Φοβίες γονέων!!!

[stin@]

αχ τι καλα!!! Δεν είμαι μόνη μου!!!!

Καλά για το θέμα με τα ταξίδια δεν είχα πρόβλημα! Πηγαινοερχόμουν Α ΝΕ ΤΑ , αν και υψοφοβική μέχρι που έπεσε το "ήλιος" και βλέπετε επειδή μένω Κύπρο ,όσο να ναι με επιρέασε!! Αφήστε που ταξίδευα την επομενη για Κύπρο απο Αθήνα, ενώ ο άντρας μου, (τότε δεσμός μου) ήταν σε άλλη πτήση με τους γονείς του!!!

Να μιλήσω για τις κατσαρίδες??? Αφου σκέφτομαι να πάω σε ψυχολόγο για το συγκεκριμένο θέμα , γιατί αν καμμιά μέρα κρατάω το μωρο και δω καμμιά μπροστά μου είμαι άξια να πετάξω το μωρό απο το φόβο μου! Μια μέρα ανέβαινα τις σκάλες και κατέβαινε αυτή (σκ@φ*$#@) ε αν δεν ήταν πίσω μου ο άντρας μου θα έπεφτα με το κεφάλι!!Απο τότε έφερε και μου ψέκασαν όλο το σπίτι ΚΑι τον κήπο!

Αλλά αυτά τα ελέγχω (λέμε τώρα, που φεύγω απο Λεμεσό να πάω Λευκωσία, 45΄ δρόμος και σ ολη τη διαδρομή προσεύχομαι).

Αλλά όσον αφορά το μωρό εκεί είναι που παθαίνω το κάτι!!!

Μου έκανε 2 απανωτους εμετούς, πανικόβλητη παίρνω τον γιατρό τηλέφωνο, εννοείται που από τη συγχηση ούτε ξέρω τι έλεγα, αλλά σε μια φάση όπως μιλούσα στο γιατρό και ενώ ο μικρός μου εκλαιγε σταμάτησε ξαφνικά, σαν να λυποθήμησε ένα πράγμα! Τον πετάω στο κρεβάτι και αρχιζω να τον σπρωχνω και να φωνάζω Παναγιωτη Παναγιώτη!!! Ε το μωρό τρομαξε ξυπνησε κι έβαλε τα κλάματα!! Και τότε εγώ ανακουφισμένη λέω στο γιατρό ΑΧΧ ευτυχώς είναι καλά!!! Ο ανθρωπος εκεί θα κατάλαβε ότι δεν τα χω τετρακόσια!! Κι όχι τίποτα άλλο , ντρέπομαι γιατί είναι και συνεργάτης του άντρα μου!!!!!

[stin@]

Στελινουλα εγώ στην εγκυμοσύνη φοβόμουν μη τρακάρω σαν πηγαινα δουλειά (πάω απο περιφερειακό) και έτρεχε το δάκρυ κορόμηλο στη σκέψη ότι κάποιος τηλεφωνούσε στον άντρα μου να του πει ότι πέθανε η γυναίκα του και το αγέννητο μωρό του!!! Καλέ τι Μάρθα Βούρτση, ούτε ο Σπιλμπεργκ τέτοια φαντασία!!!!

[Stellinula]

Μου έχει κάτσει η συγκεκριμένη φοβία, ότι θα γεννήσω αλλά εγώ δεν θα είμαι στην ζωή να το αντικρισω....ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!!!

[stin@]

Χαχαχαχα γελάτε γιατί χανόμαστε!!!

[christine06]

Μου έχει κάτσει η συγκεκριμένη φοβία, ότι θα γεννήσω αλλά εγώ δεν θα είμαι στην ζωή να το αντικρισω....ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!!!

 

Καλά πας και εσυ....

Κάτσε να το γεννήσεις με το καλό και μετά να δεις φοβίες....

