Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Καλά και λιιιιιγο τάμπλετ (όχι στο 3χρονο εννοείται). Υπάρχουν ωραίες εκπαιδευτικές εφαρμογές.:P

 

Κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια.... Εμένα είναι μικρά ακόμα και έχω εξορκίσει τηλεοράσεις και ηλεκτρονικά...


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Εγώ ξέρω μερικούς!:roll::roll::lol::lol:

 

Συμφωνώ στο ότι σπρώχνουμε ελαφρώς το παιδί σε κάτι που πιστεύουμε ότι ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του... ή θα το βοηθήσει πχ να κοινωνικοποιηθεί κτλ. Αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να του αρέσει κιόλας. Να μην το βλέπει σαν αγγαρεία.

Εξαρτάται όμως και από την ηλικία του παιδιού.

 

Επίσης προσοχή να μην γεμίζουμε όλες τις ώρες του παιδιού με οργανωμένες δραστηριότητες, προκειμένου να "εμπλουτίζουμε" το βιογραφικό του.:roll::roll: Χρειάζεται και λίγος ελεύθερος χρόνος και λίγο ελεύθερο παιχνίδι.

 

και σ' αυτό συμφωνώ...νομίζω ότι ειδικά αν το παιδί είναι όλη μέρα σχολείο, δε χρειάζονται απαραίτητα έξτρα δραστηριότητες

 

Πολύς ελεύθερος χρόνος και αρκετό ελεύθερο παιχνίδι θα έλεγα.... Παιχνίδι, ε; Όχι τάμπλετ και τηλεόραση.... ;)

 

Καλά και λιιιιιγο τάμπλετ (όχι στο 3χρονο εννοείται). Υπάρχουν ωραίες εκπαιδευτικές εφαρμογές.:P

 

πονεμένο θέμα... γιατί όσο και να προσπαθείς να μην έχει επαφές με τέτοια το 3χρονο, το 3χρονο μια χαρά τα καταφέρνει να ''ζητιανεύει'' το τάμπλετ από το 6χρονο...

-τελείως εκτός θέματος-:cool:

LRaHp2.pngHw9ip2.png
Δημοσιεύτηκαν
Κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια.... Εμένα είναι μικρά ακόμα και έχω εξορκίσει τηλεοράσεις και ηλεκτρονικά...

 

Κοίτα, δεν το έχω σαν δραστηριότητα.. Ότι σήμερα θα κάνουμε 1 ώρα τάμπλετ.:-D:grin: Εννοείται...

 

Αλλά από μία ηλικία και πέρα θα βλέπει γύρω του το παιδί τάμπλετ, τηλεοράσεις, dvd. Δεν μπορείς να το αποκόψεις εντελώς και ίσως δεν πρέπει κιόλας. Μπορείς όμως να ελέγχεις τι βλέπει-παίζει και για πόση ώρα και να τα απομυθοποιήσει κιόλας. Δεν μπορείς να τα εξαφανίσεις...

Δημοσιεύτηκαν

Tα παιδιά μας σε μικρή ηλικία, προσχολικη π.χ, σε λίγες περιπτώσεις έχουν προτιμησεις τα ίδια, σε κάποιες τα στέλνουμε σε μία δραστηριότητα γιατί θέλουμε όντως να μάθουν κατι που θεωρούμε βασικό, τους αρέσει δεν τους αρέσει (π.χ. υπάρχει η θεωρία ότι όσο πιο μικρά ξεκινησουν ξένες γλώσσες τόσο πιο καλά μαθαίνουν, ή μπορεί για κάποιο παιδάκι να υπάρχει θέμα υγείας που υπαγορεύει κάποια δραστηριότητα) αλλά σε πολλές βγάζουμε στις δραστηριότητες τους αυτό που εμεις θα θέλαμε να κάνουμε ή που ονειρευόμαστε για τα παιδιά μας και προσπαθούμε να τα σπρώξουμε εκεί. Δεν καταλαβαινω γιατί αυτό είναι προσβλητικό, είναι αναμενόμενο ο γονιός να βγάλει και το απωθημένο του στο παιδί, και να έχει κάποια όνειρα για το παιδί του.

 

Αν ο γονιός δεν είχε απωθημένο με το μπαλέτο, δεν ονειρευόταν μια μικρή μπαλαρίνα ή δεν ξέρω τι άλλο, δε θα έγραφε ένα τετράχρονο στο μπαλέτο, θα το άφηνε να στριφογυρίζει στο σαλόνι. Η αν πίστευε ότι χρειάζεται κάποια δραστηριότητα για λόγους άσκησης, θα έκανε ένα δοκιμαστικό και στο μπαλέτο, και στο ταε κβο ντο, και στο ποδόσφαιρο και στην πισίνα, και θα ρώταγε μετά το μικρό τι ήταν πιο ωραίο. Οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε δραστηριότητες στις οποίες προσπαθούμε να σπρώξουμε τα μικρά μας, ή δραστηριότητες που δε θέλουμε να κάνουν. Ανθρώπινο είναι. Και εφόσον τους δώσουμε την επολογή να αρνηθούν, δεν παθαίνουν και κάτι. Αλλά ότι υπάρχουν γονείς που νιώθουν μια αναγκη από τον παιδικό το μικρό να χτίσει το βιογραφικό του, υπάρχουν.

Δημοσιεύτηκαν

Υπάρχει και η κατηγορία που γράφει το παιδί σε μια δραστηριότητα απλώς και μόνο για να περάσει καλά το παιδί εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή...

πχ μπορεί να γράψω την κόρη μου μπαλέτο, ούτε γιατί σκοπεύω να την κάνω μπαλαρίνα, ούτε γιατί ήθελα εγώ να γίνω μπαλαρίνα και δεν μπόρεσα, ούτε προκειμένου να γίνει πιο ευλύγιστη... Απλώς γιατί μπορεί να έχει κοντά μου μια σχολή μπαλέτου και να της αρέσει.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Υπάρχει και η κατηγορία που γράφει το παιδί σε μια δραστηριότητα απλώς και μόνο για να περάσει καλά το παιδί εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή...

πχ μπορεί να γράψω την κόρη μου μπαλέτο, ούτε γιατί σκοπεύω να την κάνω μπαλαρίνα, ούτε γιατί ήθελα εγώ να γίνω μπαλαρίνα και δεν μπόρεσα, ούτε προκειμένου να γίνει πιο ευλύγιστη... Απλώς γιατί μπορεί να έχει κοντά μου μια σχολή μπαλέτου και να της αρέσει.

 

Αν το μονο που έχεις κοντά είναι μια σχολή μπαλέτου, λογικό. Αν έχεις κοντα μία σχολή μπαλέτο και μία τζούντο και το παιδί πει μπαλέτο, προφανώς. Αν έχεις κοντα 3-4 σχολές και πας το παιδί μόνο στο μπαλέτο, αυτό συνήθως είναι το απωθημενο ή το όνειρο. Δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό εξάλλου.

