Φοβίες γονέων!!!

[Jean]

Α ρε Εlli τι τραβηξες κι εσυ κοπελα μου... Τι αγωνια ηταν αυτη; Κι εσυ το περασες χειροτερα ξεροντας που ειχες αλλο ενα παιδι πισω να περιμενει. Τι να σου πω; Σε καταλαβαινω... Κι εγω ανησυχω πολλες φορες για τα αντιβιωτικα, οπως και για την ακτινοβολια των δυο αξονικων και της μιας ακτινογραφιας που εκανε. Κι εμενα εχει φυσημα η μικρη μου και ειναι να κανουμε αλλη μια εξεταση συντομα να δουμε πως παει. (ειχαμε κανει κι ενα τριπλεξ οταν ηταν 4 μηνων). Τα χερακια της κορης μου ειναι γεματα απο ασπρα στιγματα απο τις δεκαδες αιμοληψιες που της ειχαν κανει στην εντατική προωρων. κι οχι μονο τα χερακια, αλλα και τα ποδαρακια και ο κροταφος... Δεν υπαρχει τιποτα χειροτερο απ' το να εχεις το παιδι σου στο νοσοκομειο και ακομη χειροτερα οταν ειναι μικρουλι και δεν μιλαει και δεν ξερεις τι σκεφτεται και σε κοιταει μ' εκεινες τις τεραστιες ματαρες ολο απορια και σου ξεσκιζει τα μεσα...Τωρα που μεγαλωσε και την πηγαινω στο Παιδων για το follow up, οταν ειναι να της παρουν αιμα φωναζει: οουλα οουλα της!! (μανουλα μανουλα μου!! ) και θελω να μπω μεσα και να αρπαξω το παιδι μου αφου χωσω 15 μπουνιες στον καθενα εκει μεσα... Ουφ!! Την τελευταια φορα ειχαν πεσει πανω της δυο νοσοκομες και την κρατουσαν χειροποδαρα για να της παρει μια τριτη το αιμα και το παιδι απ' το πολυ κλαμα εκανε εμετο. Της φωναζα συνεχεια: Εδω ειναι η μαμα αγαπη μου, αλλα τι να σου κανει και το φουκαριαρικο... Μολις την αφησαν λουφαξε στην αγκαλια μου για 2 ωρες και δεν κουνηθηκε

[Jean]

Ευκαιριας δοθεισης, δεν ξερω αν προσεξατε το αβαταρ μου, να σας συστησω τη μωρουλα μου!! Κουκουβαο κουκουβα!!!

[myranik]

Elli, μην ανησυχεις δεν θα στραβώσει τίποτα. Θα δεις όλα καλά θα πανε στο ραντεβου σας αυριο.

Σου το ευχομαι ολόψυχα!

[Aggeloudia]

myranik,elli,, περαστικά και μεγάλο κουράγιο.Ολα θα πάνε καλά και θα΄φαντάζουν μικρά και ελάχιστα οταν τα παιδάκια και των δυων σας θα είοναι επιστίμονες και παντρεμένα με παιδιά.Για ναχεται να λέτε στα εγγόνια...

 

Μηνες τώρα στρυφογυρνούσε στο μυαλό μου η ιδέα του ψυχολόγου. Δεν μουν ποτέ αρνητική διοτι πιστέυω πως ενας γιατρός ψυχής ειναι και αυτός και σιγουρα θα μπορούσε να με ξεμπλοκάρει...

 

Δεν αναγνωρίζω τον ευτό μου σε κέποια πράγματα.Δεν μπορεί να έρχονται όλα δεξιά και ευκολα και εγω να ειμαι στα μαυρα πανιά και να είναι το μυαλό μου διαρκώς με ασχημες σκέψεις για τα παιδιά...

 

Οπως είπε και η jean και η elli δεν μπορεί να είμαι ΤΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ...

