Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Φιλες Μαμαδες

 

Γραφω παντα με καλη προαιρεση, οπως πιστευω κανετε και ολες εσεις. Αφου διαβασα τη στιχομυθια απο το αρχικο μηνυμα της stella28 μεχρι και το τελευταιο της Lillypro ομολογω πως ειμαι λιγο αμηχανη αν και στην τελικη συμφωνω με την ουσια της Lillypro. Οταν καποια απο εμας ζηταει βοηθεια απο το φορουμ - και πιστευω οτι μιλω για λογαριασμο ολων των μαμαδων- φυσικα και, οχι μονο εκτιμα καθε βοηθεια και ειναι ευγνωμων, αλλα στην πραγματικοτητα ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ στην εμπειρια, επαγγελματικη ή βιωματικη, των υπολοιπων και αυτο δεν εχει ανταλλαγμα. Να νιωθεις οτι βρισκεις φιλες που σε συμβουλευουν και σε στηριζουν. Εν τουτοις, καποιες φορες, το παθος μας και η αγαπη για τα αγγελουδια μας και γενικα για ολα τα μωρακια ισως να μας παρασυρουν και απο κεκτημενη ταχυτητα να γινομαστε επιμονες ή αυστηρες, παραβλεποντας το γεγονος οτι υπαρχει ενας ανθρωπος που ζηταει απλα τη βοηθεια μας. Καμια μαμα δεν θελει να κανει χρηστομαθεια στις αλλες και ουτε καμια υποτιμα τα αισθηματα μιας αλλης μητερας για το παιδι της. Ας ξεκιναμε παντα καλοπροαιρετα και οχι σκεπτομενες εκ του πονηρου, δηλαδη....κατ'αρχας ΚΑΘΕ ΜΑΜΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ... και για το λογο αυτο, τελικα, συνυπαρχουμε και συνδιαλεγομαστε μεσα σ'αυτο το φορουμ. Εγω προσωπικα θελω να εκφρασω την ευγνωμοσυνη μου και a posteriori και a priori για καθε συμβουλη, εκφραση συμπαραστασης και γλυκια κουβεντα μου χαρισετε και θα μου χαρισετε σ'αυτη την ομορφη παρεα και υποσχομαι να προσπαθω παντα να κατανοω τα προβληματα σας που θελετε να μοιραζεστε με ολες εμας και να προσπαθω να ερχομαι στη θεση σας. Θα βοηθω δε παντα οπως μπορω και κατηγορηματικα ανιδιοτελως και απο καρδιας.

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1f.lilypie.com/nlyrp2.png" width="400" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 51
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ πάλι νομίζω πως τα μικρά παιδάκια δεν έχουν αίσθηση του χρόνου..και για λίγες ώρες να λείψεις νομίζουν πως σε έχουν χάσει για πάντα..απο την άλλη και εργάσιμη εβδομάδα να λείπεις δεν θα καταλάβει διαφορά..Επομένως αντί να γεμίζετε τύψεις τη γυναίκα βοηθήστε τη να αποθηλάσει..Και να θυμάσαι καλή μου πως το μωρό σου θα είναι πολύ χαρούμενο κάθε σαβατοκύριακο που θα σε βλέπει..και η βδομάδα θα περνάει σαν να ήταν ένα οχτάωρο εργασίας..και πάνω απο όλα κι εσύ και το μωρό σου είστε τυχεροί που θα το αφήσεις με το μπαμπα και τη γιαγιά που το αγαπάνε κι όχι σε έναν βρεφονηπιακό σταθμό ή με μια άγνωστη γυναίκα..ρώτα και εμένα τι τραβάω που αφήνω κάθε πρωί τα παιδιά μου στην γυναίκα που δεν ξέρει ούτε μια λέξη να τους πει στα ελληνικά...και μην μου πει κανείς πως δεν πειράζει γιατί το απόγευμα γυρνάω!!!!..να το πείτε αύτό στο 6 μηνών μωράκι μου!!!

4599150571.png6def44b14c.png

Δημοσιεύτηκαν
το κόστος του βρεφονηπιακού σταθμού είναι επιτρεπτό για τις περισσότερες εργαζομενες μητέρες και είναι μια καλή λύση για να μην αποχωριστεί το μωρό τη μαμά του.

 

Ανεξάρτητα από το αν το μωρό θηλάζει ή όχι, η απουσία μερικών ωρών είναι μια καλή λύση σε σχέση με την απουσία της εργάσιμης εβδομάδας. Το βρέφος δεν μπορεί να έχει αίσθηση της προσδοκίας, δεν μπορεί να ξέρει ότι η μητέρα θα επιστρέψει και νομίζει ότι την έχει χάσει για πάντα.

¨

 

Συμφωνώ απόλυτα! Εγώ δεν θα έβαζα τίποτα πιό πάνω απο το παιδί μου....

 

Αλλά βρε κορίτσια μην την στήνουμε στο τοίχο!

 

Έχετε σκεφτεί αυτή την κοπέλα, εάν πάρει μαζί της το παιδί, πως θα τα βγάλει πέρα μόνη της, στην περίπτωση που το μωρό της αρχίσει να αρρωσταίνει (με τις ιώσεις που κυκλοφορούν στους βρεφονηπιακούς σταθμούς)? Πόσες άδειες θα μπορεί να παίρνει απο τη δουλειά της?

 

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολα τα πράγματα...:?

Δημοσιεύτηκαν

Ρε παιδιά η κοπέλα έχει πάρει την απόφασή της θα πάει να δουλέψει και το παιδί θα το αφήσει στον ΜΠΑΜΠΑ του και στην γιαγιά του!

Δεν σας ρωτάει τι να κάνει να το πάρει η όχι..........

Ρώτησε μόνο πως να αποθηλάσει όπως έιχα κάνει κάποια στιγμή και γω........

Μπορείτε να απαντήσετε σ'αυτό? Αν ναι έχει καλώς να βοηθηθούμε και υπόλοιπες αν δεν μπορείτε σταματήστε να γράφετε κατ΄επακολούθηση τα πάντα για την μητρική αγάπη είτε στο ποστ με τις συντάξεις μπω είτε στο τι καιρό έχει είτε εδω τα ίδια και τα ίδια βλέπω..

Εντάξει στο τέλος θα θεωρηθεί εγωιστική αλαζονεία να δούμε πόσο πολύ τα αγαπάτε και τι ωραία που τα λέτε μερικές και άλλες δεν μπορούμε.........

Και στην τελική ποιός ειπε ότι η αγάπη και το ενδιαφέρον έχει ίδιο χρώμα αν ήταν έτσι να μεγάλωνε το παιδί μου μια άλλη σύμφωνα με πρότυπα και αρχές και εγώ το παιδί μιας τρίτης και κανείς δεν θα καταλάβαινε τη διαφορά!Δεν μπορούμε να κάνουμε όλες τα ίδια σε όλες τις περιπτώσεις ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

.png img1238z.jpg

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Κοίταξε, δεν ρωτάνε και ξαναρωτάνε οι κοπέλες χωρίς λόγο. Θα σε παραπέμψω σε κάποια τόπικ, όταν προσπαθούσα να αποθηλάσω και η κόρη μου ήταν σχεδόν 2 χρόνων.

