δεν είμαι καλά....

[Μίκα]

....και δεν ξέρω πως να το εκφράσω...

 

http://www.youtube.com/watch?v=LD1v6Path7g

 

...κα΄τι δεν πάει καθόλου καλά

[ANNA27!]

που το τοποθετείς;

[ifi79]

Το τραγούδι είναι το αγαπημένο του πατέρα μου και κατ' επέκταση και δικό μου...

 

Μικάκι τι έχεις? Μπορούμε να βοηθήσουμε?

[Μίκα]

ότι πιο σκοτεινό και μαύρο υπάρχει ως σκέψη είναι μέσα στο κεφάλι μου....πνίγομαι, δυσκολεύομαι, έτσι ξαφνικά...το πολεμάω εδώ και 2 εβδομάδες περίπου αλλά...δεν ξέρω...ξεκίνησα τη δουλειά εχθές και είπα "ουφ! τι καλά" ποιος, εγώ;; και τώρα σταμάταω και πάλι γι αμι αεβδομάδα, κατ' εντολή του αφέντη, και σαν να χάθηκε κάτι...λες και η δουλειά ήτνα για μένα το στηριγμα, αυτό που θα με 'εβγαζε...θέλω να πω, να μιλήσω αλλά λες και ξέχασα να μιλάω, ν αεκφράζομαι...όλα είναι τόσο μπερδεμένα...κάτι δεν πάει καθόλου καλά...πρέπει να το εντοπίσω, να το προσδιορίσω για να μπορέσω να το παλέψω.....και θέλω βοήθεια και αισθάνομαι άχρηστη γιατί δεν τα κατάφερα, πω ςδεν μπορέσα να τα καταφέρω...

[akamatra]

ομολογώ ότι δεν πολυκαταλαβα αλλά μόλις πριν λίγες μέρες έγραψα ότι τα βλέπω όλα μαύρα. Γιατί σταματάς τη δουλειά αν δε θες;

Παιζουμε το παιχνίδι της χαράς ; το κάνω με το γιο μου. Μόλις έρχεται μια δυσάρεστη σκέψη σκέφτομαι μερικά καλά, που υπάρχουν και δεν τους δίνουμε σημασία.

[fistikaki]

λεγεται μοναξια αυτο, αγαπη μου...

 

λεγεται "ειμαι αναμεσα σε κοσμο,κι ομως ειμαι μονη μου...."

[ifi79]

Αχ Μίκα μου κι εγώ δυσκολεύομαι να σε καταλάβω...

Πες μας ένα πράγμα που σε έφτασε εδώ, σε αυτή την κατάσταση.. Δεν μπορεί.. Θα ξέρεις τι είναι αυτό!

[Μίκα]

τώρα πιο ήρεμη...κάπως ...που το διαβάζω...ναι κάνενα στοιχείο...δεν θέλω ίσως να πω πω ςαυτό που μου φταίει είναι αυτό που ταυτόχρονα με κάνει ευτυχισμένη...αχ! δεν ξέρω...δεν αισθάνομαι και πολύ καλά με αυτό...αισθάνομαι αμήχανα, αδύναμη,

[Μίκα]

πιέστηκα πολύ με τα μικρά, να τα καταφέρω χωρίς βοήθεια, μόνο με τον αγαπημενο μου, αλλά αισθάνομαι πως πνίγομαι...δεν θέλω καν να του το πω, σαν να αναιρώ τον ευατό μου, τις αποφάσεις μου, τις επιλογές μου...και μου΄ρχεται τόσο μα τόσο πολύ το να προσφέρω σε κάποιον άλλο κα΄τι δικό μου να του δώσω όλα αυτά που πάλεψα για να μάθω και να κάνω κτήμα μου, να είμαι καθημερινά μια "δασκάλα" που εκπαιδευει και μαθαίνει και...υπομονή...ηρεμία...έχω φτάσει στο σημείο να μην ξέρω καν τι σημαίνουη αυτές οι λέξεις...γιατί όμως, έτσι ξαφνικά;;...αισθάνομαι σαν να έπεσα ξαφνικά...σα να γλύστρισα...

[fistikaki]

ξερεις τι μεγαλη μαγκια ειναι να σαι "υπηρετρια" 2 ανθρωπακων, να χεις εξαφανισει τις δικες σου αναγκες γαι χαρη τους, να την παλευεις μονη σου τη δουλεια, και ταυτοχρονα να χεις τη διαυγεια του μυαλου να κανεις ενδοσκοπιση???

