ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ στις μαμαδες που ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ τα παιδακια τους

Καλημερα γλυκουλες μου.

Σας γραφω και ειμαι ενα ρακος...... Μολις με 3 ωρες υπνου. Θα σας πω οσο πιο συνοπτικα μπορω την ιστορια μου, αποζητωντας απλα να με ακουσετε και επειτα να διαβασω καποια λογια παρηγοριας και ελπιδας...

Ειμαι μανουλα ενος μπεμπη 9 μηνων και κατοικω σε ενα νησι της παραμεθοριου, καταγομαι ομως απο μια πανεμορφη πολη της Ημαθιας.

Εμεινα εγκυος στον πριγκηπα μου σχετικα ευκολα. Εμαθα οτι ειμαι εγκυος Δευτερα και σε 5 μερες αρχισαν τα προβληματακια μου. Αρχικα ειχα λιγο αιμα το οποιο αλλοτε ηταν περισσοτερο και αλλοτε λιγοτερο, το οποιο κρατησε 3 μηνες. Εννοειται οτι επιβαλλοταν περιορισμος στον χωρο του σπιτιου. 15 μερες αφοτου εμαθα για την εγκυμοσυνη μου ξεκινησαν οι εμετοι, μαλιστα ειχα υπερεμεση κυησης, που σημαινει οτι εκανα πανω απο 10 φορες τη μερα εμετο, με συνεπεια να μην μπορω να φαω και να πιω τιποτα και να χασω στο 1ο διμηνο 8 κιλα. Οταν σταματησε το αιμα και οι πολλοι εμετοι, να σημειωσω οτι εκανα εμετο σχεδον μεχρι να γεννησω !!, αρχισαν οι καουρες. Επισης ειχα ηπιες συσπασουλες χωρις πονο απο τον 5 μηνα που κρατησαν ωσπου να γεννησω, ανευ σημασιας μου ειχε πει ο γιατρος. Τελος στον 9 μηνα ειχα λιγη πιεση και αναγκαστηκα να παρω χαπια για 1 εβδομαδα. ΚΑτα διαστηματα αντιμετωπιζα και διαφορα αλλα προβληματακια, οπως πονοι χαμηλα στην κοιλια, ζαλαδες, λιποθυμιες, κομμαρες, αυπνιες....

Ολα αυτα με κατεβαλαν σωματικα και ψυχικα, με αποτελεσμα να νοιωθω ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ απο την αρχη ως το τελος της εγκυμοσυνης μου. Το μονο που με κρατουσε ορθια και χαμογελαστη ηταν η λαχταρα μου να κρατησω στα χερια μου τον πριγκηπα μου, ονειρο ζωης για εμενα...

Ηρθε η ωρα που τον εφερα στον κοσμο. Νομιζα οτι τωρα που γεννησα θα περνουσαν ολα και να "επαιρνα επιτελους τα πανω μου". Ποσο λαθος ειχα...... Ο μπεμπης απο τη μερα που γεννηθηκε κανει αισθητη την παρουσια του οοοοοοοοοοοοολο το 24ωρο.

ΚΑταρχην δεν ηταν και δεν ειναι λατρης του υπνου. Απο την αρχη κοιμοταν λιγο με ιδιαιτερη προτιμηση να ειναι ξυπνιος τη νυχτα. Περασαμε φαση κολικων για 1 μηνα, ευτυχως!! Απο την αρχη ειναι γκρινιαρης, χωρις λογο τις περισσοτερες φορες. Ελεγα του φταιει η αλλαγη περιβαλοντος, απο την κοιλια στον εξω κοσμο. ΜΕτα ελεγα του φταινε οι κολικοι, η ζεστη, η αλλαγη εποχης, τα δοντια, περναει αλμα αναπτυξης, ειναι αγορι....... Ολο προσπαθουσα να δικαιολογησω την ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ για εμενα ΓΚΡΙΝΙΑ του. Γκρινιαζει ολη μερα. Βαριεται πολυ ευκολα. Δεν παιζει μονος του, βαριεται.... Θελει να τον κανω κουνια, να περπαταμε, να γαργαλιομαστε...

Θηλασα αποκλειστικα για 6 μηνες, με πολυ κοπο και εξαντληση και εξακολουθω να θηλαζω οποτε μου το ζητησει. Κανω οτι μπορω για να ειμαι εκει, κοντα του ανα πασα στιγμη...... Κοιμαμαι μαζι του, ο αντρουλης μου εχει εξοστρακιστει σε διπλανο δωματιο για να ειμαι μαζι του..... Κοιμαται πρεπει να πω, γιατι ο μικρος στριφογυρναει ολη την ωρα και με ξυπναει.... Παντα ημουνα δυσκολη στον υπνο αλλα η υπερενταση με εχει κανει να ξυπναω με το παραμικρο και να δυσκολευομαι πολυ να ξανακοιμηθω..

Ημουνα πολυ κοκκετα. Εχω καταντησει σαν γρια. Δεν περιποιουμαι πλεον καθολου τον εαυτο μου και ειμαι μολις 32 ετων, οχι γιατι δεν θελω αλλα γιατι δεν προλαβαινω και γιατι η κουραση περισσευει....

Εξακολουθει να ξυπναει 2-3 φορες τη νυχτα και μονο στο στηθος ηρεμει... Για να κοιμηθει πρεπει να τον κουναμε στο ρηλαξ και να του τραγουδαμε....

