starlight

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    854
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

2 Neutral

Περισσότερα για την/τον starlight

  • Rank
    Νέος Χρήστης
  1. Απίστευτο! Εντελώς απίστευτο!!!!! Συγχαρητήρια!!!!!!!!!! Για κάποιο λόγο που δεν ξέρω η εγκυμοσύνη σου μου είχε δώσει απίστευτη χαρά και τώρα συγκινούμαι πάλι απίστευτα!! Να σας ζήσει και να είναι πάντα χαρούμενο!!!!
  2. Εμένα η μαμά μου το λέει: Το κουκί και το ρεβίθι εμαλώνανε στη βρύση και περνάει η φακή και τα βάζει φυλακή και περνάει το μακαρόνι και τα απελευθερώνει.

  3. Διαφημίσεις


  4. Δεν ήξερα ότι δεν γίνεται από όλες. Ωστόσο ξέρω ότι γίνεται από Αιθιοπία και ότι γίνεται πολύ δύσκολα από Αρμενία γιατί στην πρεσβεία θέλουν χαρτί από την πρόνοια για να ξεκινήσουν τη διαδικασία και η πρόνοια θέλει χαρτί από την πρεσβεία για να ξεκινήσει την κοινωνική έρευνα!! Μπορείς όμως να μάθεις εύκολα από κάθε πρεσβεία αν υπάρχει δυνατότητα για υιοθεσία από τη χώρα τους. Καλή τύχη!!!!!! -Εάν όμως είσαι αμερικανός πολίτης μπορείς μέσω πρακτορείου να υιοθετήσεις παιδακι από πάρα πολλές χώρες σε ελάχιστους μήνες!!- -Περιμένω νέα-!!!!
  5. Καλησπέρα! Για νόμιμη υιοθεσία από το εξωτερικό θα πρέπει να απευθυνθείτε στην αντίστοιχη πρεσβεία της χώρας από την οποία επιθυμήτε να υιοθετήσετε παιδάκι. Εκεί σας λένε τι έγγραφα θέλουν και εκεί τα υποβάλλετε όταν τα συγκεντρώσετε.
  6. Εμένα προσπωπικά δεν με πειράζει να μην δέχονται κάπου μικρά παιδιά. Δικό τους είναι το μαγαζί, όποιον θέλουν δέχονται. Αν ο κόσμος συνεχίζει να πηγαίνει εκεί, σημαίνει ότι το επικροτούν και το θέλουν και το θέλουν, άρα αυτή τη μερίδα ανθρώπων εξυπηρετεί το συγκεκριμένο μαγαζί. Γιατί να πάω να φάω εκεί? Έχω δυο μικρά παιδιά και τα παίρνω σχεδόν παντού μαζί μου, ακόμα και σε καφετέριες και σε ταβέρνες που δεν έχει καπνό. Δεν βλέπω προσωπικά το λόγο να εκνευριστώ που δεν δέχονται παιδιά σε μια ταβέρνα!!! Κανείς δεν με υποχρέωσε να φάω εκεί ούτε η συγκεκριμένη ταβέρνα είναι είδος πρώτης ανάγκης ούτε μέσο μεταφοράς ούτε σούπερ μάρκετ που το χρειάζομαι οπωσδήποτε. Το εν λόγω εστιατόριο είναι είδος πολυτελείας και εφόσον δεν είναι θέμα ανάγκης να πάω να φάω εκεί με τα παιδιά μου και δεν θα στερηθώ κάτι από αυτά που διακιούμαι να έχω ως πολίτης αυτής της χώρας, ειλικρινά θεωρώ ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
  7. Oμολογώ ότι θύμωσα πολύ στην αρχή με την ταβέρνα όπως είπα και πιο πάνω που συμφώνησα με όσα είχαν πει πριν από εμένα, αλλά δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα λεγόμενα του μαγαζιού. Άλλωστε η κυρία που έφυγε δεν λέει πουθενά ότι ζήτησε τον υπεύθυνο και πιστεύω κι εγώ ότι αν ήμουν σερβιτόρα σε ένα μαγαζί μέρα με τόσο κόσμο δεν θα σκεφτόμουνα να ελέγξω εάν ένας σκύλος είναι συνοδός, εκτός και αν μου το έλεγαν!! Δεν ξέρω τι έγινε ακριβώς, οπότε δεν μπορώ πια να κρίνω. Εάν δεν το κατάλαβε για το σκύλο, δεν έχει άδικο. Εάν το κατάλαβε, εμμένω στο πρώτο μου ποστ! -το οποίο μάλλον τώρα είναι στο αρχείο!!- Εν πάσει περιπτώση, στην περίπτωση λοιπόν αυτή που το κατάλαβε, συμφωνω με τις πρώτες απαντήσεις!!
  8. Συγχαρητήρια! Εύχομαι όλα να σου πάνε τέλεια και να έχεις πολλή πολλή πολλή υπομονή και γερά νεύρα!!!!
  9. starlight