Αν θες ρίξε μια ματιά...http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=37006 .

Δεν υπάρχουν στάνταρ απαντήσεις για τον αποθηλασμό και σίγουρα δεν είναι εύκολος. Και σου μιλάω για ένα νήπιο, που πλέον έτρωγε τα πάντα. Όπως και να το κάνουμε σε αυτή την ηλικία ο αποθηλασμός θα είναι βίαιος....Γιαυτό γίνεται η συζήτηση μήπως και μια άποψη ακόμα ωθήσει στο να μην γίνει έτσι βίαια...Υπάρχει και η μέση οδός της άντλησης. Γιατί να μην συζητηθούν αυτά; Αφού μπορούν να μειώσουν την ταλαιπωρία του μωρού; Δεν είπε κανείς ότι είναι κακούργημα αυτό που πάει να κάνει η κοπέλα, αυτό δα έλειπε, απλώς σ'αυτή την ηλικία ο αποθηλασμός έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας για το μωρό....Και φυσικά δεν γίνεται για να φορτωθεί τύψεις κανένας. Αλλωστε αρκετά δύσκολο θα είναι από μόνο του για την κοπέλα να αποχωρίζεται το μωρό της τόσες μέρες, αυτό είναι παραπάνω από σίγουρο....

df306542d5.pngbb1d25814b.png

Δημοσιεύτηκαν
Eνταξει Dimitralli πολύ ωραία τα είπες και εγω που τα διάβασα συγκινήθηκα, φαντάσου όμως ότι τα ζω και δεν είσαι η μόνη που τα αισθάνεται...Δηλαδή και το παιδί μου νιώθω και τις ανάγκες του και τα αισθήματά του και όλα του! Το ότι την θήλασα αποκλειστικά οφείλεται από δω μέσα και την ερευνα που έιχα κάνει, εξονυχιστική, θα έλεγα όσο ήμουν έγκυος και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφερόταν τι προβλήματα θα έχει μια μαμά που είναι να γυρίσει στη δουλειά της μετά απο καιρό και θα πρέπει το μωρό για τους υποκειμενικούς λόγους κάθε φορά να κόψει τον θηλασμό και να αρχίσει το μπιμπερό...άλλη λοιπόν το έχει ανάγκη και άλλη απλά το θέλει χωρίς περαιτέρω εξήγηση γιατί ο θηλασμός είναι να το θέλεις και μόνο όχι να νιώθεις αναγκασμένη.......και επειδή καλό είναι να ακούγονται και οι 2 όψεις του νομίσματος έτσι έπρεπε να είχε ειπωθει από αυτές που υποστηρίζουν με επιστημονική ή εμπειρική γνώση τις δυσκολίες που έχει ο "αναγκαστικός" αποθηλασμός και όχι να μενόμαστε στις πιθανές εκδοχές του "γιατί να τον διακόψεις", "βρες άλλη λύση" κτλ Κάποια στιγμή να σταματήσει η ξέφρενη πορεία στου προσκυνηματικού φορμαλισμου στο ότι μόνο έτσι έιναι σωστά και όχι άλλιώς... ο καθένας να λέει την άποψη του αλλά το να επιμένεις (και δεν μιλάω μόνο για σενα προσωπικά) ενω βλέπεις ότι η μάνα έχει αλλού θέμα και πρόβλημα γιατί έτσι πιστευειες ότι βοηθάς είναι μεγάλη αγανάκτηση. Θέλουμε να αποθηλάσουμε και ψάχνουμε τρόπο πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβει κανείς???? Αν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς θα το είχαμε κάνει να είσασταν σίγουρες ρε κορίτσια....έλεος δεν βοηθάτε έτσι...δηλαδή ότι λέω ότι έιναι πεισματάρικο σημαίνει ότι το βρίζω το παιδί μου ή ότι το βλέπω με τα μάτια της δικής μου εφισυχαστικής λογικής.."ά έτσι έιναι το παισί μου δεν φταίω εγω....." αυτό είπα ?όχι το ξέρω ότι του το δημιουργώ εγω αλλά δεν έχω άλλη λύση και σίγουρα οι τύψεις και οι ειρηνείες σας δεν με παιδαγωγούν καθολου!

Το μωρό μου είναι γεμάτο από αγάπη και το ξέρει και θα είναι για πάντα γεμάτο!Ως μάνα θα κάνω το καλύτερο γι'αυτήν και τέλος!

 

LILLYPRO Δεν επέμεινα σε τίποτα, είπα μόνο την άποψή μου. Και δεν κατέφυγα πουθενά σε τύψεις΄:confused: ούτε σε ειρωνίες :confused:. Ούτε να παιδαγωγήσω κανέναν έχω την πρόθεση!:shock:

 

Αν θέλεις από εμένα να σου δώσω λύση για να αποθηλάσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα το μωρό σου, με συγχωρείς, δεν μπορώ να το κάνω γιατί τέτοιου είδους αποθηλασμός δεν γίνεται να υπάρξει χωρίς ψυχικό κόστος για το μωρό και τη μητέρα.

 

Αν ζητάς από το φόρουμ στήριξη για τη συγκεκριμένη επιλογή, και πάλι με συγχωρείς, δεν μπορώ να σου τη δώσω γιατί δεν τη θεωρώ σωστή. Γνωρίζω πολύ καλά τη θέση στην οποία βρίσκεσαι γιατί έχω βρεθεί κι εγώ, ωστόσο διαφωνώ με τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις.

 

Σου προτείναμε κάποιες εναλλακτικές λύσεις τις οποίες δε θέλεις να εξετάσεις και φυσικά έχεις όλο το δικαίωμα να το κάνεις. Δικό σου είναι το μωρό σου, εσύ το αγαπάς περισσότερο απ' όλο τον κόσμο. Κάνε λοιπόν αυτό που θεωρείς σωστότερο για αυτό. Εγώ απ' τη μεριά μου οφείλω να σε προειδοποιήσω για να μην πεις αργότερα ότι ΠΟΥΘΕΝΑ δε διάβασες για τις βλαβερές συνέπειες στην ψυχολογία του παιδιού αυτής της αντιμετώπισης.

 

Γράφεις ότι ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφερόταν τι προβλήματα θα έχει μια μαμά που είναι να γυρίσει στη δουλειά της μετά απο καιρό και θα πρέπει το μωρό για τους υποκειμενικούς λόγους κάθε φορά να κόψει τον θηλασμό και να αρχίσει το μπιμπερό... Μα το πρόβλημα που έχει μια μαμά που προσπαθεί να αποθηλάσει με αυτόν τον τρόπο το μωρό της συνάγεται με την απλή λογική. Δεν είναι ρομποτάκι το μωρό να του αλλάξεις πλακέτα και προδιαγραφές λειτουργίας. Είναι μωρό που έχει συνηθίσει σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σίτισης.