Επισης να σας πω οτι εδω που μενουμε δεν εχω βοηθεια απο ΚΑΝΕΝΑ. Ολα πρεπει να περνανε απο τα χερια μου και ο αντρας μου κανει οτι μπορει. Απο τις 7,30-8 το πρωι που ξυπναει ο μικρος μεχρι το βραδυ στις 9,30-10 που θα κοιμηθει ειμαι στο ποδι, να μαγειρεψω, να πλενω, να σιδερωσω, να κνω καμια δουλεια.... Ερχεται η ωρα να ξαπλωσω και η κουραση δεν με αφηνει να ηρεμησω, Και οταν επιτελους με παρει ο υπνος θα ξυπνησει μετα απο λιγο ο μικρος και θα αρχισει το βραδυνο μαρτυριο.....

Ουφ!!!! ΚΑι μονο που τα διαβαζω ολα αυτα κουραζομαι περισσοτερο.... Ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω. Πως να τον κανω να κοιμαται τουλαχιστον τη νυχτα ?????(τη μερα κοιμαται 2 φορες και εκεινη την ωρα εννοειται οτι δεν ξεκουραζομαι μιας και ειναι η μονη ωρα που μπορω να κανω το φαγητο ή καποια αλλη δουλεια). Ποτε θα γινει ενα ηρεμο παιδακι που δεν θα γκρινιαζει με το παραμικρο?

Πως να καταφερω να ξεκουραστω λιγακι? Νοιωθω οτι θα καταρρευσω......

Η οικογενεια μου και οι συγγενεις μου με καταλαβαινουν και οποτε μπορουν ερχονται να με βοηθησουν για καμια εβδομαδα. Αντιθετα τα πεθερικα μου οταν τους λεω οτι ο μικρος με κουραζει και οτι ειναι γκρινιαρης μου απαντανε : "μωρο ειναι, καλο ειναι το πουλακι μου και αλλα παρομοια" βγαζοντας με τρελη. Μιλαει και η πεθερα μου που τα παιδια της ηταν αρνια, τα ξυπνουσε για να φανε....... Δεν λεω εχουν ερθει και αυτοι για να με ξεκουρασουν αλλα με αυτα που λενε,με βγαζουν το λιγοτερο υπερβολικη. Εμ βεβαια! Πως το μωρο να γκρινιαζει αν οποτε ειναι εδω ειναι ολη την ωρα αγκαλια???? ΚΑι εγω αν δεν ειχα να κανω ολα τα αλλα, θα επαιζα μαζι του.....

Συγνωμη αν σας κουρασα. Ηθελα απλα να τα πω καπου.... Ισως να ακουσω καποια λογια παρηγοριας απο ομοιοπαθουσες.......

Τα φιλια μου σε ολες σας

ΥΓ. Ηθελα και θελω πολυ να κανω και αλλο παιδακι. Το μονο που με φοβιζει ειναι μηπως ειναι και το επομενο τοσο "δυσκολο" οσο ο μπεμπης και οχι ολο το χαλι και η ταλαιπωρια που περασα στην εγκυμοσυνη μου.

Εχω ενα 10 μηνο αγορακι και ειναι το πιο ησυχο και το πιο καλο παιδι ολου του κοσμου!!!!!!!μην με βρισεις δεν τελειωσα...

εχω και ενα 5χρονο το οποιο απο την ημερα που γεννηθηκε ως και σημερα δεν εχει περασει ενα βραδυ που θα κοιμηθω σαν ανθρωπος.....ξυπναει ,κλαιει χωρις λογο ,θελει γαλα,θελει να παιξουμε κλπ κλπ....

οποτε κουραγιο καλη μου..τα καλυτερα ερχονται...

Εχω ενα 10 μηνο αγορακι και ειναι το πιο ησυχο και το πιο καλο παιδι ολου του κοσμου!!!!!!!μην με βρισεις δεν τελειωσα...

εχω και ενα 5χρονο το οποιο απο την ημερα που γεννηθηκε ως και σημερα δεν εχει περασει ενα βραδυ που θα κοιμηθω σαν ανθρωπος.....ξυπναει ,κλαιει χωρις λογο ,θελει γαλα,θελει να παιξουμε κλπ κλπ....

οποτε κουραγιο καλη μου..τα καλυτερα ερχονται...

Ελπιζω ο Θεος που βλεπει απο εκει ψηλα να αναγνωρισει τους κοπους και τις θυσιες που κανω και αν με αξιωσει να ξαναγινω μανα, το δευτερο παιδακι μου να ειναι οπως το δικο σου :p:p:p.

Σ' ευχαριστω που εκανες τον κοπο και διαβασες ολο το κατεβατο !!!!!!

Εγώ πάλι θα σου πρότεινα να τα βροντήξεις όλα και να κοιμάσαι όποτε κοιμάται και το μωρό σου. Ο γιος μου κοντεύει τα δύο και ακόμα δεν κοιμάται το βράδυ. Βέβαια κάποιες νύχτες είναι καλύτερες από άλλες (ξυπνάει μόνο μια φορά, θηλάζει και ξανακοιμάται). Άλλες πάλι είναι ένα δράμα!!!! Δεν ξέρεις πώς θα εχελιχθεί το μωρό σου. Φύλαξε δυνάμεις. Αφού από ότι καταλαβαίνω δε δουλεύεις κιόλας, κοιμήσου όποτε μπορείς. Και ας μείνει κι ένα ρούχο ασιδέρωτο. Και ας φάτε το ίδιο φαγητό και δεύτερη μέρα. Σε λίγο, που το μωρό θα αρχίσει να κινείται και περισσότερο και θα πρέπει να τρέχεις ξωπίσω του θα σου έρχεται να το πνίξεις!!