 

Αρχίζω λοιπόν συνεδρίες με ψυχολόγο σε μερικές μέρες.

Και ο Θεος βοηθός....Καλύτερα θα είναι χειρότερα δεν μπορεί...

 

Τον βλέπω να αλλάζει επάγγελμα...

[voula2]

Κι εγω ανησυχω πολλες φορες για τα αντιβιωτικα, οπως και για την ακτινοβολια των δυο αξονικων και της μιας ακτινογραφιας που εκανε.

 

Τα χερακια της κορης μου ειναι γεματα απο ασπρα στιγματα απο τις δεκαδες αιμοληψιες που της ειχαν κανει στην εντατική προωρων. κι οχι μονο τα χερακια, αλλα και τα ποδαρακια και ο κροταφος...

 

 

Παιδων για το follow up, οταν ειναι να της παρουν αιμα φωναζει: οουλα οουλα της!! (μανουλα μανουλα μου!! ) και θελω να μπω μεσα και να αρπαξω το παιδι μου

 

jean elli καλημέρα.

 

Θέλω με την ευκαιρία να σας πω να μην φοβάστε για τις ακτινοβολίες. Οι ακτινοβολία μπορεί δυνητικά να βλάψει, αλλά αθροιστικά, δηλαδή αν κάνεις πολλές (μα πολλές ) και σε βάθος χρόνου.

Σπάνια ένας άνθρωπος θα κάνει τόσες ώστε να είναι αιτία καρκίνου, εκτός πια και αν είναι 60 χρονών καιπάσχει από χρόνιες παθήσεις.

Ο ήλιος εξάλλου έχει περισσότερη ακτινοβολία

 

το θέμα με τα στίμγατα που λες jean, ισχύει και για μας. Εχει παντού αυτά τα ασπράκια και δεν λένε να φύγουν.

Επίσης για την αιμοληψία έχω να σου πω, πως εγώ απαιτώ να είμαι μέσα, αλλιώς εξέταση δεν γίνεται. Και αν πουν μα- σου- ξου -μου, πέρνω την γιατρό μας τηλέφωνο να τους τα χώσει ένα χεράκι. ΔΕΝ έχουν δικαιωμα να αρνηθούνν την παρουσία σου, απλώς αυτό τους βολεύει.

Οταν η κόρη μου νοσηλεύτηκε και μου κάναν το ίδιο, πήγα στην προισταμένη και απαίτησα ότι όσο βρίσκεται εκεί το μωρό μου καμία από τον θάλαμο νοσηλεύτρια δεν θα άγγιζε το παιδί μου μετά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να του πάρουν αίμα χωρίς τύχη. Η προισταμένη φυσικά με έλουσε αλλά το ίδιο έκανα και εγώ. Στο τέλος και με την επιμονή μου και την εμπλοκή της γιατρού μου που ήξερε ότι επρόκειτο για ένα ήδη ταλαιπωρημένο παιδάκι, ήρθε βρεφοκόμος από τα πρόωρα και έκανε την αιμοληψία παρουσία μου και με επιτυχία.

Καμιά φορά δηλαδή απαιτείται και λίγο τρίξιμο.

Αποτέλεσμα? ο άνδρας μου με αποκαλεί ακόμα και τώρα "λύκαινα", πως προστατεύω δηλαδή πολύ τα παιδιά μου.

 

Το ίδιο έκανα και σε άλλη υπερηχογραφική εξέταση του άλλου μου παιδιού . Μπήκα μέσα χωρίς να το συζητήσω.

[voula2]

Κι εγω ανησυχω πολλες φορες για τα αντιβιωτικα, οπως και για την ακτινοβολια των δυο αξονικων και της μιας ακτινογραφιας που εκανε.

 

Τα χερακια της κορης μου ειναι γεματα απο ασπρα στιγματα απο τις δεκαδες αιμοληψιες που της ειχαν κανει στην εντατική προωρων. κι οχι μονο τα χερακια, αλλα και τα ποδαρακια και ο κροταφος...