Εφόσον όπως λες ερεύνησες τόσο καλά για τον θηλασμό και διάβασες τόσα πολλά, θα έπρεπε να είχες ερευνήσει και την περίπτωση του αποθηλασμού και τον ενδεδειγμένο τρόπο να γίνει αυτός.

 

 

Αν θέλεις να το αποθηλάσεις σταδιακά μπορείς κάθε εβδομάδα να ελαττώνεις ένα θηλασμό. Παράλληλα και χωρίς να πιέζεις το μωρό προσπάθησε να του μάθεις να πιάνει το μπουκάλι. Αυτό το τελευταίο καλό θα είναι να το αναθέσεις σε κάποιον άλλο, πχ. γιαγιά, μπαμπά, και να λείπεις εντελώς απ' το σπίτι για να μην αισθάνεται καθόλου τη μυρωδιά και την παρουσία σου. Μην τα αφήνετε νηστικά 8 ώρες όπως διάβασα σε άλλο ποστ γιατί αυτό είναι επικίνδυνο για την υγεία του.

 

 

Αντιγράφω από προηγούμενο δικό μου ποστ

 

Στην περίπτωση που μια μανούλα καλείται να αφήσει το παιδάκι της πρέπει να είναι ενήμερη για το πώς νιώθει αφού εκείνο δεν είναι σε θέση να της το πει. Και αυτό που νιώθει είναι φόβος. Γιατί δεν μπορεί να κάνει τους λογικούς συνειρμούς των ενηλίκων και να καταλάβει πως το ΣΚ η μαμά θα γυρίσει. Μέσα του αισθάνεται πως την έχει χάσει για πάντα.

 

Στην περίπτωση επίσης του βίαιου αποθηλασμού το μωρό παθαίνει ένα σοκ. Γιατί καλείται να κάνει πράγματα για τα οποία κανείς δεν το έχει προετοιμάσει και τα οποία δεν είναι σε θέση να κατανοήσει.

 

Όπως γράφει παραπάνω η Αγλαΐα, Το βρέφος δεν μπορεί να έχει αίσθηση της προσδοκίας, δεν μπορεί να ξέρει ότι η μητέρα θα επιστρέψει και νομίζει ότι την έχει χάσει για πάντα.

 

Επιπλέον, ο βίαιος ή αναγκαστικός αποθηλασμός μπορεί να είναι η αιτία έναρξης ψυχογενούς ανορεξίας. Αν θες, διάβασε εδώ:

 

http://www.encephalos.gr/full/45-2-05g.htm

 

Επίσης μπορείς να πάρεις μια ιδέα για φυσικό αποθηλασμό εδώ:

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=20338

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Δημοσιεύτηκαν

Ό,τι κατέθεσα σε αυτό το τόπικ αποτελει μόνο την άποψη που έχω ως μητέρα και ως άνθρωπος που έχει διαβάσει κάποια πράγματα σε σχέση με την ψυχολογία της βρεφικής ηλικίας.

 

Ως άνθρωπος νιώθω πως οφείλω να ενημερώνω τους συνανθρώπους μου για κάποιες παρανοήσεις που πιθανόν (κατά τη γνώμη μου) έχουν.

 

Σε καμία περίπτωση δεν έχω την πρόθεση να στήσω κάποιον στον τοίχο, να τον κατηγορήσω ή να απαξιώσω τις προθέσεις του και την ικανότητα να αναθρέψει τα παιδιά του.

 

Εντάξει στο τέλος θα θεωρηθεί εγωιστική αλαζονεία να δούμε πόσο πολύ τα αγαπάτε και τι ωραία που τα λέτε μερικές και άλλες δεν μπορούμε.........

 

 

Γιατί να κάνω κάτι τέτοιο; Με ξέρετε ή σας ξέρω προσωπικά και έχω κάποιο ώφελος;

 

Γιαυτό γίνεται η συζήτηση μήπως και μια άποψη ακόμα ωθήσει στο να μην γίνει έτσι βίαια...

 

Aκριβώς έτσι!:D

 

Κατέθεσα καλοπροαίρετα την άποψή μου. Η τελική απόφαση είναι βέβαια της LILLYPRO και της stella28. Κι εύχομαι πραγματικά απ' την καρδιά μου να είναι η καλύτερη δυνατή τόσο για τα μωράκια όσο και για τις μανούλες που καλούνται να τα αφήσουν.

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Δημοσιεύτηκαν

Πολλές φορές, κάτω από την πίεση των γεγονότων και των εξωτερικών παραγόντων, οδηγούμαστε σε αποφάσεις που τη δεδομένη στιγμή πιστεύουμε πως είναι οι σωστότερες, πως έχουμε εξετάσει όλα τα δεδομένα και πως η απόφασή μας, όσο κι αν δεν μας αρέσει 100% και αν θα ευχόμασταν να είχαμε βρει κάποια άλλη λύση, είναι η σωστότερη που θα μπορούσαμε να πάρουμε. Καμιά φορά, συζητώντας την απόφαση και τα δεδομένα μας με γνωστούς και φιλους, κάποιος ξαφνικά από το πουθενά μας προτείνει μια άλλη λύση, που δεν είχαμε σκεφτεί ή που είχαμε σκεφτεί αλλά είχαμε απορρίψει, όμως μας παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να την εφαρμόσουμε!

Γι αυτό και επιμένουμε να προτείνουμε στη μαμά τρόπους ώστε να μπορέσει να πάρει το παιδί μαζί και να της εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους θα ήταν καλύτερο να το κάνει!

Η τελική απόφαση είναι πάντα δική της και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνει το καλύτερο για το μωρό της με βάση τα δεδομένα που έχει!

Καμία δεν της λέει ότι δεν πρέπει να αποθηλάσει, όλες έχουμε αναφέρει ότι ο θηλασμός εδώ είναι δευτερεύον, απλά ο όποιος αποθηλασμός θα πρέπει να γίνει σταδιακά, το σημαντικό είναι να βρεθεί αν είναι δυνατόν τρόπος να μην αποχωριστεί το μωρό τη μαμά του!

Και επιμένουμε να προτείνουμε λύσεις, γιατί όπως είπα και πριν, καμιά φορά, όταν ακούς κάτι από έναν τρίτο, τότε ξαφνικά "βλέπεις" τη λύση στο πρόβλημά σου!

 

Στα παρακάτω λοιπόν δεν βλέπω καμία προσπάθεια να δημιουργηθούν στη μαμά τύψεις ούτε αισθήματα κατωτερώτητας, απλά αναφέρονται αυτά που ξέρουμε τόσο από την εμπειρία μας όσο και από αυτά που έχουμε διαβάσει σχετικά με την ψυχολογία των βρεφών, προσπαθώντας να βοηθήσουμε τη μαμά να έχει πιο ολοκληρωμένη εικόνα και να ξέρει τι να περιμένει

 

Κορίτσια με υπομονή όλα θα γίνουνε!