Πάντως χωρίς πλάκα εγώ σκέφτομαι να το ψάξω λίγο παραπάνω...και αυτό γιατί αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι έχουν επηρεάσει λίγο την καθημερινότητα μου

[Mara-76]

christine... να ανησυχησεις όταν αρχίζεις και κάνεις διαγράματα το excell με την πορεία της καθημερινής θερμοκρασίας του μπεμπε σου

 

stelinuli.. σου λέω τραγωδία η κατασταση.. ημουν ετοιμη να φτιάξω διαθηκη με σαφείς εντολές για το μεγάλωμα της μικρής...μουχαχαχαχαχαχαχαχαχ

[stin@]

christine 06 πέρα απ την πλάκα , καπου είχα διαβάσει ότι οι φοβίες, (όταν δεν καταντούν εμμονές) είναι ο τρόπος του εαυτού μας να μας προετοιμάσει για τυχών δυσάρεστα γεγονότα...(ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΙ ΑΠ ΟΛΟΥΣ ΔΗΛΑΔΗ)

Εγώ παρηγοριά βρίσκω στον πνευματικό μου και στην προσευχή.....και φυσικά εδώ , στο κλουβί με τις υπόλοιπες τρελές!!!!

[Stellinula]

stelinuli.. σου λέω τραγωδία η κατασταση.. ημουν ετοιμη να φτιάξω διαθηκη με σαφείς εντολές για το μεγάλωμα της μικρής...μουχαχαχαχαχαχαχαχαχ

 

 

αχ ! με έκανες και γέλασα και να σου πω κιόλας ήρέμησα και λίγο!!!

 

Σε ευχαριστώ πολύ...Δηλαδή θα δώ τον μπεμπη μου και θα τον αγκαλιάσω ε???

και καλά έκανα που του πήρα καλτσάκια??? θα τα δώ φορεμένα πάνω του ε???

 

Αχ!Θεε μου...μερικές φορές αναρωτιέμε εμεις οι γυναίκες τα τραβάμε όλα......

[Angel's Mamma]

Με αυτο που θα σας πω εγω ειμαι σιγουρη οτι θα φωναξετε τα ανθρωπακια με τις ασπρες ρομπες να με μαζεψουν παραυτα! Ειχα φοβια οτι με το που θα γεννηθει ο γιος μου θα τον αλλαξουν με αλλο μωρο η θα τον στειλουν για υιοθεσια και θα μου πουν κουλες δικαιολογιες μετα (μαλλον βλεπω πολυ Νικολουλη!). Εβαλα λοιπον τη μαμα μου να κυνηγαει, κυριολεκτικα το λεω, την προισταμενη του χειρουργειου για να βεβαιωθουμε οτι το μωρο ειναι το σωστο μωρο και οχι καποιο αλλο. Οπως βλεπετε λοιπον περνω το Oscar τρελλας!

[Jeanne]

Λοιπόν, για να συνοψίζουμε κορίτσια:

 

Οι έγκυες έχουν φοβίες -μάλλον- φυσιολογικές λόγω ορμονών οπότε για να στο πω ξεκάθαρα Στελινούλα: ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ ΛΕΜΕ, ΑΣΕ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΠΛΕΞΙΜΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΖΙΠΟΥΝΑΚΙ ΕΤΟΙΜΟ!!! :lol:

 

Οι νέες μανούλες έχουν και αυτές -μάλλον- φυσιολογικές φοβίες γιατί ένα νεογέννητο όσο να'ναι έναν τρόμο στον δημιουργεί [άραγε ζει? (ναι μανδαμ απλώς κοιμάται το έρμο...) είναι καλά? (μια χαρά, εσύ όμως???) μεγαλώνει? (ξέρεις κανέναν να μικραίνει?) πίνει αρκετό γάλα? (μάλλον, πάντως αν πεινάσει δεν θα είναι διακριτικό, θα τσιρίξει!) κτλ κτλ] οπότε stin@ κι εσύ θα ζήσεις και το μωρό σου μια χαρά θα είναι!

 

Οι υπόλοιπες (και εγώ περιλαμβανομένης) να βρούμε έναν καλό ψυχίατρο και ο Θεός βοηθός!:lol::lol:

[Mara-76]

αχ ! με έκανες και γέλασα και να σου πω κιόλας ήρέμησα και λίγο!!!

