Τύψεις και συμπεριφορές

[xara_2]

Καλησπέρα

 

κι εγώ μια από τα ίδια!

 

Φωνές και κλάματα από την ώρα που ξυπνάνε μέχρι να κοιμηθούν. Η μικρή είναι σε φάση που βγάζει δόντια και γκρινιάζει ΟΛΗ την ημέρα. Ο μεγάλος είναι πολύ επιθετικός (με όλα τα παιδάκια αλλά κυριώς με την αδερφή του). Όλη μέρα φωνές και κλάματα κι εγώ στα όρια μου να φωνάζω και να τσιρίζω σαν υστερική. Και κάθε βράδυ που κοιμούνται και ηρεμεί ο τόπος αρχίζουν οι τύψεις και τα κλάματα.........

 

Τύψεις γιατί έγω ήμουν επιθετική και από μένα έμαθε το μωρό

Τύψεις γιατί εγώ μπορεί να προκάλεσα τη ζήλεια του

Τύψεις γιατί έκανα τόσο γρήγορα το δεύτερο παιδί

Τύψεις, τύψεις, τύψεις.......

 

Εδώ και ένα μήνα υποσχέθηκα στον εαυτό μου και στο παιδί μου ότι δεν θα τον ξαναχτυπήσω!!!!!!!!!! Είναι στιγμές που μου το κάνει πολύ δύσκολο αλλά τα έχω καταφέρει και αισθάνομαι πολύ χαρούμενη! Αυτή η σελίδα με έχει βοηθήσει πάααααααρα πολύ. Προσπαθώ να εφαρμόσω αυτά που διαβάζω. Δεν μπορώ να πω ότι έχω θεαματικά αποτελέσματα αλλά έχω μικρά σημάδια βελτίωσης που με κάνουν να ελπίζω και να συνεχίζω την προσπάθεια.

Τουλάχιστον έχω πάψει να κοιμάμαι με τύψεις και υπάρχουν στιγμές που υπάρχει ηρεμία στο σπίτι

 

Μαρια Στυλιανακη έγραψε:

Παράθεση:

Το μωρό μου -2,5 ετών - είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει ότι η μαμά του βρήκε καινούργιους τρόπους να το συνετίσει, να του μάθει τις σωστές συμπεριφορές;

 

 

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙΙΙΙΙΙ!!!!! Smile Smile Smile Smile Smile Smile Smile

 

Αυτό το ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ έφτιαξε και τη δική μου μέρα

[Ειρήνη]

Είναι αργά να διορθώσω τα λάθη μου;;

"Τύψεις και συμπεριφορές".

Πολλές τύψεις για κάποιες φορές που τον έχω χτυπήσει στο μπουτάκι του... δυνατά. Είναι οι φορές που με χτυπάει και δεν μπορώ να τον κάνω καλά.. όχι πάντα. Ντρέπομαι που το λέω και πιο πολύ ντρέπομαι που το κάνω!

Όμως... είμαι αποφασιμένη να προσπαθήσω ξανά.

 

Πόσο σε νιώθω... πόσο πολύ σε νιώθω δεν μπορώ να σου περιγράψω.

 

Έτσι και γω με τον Ανδρέα μου. Όταν τσακωθούμε μετά αισθάνομαι τόσο λίγη... σαν άνθρωπος, σαν μητέρα....

 

Χθες όλο το μεσημέρι σκοτωνόμασταν. Τι φασαρία, τι φωνές, χαμός.. δεν κοιμόταν, γκρίνια, φασαρία, κακό....

 

Και όμως... το βραδάκι που ήμασταν ξαπλωμένοι, τα 2 μας, του λέω

"Αγάπη μου, όπως σου είπα η μανούλα από αύριο ξεκινάει δουλειά και πάλι..."

 

Και εκείνος γυρίζει τόσο αυθόρμητα με τα υπέροχα, αθώα, γεμάτα αγάπη ματάκια του και μου λέει

 

"Όχι μαμάκα μου... εγώ θα σε ψάχνω..."...

