ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ

[athens2006]

Μαμάδες και μπαμπάδες, θα ήθελα την βοηθεια σας.

Ο μικρός πάει στον παιδικο σταθμο, στον οποίο αν και τον γραψαμε φετος στο συγκεκριμένο, προσαρμοστηκε αμεσως και ειναι τρομερα ενθουσιασμένος.

Αρχισε ομως να μου παραπονιέται για ενα παιδακι, οτι τον χτυπαει, τον δαγκωνει. Μου ειπε πως δεν θελει να τον κανει παρεα, δεν θελει να καθονται μαζι στο σχολικο, μεχρι που εφτασε σε σημειο να πει πως δεν θελει να παει σχολειο αν ειναι και το αλλο παιδακι εκει...

Επικοινωνησα αμεσα με το σχολειο και η διευθυντρια αποδεχθεικε οτι οτι λεει ο μικρος ειναι αλήθεια. Το παιδακι που δημιουργει προβληματα ειναι υπερκινητικο σε σημειο που χρηζει κλινικη παρακολουθηση και φαρμακευτικη αγωγη. Μου ειπαν πως οι γονεις εχουν ενημερωθει για την κατασταση που απο οτι καταλαβε γνωριζαν αλλα αρνουνταν να αντιμετωπισουν και θα καλεσουν και αυτοι απο το σχολειο καποιο παιδοψυχολογο για να αντιμετωπισουν την κατασταση.

ΜΟυ ειπε πως η εξηγηση που εδωσαν για το τροπο συμπεριφορας του παιδιου στα υπολοιπα παιδακια ειναι πως ο συγκεκριμενος ειναι αρρωστος και μονα τους τα χερακια και τα ποδαρακια του χτυπουν τα αλλα παιδακια, οτι δηλαδη δεν το κανει επιτηδες ουτε επειδη ειναι κακος ή τους μισει. Και βεβαια φροντιζουν να τον απομακρυνουν για λιγο απο την ταξη ή την εκαστοτε δραστηριοτητα μεχρις οτου ηρεμησει.

Ποια νομιζετε οτι πρεπει να ειναι η κατευθυντηρια γραμμη προς τον δικο μου; ΤΟυ ειπα και εγω τα ιδια με τη δασκαλα προκειμενου να μην μπερδευτει και τον παροτρυνα ουτε να ενοχλει αυτο το παιδακι αλλα και ουτε να μην το παιζει. Η απαντηση του ηταν βεβαια οτι ειναι φιλος του ουτε θελει να παιζει μαζι του.

Εσεις τι θα λεγατε στο παιδακι σας;

[Ευάκι]

Εγώ θα του έλεγα να κάνει ότι νιώθει το ίδιο. Απλά να μη τον χτυπήσει και αν το άλλο παιδάκι τον παρενοχλεί να προσπαθήσει να το αποφύγει ή αν είναι δύσκολη η κατάσταση να το πει στη δασκάλα του.

[elenik]

Η απαντηση του ηταν βεβαια οτι ειναι φιλος του ουτε θελει να παιζει μαζι του.

δεν καταλαβα τι ειπε το παιδι? Θελει ή δεν θελει να παιζει μαζι του?

Τι να σου πω ρε συ.. υπερκινητικο να κουναει μονα τους χερακια ποδαρακια δεν εχω ξανακουσει. Και τα δοντια μονα τους δαγκωνουν και αυτα?

Σεβομαι οτι το παιδακι εχει καποιο προβλημα και εκτιμω τον σταθμο που προσπαθει να το βοηθησει παντως αντι να επιλεξει την ευκολη λυση του διωγμου του παιδιου (που με την αντιμετωπιση που εχουν οι γονεις δεν θα βελτιωθει) . Αλλα εις βαρος του δικου σου παιδιου το βρισκω λιγο αδικο. Δεν ξερω πιθανοτατα θα συζητουσα με το παιδι μου οτι το αλλο παιδακι εχει καποια προβληματα να λυσει (δεν ξερω καν πως το λενε ωστε να μην γινει χειροτερα) και θα του αφηνα την επιλογη αν θελει ή αν δεν θελει να το κανει παρεα. Πιστευω οτι τωρα που ενημερωθηκε ο σταθμος οτι "απλωνει" το θεμα θα εχει περισσοτερο το νου του να μην συμβαινουν παρατραγουδα

[DALIA]

Ο παιδικός σταθμός είναι ιδιωτικός ?