νομιζω οτι δεν υπαρχουν πολλα πραγματα που μπορεις να κανεις

εχεις ενα μωρο ''υψηλων απαιτησεων'' κ αυτο θα σου τρωει ολο σου το χρονο μεχρι να μεγαλωσει

το μονο που μπορεις να κανεις ειναι υπομονη και να προσπαθησεις οταν κοιμαται να κοιμασαι κι εσυ

οταν ειναι ξυπνιο κ θες να κανεις δουλειες να το βαζεις στον μαρσιππο

επισης μπορεις να το βαζεις διπλα σου στο καροτσι η στο ριλαξ για να μαγειρεψεις

στο παρκο καθεται?

για τον βραδυνο υπνο δεν ξερω τι θα μπορουσες να κανεις....η μικρη μου οταν θηλαζε ξανακοιμοταν

επισης για να περιποιηθεις λιγακι κ τον εαυτο σου να το βαζεις διπλα σου στο κρεββατι σας και να του κανεις παρεα βγαζοντας τα φρυδια σου ή φτιαχνοντας τα μαλλια σου

για να κανεις δουλειες πχ σκουπα να το βαζεις στο γυμναστηριο να σε κοιταει ή στο παρκο ή εστω στο ριλαξ

ειναι πολυ σημαντικο να κοιμασαι οταν κοιμαται

ασε ολα τα αλλα να περιμενουν και θα ερθει ο καιρος που θα φτιαξουν τα πραγματα

τραγουδακια ακουει?μπορεις να του βαζεις πχ τα ζουζουνια για να απασχοληθει κ να βαλεις πλυντηριο η να πλυνεις τα πιατα

πασχαλιτσακι, σε καταλαβαίνω εν μέρει γιατί και εγώ μόνη μου μεγαλώνω τη μικρή μου, η οποία ευτυχώς για μένα δεν είναι τόσο δύσκολη όσο ο γιος σου. Από τις δουλειές του σπιτιού κάνω τις απολύτως απαραίτητες και αυτές κυρίως την ώρα που είναι ο άντρας μου στο σπίτι για να κρατάει τη μικρή. Τη βάζω στο πάρκο, στο καρότσι ή στο καρεκλάκι του φαγητού (κάνω προσπάθειες και σε όποιο πετύχει!) για να μπορέσω να ετοιμάσω το φαγητό της ή να φάω εγώ κάτι και χρησιμοποιώ πολύ τον μάρσιπο για να την έχω στην αγκαλιά μου. Καλή δύναμη!

pooo tromokratithika !!!!!

emeis pantws apo tote pou gennhsa otan mageireuw kanw arketo faghto oxi mono 2-3 merides alla 5-6 wste na fame 2 fores to idio mesa sthn ebdomada, opote mageireuw 3 fores thn bdomada. kalutera na kaneis k esu to idio kai na koimasai otan koimatai o mikros, kai oso gia tis upoloipes douleies h aston ston antra sou na ton paiksei h balton na se parakolouthei. emas h dikia mas otan skoupizw kai siderwnw kathete souza,isws apo ton thorubo,gt otan px sfouggarizw kai den akouei tipota klaiei. kai panw apo ola koita na ta pas kala me ton eauto sou gia na ta phgaineis kalutera me ton mpemph!!! oso pio polu asxolise me esena toso pio kalh psuxologia tha exeis, sunepws kai oreksi . kalo kouragio!!!

ενα θα σου πω και δεν ειναι παρηγορο....ειχα 4 χρονια και 3 μηνες να κοιμηθω. εχω σηκωθει μεχρι και 7-8 φορες σε ενα βραδυ και επισης εχω περασει βραδυ που κοιμηθηκα συνολικα 1 ωρα απο τις 5 μεχρι τις 6 το πρωι. και μετα ωραια ωραια πηγαινα και στη δουλεια. κουραγιο σου ευχομαι ! θα ειναι δυσκολα για ενα μεγαλο διαστημα οποτε κανε υπομονη.....σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου το 2ο να κοιμαται γιατι τα δικα μου βγηκαν και τα δυο νυχτοπουλια. και ολα αυτα που περασες στην εγκυμοσυνη παρομοιως. στο κρεβατι με αιμοραγιες μεχρι τον 6 15-20 εμετους τη μερα και προωρο τοκετο!!!! απορω δηλαδη πως επιβιωσα??? αλλα πιστεψε με θα τα ξεχασεις καποια στιγμη ολα αυτα περνανε οσο μακρυνο και αν ακουγεται τωρα αυτο!!!!

Κουράγιο γλυκιά μου, κουράγιο και υπομονή!!

Σε καταλαβαίνω πολύ καλά. Αν και δεν είχα τόσο σπαυδαία προβλήματα με τον ύπνο του μικρού μου, για εμένα ο ύπνος είναι κάτι πολύ σημαντικό και αισθάνομαι ότι μέχρι που πήγε 4 ετών δεν είχα κοιμηθεί σωστά μία ολόκληρη νύχτα. Γι'αυτό ήμουν όλο νεύρα και μόνιμα κουρασμένη!! Τώρα είμαι καλύτερα, αν και ακόμα έχω κάποια θέματα με τον ύπνο του, αλλά όχι πολύ σοβαρά.

Προσπάθησε να κοιμάσαι όταν κοιμάται, γιατί αλλιώς δεν θα ξεκουράζεσαι, και εν ανάγκη μην κάνεις καμμία άλλη δουλειά στο σπίτι πέρα από το μωρό.

Σίγουρα όσο θα μεγαλώνει το μικρό σου θα φτιάχνουν τα πράγματα!

Καλησπέρα και κουράγιο!