Για σκεφτείτε όμως και το ενδεχόμενο να πάρετε το μωρό μαζί σας (μαζί με τη γιαγια ή με κάποια γυναίκα ή παιδικό σταθμό για τις ώρες που θα λείπετε στη δουλειά), γιατί εκτός από τον θηλασμό το σοκ από τον αποχωρισμό με τη μαμά θα είναι μεγάλο για το μωρό!

 

.... να πάρεις το μικρό μαζί σου με κάποια γιαγιά κλπ. Αν αυτό δεν είναι δυνατο, μέχρι να δεις τι μπορείς να κάνεις ώστε η μικρή να αποθηλάσει ομαλά και χωρίς να πιεστεί πολύ, δικαιούσαι άδεια ανατροφής του παιδιού άνευ αποδοχών.

 

 

Πολλές φορές επικεντρωνόμαστε στο πρόβλημα και δεν βλέπουμε τις λύσεις αλλού όχι γιατί δεν θέλουμε αλλά γιατί νομίζουμε ότι αυτή είναι η μόνη διέξοδος. Καταρχήν μη νιώθεις άσχημα είμαι σίγουρη πως αν μπορούσες διαφορετικά δεν θα αποχωριζόσουν το παιδάκι σου.

 

 

 

το κόστος του βρεφονηπιακού σταθμού είναι επιτρεπτό για τις περισσότερες εργαζομενες μητέρες και είναι μια καλή λύση για να μην αποχωριστεί το μωρό τη μαμά του.

 

Ανεξάρτητα από το αν το μωρό θηλάζει ή όχι, η απουσία μερικών ωρών είναι μια καλή λύση σε σχέση με την απουσία της εργάσιμης εβδομάδας. Το βρέφος δεν μπορεί να έχει αίσθηση της προσδοκίας, δεν μπορεί να ξέρει ότι η μητέρα θα επιστρέψει και νομίζει ότι την έχει χάσει για πάντα.

 

Αχ βρε stella28! Πραγματικά πιστεύω ότι το θέμα του θηλασμού και του μπιμπερό είναι δευτερεύον. Στη θέση σου θα έκανα ό,τι είναι δυνατό για να μην αποχωρισθώ με το μωράκι. Η δουλειά σου έχει βάρδιες; Γιατί αν δεν έχει, το νηπιαγωγείο είναι πάρα πολύ καλή λύση.

 

Καλημέρα Στέλλα, αν κ φαίνεται πως έχεις πάρει τις αποφάσεις σου να μην πάρεις το μωρό μαζί σου θα σου πω κ τη δική μου αποψη σαν παθουσα...

......το πρόβλημα κατα τη γνωμη μου δεν είναι αν θα αποθηλάσεις ή όχι ή αν το θες είναι δευτερευον.

Το κυρίως προβλημα είναι ο αποχωρισμος τόσο μικρου μωρού από τη μαμα.....

Προτεινω να το ξανασκεφτεις λίγο ακόμα.

 

 

Συμβουλές στο ερώτημα που θέτει, δηλαδή στο πώς να αποθηλάσει πήρε:

 

Σκέφτομαι λοιπόν ότι μιας και η είναι πεισματάρα το να επιμένεις ενδεχομένως να μην είναι καλή λύση. Μήπως να προσπαθείς παράλληλα την ώρα που θηλάζεις π.χ. Να έχεις το μπουκάλι κοντά σου και να το προωθήσεις με χαμόγελο και παιχνίδι. Ίσως αν το δει πιο χαλαρά να δοκιμάσει και να συνηθίσει. Ίσως αν δει και κάποιο άλλο παιδάκι να πίνει από το μπουκάλι βοηθήσει επίσης. Μήπως εκεί που παίζεται με τα κουκλάκια δώσεις σε κάποιο δήθεν να πίνει από το μπουκάλι το επιβραβεύσεις και πάει λέγοντας. Πάντως το να πεινάει και να φάει αναγκαστικά από το μπουκάλι δεν μου φαίνεται σωστή λύση πρώτoν γιατί θα έχει εκνευριστεί λόγω πείνας και δεύτερον γιατί είναι πολύ μικρή να καταλάβει γιατί ξαφνικά αλλάζεις τακτική.......προσπαθώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση σου και να δω τι θα έκανα εγώ οπότε σκέφτομαι δυνατά

 

 

 

¨

 

Συμφωνώ απόλυτα! Εγώ δεν θα έβαζα τίποτα πιό πάνω απο το παιδί μου....

 

Αλλά βρε κορίτσια μην την στήνουμε στο τοίχο!

 

Έχετε σκεφτεί αυτή την κοπέλα, εάν πάρει μαζί της το παιδί, πως θα τα βγάλει πέρα μόνη της, στην περίπτωση που το μωρό της αρχίσει να αρρωσταίνει (με τις ιώσεις που κυκλοφορούν στους βρεφονηπιακούς σταθμούς)? Πόσες άδειες θα μπορεί να παίρνει απο τη δουλειά της?

 

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολα τα πράγματα...:?

 

Αυτό που κάνω εγώ είναι να παίρνω την κανονική μου άδεια! Μια χαρά βολεύω τις ιώσεις και των 4 παιδιών και μου περισσεύουν και καμιά 10ριά μέρες για το καλοκαίρι! Αν ξεμείνω επικίνδυνα, παίρνει άδεια ο μπαμπάς (στην περίπτωση της φίλης μας, μπορεί να παίρνει εναλλάξ άδεια με τον άντρα της και να έρχεται ο μπαμπάς όπου είναι η μαμά με το μωρό αν η ίωση κρατάει πολλές μέρες)

 

Στέλλα, είμαι σίγουρη ότι θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς και σου επιτρέπουν οι συνθήκες για το μωράκι σου και σου το εύχομαι!

Τέλος, να ξέρεις ότι όποια απόφαση κι αν πάρεις, μπορείς να δώσεις το περιθώριο μιας δοκιμαστικής περιόδου και αν δεις ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά να αλλάξεις τακτική στην πορεία!

HXuSp2.pngaS46p2.png

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Αν και θηλασα και τα δυο παιδια μου-τον γιο μου μαλιστα 6 μηνες αποκλειστικα- θελω να πω πως πιστευω οτι ο θηλασμος δεν ειναι το Α και το Ω τοσο σε επιπεδο διατροφης οσο και σε επιπεδο της σχεσης μαμας και μωρου.Προς Θεου ομως δεν αγνοω ουτε το μεγεθος της διατροφικης αξιας ουτε και το ποσο πολυ φερνει κοντα τη μαμα και το μωρο.Ομως μακαρι το να αποθηλαζαμε νωρις ή αποτομα ή να μην θηλαζαμε καθολου, να ειναι το μονο λαθος που θα καναμε ολες μας ως μαμαδες.Ας μην μειωνουμε την σημασια της ψυχολογιας που εχει η καθε κοπελα που επιλεγει να αποθηλασει-για μενα ειναι 1000 φορες προτιμοτερη μια ισορροπημενη μαμα και ενα μωρο που πινει γαλα σκονη ακομη παρα ενα μωρο που θηλαζει αποκλειστικα και μια μαμα που προσφερει το στηθος με ψυχαναγκασμο.