Το ρωτάω αυτό διότι μια γνωστή μου που έχει ένα κοριτσάκι ακριβώς όπως περιγράφεις την κατάσταση, ενημέρωσαν τους γονείς ότι δεν μπορούν να δεχτούν το παιδί στο σχολείο.Αυτό σε παιδικό σταθμό του δημού μας..

Και συγνωμι τώρα αυτό απάντηση είναι ότι μόνα τους τα πόδια και τα χερια χτυπάνε?

πόσες φορές πρέπει να πούμε ότι είναι παιδιά, δεν είναι "χαζά"

[DEMS]

Εγώ θα του έλεγα να κάνει ότι νιώθει το ίδιο...

 

Συμφωνώ. Μπορείς να πεις στο παιδί σου να αντιδράσει όπως θέλει. Μπορεί να φύγει, να βάλει τις φωνές ή ακόμα και να ανταποδώσει. Το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει η αντίδρασή του να δηλώνει ότι δεν δέχεται να είναι θύμα. Από κει και πέρα είναι ευθύνη του σταθμού να διατηρήσει την τάξη και να προφυλάξει τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών.

[athens2006]

ο σταθμός είναι ιδιωτικός. Δεν ξέρω ποιος ειναι ακριβως ο στοχος τους για αυτο το παιδάκι.

Ο συζυγος συμφωνει με εσας, δηλαδή ο δικος μας να ανταποδίδει οταν τον χτυπάνε. εγώ φοβαμαι να του το περασω αυτο μηπως γυρισει μπουμερανγκ και σαπιζουμε τους παντες στο ξύλο.

Σημερα θα ξαναμιλησω μαζι τους και αυριο λεω να κανω μια επισκεψη ξαφνικη να δω τι γινεται

[Ευάκι]

Έτσι ένιωθα κι εγώ, όταν παρατηρούσα τις αντιδράσεις της μεγάλης μου κόρης, όταν ήταν μικρότερη, σ΄ένα παιδότοπο με κάποιο κοριτσάκι που την έσπρωχνε άλλαξα γνώμη. Από τότε της λέω πως δεν πρέπει με τίποτα να ξεκινήσει πρώτη, αλλά με τίποτα να μη κάτσει να της τρώει. Σκέψου στο μέλλον που το παιδί σου θα πάει σχολείο. Εγώ τρέμω στην ιδέα πως οι κόρες μου θα είναι θύματα. Όχι επιθετικότητα, αλλά όχι και θυματοποίηση .

[DALIA]

Ο συζυγος συμφωνει με εσας, δηλαδή ο δικος μας να ανταποδίδει οταν τον χτυπάνε. εγώ φοβαμαι να του το περασω αυτο μηπως γυρισει μπουμερανγκ και σαπιζουμε τους παντες στο ξύλο.

 

Κάποτε είχα κατηγορηθεί πάρα πολύ όταν έγραψα ότι έτσι μεγαλώνω το γιο μου...δυστυχώς έχοντας φίλες με μεγαλύτερα παιδιά κατάλαβα ότι μόνο έτσι βγαίνει ψυχολογικά υγιή ένα παιδί όταν φτάσει στο σχολικό περιβάλλον...

Μη φοβάσαι κορίτσι μου δεν πρόκειτε να σαπίζει τους πάντες στο ξύλο απλά δεν θα φοβάται μην τον μαλώσεις αν αντιδράσει...

Δεν το μετάνιωσα καθόλου πάντως και ούτε μου βγήκε σε κακό...δεν σηκώνει χέρι παρά μόνο όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα και πάντα τις περισσότερες φορές προειδοποιεί...

[dora]

Και γω ειμαι υπερ του να αντιδρασει οπως θελει.. αν το παιδακι τον χτυπαει ας το χτυπησει και αυτο.

Κ οπως ειπαν τα κοριτσια τα ποδια κ τα χερια δεν χτυπανε απο μονα τους.. καποιος τα κατευθυνει.. Αυτο θα μπορουσε να συμβει σε μια περιπτωση πολυ προχωρημενης ψυχικης ασθενειας αλλα αν τιθεται τετοιο θεμα το παιδι αυτο δεν θα επρεπε να φιλοξενειται σε αυτο το σχολειο αλλα σε καποιο που μπορει να του προσφερει την απαραιτητη φροντιδα. Δεν μπορει ενα κοινο σχολειο να καλυψει τις αναγκες αυτων των παιδιων.

