Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Καλησπέρα σας!

     

    Έχω έναν γιό που πριν λίγες μέρες έκλεισε τα 4. Η διάγνωση που έχουμε από αναπτυξιολογο είναι άτυπη ΔΑΔ. Μας αναφέρει πως έχει στοιχεία αυτισμού, τόσα ώστε να εντάσσεται στο φάσμα κι επειδή υπάρχει αυτονομία και καλό νοητικό δυναμικό, τον αναφέρει ως ΥΛΑ. 

    Αυτό που μας κινητοποίησε ήταν η απουσία λόγου, όταν το παιδί ήταν 2,5 ετών. Κατά τα άλλα δεν έβλεπες κάτι που να σε προβληματίζει. Κοινωνικό χαμόγελο από 5 μηνών. Η βλεμματική επαφή του πάντα πολύ καλή, εντολές εκτελούσε από μικρούλης, ανταποκρινόταν στο κάλεσμα και αλληλεπιδρούσε με τους οικείους του. Μας ταιζε στο στόμα, ήθελε να παίζουμε, επιζητούσε το θαυμασμό μας όταν κατάφερνε κάτι. Συμβολικό παιχνίδι επίσης έκανε. Ήταν και είναι ένα πολύ γελαστό παιδάκι.

    Παράλληλα με την απουσία ομιλίας όμως στα 2,5 του χρόνια, παρατηρούσαμε και την ακαμψία στη συμπεριφορά του. Μια πολύ δύσκολη συμπεριφορά, με τρομερές παραξενιές/ ιδιοτροπίες. Βόλτα με το καρότσι, τότε θυμάμαι, κι αν άλλαζες δρόμο από τον καθιερωμένο γινόταν πανικός με φωνές, κλάματα, υστερία. Εκεί άρχισα να παρατηρώ και επαναλαμβανόμενες ενέργειες, τύπου τελετουργίες. Π.χ. να ανάψει ο ίδιος το διακόπτη της σκάλας. Να σκύψει κάτω από την πόρτα για να δει πότε θα σβήσει το φως. Αν τον τραβούσες από τη ρουτίνα του γινόταν χαμός.

     

    Από τα 2,5 κάνουμε λόγο, έργο και ψυχοπαιδαγωγικο πρόγραμμα, 3 φορές τη βδομάδα συνολικά.

     

    Ενάμιση χρόνο μετά, στα 4 χρόνια του πια, έχουμε εξέλιξη αλλά και δυσκολίες. Η ομιλία του υστερεί σε σχέση με των συνομιλικων και είναι λογικό αφού ξεκίνησε να χρησιμοποιεί λέξεις λίγο πριν κλείσει τα 3 του χρόνια. Ηχολαλει όταν είναι σε αμηχανία ή δε γνωρίζει τι να απαντήσει. Δεν έχει ξεκινήσει να μου κάνει ερωτήσεις. Κατά τα άλλα χρησιμοποιεί προτάσεις 6+ λέξεων.

     

    Γνωστικά δεν είχα παράπονο ποτέ, χρώματα και αριθμούς τα αναγνώριζε από 2,5 χρονών. Στα 3 ήξερε να λέει και να αναγνωρίζει όλα τα γράμματα και τώρα διαβάζει συλλαβές συνδιάζοντας κάτι μαγνητακια- γράμματα που έχω στο ψυγείο. Κατανοεί όλες τις έννοιες τύπου πάνω- κάτω, μέρα- νύχτα, πολύ- λίγο, βαρύ- ελαφρύ κτλ... Εκτελεί κάθε σύνθετη εντολή.

     

    Κόψαμε πάνα με την πρώτη προσπάθεια στα 3,5. Θέλει να είναι αυτόνομος, θα φτιάξει μόνος του ένα απλό κολατσιό, θα κανει μόνος του μπάνιο, θέλει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού (σκούπα, σφουγγάρισμα, άπλωμα, πλύσιμο πιάτων- τον αφήνω για λίγο για να πάρει τη χαρά) και να εισπράττει θαυμασμό και επιβράβευση. Οι ατάκες που ακούω πιο πολύ μέσα στη μέρα είναι "Να το κάνω μόνος μου" και "Μπράβο μου" για να εισπράξει και το δικό μας μπράβο. Η επιβράβευση δείχνει να είναι ο σκοπός της μέρας του και αν δεν την εισπράξει καταρρέει. Αν π.χ. παίζουμε ένα παιχνίδι και επισημάνω (όσο πιο ήρεμα, γλυκά και παιχνιδιάρικα μπορώ) το λάθος του, συνήθως απογοητεύεται και στην καλύτερη αρνείται να συνεχίσει, στη χειρότερη πετάει το παιχνίδι μακριά.