Αλλά επειδή πάω και στοιχημα ότι αν τα παιδιά μας τα δοκιμαζαν όλα, δεν μπορεί, θα υπήρχαν και 5 κορίτσια στα 30 προνήπια της ακαδημίας ποδοσφαίρου και θα υπήρχαν και 2-3 αγόρια στην αντίστοιχη ταξη μπαλέτου, δεν έχω πειστεί ότι το κριτήριο είναι μόνο το τι αρέσει στο παιδί ;)

Δημοσιεύτηκαν
Αν το μονο που έχεις κοντά είναι μια σχολή μπαλέτου, λογικό. Αν έχεις κοντα μία σχολή μπαλέτο και μία τζούντο και το παιδί πει μπαλέτο, προφανώς. Αν έχεις κοντα 3-4 σχολές και πας το παιδί μόνο στο μπαλέτο, αυτό συνήθως είναι το απωθημενο ή το όνειρο. Δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό εξάλλου.

Αλλά επειδή πάω και στοιχημα ότι αν τα παιδιά μας τα δοκιμαζαν όλα, δεν μπορεί, θα υπήρχαν και 5 κορίτσια στα 30 προνήπια της ακαδημίας ποδοσφαίρου και θα υπήρχαν και 2-3 αγόρια στην αντίστοιχη ταξη μπαλέτου, δεν έχω πειστεί ότι το κριτήριο είναι μόνο το τι αρέσει στο παιδί ;)

 

έχεις ενα πόιντ, αλλά νομίζω ότι τα συγκεκριμένα -μπαλέτο και ποδόσφαιρο- είναι απλά κάπως ''ταμπού'', ξέρεις ''ο γιος μας μπαλέτο :shock:''και τα συναφή που δυστυχώς ακόμη υπάρχουν....παρόλα αυτά, θέλω να πιστεύω ότι το αγοράκι πχ που θα του άρεσε το μπαλέτο, μπορεί μεν να μην πάει μπαλέτο, όμως θα το στείλουν οι γονείς του παραδοσιακούς χορούς (παρόμοιο) ή το κοριτσάκι που θα του άρεσε το ποδόσφαιρο, μπορεί να μην καταλήξει να μαθαίνει ποδόσφαιρο, αλλά τένις ή μπάσκετ. θέλω να πω ότι οι περισσότεροι γονείς πιστεύω -και ελπίζω, η Danaerys_T με προβλημάτισε- ότι οι περισσότεροι τουλάχιστον γονείς ενδιαφέρονται για τις προτιμήσεις των παιδιών!

LRaHp2.pngHw9ip2.png
Δημοσιεύτηκαν

Σοβαρά τώρα; Οι δραστηριότητες προφανώς δεν είναι απαραίτητες. Απαραίτητο για τα παιδιά είναι το σχολείο και το παιχνίδι.

Οι δραστηριότητες χωρίζονται για μένα σε δυο ειδών. Στις αθλητικές και στις διασκεδαστικές, χωρίς να σημαίνει αυτόματα πως το 1ο δεν είναι και το 2ο ταυτόχρονα. Όταν ένα παιδί, που παράλληλα είναι αφρατούλικο, σου ζητάει απεγνωσμένα να το πας γυμναστική (τη στιγμή που πέρυσι έκαναν 4/5 φορές την εβδομάδα γυμναστική στο σχολείο), το πας. Γιατί ΚΑΙ το θέλει, και το χρειάζεται. Όχι, δεν την βλέπω αθλήτρια στο μέλλον. Αν γίνει, θα είναι κάτι που θα έλθει γιατί θα το έχει θελήσει.

Ομοίως, ήθελε να συνεχίσει τη ζωγραφική (που ανήκει στη 2η κατηγορία για εμένα) οπότε έχουμε μια δραστηριότητα ανά κατηγορία. Επειδή τις θέλει. Η μόνη μας παρέμβαση ήταν όταν τον Σεπτέμβρη της ζητήσαμε να επιλέξει δραστηριότητες, που της είπαμε πως δεν θα είναι και οι δυο "δημιουργικές" αλλά η μια θα είναι απαραιτήτως αθλητική (χορός, γυμναστική, πολεμικές τέχνες).

Αν δεν της άρεσε εν τέλει η ρυθμική, θα πήγαινε χορό. Δεν θα της άρεσε ο χορός; Θα βρίσκαμε μια πολεμική τέχνη. Η μικρή μου ξαδέλφη πέρασε απ όλα και κατέληξε εκεί.

Ζούμε στην εποχή των επιλογών. Και προτιμώ να βρίσκεται το παιδί κάθε μέρα επί 1 ώρα σε κάποια δραστηριότητα απ το να βρίσκεται στο σπίτι και να πέφτει στην τηλεόραση ή το τάμπλετ. Υπάρχουν και αυτά αλλά όχι στην ημερήσια διάταξη και όχι για πάνω από 1 ώρα χωρίς διάλειμμα (οφθαλμίατρος speaking).

pJO3p2.pngB6Ndp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Η κορη μου στα 7 της ηθελε να παει μπαλετο. Δεν σας κρυβω οτι θεωρω πολυ χαριτωμενα τα κοριτσακια οταν κανουν μπαλετο. Παρ ολα αυτα δεν την εστρεψα προς τα εκει. Μονη της ηρθε μια μερα και μου το ειπε. Ετυχε να υπαρχει και σχολη εκει κοντα πηγε.. Ε!!! μια που πηγε και μια που δεν ξαναπηγε. Ηταν πιο "βαρια" απο τα υπολοιπα κοριτσακια, κατι δεν της αρεσε και τελος.. και οταν πει τελος η κορη μου ειναι τελος. Δεν πα να κανεις 53 τεμεναδες!!!! Το ιδιο και ο γιος μου. επειδη κλωτσαει με το αριστερο ηθελαν με το ζορι να τον παρουν σε ομαδα. Ε δεν πηγε.. δεν του αρεσουν τα ομαδικα αθληματα.. Εχει κολλημα με την ποδηλασια.. Η αληθεια ειναι οτι τιποτα απο αυτα που κανουν τα παιδια μου δεν εχω απωθημενο και οπως ειπα μαλλον εχει παιξει ρολο η δικη μου παιδικη ηλικια και το ζορι σε αυτο που δεν μου αρεσε.

Τωρα.. τα παιδια μπορει να εχουν μια κλιση που ισως φανει απο πολυ μικρα αλλα ισως φανει και σε μεγαλη ηλικια. Δεν ξερω τι κερδιζουν και τι χανουν εαν ο γονιος το αντιληφθει οταν το παιδι εχει μεγαλωσει πια, ή τι κερδιζουν και τι χανουν αν η κλιση φανει απο νωρις και μπουν σε ενα προγραμμα. Η αληθεια ειναι οτι και ολοι οι ανθρωποι δεν λειτουργουν το ιδιο. Ξερω γραφω αρκετα μπερδεμενα, οπως τα εχω και στο μυαλο μου μπερδεμενα...