Κι εγώ έχω να κοιμηθώ από τότε που έμεινα έγκυος, λόγω διαφόρων προβλημάτων στην εγκυμοσύνη. Ειδικά τους 3 τελευταίους μήνες έπαιρνα φάρμακα κάθε 2 ώρες για τις συσπάσεις όλο το 24ωρο και ήταν σκέτο μαρτύριο! Τώρα πάλι δεν κοιμάμαι γιατί ακόμα μου ξυπνάει και συνολικά δεν κοιμάται πάνω από 9-10 ωρες το 24ωρο. Απόψε κοιμήθηκε 12 με 5 για νύχτα και ξύπνησε και 2 φορές για θηλασμό. Στις 7 έφυγα για δουλειά...

Οι λύσεις που έχω να προτείνω είναι οι εξής:

1. Μεγάλες εκπτώσεις στις δουλειές του σπιτιού. Σιδέρωμα μόνο τα ρούχα που φοράτε έξω. (και του μωρού, εννοείται). Μια ηλεκτρική πότε πότε να παίρνει τα χοντρά, οι γωνίες μπορούν να περιμένουν. (εγώ έδενα το μικρό στο καρότσι και το διασκέδαζε να βλέπει τη σκούπα, πηγαίναμε μαζί γύρω γύρω το σπίτι).

2. Μαγείρεμα σε ποσότητες για να φτάνει για 2 μέρες. Ή εναλλακτικά, μαγειρεύεις πολύ και βάζεις το μισό στην κατάψυξη και το βγάζεις σε 5-6 μέρες.

3. Αν το μωρό τρώει ακόμα αλεσμένα (λογικά), ακολούθησε την τεχνική "παγάκια για βρέφη" που λέει ο παιδίατρος Παπαβέντσης στο βιβλίο του. Δηλαδή, μαγειρεύεις για το παιδί μία ημέρα την εβδομάδα, βράζεις το κρέας και τα λαχανικά, τα πολτοποιείς και τα τακτοποιείς σε παγοκύστες στην κατάψυξη. Οπότε, π.χ. τη Δευτέρα, βγάζεις 2 παγάκια μοσχάρι, 2 παγάκια πατάτα, 1 παγάκι κολοκύθι. Την Τρίτη, κοτόπουλο, μπρόκολο, καρότο, κλπ, κλπ. Θα γλιτώσεις πολύ χρόνο και ρεύμα! Μακάρι να το είχα διαβάσει κι εγώ εγκαίρως.

Μόνο προσοχή να μην ξαναβάζεις στην κατάψυξη αποψυγμένα τρόφιμα.

Εφόσον δε δουλεύεις, είναι βασικό να κοιμάσαι όταν έχεις την ευκαιρία, ακόμα κι αν πάνε πίσω οι δουλειές.

Επίσης, από την προσωπική μου εμπειρία διαπίστωσα ότι όταν ήμουν μαζί με το μωρό αλλά ήμουν αλλού (είτε σκεφτόμουν τα δικά μου, είτε έκανα κάτι άλλο παράλληλα, π.χ. διάβασμα, ίντερνετ, τηλέφωνο), το μωρό γκρίνιαζε. Μήπως, λόγω κούρασης, έχεις κι εσύ υπερβολικές προσδοκίες από το μωρό? Λογικό είναι να μην μπορεί να παίξει μόνο του τόσο μικρούλι. Αν δεν είναι πολύ βαρύς, δοκίμασε να κάνεις μερικά πράγματα έχοντάς τον στο μάρσιπο, ίσως ηρεμεί.

Ο δικός μου δεν βολεύεται να κοιμάται στο κρεβάτι μαζί μας. Όλο ξυπνάει γιατί σκουντουφλάει πάνω μας και στο τέλος δεν κοιμάται κανείς. Εγώ τον κοίμιζα δίπλα μου σε ένα παρκοκρέβατο μέχρι 6 μηνών και μετά στην κουνια του, η οποία είναι απέναντι από το κρεβάτι μας. Έτσι είναι δίπλα μας, μας βλέπει και απλώνεται όσο θέλει και κοιμόμαστε όλοι πιο καλά! Πρέπει να σηκωθώ να τον πάρω όταν ξυπνήσει για να θηλάσει, αλλά το προτιμώ, παρά να μην κοιμόμαστε επειδή παίζουμε κλωτσιές. Μήπως να το δοκίμαζες? Εγώ τον αποκοιμίζω στο κρεβάτι μας (θηλάζοντας) και μετά τον μεταφέρω στο δικό του.

Ψυχραιμία κατ'αρχήν και μετά όλα τα άλλα θα έρθουν. Σκέψου θετικά, απόλαυσε την κάθε στιγμή με το μωρό σου και σκέψου ότι δεν ξαναγυρίζει, μην αγχώνεσαι για τα μικρά και ασήμαντα και όλα καλά θα πάνε! Στο κάτω κάτω, ακόμα κι αν δεν κοιμόμαστε, έχουμε ένα μικρό θησαυρό στην αγκαλιά μας!

να σου πω ότι τα μωρά μας είναι όμοια και ζω μια παρόμοια κατάσταση... αυτό που με έχει σώσει πραγματικά είναι το mei tai, το χώνω εκεί μέσα και κάνω καμιά δουλειά, όταν μπορώ. καλό κουράγιο. ελπίζω να τη βγάλουμε καθαρή...