     

    Πηγαίνει σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό μέσω ΕΣΠΑ. Οι δασκάλες έχουν επισημάνει πως είναι ένα παιδάκι έξυπνο αλλά πιο απομονωμένο που αν το τραβήξεις όμως θα μπει στην ομάδα και θα μείνει. Συμμετέχει σε όλα όπως μου έχουν πει, αλλά θέλει βοήθεια. Οι δραστηριότητες του νηπιαγωγείου (ψαλίδι, κολάζ, πλαστελίνη κτλ) του αρέσουν και τα καταφέρνει. Στις σχολικές γιορτές έχει πάντα ποιηματάκι!

     

    Γενικά έχω ανακτήσει την αισιοδοξία μου μετά το μαρτύριο της πρώτης περιόδου. Εκεί που δυσκολεύομαι και πραγματικά ώρες ώρες απελπίζομαι, είναι στην εναντιωματικη/ προκλητική συμπεριφορά του όταν δεν περνάει το δικό του. Δεν έχω βρει ακόμα κατάλληλο τρόπο να αντιμετωπίσω τις αντιδράσεις του. Από τη μια θέλω να σεβαστώ τη συμπεριφορά του γιατί ξέρω πως δεν πηγάζει από "κακομαθημένο παιδί". Από την άλλη πρέπει και να οριοθετεί κάπως. Δε γίνεται να του λέω, "δε ζωγραφίζουμε τον τοίχο" και εντελώς προκλητικά να τραβάει άλλες 3 γραμμές κοιτώντας με στα μάτια! Στο θέμα της συμπεριφοράς τα έχω βρει πολύ δύσκολα και δεν ξέρω πως να το χειριστώ.

     

    Θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας εμπειρίες!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμπληρωματικά να αναφέρω σαν χαρακτηριστικό του ότι έχει πολύ ισχυρή μνήμη. 6 μήνες μετά τις πρώτες του λέξεις άρχισε να τραγουδά παιδικά τραγουδάκια και τώρα μπορώ να μετρήσω καμία 20αρια τραγούδια που μπορεί να τραγουδήσει. Το ξέρω πως για ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης αυτά μπορεί να είναι δεδομένα αλλά πριν ενάμιση χρόνο ήλπιζα να ακούσω μια λέξη του, οπότε για εμένα είναι πολύ σημαντικό. Εδώ όμως έρχεται και το έλλειμμα στην ομιλία, γιατί ενώ απομνημονεύει και τραγουδάει και η γλώσσα πάει ροδάνι, θα δυσκολευτεί πολύ να περιγράψει π.χ. μια δραστηριότητα. Η συνομιλία μας προς το παρόν είναι να απαντά σε ερωτήσεις μου και εκφράζει επιθυμίες. Ελπίζω να έχουμε εξέλιξη και στο κομμάτι του αυθόρμητου λόγου, να γίνει πιο ομαλή και πλούσια η επικοινωνία μας. 

    Σχετικά με τις τελετουργίες του, εγκαταλείπει τις παλιές και υιοθετεί καινούργιες, όχι όμως με το ζήλο που είχε παλιότερα. 

    Αισθητηριακά θέματα δεν έχει δείξει να έχει, κάτι που να εμποδίζει την καθημερινότητα μας τουλάχιστον. Δεν ενοχλείται από θορύβους, υφές ή δύσκολα περιβάλλοντα. Π.χ. με χαρά θα μπει στο μετρό και θα απολαύσει τη διαδρομή. Γενικά αν δώσει σε κάτι την ευκαιρία εξοικειώνεται και προσαρμόζεται. 