Δημοσιεύτηκαν
Tα παιδιά μας σε μικρή ηλικία, προσχολικη π.χ, σε λίγες περιπτώσεις έχουν προτιμησεις τα ίδια, σε κάποιες τα στέλνουμε σε μία δραστηριότητα γιατί θέλουμε όντως να μάθουν κατι που θεωρούμε βασικό, τους αρέσει δεν τους αρέσει (π.χ. υπάρχει η θεωρία ότι όσο πιο μικρά ξεκινησουν ξένες γλώσσες τόσο πιο καλά μαθαίνουν, ή μπορεί για κάποιο παιδάκι να υπάρχει θέμα υγείας που υπαγορεύει κάποια δραστηριότητα) αλλά σε πολλές βγάζουμε στις δραστηριότητες τους αυτό που εμεις θα θέλαμε να κάνουμε ή που ονειρευόμαστε για τα παιδιά μας και προσπαθούμε να τα σπρώξουμε εκεί. Δεν καταλαβαινω γιατί αυτό είναι προσβλητικό, είναι αναμενόμενο ο γονιός να βγάλει και το απωθημένο του στο παιδί, και να έχει κάποια όνειρα για το παιδί του.

 

Αν ο γονιός δεν είχε απωθημένο με το μπαλέτο, δεν ονειρευόταν μια μικρή μπαλαρίνα ή δεν ξέρω τι άλλο, δε θα έγραφε ένα τετράχρονο στο μπαλέτο, θα το άφηνε να στριφογυρίζει στο σαλόνι. Η αν πίστευε ότι χρειάζεται κάποια δραστηριότητα για λόγους άσκησης, θα έκανε ένα δοκιμαστικό και στο μπαλέτο, και στο ταε κβο ντο, και στο ποδόσφαιρο και στην πισίνα, και θα ρώταγε μετά το μικρό τι ήταν πιο ωραίο. Οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε δραστηριότητες στις οποίες προσπαθούμε να σπρώξουμε τα μικρά μας, ή δραστηριότητες που δε θέλουμε να κάνουν. Ανθρώπινο είναι. Και εφόσον τους δώσουμε την επολογή να αρνηθούν, δεν παθαίνουν και κάτι. Αλλά ότι υπάρχουν γονείς που νιώθουν μια αναγκη από τον παιδικό το μικρό να χτίσει το βιογραφικό του, υπάρχουν.

 

Διαφωνώ. Αφού έχω αποφασίσει να απασχολήσω το παιδί μου σε μια δραστηριότητα εννοείται πως θα το γράψω μπαλέτο εφόσον όλη μέρα χορεύει. Με τον τρόπο του μου δείχνει πως θα διασκεδαζε. Αν όμως επέλεγα το μπαλέτο ενώ το παιδί μου δεν αρέσκεται στο χορό εκεί κάποιο θέμα έχω... Επίσης δε νομίζω ότι οι περισσότεροι γονείς επιλέγουμε δραστηριότητα με βάση τα δικά μας θέλω ή ήθελα αλλά με βάση το που πιστεύουμε ότι θα διασκεδάσει το παιδί μας ή τι θα του ήταν ωφελημο στην ψυχοκινητική του ανάπτυξη. Μιλάμε πάντα για μικρά παιδιά προσχολικής ηλικίας.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Tα παιδιά μας σε μικρή ηλικία, προσχολικη π.χ, σε λίγες περιπτώσεις έχουν προτιμησεις τα ίδια, σε κάποιες τα στέλνουμε σε μία δραστηριότητα γιατί θέλουμε όντως να μάθουν κατι που θεωρούμε βασικό, τους αρέσει δεν τους αρέσει (π.χ. υπάρχει η θεωρία ότι όσο πιο μικρά ξεκινησουν ξένες γλώσσες τόσο πιο καλά μαθαίνουν, ή μπορεί για κάποιο παιδάκι να υπάρχει θέμα υγείας που υπαγορεύει κάποια δραστηριότητα) αλλά σε πολλές βγάζουμε στις δραστηριότητες τους αυτό που εμεις θα θέλαμε να κάνουμε ή που ονειρευόμαστε για τα παιδιά μας και προσπαθούμε να τα σπρώξουμε εκεί. Δεν καταλαβαινω γιατί αυτό είναι προσβλητικό, είναι αναμενόμενο ο γονιός να βγάλει και το απωθημένο του στο παιδί, και να έχει κάποια όνειρα για το παιδί του.

 

Αν ο γονιός δεν είχε απωθημένο με το μπαλέτο, δεν ονειρευόταν μια μικρή μπαλαρίνα ή δεν ξέρω τι άλλο, δε θα έγραφε ένα τετράχρονο στο μπαλέτο, θα το άφηνε να στριφογυρίζει στο σαλόνι. Η αν πίστευε ότι χρειάζεται κάποια δραστηριότητα για λόγους άσκησης, θα έκανε ένα δοκιμαστικό και στο μπαλέτο, και στο ταε κβο ντο, και στο ποδόσφαιρο και στην πισίνα, και θα ρώταγε μετά το μικρό τι ήταν πιο ωραίο. Οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε δραστηριότητες στις οποίες προσπαθούμε να σπρώξουμε τα μικρά μας, ή δραστηριότητες που δε θέλουμε να κάνουν. Ανθρώπινο είναι. Και εφόσον τους δώσουμε την επολογή να αρνηθούν, δεν παθαίνουν και κάτι. Αλλά ότι υπάρχουν γονείς που νιώθουν μια αναγκη από τον παιδικό το μικρό να χτίσει το βιογραφικό του, υπάρχουν.

 

Προσβλητικό δεν είναι, προβληματικό όμως είναι... δηλ. άμα εγώ θέλω σώνει και καλά το παιδί μου να γίνει γιατρός και αυτό δεν θέλει για κανένα λόγο κρίμα δεν είναι να πάρει στο λαιμό του τους υπολοίπους?? έχω γνωρίσει άτομο στο παρελθόν που έκανε καμία 10αρια χρόνια την Ιατρική γιατί το ήθελαν οι γονείς του και όχι ο ίδιος... δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του μήπως πάω κατά λάθος σε αυτόν καμία φορά, στην περίπτωση που την τελείωσε τελικά..

επίσης για εμένα είναι τραγικό να πάει μία μαμά π.χ. το παιδί της κολυμβητήριο, αυτό να μην θέλει και να κάθεται να κλαίει μέσα στην πισίνα καθόλη την διάρκεια του "μαθήματος".. το συγκεκριμένο παιδάκι απλώς μίσησε το νερό... η μαμά του μετά από 3 μήνες συνεχούς κλάματος εδέησε να το σταματήσει...

κορίτσια οι δραστηριότητες είναι για να περνάνε τα παιδιά καλά μετά από μία κουραστική μέρα στο σχολείο... τώρα αν κάποιο παιδί έχει ταλέντο ή κλίση θα φανεί είτε νωρίς είτε πιο αργά..

χαλαρώστε γενικώς!!!

Ζήτω η παιδική χαρά!!!