 

Οι λογοι που αποφασισε η κοπελα που ανοιξε το θεμα να αποθηλασει ειναι καθαρα προσωπικοι και δικοι της καθως επισης και οι λογοι που την αναγκαζουν να αποχωριστει το μωρακι της-ειμαι σιγουρη οτι δεν χαιρεται που θα το κανει.Μην της προτεινετε παιδικους σταθμους και ντανταδες-προφανως τα λεφτα που θα κερδιζει ως εργαζομενη τα χρειαζεται για να καλυψει αλλες αναγκες που τρεχουν.Μην υποτιματε το θεμα των ιωσεων-δεν δινουν ολοι οι εργοδοτες αδεια οποια μερα τους το ζητησουμε.

 

Καθε περιπτωση ειναι ιδιαιτερη και ως τετοια πρεπει να αντιμετωπιζεται-δεν αρκει το δικο μας παραδειγμα για να βρει τη λυση της μια αλλη κοπελα.

 

Δεν ξερω αν μιλησα λιγο γενικα, αλλα εχω κουραστει με τον τροπο που αντιμετωπιζουμε καμια φορα μεσα απο τις συζητησεις μας στο φορουμ, τις μαμαδες που αποθηλαζουν ή δεν θηλαζουν καθολου.Καθε επιλογη ειναι σεβαστη και πρεπει να λεμε και μπραβο σε ολες τις μαμαδες που προσφερουν την ψυχη τους (κι οχι απαραιτητα το στηθος τους) για να μεγαλωσουν τα παιδια τους.

Δημοσιεύτηκαν

Eιλικρινά δεν καταλαβαίνω... Δεν είπε κανείς στην κοπέλα να μην αποθηλάσει.

 

Εκείνο που προσπαθήσαμε να τονίσουμε είναι να μη γίνει βίαιος αποθηλασμός. Επισημάναμε επίσης το ψυχολογικό βάρος που μπορεί να έχει ο αποχωρισμός του απ' τη μητέρα.

 

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Δεν κατηγόρησε κανείς κανέναν γιατί θηλάζει ή γιατί δε θηλάζει ή γιατί αποθηλάζει. Υπάρχει όμορφος τρόπος να κάνουμε κάποια πράγματα. Δε χρειάζεται να αφήνουμε ένα μωρό νηστικό 8 ώρες όπως αναφέρθηκε και να του δίνουμε το γάλα του το ξημέρωμα! Η Κριστίνα ήταν πολύ περιγραφική στο να δώσει κάποιες άλλες λύσεις. Κι αν προσέξεις καλύτερα αυτά που έγραψα θα δεις τη φράση: Προσωπικά θα προτιμούσα να μη θηλάσω καθόλου το μωρό μου παρά να αποθηλάσω με αυτόν τον τρόπο!

 

Ας μην πιάσουμε πάλι την ίδια καραμέλα...

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Δημοσιεύτηκαν

Δεν είχα χρόνο να τα διαβάσω όλα, δεν ξέρω αν το ανέφερε καμία άλλη κοπέλα.

Ίδιο πρόβλημα ακριβώς είχε φίλη μου. Δοκίμαζαν άλλοι να το ταίσουν, χωρίς να είναι παρόν εκείνη, μέχρι εμεινε νυστικός 10 ώρες και πάλι δεν έφαγε!!!

Αυτό που έπιασε μετά από 10 μέρες απελπισίας ήταν να του δώσουν το μπιμπερό σε διαφορετική ΣΤΑΣΗ από αυτη του θηλασμού. Δηλαδή όχι στο πλάι, παράλληλα με το δικό της σώμα, αλλά κάθετα με το μωρό να ακουμπάει την πλάτη του στο στέρνο και να κοιτάει ΜΠΡΟΣΤΑ, όχι τον άνθρωπο που το ταίζει...σε πιο ημικαθιστη θέση και όχι ξαπλωτη...Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ...Ευχομαι να τα καταφέρεις.

y9qxp2.pngGgOLp3.png
Δημοσιεύτηκαν
Eιλικρινά δεν καταλαβαίνω... Δεν είπε κανείς στην κοπέλα να μην αποθηλάσει.

 

Εκείνο που προσπαθήσαμε να τονίσουμε είναι να μη γίνει βίαιος αποθηλασμός. Επισημάναμε επίσης το ψυχολογικό βάρος που μπορεί να έχει ο αποχωρισμός του απ' τη μητέρα.

 

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Δεν κατηγόρησε κανείς κανέναν γιατί θηλάζει ή γιατί δε θηλάζει ή γιατί αποθηλάζει. Υπάρχει όμορφος τρόπος να κάνουμε κάποια πράγματα. Δε χρειάζεται να αφήνουμε ένα μωρό νηστικό 8 ώρες όπως αναφέρθηκε και να του δίνουμε το γάλα του το ξημέρωμα! Η Κριστίνα ήταν πολύ περιγραφική στο να δώσει κάποιες άλλες λύσεις. Κι αν προσέξεις καλύτερα αυτά που έγραψα θα δεις τη φράση: Προσωπικά θα προτιμούσα να μη θηλάσω καθόλου το μωρό μου παρά να αποθηλάσω με αυτόν τον τρόπο!

 

Ας μην πιάσουμε πάλι την ίδια καραμέλα...

 

Δεν διαφωνω..Μονο που η κοπελα δεν διευκρινησε τι εννοουσε λεγοντας οτι αφησε το μωρο 8 ωρες νηστικο...Του εδινε μπουκαλι και δεν επαιρνε ή κρεμα ισως?Η΄απλα δεν το ταισε καθολου.Επισης δεν μου εδωσε να καταλαβω οτι αυτη ειναι η παγια τακτικη της οτι δηλ. το αφηνει νηστικο για να φαει μετα.Μαλλον απλα το ανεφερε ως ακραιο παραδειγμα.Κανεις ομως δεν γεννηθηκε παντογνωστης και αλλαθητος-προφανως η κοπελα στην προσπαθεια της να αποθηλασει δοκιμασε τα παντα.

Απο την αλλη δεν λεει οτι θα κοψει μαχαιρι τον θηλασμο-αν θυμαμαι καλα λεει οτι σε ενα μηνα θα παει στη δουλεια.Πρεπει να αρχισει κοβοντας ενα γευμα τη φορα...Ομως αν το μωρο αρνειται να αντικαταστησει εστω και ενα γευμα τοτε τι θα πρεπει να κανει?Αν υποκειψει, δεν θα καταφερει να αποθηλασει φυσικα και σταδιακα...Καπως πρεπει να γινει η αρχη...

Οσο για τον ψυχολογικο αντικτυπο που εχει ο αποχωρισμος του μωρου απο τη μητερα, ειναι προφανες οτι η κοπελα δεν μπορει να κανει αλλιως-αν μπορουσε δεν θα χρειαζοταν και να αποθηλασει ουτε και θα ζητουσε βοηθεια.