    Πολύ δύσκολο σημείο όπως έγραψα και παραπάνω, η άκαμπτη συμπεριφορά του και οι εκρήξεις θυμού του αν δεν γίνουν όλα με το δικό του τρόπο.

     

    Ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλες εμπειρίες γονιών που μεγαλώνουν παιδιά με παρόμοιες δυσκολιες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα έχω ένα γιο που έκλεισε τα 3 . Διαγνώστηκε με αυτισμό αυτές τις μέρες . Μόλις ξεκίνησε και παιδικό σταθμό . Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι αδιαφορεί για το κοινωνικό σύνολο. Δεν αναγνωρίζει γιαγιά παππού. Ενοχλείτε όταν τον χαϊδεύουν . Ξεκίνησε λογοθεραπεία και παιδικό σταθμό. Λεξούλες λίγες /εκτελεί εντολές ακούει αλλά μόνο εάν επιμείνεις με φωνές γυρνάει στο όνομα του. Θα ήθελα να ξέρω τι γίνεται με τις θεραπείες λύνουν τα προβλήματα των παιδιών η τα παιδιά μας θα παραμείνουν στο φάσμα και θα είναι ευδιακριτα μια ζωη; Κάποια από σας είχε εμπειρία σε αυτό; Να έγινε καλά το παιδι της;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 25/6/2022 at 12:10 ΠΜ, Ξενουλα είπε:

    Καλησπέρα έχω ένα γιο που έκλεισε τα 3 . Διαγνώστηκε με αυτισμό αυτές τις μέρες . Μόλις ξεκίνησε και παιδικό σταθμό . Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι αδιαφορεί για το κοινωνικό σύνολο. Δεν αναγνωρίζει γιαγιά παππού. Ενοχλείτε όταν τον χαϊδεύουν . Ξεκίνησε λογοθεραπεία και παιδικό σταθμό. Λεξούλες λίγες /εκτελεί εντολές ακούει αλλά μόνο εάν επιμείνεις με φωνές γυρνάει στο όνομα του. Θα ήθελα να ξέρω τι γίνεται με τις θεραπείες λύνουν τα προβλήματα των παιδιών η τα παιδιά μας θα παραμείνουν στο φάσμα και θα είναι ευδιακριτα μια ζωη; Κάποια από σας είχε εμπειρία σε αυτό; Να έγινε καλά το παιδι της;

    δεν εχω μεγαλη προσωπικη εμπειρια με ατομα με αυτισμο.αλλα οι κοινωνικες δυσκολιες ειναι ενα χαρακτηριστικο γνωρισμα

    δεν καταλαβαινω γιατι ειναι αυτο που σε στεναχωρει ιδιαιτερα.δεν μπορεις να κανεις κ κατι γι αυτο

    πρεπει να μιλησεις με εναν παιδοψυχολογο αν δεν το εχεις κανει ηδη.καταλαβαινω που στεναχωριεσαι που δ θελει το αγγιγμα,αλλα πρεπει να το δειτε απο την δικη του πλευρα

    ο αυτισμος δ ειναι ασθενεια να παρεις φαρμακα η να κανεις θεραπειες κ να το ξεπερασεις.ειναι μια διαταραχη.ενας ανθρωπος που διαγνωστηκε στο φασμα θα ειναι παντα στο φασμα

    το ποσο ευδιακριτο θα ειναι εξαρταται απο τον βαθμο του καθε ανθρωπου

    οι θεραπεις θα βοηθησουν να γινεται ολο κ πιο λειτουργικος,στο μετρο των δυνατοτητων του.να μαθετε εσεις πως να το διαχειριζεστε.κ μεγαλωνοντας να το διαχειριζεται το ιδιο το παιδι