 

Και για άλλη μια φορά αισθάνθηκα τόσο λίγη σαν μάνα

 

Αναπτέρωσα όμως που διάβασα πως γίνεται να αλλάξουμε αρκεί να το θέλουμε. Και το υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Και για εκείνον και για μένα!

[Μαρια Στυλιανακη]

πρέπει να σας πω ότι έχω συγκινηθεί πολύ απο αυτά που γράφετε,

δηλαδή οτι αυτό που έγραψα είχε τόσο μεγάλο αντίκτυπο.

 

"τα πάντα ρεί" .. όλα αλλάζουν και μπορούν να αλλάξουν εφόσον εμείς ειδικά είμαστε έτοιμοι για αυτό κ το θέλουμε.

 

έτσι κ τα παιδιά αλλάζουν τη συμπεριφορά τους και μόνο με μικρές παροτρύνσεις των παιδαγωγών,

πόσο μάλλον αν οι γονείς επιλέξουν μία νέα μέθοδο στο πώς τα αντιμετωπίζουν!

το κλειδί είναι - βήμα βήμα. φασούλι το φασούλι.

γιατί όσο πιο υψηλές οι προσδοκίες να αλλάξουν όλα κατευθείαν, τόσο πιο εύκολο να απογοητευτείτε και να παραιτηθείτε της νέας προσπάθειας.

 

μεταφράζω τώρα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τις συνθετες οικογένειες,

απο το Stern, που λέει πόσο πολύ οι πολύ ψηλές προσδοκίες εμποδίζουν και προκαλούν μάλλιστα περισσότερα προβλήματα κάποιες φορές

 

και όσον αφορά τους στόχους που θέτει ο γονιός για τον εαυτό του και για το παιδί του.

 

οπότε σας εύχομαι - καλό φασούλισμα !

[mpizoudaki]

Τελικά είναι παρηγορητικό και συνάμα λυτρωτικό να βλέπεις οτι το δικό σου πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό σου.Αυτό κορίτσια μας λέει κάτι πολύ σγημαντικό:δεν είναι ίσως απόλυτα δικό μας λάθος η συμπεριφορά τους ίσως είναι και κάποια ηλικιακή φάση που πέρνανε όλα τα παιδάκια.

Μαρία αυτό που είπες γαι τη φυγή του γονέα σε περίπτωση καυγά δεν το είχα σκεφτεί αλλα τωρα μου ήρθε στο μυαλό η κόρη μου που προχθές αφού έβαλε τις απίθανες φωνές ο άντρας μου έφυγε για να μη τη δείρει και για να ηρεμήσει, λοιπόν η κόρη μου ενώ φοβήθηκε απίστευτα, με το που έφυγε ο πατέρας της έκλαιγε όχι γιατι είχε τρομάξει αλλά γιατι αγχώθηκε με τη φυγή του και φώναζε μπαμπα μου γιατι έφυγες.Πόσο δίκιο έχεις, καμιά φορά αντιδρώντας πάνω στα νεύρα μας δεν σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν στα παιδιά μας.

Πάντως κι εγώ της λέω συνέχεια οτι οταν νευριάζει μπορεί να μου το δείχνει με κάποια κίνηση των χεριών αλλα το ξεσπασμα υπερισχύει την ώρα του εκάστοτε συμβάντος και ξεχνάει αυτή την κίνηση, ενω οταν είναι ήρεμη μου λέει ναι μαμά ετσι θα κάνω.Μήπως η συνήθεια υπερισχύει της λογικής?

[mpizoudaki]

Μαρία έχεις ίσως κάποια βιβλιά να μας συτήσεις σχετικά με το θέμα που συζητάμε?(για εμας τους γονείς)Επίσης κάποια παραμύθια με διδακτικό ύφος όπως για το θυμό,τις φωνές,τη ζήλια?

[Μαρια Στυλιανακη]

mbizoudaki....