 

πςςςςςςςςςςς!!! μη μιλας καθολου, κοπελια... εισαι αστερι....

δε σε φοβαμαι καθολου....

[Μίκα]

έτσι ξαφνικά βρε φυστίκι; σαν να ξύπνησα και να συνειδητοποίησα ξαφνικά τι συμβαίνει; τώρα; μετά από σχεδόν 2 χρόνια; 'αρχιζω και σκέφτομαι μήπως τελικά η απόφασή μου 'ηταν λανθασμένη, μ'ηπως είναι πολύ για μένα όλο αυτό, βρε μήπως έχω ξεφύγει;; πάω για ύπνο μπας και στρώσω λίγο...να τα σκεφτώ καλύτερα...να τ αβάλω σε μια σειρά...και αυτ΄απου είπα κάπως με βοήθησαν...θέλω να πιστεύω...

[fistikaki]

τωρα τι να σου πω, οτι παλευα να κανω παιδι 4 χρονια, και λιγο μετα τη γεννα το μισησα?? οτι ηθελα να εξαφανιστω? οτι σιχαινομουνα το συμπαν??

 

κουραση-αυπνια-μοναξια...

το τριπτυχο που σκοτωνει...

 

 

ευτυχως... τελικα

ολα πανε καλα....

ολα ειναι καλα.... στο τελος...

[mariantinos]

Φιστίκι το δικό σου για επιλοχ κατάθλιψη το κόβω.απλά εχω να πω τα εξής:όταν πέθανε ο μπαμπάς μου εγώ έγινα κ μπαμπάς κ κούβαλητης κ έτρεχα για όλα KAI KAI KAI.ήμουν συνέχεια στην τσιτα να τα καταφέρω όλα να τα διεκπεραιώσω όλα να παρηγορω την μάνα μου κτλ κτλ κτλ.τον εαυτό μου δεν τον σκεφτόμουν καθόλου.ήθελα να μιλήσω να ξεσπάσω να μοιραστώ τις υποχρεώσεις μου αλλά δεν γινόταν.έπρεπε να είμαι ΕΓΏ δυνατή για ΌΛΑ.ώσπου μετά από 2 χρόνια άρχισα να ηρεμώ...και τότε μπήκαν ξαφνικά στην ζωή μου 2 κυρίες! Την μια την έλεγαν Κρίση Πανικού κ την άλλη Αγχώδης Διαταραχή!

Ω ναι!όταν όλα είχαν στρώσει κάπως εγώ απέκτησα τον χειρότερο εχθρό,ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΟΥ!

Μια φιλη μια περίοδο της ζωής της είχε αφάνταστο τρέξιμο σε καθημερινή βάση σε πολλούς τομείς.ε μόλις ηρέμησαν τα πράγματα έπαθε υπερκόπωση κ κάποιο σοβαρό πρόβλημα στην μέση της.ο γιατρός της είπε ότι μπλόκαρε τον οργανισμό τήΣ κ δεν του επέτρεπε καν να πάθει κατι πριν τα τελειώσει όλα.κ αφού έγινε αυτό κατέρρευσε.

Μήπως αναγνωρίζεις πουθενά τον εαυτό σου;όταν είσαι στην πίεση δεν παθαίνεις τίποτα.όταν πας να ηρεμήσεις όμως...τότε εμφανίζονται όλα.

[elenik]

κουραση-αυπνια-μοναξια...

το τριπτυχο που σκοτωνει...

 

Ευχομαι να φυγει οπως ηρθε αυτη η μαυριλα απο πανω σου. Φαση ειναι και μολις ξεπεταχτουν και βρουμε τους ρυθμους μας περναει.

[fistikaki]

πλακα πλακα.... νομιζω πως το φορουμ σωζει ζωες....

 

να νιωθεις πως δεν εισαι αλιεν, δεν εισαι παντελως τρελη....

[mariantinos]

πλακα πλακα.... νομιζω πως το φορουμ σωζει ζωες....

 

να νιωθεις πως δεν εισαι αλιεν, δεν εισαι παντελως τρελη....

 

Σοφότατο!

[Μίκα]

Σοφότατο!