 

Σε ευχαριστώ πολύ...Δηλαδή θα δώ τον μπεμπη μου και θα τον αγκαλιάσω ε???

και καλά έκανα που του πήρα καλτσάκια??? θα τα δώ φορεμένα πάνω του ε???

 

Αχ!Θεε μου...μερικές φορές αναρωτιέμε εμεις οι γυναίκες τα τραβάμε όλα......

 

 

και 8α τον δεις και 8α τον αγκαλιάσεις και 8α του βνάλεις και καλτσακια και φορμάκια και καπελάκια κια τα πάντα όλα μην μασας μία

 

και οχι.. δεν τα τραβαμε μονο εμεις οι γυναικες.. και εμένα ο άντρας μου επι 9 μήνες κάθε μερα με ρωτούσε αν ειμαι εγώ καλά και αν νιώθω κάτι περίεργο.. και τώρα που η μικρή συνεχίζει τις διακοπές της παιρνει τηλ τις γιαγιάδες και τις ρωτάει τι γίνετε.. και αν του πουν πώς η μικρή πχ.. έβηξε, παιρνει τηλ μονος του τον παιδιατρο.. γιατρε το παιδί έβηξε...κλ΄π κλπ κλπ..εμεις ειμαστε οικογενιακώς τρελοί

[Mara-76]

Με αυτο που θα σας πω εγω ειμαι σιγουρη οτι θα φωναξετε τα ανθρωπακια με τις ασπρες ρομπες να με μαζεψουν παραυτα! Ειχα φοβια οτι με το που θα γεννηθει ο γιος μου θα τον αλλαξουν με αλλο μωρο η θα τον στειλουν για υιοθεσια και θα μου πουν κουλες δικαιολογιες μετα (μαλλον βλεπω πολυ Νικολουλη!). Εβαλα λοιπον τη μαμα μου να κυνηγαει' date=' κυριολεκτικα το λεω, την προισταμενη του χειρουργειου για να βεβαιωθουμε οτι το μωρο ειναι το σωστο μωρο και οχι καποιο αλλο. Οπως βλεπετε λοιπον περνω το Oscar τρελλας! [/quote']

 

 

χα χαχαχαχαχχααχχααχχααχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

[stin@]

Χα μάνα του άγγελου, μην κάνεις χαρές!!! Εμείς είχαμε περιστατικό στη Λευκωσία λίγο πριν γεννήσω όπου μπερδεψαν τα μωρά και αν δεν αρρωσταινε το ένα μωρό να του κάνουν αναλύσεις οι γονεις και να δουν ότι η ομάδα αίματος του δεν συμπίπτει με τις δικές τους(ναι τα πηγαν και σπιτι τα μωρά), δύο οικογένειες θα μεγάλωναν ξένα μωρά! εγώ αυτό το μετέδωσα και στον άντρα μου, που με το που γέννησα (ηταν μέσα στο χειρουργείο) με άφησε και έτρεχε πισω απ το γιό του να σιγουρευτεί ότι μπηκαν τα καρτελάκια σε χέρια και πόδια , τον ανεβασαν πανω στον θάλαμο και για να επιστρέψει ο αντρας μου σε μένα άφησε μπάστακα απ έξω τον αδρφό μου!! οταν δε, τη δευτερη μέρα έβγαλαν τα καρτελάκια απο το μωρό γιατί του ερεθισαν το δερματάκι έπαθα ένα κάτι,ήρεμισα λίγο επειδή ήταν το μόνο αγόρι που γεννήθηκε αλλά καλού κακού τον είχα 24 ωρες το 24ωρο μαζί μου!!!!

[Stellinula]

Οι έγκυες έχουν φοβίες -μάλλον- φυσιολογικές λόγω ορμονών οπότε για να στο πω ξεκάθαρα Στελινούλα: ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ ΛΕΜΕ, ΑΣΕ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΠΛΕΞΙΜΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΖΙΠΟΥΝΑΚΙ ΕΤΟΙΜΟ!!! :lol:

 

Ξέρεις πόσα έχω πλέξει??? ουυυυυυυυυυυυυυυ.....