είναι ΠΟΛΥ μικρή ακόμα για να έχει μάθει κάτι τέτοιο και να μην έχει ξεσπάσματα...

φυσικά και είναι της ηλικίας!. ... ... λεγονται temper tantrum

αν το βαλεις στο γοογλε ή στην αναζήτηση του φόρουμ θα σου βγάλει σίγουρα διάφορα.

 

Δες και τα διάφορα θέματα που υπάρχουν σε αυτή την κατηγορία έχει συζητηθεί πολύ πολύ.

 

αν δείς στην κατηγορία βιβλία υπάρχουν βιβλία για γονείς

 

http://parents.org.gr/forum/viewforum.php?f=25

 

 

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=265

αυτό είναι ένα τόπικ. αλλά εχει και άλλα.

 

δεν είδα που μενεις τωρα που γραφω, αν πας σε μεγάλο βιβλιοπωλείο υπάρχει μεγάλη επιλογή απο θέματα τέτοια, και οι βιβλιοπώλες συνήθως έιναι ενήμεροι όσον αφορά τι να σου προτείνουν.

 

για τα συναισθήματα πάλι υπαρχει και ολόκληρη σειρά που τα περιγράφει. ειναι γνωστά, θα τα βρείς λογικά παντού σε μορφή μικρών ιστοριών, για παιδιά.

[mpizoudaki]

Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ.Θα διαβάσω τα σχετικά άρθρα που μου λες.Οφείλω πάντως να ομολογήσω οτι η μικρή μου έχει ηρεμήσει λίγο ίισως γιατί έχω ακολουθήσει πολλές απο τις συμβουλές σου.Τώρα την πήγα παιδικό κι ενώ την πρώτη μέρα έκατσε για δύο ώρες πολύ ωραία σήμερα που την πήγα έκλαιγε με λυγμούς,την άφησα μια ώρα οπως μου είπε η δασκάλα της και μετα την πήρα.Μου είπε οτι δεν θέλει να την αφήνω μόνη της κι οτι δεν θα ξαναπάει παιδικό.Εννοείται οτι δεν θα υποκύψω αλλά δεν ξέρω πώς να την καθυσηχάσω.Μάλιστα της είπα οτι πάω και τον μπέμπη σε άλλο παιδικό για μωρά γιατι θα ζηλεύει σίγουρα αν ξέρει οτι μένει αυτός στο σπίτι.Κάθε πρωί που την πηγαίνω ετοιμάζω και το μωρό σαν να πηγαίνει πραγματικά παιδικό.Δεν ξέρω πως να της το περάσω.

[elenik]

Αχ διαβαζοντας τα αρθρα σας πηρα τοσο κουραγιο. Ειναι περιεργο το ποσο ευκολα συγκρουεται αυτο που θελεις

να κανεις με αυτο που μπορεις.

 

-Εγω εχω σκασει. Δεν εχω τις αντοχες που ειχα. Ο Βασιλης θελει να τρεχουμε στις κουνιες καθε μερα οπως καναμε αλλα εγω μετα την δουλεια ψαχνω απλα εναν καναπε να σωριαστω. Και οταν μου λεει αυτο το "μαμα θα κατσεις κατω να παιξουμε με τα φορτηγα?" κι εγω καθομαι και δεν μπορω να σηκωθω μετα

Βλεπω αλλες μαμαδες που παιρνουν ενα βιβλια και καθονται και ζωγραφιζουν ή τα μαθαινουν πραγματα και νοιωθω τοσο αχρηστη. Οσες φορες δοκιμασα να κανω κατι αντιστοιχο ηταν αποτυχια κι εγω κατεληγα εκνευρισμενη γιατι ο Βασιλης ουτε 2 λεπτα δεν.....

 

- Λεει δεν θελω να παω παιδικο και λιωνω που παρολο που θα ειμαι σε αδεια πρεπει να τον στειλω . Αφενος γιατι θα χασει την θεση του και αφετερου γιατι καπου πρεπει να εξαντλησει την ενεργεια που εχει σε πλεονασμα. Επισης αν ερθει το μωρο και μετα παει παλι θα το παρει αλλοιως και δεν θελω.