 

 

Παιδων για το follow up, οταν ειναι να της παρουν αιμα φωναζει: οουλα οουλα της!! (μανουλα μανουλα μου!! ) και θελω να μπω μεσα και να αρπαξω το παιδι μου

 

jean elli καλημέρα.

 

Θέλω με την ευκαιρία να σας πω να μην φοβάστε για τις ακτινοβολίες. Οι ακτινοβολία μπορεί δυνητικά να βλάψει, αλλά αθροιστικά, δηλαδή αν κάνεις πολλές (μα πολλές ) και σε βάθος χρόνου.

Σπάνια ένας άνθρωπος θα κάνει τόσες ώστε να είναι αιτία καρκίνου, εκτός πια και αν είναι 60 χρονών καιπάσχει από χρόνιες παθήσεις.

Ο ήλιος εξάλλου έχει περισσότερη ακτινοβολία

 

Η αντιβίωση δεν έχει κίνδυνο από μόνη της, αντιθέτως, ήταν αναγκαία την περίοδο της νοσηλείας τους και μπορεί να έσωσε τα παιδιά σας. Να ξέρετε ότι χρειάζεται περίπου 6 μήνες για να αποβληθεί από το ήπαρ οπότε πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχείτε.

 

το θέμα με τα στίγματα που λες jean, ισχύει και για μας. Εχει παντού αυτά τα ασπράκια και δεν λένε να φύγουν.

Επίσης για την αιμοληψία έχω να σου πω, πως εγώ απαιτώ να είμαι μέσα, αλλιώς εξέταση δεν γίνεται. Και αν πουν μα- σου- ξου -μου, πέρνω την γιατρό μας τηλέφωνο να τους τα χώσει ένα χεράκι. ΔΕΝ έχουν δικαιωμα να αρνηθούνν την παρουσία σου, απλώς αυτό τους βολεύει.

Οταν η κόρη μου νοσηλεύτηκε και μου κάναν το ίδιο, πήγα στην προισταμένη και απαίτησα ότι όσο βρίσκεται εκεί το μωρό μου καμία από τον θάλαμο νοσηλεύτρια δεν θα άγγιζε το παιδί μου μετά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να του πάρουν αίμα χωρίς τύχη. Η προισταμένη φυσικά με έλουσε αλλά το ίδιο έκανα και εγώ. Στο τέλος και με την επιμονή μου και την εμπλοκή της γιατρού μου που ήξερε ότι επρόκειτο για ένα ήδη ταλαιπωρημένο παιδάκι, ήρθε βρεφοκόμος από τα πρόωρα και έκανε την αιμοληψία παρουσία μου και με επιτυχία.

Καμιά φορά δηλαδή απαιτείται και λίγο τρίξιμο.

Αποτέλεσμα? ο άνδρας μου με αποκαλεί ακόμα και τώρα "λύκαινα", πως προστατεύω δηλαδή πολύ τα παιδιά μου.

 

Το ίδιο έκανα και σε άλλη υπερηχογραφική εξέταση του άλλου μου παιδιού . Μπήκα μέσα χωρίς να το συζητήσω.

[Jean]

Κι εγω ανησυχω πολλες φορες για τα αντιβιωτικα, οπως και για την ακτινοβολια των δυο αξονικων και της μιας ακτινογραφιας που εκανε.

 

Τα χερακια της κορης μου ειναι γεματα απο ασπρα στιγματα απο τις δεκαδες αιμοληψιες που της ειχαν κανει στην εντατική προωρων. κι οχι μονο τα χερακια, αλλα και τα ποδαρακια και ο κροταφος...