 

Μια κουβερτα, ένα ζακετάκι, καλτσάκια, καπελάκι και άλλα πολλά!!!!:D:D

[Mara-76]

αχαχαχαχ Jeanne.. παιζουν κι άλλα κουλά πχ

- γιατρέ το παιδί μου δεν τρώει (ειπα η γαιδαρα σε επίσκεψη στον παιδίατρο επειδή η μικρή αποφάσισε να ελλατώσει για ένα διάστημα τα γευματα της επειδή την ειδε fitter)

- δοχτωρ. και να σου πώ ρε μάρα.. το 1 κιλό και 250 γραμάρια μέσα σε 20 μέρες πώς το πήρε ας πούμε;

 

- γιατρέ γιατι το παιδάκι μου όταν κάνει τα κακά του ΔΕΝ σφιγγετε αλλά κοιτάει απλανώς το διάστημα; συμβαίνει κάτι;

- γιατρος: του τουτ τουτ τουτ (ναι μου το έκλεισε κατάμουτρα)

 

- γιατρέ, ανησυχώ.. η πούκι σήμερα έκανε 2 φορές κακάκια και οχι μια όπως συνήθως

- γιατρος. το παιδί σου έχει διάροια μου λές δηλαδή;

- οχι απλά τα έκανε σημερα δυο φορές.. τα ειδα τα κακακια της σφιχτά είναι

- ε τοτε συγχαρητήρια.. και οταν κάνει και κουραδάκια αποξήρανέ τα για σουβενίρ

 

- γιατρέ.. σφιγγει συνεχεια τα χεράκια της σαν μπουνίτσες..συνεχεια όμως

- ετοιμάζετε να σε κοπανίσει

- γιατρέ με δουλεύεις έτσι;

- δνε ξέρω τι άλλο να κάνω με σένα...

 

αυτα.. δειγμαοτληπτικά γιατι αν αρχισω δεν θα τελειώνω.. και ειμαστε ακομη στον 4ο μήνα.,....μουαχαχα!

[stin@]

Jeanne, ο ψυχιατρος θα μας κάνει καλύτερη τιμή αν το κάνει group therapy???:lol::lol:

[stin@]

Μαρα είσαι ΘΕΑ!!!!!! Αλλά κι ο γιατρός ου το ίδιο!!!

εγώ πάω με μια κόλλα γεμάτη ερωτήσεις και μόλις τον δω του την κουνάω καταμουτρα σαν να του λέω " δες τι σου χω!!!"

Αλλά ο έρμος μου απαντάει με όλη του τη σοβαρότητα , απο μέσα του δεν ξέρω τι σκέφτεται!!!!

[Jeanne]

αχαχαχαχ Jeanne.. παιζουν κι άλλα κουλά πχ

- γιατρέ το παιδί μου δεν τρώει (ειπα η γαιδαρα σε επίσκεψη στον παιδίατρο επειδή η μικρή αποφάσισε να ελλατώσει για ένα διάστημα τα γευματα της επειδή την ειδε fitter)

- δοχτωρ. και να σου πώ ρε μάρα.. το 1 κιλό και 250 γραμάρια μέσα σε 20 μέρες πώς το πήρε ας πούμε;

 

- γιατρέ γιατι το παιδάκι μου όταν κάνει τα κακά του ΔΕΝ σφιγγετε αλλά κοιτάει απλανώς το διάστημα; συμβαίνει κάτι;

- γιατρος: του τουτ τουτ τουτ (ναι μου το έκλεισε κατάμουτρα)

 

- γιατρέ, ανησυχώ.. η πούκι σήμερα έκανε 2 φορές κακάκια και οχι μια όπως συνήθως

- γιατρος. το παιδί σου έχει διάροια μου λές δηλαδή;

- οχι απλά τα έκανε σημερα δυο φορές.. τα ειδα τα κακακια της σφιχτά είναι

- ε τοτε συγχαρητήρια.. και οταν κάνει και κουραδάκια αποξήρανέ τα για σουβενίρ

 

- γιατρέ.. σφιγγει συνεχεια τα χεράκια της σαν μπουνίτσες..συνεχεια όμως

- ετοιμάζετε να σε κοπανίσει

- γιατρέ με δουλεύεις έτσι;

- δνε ξέρω τι άλλο να κάνω με σένα...