 

Μακαρι να εχω αντοχες για τα 2 παιδια. ΜΑκαρι να μπορω να ειμαι διπλα τους.

[mpizoudaki]

elenik μου υπομονή.Μην κανεις αρνητικές σκέψεις κι επηρεαζεται και το μωρακι σου στην κοιλιτσα σου.Μπαινουμε στο χωρο και χορευουμε.Κι εγω δεν δουλευω αλλα καθε μερα νιωθω ενα ερειπιο,που διαθεση για χωρους,παιχνιδια και τραλαλα.Υπομονη κοριτσακι μου και οι πολλες σκεψεις δεν μας βοηθανε.

[Μαρια Στυλιανακη]

γειά σου mbizoudaki και elenik

 

το καλύτερο είναι ξεκάθαρες δηλώσεις. "πρέπει να πηγαίνεις στον παιδικό σταθμό, δεν γίνεται αλλιώς, έτσι όπως πρέπει και εγώ να πηγαίνω στην δουλειά μου, να βγάζω χρήματα, για να μπορούμε να αγοράσουμε τα φαγητά μας, και τα χυμουδάκια μας, αλλά και τα παιχνίδια που θέλεις να πάρουμε. " μπορείς να πεις κιόλας ότι στο τέλος του μήνα, με τα χρήματα που θα έχεις βγάλει που πηγαίνεις στην δουλειά, θα μπορείς να της αγοράσεις μια κουκλίτσα. (ή κάποιο άλλο παιχνίδι πιο μικρό φυσικά που ξέρεις οτι της αρέσει και θα χαρεί πολύ).

 

θα έλεγα ότι το να πεις οτι παει και το μωρό στον παιδικό ,είναι μέν φαινομενικά μια λύση που πείθει ίσως την κόρη σου,

 

αλλά είναι στην τελικά ένα ψέμμα, το οποίο θα καταλάβει κάποια στιγμή,

και θα έρθει μπουμερανγκ για την σχέση σας, και πιθανώς να την κάνει να αισθανθεί πολύ μεγάλο θυμό και προδοσία, όταν καταλάβει ότι αυτά που της έλεγες τόσο καιρό είναι ψέμμα.

μπορεί να σου ζητήσει να πατε στον παιδικό του αδερφού της, και τότε θα πρέπει να πεις ένα άλλο ψεμματάκι.

 

θα έλεγα ότι καλύτερα να είναι ξεκάθαρα τα πράγματα απο την αρχή,

και ας έχει θυμό για αυτό,

απλώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσετε.

έτσι είναι τα πράγματα - ο μικρός είναι μωρό, έτσι όπως εκείνο δεν μπορεί να κανει πράγματα που κάνει εκείνη, (μεγαλίστικα πράγματα) ετσι και εκείνη κάνει κάποια πράγματα διαφορετικά και όχι αυτά που κάνει ένα μωρό.

καλύτερα τώρα με ανοιχτά χαρτιά, και ξεκάθαρα πράγματα...

τα συναισθήματα που θα έχει αν καταλαβει οτι για πολυ καιρό της έλεγες ψέμματα, δεν θα μπορέσει να τα εκφράσει εύκολα (θα εχει πρωτα απο όλα την απορία γιατι της ειπες ψέμματα) και θα τα έχει μέσα της, και θα εκφραστούν με άλλους έμμεσους τρόπους που θα είναι πολύ πιο δύσκολο να τα μεταχειριστείτε.

και είναι και κρίμα να εμποδίσει αυτό την σχέση σας αργότερα.

δεν θα είναι πολύ δυσκολο και για σένα κάθε μέρα να λες ψέμματα? κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει... θα το κάνεις όλη την χρονιά?