 

 

Παιδων για το follow up, οταν ειναι να της παρουν αιμα φωναζει: οουλα οουλα της!! (μανουλα μανουλα μου!! ) και θελω να μπω μεσα και να αρπαξω το παιδι μου

 

j

Επίσης για την αιμοληψία έχω να σου πω, πως εγώ απαιτώ να είμαι μέσα, αλλιώς εξέταση δεν γίνεται. Και αν πουν μα- σου- ξου -μου, πέρνω την γιατρό μας τηλέφωνο να τους τα χώσει ένα χεράκι. ΔΕΝ έχουν δικαιωμα να αρνηθούνν την παρουσία σου, απλώς αυτό τους βολεύει.

Οταν η κόρη μου νοσηλεύτηκε και μου κάναν το ίδιο, πήγα στην προισταμένη και απαίτησα ότι όσο βρίσκεται εκεί το μωρό μου καμία από τον θάλαμο νοσηλεύτρια δεν θα άγγιζε το παιδί μου μετά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να του πάρουν αίμα χωρίς τύχη. Η προισταμένη φυσικά με έλουσε αλλά το ίδιο έκανα και εγώ. Στο τέλος και με την επιμονή μου και την εμπλοκή της γιατρού μου που ήξερε ότι επρόκειτο για ένα ήδη ταλαιπωρημένο παιδάκι, ήρθε βρεφοκόμος από τα πρόωρα και έκανε την αιμοληψία παρουσία μου και με επιτυχία.

Καμιά φορά δηλαδή απαιτείται και λίγο τρίξιμο.

Αποτέλεσμα? ο άνδρας μου με αποκαλεί ακόμα και τώρα "λύκαινα", πως προστατεύω δηλαδή πολύ τα παιδιά μου.

 

Το ίδιο έκανα και σε άλλη υπερηχογραφική εξέταση του άλλου μου παιδιού . Μπήκα μέσα χωρίς να το συζητήσω.

 

 

Kι εγω ειμαι παντα μεσα Βουλα μου δεν θα αφηνα ποτε το παιδι μονο του δεν πα να χτυπιοντουσαν. Απλα στις τελευταιες δυο φορες επεμενε να μπει ο αντρας μου (εναν μονο απ' τους δυο μας αφηνουν) κι εγω στεκομουν απ' εξω κι ακουγα το παιδι να τσιριζει...

[ELENA K.]

Aσχετο με την ερώτηση θέλω να σχολιάσω το αβαταρ ! Είναι κουκλί jean μου ! Να την χαίρεσαι !

[gakos]

Κορίτσια αν και δεν γράφω συχνά στο φορουμ παρόλο που σας διαβάζω συνέχεια θα ήθελα να σας πω οτι και εγώ τον ίδιο φόβο νοιώθω.Είχω μια φυσιολογική ζωή χωρίς προβλήματα (εκτός το οικονομικό βέβαια)μια φυσιολογική δόξα το θεό εγκυμοσύνη και μια φυσιολογική γέννα . Η κορούλα μου είναι μια χαρά.Γιατί όμως εγώ περιμένω να συμβεί το κακό από μέρα σε μέρα , δεν είναι δυνατόν λέω να ερχονται όλα τόσο καλά, δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα σε άλλους σε εμένα πότε ; Δεν θέλω να πάω διακοπές γιατί σκεφτομαι οτι θα παθώ κακό και θα αφησω το παιδί μου πίσω μονο. Μερικές φορές σκεφτομαι οτι αν γινει κατι θα το προκαλεσω με τις σκέψεις μου.Ο άντρας μου με κοροιδευει και αισθανομαι χαζή αλλά δεν ξεχνάω τα βραδια που ξυπνάω και δεν βλεπω το αστέρι μου να κουνιέται και το σκουντάω επιτηδες για να αντιδράσει.

Είμαι τρελή;

[Jean]

αλλά δεν ξεχνάω τα βραδια που ξυπνάω και δεν βλεπω το αστέρι μου να κουνιέται και το σκουντάω επιτηδες για να αντιδράσει.