Δημοσιεύτηκαν

Το τι κάνει ο καθένας είναι φυσικά δική του υπόθεση και κανενός αλλου. Κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα της αυτοδιαχείρισης στα θέματα που την αφορούν και σ' αυτό συμφωνούμε όλες.

 

Από εκεί και πέρα, οι απόψεις που παραθέτουμε, δεν έχουν ούτε δεικτικό χαρακτήρα ούτε παιδαγωγικό ούτε οτιδήποτε άλλο. Έγραψα ενημερωτικά κάποια πράγματα για το ψυχολογικό κόστος του βίαιου αποθηλασμού και του αποχωρισμού απ' το βρέφος. Οι κοπέλες στις οποίες απευθύνονται μπορούν να τα διαβάσουν. Μπορούν να σταθμίσουν αν το κόστος αυτό είναι μεγάλο ή μικρό και αν αξίζει το ρίσκο που θα πάρουν. Νομίζω είναι απλό.

 

Ό,τι γράφεται δεν είναι ούτε απόλυτο ούτε δεσμευτικό για κανέναν. Είμαστε ενήλικες άρα έχουμε λογική και μπορούμε να κρίνουμε αν αυτό που διαβάζουμε είναι σωστό κι εν τέλει αν μας ταιριάζει.

 

Η Στέλλα ίσως διαβάσει ό,τι έχει γραφτεί. Εκείνη έχει το χαρτί, εκείνη και το μελάνι. Αν αποφασίσει να προχωρήσει σε αυτό που αποφάσισε, τουλάχιστον θα ξέρει πού βαδίζει...

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Ό,τι γράφεται δεν είναι ούτε απόλυτο ούτε δεσμευτικό για κανέναν. Είμαστε ενήλικες άρα έχουμε λογική και μπορούμε να κρίνουμε αν αυτό που διαβάζουμε είναι σωστό κι εν τέλει αν μας ταιριάζει

 

 

Δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο σε ενα γραπτο απο αυτο!!!

Δημοσιεύτηκαν

Ηθελα να πώ κάτι οσον αφορά καθαρά το θέμα αποθηλασμού και όχι για το αν πρέπει να αφήσει το παιδί της ή όχι:

 

Καταρχάς σχεδόν όλοι οι παιδίατροι λένε οτι καλό είναι να θηλάζουμε έως 6 μήνες γιατί μετά αρχίζει το γάλα να χάνει θρεπτικά συστατικά και το παιδί μένει πίσω απο άποψη διατροφής.

 

Έπειτα, όταν αποφάσισα κι εγώ να αποθηλάσω, ρώτησα τον παιδίατρο και μου είπε να αρχίσω σταδιακά να μειώνω τα γεύματα απο το στήθος. Δηλάδη εκεί που έκανε πχ 10 γεύματα απο το στήθος, να της έδινα το 1 με μπιμπερό (με την θηλή της chicco που μοιάζει με το στήθος) και πάντα με το δικό μου γάλα που έβγαζα με το θήλαστρο και τα άλλα 9 με στηθος. Αυτό για 2-3 μέρες. Μετά 8 γεύματα με στήθος, 2 με μπιμπερό κλπ. Το αποτέλεσμα στο δικό μου παιδί ήταν (όταν είχε πλέον φτάσει να πίνει πιό πολλά γεύματα με μπιμπερό), να μήν θέλει παρακαλώ πιά το στήθος γιατί δεν είχε πια την υπομόνή (όπως μου είπε ο γιατρός) να καταβάλει την προσπάθεια του θηλασμού αφου με το μπιμπερό της ήταν πιό εύκολο:shock:.

 

Πιστεύω οτι το μωρό της κοπέλας δεν θέλει να αποθηλάσει όχι γιατί νιώθει και κάλα οτι η μαμά του δεν το αγαπάει πια :roll:, αλλά καθαρά απο θέμα ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ!!!

 

(Δεν ξέρω εάν στα παραπάνω post έχει αναφερθεί το θέμα συνήθειας, γιατί δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα)

Δημοσιεύτηκαν

Καταρχάς σχεδόν όλοι οι παιδίατροι λένε οτι καλό είναι να θηλάζουμε έως 6 μήνες γιατί μετά αρχίζει το γάλα να χάνει θρεπτικά συστατικά και το παιδί μένει πίσω απο άποψη διατροφής.

 

Σόφη μου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η UNICEF μιλούν για αποκλειστικό θηλασμό τους 6 πρώτους μήνες και συνιστούν να συνεχίζεται αβίαστα και ανεμπόδιστα αποτελώντας την κύρια τροφή του βρέφους και μετά την εισαγωγή των στερεών τροφών ως το τέλος του πρώτου χρόνου. Δίνουν αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο που πρέπει να γίνει αυτό. Φυσικά ο θηλασμός συνεχίζεται και στον δεύτερο χρόνο κι από εκεί και πέρα όσο θέλουν η μητέρα και το παιδί.

 

Αυτα που λένε οι παιδίατροι είναι αυθαιρεσίες δυστυχώς που αποπροσανατολίζουν τις μητέρες.

 

Παραθέτω και λινκ.

 

UNICEF - ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 2004

 

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Το 2002 η WHO και η UNICEF θέσπισαν παγκόσμια στρατηγική για τη διατροφή νεογέννητων και μικρών παιδιών με την οποία προτρέπουν τις κυβερνήσεις και άλλους να αποδεχτούν να προωθήσουν και να υποστηρίξουν τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό για 6 μήνες καθώς και την συνέχιση του για δύο χρόνια".

Εδώ είναι το λινκ από παλιότερο δικό μου ποστ σε παρόμοιο θέμα.

 

http://parents.org.gr/forum/showpost.php?p=1381977&postcount=99

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Δημοσιεύτηκαν
Σόφη μου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η UNICEF μιλούν για αποκλειστικό θηλασμό τους 6 πρώτους μήνες και συνιστούν να συνεχίζεται αβίαστα και ανεμπόδιστα αποτελώντας την κύρια τροφή του βρέφους και μετά την εισαγωγή των στερεών τροφών ως το τέλος του πρώτου χρόνου. Δίνουν αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο που πρέπει να γίνει αυτό. Φυσικά ο θηλασμός συνεχίζεται και στον δεύτερο χρόνο κι από εκεί και πέρα όσο θέλουν η μητέρα και το παιδί.

 

Αυτα που λένε οι παιδίατροι είναι αυθαιρεσίες δυστυχώς που αποπροσανατολίζουν τις μητέρες.

 

Παραθέτω και λινκ.

 

UNICEF - ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 2004

 

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Το 2002 η WHO και η UNICEF θέσπισαν παγκόσμια στρατηγική για τη διατροφή νεογέννητων και μικρών παιδιών με την οποία προτρέπουν τις κυβερνήσεις και άλλους να αποδεχτούν να προωθήσουν και να υποστηρίξουν τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό για 6 μήνες καθώς και την συνέχιση του για δύο χρόνια".