(εγώ δεν θα άντεχα! )

[elenik]

Μαρια οσον αφορα το γιατι παει παιδικο εχω πει αυτα ακριβως και μου εχει απαντησει "Δεν θελω παιχνιδια , δεν θελω φαγητο εσενα θελωωωω" και λιωμα η μανα. Και αντε παλι να πιανω δεν θα εχουμε ρευμα, νερο για μπανιο κλπ.

 

Εχεις δικιο για το μικρο . Δεν θα πω οτι παει παιδικο (αν και απο του χρονου θα ξεκινησει κι εκεινο υποχρεωτικα ). Να δω πως θα το παρει φετος.

[elenik]

Υγ : Γιο εχω καλεεεεε. Εκτος και αν δεν αναφεροσουνα σε μενα

[mpizoudaki]

Μαρία μου έχεις δίκιο.Κι εγω δεν αισθανομαι καλα που της λέω ψεμματα.Θα της πώ αυτό που μου είπες.Σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές.Είσαι φοβερή.

[mata]

Ειρήνη μου το θέμα που είχες ανοιξει βοηθάει ακόμα!!!!

 

Κορίτσια, είναι σημαντικό πόσο καλύτερες μπορούμε να γίνουμε όχι αν δεν κάνουμε καθόλου λάθη με τα παιδιά μας, αλλά όταν κάνουμε, τα αναγνωρίζουμε και βελτιωνόμαστε στη συνέχεια!!!!

Φαίνεται πως όλοι μας ως γονείς έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά είναι γλυκός γιατί το αντίκτυπο της προσπάθειας μας, φαίνεται στα γλυκά προσωπάκια των παιδιών μας!!!!

[Ειρήνη]

Ναι Ματούλα μου, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας και πολλά να μάθουμε.

 

Πάντως κορίτσια να μοιραστώ μαζί σας το εξής:

 

Από την ημέρα που επέστρεψα στο γραφείο (εδώ και 10 μέρες) αισθάνομαι άλλος άνθρωπος! Πιο ήρεμη, πιο σίγουρη και πιο υπομονετική με το παιδί μου. Η πολύ "κλεισούρα" και το πολύ "όλη μέρα μαζί με το παιδί", τουλάχιστον εμένα, δεν μου λειτούργησε (τα 2 χρόνια που ήμουν μαζί του)... για δείτε το.

 

Φιλικά

[Afroditi D]

Από την ημέρα που επέστρεψα στο γραφείο (εδώ και 10 μέρες) αισθάνομαι άλλος άνθρωπος! Πιο ήρεμη, πιο σίγουρη και πιο υπομονετική με το παιδί μου.

Φιλικά

 

πολύ πολυ χαίρομαι Ειρήνη μου για όλα αυτά που ήδη νιώθεις !!!!!

[Ειρήνη]

Ευχαριστώ κοριτσάκι μου!

 

Τελικά διαπίστωσα πως πρέπει να έχεις χρόνο για όλα... Δεν πρέπει να πέφτουμε με τα μούτρα στο παιδί μας... Και φυσικά να μην αποκλείουμε και τον εαυτό μας.... χρόνο και για μας λοιπόν, έστω και πολύ λίγο.

 

Να 'σαι καλα!

[elenir]

Είμαι απαράδεκτη....Αισθάνομαι χάλια και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας μιας και οι μαμάδες έχουμε άλλους κώδικες επικοινωνίας.

Χθες ήταν άλλη μια πολύ δύσκολη βραδιά με την μικρούλα μας. Ενώ πάλι κοιμήθηκε κανονικά στις 22.00 και χωρίς προφανή λόγο, ξύπνησε στις 3 το πρωί και γκρίνιαζε. Πέταγε την πιπίλα και έκλαιγε ωσπου να παμε να της την ξαναδώσουμε...Με το που με έβλεπε στο δωμάτιο το μάτι γαρίδα και γελούσε. Κατα τις 4 της έφτιαξα γάλα (είπα μήπως πεινάει) το έφαγε μεν, αλλά πιο πολύ έκανε νάζια για να μένω μαζί της. Με το που έφυγα από το δωμάτιο και πάλι τα ίδια...Με αγκαλιά σταματούσε και γελούσε...