Είμαι τρελή;

 

Καλε μην το σκουντας το παιδι!!!! Να κανεις αυτο που κανω κι εγω. Θα βαζεις το χερι σου πανω στο στομαχακι του για να δεις αν ανεβοκατεβαινει! Φιλικη συμβουλη απο συναδελφο-τρελη!!

[Jean]

Aσχετο με την ερώτηση θέλω να σχολιάσω το αβαταρ ! Είναι κουκλί jean μου ! Να την χαίρεσαι !

 

Ευχαριστω γλυκια μου!!

[hara]

Διαβάζω όλα αυτά και σε πολλά που λέτε βλέπω και τον εαυτό μου!

Βέβαια εγώ έχω δύο υγιείς κορούλες και πολύ καλές εγκυομσύνες και γέννες.

 

Όμως έχω βρεθεί και εγώ σε νοσοκομεία και μπορώ να σας καταλάβω...έστω και στο ελάχιστο βέβαια.

 

Μου έχει μείνει και εμένα η ανησυχία και αισθάνομαι το ίδιο με εσάς!

[kasma31]

Γεια σου αγαπημένη Jean και από εμένα.

Δεν έρχεστε καμιά βόλτα Θεσσαλονίκη όλοι μαζί να χαλαρώσετε και να περάσουμε όλοι καλά?

Θα ήταν μεγάλη μας χαρά.

Υ.Γ. Το μωράκι σου είναι πανέμορφο!!! Να σου ζήσει.

Φιλάκια

[Jean]

Γεια σου αγαπημένη Jean και από εμένα.

Δεν έρχεστε καμιά βόλτα Θεσσαλονίκη όλοι μαζί να χαλαρώσετε και να περάσουμε όλοι καλά?

Θα ήταν μεγάλη μας χαρά.

Υ.Γ. Το μωράκι σου είναι πανέμορφο!!! Να σου ζήσει.

Φιλάκια

 

Αχ καλη μου τι ευγενική προταση... Δυστυχως μας πεφτει λιγο μακρια για την ωρα... Στο μελλον ισως μιας και σχεδιαζουμε για Χαλκιδικη το επομενο καλοκαιρι!!

Σ' ευχαριστω για τα καλα σου λογια για τη φραουλιτσα μου!

[kasma31]

Σας περιμένουμε σίγουρα.

 

Η Χαλκιδική είναι πολύ ωραία και θα μιλήσουμε εγκαίρως για ότι πληροφορίες χρειαστείς.

 

Φιλάκια

[kiknaki]

Jean μου όπως έχεις καταλάβει ούτε υπερβολίκη ούτε προβληματική είσαι όπως γράφεις στο πρώτο σου ποστ αυτού του τόπικ.

Διάβαζοντας σε, ένιωσα οτι διάβαζα το ημερολόγιο μου ένα πράγμα.

Αισθάνομαι κι εγώ τον ίδιο φόβο τις ίδιες αγωνίες όπως και κάθε μητέρα λιγο ή πολύ αισθάνεται.

Στη δική μου περίπτωση μια πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη και μια ακόμα πιο δύσκολη γέννα και η νοσηλεία σε νοσοκομείο λόγω ατυχήματος έχουν γίνει καταλυτικοί παράγοντες του φόβου και των ανυσηχιών ίσως και γι'αυτό δεν αποφάσιζα μέχρι τώρα για δεύτερο παιδί.

Αυτό όμως που εύχομαι και προσεύχομαι είναι υγεία πάνω από όλα υγεία.

Είναι το μοναδικό που μπορώ να κάνω εκτός από τη διαρκή παρακολούθηση του παιδιού μου σε σημείο καμιά φορά να με λένε και υπερβολική αλλά τι να κάνω όταν φτάνεις πολύ κοντά στο χειρότερο σου βγαίνει αυθόρμητο κάτι τέτοιο.

