες καποιες φοβιες. εγω ας πουμε ενω οδηγουσα πολυυυυ γρηγορα απο οταν εμεινα εγκυος παω σαν τη κοτα! φοβαμαι μη τρακαρω και μεινει το παιδι μου χωρις μαμα. ΟΜΩΣ ειναι κατι απλο και καλυτερα να μην τρεχω ουτως η αλλως.

οταν ομως ξερουμε οτι οι φοβιες πηγαζουν απο καπου και βλεπουμε οτι μας αλλαζουν τη ζωη μας πιστευω οτι πρεπει να δουμε ειδικο.

και οχι δεν ειστε τρελλες η κατι τετοιο! και μενα αν πεθαινε η μαμα μου η μπαμπας μου θα τρελλαινομουν! πιστευω οτι θα πηγαινα αμεσως σε ενα ειδικο και ας μην εχω ξαναπαει...

ειναι απλες περιπτωσεις (για τους ειδικους) και μπορουν να κανουν θαυματα. μη το αφηνετε ετσι...κριμα ειναι να βασανιζεστε χωρις λογο.

καντε μια επισκεψη....μπορει να εκπλαγειτε...

και μην ξεχνατε οτι τα μωρα μεγαλωνουν και δεν πρεπει να τους φορτωσουμε τις δικες μας φοβιες γιατι οσο κ αν προσπαθουμε να το κρυβουμε αυτες βγαινουν στην επιφανεια

[vouraikos]

κοριτσια μου να σας πω αλλα μη με παρεξηγησετε!

ειναι λογικο να εχουμε ολες καποιες φοβιες. εγω ας πουμε ενω οδηγουσα πολυυυυ γρηγορα απο οταν εμεινα εγκυος παω σαν τη κοτα! φοβαμαι μη τρακαρω και μεινει το παιδι μου χωρις μαμα. ΟΜΩΣ ειναι κατι απλο και καλυτερα να μην τρεχω ουτως η αλλως.

οταν ομως ξερουμε οτι οι φοβιες πηγαζουν απο καπου και βλεπουμε οτι μας αλλαζουν τη ζωη μας πιστευω οτι πρεπει να δουμε ειδικο.

και οχι δεν ειστε τρελλες η κατι τετοιο! και μενα αν πεθαινε η μαμα μου η μπαμπας μου θα τρελλαινομουν! πιστευω οτι θα πηγαινα αμεσως σε ενα ειδικο και ας μην εχω ξαναπαει...

ειναι απλες περιπτωσεις (για τους ειδικους) και μπορουν να κανουν θαυματα. μη το αφηνετε ετσι...κριμα ειναι να βασανιζεστε χωρις λογο.

καντε μια επισκεψη....μπορει να εκπλαγειτε...

και μην ξεχνατε οτι τα μωρα μεγαλωνουν και δεν πρεπει να τους φορτωσουμε τις δικες μας φοβιες γιατι οσο κ αν προσπαθουμε να το κρυβουμε αυτες βγαινουν στην επιφανεια

 

Δεν εχεις καθολου αδικο!! ειμαι 100% συμφωνη με αυτο. Και να εισαι σιγουρη οτι προσωπικα θα το κανω!

Εχωωωω να του πω του ειδικου ενα σωρο πραγματα! Απλα οταν ακομα καταλαβαινεις οτι ειναι δικια σου υπερβολη και το παλευεις μονη σου (στην περιπτωση μου και με την βοηθεια των δικων μου. Ο αντρας μου για παραδειγμα, με κατανοει και εχει παντα μαζι του το κινητο για να τον βρησκω και να μην πανικοβαλλομαι), το αναβαλλεις!

Ειναι και ενα σημαντικο ποσο , που πρεπει να καταβαλλεις για μια ολοκληρωμενη ψυχαναλυση. Ετσι συνεχεια περνει αναβολη γιατι κατι αλλο προηγειται!Παντως εγω ειμαι βεβαιη οτι θα παω.Εχω διαφορα να αντιμετοπισω!

[Jean]

Και για να μην ξεχνιομαστε επανερχομαι...

Η κορη μου ειναι αρρωστουλα, μυξες, δεκατα κτλ. Χθες βραδυ λοιπον επειδη ακουμπησε το 38 της εδωσα ντεπονακι, μετα απο λιγο επεσε και ηταν ζωηρη και ορεξατη. κατα τις 10 κοιμηθηκε. 11 η ωρα ξυπναει με κλαματα (πυρετο δεν ειχε) κι αρχιζει το τρελο πανηγυρι. Αγκαλια περα δωθε μες στο σπιτι να ηρεμησει το παιδι. Την επαιρνα εγω ηθελε τον αντρα μου, την επαιρνε ο αντρας μου ηθελε εμενα. Ζητουσε νερο της φερναμε, το εσπρωχνε μακρια και φωναζε οχι... Μια κατασταση αλλουτερη...