Και κάποια στιγμή έκανα το αδιανόητο: έχασα την ψυχραιμία μου και της έβαλα τις φωνές. Λές και το παιδάκι καταλαβαίνει ή το κάνει επίτηδες! Φυσικά το παιδί τρόμαξε και έκλαιγε περισσότερο και με τον άντρα μου τσακωθήκαμε άσχημα...Χαμός σας λέω!Αισθάνομαι απαίσια για αυτό που έκανα, που άφησα τα νεύρα μου να με κυριεύσουν, που δεν ήμουνα τρυφερή μαμά και φώναξα έτσι στο αγγελούδι μου.

Η κατάληξη της βραδιάς ήταν ότι κοιμήθηκε κατά τις 5 και την ξύπνησα εγώ κατά τις 8.30 για να πάμε στην γιαγιά της μιας και εγώ δουλεύω...

Είμαι απαράδεκτη!Όποια μπορεί ας με βοηθήσει να γίνω καλύτερη...Σας παρακαλώ, από το πρωί κλαίω συνέχεια όσο σκέφτομαι τι έκανα...Ντροπή...

[nea mamaka]

Εκτός απο ΚΑΛΗ μαμά .... είσαι και άνθρωπος!

Μην το ξεχνάς αυτό!

Ολες κάποια στιγμή είμαι σίγουρη ότι εχουν βρεθεί στη θέση σου!

Εγώ το παραδέχομαι, εχω φτασει σε αυτό το σημείο!

Θελει πολύ υπομονή να είσαι μητέρα!

Στο λέω μετα απο 13 μήνες μητρότητας!

[mammy]

Καλημέρα!!!

 

Γνώμη μου είναι πως για να προβληματίζεσαι και να αισθάνεσαι τόσο χάλια, μάλλον πολύ καλή μανούλα είσαι!!! Αλλιώς δεν θα το σκεφτόσουν καν αυτό που έγινε!!

 

Είναι πολύ μικρούλα ακόμη η κορούλα σου και προφανώς δεν είχε ύπνο και ήθελε τη συντροφιά σου. Σίγουρα δε φταίει εκείνη σε τίποτα, ούτε και γνωρίζει ότι εσύ πρέπει να ξεκουραστείς για να πας στη δουλειά!! Καμιά φορά όμως η κούραση μας κάνει να χάνουμε την ψυχραιμία μας. Το καταλαβαίνω απόλυτα, αφού ο γιος μου ακόμη ξενυχτάει πολλές νύχτες, αν και 15 μηνών και τις περισσότερες φορές ξεσπάω τα νεύρα στον άντρα μου (μέγα λάθος)!! Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι τεράαααστια υπομονή, γιατί όταν τη χάνουμε μας κυνηγούν οι τύψεις κι αισθανόμαστε οικτρά!!!

 

Πήγαινε σπίτι και παρ'την μια αγκαλίτσα, εκείνη θα το έχει ξεχάσει ήδη!!

[bibis]

elenir μην στεναχωριέσαι . μπορεί να συμβεί στον καθένα μας...απλά θα σου πω ότι η άγνοια σκοτώνει λένε... τώρα που το έκανες και ξέρεις τις συνέπειες (ψυχολογικές) είμαι σίγουρη ότι θα το σκεφτείς 10000 φορές περισσότερο να το ξανακάνεις.... φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπουν κανόνες και νόρμες το παιδί πρέπει να καταλάβει τα όρια στα οποία η συμπεριφορά του είναι αποδεκτή. μην στεναχωριέσαι προσπάθησε να κοντρολάρεις τον ευατό σου γιατί τέτοια καπρίτσια θα δεις πάρα πολλά και πρέπει να βρεις τον τρόπο σωστής και εποικοδομιτικής επικοινωνίας... να έχεις καλή ημέρα.