 

ευτυχώς, γιατί σαν να αισθάνομαι καλύτερα...τι ήταν και αυτό...

ξαφνικά ενώ έχω χαλαρώσει και χαζοσερφάρω μπαμ...λες και έσκασε κάτι στο κεφάλι μου και μπλόκαραν όλα...

 

δυσκολεύομαι να συγκρατήσω τα νεύρα μου. τη μια στιγμή είμαι ήρεμη και σε δευτερόλεπτα ...έκρηξη

 

ούτε να εκφραστώ μπορώ

 

μαρία, μάλλον ήρθε και η ώρα μου να γνωρίσω τις δυο φίλες σου

[ANNA27!]

όλα θα πάνε καλά!

 

υπάρχουν πολλές καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν από δω και πέρα, έχοντας 2 μωρά, το μόνο που μετράει είναι η υγεία μας και η υγεία των παιδιών μας, γι αυτήν πρέπει να παλεύουμε σωματική και ψυχολογική.

 

θετική σκέψη και δύναμη και η λύση είναι μόνο τα παιδιά μας!

έτσι θα ξεπεραστούν όλα.

ανίσχυροι όλοι νοιώθουμε κάποια στιγμή

όλα θα περάσουν, κάθε ευχή για ηρεμία και ευτυχία!

[micnat]

Μικάκι, κουράγιο. Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις παιδιά, μπορείς να λυγίζεις κάποιες στιγμές, είναι φυσιολογικό.

Εμένα με βοηθάει να ξαπλώνω μαζί τους αγκαλίτσα και να παίζουμε στο κρεβάτι. Με γειώνει. Όλα θα πάνε καλά...

[mariantinos]

Μικα σου εύχομαι να μην τις γνωρίσεις κ να είναι κατι πολύ πολύ πιο επιφανειακό!

[mariantinos]

Α κ δεν είναι πλέον φίλες μου.μαλώσαμε από τότε που γνώρισα μια άλλη κοπέλα που την έλεγαν ομοιοπαθητική.

[elenik]

ότι μπλόκαρε τον οργανισμό τήΣ κ δεν του επέτρεπε καν να πάθει κατι πριν τα τελειώσει όλα.κ αφού έγινε αυτό κατέρρευσε.

Μήπως αναγνωρίζεις πουθενά τον εαυτό σου;όταν είσαι στην πίεση δεν παθαίνεις τίποτα.όταν πας να ηρεμήσεις όμως...τότε εμφανίζονται όλα.

 

Aυτο παντως το παθαινω κι εγω . Καταρεω ψυχολογικα στο τελος της πιεσης ή οταν τραβαει πολυυυυυ και δεν ξερω ως ποτε να το αντεξω μπορει και κατα την διαρκεια

[Μίκα]

πόσο διαφορετικά είναι όλα το πρωί...ευτυχώς...

 

άντε λοιπόν, ώρα ν΄αλλάξω φάρμακα

 

ευχαριστώ πολύ για τις σκέψεις...

[Μίκα]

...δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έχουμε...την ευτυχία που έχουμε δίπλα μας

 

ουστ παλιομαυρίλα και να μην ξανάρθεις

 

τα λέω σε εσάς για να τ΄ακούω κι εγώ. κάτι με νύφη και πεθερά μου κάνει αυτό!!!

[Λέγκω]

και θέλω βοήθεια και αισθάνομαι άχρηστη γιατί δεν τα κατάφερα, πω ςδεν μπορέσα να τα καταφέρω...

Α ρε Μικακι τα ίδια σκατά νοιώθω κι εγώ... και το χειρότερο δεν είμαστε μειοψηφία. Το καλό όμως είναι ότι είναι στιγμές, είναι μερες αλλά παιρνάνε γιατί απο διάφορα πράγματα παίρνεις δύναμη και θάρρος και συνεχίζεις για να βελτιώσεις καταστάσεις! Σε όλα αυτα είναι βασικό να μην ξεχνάμε να γελάμε όσο μπορούμε περισσότερο (αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο πάντως που μας κάνουν τα μικρά μας κανιβαλάκια, χαλάλι το ξεπάτωμα!)... στα τσακίδια παλιομαυρίλα... εντάξει την τρόμαξα αρκετά; (συμφορά μου τι γράφω παλι;;; ντάξει το βουλώνω!)