Στο πολυ το κλαμα επανω, κλαμα με παραπονο, με πιανουν κι εμενα τα κλαματα (και τι εχει το παιδι, και κατι εχει το παιδι) και δωστου κλαμα αυτη, κλαμα κι εγω. Τελικα κοιμηθηκε, αλλα εναν υπνο κλαψουριστο. Κοινως εκλαιγε, γυριζε πλευρο, ανοιγε το ματια, εβγαζε δακρυ, τα ξανακλεινε...Κι εγω απο πανω της ολη νυχτα να βαζω στο μυαλο μου ο,τι μαυρο και σκοτεινο σεναριο φανταζεστε... Περιττο να πω οτι δεν κοιμηθηκα καθολου απο την αγωνια, χωρια που ξυπναγε η μικρη συνεχεια και ζηταγε νερο...

Σημερα και εκ των υστερων καταλαβαινω οτι επροκειτο απλα για πονακι στην κοιλια αλλα χθες το μυαλο μου ειχε πιασει τρελα σεναρια. Και ρωταω: Ειναι φυσιολογικη αντιδραση μανας αυτη; Που θα παει αυτη η κατασταση μου αν κανω ετσι για ενα κρυωματακι; Και ο αντρας μου αντι να με ταρακουνησει να συνελθω με κοιταζε ολο αγωνια και σιγονταριζε κι απο διπλα λες και δεν ημουν αρκετα φρικαρισμενη απο μονη μου...

Το τι πιθανες και απιθανες ασθενειες παρελασαν χτες το βραδυ απο το μυαλο μου δεν φανταζεστε...

[fistikaki]

Και ο αντρας μου αντι να με ταρακουνησει να συνελθω με κοιταζε ολο αγωνια και σιγονταριζε κι απο διπλα λες και δεν ημουν αρκετα φρικαρισμενη απο μονη μου...

 

και μενα τα ιδια κανει παντα... οταν ανησυχω εγω για κατι, αυτος διπλοφρικαρει! σπουδαια υποστηριξη να πεφτει στα πατωματα!!!

[ΡΟΥΛΑ]

Jean μπορώ να το φανταστώ γιατί και εγω έτσι είμαι!!!!!!

[maryp]

γύρισε ο μικρός προχτες από το σχολείο κουρασμένος -αλλά ΠΟΛΥ κουρασμένος μιλάμε- και δεν είχε όρεξη για τίποτα... εκεί να δεις τι παρέλαση γίνεται μέσα στο μυαλό μου από πιθανές αρρώστειες... τελικά το παιδί κοιμήθηκε λιγο και συνήλθε!

[vickypap]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!

ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΣ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ "ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ"ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙ, ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ.ΟΧΙ ΣΩΣΤΗ ΒΕΒΑΙΑ ΑΛΛΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ.ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.

ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟΝ ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΘΑΝΑΤΟ.ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΚΙΟΛΑΣ.ΕΧΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟ PORT BEBE ΚΑΙ ΠΙΑΝΩ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΤΗΣ.ΕΧΑΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΤΩΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ.ΕΙΜΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗ ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΟΥ ΤΑ ΝΤΥΝΟΥΜΕ ΖΕΣΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΡΩΣΤΗΣΟΥΝ.

ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ???

[Jean]

ΕΧΑΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΤΩΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ.

 

ΡΕ VICKY!!!!!!!!!!! Eπιτηδες το εκανες; Ηταν αναγκη να μου το πεις. Εδω εγω εχω κατσει και αποκλειω τις ασθενειες και τους κινδυνους με βαση την ηλικια. Τι αιφνιδιος θανατος στα 2;;;; Θες να παθω τιποτα;

[ΧΡΥΣΑ]

Και για να μην ξεχνιομαστε επανερχομαι...

Η κορη μου ειναι αρρωστουλα, μυξες, δεκατα κτλ. Χθες βραδυ λοιπον επειδη ακουμπησε το 38 της εδωσα ντεπονακι, μετα απο λιγο επεσε και ηταν ζωηρη και ορεξατη. κατα τις 10 κοιμηθηκε. 11 η ωρα ξυπναει με κλαματα (πυρετο δεν ειχε) κι αρχιζει το τρελο πανηγυρι. Αγκαλια περα δωθε μες στο σπιτι να ηρεμησει το παιδι. Την επαιρνα εγω ηθελε τον αντρα μου, την επαιρνε ο αντρας μου ηθελε εμενα. Ζητουσε νερο της φερναμε, το εσπρωχνε μακρια και φωναζε οχι... Μια κατασταση αλλουτερη...

