Μια γωνιά για λίγες σκέψεις.....

[fistikaki]

μπορεις να κοιμησεις λιγο την εγγονη σου?? με παιδευει

[alcyon]

Πλησιάζει η ώρα που κι εγώ θα αντικρύσω τη σχολική τάξη (ποια άραγε; ). Πλησιάζει η ώρα που θα με αντικρύσουν πολλά ζευγάρια μάτια ... παιδικά -ποια άραγε;

 

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δεν ήθελα να γίνω εκπαιδευτικός. Φοβόμουν. Αγχωνώμουν. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω πως το να διδάσκει κανείς είναι ευθύνη. Πως όσα είναι τα παιδιά, τόσο αυξάνεται και η ευθύνη.... εκθετικά! Ευθύνη για το παιδί του γείτονα, του άγνωστου, του φίλου. Ευθύνη απέναντι στο ίδιο το παιδί. Ευθύνη στο μέλλον.

Με φόβιζε, με πλάκωνε η σκέψη αυτή.

 

Είχα διδάξει λίγο. Μικρή εμπειρία, και οι φόβοι μου θέριευαν. Μόλις όμως ξεκινούσαμε ξεχνιόμουν στο ρυθμό του μαθήματος, της σκέψης των παιδιών, στο βλέμα των ματιών τους.

 

Αυτές ήταν και οι σκέψεις μου μέχρι πριν λίγους μήνες.

 

Μέχρι που βγαίνοντας μετά από καιρό -από το σπίτι- και παρατηρώντας τον κόσμο με άλλο μάτι, γνώρισα....

.... ανθρώπους που δεν κάνουν τη δουλειά τους,

.... ανθρώπους που είναι αγενείς,

.... γονείς που δε σέβονται τα παιδιά τους,

.... παιδιά που δεν έμαθαν να ακούν και να αφουγκράζονται τον κόσμο γύρω τους.

Με πείραξε. Με ενόχλησε. Με στενοχώρησε.

Ξέρω πως δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο.

 

Ή μήπως μπορώ; Λίγο, τόσο-δα. Μια σταλίτσα.

 

Πείσμωσα! Θέλω να μπω σε τάξη. Θέλω να αντικρύσω τα μάτια των παιδιών. Θέλω να δω όλα τα παιδιά. Να προσπαθήσω να αφήσω στα χέρια τους.... λίγο σεβασμό, λίγη εκτίμηση, λίγο θάρρος, λίγη αγάπη. Όσο αντέχει η χούφτα τους, όσο αντέχει η καρδιά τους. Ποιος ξέρει, κάποτε ίσως τους φανεί χρήσιμο!

 

Δεν εύχομαι να το καταφέρω, γιατί ... πιστεύω πως θα το καταφέρω!

 

Το χρωστάω στα παιδιά! Σε όλα τα παιδιά! Το χρωστάω στο μέλλον. Το χρωστάω στους 1-2 καθηγητές που άγγιξαν την καρδιά μου. Το χρωστάω σε όλους.

[katesps]

Αχ, βρε Alcyon, μακάρι όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι να ήταν σαν εσένα. Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα. Ελπίζω το κοριτσάκι να έχει μία έστω μία δασκάλα σαν εσένα.

 

Και το πρωί που λέτε, κορίτσια, εκεί που όλοι κοιμόντουσαν κι έπινα μόνη τον καφέ με την ησυχία μου σκέφθηκα πόσο τυχερή είμαι, πόσο τυχερές είμαστε όλες οι μανούλες. Το βράδυ, μόλις τελείωσε το κοριτσάκι μου να πίνει το γάλα της, γύρισε με αγκάλιασε, μου έδωσε το καλύτερο φιλί που έχω πάρει ποτέ στη ζωή μου και μου είπε: "μαμακούλα μου". Αυτό έφθανε. Έβαλα τα κλάματα. Τελικά, είμαι πολύ τυχερή. Όλες είμαστε. Κι ευτυχισμένες. Ναι, ό,τι και να συμβεί, έχουμε τα παιδάκια μας και θα τα καταφέρουμε.

Ακόμη και τα κορίτσια που προσπαθούν (άλλωστε κι εγώ στην προσπάθεια για το δεύτερο είμαι) είναι τυχερά κι ευτυχισμένα, επειδή είναι έτοιμες να γίνουν μητέρες, επειδή κατά ένα τρόπο είναι, όπως είχε γράψει και μία άλλη μανούλα (δεν θυμάμαι ποια, ας με συγχωρέσει).