Και ασχετα με το αν οι γονεις το παραδεχονται η οχι το ιδιο το σχολειο δεν θα επρεπε να το δεχτει.. Αρα δεν μου φαινεται να ειναι κ τοσο προχωρημενη η περιπτωση του.

Προφανως το σχολειο δεν ο διωχνει γιατι δεν θελει να χασει εναν "πελατη"

Ομως δεν μπορει να επιβαρυνεται ψυχολογικα το δικο σου παιδι. Καντο θεμα στη διευθυντρια κ πες της οτι σκεφτεσαι την αλλαγη περιβαλλοντος αν δεν βρουν λυση..

[Maya]

Εγώ θα έπαιρνα το παιδί από τον σταθμό αυτό ΑΜΕΣΑ. Μην μου πείτε ότι πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει καταστάσεις κλπ.κλπ. Ναι, αλλά όχι τόσο μικρό. Στην ηλικία αυτή, πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει πρώτα από όλα τη συνηθισμένη 'βία' που έτσι κι αλλιώς υπάρχει ανάμεσα σε μπόμπιρες που παίζουν. Αν ήταν δημοτικό, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα, το παιδί έχει να μάθει κάτι από την εμπειρία. Για ένα τρίχρονο όμως είναι ... too much κατά την ταπεινή μου γνώμη. Άσε που εμένα δεν μου λέει και κάτι καλό για το σχολείο. Δεν σέβεται ούτε εσένα, ούτε τους γονείς του άλλου παιδιού, γιατί το πρόβλημα που τώρα αντιμετωπίζεται εις βάρος σας, αργότερα κι αυτοί θα το βρουν μπροστά τους.

Αυτό όμως δεν είναι δικό σου θέμα, ούτε είσαι αρμόδια να το λύσεις. Νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να εκθέτεις το παιδί σου σε τέτοιο στρες. Αφού πληρώνεις που πληρώνεις, πήγαινέ το κάπου αλλού, ώστε τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει να είναι στα μέτρα του....

[miriki]

To υπερκινητικό παιδί (ποιός έδωσε διάγνωση στον παιδικό ; χμ!!!) πραγματικά δεν μπορεί να ελέγξει τις αντιδράσεις του και πραγματικά τα χέρια του χτυπάνε και τα δόντια του δαγκώνουν. Δεν είναι απλά ένα "κακό παιδί". Θέλει ειδική αντιμετώπιση και ειδική παρέμβαση. Είναι πολύ δύσκολο για τον εκπαιδευτικό της τάξης να το χειριστεί μόνος του χωρίς παρέμβαση ειδικά στις μικρές ηλικίες.

 

Μίλα στο παιδί και εξήγησέ του ότι δεν πρέπει να αφήνει κανέναν να το πονάει, να σηκώνεται και να φεύγει όταν ο χτυπάνε και να εκφράζει με λόγια τη δυσαρέσκειά του "Μη με χτυπάς, πονάω" και να απευθύνεται στη δασκάλα του. Ο παιδικός οφείλει να βρει ένα τρόπο να πείσει τους γονείς να δουν το πρόβλημα κατάματα (αααααααχχχχχχ πολύ πονεμένο είναι αυτό και κι αυτούς που δε "βλέπουν" και γιαυτούς που προσπαθούν να "δείξουν") και να γίνει παρέμβαση μέσα στην τάξη ώστε να κοινωνικοποιηθούν ομαλά όλα τα παιδιά. Καλό κουράγιο σε όλους.

[G.STONE]

Ένα λεπτό ρε παιδιά γιατί δεν κατάλαβα τα υπερκινητικά παιδιά είναι επικίνδυνα και χρίζουν φαρμακευτικής αγωγής και νοσηλείας ? Και το δικό μου υπερικινητικό είναι αλλά δεν δαγκώνει ούτε χτυπάει. Είναι όμως όλη μέρα με γκρίνια και κινείται ασταμάτητα. Πρέπει να το διώξουν από τον σταθμό? Οι κοπέλες στον σταθμό υποτίθεται οτι έχουν εκπαιδευτεί να πειθαρχούν τα παιδιά με το σωστό τρόπο. Δηλ. όσες έχουν υπερικινητικά παιδιά δεν πρέπει να τα πηγαίνουν σε σταθμό? Δεν μου άρεσε καθόλου η απάντηση της υπεύθυνης και πιστεύω πως αν το παιδί είχε κάποιο πρόβλημα που έχριζε βοήθειας οι γονείς του θα ενεργούσαν όπως έπρεπε. Απλά θα ειναι υπερβολικά ζωηρό. Και εγώ πάντως κάτι ανάλογο θα έλεγα στον δικό μου, να μην επιτίθεται ποτέ σε ένα παιδάκι αλλά να απευθύνεται κατευθείαν στη δασκάλα του.