 

 

 

Εδώ είναι το λινκ από παλιότερο δικό μου ποστ σε παρόμοιο θέμα.

 

http://parents.org.gr/forum/showpost.php?p=1381977&postcount=99

 

 

 

ΟΚ. Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω.

 

Η κάθε μητέρα τέλοσπάντων έχει το δικό της λόγο να αποθηλάζει... ας μην μείνουμε σε αυτό.:wink:

Δημοσιεύτηκαν
Originally Posted by Dimitrali

Και να δηλώσω εδώ, για άλλη μια φορά, ότι τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει με φόρμουλα. Ξένο γάλα δλδ. Αγελαδινό... πώς το λένε. Η μεγάλη απ' τον 7ο μήνα και μετά και η μεσαία απ' την αρχή σχεδόν της ζωής της.

.................................................

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Δημοσιεύτηκαν

Εφοσον λοιπόν εχει διαβασει η κοπέλα τα παραπάνω και εχει σχηματίσει αποψη ας προσθέσω κι εγω οτι ο δικός μου επειδη θηλάζει δεν ήξερε να πιανει μπιμπερο και δεν επινε καθολου νερό....προσπαθούσα λοιπον με το ποτήρι τζίφος, με το εκπαιδευτικο κυπελάκι τζίφος....μου λοιπόν η έξυπνή η πεθερά να του αφήσω ενα πλαστικό μπιμπερό στα παιχνίδια του να παιζει και ετσι πλακα πλακα έμαθε να πινει και απο το μπιμπερό! Και πάλι ομως το νερό δεν το θέλει :(

 

Για το αγενες ύφος της LILYPRO ελπιζω απλα να επεμβει η διαχείρηση!

Δημοσιεύτηκαν

Δεν γράφω ούτε σαν μαμά ούτε σαν κάποια που γνωρίζει καλύτερα, γράφω ως κόρη που ζούσα τη μαμά της σε συχνά και τακτά χρονικά διαστήματα λόγω απόστασης (εγώ Σερβία εκείνη Ελλάδα ) απο 6 μηνών έως 13 χρονών. Μοιράζομαι μαζί σας λοιπόν μια πολύ προσωπική εμπειρία με μοναδικό σκοπό εαν υπάρχει μια μα μόνο μια πιθανότητα να το ξανασκεφτεί η οποιαδήποτε μαμά να μη μπει σε αυτή τη διαδικασία. Η καθημερινή επαφή είναι αυτή που γεμίζει τα κενά μας που κάνει το συναισθηματικό μας κόσμο πλουσιότερο. Το πόσο μεγάλο κενό νιώθει η μαμά μου το βλέπω τώρα κάθε φορά που με τόση λαχτάρα και τρυφερότητα αγκαλιάζει την εγγονή της,(επίτηδες δεν γράφω τα δικά μου συναισθήματα) λες και της δίνουν δεύτερη ευκαιρία λες και τώρα το βιώνει από την αρχή. Μπορεί να σου φαίνεται το παράδειγμά μου πολύ μακριά από το δικό σας θέμα αλλά και πάλι σκέψου πως ο ένας χρόνος που θα είστε μακριά για το παιδί είναι ένα διάστημα που θα κατακτήσει ένα σωρό νέα επιτεύγματα. Δεν θέλω να δημιουργήσω τύψεις σε κανέναν ούτε κατακρίνω, αυτό άλλωστε θα ήταν σαν να κατακρίνω τη μαμά μου για την οποία είμαι ιδιαίτερα περήφανη και την αγαπώ ένα χιλιοστό λιγότερο από την κόρη μου. Όπως είπα και την πρώτη φορά θεωρώ δεδομένο πως η πρώτη σας επιλογή δεν ήταν να είστε μακριά από το παιδιά σας, ίσως να είναι η μόνη ίσως πάλι με λίγο παραπάνω προσπάθεια να μπορεί να βρεθεί κάποια άλλη λύση Αν λοιπόν κάποιες μαμάδες άνοιξαν αυτή τη συζήτηση πιστεύω πως ήταν καθαρά και μόνο να σας κάνουν να ξαναδείτε τις επιλογές σας και όχι να δείξουν πόσο καλύτερες είναι όπως ίσως να το έχετε λαθεμένα αντιληφθεί. Ο καθένας μας κρίνει εξ ιδίων αυτό είναι το νόημα της προσωπικής άποψης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόση επίθεση λοιπόν. Σε ένα παρόμοιο πρόβλημα κάποιος αντέδρασε διαφορετικά και θεώρησε καλό να το μοιραστεί μαζί σου παραθέτοντάς σου και ένα συλλογισμό για να καταλάβεις γιατί ενήργησε έτσι... Τόσο απλά. Δεν πιστεύω πως η stella 28 όταν άνοιξε αυτό το ποστ ήθελε απλά συμβουλές για να αποθηλάσει νομίζω ότι εκθέτοντας όλο το πρόβλημα ήθελε να το δούμε συνολικά διαφορετικά θα μπορούσε να γράψει « το μωρό μου δεν δέχεται μπιμπερό τι να κάνω?». Αν πάλι κάνω λάθος οκ το δέχομαι αλλά και πάλι με αφορμή την κατάστασή της γιατί να μην ακουστούν και άλλες απόψεις και λύσεις?

LILYPRO σου άνοιξα την καρδιά μου και ελπίζω να μπορέσεις να καταλάβεις γιατί με άγγιξε τόσο πολύ το θέμα που συζητάτε.... δεν χρειάζεται να διαβάσω κανένα βιβλίο για να καταλάβω πόσο σημαντική ήταν η παρουσία της μαμάς στη γνωριμία μου με τον κόσμο - ήταν κάτι που το ένιωσα και αργότερα εκλογίκευσα και έβαλα στο κουτί με τα μη τραγικά....απλά αποδεκτά. Καληνύχτα

Δημοσιεύτηκαν

Σέυχαριστώ πολύ και πίστεψέ με πιο πολύ δεν θα μπορούσα να σε καταλάβω διότι μεγάλωσα με την γιαγιά (οικιακά 45 χρονων τότε) κ τον παππού (γυμνασιάρχης) γιατί η μαμά μου πήγε για σπουδές στο Βελιγράδι...το θέμα αυτό είναι πολύ ευαίσθητο, πάρα πολύ και δεν θα το αγγίξω καθόλου γιατί η κάθε οικογένεια πέρνει τις αποφάσεις της...

.png img1238z.jpg
Δημοσιεύτηκαν

 

Καταρχάς σχεδόν όλοι οι παιδίατροι λένε οτι καλό είναι να θηλάζουμε έως 6 μήνες γιατί μετά αρχίζει το γάλα να χάνει θρεπτικά συστατικά και το παιδί μένει πίσω απο άποψη διατροφής.