Καλησπέρα και υπομονή! Σε καταλαβαίνω, ο δικός μου είναι 17 μηνών και ακόμα λίγο δύσκολος στον ύπνο. Δεν κουράζεται ποτέ για να κοιμηθεί. 'Ηταν όμως πιο δύσκολος πιο μικρός. Τη μέρα κοιμόταν σπάνια. Τώρα κοιμάται το μεσημέρι και κάνω δουλειές. Το βράδυ αργεί να κοιμηθεί, θέλει συνέχεια να παίζει! Πάντα τον κοίμιζα θηλάζοντας στο κρεβάτι μας και μετά τον έβαζα στην κούνια του. Όταν ξυπνούσε, πολύ συχνά δηλαδή, τον ξαναθήλαζα, ξανακοιμόταν και τον έβαζα πάλι στην κούνια. Μετά δεν άντεχα άλλο, πλέον τον αφήνω να κοιμάται με μας και να θηλάζει όποτε θέλει, δεν αντέχω να σηκώνομαι κάθε τρεις και λίγο! Τώρα ξυπνάει 1-2 φορές για να θηλάσει ή με ψάχνει κοιμισμένος. Και μερικές φορές δεν ξυπνάει για να θηλάσει, αλλά για να παίξει, ''μιλάει'' μόνος του, σηκώνεται, ανάβει το φως, ψάχνει τα παιχνίδια του, ανεβαίνει πάνω μας να παίξουμε αλογάκι.. Το αστείο είναι ότι έχω και αρκετή βοήθεια, έρχεται η μαμά μου, αλλά πάλι κουράζομαι. Κι ο δικός μου ειδικά πιο μικρός δεν ήθελε να κάθεται μόνος του,ούτε σε πάρκο καθόταν, ούτε στο ριλάξ, ήθελε συνέχεια να ασχολούμαι μαζί του και δεν μπορούσα να κάνω καμία δουλειά. Τώρα παίζει λίγο μόνος του. Αλλά μετά έρχεται πάλι πίσω μου. Σκούπα έβαζα πάντα άνετα, γιατί του αρέσει και ανεβαίνει πάνω. Για σίδερο δεν το συζητώ. Σφουγγάρισμα με τίποτα, ρίχνει τον κουβά ή βουτάει τα χέρια. Ευτυχώς έρχεται η μαμά μου και με βοηθάει πολύ και με το παιδί και με τις δουλειές. Πάντως όσο μεγαλώνει, είναι καλύτερα. Όταν βάζω πλυντήριο, του λέω να πατήσει τα κουμπιά και όταν απλώνω (και δεν έχει κρύο) τον έχω στο μπαλκόνι και μου δίνει τα μανταλάκια. Ενίοτε πετάει και μερικά κάτω! Με ''βοηθάει'' ο γιος μου, αλλά κάνουμε 10 ώρες.. Όχι, πιάτα δεν τον έχω βάλει ακόμα να πλύνει!

Εγώ πάλι θα σου πρότεινα να τα βροντήξεις όλα και να κοιμάσαι όποτε κοιμάται και το μωρό σου. Ο γιος μου κοντεύει τα δύο και ακόμα δεν κοιμάται το βράδυ. Βέβαια κάποιες νύχτες είναι καλύτερες από άλλες (ξυπνάει μόνο μια φορά, θηλάζει και ξανακοιμάται). Άλλες πάλι είναι ένα δράμα!!!! Δεν ξέρεις εχελιχθεί το μωρό σου. Φύλαξε δυνάμεις. Αφού από ότι καταλαβαίνω δε δουλεύεις κιόλας, κοιμήσου όποτε μπορείς. Και ας μείνει κι ένα ρούχο ασιδέρωτο. Και ας φάτε το ίδιο φαγητό και δεύτερη μέρα. Σε λίγο, που το μωρό θα αρχίσει να κινείται και περισσότερο και θα πρέπει να τρέχεις ξωπίσω του θα σου έρχεται να το πνίξεις!!

Καλά τα λες!Κοιμήσου γιατί όσο περνάει ο καιρός θα κοιμάται λιγότερο στη διάρκεια της μέρας.Εγώ όταν γέννησα είχα την τρέλα να μην κοιμάμαι όταν κοιμόταν.Έκανα δουλειές μίλαγα στο τηλ. σε όποιον με έπαιρνε έτρωγα στο πόδι και ήμουν ένα κουρέλι.Έβαλα όμως μυαλό μετά από καιρό.Το σπίτι μου πότε είναι μπάχαλο και πότε είναι στην εντέλεια.Έχω χαμηλώσει το τηλ. και απαντάω μόνο όταν μπορώ.Από τις 2-3 φορές που θα κοιμηθεί στη διάρκεια της μέρας θα κοιμηθώ κι εγώ τη μία.Τι να κάνουμε η ζωή μας άλλαξε ριζικά και μέχρι να ξεπεταχτούν τα ζουζούνια μας και να μπορούμε να συνεννοηθούμε μαζί τους θα κάνουμε υπομονή !