[alcyon]

Εγώ λέω στα δικά μου: "Δεν αφήνουμε ΚΑΝΕΝΑΝ να μας πονάει. Δεν αφήνουμε κανέναν να μας χτυπάει. Αν έρθει να μας χτυπήσει τον δίωχνουμε." Κάνω παράλληλα και τη χαρακτηριστική κίνηση για την απομάκρυνση (κοινώς... ελαφρό σπρώξιμο). Και συμπληρώνω: "Ούτε τη μαμά και το μπαμπά αφήνουμε να μας πονάει, ούτε το θείο, τη γιαγιά, κτλ κτλ..." Να καταλάβουν δηλαδή πως αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή από κανέναν και με καμία εξαίρεση.

 

Μέχρι εδώ μπορώ να πω. Για τα άλλα... δε μπορώ να βοηθήσω... δε γνωρίζω.

[elenik]

Μηπως η "διαγνωση" ειναι του παιδικου?

Ποσες απο μας οταν πρωτοπηγαν τα μικρα μας στο σταθμο δεν ειχαν προβληματα αντιστοιχα? Εμενα τον δικο μου τον ειχε δαγκωσει ενα παιδακι (μια χαρα υγιεστατο) και γενικα εφαγε και εδωσε αρκετες.

 

Θα ηταν πιστευεις ευκολο να δεις καποια στιγμη εσυ αυτο το παιδακι? Απλα να βεβαιωθεις οτι οντως εχει προβλημα ωστε να ξερεις αν εχεις να αντιμετωπισεις ενα "επιθετικο" παιδακι ή ενα παιδακι που εχει προβληματα υγειας?

[DALIA]

Ένα λεπτό ρε παιδιά γιατί δεν κατάλαβα τα υπερκινητικά παιδιά είναι επικίνδυνα και χρίζουν φαρμακευτικής αγωγής και νοσηλείας ? Και το δικό μου υπερικινητικό είναι αλλά δεν δαγκώνει ούτε χτυπάει. .

 

έδωσες μόνη σου την απάντηση... δε μιλάμε για υπερκινητικά παιδιά στα όρια του φυσιολόγικού για την ηλικία τους...

[Stam]

Irene-Stathis, θα σου μιλήσω από τη δική μας εμπειρία που ζήσαμε στα προνήπια και μάλιστα σε Δημόσιο Σχολείο. Όπως έχω γράψει παλιότερα αντιμετωπίσαμε με την κόρη μου ανάλογο πρόβλημα με ένα αγοράκι που είχε αρκετά προβλήματα συμπεριφοράς μέσα στην τάξη. Η δικιά μου, αρκετά συνεσταλμένο παιδί και επίσης το πιο μικρό της τάξης ήταν του χεριού του Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα μέχρι και άρνηση για το σχολείο, ψυχοσωματικά (πονάει η κοιλιά μου, πονάει το κεφάλι μου κ.λ.π.). Στην αρχή έκανα κι εγώ το λάθος να της πω ότι επουδενή δεν θα πρέπει να σηκώνει το χέρι της και να χτυπάει παρά μόνο να διαμαρτύρεται στην κυρία της. Τι να σου κάνει κι αυτή η καημένη με 20 ζιζάνια γύρω της . Το πρόβλημα μεγάλωνε, και αν κι υπήρξε κάποια κινητοποίηση από το σχολείο - ήρθε παιδοψυχολόγος και σχολικός σύμβουλος και έγιναν όλες οι απαραίτητες συστάσεις στους γονείς, εκείνοι αρνούνταν να βοηθήσουν το ίδιο τους το παιδί!!! Για να μην τα πολυλογώ όταν η κατάσταση για εμάς ξεπέρασε τα όρια ήμουνα εγώ αυτή που της είπα όταν την ενοχλεί να τον ενοχλήσει (χτυπήσει ) και αυτή. Στην αρχή βέβαια δεν το έκανε διότι αλλιώς είχε μάθει στη ζωή της να λειτουργεί. Στην πορεία όμως είδα ότι τελικά αντέδρασε και στην κυριολεξία λυτρώθηκε από το φόβο και τη καταπίεση που αισθανόταν για το συγκεκριμένο αγοράκι. Άποψη μου πλέον είναι καλύτερα ένα λίγο πιο επιθετικό παιδί παρά ένα παιδί που στο όνομα της ευγενικής συμπεριφοράς καταλήγει θύμα.