 

Μακάρι να είναι υγιεί, τυχερά κι ευτυχισμένα τα παιδάκια μας. Μακάρι να είμαστε κι εμείς δίπλα τους να τα μεγαλώσουμε όσο καλύτερα γίνεται.

[nea mamaka]

Γιατι;;;;;;;;;;;; Πες μου γιατί;;;;;;

Και δεν θα σε ξαναενοχλήσω ποτέ ξανα ...........

[alcyon]

Μέρα τη μέρα μεγαλώνουν...

Τα βλέπω μπροστά στα μάτια μου, να μου γελούν τα δικά τους μάτια. Πόσο μ' αρέσει όταν γελάνε. Πόσο μ'αρέσει όταν βλέπω να αναδύεται η ελπίδα μέσα από τα δάκρυά τους. Πόσο μ'αρέσει όταν θυμώνουν και μένουν ξαφνικά απορημένα με τα δικά τους συναισθήματα.

 

Πόσο μ'αρέσει να τα βλέπω να μαθαίνουν τον εαυτό τους και να καμαρώνουν γι'αυτό. Πόσο μ'αρέσει να μου λένε μόνα τους πως κάθε μέρα μεγαλώνουν. Πόσο μ'αρέσει να μου δείχνουν το φεγγάρι. Πόσο μ'αρέσει που γελάνε με τις βροντές κι ας σείεται ο τόπος..... "παίζουν τα σύννεφα μαμά!". Πόσο μ'αρέσει που βλέπουν τους ιστούς των αραχνών σαν μεταξωτές κλωστές... και γελάνε και στριγγλίζουν από τη χαρά τους σα να ανακάλυψαν το πιο μοναδικό πράγμα στον κόσμο!

 

Πόσο μ'αρέσει που μαλώνουν το μωρό για να μη βάζει το χέρι του στο στόμα και του μιλάνε όπως θα μίλαγαν σε μένα... "μη βάζεις το χέρι στο στόμα, θα πονέσεις!" Πόσο μ'αρέσει που φροντίζουν το ένα το άλλο.... Πόσο μ'αρέσει που κατανοούν την κούρασή μου -κι ας μη γίνεται κάθε μέρα.

 

Πόσο μ'αρέσει που το χεράκι τους "γεμίζει" περισσότερο το δικό μου. Πόσο μου αρέσει που περιμένουν πως μια μέρα θα είναι κι εκείνα μεγάλα, αλλά παράλληλα.... νιώθουν ήδη μεγάλα.

 

Αχ.... ξεκουράζομαι πια, καλύτερα, και έχω μάτια για να δω όλα τα όμορφα που ξεδιπλώνονται σιγά σιγά μπροστά μου, δίπλα μου, μέσα και έξω από το σπίτι μου.......

 

Δεν έχω λόγια, παρά μόνο μια αγκαλιά πριν πέσω για ύπνο. Μια αγκαλιά, ένα χάδι κι ένα φιλί -ίσα ν'αγγίζει τα μικρά μου.

Καληνύχτα κι απόψε.... γλυκά μου!

 

Καληνύχτα κι απόψε σε όλους σας. Αύριο θα ξημερώσει μια καινούρια μέρα... Καλή σας νύχτα!

[akamatra]

Καληνύχτα αλκυόνη και μακάρι η αυριανή μέρα να μην έχει πόνο, αρρώστια, δυστυχία...

Καληνύχτα Δημητράκη μου που κοιμάσαι σήμερα στην κατασκήνωση...

Καληνύχτα μπέμπα μου γλυκιά...

Μια αγκαλιά για τις μανούλες που ξενυχτάνε στα προσκεφάλια των παιδιών τους προσπαθώντας να απαλύνουν τον πόνο....

[fistikaki]

δε μου κολλαει υπνος αποψε...

τρεμει η ψυχη μου

[Mary Poppins]

Οχτώ μήνες κλαίω για τη μπέμπα που δεν γνώρισα...

Οκτώ μήνες κλαίω για τα ματάκια που δεν είδα...

Οκτώ μήνες κλαίω για το κορμάκι που δεν αγκάλιασα...

Οκτώ μήνες κλαίω για το παιδάκι που έχασα...

 

Το αγάπησα κι ας το είχα μέσα μου μόλις λίγους μήνες...

 

Τι να πω για εσάς μανούλες;

Τι να πω για το δικό σας πόνο όταν δοκιμάζονται τα παιδιά σας;

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που οι κουβέντες του τύπου "υπάρχουν και χειρότερα..." αποκτούν αξία...

[Minnie!]