    ευχομαι καλη δυναμη κ ολα να πανε καλα με το παιδακι σας

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από administrator,
        Όσοι γονείς έχετε παιδιά που έχουν διαγνωστεί ότι ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, μπορείτε να γράψετε εδώ την εμπειρία σας σχετικά με την διαδικασία της διάγνωσης καθώς και για τις συνθήκες που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε.
      • Από Fey Andrew,
        Καλημέρα σας:)Έχω ένα αγοράκι τέσσαρων+ ετών με αυτισμό και το μόνο πράγμα που τρώει είναι μακαρόνια με ζωμό από κρεας και αλεσμένο κρέας με λαχανικά.Να δαγκω σει ούτε λόγος.Ακομα και μεγαλύτερα κομμάτια που έβαζα στο φαγητό τα κατάπινε.Να φάει κάτι άλλο επίσης ούτε λόγος.Αν πιεστεί μετά δεν τρώει τίποτα από  αντιδραση ακόμα  κι αν πειναει.Αλλωστε δεν εγκρίνω τακτικές "βασανιστήριων" τύπου "αν πεινάσει θα φαει".Δεν ίσχυει αυτό για όλα τα παιδιά πόσο άλλο αν το θέμα είναι αναπτυξιακό.Ο αναπτυξιολογος λέει ότι όλο αυτό έχει να κάνει με το αισθητηριακό κομμάτι και ότι κάποια στιγμή θα αρχίσει να μασάει.Νερο δεν θέλει να πιει επίσης του βάζω μέσα στο γάλα που ευτυχώς γάλα πίνει αρκετό.Ειχε κάνεις σας ανάλογο πρόβλημα;Και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε;Ανησυχώ πολύ και δεν ξέρω πια τι άλλο να κάνω,θα ήθελα τα φώτα σας παρακαλώ.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
         
      • Από bebe-q,
        Έχω 2 αγοράκια,2,5 το μικρό,3,5 το μεγάλο,στα οποία μου διέγνωσαν Αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (με αυξημένο όμως,ευτυχώς, νοητικό επίπεδο ) και πρέπει να κάνουν τις σχετικές συνεδρίες τους,που όμως, όσοι γνωρίζετε σχετικά,θα ξέρετε οτι κοστίζουν μιά περιουσία.
        Γνωρίζει κάποιος απο εσάς κάποια δημόσια υπηρεσία που να παρέχει εργοθεραπείες λογοθεραπείες ψυχοθεραπείες κτλ δωρεάν?
        Ψάχνοντας σχετικά έμαθα οτι ίσως δικαιούνται κάποια επιδόματα πρόνοιας κτλ.
        Αλλα αυτά,καθυστερούν πάαααααααρα πολύ να φτάσουν στα χέρια μας αν τελικά μας τα εγκρίνουν ωστε να κάνω ένα πρόγραμμα και να πώ οτι μπορώ να τους ξεκινήσω σε ιδιωτικό κέντρο.Καταλαβαίνετε οτι καλό θα ήταν να είμαστε συνεπείς σ'αυτό.
        Δεν διαθέτουμε ωστόσο,παρα έναν βασικό μισθό στο σπίτι.Και 0 κεφάλαιο για να πώ οτι ξεκινάω,κι όταν μου τα επιστρέψει το ταμείο μου,συνεχίζω.
        Όποιος γνωρίζει κάτι,ας βοηθήσει.Ευχαριστώ.
      • Από SOPHIA83,
        γειά σας . ο μικρός μου γιος είναι 23 μηνών. πριν ένα μήνα μια αναπτυξιολόγος μου είπε να του κάνω εργοθεραπεία και λογοθεραπεία γιατί αν και είναι μικρός έχει σημάδια του αυτισμού. έχει περιορισμένη βλεματική επαφή, δεν εκτελεί πολλές εντολες και ανταποκρίνεται μόνο στα ενδιαφεροντά του (γάλα,μπάνιο,βόλτα κτλ...) .δεν έχει μιλήσει ακόμα (μόνο μπαμπαλίσματα ) και όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας οδηγεί σε αυτό. έχει και μερικά καλά σημάδια ..δεν κάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις,δεν έχει εμμονές, μας αντιγράφει και μερικές φορές παίζει με τον αδερφό του .
        ελπίζω να είναι μια προσωρινή αδιαφορία και οχι αυτισμός...
        έχετε ακούσει παρόμοιες περιπτώσεις αδιαφορίας?
        ξέρετε πόσο βοηθάει η εργοθεραπεία τον αυτισμό?
      • Από Chrisisred,
        Ποιά είναι τα συμπτώματα για μωρό 16 μηνών?
         
        Στο εξωτερικό ο παιδίατρος κανει τεστ στους 18 μήνες, εδω στην Ελλάδα, ισχύει αυτό?
         