Στο πολυ το κλαμα επανω, κλαμα με παραπονο, με πιανουν κι εμενα τα κλαματα (και τι εχει το παιδι, και κατι εχει το παιδι) και δωστου κλαμα αυτη, κλαμα κι εγω. Τελικα κοιμηθηκε, αλλα εναν υπνο κλαψουριστο. Κοινως εκλαιγε, γυριζε πλευρο, ανοιγε το ματια, εβγαζε δακρυ, τα ξανακλεινε...Κι εγω απο πανω της ολη νυχτα να βαζω στο μυαλο μου ο,τι μαυρο και σκοτεινο σεναριο φανταζεστε... Περιττο να πω οτι δεν κοιμηθηκα καθολου απο την αγωνια, χωρια που ξυπναγε η μικρη συνεχεια και ζηταγε νερο...

 

Τωρα αν σου πω οτι τα ιδια, μα τα ιδια ακριβως οπως τα περιγραφεις ειχαμε και εμεις τη Δευτερα και την Τριτη θα με πιστεψεις?

Περιττο να σου πω οτι κοιμηθηκα, οσο μπορεσα τελως παντων μαζι του, ευτυχως τον εχουμε βαλει σε κανονικο μονο κρεββατι και δεν πιανει και πολυ χωρο.

Ειδικα το ενα το βραδυ δεν κοιμηθηκα γιατι ο μικρος συνεχεια αναστεναζε φωναχτα, και εγω να τον χαιδευω συνεχεια και ολα αυτα που περιεγραψες.

 

Τωρα αυτο με τον αιφνιδιο στα δυο τι ειναι?

Μου φαινεται οτι θα κοιμαμαι συνεχεια μαζι του απο δω και περα.

[souzy]

Κι εγώ το τρέμω αυτό με τον αιφνίδιο -τόσο που ούτε να το αναφέρω θέλω. Δεν νομίζω να υπάρχει μανούλα που να μην το σκέφτεται... Στα 2 είναι όντως απίστευτο, αλλά συμβαίνει. Εδώ μια φίλη μου έχασε από αιφνίδιο την αδερφή της, που ήταν φοιτήτρια. Αναρωτιέμαι... Μπορείς να προλάβεις κάτι τέτοιο αν είσαι δίπλα στο μωρό; Από πού ενημερωνόμαστε;

Πάντως κι εγώ, αν 'εχει ώρες να ξυπνήσει τη νύχτα -γιατί δυστυχώς ξυπνάει συχνά, δεν κοιμόμαστε καθόλου- σηκώνομαι να δω αν αναπνέει...

[vickypap]

ΕΧΑΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΤΩΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ.

 

ΡΕ VICKY!!!!!!!!!!! Eπιτηδες το εκανες; Ηταν αναγκη να μου το πεις. Εδω εγω εχω κατσει και αποκλειω τις ασθενειες και τους κινδυνους με βαση την ηλικια. Τι αιφνιδιος θανατος στα 2;;;; Θες να παθω τιποτα;

ΟΧΙ ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΟΥΤΕ ΕΣΥ ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΠΑΝΤΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ.(Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΕ ΧΡΟΝΟ ΓΕΝΝΗΣΕ ΝΕΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΗΤΑΝ).

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΦΟΒΟΣ (ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΔΙΟΡΘΩΘΕΙ ΜΕ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΟΤΑΝ ΧΡΟΝΙΣΕΙ)

ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ?????????

ΣΥΓΝΩΜΗ!!!!!

[Jean]

Οχι καρδουλα μου δεν εκανες λαθος. Αλλα επειδη εχουμε μαζευτει ενα ματσο τρελες σ' αυτο το τοπικ ας βοηθησουμε η μια την αλλη με καθησυχαστικα λογια γιατι αλλιως δεν την παλευουμε. Εγω συγκεκριμενα...καθολου δεν την παλευω.

 

Ξερω για την εγχειριση, εχω παρακολουθησει το θεμα σου. Περαστικουλια του του μωρου...

[ΡΟΥΛΑ]

Οχι καρδουλα μου δεν εκανες λαθος. Αλλα επειδη εχουμε μαζευτει ενα ματσο τρελες σ' αυτο το τοπικ ας βοηθησουμε η μια την αλλη με καθησυχαστικα λογια γιατι αλλιως δεν την παλευουμε. Εγω συγκεκριμενα...καθολου δεν την παλευω.