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ πάλι γιατί δεν καταλαβαίνω γιατί το θέμα "δραστηριότητα" έχει μπει τόοοοοσο πολύ στη ζωή μας και θεωρείται εντελώς αυτονόητο...δηλαδή αν ένα πιτσιρίκι δεν κάνει κάτι θα υστερεί σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά ή αυτό σημαίνει ότι ντε και καλά θα κολλήσει στην τηλεόραση μέχρι να πέσει για ύπνο? Ειλικρινής απορία, δεν ξέρω γιατί η δικιά μου είναι μικρούλα. Εγώ πήγα μπαλέτο αλλά έκανα μόνο 2 χρόνια, μετά πού και πού δοκίμαζα κάποιο άθλημα, αλλά το σταματούσα. Και αθλητισμό έκανα κυρίως τα ΣΚ, όχι καθημερινές μετά το σχολείο. Εδώ μαμάδες συζητάνε για 2 και 3 δραστηριότητες :confused:

Δημοσιεύτηκαν

Άντε πάλι... Οι δραστηριότητες είναι για να περνάνε τα παιδιά όμορφα απογεύματα επεκτείνοντας τους ορίζοντές τους. Χωρίς πίεση (είδα μαμά να σέρνει παιδάκι στη ρυθμική και αυτό κλαίγοντας να λέει "μαμά δεν θελω σε παρακαλώ" και αυτή επέμενε. Ήθελα να τη χτυπήσω πραγματικά). Η εποχή μας δίνει τις δυνατότητες να το κάνουμε. ΠΡΟΦΑΝΩΣ και ένα παιδί που δεν απασχολείται κάπου τα απογεύματα δεν υστερεί από κάποιο άλλο όπως το εννοείς πουλχερία... Τι είναι το παιδί για να υστερεί σε δεξιότητες; Υπάλληλος προς πρόσληψη; Εκτός και αν μιλάμε για κατάκτηση γνώσης (πχ ξένη γλώσσα). Τέλος πάντων, όταν μεγαλώσει το παιδάκι σου μας ξαναλες την άποψή σου.

Τώρα περί πολλών δραστηριοτήτων... Παιδί φίλης μου έχει όλα τα απογεύματα υπερφορτωμένα. Ενόργανη σε επίπεδο αθλήτριας πια, καθημερινά μια ώρα. Ζωγραφική 1 φορά την εβδομάδα 1.5 ώρα. Αγγλικά 3 φορές την εβδομάδα. Μιλάω για παιδί 10 ετών που ΖΗΤΑΕΙ να τα κάνει όλα, δεν θέλει να σταματήσει κανένα και αδιαμαρτύρητα διαβάζει τα μαθήματά της μετά απ την φορτωμένη της μέρα, με χαμόγελο. Η μαμά της μου λεει "δεν έχω το δικαίωμα να της αρνηθώ δραστηριότητα, τα θέλει ΟΛΑ!"

Το παιδί καθοδηγεί, εμείς ακολουθούμε

pJO3p2.pngB6Ndp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Πριν μεγαλώσει η κόρη μου είχα κι εγώ την ίδια άποψη με την Πουλχερία, ότι οι δραστηριότητες είναι μόδα της εποχής σε ό,τι αφορά την ποσότητα. Κι εγώ έχω στο περιβάλλον μου οικογένειες που τα παιδιά τους κάνουν από 2 αθλήματα, μουσική, ζωγραφική και ξένη γλώσσα... και μόνο που το άκουγα έβγαινε εμένα η γλώσσα μου.

Όσο μεγάλωνε η κόρη μου, όμως, έβλεπα ότι υπήρχε μια ενεργητικότητα που ναι μεν μπορούσε να διοχετευτεί σε καθημερινή βάση στα πάρκα και τις παιδικές χαρές, έκρινα όμως ότι θα ωφελούσε να διοχετευτεί πιο οργανωμένα και στοχευμένα μέσω κάποιας δραστηριότητας. Κι έτσι καταλήξαμε στην επιλογή 2 δραστηριοτήτων έχοντας κατά νου, βέβαια, ότι ίσως μελλοντικά χρειαστεί να διακόψουμε μία ανάλογα με τις αντοχές και τις προτιμήσεις της μικρής.

Προς το παρόν, όχι απλά απολαμβάνει τις δραστηριότητές της, αλλά πλέον έχει μάθει και το πρόγραμμά της και νιώθει την "ευθύνη" (όχι ως βάρος, μην παρεξηγηθώ) να το τηρήσει.

Επίσης, επειδή είναι αρκετά ζωηρό παιδί, βλέπω μετά από μόλις 1 μήνα δραστηριοτήτων ότι έχει βελτιωθεί αρκετά σε ό,τι αφορά τη συγκέντρωσή της, την ικανότητά της να εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, αλλά και την πειθαρχία της. Πλέον, δε χρειάζεται να πω κάτι 1000 φορές μέχρι να γίνει (π.χ. βάλε τα παπούτσια σου), αλλά ανταποκρίνεται άμεσα. Μέχτι πρότινως δεν ντυνόταν μόνη της (δεν ήθελε), πλέον το έχουμε κατακτήσει και αυτό και θεωρώ, ότι συνέβαλαν στην "αυτονόμησή" της σε ορισμένα θέματα οι 2 δραστηριότητες που παρακολουθεί.

Δημοσιεύτηκαν

επίσης για εμένα είναι τραγικό να πάει μία μαμά π.χ. το παιδί της κολυμβητήριο, αυτό να μην θέλει και να κάθεται να κλαίει μέσα στην πισίνα καθόλη την διάρκεια του "μαθήματος".. το συγκεκριμένο παιδάκι απλώς μίσησε το νερό... η μαμά του μετά από 3 μήνες συνεχούς κλάματος εδέησε να το σταματήσει...

 

Τι μου θύμισες τώρα! Θυμάμαι σε κάποια φάση σε πρόγραμμα κολυμβητηρίου για 3-7 χρονών παιδάκια, καμιά 30 αριά παιδάκια στην πισίνα χωρισμένα σε ομάδες, με προπονητές μέσα και έξω από το νερό, γονείς να κάθονται πιο πέρα και να κάνουν πηγαδάκια κλπ, η συνηθισμένη βαβούρα του χώρου. Και πάνω από όλα το σαματα, να ξεχωρίζει η φωνή ενός 50άρη που ούρλιαζε με άγριο τόνο: "Όχι δε θα βγεις, δε θα σε πάω σπίτι κλπ" σε ένα παιδάκι από τα μικρότερα, να ήταν 3μιση χρονών, 4 το πολύ, το οποίο είχε καθήσει σε μία γωνίτσα και δεν ήθελε να κολυμπήσει. Προσπαθούσε η δασκάλα να το πάρει αγκαλιά, να του δώσει παιχνίδια κλπ, τίποτα. Έχω δει ότι σε άλλες τέτοιες φάσεις ενθαρρύνουν το μικρό να κάτσει έξω από το νερό να παίξει, ή και με το μπουρνούζι με τους γονείς, μήπως συνηθίσει μετά από 2-3 φορές. Ο πατέρας όμως να επιμένει ότι το παιδί πρέπει να μπει στο νερό και να ουρλιάζει. Σε κάποια φάση που το μικρό είχε πλαντάξει και η δασκάλα ζήτησε από τον πατέρα να ηρεμήσει και να πάρει το παιδάκι γιατί έτσι δε γίνεται, γυρνάει αυτός στο μικρό και φωνάζει "Ρεζίλι με έκανες, βλέπεις όλα τα παιδιά μεσα, εσύ κάνεις σαν αδερφή!"