Καλησπέρα και υπομονή! Σε καταλαβαίνω, ο δικός μου είναι 17 μηνών και ακόμα λίγο δύσκολος στον ύπνο. Δεν κουράζεται ποτέ για να κοιμηθεί. 'Ηταν όμως πιο δύσκολος πιο μικρός. Τη μέρα κοιμόταν σπάνια. Τώρα κοιμάται το μεσημέρι και κάνω δουλειές. Το βράδυ αργεί να κοιμηθεί, θέλει συνέχεια να παίζει! Πάντα τον κοίμιζα θηλάζοντας στο κρεβάτι μας και μετά τον έβαζα στην κούνια του. Όταν ξυπνούσε, πολύ συχνά δηλαδή, τον ξαναθήλαζα, ξανακοιμόταν και τον έβαζα πάλι στην κούνια. Μετά δεν άντεχα άλλο, πλέον τον αφήνω να κοιμάται με μας και να θηλάζει όποτε θέλει, δεν αντέχω να σηκώνομαι κάθε τρεις και λίγο! Τώρα ξυπνάει 1-2 φορές για να θηλάσει ή με ψάχνει κοιμισμένος. Και μερικές φορές δεν ξυπνάει για να θηλάσει, αλλά για να παίξει, ''μιλάει'' μόνος του, σηκώνεται, ανάβει το φως, ψάχνει τα παιχνίδια του, ανεβαίνει πάνω μας να παίξουμε αλογάκι.. Το αστείο είναι ότι έχω και αρκετή βοήθεια, έρχεται η μαμά μου, αλλά πάλι κουράζομαι. Κι ο δικός μου ειδικά πιο μικρός δεν ήθελε να κάθεται μόνος του,ούτε σε πάρκο καθόταν, ούτε στο ριλάξ, ήθελε συνέχεια να ασχολούμαι μαζί του και δεν μπορούσα να κάνω καμία δουλειά. Τώρα παίζει λίγο μόνος του. Αλλά μετά έρχεται πάλι πίσω μου. Σκούπα έβαζα πάντα άνετα, γιατί του αρέσει και ανεβαίνει πάνω. Για σίδερο δεν το συζητώ. Σφουγγάρισμα με τίποτα, ρίχνει τον κουβά ή βουτάει τα χέρια. Ευτυχώς έρχεται η μαμά μου και με βοηθάει πολύ και με το παιδί και με τις δουλειές. Πάντως όσο μεγαλώνει, είναι καλύτερα. Όταν βάζω πλυντήριο, του λέω να πατήσει τα κουμπιά και όταν απλώνω (και δεν έχει κρύο) τον έχω στο μπαλκόνι και μου δίνει τα μανταλάκια. Ενίοτε πετάει και μερικά κάτω! Με ''βοηθάει'' ο γιος μου, αλλά κάνουμε 10 ώρες.. Όχι, πιάτα δεν τον έχω βάλει ακόμα να πλύνει!

Ωραία εικόνα θα είστε όταν απλώνεις τα ρούχα!Άστον όμως να σε βοηθήσει και με τα πιάτα δεν τα βαρέθηκες;Καιρός για αλλαγή:lol::lol:!

Πασχαλιτσάκι, δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος στον κόσμο να σε καταλάβει όπως εγώ... και εμένα από την ώρα που γεννήθηκε ήταν μέσα στην γκρίνια.. όλοι μου έλεγαν κάνε υπομονή μόλις σαραντήσεις θα αλλάξουν τα πράγματα, μετα κάνε υπομονή μεχρι να περάσει το τρίμηνο, μετά μεχρι να περάσει το εξάμηνο... τώρα που είναι 7 μηνών και κάτι περιμένουμε να χρονίσει... για τα πεθερικά μην σχολιάσω και εγώ .. μας έπαιρναν τηλ. και έλεγαν έεε πονάκια έχει, εεε μικρό παιδί είναι κλπ κλπ... εγώ αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι υπάρχουν ήσυχα μωρά και γκρινιάρικα μωρά.. δυστυχώς εμείς ανήκουμε στην δεύτερη κατηγορία... παίρνω κουράγιο που βλέπω ότι και άλλες μαμάδες δεν κοιμούνται την νύχτα.. γιατί και εγώ είμαι δύσκολη στον ύπνο και τους πρώτους μήνες ήμουν με ελάχιστες ώρες ύπνο μέσα στον 24ωρο.. και τώρα που ο μπέμπης κοιμάται σχεδόν όλη την νύχτα ήσυχος με μικρά διαλλείματα το πιστεύεις ότι μπορεί να κοιμηθώ στις 12 και στις 4 να ξυπνήσω και να περιμένω να ξημερώσει γιατί πια δεν μπορώ να κοιμηθώ... και σε λίγες ημέρες γυρίζω στην δουλειά!! θα σου πω μόνο αυτό που λέω και στον εαυτό μου.. υπομονή... δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτε άλλο!!!

Ωραία εικόνα θα είστε όταν απλώνεις τα ρούχα!Άστον όμως να σε βοηθήσει και με τα πιάτα δεν τα βαρέθηκες;Καιρός για αλλαγή:lol::lol:!

Άσε, έχουμε πολλή πλάκα! Συχνά παρατάει και τα μανταλάκια και πάει να ανοίξει τη βρύση και να πάρει το λάστιχο.. Θα τον βάλω να πλύνει και πιάτα, όταν βαρεθώ το σερβίτσιο και το έχω για πέταμα!

Και μετά από κάθε δουλειά που με ''βοηθάει'', του λέω και ευχαριστώ κι αυτός χαίρεται και γελάει!!

Πασχαλιτσάκι, δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος στον κόσμο να σε καταλάβει όπως εγώ... και εμένα από την ώρα που γεννήθηκε ήταν μέσα στην γκρίνια.. όλοι μου έλεγαν κάνε υπομονή μόλις σαραντήσεις θα αλλάξουν τα πράγματα, μετα κάνε υπομονή μεχρι να περάσει το τρίμηνο, μετά μεχρι να περάσει το εξάμηνο... τώρα που είναι 7 μηνών και κάτι περιμένουμε να χρονίσει... για τα πεθερικά μην σχολιάσω και εγώ .. μας έπαιρναν τηλ. και έλεγαν έεε πονάκια έχει, εεε μικρό παιδί είναι κλπ κλπ... εγώ αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι υπάρχουν ήσυχα μωρά και γκρινιάρικα μωρά.. δυστυχώς εμείς ανήκουμε στην δεύτερη κατηγορία... παίρνω κουράγιο που βλέπω ότι και άλλες μαμάδες δεν κοιμούνται την νύχτα.. γιατί και εγώ είμαι δύσκολη στον ύπνο και τους πρώτους μήνες ήμουν με ελάχιστες ώρες ύπνο μέσα στον 24ωρο.. και τώρα που ο μπέμπης κοιμάται σχεδόν όλη την νύχτα ήσυχος με μικρά διαλλείματα το πιστεύεις ότι μπορεί να κοιμηθώ στις 12 και στις 4 να ξυπνήσω και να περιμένω να ξημερώσει γιατί πια δεν μπορώ να κοιμηθώ... και σε λίγες ημέρες γυρίζω στην δουλειά!! θα σου πω μόνο αυτό που λέω και στον εαυτό μου.. υπομονή... δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτε άλλο!!!