Σήμερα ακούστηκαν πολλά ,το στομάχι μου έγινε πέτρα άσχημη μέρα πολύς πόνος............και αυτό το τελευταίο τώρα;

''Mary Poppins'' φαίνεται ότι είσαι ψυχούλα και ΄συ πόνεσες;;;;;;;;;;;;;;;;;

[mama xrysa]

Σαν σήμερα πριν απο 3 χρόνια ήταν που όλα άλλαξαν....τρείς μέρες μετά το ατύχημα που έμελε να αλλάξει τη ζωή όλων μας έπεσες σε κώμα....Η μέρα που οι ελπίδες χάθηκαν για λίγο...γιατί μετά πάλι πεισμώσαμε και είπαμε όχι ρε γαμώτο, αυτό δεν αθ συμβεί, εμείς θα την αλλάξουμε την μοίρα....και έφτασα στο σημείο να κάνω πλάκα μέχρι και στη γιατρό που έκλαψε κάποια στιγμή λυγίζοντας μπροστά στην "παράλογη" αισιοδιοδοξία και το κουράγιο μας.Ένας μήνας στην εντατική που έμελε να είναι πολύ δύσκολος.Εγώ δέκα μέρες παντρεμένη και να κοιμάμαι στις καρέκλες της εντατικής πολλά χιλιόμετρα μακριά απο το σπίτι μου, περιμένοντας τον αδερφό μου να ξυπνήσει....δεν τολμούσα να φύγω ούτε για μπάνιο γιατί έλεγα τώρα θα ξυπνήσει και θέλω να είμαι εδω!Όποτε πήγαινα για λίγο στο σπίτι πλενόμουν , έφτιαχνα τα μαλλιά μου γυρνούσα στο νοσοκομείο και έβαφα τα νύχια μου και έμπαινα στο επισκεπτήριο και σου έλεγα, ξύπνα Μιχάλη να με δείς τώρα που είμαι όμορφη γιατί θα κάνεις μέρες να με ξαναδείς έτσι...Αλλά δεν ξυπνούσες...Και η κατάσταση όλο και χειροτέρευε αλλά και πάλι δεν το βάζαμε κάτω.Παρόλο που όλοι οι γιατροί μας έλεγαν το αντίθετο....Αλλά είχαν δίκιο τελικά...10 Αυγούστου του 2006 όλα τελείωσαν....Ο κόσμος κόπηκε στα δύο και εσύ έφυγες,αλλά δεν έφυγες κιόλας.Ξέρω οτι είσαι δίπλα μου, δίπλα μας, σε νιώθω αλλά θέλω παραπάνω....Δεν πρόλαβες να γνωρίσεις την ανηψιά σου αλλά την προσέχεις.Το ξέρω.Προχθές σε ονειρεύτηκα οτι την έβγαζες βόλτα με το καρότσι...Θέλω να ξέρεις οτι σ'αγαπάω αδερφούλη.Πάρα πολύ.Και μου λείπεις ακόμα περισσότερο....

 

Για σένα: http://www.youtube.com/watch?v=319hsZ12TAE&feature=related

[fistikaki]

[μαρακικ]

δεν μπορω να συγκρατηθω..κοριτσια μια αγκαλιτσα σε ολες σας,μακαρι να βρισκοταν τροπος να μη υπηρχε η λεξη πονος,μακαρι.

[manoula giorgou]

πω πω μαμα χρυσα,με εκανες κομματια..κλαιω εδω κ 5 λεπτα.Τι να πω βρε κοπελα μου δεν ξερω..θα περασει..?Σκατα θα περασει.Εχε τον μεσα σου,να του μιλας,να τον σκεφτεσαι,αφοσιωσου στο παιδι σου κ βρες κουραγιο κ δυναμη να αντεχεις.Να σου πανε ολα τελεια απο δω και περα γλυκια μου,μονο ολα τα καλα του κοσμου να σε βρισκουν,μεσα απο την καρδια μου.

[Minnie!]

Πάλι ο πόνος;

Τελικά λες καμιά φορά γιατί τόσος πόνος και η ''χαρά'' που είναι περνάει για λίγο και φεύγει;;;;;;;;;;;;;;;;;

[Συντονιστής Περιεχομένου]

Αγαπητά μέλη μεταφέρθηκαν κάποιες δημοσιεύσεις που αφορούσαν μέλος που αποκλείστηκε, στο αρχείο.

Μπορείτε να τις δείτε εδώ http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=44653&highlight=xara4

Χρειάστηκε να μεταφερθούν όλες οι δημοσιεύσεις που σχολίαζαν τα γραπτά του μέλους Χαρα4

ευχαριστούμε για την κατανόηση

 

[elenik]

mama xrysa οι ανθρωποι που αγαπαμε δεν φευγουν ποτε απο κοντα μας. Απλα αλλαζουν τοπο διαμονης.