    Οισοαφαγική ατρησία

    Χαίρομαι απίστευτα για το γκρεμισμένο σου σπίτι!!! :lol:
  10. Άψογη η εκδοχή του λύκου!!! Κατατοπιστικότατη ως προς το πως δημιουργούμε την ξενοφοβία, το ρατσισμό και την έχθρα... http://www.europolis.gr/content/view/379/59/ Ρίξτε μια ματιά... και στο παραμύθι και στα σχόλια της συντονίστριας καθηγήτριας. "«Μια φορά και έναν καιρό , σε ένα πανέμορφο δάσος , ζούσε ένα πανέμορφο κορίτσι με πράσινα μάτια, μακριά καστανά μαλλιά και κατακόκκινα μαγουλάκια. Δεν είχε όνομα, αλλά οι φίλοι της, τα ζώα του δάσους, δηλαδή, τη φώναζαν Χρωματιστή. Μετά από κάποια περιπέτεια , η Χρωματιστή έφτασε στον κόσμο των γκρίζων, και πολύ φοβήθηκε . Όλοι την κοίταζαν περίεργα ενώ το μόνο που έδινε χρώμα στην ανιαρή ζωή τους ήταν τα μαύρα δάκρυα τους. Η Χρωματιστή φοβήθηκε και άρχισε να κλαίει και αυτή. Όταν οι γκρίζοι την άγγιξαν έγινε κάτι υπέροχο. Ο κόσμος τους αλλά και οι ίδιοι απέκτησαν χρώμα και τα δάκρυα τους έτρεχαν στα μάγουλα άχρωμα και όχι μαύρα ». Αυτή είναι η περίληψη ενός σύγχρονου παραμυθιού που φέρει τον τίτλο «Μια διαφορετική ιστορία», με συγγραφείς τους μαθητές του Γυμνασίου Μελεσών , του δήμου Νίκου Καζαντζάκη. Μια συλλογική προσπάθεια , ένα ηθικό δίδαγμα από παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με ρατσιστικά φαινόμενα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι οι μαθητές τονίζουν με μαύρα γράμματα πως «Σε τούτη τη διαφορετική ιστορία . Η Χρωματιστή ξεκινάει ένα ταξίδι στο άγνωστο για να ανακαλύψει πολύ γρήγορα πως… η διαφορετικότητά μας , είναι η δύναμή μας» Τα παιδιά μέσα από αυτό το παραμύθι θέλουν να δείξουν πόσο ανιαρός θα ήταν ο κόσμος αν όλοι ήμασταν ίδιοι. Αν φορούσαμε τα ίδια ρούχα, κάναμε τις ίδιες χειρονομίες , θα ήταν σαν να φορούσαμε όλοι άσπρες μάσκες, αφήνουν να εννοηθεί μέσα από τις φωτογραφίες που τραβούν. Τα οφέλη αυτή της προσπάθειας είναι πολλαπλά, αφού τα παιδιά που δεν γεννιούνται με ρατσιστικά συναισθήματα, κάνουν μια απίστευτη προπαγάνδα στα σπίτια τους, για το πώς αντιμετωπίζουν το ξένο, τη διαφορετικότητα, τόνισε η κ. Αποστολάκη. Αφουγκραζόμενη καιρό τώρα τους προβληματισμούς τους δεν διστάζει να κάνει λόγο για σκληρούς κριτές της κοινωνίας αλλά ταυτοχρόνως για μαχητές της ζωής. Όπως επεξηγεί η ίδια «πρέπει να είσαι μαχητής στα 13 σου, για να πας κόντρα με το γονιό σου και το γείτονα σου και να υπερασπιστείς ένα συμμαθητή σου που τυγχάνει να είναι από άλλη χώρα. Γιατί είναι ολοφάνερο ότι τα παιδιά τα ενοχλεί αυτό που γίνεται στα παιδιά. Τα ενοχλεί όταν οι γονείς τους εκφράζουν αντιρρήσεις για τις παρέες τους λόγω εθνικότητας. Το νόημα του παραμυθιού είναι πολλαπλό και αφορά και στα παιδιά που δεν είναι από την Ελλάδα ότι δηλαδή πρέπει να είναι περήφανα που η καταγωγή τους είναι είτε από την Αλβανία, είτε από την Αρμενία, είτε από οπουδήποτε αλλού. «Δεν τους αποδεχόμαστε επειδή είναι Έλληνες. Στην ουσία επειδή είμαστε όλοι διαφορετικοί πρέπει να νιώσουμε υπερήφανοι για τη δικιά μας διαφορετικότητα», σημείωσε η συντονίστρια της μαθητικής ομάδας. Το παραμύθι «μια διαφορετική ιστορία τυπώθηκε σε 700 αντίτυπα στα Ελληνικά και 200 αντίτυπα στα Αγγλικά και σε αντίστοιχα DVD.