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Εγώ πάλι γιατί δεν καταλαβαίνω γιατί το θέμα "δραστηριότητα" έχει μπει τόοοοοσο πολύ στη ζωή μας και θεωρείται εντελώς αυτονόητο...δηλαδή αν ένα πιτσιρίκι δεν κάνει κάτι θα υστερεί σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά ή αυτό σημαίνει ότι ντε και καλά θα κολλήσει στην τηλεόραση μέχρι να πέσει για ύπνο? Ειλικρινής απορία, δεν ξέρω γιατί η δικιά μου είναι μικρούλα. Εγώ πήγα μπαλέτο αλλά έκανα μόνο 2 χρόνια, μετά πού και πού δοκίμαζα κάποιο άθλημα, αλλά το σταματούσα. Και αθλητισμό έκανα κυρίως τα ΣΚ, όχι καθημερινές μετά το σχολείο. Εδώ μαμάδες συζητάνε για 2 και 3 δραστηριότητες :confused:

 

Που να δεις εγω που τα δύο μου μεγάλα παιδιά είναι σε φάση ξένη γλώσσα, δύο αθλήματα, μουσική και βρέθηκα πλέον να ουρλιάζω το φθινόπωρο στην κόρη μου ΟΧΙ ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΑ να με ακούει όλο το τετράγωνο. Βεβαια είναι ηλικία που επιλέγουν και έχουν άποψη, δεν είναι πια μωρά, το μόνο που δεν έδωσα επιλογή ήταν ότι πρέπει να μάθουν Αγγλικά. Ειδικα μουσική έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου αν μπορούμε να το πάμε πιο χαλαρά, εκτός προγράμματος εθνικού ωδείου, π.χ. στο σπίτι χωρίς εξετάσεις (είναι και απίστευτα τα δίδακτρα δυστυχώς) και με κοιτάνε σα να έχω τρελαθεί.

 

Σοβαρά τώρα, δυστυχως υπάρχουν καποια πράγματα που δεν τα καλύπτει το μέσο σχολειο, με πρώτο που σκέφτομαι τις ξένες γλώσσες. Στο δημόσιο σχολείο, τουλάχιστον της δικής μου περιοχής, ξένη γλώσσα στο σχολείο δεν μπορεί να μάθει το παιδί, πέρα απο τα πολυ στοιχειώδη. Τρώνε ώρες τη βδομάδα και δε μαθαίνουν σχεδόν τίποτα. Οπότε αν είναι κάτι που σε ενδιαφέρει για το παιδί σου, δεν έχεις επιλογή.

Και ανάλογα με τη γειτονιά που ζεις, πιθανότατα το παιδί δεν εχει και χώρο να παίξει να εκτονωθεί, οπότε προκύπτει και η ανάγκη για αθλητική δραστηριότητα. Θυμάμαι μικρή ότι παίζαμε 2-3 ώρες το απόγευμα στην αυλή με τα γειτονάκια ή τα αγόρια παίζαν στην πλατεία ποδόσφαιρο. Αυτό πλέον γενικά δεν υπάρχει και πολυ, οπότε αν δε θες να περνά τη μέρα το παιδί στους 4 τοίχους, καταλήγεις σε ένα άθλημα για να κινείται.

Δημοσιεύτηκαν
Που να δεις εγω που τα δύο μου μεγάλα παιδιά είναι σε φάση ξένη γλώσσα, δύο αθλήματα, μουσική και βρέθηκα πλέον να ουρλιάζω το φθινόπωρο στην κόρη μου ΟΧΙ ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΑ να με ακούει όλο το τετράγωνο. Βεβαια είναι ηλικία που επιλέγουν και έχουν άποψη, δεν είναι πια μωρά, το μόνο που δεν έδωσα επιλογή ήταν ότι πρέπει να μάθουν Αγγλικά. Ειδικα μουσική έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου αν μπορούμε να το πάμε πιο χαλαρά, εκτός προγράμματος εθνικού ωδείου, π.χ. στο σπίτι χωρίς εξετάσεις (είναι και απίστευτα τα δίδακτρα δυστυχώς) και με κοιτάνε σα να έχω τρελαθεί.

 

Σοβαρά τώρα, δυστυχως υπάρχουν καποια πράγματα που δεν τα καλύπτει το μέσο σχολειο, με πρώτο που σκέφτομαι τις ξένες γλώσσες. Στο δημόσιο σχολείο, τουλάχιστον της δικής μου περιοχής, ξένη γλώσσα στο σχολείο δεν μπορεί να μάθει το παιδί, πέρα απο τα πολυ στοιχειώδη. Τρώνε ώρες τη βδομάδα και δε μαθαίνουν σχεδόν τίποτα. Οπότε αν είναι κάτι που σε ενδιαφέρει για το παιδί σου, δεν έχεις επιλογή.

Και ανάλογα με τη γειτονιά που ζεις, πιθανότατα το παιδί δεν εχει και χώρο να παίξει να εκτονωθεί, οπότε προκύπτει και η ανάγκη για αθλητική δραστηριότητα. Θυμάμαι μικρή ότι παίζαμε 2-3 ώρες το απόγευμα στην αυλή με τα γειτονάκια ή τα αγόρια παίζαν στην πλατεία ποδόσφαιρο. Αυτό πλέον γενικά δεν υπάρχει και πολυ, οπότε αν δε θες να περνά τη μέρα το παιδί στους 4 τοίχους, καταλήγεις σε ένα άθλημα για να κινείται.

΅Εγω την ξενη γλωσσα δεν την θεωρω δραστηριοτητα αλλα αναγκαιο κακο.. και 2 και 3.. Στο σχολειο οπως λες δεν μαθαινουν ή για να μην το γενικευσω, σπανια θα γινει σωστο το μαθημα και δεν θα χρειαστει υποστηριξη εκτος σχολειου.

Δραστηριοτητα θεωρω κατι που το παιδι θα περναει καλα. Γι αυτο δεν μπορω να καταλαβω τα κλαματα στην πισινα, τα ζορια και τα βρισιδια των γονιων στα παιδια για καλυτερη επιδοση στην ποδηλασια (το εχω ζησει απο κοντα αυτο σε αγωνες), κοριτσακια να θελουν καρατε και να κλαινε γιατι η μαμα τα θεωρει χαριτωμενα μεσα στην τουτου οποτε το στελνει μπαλετο. Οι δραστηριοτες ειναι καθαρα για τα παιδια..