[BabyBoom]

Δυστυχώς οι γονείς είμαστε με παρωπίδες σε ότι αφορά τα παιδιά μας.

Πρόσφατα μιλούσα με μια γνωστή μου και μου είπε ότι και να χτυπάει το παιδί της δεν πρόκειται να το μαλώσει γιατί παιδί είναι και δεν πειράζει αν χτυπάει τα άλλα παιδάκια. Τώρα τι λογική είναι αυτή δεν ξέρω!!!

 

Ο ανιψιός μου είναι 11 μηνών και έχει αρχίσει να χτυπάει τα παιδάκια. Σήκωσε το χέρι του και στην μικρή μου (9 μηνών) και αυτή τα πήρε κρανίο και αντεπιτέθηκε. Εγώ πήγα να βάλω τα κλάματα που τον είδα να τη χτυπάει, με πείραξε πάρα πολύ. Δεν ήξερα πως πρέπει να φερθώ και τι να πω.

 

Νομίζω ότι αυτό που είπε η Alcyon θα εφαρμόσω. Θα τη μάθω ότι κανένας δεν πρέπει να σηκώνει χέρι πάνω μας. ΚΑΝΕΝΑΣ!!! Και αν κάποιος κάνει κίνηση, πρέπει να αμυνόμαστε και φυσικά να το λέμε στη δασκάλα ή στο γονιό ή σε κάποιον τελοσπάντων!

[Ευάκι]

Εγώ πήγα να βάλω τα κλάματα που τον είδα να τη χτυπάει, με πείραξε πάρα πολύ. Δεν ήξερα πως πρέπει να φερθώ και τι να πω.

Όταν συνέβει αυτό στη μικρή μου κόρη από ένα παιδάκι μεγαλύτερό της φιλικής μας οικογένειας, είπα στο παιδάκι ότι η κόρη μου είναι μικρότερη και συ μεγαλύτερος και πρέπει να την προσέχεις. Τον ρώτησα αν τον πείραξε και αν ναι να έρθει να μου το πει αμέσως και εγώ θα της μιλήσω. Επίσεις του είπα πως θέλω τη βοήθειά του. Επειδή εγώ δεν είμαι συνέχεια δίπλα της θα ήθελα να την προσέχει που είναι μικρούλα, μια και είναι πια μεγάλο αγόρι. Λοιπόν ντράπηκε για ότι έκανε και μετά την χάιδευε

[DEMS]

Εγώ λέω στα δικά μου: "Δεν αφήνουμε ΚΑΝΕΝΑΝ να μας πονάει. Δεν αφήνουμε κανέναν να μας χτυπάει. Αν έρθει να μας χτυπήσει τον δίωχνουμε." Κάνω παράλληλα και τη χαρακτηριστική κίνηση για την απομάκρυνση (κοινώς... ελαφρό σπρώξιμο). Και συμπληρώνω: "Ούτε τη μαμά και το μπαμπά αφήνουμε να μας πονάει, ούτε το θείο, τη γιαγιά, κτλ κτλ..." Να καταλάβουν δηλαδή πως αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή από κανέναν και με καμία εξαίρεση.

 

Μέχρι εδώ μπορώ να πω. Για τα άλλα... δε μπορώ να βοηθήσω... δε γνωρίζω.

 

Τι μου θύμισες...

Όταν ο Ευριπίδης ήταν 10 μηνών του είχα πει να σπρώχνει με τα χέρια του όποιον του κάνει κάτι που δεν του αρέσει (είχα υπόψη μου κάτι κυράτσες - γειτόνισες της πεθεράς μου που θέλαν να του τσιμπήσουν τα μάγουλα) και όντως το έκανε.

Αργότερα, όταν μπορούσε να μιλήσει του είπα να λέει δυνατά "όχι, δεν μου αρέσει αυτό, με πονάει" κλπ. Όταν ξεκίνησε να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό του είπα να κάνει ότι νομίζει.

Λέγοντας σε ένα παιδί ότι δικαιούται να ανταποδώσει το χτύπημα δεν γίνεται επιθετικό, μαθαίνει ότι έχει δικαίωμα να προστατεύει τον εαυτό του. Ο Ευριπίδης σπάνια ξεκινάει καυγά, για να μην πω ποτέ.