 

αυτα.. δειγμαοτληπτικά γιατι αν αρχισω δεν θα τελειώνω.. και ειμαστε ακομη στον 4ο μήνα.,....μουαχαχα!

 

:lol::lol::lol: Εσύ παιδί μου δεν υπάρχεις! Καλά, τον κακομοίρη τον γιατρό δεν τον λυπάσαι???

[Mara-76]

οτι δεν υπαρχω ειναι γνωστό.. απλά επειδή είμαι όπως είμαι, διαλέγω ΠΟΛΥ προσεκτικά τους γιατρούς μου. Και ο γυναικολόγος μου και ο παιδίατρος της πουκι ειναι εκτός απο επιστημονάρες, είναι και ΤΡΕΛΑ συλλεκτικά τεμάχια... τον παιδίατρο λογω αποστασης απο αθηνα της πουκιασ κατοικίας μου τον συστησε γειτονισα... μου εκλεισε ραντεβου για πρώτη εξέταση 5 το πρωί! πήγα 4.30 και τον βλέπω στην βεράντα (το ιατρείο ειναι σε μονοκατοικία) να πινει ελληνικό βαρύ γλυκό και να καπνίζει.. τον αγάπησα! πιο πριν ειχα πάει σε μια άλλη παιδίατρο.. ήταν ΠΟΛΥ σοβαρή, ΠΟΛΥ ξινή και ΠΟΛΥ απολυτη σε κάποια θέματα (τύπου εχεις σκυλιά στο σπίτιιιιι?? αααααααα!!!!! οχιιιιιιι!! ποποοοοο!!!! δεν κάνει!!!!!!!!)

[AZIA]

Οπως βλεπετε λοιπον περνω το Oscar τρελλας!

 

Θα σε στενοχωρησω καλη μου, αλλα το διεκδικω κι εγω...

 

Εχουμε και λεμε λοιπον...

Kατ' αρχας οπως κι εσεις οι υπολοιπες μανουλες, φοβαμαι πανω απ΄ολα για την υγεια του αγγελου μου. Καθε βραδυ που τον βαζω για υπνο, λεμε την προσευχουλα μας, τον σταυρωνω και παρακαλαω την Παναγιτσα να τον εχει καλα, οπως και ολα τα παιδακια του κοσμου.

Μεχρι εδω θα μου πειτε, οκ τιποτα συνηθισμενο.

Υπαρχει και συνεχεια.

Ανεκαθεν ¨πασχω" απο θανατοφοβια. Φοβαμαι και δεν θελω ουτε να το σκεφτομαι. Οχι - οχι, δεν φοβαμαι απλα, με πιανει τρομος. Αν τυχει και το σκεφτω το βραδυ πεφτοντας για υπνο, επηρρεασμενη απο καποια σκηνη στην τηλεοραση (γι' αυτο και αποφευγω να βλεπω στην t.v, σκηνες με πολεμους, σκοτωμους, θανατους κ.λ.π..), πανικοβαλομαι, αγχωνομαι και εχω ταχυκαρδια... Τρεχω στο δωματιο του μικρουλη μου για να τον δω που κοιμαται σαν αγγελος, και να ηρεμησω...

Στο παρελθον φοβομουν για τον δικο μου θανατο, οτι δεν θα υπαρχω, δεν θα αναπνευω, δεν θα βλεπω τους δικους μου ανθρωπους. Τι να πω απολυτη συνδεση με την υλη, ε? Τωρα φοβαμαι για τον μικρο μου. Οτι δεν θα μπορω να ειμαι μαζι του. Να τον αγγιζω, να τον φιλαω, να τον αγκαλιαζω..