Μια μεγαλη αγκαλιτσα απο εμενα

[mama xrysa]

Κοριτσια σόρυ αν ψυχοπλάκωσα κάποιες απλά είχα μεγάλη ανάγκη εχθές να ξεσπάσω...Σας ευχαριστώ!

[Aggeloudia]

πω πω μαμα χρυσα,με εκανες κομματια..κλαιω εδω κ 5 λεπτα.Τι να πω βρε κοπελα μου δεν ξερω..θα περασει..?Σκατα θα περασει.Εχε τον μεσα σου,να του μιλας,να τον σκεφτεσαι,αφοσιωσου στο παιδι σου κ βρες κουραγιο κ δυναμη να αντεχεις.Να σου πανε ολα τελεια απο δω και περα γλυκια μου,μονο ολα τα καλα του κοσμου να σε βρισκουν,μεσα απο την καρδια μου.

 

 

:(:(:(:(:(:(:(:(

[fistikaki]

σημερα θυμωσα πολυ και μαλωσα τη μικρη, και της εκανα 'ντα' στο χερακι

 

:cry:

 

 

 

περυσι, περιπου τετοιο καιρο, ξαφνικα, σταματησα να την ακουω... αρχες 8ου μηνα... τρεξαμε σα τρελοι στο λητω, και με ετοιμασαν για χειρουργειο.. νομισα πως ειχε χαθει...

 

 

γμτ...... ειμαι πολυ μαλακας που εκανα το παιδι μου να κλαιει σημερα

[maria_23]

σημερα θυμωσα πολυ και μαλωσα τη μικρη, και της εκανα 'ντα' στο χερακι

 

:cry:

 

 

 

περυσι, περιπου τετοιο καιρο, ξαφνικα, σταματησα να την ακουω... αρχες 8ου μηνα... τρεξαμε σα τρελοι στο λητω, και με ετοιμασαν για χειρουργειο.. νομισα πως ειχε χαθει...

 

 

γμτ...... ειμαι πολυ μαλακας που εκανα το παιδι μου να κλαιει σημερα

 

Φυστικάκι μου γλυκό, όλες οι μαμάδες θυμώνουμε πολύ κάποιες φορές με τα μικρά...Είναι μικρά όμως κ δεν καταλαβαίνουνε πολλά ακόμα...Όλες μας έχουμε φτάσει στην φάση την δική σου... Την επόμενη φορά που θα φτάσεις σε αυτό το σημείο, σκέψου πώς ένιωσες όταν το έκανες....είμαι σίγουρη ότι θα σου περάσει ο θυμός κ το χέρι σου θα "παγώσει" και δεν θα κάνει "ντά" το μικρό φυστικάκι...

[ΝΤΙΝΤΙ]

Σαν σήμερα πριν απο 3 χρόνια ήταν που όλα άλλαξαν....τρείς μέρες μετά το ατύχημα που έμελε να αλλάξει τη ζωή όλων μας έπεσες σε κώμα....Η μέρα που οι ελπίδες χάθηκαν για λίγο...γιατί μετά πάλι πεισμώσαμε και είπαμε όχι ρε γαμώτο, αυτό δεν αθ συμβεί, εμείς θα την αλλάξουμε την μοίρα....και έφτασα στο σημείο να κάνω πλάκα μέχρι και στη γιατρό που έκλαψε κάποια στιγμή λυγίζοντας μπροστά στην "παράλογη" αισιοδιοδοξία και το κουράγιο μας.Ένας μήνας στην εντατική που έμελε να είναι πολύ δύσκολος.Εγώ δέκα μέρες παντρεμένη και να κοιμάμαι στις καρέκλες της εντατικής πολλά χιλιόμετρα μακριά απο το σπίτι μου, περιμένοντας τον αδερφό μου να ξυπνήσει....δεν τολμούσα να φύγω ούτε για μπάνιο γιατί έλεγα τώρα θα ξυπνήσει και θέλω να είμαι εδω!Όποτε πήγαινα για λίγο στο σπίτι πλενόμουν , έφτιαχνα τα μαλλιά μου γυρνούσα στο νοσοκομείο και έβαφα τα νύχια μου και έμπαινα στο επισκεπτήριο και σου έλεγα, ξύπνα Μιχάλη να με δείς τώρα που είμαι όμορφη γιατί θα κάνεις μέρες να με ξαναδείς έτσι...Αλλά δεν ξυπνούσες...Και η κατάσταση όλο και χειροτέρευε αλλά και πάλι δεν το βάζαμε κάτω.Παρόλο που όλοι οι γιατροί μας έλεγαν το αντίθετο....Αλλά είχαν δίκιο τελικά...10 Αυγούστου του 2006 όλα τελείωσαν....Ο κόσμος κόπηκε στα δύο και εσύ έφυγες,αλλά δεν έφυγες κιόλας.Ξέρω οτι είσαι δίπλα μου, δίπλα μας, σε νιώθω αλλά θέλω παραπάνω....Δεν πρόλαβες να γνωρίσεις την ανηψιά σου αλλά την προσέχεις.Το ξέρω.Προχθές σε ονειρεύτηκα οτι την έβγαζες βόλτα με το καρότσι...Θέλω να ξέρεις οτι σ'αγαπάω αδερφούλη.Πάρα πολύ.Και μου λείπεις ακόμα περισσότερο....