 

 

Εδώ θα βρεις την επίσημη πολιτική της Αμερικάνικης Ακαδημίας Παιδιάτρων όπως έχουν δημοσιευτεί στο ιατρικό περιοδικό Pediatrics

 

 

http://aappolicy.aappublications.org/cgi/reprint/pediatrics;115/2/496.pdf

 

Pediatricians and parents should be aware that

exclusive breastfeeding is sufficient to support

optimal growth and development for approximately

the first 6 months of life‡ and provides

continuing protection against diarrhea and respiratory

tract infection.30,34,128,178–184 Breastfeeding

should be continued for at least the first year of

life and beyond for as long as mutually desired

by mother and child.185

• Complementary foods rich in iron should be

introduced gradually beginning around 6

months of age.186–187 Preterm and low birth

weight infants and infants with hematologic

disorders or infants who had inadequate iron

stores at birth generally require iron supplementation

before 6 months of age.148,188–192

Iron may be administered while continuing

exclusive breastfeeding.

• Unique needs or feeding behaviors of individual

infants may indicate a need for introduction

of complementary foods as early as 4

months of age, whereas other infants may not

be ready to accept other foods until approximately

8 months of age.193

• Introduction of complementary feedings before

6 months of age generally does not increase

total caloric intake or rate of growth

and only substitutes foods that lack the protective

components of human milk.194

.......

Increased duration of breastfeeding confers

significant health and developmental benefits

for the child and the mother,....

 

There is no upper limit to the duration of

breastfeeding and no evidence of psychologic

or developmental harm from breastfeeding

into the third year of life or longer.

197

• Infants weaned before 12 months of age

should not receive cowʼs milk but should receive

iron-fortified infant formula.198

 

Οι παιδίατροι θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το γάλα δεν χάνει τα θρεπτικά συστατικά του, είναι οι ανάγκες του παιδιού που διαφοροποιούνται. Από μια ηλικία και μετά το παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και πρέπει να φάει και άλλες τροφές για να τις καλύψει.

Το ίδιο ισχύει για κάθε θηλαστικό. Το γάλα αποκλειστικά καλύπτει τις ανάγκες για ένα διάστημα στην αρχή, στη συνέχεια ακολουθεί μικτή διατροφή με γάλα και άλλες τροφές για να περάσει στο τέλος στις άλλες τροφές.

Το γάλα της αγελάδας δεν χάνει τα θρεπτικά συστατικά του ούτε όταν η αγελάδα μένει έγκυος. Το 66% του αγελαδινού γάλακτος αρμέγεται από έγκυες αγελάδες. Ας μας πει ο παιδίατρος τι είναι αυτό που διαφοροποιείται στον άνθρωπο και ειδικά το δικό του γάλα χάνει τα συστατικά του.

Ο παιδίατρος που λέει τέτοιες ανοησίες πιστεύει ότι δεν υπάρχει επιστήμη, ότι δεν υπάρχουν γιατροί που αφιερώνουν χρόνια από τη ζωή τους για να μελετήσουν, να κάνουν πειράματα, να μετρήσουν, να συγκρίνουν και τελικά να δημοσιεύσουν τα συμπεράσματά τους.

Ο παιδίατρος που λέει τέτοιες ανοησίες πιστεύει ότι όλοι οι συνάδελφοί του, όπως αυτός, λένε διάφορες αυθαιρεσίες που φαντάζουν εντάξει για τη φτωχή λογική των πελατών τους (μόνο πελάτες βλέπουν...).

Ευτυχώς δεν είναι έτσι. Υπάρχουν γιατροί που σέβονται πρώτα τον εαυτό τους και σκέφτονται τι θα πούνε στον άνθρωπο που έχουν απέναντί τους. Υπάρχουν γιατροί που σέβονται την επιστήμη τους. Στο χέρι μας είναι ποιους θα βοηθήσουμε να επιβιώσουν. Εμείς επιλέγουμε σε ποιους θα πάμε και το αν θα μας αντιμετωπίσουν σαν χαζούς πελάτες ή σαν ανθρώπους.

 

Το αν θα θηλάσει ή όχι μια μητέρα και το πότε θα αποθηλάσει είναι δική της απόφαση. Η απόφαση αυτή θα πρέπει να βασίζεται σε πλήρη και ορθή πληροφόρηση και όχι στα ψέμματα και τις αυθαιρεσίες του κάθε επιτήδιου που προσπαθεί να φουσκώσει τη τσέπη του ακόμη και σε βάρος της υγείας της μητέρας και του παιδιού.

Δημοσιεύτηκαν
Δεν γράφω ούτε σαν μαμά ούτε σαν κάποια που γνωρίζει καλύτερα, γράφω ως κόρη που ζούσα τη μαμά της σε συχνά και τακτά χρονικά διαστήματα λόγω απόστασης (εγώ Σερβία εκείνη Ελλάδα ) απο 6 μηνών έως 13 χρονών.

 

Κριστίνα, πολλά από αυτά που έγραψα σε τούτο το τόπικ είχαν αφετηρία τον πόνο που βίωνα σαν παιδί κάθε φορά που έφευγε ο πατέρας μου για να πάει στη δουλειά του. Ήταν ναυτικός, συνεπως το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου έλιπε. Δεν τον κατέκρινα ποτέ, αυτή ήταν η δουλειά του, ούτε τον κατακρίνω. Όμως ίσως αισθανόμουν καλύτερα αν έστω και μια φορά μου είχαν εξηγήσει γιατί ο μπαμπάς πρέπει να φύγει... Κι ας μην καταλάβαινα.

 

Την πρώτη φορά που έφυγε ήμουν 40 ημερών. Γύρισε όταν έγινα 2 ετών. Άρχισα να έχω αναμνήσεις πολυ μικρή. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο θυμάμαι εικόνες απ' το καρότσι μου όταν πηγαίναμε βόλτα, απ' το καρεκλάκι που καθόμουν για να φάω, από ένα μάλλινο παντελόνι που με ενοχλούσε στο δέρμα κι έκλαιγα, απ' την κούνια μου όταν πιπιλούσα το δύκτυλο του ποδιου. Έχω στο νου εικόνες απ' τη μαμά, τη γιαγιά, τον παππού. Αλλά πουθενά, σε εκείνο το πρώτο καιρό δεν έχω εικόνες απ' τον πατέρα μου. Εκεί θα υπάρχει για πάντα ένα κενό...

 

Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως το κενό ίσως να είναι μεγαλύτερο για τον ίδιο τον πατέρα μου. Που έχει δυο παιδιά αλλά δεν έζησε σε κανένα το πρώτο χαμόγελο, το πρώτο του λογάκι, το πρώτο βήμα, το πρώτο δοντάκι. Αυτό το συνειδητοποίησα απ' τον τρόπο που κοιτάζει και αγκαλιάζει τα 3 του εγγόνια. Με λαχτάρα και τρυφερότητα όπως και η μητέρα σου. Καταλαβαίνω πολύ καλά πως προσπαθεί να ζήσει με όλη του την καρδιά όσα έχασε απ' τα παιδιά του και χαίρομαι που του έδωσα 3 φορές αυτή την ευκαιρία.

 

Δε θέλω να προσθέσω τίποτε άλλο γιατί θα θεωρηθεί πως επαναλαμβάνομαι...

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...