[Sam]

Καλώς όρισες από τις διακοπές σου kasma31

 

Jean η κόρη σου είναι μία κούκλα κρίμα που έχεις κλείσει ήδη γαμπρό

[Abbie]

Κορίτσια, διαβάζω τις δικές σας ιστορίες, και η δική μου είναι εδώ στο forum....Τι να πούμε άλλο? Η ζωή είναι πολύτιμη, πάντα ελπίζουμε και παλεύουμε για τα μικρούλια μας και τους προσφέρουμε την καλύτερη περίθαλψη που μπορούμε. Οταν βλέπω τον μικρούλη μου να χαμογελάει, να προσπαθεί να σταθεί, να αρπάζει πράγματα, είναι σαν να λέει ότι κάναμε το σωστό για αυτόν.

 

Εχει περάσει πολύ δύσκολα, έχει δύο σωληνάκια (ένα για το φαγητό και ένα για την αιμοκάθαρση) και δεν ξέρω κι εγώ πόσες ουλές από τα χειρουργεία... Δεν ξέρω πόσο θα ζήσει, δεν ξέρω καν αν θα μεγαλώσει, μόνο κάθε μέρα θέλουμε να τον κάνουμε να γελάει. Και ευχαριστούμε τον Θεό που τον έχουμε μαζί μας για άλλη μια μέρα. Κάποια πράγματα δεν είναι στα δικα μας χέρια. Αυτό που είναι στα χέρια μας είναι να του προσφέρουμε μια ευτυχισμένη ζωή.....

 

Ισως τελικά δεν πρέπει να σκεφτόμαστε και τόσο πολύ το μέλλον... ίσως πρέπει να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή και να την θεωρουμε πολυτιμη...

[Jean]

Abbie μου ευχομαι τα καλυτερα για το μικρο αγωνιστη σου και καλη δυναμη σ' εσενα να τον κανεις ευτυχισμενο καθε στιγμη. Ολα θα πανε καλα.

[Abbie]

Abbie μου ευχομαι τα καλυτερα για το μικρο αγωνιστη σου και καλη δυναμη σ' εσενα να τον κανεις ευτυχισμενο καθε στιγμη. Ολα θα πανε καλα.

 

Jean μου, σ'ευχαριστώ για τις ευχές σου!

 

Ό,τι και αν είναι η εξέλιξη, κάποια πράγματα δεν είναι στα χέρια μας. Αυτό που πρέπει τελικά να κάνουμε είναι να επικεντρωνόμαστε σε αυτά που μπορούμε να βελτιώσουμε, να προσφέρουμε ποιότητα ζωής, περίθαλψη, και γενικά ό,τι είναι στις δυνατότητες μας.... Ο Θεός το ήθελε να γεννηθεί ο μικρούλης μας, ενώ είχε το σοβαρό αυτό πρόβλημα.... Και στους μήνες στο νοσοκομείο είδα πολλά, είδα και νεογέννητο με νεφρική ανεπάρκεια.... Αν καθόμαστε και σκεφτόμαστε όλες τις αρρώστιες, σπάνιες και μη, θα τρελλαθούμε στο τέλος. Εντάξει, ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι (δυστυχώς) είμαστε που έχουμε άρρωστο παιδί. Τι να κάνουμε τώρα? Και οι γονείς της Amy Winehouse πως αισθάνονται για την κόρη τους δηλαδή?

[Jean]

Τι να κάνουμε τώρα? Και οι γονείς της Amy Winehouse πως αισθάνονται για την κόρη τους δηλαδή?

 

Ε, τωρα χτυπας ευαισθητη χορδη... Αν εξαιρεσεις τον εθισμο της...θα ημουν περηφανη για το ταλεντο της. (μεγαλο ταλεντο μιλαμε!! )

 

Abbie μου, κανε κουραγιο γιατι για να γεννηθει ο μικρος παει να πει οτι ο Θεος εχει σχδια γι' αυτον. Εχω την αισθηση οτι θα βγει νικητης. Πιστεψε στο παιδι σου και δεν θα χασεις. Σου μιλαω εγω που μου ελεγαν οι γιατροι τα χιλια δυο αλλα μεσα μου ηξερα πως η κορη μου θα τα καταφερει. Τα παδια νιωθουν τη θετικη μας αυρα.