 

Για σένα: http://www.youtube.com/watch?v=319hsZ12TAE&feature=related

 

:(:(

[Aggeloudia]

σημερα θυμωσα πολυ και μαλωσα τη μικρη, και της εκανα 'ντα' στο χερακι

 

:cry:

 

 

 

περυσι, περιπου τετοιο καιρο, ξαφνικα, σταματησα να την ακουω... αρχες 8ου μηνα... τρεξαμε σα τρελοι στο λητω, και με ετοιμασαν για χειρουργειο.. νομισα πως ειχε χαθει...

 

 

γμτ...... ειμαι πολυ μαλακας που εκανα το παιδι μου να κλαιει σημερα

 

1ον να θυμασαι πως δεν εισαι η μονη...εισαι απλώς μια απο τα 80 εκατομμυρια μητερων του κοσμου ολου, που μετανιωνουν ΑΜΕΣΩΣ μετά απο την πράξη τους...(μεσα και εγω...)

2ον ανθρωπος εισαι και πρατεις πολλές φορες ανθρωπινα (και οχι ενδεδειγμενα σε κάποιες περιπτωσεις...)

3ον δεν μπορει να αγαπήσει αλλος στον κοσμο περισσοτερο το παιδάκι σου απο σενα...μην το ξεχνάς...

4ον και ενα "ντά" δεν βλάπτει...δεν το ξυλοφορτοσες κιολας...καταλαβαινει την αδυμανια σου και μερικές φορες την χρησιμοποιει...φαντάζομαι...

 

Πέρασε ενα ομορφο πρωινο Κυριακης και μην τα σκεφτεσαι...

Κλεισε το κενο της ασχημης στιγμης με μια βολτιτσα...!!!!!!!!

[mama xrysa]

σημερα θυμωσα πολυ και μαλωσα τη μικρη, και της εκανα 'ντα' στο χερακι

 

:cry:

 

 

 

περυσι, περιπου τετοιο καιρο, ξαφνικα, σταματησα να την ακουω... αρχες 8ου μηνα... τρεξαμε σα τρελοι στο λητω, και με ετοιμασαν για χειρουργειο.. νομισα πως ειχε χαθει...

 

 

γμτ...... ειμαι πολυ μαλακας που εκανα το παιδι μου να κλαιει σημερα

 

Το κακό θα ήταν να μην νιώθεις άσχημα μετά...Το οτι το συζητάς και κάτα κάποιο τρόπο απολογείσαι σε κάνει καλή μανούλα!Όλοι κάνουμε πράγματα που μετά τα μετανιώνουμε.Δεν ξέρω, ίσως όλα αυτά γίνονται για να καταλαβαίνουμε την αξία των ανθρώπων που αγαπάμε....

[alcyon]

 

Ο νικητής... αναδεικνύεται στο τέλος και όχι σε μια μάχη. Η υποχώρηση δεν είναι ήττα, είναι στρατηγική.

 

Ο πόλεμος όμως έχει και θύματα... νικητές ή νικημένους....

[maria_23]

Κοριτσάκι μου γλυκό, πόσο σε αγαπάω...Δεν μετριέται καρδιά μου...

Όταν έρχεσαι κοντά μου κ με χαιδεύεις πότε στο χέρι κ άλλοτε στο πρόσωπο...πλημμυρίζει η καρδιά μου από την αγάπη σου...αυτό το μικροσκοπικό σου χεράκι που με αγγίζει, που με χαιδεύει...και παράλληλα χαμογελάς, ακόμα κ τα ματάκια σου χαμογελάνε ψυχή μου...λιώνω εκείνη την στιγμή κ ευχαριστώ τον Θεό που υπάρχεις...