Α!! και κατι αλλο.. το παιχνιδι στην γειτονια (οσες ειμαστε τυχερες και εχουμε τετοιου ειδους γειτονιες), δεν ειναι χασιμο χρονο. Αντιθετα το παιδι κερδιζει παρα πολλα πραγματα.

Δημοσιεύτηκαν
΅Εγω την ξενη γλωσσα δεν την θεωρω δραστηριοτητα αλλα αναγκαιο κακο.. και 2 και 3.. Στο σχολειο οπως λες δεν μαθαινουν ή για να μην το γενικευσω, σπανια θα γινει σωστο το μαθημα και δεν θα χρειαστει υποστηριξη εκτος σχολειου.

Δραστηριοτητα θεωρω κατι που το παιδι θα περναει καλα. Γι αυτο δεν μπορω να καταλαβω τα κλαματα στην πισινα, τα ζορια και τα βρισιδια των γονιων στα παιδια για καλυτερη επιδοση στην ποδηλασια (το εχω ζησει απο κοντα αυτο σε αγωνες), κοριτσακια να θελουν καρατε και να κλαινε γιατι η μαμα τα θεωρει χαριτωμενα μεσα στην τουτου οποτε το στελνει μπαλετο. Οι δραστηριοτες ειναι καθαρα για τα παιδια..

Α!! και κατι αλλο.. το παιχνιδι στην γειτονια (οσες ειμαστε τυχερες και εχουμε τετοιου ειδους γειτονιες), δεν ειναι χασιμο χρονο. Αντιθετα το παιδι κερδιζει παρα πολλα πραγματα.

 

αυτό πρέπει να το καταλάβουν και οι γονείς όμως!! :):)

Ζήτω η παιδική χαρά!!!

Δημοσιεύτηκαν
Δεν διαφωνώ με αυτά που λες αλλά για εμένα δεν είναι υποχρεωτικό να έχεις ένα παιδί συνομήλικο για να μπορείς να έχεις άποψη για κάτι.. μπορεί να έχεις στον κύκλο σου ανήψια, βαπτιστήρια, παιδιά φίλων που να τα ζεις από πολύ κοντά οπότε να βλέπεις τι παίζει και σε άλλες ηλικίες..

από εκεί και πέρα σε ότι αφορά τις δραστηριότητες προσωπικά πιστεύω ότι πολλά παιδιά είναι "φορτωμένα" με πολλές δραστηριτότητες όχι για το θέλουν οπωσδήποτε τα ίδια αλλά πιο πολλοί οι γονείς... το βασικό όπως είπα και πριν είναι τα παιδιά να πάνε σε αυτές που θέλουν τα ίδια και γενικά να μην είναι κάθε μέρα γιατί αυτό κουράζει!

 

Για να πω και εγώ την άποψη μου που έχω και παιδί στο Γυμνάσιο άρα μπορώ να μιλάω (πλάκα κάνω μην παρεξηγηθώ), είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα για ένα μικρό παιδάκι 4-5 χρονών που δοκιμάζει πράγματα, και για ένα μεγαλύτερο παιδί. Κάτι που ξεκίνησε ως διασκέδαση, μετά από μία φάση, είναι συχνά δύσκολο να το σταματήσεις.

 

Να δώσω μερικά παραδείγματα:

Τα παιδιά μου όλα επέλεξαν να μάθουν ένα μουσικό όργανο. Μετά από τα πρώτα χρόνια, παύει να είναι μόνο διασκέδαση, και μπαίνει και το θέμα ότι έρχεται και η υποχρεώση. Μπορεί δηλαδή κιθάρα να ξεκίνησες να μάθεις, αλλά να κάνεις και τα θεωρητικά και τα 3 χρόνια πιάνο γιατί σκέφτεσαι ότι αμαρτία είναι να μην το πάρεις το πτυχίο τελικά αφού πας καλά (είτε με πίεση από την πλευρά του γονιού που πληρώνει πολλά για τα μαθήματα και θα ήθελε να υπάρχει και ένα πτυχίο μήπως χρειαστεί, είτε και από το ίδιο το παιδί μετά από μία ηλικία, που συνειδητοποιεί τι θα πει πτυχίο, ότι κάποιοι συνομηλικοί θα πάνε προς τα εκεί κλπ). Οπότε κάτι που ξεκίνησε ως καθαρά διασκέδαση, αρχίζει και έχει και έχει και το στοιχείο της υποχρέωσης μέσα πια, ειδικά από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και πέρα, και αρχίζει και να θέλει και πολλή μελέτη. Μπορεί να αρέσει στο παιδί, αλλά δεν παύει να είναι κουραση.

 

Ανάλογα και με αθλήματα. Κάνουν π.χ. τα παιδιά μου πολεμικές τέχνες, και βλέπω ότι ο ένας μου ο γιος έχει αρχίσει να σκέφτεται άλλα αθλήματα. Αλλά όταν του λέω να δούμε κάτι άλλο, μου απαντά "σε 2 χρόνια, θέλω να έχω τη μαύρη ζώνη". Οπότε θα μπορούσε να κάνει κάτι που αυτή τη στιγμή να του φαινόταν πιο διασκεδαστικό, αλλά εχει και ο ίδιος βάλει ένα στόχο και θέλει να τον φτάσει.

 

Από τη μια υπάρχει προφανώς το θετικό του να μαθαίνουν τα παιδιά να θέτουν στόχους, να κάνουν τον κόπο να τους πετύχουν και να έχουν και την επιβράβευση όταν τα κατάφεραν. Από την άλλη, αρχίζουν οι δραστηριότητες να έχουν μέσα πια και στρες αντί να είναι χαλάρωση, και άντε να βρεις ισορροπία. Δεν έχει και 10 μέρες η ρημάδα η βδομάδα, να πεις χωράει και μια μέρα που θα είναι πλάκα μόνο δυστυχώς.

Δημοσιεύτηκαν

Η μαμά της μου λεει "δεν έχω το δικαίωμα να της αρνηθώ δραστηριότητα, τα θέλει ΟΛΑ!"

Το παιδί καθοδηγεί, εμείς ακολουθούμε

 

Σε αυτό θα διαφωνήσω λίγο. Πρέπει εμείς ως ενήλικες και ως γονείς, να βάζουμε κάποιο όριο ή να δίνουμε κάποια κατεύθυνση όταν πρέπει.

 

Έχω 2 παραδείγματα στον κύκλο μου από παιδιά που υποτίθεται τα θέλουν ΟΛΑ και τα κάνουν αδιαμαρτύρητα. Ένα σωρό διαφορετικές δραστηριότητες, όλα τα απογεύματα και ΣΚ υπερφορτωμένα και αν ρωτήσεις τους γονείς τους, εκείνα το ζητάνε και το χαίρονται κιόλας.