Επιπλεον τωρα τελευταια στο ακουσμα των ειδησεων, περι ηλιακης καταιγιδας σε κανα 2 χρονακια απο τωρα (αν και πραγματικα δεν θελω να πιστευω και να επηρρεαζομαι απο καταληκτικες ημερομηνιες) και των συνεπειων αυτης, καθως και της επερχομενης να το πω καταστασης... της νεας ταξης πραγματων που λεγεται οτι θελουν να μας εμφυτευσουν το τσιπ, του απολυτου ηλεκτρονικου φακελωματος, ΤΡΕΜΩ για την ζωη του παιδιου μου. Τρεμω για το τι μπορει ενδεχομενως να αντιμετωπισουμε, τρεμω στην σκεψη οτι μπορει να υποφερει, αρρωσταινω να σκεφτομαι οτι τον γεννησα για να υποφερει, ενδεχομενως ?!

 

Ευτυχως βρε κοριτσια, και σας το λεω απο τα βαθη της καρδιας μου, που μου δινεται η ευκαιρια να το μοιραστω μαζι σας, γιατι ο αντρας μου , απλα με... κοροϊδευει . Δεν θελω να σκεφτομαι απαισιοδοξα, δεν θελω να αισθανομαι τρελλη και να επηρρεαζομαι απο ... φημες, αλλα δεν μπορω να το αποφυγω. Οταν διαβαζω κατι τετοια, απλα υποφερω.

 

Ειμαι τελειως τρελλη???

[stin@]

Θα σε στενοχωρησω καλη μου, αλλα το διεκδικω κι εγω...

 

Εχουμε και λεμε λοιπον...

Kατ' αρχας οπως κι εσεις οι υπολοιπες μανουλες, φοβαμαι πανω απ΄ολα για την υγεια του αγγελου μου. Καθε βραδυ που τον βαζω για υπνο, λεμε την προσευχουλα μας, τον σταυρωνω και παρακαλαω την Παναγιτσα να τον εχει καλα, οπως και ολα τα παιδακια του κοσμου.

Μεχρι εδω θα μου πειτε, οκ τιποτα συνηθισμενο.

Υπαρχει και συνεχεια.

Ανεκαθεν ¨πασχω" απο θανατοφοβια. Φοβαμαι και δεν θελω ουτε να το σκεφτομαι. Οχι - οχι, δεν φοβαμαι απλα, με πιανει τρομος. Αν τυχει και το σκεφτω το βραδυ πεφτοντας για υπνο, επηρρεασμενη απο καποια σκηνη στην τηλεοραση (γι' αυτο και αποφευγω να βλεπω στην t.v, σκηνες με πολεμους, σκοτωμους, θανατους κ.λ.π..), πανικοβαλομαι, αγχωνομαι και εχω ταχυκαρδια... Τρεχω στο δωματιο του μικρουλη μου για να τον δω που κοιμαται σαν αγγελος, και να ηρεμησω...

Στο παρελθον φοβομουν για τον δικο μου θανατο, οτι δεν θα υπαρχω, δεν θα αναπνευω, δεν θα βλεπω τους δικους μου ανθρωπους. Τι να πω απολυτη συνδεση με την υλη, ε? Τωρα φοβαμαι για τον μικρο μου. Οτι δεν θα μπορω να ειμαι μαζι του. Να τον αγγιζω, να τον φιλαω, να τον αγκαλιαζω..

Επιπλεον τωρα τελευταια στο ακουσμα των ειδησεων, περι ηλιακης καταιγιδας σε κανα 2 χρονακια απο τωρα (αν και πραγματικα δεν θελω να πιστευω και να επηρρεαζομαι απο καταληκτικες ημερομηνιες) και των συνεπειων αυτης, καθως και της επερχομενης να το πω καταστασης... της νεας ταξης πραγματων που λεγεται οτι θελουν να μας εμφυτευσουν το τσιπ, του απολυτου ηλεκτρονικου φακελωματος, ΤΡΕΜΩ για την ζωη του παιδιου μου. Τρεμω για το τι μπορει ενδεχομενως να αντιμετωπισουμε, τρεμω στην σκεψη οτι μπορει να υποφερει, αρρωσταινω να σκεφτομαι οτι τον γεννησα για να υποφερει, ενδεχομενως ?!