[νεφελη]

Να ξερεις οτι ολες εχουμε βρεθει σε αυτην τη θεση. Σε καταλαβαινω απολυτα. Κ εμεις εχουμε ταλαιπωρηθει πολυ με τον υπνο της μικρης μας κ αρκετες φορες αισθανομαι οτι εχω φτασει τα ορια μου. Λογικο ειναι. Η ταλαιπωρια που εχεις περασει κ με την εγκυμοσυνη αλλα κ κατα τους πρωτους μηνες με το μωρο σε κανει αρκετες φορες να ξεχνας κανονες διαπαιδαγωγησης κ καλης συμπεριφορας. Θελει υπομονη πολυ κ σιγα σιγα θα φτιαξουν τα πραγματα.. Κ να ξερεις επισης οτι το μωρο σου το εχει ηδη ξεχασει..

[kassiani]

Αν ησουν κακη μαμα και επικροτουσες αυτη τη συμπεριφορα, δε θα ημασταν τωρα εδω να το συζηταμε.

Σε ολες μας ή τουλαχιστον στις περισσοτερες εχει συμβει καποια στιγμη να χασουμε την ψυχραιμια μας και να αντιδρασουμε εντονα. Δεν ειναι παντα ευκολο να εισαι ψυχραιμος και νατα παιρνεις ολα ελαφρια.

Καταλαβαινεις βεβαια κι εσυ οτι ειναι ανωφελο (αν μη τι αλλο) να φωναζεις σε ενα μωρο. Μονο τρομαζει.

Ηρεμησε και μην κατηγορεις αλλο τον εαυτο σου και απλα λεγε κανενα ποιημα απο μεσα σου οταν νιωθεις οτι ξεφευγεις

Που να δεις τι γινεται μετα "φοβερα διχρονα"...

Εχω πει ποιηματακλια τον τελευταιο καιρο...

[Έλενα Μ]

Εχει συμβεί σε όλες μας πίστεψέ με! Σε παρόμοια φάση ο γιος μου 3 ετών ξυπνάει το βράδυ και ουρλιάζει, τον παίρνω στο δωμάτιό μου συνεχίζει να ουρλιάζει χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Όταν αυτό γίνεται επί μέρες πίστεψέ με πολύ εύκολα χάνεις την ψυχραιμία σου και φωνάζεις φυσικά πετυχαίνοντας εντελώς το αντίθετο (περισσότερο ουρλιαχτό, τραγικές τύψεις, ενοχές κλπ). Όπως είπαν κι άλλοι, την επόμενη φορά το σκέφτεσαι τρις και συνήθως δεν το ξανακάνεις.

 

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΟ

[myiang]

Μονο κακή μαμά δεν είσαι,

Το σίγουρο είναι όταν έχεις νευρα και είσαι έτοιμη να ξεσπάσεις ή να νιώσεις ότι ίσως να κάνεις κακό του παιδιού ΞΥΠΝΑ τον άντρα σου. Και αν είσαι μόνη σου άστο παιδί στο κρεβάτι του πήγαινε σε άλλο δωμάτιο και πάρε κάποιον να έρθει σπίτι.

 

Ισως για το βράδυ να κοιμάσαι πιο νωρίς... ίσως να βοηθήσει και θα καταλάβεις γιατί στις 4 το πρωι η κόρη σου είναι ξεκούραστη και θέλει παιχνίδια...!!

 

Επίσης τη νύκτα να έχεις όλα τα φώτα κλειστά, να μην της μιλάς και να μην την κοιτάς. Να διατηρήσεις μια σιωπηλή και σκοτεινή και κοιμισιάρικη ατμόσφαιρα. Σε εμένα πέρασε καιρός να το σκεφτώ αυτό το κόλπο, μέχρι που μπήκα στη θέση του μωρού. Αν κάποιος σου μιλά, σου γελά σε φιλά και σε αναστατώνει ότι ώρα και να είναι θα ξυπνήσεις! Ακόμα και αν είναι 4 το πρωί.

Το κόλπο είναι να μην ξυπνήσει ο οργανσμός..