Αν κάτσεις και δεις όμως τα ψιλά γράμματα, τελικά δεν είναι τα παιδιά που το ζητάνε είναι οι γονείς που τα "σπρώχνουν" ή τα πείθουν ότι χρειάζονται όλες αυτές τις δραστηριότητες, τα παιδιά από ενα σημείο και πέρα τα παρατάνε στη μέση και αμέσως η δραστηριότητα που φεύγει αντικαθίσταται με κάτι άλλο, κουράζονται, μένουν πίσω στο σχολείο ή δεν έχουν διάθεση κτλ.

 

Και όλο αυτό για ποιο λόγο;

για να ανακαλύψουν την κλίση τους; αν υπάρχει κλίση σε κάτι νομίζω θα φανεί. Δεν χρειάζεται το παιδί να δοκιμάσει 500 δραστηριότητες προκειμένου να ανακαλύψει την κλίση του.

Για να γεμίζουν τον χρόνο τους; Πρέπει πάντα ο χρόνος να γεμίζει με κάτι οργανωμένο;

Δεν το καταλαβαίνω.

 

Παν μέτρον άριστον. Να κάνει το παιδί τα "υποχρεωτικά", να κάνει και κάτι που απλώς του αρέσει ή έχει ταλέντο. Ως εκεί όμως.

Δημοσιεύτηκαν

 

Και όλο αυτό για ποιο λόγο;

για να ανακαλύψουν την κλίση τους; αν υπάρχει κλίση σε κάτι νομίζω θα φανεί. Δεν χρειάζεται το παιδί να δοκιμάσει 500 δραστηριότητες προκειμένου να ανακαλύψει την κλίση του.

Για να γεμίζουν τον χρόνο τους; Πρέπει πάντα ο χρόνος να γεμίζει με κάτι οργανωμένο;

Δεν το καταλαβαίνω.

 

Παν μέτρον άριστον. Να κάνει το παιδί τα "υποχρεωτικά", να κάνει και κάτι που απλώς του αρέσει ή έχει ταλέντο. Ως εκεί όμως.

Και φτανουμε στο σημειο να αναρωτηθουμε, τι πειραζει εαν ενα παιδι ανακαλυψει την κλιση του στα 13 και οχι στα 4 του χρονια? Γιατι να μην βγει εξω να παιξει απο το να ειναι κλεισμενο σε 4 τοιχους υποχρεωμενο σε κατι που ουσιαστικα το εχουμε σπρωξει εμεις?

Καπου παραπανω διαβασα οτι η δραστηριοτητα σε καποια φαση γινεται υποχρεωση ειδικα στην μουσικη. Γιατι θα πρεπει να γινει υποχρεωση εαν ενα παιδι δεν εχει σκοπο να κανει κατι στην ζωη του? Γιατι θα πρεπει να ζοριστει μετα την κιθαρα να κανει και πιανο για να παρει πτυχιο? Συγνωμη βρε κοριτσια αλλα δεν τα καταλαβαινω ολα αυτα.

Παλι θα μιλησω για το δικο μου παιδι αν και γινομαι κουραστικη. Η δικια μου παει πιανο. Εκανε και θεωρια και μπηκε και στα workshop γιατι το ηθελε. Δεν εχει σκοπο να περασει στο Πανεπιστημιο στο μουσικο τμημα. Φετος συγκεκριμενα αφησε το πιανο και την θεωρια για να διαβασει να περασει αλλου, κρατησε ομως τα workshop που την εχουν ως τραγουδιστρια στο ξενο και τωρα την ζητησαν και στο Ελληνικο. Το συνεχιζει γιατι χαλαρωνει μεσα απο αυτο και περναει καλα. Γιατι θα πρεπει να γινει υποχρεωση και να παρει πτυχια που ποτε μα ποτε δεν θα τα χρησιμοποιησει? Η υποχρεωση σε μια δραστηριοτητα μπορει να οδηγησει ενα παιδι να τα παρατησει ακομη και κλιση να εχει. Ας τα αφησουμε ελευθερα τα παιδια. Ηδη τραβανε πολλα ζορια στο σχολειο.

Καποτε ο γιος μου στην δευτερα δημοτικου, στριμωγμενος απο το σχολειο και απο καποια αλλα πραγματακια που εκανε μου ειχε πει "Εγω μαμα ποτε θα παιξω?".

Δημοσιεύτηκαν

Καποτε ο γιος μου στην δευτερα δημοτικου, στριμωγμενος απο το σχολειο και απο καποια αλλα πραγματακια που εκανε μου ειχε πει "Εγω μαμα ποτε θα παιξω?".

 

Εγώ αυτό έχω βάλει ως όριο. Να έχει πάντα χρόνο για παιχνίδι....

Δημοσιεύτηκαν
Και φτανουμε στο σημειο να αναρωτηθουμε, τι πειραζει εαν ενα παιδι ανακαλυψει την κλιση του στα 13 και οχι στα 4 του χρονια? Γιατι να μην βγει εξω να παιξει απο το να ειναι κλεισμενο σε 4 τοιχους υποχρεωμενο σε κατι που ουσιαστικα το εχουμε σπρωξει εμεις?

Καπου παραπανω διαβασα οτι η δραστηριοτητα σε καποια φαση γινεται υποχρεωση ειδικα στην μουσικη. Γιατι θα πρεπει να γινει υποχρεωση εαν ενα παιδι δεν εχει σκοπο να κανει κατι στην ζωη του? Γιατι θα πρεπει να ζοριστει μετα την κιθαρα να κανει και πιανο για να παρει πτυχιο? Συγνωμη βρε κοριτσια αλλα δεν τα καταλαβαινω ολα αυτα.

Παλι θα μιλησω για το δικο μου παιδι αν και γινομαι κουραστικη. Η δικια μου παει πιανο. Εκανε και θεωρια και μπηκε και στα workshop γιατι το ηθελε. Δεν εχει σκοπο να περασει στο Πανεπιστημιο στο μουσικο τμημα. Φετος συγκεκριμενα αφησε το πιανο και την θεωρια για να διαβασει να περασει αλλου, κρατησε ομως τα workshop που την εχουν ως τραγουδιστρια στο ξενο και τωρα την ζητησαν και στο Ελληνικο. Το συνεχιζει γιατι χαλαρωνει μεσα απο αυτο και περναει καλα. Γιατι θα πρεπει να γινει υποχρεωση και να παρει πτυχια που ποτε μα ποτε δεν θα τα χρησιμοποιησει? Η υποχρεωση σε μια δραστηριοτητα μπορει να οδηγησει ενα παιδι να τα παρατησει ακομη και κλιση να εχει. Ας τα αφησουμε ελευθερα τα παιδια. Ηδη τραβανε πολλα ζορια στο σχολειο.

Καποτε ο γιος μου στην δευτερα δημοτικου, στριμωγμενος απο το σχολειο και απο καποια αλλα πραγματακια που εκανε μου ειχε πει "Εγω μαμα ποτε θα παιξω?".