[miriki]

GStone το δικό σου το παιδί έχει εσένα μάνα, που ασχολείσαι μαζί του και φροντίζεις να το βοηθάς να διαχειρίζεται τη δυσκολία του. Δυστυχώς δεν είναι ούτε όλα τα παιδάκια έτσι ούτε όλες οι μανούλες. Κατά καιρούς αντιμετωπίζουμε περιστατικά που κανείς δεν τα έχει υποστηρίξει ποτέ και τότε πραγματικά χρειάζεται παρέμβαση.

 

Σε καμιά περίπτωση δε συμφωνώ με την απομάκρυνση κανενός παιδιού από το σχολείο. Κάτι πρέπει να γίνει με τους γονείς του.

[terra]

Δυστυχώς πάντως, υπάρχουν παιδιά με προβλήματα στη συμπεριφορά τους, των οποίων οι γονείς αρνούνται να δουν το πρόβλημα. Είναι δύσκολο για ένα γονιό, αλλά το πρόβλημα συνήθως δε διαιωνίζεται απλώς, αλλά διογκώνεται όσο το παιδί μεγαλώνει.

[DALIA]

Λέγοντας σε ένα παιδί ότι δικαιούται να ανταποδώσει το χτύπημα δεν γίνεται επιθετικό, μαθαίνει ότι έχει δικαίωμα να προστατεύει τον εαυτό του. Ο Ευριπίδης σπάνια ξεκινάει καυγά, για να μην πω ποτέ.

 

έτσι ακριβώς αυτά τα παιδιά ποτέ δεν ξεκινάνε καβγά........

πες τα χρυσόστομη...

2 πολύ καλές μου φίλες που ήταν κατά αυτού και τα 2 παιδάκια αντιμετώπισαν προβλήματα κυρίως ψυχολογικά και το άλλο προσαρμογής στο σχολείο.Και οι 2 απευθυνθηκαν σε παιδοψυχολόγο και το πόρισμα και στις 2 περιπτώσεις, τα παιδάκια τα κρατούσαν όλα μέσα τους γιατί φοβόταν τους γονείς αν αντιδράσουν σε επιθέσεις άλλων παιδιών...

Από αυτο έμαθα και τον μεγάλωσα αλλιώς και ας θυμώνει όποιος θέλει...και ας λένε για βία και κουραφέξαλα....

[DEMS]

Ευχαριστώ Dalia

... τα παιδάκια τα κρατούσαν όλα μέσα τους γιατί φοβόταν τους γονείς αν αντιδράσουν σε επιθέσεις άλλων παιδιών...

Αυτό ακριβώς μπορεί να δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο παιδί.

...Από αυτο έμαθα και τον μεγάλωσα αλλιώς και ας θυμώνει όποιος θέλει...και ας λένε για βία και κουραφέξαλα....

Εγώ πάλι που μεγάλωσα παρέα με αγόρια, μου φαίνεται εντελώς φυσικό να μάθω στο παιδί μου να χρησιμοποιεί το σώμα του για να αμυνθεί (τονίζω: αμυνθεί όχι επιτεθεί). Το θεωρώ απαραίτητο κομμάτι της αυτοπεποίθησης του και εκτός αυτού δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται πάντα παρών ένας ενήλικας να σώζει την κατάσταση. Πρέπει να μάθει να τα βγάζει πέρα μόνος του.

[DALIA]

συμφωνώ DEMS η μόνη μικρή ένσταση που έχω είναι ότι στην ηλικία αυτή που είναι τα αγόρια μας σε κάποιες περιπτώσεις η άμυνα μπορεί να είναι και επίθεση...

[DEMS]

συμφωνώ DEMS η μόνη μικρή ένσταση που έχω είναι ότι στην ηλικία αυτή που είναι τα αγόρια μας σε κάποιες περιπτώσεις η άμυνα μπορεί να είναι και επίθεση...

 

Δεν είμαι σίγουρη ότι κατάλαβα τι εννοείς. Αν κατάλαβα πάντως πιστεύω η συνολική διαπαιδαγώγηση που λαμβάνει ένα παιδί το βοηθάει να ελέγχει την επιθετικότητά του. (Συνεπώς ούτε για το Θεόφιλο ανησυχώ, ούτε και για τον Ευριπίδη).