[Abbie]

Abbie μου, κανε κουραγιο γιατι για να γεννηθει ο μικρος παει να πει οτι ο Θεος εχει σχδια γι' αυτον. Εχω την αισθηση οτι θα βγει νικητης. Πιστεψε στο παιδι σου και δεν θα χασεις. Σου μιλαω εγω που μου ελεγαν οι γιατροι τα χιλια δυο αλλα μεσα μου ηξερα πως η κορη μου θα τα καταφερει. Τα παδια νιωθουν τη θετικη μας αυρα.

 

Jean μου, αυτό ακριβώς πιστεύω! Οι γιατροί πολλές φορές λένε πράγματα και είναι σαν να παίρνουν την θέση του Θεού. Εντάξει, μπορεί να λένε για θεραπεία και να προτείνουν το ένα ή το άλλο, αλλά να λένε για πόσες μέρες ή πόσες εβδομάδες έχει κάποιος..... Νομίζω άλλος το ορίζει αυτό!

 

Ο μικρούλης μας, όπως και το δικό σου, βγήκε νικητής και τους απέδειξε ότι κάνουν λάθος. Και ελπίζω να συνεχίσει να τους βγάζει λάθος....

 

Οταν ανέφερα την Amy, αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ακόμα και αν το παιδί σου είναι απόλυτα υγιές, και πολύ ταλαντούχο, και πλούσιο και πετυχημένο, μπορεί και πάλι να σε κάνει να στεναχωριέσαι συνέχεια και να ανησυχείς για αυτό.....

[voula2]

abbie δεν έχω να πω πολλά, θέλω μόνο να πω ότι αυτό το παιδάκι, ο ethan, έχει δύναμη και ζωή μέσα του, θέλει να ζήσει και για αυτό χαμογελά.

Ευχομαι ταχεία ανάρρωση στο παιδί σας και να είστε πάντα ενωμένοι για να το ενθαρρύνετε.

 

Βούλα

[Ειρήνη]

Α, μάλιστα… καλώς ήρθατε στο club “ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ»!!

 

Και νόμιζα πως είμαι η μόνη σχιζοφρενής και ήδη είχα παραγγείλει για τα Χριστούγεννα εκείνο το όμορφο φορεματάκι… το λευκό… που δένει με δύο μεγάλα μανίκια πίσω….!

 

Ναι.. φοβίες… από τότε που έχασα την μαμά μου (σχεδόν στα 7 μου) έχω βιώσει τον θάνατο στο πετσί μου, κυριολεκτικά. Έτσι λοιπόν έχω γίνει παρανοϊκή… πόσες και πόσες φορές δεν είπα «άντε να δούμε πότε θα μου πάρεις τον άντρα μου…!» ή «τι θα συμβεί στο παιδί» κλπ… Σε σημείο πολλές φορές μετά την εξέταση του γυναικολόγου μου να λέω «άντε, καθαρές οι εξετάσεις… ακόμα για καρκίνο του μαστού..!»

 

Το θεματάκι «θα μου απαγάγουν το παιδί» το έχω σκεφτεί σε όλες τις μορφές του… έτσι., και αλλιώς και ακόμα πιο αλλιώς γιʼ αυτό και τρέμει (παλιότερα περισσότερο) το φυλλοκάρδι μου…

 

Το παλεύω όσο μπορώ.. τι να κάνω… ο καθένας με τους «δαίμονές» του…

 

Υ.Γ. Τώρα που μάθατε πως δεν είμαι πολύ καλά, θα μου μιλάτε…?!

[manina]

εγώ ναι