 

Ξερω για την εγχειριση, εχω παρακολουθησει το θεμα σου. Περαστικουλια του του μωρου...

 

ε όχι και τρελές βρε Jean μου........ θεότρελες ήθελες να πεις

 

vickypap περαστικά στο μωράκι σου!!!!!!!

[vickypap]

Αναρωτιέμαι... Μπορείς να προλάβεις κάτι τέτοιο αν είσαι δίπλα στο μωρό; Από πού ενημερωνόμαστε;

 

 

ΑΠΟ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ.

ΑΚΟΥΣΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΤΟ ΕΙΠΑ "Ε ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΛΑ ΕΛΠΙΖΕΙΣ"

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ.ΘΕΛΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ.

ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟ ΒΡΑΔΥ.ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΕΒΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ.ΔΕΝ ΕΦΕΥΓΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΤΟΥΣ.ΤΩΡΑ, ΠΩΣ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ.ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΥΤΑ

ΑΣ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΕΔΩ

ΨΥΧΟΠΛΑΚΩΘΗΚΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΤΟ ΜΕΤΕΔΩΣΑ.

ΤΕΛΟΣ!!!

[elena.]

vicky μη ζητας συγνωμη καλα εκανες και το ειπες.. ειμαι σιγουρη οτι ολες εχουμε τις ιδιες ανασφαλειες για τα παιδια μας αλλα βρε κοριτσια αντι να εμψυχωνουμε η μια την αλλη που εχουμε τα παιδακια μας και μεγαλωνουμε γιατι να ζουμε με τον ΑΝ και το ΙΣΩΣ ή το ΘΑ? κριμα δεν ειναι αυτες οι εικασιες να μας εμποδιζουν να χαιρομαστε τα παιδακια μας?? στην σκεψη οτι υπαρχουν και χειροτερα, κατι μεσα μου ανακουφιζεται.. jean ειδες που μολις ηρεμησες το σκεφτηκες πιο καλα?

θεωρω οτι τα παιδια ειναι μεγαλυτεροι πολεμιστες απο εμας και αξιοι νικητες.. πολλα παραδειγματα μαμαδων στο φορουμ, διαβαζοντας τα παιρνουμε δυναμη!

περαστικα στα μικρουλια σας και θα δειτε οτι τελικα περισσοτερο ηταν το αγχος σας..

τωρα αυτο με τον αιφνιδιο θανατο.. τι να πω..

[fistikaki]

ολα μου φταινε, για ολα ανησυχω... οταν δεν τρωει, γιατι δε τρωει, οταν τρωει με ορεξη, φοβαμαι οτι θα τη πιασει γαστρ.οισοφ. παλλινδρομιση... οταν κοιμαται πολυ, γιατι κοιμαται τοσο? οταν ειναι ανησυχη και ξυπνια, τι εχει και δε κοιμαται?? οταν κανει πολλα κακα, μηπως ειναι διαρροια, οταν ειναι καθαρη η πανα, μηπως εχει δυσκοιλιοτητα?

 

μου εδωσαν απο το μαιευτηριο ενα υγιες παιδι, και μεσα στο αρρωστημενο μου μυαλο μια βδομαδα τωρα που την εχουμε σπιτι εχω φανταστει ενα εκατομμυριο αρρωστιες εγω, και αλλες τοσες ο αντρας μου... ειμαστε σχεδον πεπεισμενοι οτι το παιδακ μας ειναι αρρωστουλι και απλα περιφερουμε τα πτωματα μας μεσα στο σπιτι, σερνοντας τα ποδια μας απο κουραση και στεναχωρια.

 

απο την ωρα που τη γεννησα, εχω χαρει ελαχιστες φορες. ειμαι συνεχεια κλαμμενη και μιζερη... για πολλους λογους... ενας ειναι η ανησυχια μου (ισως ο πιο σημαντικος)

 

διαβαζω ποστς ανθρωπων των οποιων τα παιδακια ειτε χαθηκαν, ειτε πολεμανε για τη ζωη τους και με πιανουν τυψεις... λεω τον εαυτο μου γαιδουρα και ηλιθια και ριχνω κλεφτες ματιες στην εικονα της Παναγιας, ευχαριστοντας και παρακαλοντας ταυτοχρονα...

 

Αχ μανα... πως μου ελεγες εκεινο το παλιο γνωμικο?? δεν εχεις παιδι, εχεις εναν καημο, εχεις παιδι, εχεις χιλιους καημους