 

Ευτυχως βρε κοριτσια, και σας το λεω απο τα βαθη της καρδιας μου, που μου δινεται η ευκαιρια να το μοιραστω μαζι σας, γιατι ο αντρας μου , απλα με... κοροϊδευει . Δεν θελω να σκεφτομαι απαισιοδοξα, δεν θελω να αισθανομαι τρελλη και να επηρρεαζομαι απο ... φημες, αλλα δεν μπορω να το αποφυγω. Οταν διαβαζω κατι τετοια, απλα υποφερω.

 

Ειμαι τελειως τρελλη???

 

οχι καλή μου δεν είσαι τρελή!!!!την ίδια θανατοφοβία έχω κι εγώ!! πολλές φορές διερωτόμαι " τώρα δηλαδή καποια μέρα εγώ θα πεθάνω???θα ειμαι άψυχη και καλιμένη με χώμα ώσπου να λιώσω???(σορρυ για το μακαβριο του πράγματος) με πιάνει ταχυπαλμία και αμέσως σκέφτομαι κάτι άλλο!!!

Μετά είχα κ τη φοβία μη πάθει κάτι ο άντρας μου!κλασσικός πανικός αν δεν απαντήσει αμέσως το τηλέφωνο και τα λοιπά!

Τώρα αυτά για τις βροχές που αναφέρεις να τα πάρω στα σοβαρα??? πάλι αυπνίες απόψε!!!

Ο φόβος του καρκίνου φυσικά!!!

Ο φόβος του όσο τα σκέφτομαι τα προκαλώ κι όλας!!!

 

Και φυσικά 12 Δεκεμβριου το 2012 (αν θυμάμαι σωστά την ημερομηνία) θα πάρω άδεια απο τη δουλειά, θα πάρω το γιό μου και θα πάμε στη δουλειά του άντρα μου μπάστακες! Αν είναι να καταστραφει ο κόσμος να μαστε τουλάχιστον όλοι μαζι!!!!!

Τώρα ποιά είναι η τρελή!????

[Mara-76]

nai nai σαφώς αν ειναι να ερ8ει ο αρμαγεδών να είμαστε ολ τουγκεδα δεν το συζητάω... το χειρότερο μου..να εχιε γινει κάτι και η οικογένεια να ειναι διασκορπισμένη.. τρομάρα μου! με τοσες φοβίες ή8ελα και παιδί απο πάνω!!!!

[AZIA]

οχι καλή μου δεν είσαι τρελή!!!!την ίδια θανατοφοβία έχω κι εγώ!! πολλές φορές διερωτόμαι " τώρα δηλαδή καποια μέρα εγώ θα πεθάνω???θα ειμαι άψυχη και καλιμένη με χώμα ώσπου να λιώσω???(σορρυ για το μακαβριο του πράγματος) με πιάνει ταχυπαλμία και αμέσως σκέφτομαι κάτι άλλο!!!

Μετά είχα κ τη φοβία μη πάθει κάτι ο άντρας μου!κλασσικός πανικός αν δεν απαντήσει αμέσως το τηλέφωνο και τα λοιπά!

Τώρα αυτά για τις βροχές που αναφέρεις να τα πάρω στα σοβαρα??? πάλι αυπνίες απόψε!!!

Ο φόβος του καρκίνου φυσικά!!!

Ο φόβος του όσο τα σκέφτομαι τα προκαλώ κι όλας!!!

 

Και φυσικά 12 Δεκεμβριου το 2012 (αν θυμάμαι σωστά την ημερομηνία) θα πάρω άδεια απο τη δουλειά, θα πάρω το γιό μου και θα πάμε στη δουλειά του άντρα μου μπάστακες! Αν είναι να καταστραφει ο κόσμος να μαστε τουλάχιστον όλοι μαζι!!!!!

Τώρα ποιά είναι η τρελή!????

 

Αχ! βρε stin@ μου, ποσο, μα ποσο ομως σε καταλαβαινω...