 

Υποχρέωση γίνεται σε 2 περιπτώσεις:

 

1) εκεί που ο γονιός έχοντας δώσει π.χ. 1000 ευρώ Χ 5 χρόνια για να μάθει το παιδί μουσικη, θέλει και ένα χαρτί για να αποδεικνυεται αυτό. Δεν μου εχει τύχει προσωπικά, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν το καταλαβαίνω

 

2) εκεί που το παιδί μεγαλώνοντας νιώθει το ίδιο ότι θέλει να πετύχει κάποιες επιδόσεις. Είχαμε απίστευτης έντασης συζητήσεις το καλοκαίρι με την κόρη μου για το ρημάδι το πιάνο και για το γιατί να μην κάνουμε ιδιαίτερα ή πρόγραμμα εκτός κλασικών σπουδών, γιατί τη βλέπω να κουράζεται, να αφιερώνει μεγάλο μέρος της μελέτης σε κομματια που είναι υποχρεωτικά αλλά δεν της αρέσουν, και έχει δηλώσει ότι δε θέλει να γίνει επαγγελματίας μουσικός. Ομως να χτυπιέται κυριολεκτικά ότι θέλει να συνεχίσει και θέλει να τελειώσει τουλάχιστον τη Μεση σχολή και εγώ δε ξέρω από μουσική και δεν καταλαβαίνω, κι ας ζορίζεται :? Είναι ότι κατα βάση της αρέσει κι ας γκρινιάζει, ότι αντλεί κάποια ικανοποίση από το ότι τα κατάφερε, ότι παίζει ανταγωνισμός με φίλες που συνεχίζουν, δε ξέρω. Και έχω δει σίγουρα και άλλα παιδιά που επιμένουν να ολοκληρώσουν κάτι που ξεκίνησαν, τα ίδια, όχι οι γονείς. Σίγουρα όχι σε μικρές ηλικίες, αλλά μιλάω για μεγαλύτερα παιδιά.

Δημοσιεύτηκαν
Υποχρέωση γίνεται σε 2 περιπτώσεις:

 

1) εκεί που ο γονιός έχοντας δώσει π.χ. 1000 ευρώ Χ 5 χρόνια για να μάθει το παιδί μουσικη, θέλει και ένα χαρτί για να αποδεικνυεται αυτό. Δεν μου εχει τύχει προσωπικά, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν το καταλαβαίνω

 

Συγνωμη αλλα το συγκεκριμενο μου θυμιζει περιφερομενο τσιρκο. Στελνω το παιδι μου να μαθει μουσικη για να εχω να το επιδικνυω στις οικογενειακες γιορτες και στις φιλες μου. Ειναι δηλαδη υποχρεωμενο αφου ξοδευω χρηματα να μου φερει χαρτι.Εαν δεν μου φερει να ζητησω τα λεφτα μου πισω.

Εχοντας παιδια σε μεγαλες ηλικιες, δεν με ενδιαφερουν τα χαρτια που θα αποκτησουν επειδη τα θελουν τα ιδια για να κανουν κατι καλυτερο στην ζωη τους εφοσον το εχουν επιλεξει, αλλα με ενδιαφερει να ειναι χαρουμενα μεσα απο αυτα που κανουν.

Το οτι οταν θα ερθει στο σπιτι μετα το σχολειο η το φροντιστηριο θα καθησει στο πιανο της να παιξει για να χαλαρωσει απο την ενταση της ημερας, για να ταξιδεψει, για να νιωσει καλα, για εμενα ειναι η καλυτερη ανταμοιβη απο το να ειχα ενα παλιοχαρτο κρεμασμενο στο σαλονι για να το βλεπουν οι φιλες μου οταν θα ερθουν για καφε, την ιδια ωρα που το παιδι μου δεν θα ηθελε να βλεπει μπροστα της παρτιτουρα.

Συγνωμη για τον τονο μου αλλα πραγματικα με ενοχλει το γεγονος να μετραμε αυτα που προσφερουμε τα παιδια μας με το χρημα και οτι πρεπει να μας το ανταποδωσουν με τον τροπο που θελουμε εμεις.

Οσο για το 2... ειναι τελειως διαφορετικο ενα παιδι να θελει να κανει κατι παραπανω στην ζωη του μεσα απο την δραστηριοτητα που εχει το ιδιο επιλεξει.

Δημοσιεύτηκαν
Συγνωμη αλλα το συγκεκριμενο μου θυμιζει περιφερομενο τσιρκο. Στελνω το παιδι μου να μαθει μουσικη για να εχω να το επιδικνυω στις οικογενειακες γιορτες και στις φιλες μου. Ειναι δηλαδη υποχρεωμενο αφου ξοδευω χρηματα να μου φερει χαρτι.Εαν δεν μου φερει να ζητησω τα λεφτα μου πισω.

Εχοντας παιδια σε μεγαλες ηλικιες, δεν με ενδιαφερουν τα χαρτια που θα αποκτησουν επειδη τα θελουν τα ιδια για να κανουν κατι καλυτερο στην ζωη τους εφοσον το εχουν επιλεξει, αλλα με ενδιαφερει να ειναι χαρουμενα μεσα απο αυτα που κανουν.

Το οτι οταν θα ερθει στο σπιτι μετα το σχολειο η το φροντιστηριο θα καθησει στο πιανο της να παιξει για να χαλαρωσει απο την ενταση της ημερας, για να ταξιδεψει, για να νιωσει καλα, για εμενα ειναι η καλυτερη ανταμοιβη απο το να ειχα ενα παλιοχαρτο κρεμασμενο στο σαλονι για να το βλεπουν οι φιλες μου οταν θα ερθουν για καφε, την ιδια ωρα που το παιδι μου δεν θα ηθελε να βλεπει μπροστα της παρτιτουρα.

Συγνωμη για τον τονο μου αλλα πραγματικα με ενοχλει το γεγονος να μετραμε αυτα που προσφερουμε τα παιδια μας με το χρημα και οτι πρεπει να μας το ανταποδωσουν με τον τροπο που θελουμε εμεις.

Οσο για το 2... ειναι τελειως διαφορετικο ενα παιδι να θελει να κανει κατι παραπανω στην ζωη του μεσα απο την δραστηριοτητα που εχει το ιδιο επιλεξει.

 

Εγώ νομίζω ότι η κοπέλα εννοούσε πως το χαρτί έρχεται σαν απόδειξη για αυτό που κάνει.. δηλ. άμα κάποιος έχει κάνει Αγγλικά 10 χρόνια γιατί να μην παρει και το χαρτί που θα του χρειαστεί σε μια δουλειά μετέπειτα π.χ??

όχι για επίδειξη... τώρα θα μου πεις ο καθένας όπως το βλέπει...

εγώ και στα 3 μου παιδιά οι δραστηριότητες που πηγαίνανε ηταν μόνο για να περνάνε καλά.... 2-3 φορές την εβδομάδα μάξιμουμ.. τα λοιπά απογεύματα πέρα από τα διαβάσματα, παιδική χαρά, φίλους παιχνίδι κλπ

γιατί και η δραστηριότητα όσο και να περνάνε καλά κορίτσια υπάρχουν και εκεί κανόνες / μάθηση κλπ.... οπότε με μέτρο όλα...

Ζήτω η παιδική χαρά!!!

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...