Λοιπόν αυτό είναι αλήθεια, συνεχώς υπομονή, πρώτα κάναμε υπομονή με τα κλάματα από τους κολικούς (που διήρκεσαν πάρα πολύ), μετά υπομονή με την γκρίνια και τα κλάματα λόγω δοντιών, μετά υπομονή και άγχος όταν μπουσουλούσε μην κοπανήσει πουθενά, υπομονή να περπατήσει, τώρα τρέχει παντού, ανοιγοκλείνει συρτάρια και ντουλάπια, είναι πολύ ζωηρός και κάνουμε υπομονή πότε θα ηρεμήσει κα θα κάτσει σε ένα σημείο για 2 λεπτά.. Τι τραβάμε κι εμείς οι μαμάδες.. Αλλά χαλάλι τους!

1. Μαλακός μάρσιπος αγκαλιάς (http://www.babywearing.gr)

2. Μαγείρεμα για 2 μέρες τουλάχιστον κάθε φορά.

3. Βόλτα απαραιτήτως καθημερινά με το μωρό για να ξελαμπικάρετε και οι δύο.

4. Προσπάθεια εφαρμογής ενός κάπως σταθερού και σίγουρα πιο αυστηρύ προγράμματος ύπνου για το μωρό. (πιθανόν να πρέπει να το ταλαιπωρήσεις και λιγάκι)

5. Πρόσληψη κυρίας-κοπέλας για μία φορά την εβδομάδα (να της αφήνεις το μωρό και να βγαίνεις έξω να κάνεις ό,τι θέλεις ή ακόμα και να μένεις στο σπίτι σου να κοιμάσαι), φυσικά αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα. Αν δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα, ζήτα το από τον άντρα σου.

6. Πρόσληψη κυρίας για καθάρισμα σπιτιού μια φορά κάθε 15 ημέρες τουλάχιστον. Πάλι αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα.

7. Καλή δύναμη.

1. Μαλακός μάρσιπος αγκαλιάς (http://www.babywearing.gr)

2. Μαγείρεμα για 2 μέρες τουλάχιστον κάθε φορά.

3. Βόλτα απαραιτήτως καθημερινά με το μωρό για να ξελαμπικάρετε και οι δύο.

4. Προσπάθεια εφαρμογής ενός κάπως σταθερού και σίγουρα πιο αυστηρύ προγράμματος ύπνου για το μωρό. (πιθανόν να πρέπει να το ταλαιπωρήσεις και λιγάκι)

5. Πρόσληψη κυρίας-κοπέλας για μία φορά την εβδομάδα (να της αφήνεις το μωρό και να βγαίνεις έξω να κάνεις ό,τι θέλεις ή ακόμα και να μένεις στο σπίτι σου να κοιμάσαι), φυσικά αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα. Αν δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα, ζήτα το από τον άντρα σου.

6. Πρόσληψη κυρίας για καθάρισμα σπιτιού μια φορά κάθε 15 ημέρες τουλάχιστον. Πάλι αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα.

7. Καλή δύναμη.

συμφωνω και επαυξανω!!

''χωσε ''λιγο και τον συζηγο!!μην προσπαθεις να τα κανεις ΟΛΑΑΑ μονη σου..και στην τελικη ΔΕΝ μπορεις να μαγειρευεις ΚΑΘΕ μερα,ΔΕΝ μπορεις να τα εχεις ΟΛΑ σιδερωμενα, ΔΕΝ εισαι προσωπικο στο σπιτι σου..οποιος θελει τα παντα στην εντελεια και το παιδι να μεγαλωνει στον αυτοματο,προσλαμβανει και το αντιστοιχο προσωπικο!!ειμαι αυτης της αποψης, για να μπορω να περναω κι εγω λιγο καλα (μην φανταστεις τρελλα πραγματα π.χ. μπουζουκια,ταξιδια,σπα κλπ...) και κυριως να ευχαριστιεμαι πραγματικα το μωρο μου..γιατι οταν ειμαι κουρασμενη για να προλαβω να ειναι ολα ενταξει,ειμαι κουρασμενη, με εκνευριζει η μικρη γιατι ειναι σαν τον δικο σου μπεμπη , και περναει ο καιρος , μεγαλωνουν και δεν τα ζουμε τα παιδια μας γιατι ειμαστε κουρασμενες..κι ειναι κριμα...

Κορίτσια μη μιλάτε καθόλου! Εχω δίδυμα σε λίγο θα γίνουν 5. Η μία δε κοιμαται ακόμη, η άλλη έχει μισό χρόνο που άρχισε να κοιμάται. 1,5 χρονών κόψανε το μεσημεριανό ύπνο, όχι πως κοιμόταν δηλαδή και το βράδυ ανα μια ώρα εγώ στο πόδι! Εχουμε φτασει 5 και δεν έχω κοιμηθεί ένα βράδυ και να ξυπνήσω το άλλο πρωϊ.΄Συμβουλές, συμβουλές, συμβουλές, φταίει η μάνα, φταίνε τα παιδιά είναι νευρικά, δε τα βάζεις μουσική, δεν τα κάνεις μπανιο πριν το υπνο. ΟΛΑ ΤΑ ΕΚΑΝΑ!!!!!!!! και αυτά δε κοιμόταν! Συμπέρασμα πρώτο μόνο μια μάνα που έχει άυπνο παιδί μπορεί να καταλάβει μια άλλη!!!! Συμπέρασμα δεύτερο! Αν έχεις άυπνο παιδί πάρτο απόφαση, δε θα κοιμηθείς μέχρι να το παντρέψεις!!!