  11. http://www.europolis.gr/content/view/379/59/ Ρίξτε μια ματιά... και στο παραμύθι και στα σχόλια της συντονίστριας καθηγήτριας. "«Μια φορά και έναν καιρό , σε ένα πανέμορφο δάσος , ζούσε ένα πανέμορφο κορίτσι με πράσινα μάτια, μακριά καστανά μαλλιά και κατακόκκινα μαγουλάκια. Δεν είχε όνομα, αλλά οι φίλοι της, τα ζώα του δάσους, δηλαδή, τη φώναζαν Χρωματιστή. Μετά από κάποια περιπέτεια , η Χρωματιστή έφτασε στον κόσμο των γκρίζων, και πολύ φοβήθηκε . Όλοι την κοίταζαν περίεργα ενώ το μόνο που έδινε χρώμα στην ανιαρή ζωή τους ήταν τα μαύρα δάκρυα τους. Η Χρωματιστή φοβήθηκε και άρχισε να κλαίει και αυτή. Όταν οι γκρίζοι την άγγιξαν έγινε κάτι υπέροχο. Ο κόσμος τους αλλά και οι ίδιοι απέκτησαν χρώμα και τα δάκρυα τους έτρεχαν στα μάγουλα άχρωμα και όχι μαύρα ». Αυτή είναι η περίληψη ενός σύγχρονου παραμυθιού που φέρει τον τίτλο «Μια διαφορετική ιστορία», με συγγραφείς τους μαθητές του Γυμνασίου Μελεσών , του δήμου Νίκου Καζαντζάκη. Μια συλλογική προσπάθεια , ένα ηθικό δίδαγμα από παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με ρατσιστικά φαινόμενα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι οι μαθητές τονίζουν με μαύρα γράμματα πως «Σε τούτη τη διαφορετική ιστορία . Η Χρωματιστή ξεκινάει ένα ταξίδι στο άγνωστο για να ανακαλύψει πολύ γρήγορα πως… η διαφορετικότητά μας , είναι η δύναμή μας» Τα παιδιά μέσα από αυτό το παραμύθι θέλουν να δείξουν πόσο ανιαρός θα ήταν ο κόσμος αν όλοι ήμασταν ίδιοι. Αν φορούσαμε τα ίδια ρούχα, κάναμε τις ίδιες χειρονομίες , θα ήταν σαν να φορούσαμε όλοι άσπρες μάσκες, αφήνουν να εννοηθεί μέσα από τις φωτογραφίες που τραβούν. Τα οφέλη αυτή της προσπάθειας είναι πολλαπλά, αφού τα παιδιά που δεν γεννιούνται με ρατσιστικά συναισθήματα, κάνουν μια απίστευτη προπαγάνδα στα σπίτια τους, για το πώς αντιμετωπίζουν το ξένο, τη διαφορετικότητα, τόνισε η κ. Αποστολάκη. Αφουγκραζόμενη καιρό τώρα τους προβληματισμούς τους δεν διστάζει να κάνει λόγο για σκληρούς κριτές της κοινωνίας αλλά ταυτοχρόνως για μαχητές της ζωής. Όπως επεξηγεί η ίδια «πρέπει να είσαι μαχητής στα 13 σου, για να πας κόντρα με το γονιό σου και το γείτονα σου και να υπερασπιστείς ένα συμμαθητή σου που τυγχάνει να είναι από άλλη χώρα. Γιατί είναι ολοφάνερο ότι τα παιδιά τα ενοχλεί αυτό που γίνεται στα παιδιά. Τα ενοχλεί όταν οι γονείς τους εκφράζουν αντιρρήσεις για τις παρέες τους λόγω εθνικότητας. Το νόημα του παραμυθιού είναι πολλαπλό και αφορά και στα παιδιά που δεν είναι από την Ελλάδα ότι δηλαδή πρέπει να είναι περήφανα που η καταγωγή τους είναι είτε από την Αλβανία, είτε από την Αρμενία, είτε από οπουδήποτε αλλού. «Δεν τους αποδεχόμαστε επειδή είναι Έλληνες. Στην ουσία επειδή είμαστε όλοι διαφορετικοί πρέπει να νιώσουμε υπερήφανοι για τη δικιά μας διαφορετικότητα», σημείωσε η συντονίστρια της μαθητικής ομάδας. Το παραμύθι «μια διαφορετική ιστορία τυπώθηκε σε 700 αντίτυπα στα Ελληνικά και 200 αντίτυπα στα Αγγλικά και σε αντίστοιχα DVD.
  12. starlight

    στεγνωτηριο

    Δεν σιδέρωνα και πολλά ούτως ή άλλως, αλλά οι φόρμες των παιδιών, για παράδειγμα, βγαίνουν τέλειες.
  13. Ομολογώ ότι δεν διάβασα όλες τις απαντήσεις. Προσωπική μου άποψη είναι ότι τα παιδιά μας δεν θα είναι ρατσιστές αν σταματήσουμε να τους το καλλιεργούμε. Μια μέρα που η κόρη μου -4 χρονών- θύμωσε μαζί μου, μου είπε "είσαι γυφτάκι". Και της απάντησα "α εντάξει'. Απορημένη, -γιατί το είχε ακούσει ως βρισιά στο σχολείο- με ρώτησε 'δεν σε νοιάζει'? Και της είπα 'όχι, βέβαια, τα γυφτάκια είναι πολύ καλά παιδάκια'. Εννοείται ότι της έμεινε και ότι το χρησιμοποιεί και το λέει από τότε.