        Υπάρχουν κάποια "απόλυτα" συμπτώματα ή είναι και θέμα χαρακτήρα του παιδιού?
      • Από Athanase,
        Καλημέρα αγαπητοί!
         
        Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα
         
        Ελπίζω να είστε όλοι καλά και να αντέχετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
         
        Γράφω τα παρακάτω γιατί ήθελα πρωτίστως να βάλω σε μία σειρά τις σκέψεις μου, αλλά και να μοιραστώ προβληματισμούς και -ίσως;- να ακούσω σκέψεις από άλλους γονείς.
         
        Έχουμε ένα αγοράκι, τώρα θα γίνει 16 μηνών. Το λατρεύουμε όσο δεν γίνεται - σκεφτείτε ότι ενώ ποτέ δεν είχα κάποια ιδιαίτερη έλξη προς τα μωρά και έλεγα πως αν κάνω παιδί θα ήθελα κόρη, είμαι από την πρώτη στιγμή ερωτευμένος με το γιο μου... Εδώ δε κι ένα χρόνο η πιο πολύτιμη στιγμή της ημέρας, κάθε μέρα, είναι όταν μπαίνω στη μπανιέρα μαζί του για να το κάνω μπανάκι.
         
        Ο γιος μου, λοιπόν, είναι ένα απίστευτα γλυκό παιδάκι. Χαμογελαστό από τη στιγμή που θα ξυπνήσει μέχρι που θα τον βάλουμε για ύπνο, πονηρούλης (το πώς κάνει τον αδιάφορο πριν κάνει 'επίθεση' στη μαμά του είναι να σκας στα γέλια),τρυφερός (με τη μαμά του, και περισσότερο όταν είναι κουρασμένος - με εμένα περισσότερο έρχεται για να τον πετάξω στον αέρα), περίεργος για όλα, δείχνει συναισθήματα (χαρά αλλά και λύπη με κάποιες μουσικές) αλλά...
         
        16 μηνών λοιπόν και:
        -δεν μιλάει. Βγάζει κάποια ηχάκια, πού και πού θα κάνει ένα "μπαουμπά" και "μαμ" ή τέτοια, κάνει "πρρρρρ" και όταν τρέχει τριγύρω στο σπίτι βγάζει φωνούλες χαράς, αλλά μέχρι εκεί. Α, και αρκετές φορές όταν δυσαρεστείται από κάτι κάνει τεταμένα "μμμμμμ!".
        -δεν περπατάει. Άργησε να μπουσουλήσει γιατί -συνειδητοποιήσαμε- γλίστραγε στα πατώματα, αλλά μόλις βάλαμε μοκέτες μπουσούλησε με τη μία. Σηκώνεται και περπατάει πλαγίως πιασμένος από έπιπλα ή, εσχάτως, τον τοίχο, κάνει βηματάκια -όχι φοβερά πρόθυμα- όταν τον κρατάμε και από τα δύο χεράκια, καβαλάει έπιπλα και παιχνίδια, ανεβαίνει σε καναπέδες τραπέζια και άλλα αλλά μέχρι εκεί και πάλι.
        -δεν δείχνει. Αν δείξεις θα γυρίσει να κοιτάξει τις περισσότερες φορές.
        -δεν χαιρετάει (όχι ότι έχουμε δοκιμάσει να το κάνουμε εμείς προς αυτόν πολλές φορές πάντως)
        -δεν μοιράζεται. Παίζει πολύ χαρούμενος με πολλά παιχνίδια αλλά δεν μας έχει δώσει ποτέ κάτι.
        -με άλλα παιδάκια δεν έχει πολλές επαφές και γιατί δεν ξέρουμε ανθρώπους με μωρά στην ηλικία του και γιατί τώρα ελέω κορωναϊού λεχει σταματήσει και η παιδική χαρά. Την τελευταία φορά που πήγε η νταντά του μας είπε πως αγκαλιάστηκε με ένα άλλο μωράκι πάντως, και δείχνει τρελλό ενδιαφέρον για φωτογραφίες μωρών.
        -δύσκολα θα γυρίσει στο όνομά του, και κυρίως στα "χχχ, έλα εδώ" ή "χχχ, κοίτα!". Γυρίζει σε ξαφνικούς θορύβους (π.χ. όταν πέσει κάτι ή αν είμαστε στο μπαλκόνι και περάσει μοτοσυκλέτα θα σκύψει να την κοιτάξει).
        -Αν τον φωνάξω, άλλες φορές θα έρθει όσο πιο γρήγορα μπορεί προκειμένου να παίξουμε, αλλά αν τύχει και παίζει με κάποιο από τα παιχνίδια του συνήθως θα με αγνοήσει.
        -Μας χαμογελάει, μας κοιτάει στα μάτια, μας γελάει.