τι κανουμε εμεις..

1.κοιμομαστε κι εμεις αγκαλιτσα ολο το βραδυ ,για να τρωμε οποτε θελουμε και να μην κοβουμε βολτες στο σπιτι..

2. κατα περιοδους τα περιοδικα για γονεις εχουν κατι ωραια παιχνιδακια με μουσικη..τα παιρνουμε και ειναι τα αγαπημενα μας..να παταμε κουμπια και να ακουμε τραγουδακια..

εαν η κατασταση δεν ελεγχεται (ωρες-ωρες ξεκιναει η γκρνια, η οποια δεν σταματαει με τιποτα,και δεν μπορω να της αποσπασω την προσοχη οτι κι αν κανω) τοτε λοιπον παμε στον η/υ, βαζουμε gummy bear,ζουζουνια κλπ, και ετσι ξεπερναμε την κριση..σε 5 λεπτα εχει ξεπεραστει η κριση και συνεχιζουμε με τα παιχνιδια μας..

3. οταν κανω δουλειες στην κουζινα,κλεινω την πορτα και την αφηνω ελευθερη..της εχω αφησει ενα σημειο στην κουζινα με αντικειμενα πλαστικα,σακουλες,ταπερ και αλλα ''εγκεκριμενα'' αντικειμενα -παντα με επιβλεψη- τα οποια τα κατεβαζει και διασκεδαζει!

4. βασικα δεν την περιοριζω σε παρκο,καροτσι,καρεκλακι (οχι οτι καθεται δηλαδη) αλλα οσο μπορω την αφηνω να κινειται, ωστε να εκτονωνεται, να κουραζεται..

5. οι δουλειες τελειωνουν στις 8. οτι εγινε εγινε..μπανιο,αγκαλιτσα και χαλαρωση στον καναπε πριν τον υπνο..αυριο παλι..

6. μηπως να παρεις και καμια βιταμινη για λιγες μερες να παρεις τα πανω σου λιγο??

οσο μπορεις παντως οργανωσε την μερα σου ωστε να γινονται οι βασικες δουλειες πρωτες και μετα οτι προλαβαινεις..ορισε ομως μια ωρα που οι δουλειες θα τελειωνουν και θα ξεκουραζεσαι..και πιεσε οσο μπορεις ακομα τον αντρα σου,αφου ειναι ο μονος που μπορει να σε βοηθησει..εαν καταρρευσεις δεν θα καταφερεις τιποτα..

Κορίτσια μη μιλάτε καθόλου! Εχω δίδυμα σε λίγο θα γίνουν 5. Η μία δε κοιμαται ακόμη, η άλλη έχει μισό χρόνο που άρχισε να κοιμάται. 1,5 χρονών κόψανε το μεσημεριανό ύπνο, όχι πως κοιμόταν δηλαδή και το βράδυ ανα μια ώρα εγώ στο πόδι! Εχουμε φτασει 5 και δεν έχω κοιμηθεί ένα βράδυ και να ξυπνήσω το άλλο πρωϊ.΄Συμβουλές, συμβουλές, συμβουλές, φταίει η μάνα, φταίνε τα παιδιά είναι νευρικά, δε τα βάζεις μουσική, δεν τα κάνεις μπανιο πριν το υπνο. ΟΛΑ ΤΑ ΕΚΑΝΑ!!!!!!!! και αυτά δε κοιμόταν! Συμπέρασμα πρώτο μόνο μια μάνα που έχει άυπνο παιδί μπορεί να καταλάβει μια άλλη!!!! Συμπέρασμα δεύτερο! Αν έχεις άυπνο παιδί πάρτο απόφαση, δε θα κοιμηθείς μέχρι να το παντρέψεις!!!

δεν θελω ουτε να το σκεφτομαι..μου φτανει η μια που δεν κοιμαται!!!

σημασια ομως ειναι να εισαι αισιοδοξη!!!!:lol::lol:

Μεγαλη κουβενα ειπες!!! Οντως μονο μια αυπνη μανα μπορει να καταλαβει, ολοι οι αλλοι σε κοιτανε σαν να εισαι ουφο οταν τους λες οτι 23 μηνες δεν εχει κοιμηθει σερι το παιδι σου ουτε ενα βραδυ.

Ειναι λαχειο να σου κληρωσει δυσκολο παιδι αλλα τι κανουμε επιστροφες δεν γινονται. χα!!χα!!! Σωσε οτι σωζεται τωρα γιατι οταν περπατησει θα τα δεις ολα. Κανε οικονομια δυναμεων και τωρα που θα φτιαξει ο καιρος πολλες βολτες εξω για να παρεις λιγο τα πανω σου.

Χωσε λιγο τον αντρα σου στο παιχνιδι και προσπαθησε οταν ειναι αυτος σπιτι να κοιμασαι, οσο για τις δουλειες χαλαρωσε και κανε μονο τα απολυτως απαραιτητα. Αν μπορεις παρε μια κοπελα μια φορα την εβδομαδα. Βοηθησε τον εαυτο σου γιατι κανεις δεν προκειται να σου πει μπραβο αν καταρρευσεις.

εμένα η δική μου κοιμάται το βράδυ αλλα όλη μέρα είναι στο πόδι ...οπότε και εμείς τα απαραίτητα κάνουμε ..... όσον αφορά την περιποιηση μονο με τσεμπέρι δεν έχω γυρίσει ακόμα ...το γράφω και γελάω μόνη μου ..