Πραγματικα το μονο... "παρηγορο" ειναι οτι δεν ειμαι μονο εγω που σκεφτομαι αυτες τις βλακειες. Πως αλλιως να χαρακτηρισω αυτες τις τρελλες σκεψεις. Πραγματικα δεν θελω να πιστευω σε βλακειες του τυπου 2012 κτλ. αλλα ακουμε τοσα βρε παιδια και καταληγω να σκεφτομαι οτι μας την εχουν στημενη τελικα, ειτε το ενα, ειτε το αλλο, δεν υπαρχει περιπτωση, κατι θα μας βρει.. Γιατι ομως, γιατι σε εμας, ολα??? Αφηστε μας να χαρουμε τα παιδακια μας... Δεν ξερω αν η μονη λυση για να αντιμετωπισουμε το προβλημα μας, ειναι να κλεισουμε τα αυτια μας σε ολα αυτα ή μηπως ετσι εθελοτυφλουμε. Εχω αρχισει να πρηζω τον αντρα μου, να βαλουμε ηλιακα πανελ στην σκεπη, ωστε να αυτονομηθουμε τουλαχιστον απο ηλεκτρισμο, για παν ενδεχομενο βρε παιδακι μου. Να ειμαστε αυταρκεις. Αλλωστε σε χωριο ζουμε, εχουμε τον λαχανοκηπο μας, την γεωτρηση μας, τα κοτοπουλακια μας,(να ειναι καλα τα πεθερικα...)

Ουφ δεν μπορω αλλο!!! Σκεψεις, σκεψεις, τρελλες σκεψεις, στο τελος θα με χωρισει ο ανθρωπος... αιτια διαζυγιου, παρονοηση της συζυγου. Υφισταται αραγε ο ορος???

Οπως λοιπον καταλαβαινεις, η τρελλα μου δεν εχει οριο, κατα.. φαντασιαν ασθενης, τουλαχιστον "χαιρομαι" που συμμεριζονται κι αλλοι τις ιδιες... ανησυχιες με εμενα, οτι δεν ειμαι η μονη τρελλη βρε παιδια, τελικα.

Οτι θα εχω παρεα στο τρελλοκομειο.

Αρα, τι να πω... τρελλες ολου του κοσμου ενωθειτε!!!

 

nai nai σαφώς αν ειναι να ερ8ει ο αρμαγεδών να είμαστε ολ τουγκεδα δεν το συζητάω... το χειρότερο μου..να εχιε γινει κάτι και η οικογένεια να ειναι διασκορπισμένη.. τρομάρα μου! με τοσες φοβίες ή8ελα και παιδί απο πάνω!!!!

 

Βρε Mara μου, ουτε εγω να να το εγραφα, εισαι μεσα στο μυαλο μου...

 

λοιπον σε ολες τις τρελλομαμαδες...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[platykodon]

Έχω κι εγώ όλα αυτά που λέτε. Έχω κατπολεμήσει πολλά με τον καιρό ή έφυγαν μόνα τους, δεν ξέρω. Με τα παιδιά είμαι αρκετά υστερική ακόμα,δεν ξέρω τι να κάνω. Το θέμα είναι ότι περισσότερο φοβάμαι όταν δεν είμαι μαζί τους μην πάθουν κάτι, αλλά δεν περνάει πάντα από το χέρι μου.

[stin@]

Οπως λοιπον καταλαβαινεις, η τρελλα μου δεν εχει οριο, κατα.. φαντασιαν ασθενης, τουλαχιστον "χαιρομαι" που συμμεριζονται κι αλλοι τις ιδιες... ανησυχιες με εμενα, οτι δεν ειμαι η μονη τρελλη βρε παιδια, τελικα.

Οτι θα εχω παρεα στο τρελλοκομειο.

Αρα, τι να πω... τρελλες ολου του κοσμου ενωθειτε!!!

 

 

 

Μήπως τελικά δεν είμαστε εμείς οι τρελλές αλλά όλοι οι υπόλοιποι που δεν έχουν καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί σ αυτόν τον κόσμο??? Λέω εγώ τώρα!!!