        Κάτι άλλο που έχω προσέξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης, είναι ότι δεν κάθεται και πολύ στην αγκαλιά. Γενικώς είναι πολύ δραστήριος και ζουζούνι οπότε συνήθως αν πας να τον κρατήσεις θέλει να κατέβει για να παίξει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα - υπάρχουν στάνταρ στιγμές που κάθεται και για αρκετή ώρα - τις προάλλες που πήγαμε βόλτα στο πάρκο π.χ. τον είχαμε αγκαλιά για μπόλικη ώρα, στην μπανιέρα που τον κάνω μπάνιο ή λίγο πριν που τον κρατάει η μαμά του για να κάνω εγώ το δικό μου μπάνιο, και κάποιες φορές έρχεται και χώνεται στην αγκαλιά (κυρίως της μαμάς) όταν καθόμαστε στο πάτωμα. Του αρέσει και να κοιμάται μαζί μας και συνήθως θα κολλήσει πάνω μου.
         
        Επίσης έχει καλή -νομίζω, και πάλι δεν έχω μέτρο σύγκρισης- βλεμματική επαφή - όταν παίζουμε, όταν τον κρατάμε, όταν του κάνουμε αστειάκια αλλά ακόμα και όταν παίζει μόνος του και γυρίσει να μας κοιτάξει. Μέχρι πριν λίγο καιρό στη μπανιέρα ξάπλωνε και γύριζε να με κοιτάξει - τώρα είναι πιο παιχνιδιάρης και δεν κάθεται ξαπλωμένος για πολύ (θέλει να πιάνει την κεφαλή του ντους για να πιει νερό!), αλλά και πάλι δεν φάινεται να έχει πρόβλημα να με κοιτάξει στα μάτια.
         
        Θα προσθέσω κι άλλα αν μου έρθουν, αλλά νομίζω πως έχουμε αρκετά σαφή σημάδια πως είναι στο φάσμα. Ίσως βέβαια απλά να είναι λίγο πίσω και μέσα στα όρια, αλλά τα red flags υπάρχουν. Δυστυχώς, ενώ είχαμε ραντεβού με αναπτυξιολόγο, έσκασε η καραντίνα κι έκλεισε το ιατρείο...
         
        Ακόμα βέβαια και να βγει ότι το παιδάκι μας είναι στο φάσμα, καταλαβαίνω ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου - κάθε άλλο. Έχω ένα καλό φίλο ο οποίος είναι στο φάσμα και, εκτός του ότι δεν θα το καταλάβαινα αν δεν μου το είχε πει, ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία (στην κυριολεξία), πολύ επιτυχημένος και με μία ευτυχισμένη οικογέναια, οπότε...
         
        Να πω πως το παιδάκι γενήθηκε με καισαρική λίγες μέρες πριν τους 9 μηνες, χαμηλό σχετικά βάρος. Γενικά έως τώρα παλεύουμε με το βάρος του (είναι απελπιστικά χαμηλά, και μάλιστα όταν κάποια στιγμή άρχισε να ανεβαίνει η γιατρός του μας έδωσε ελεεινές διατροφικές συμβουλές που τον ξανάριξαν... και ήταν και αναπτυξιολόγος!), ενώ ταυτόχρονα είναι και πολύ ψηλός.
         
        Σε αναμονή του ραντεβού όταν αυτό γίνει με τον ειδικό, ήθελα να ρωτήσω: τί θα μπορούσα να κάνω στην ηλικία του; Τί παιχνίδια και δραστηριότητες θα συνιστούσατε;
         
        Αυτά τα ολίγα και ευχαριστώ που με ακούσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με το κατεβατό!