Να παρατήσω τη δουλειά??

[osin]

Κορίτσια δεν μπαίνω καν στη λογική να συγκριθώ με ένα ζώο σε ότι αφορά το θέμα της εργασίας όπως τέθηκε... μάλλον κάτι άλλο εννοούσε η κοπέλα και παρεξηγήθηκε...

επίσης, μία φίλη μου ψυχολόγος έχει δουλέψει πολύ με κακοποιημένες γυναίκες... άλλες δουλεύουν άλλες όχι... δεν έχει να κάνει π.χ. η κακοποίηση με το εάν δουλεύει ή όχι η γυναίκα .. σαφώς μία κακοποιημένη γυναίκα που δουλεύει έχει χρήματα δικά της άρα λογικά πιο "εύκολα" θα φύγει.. πρακτικά όμως δεν ισχύει....

Κι εγω το ίδιο πιστεύω ως προς το πρώτο σκέλος.

Και θα συμπληρώσω ως προς το δεύτερο ότι η κακοποιημένη γυναίκα μπορεί να είναι και μορφωμένη και εργαζόμενη κλπ. (έχω παράδειγμα φίλης μου, δυστυχως!) δεν έχει να κάνει με αυτό, απλώς με άλλα στοιχεία του χαρακτήρα της (χαμηλή αυτοεκτίμηση, γενικότερα αδύναμη ιδιοσυγκρασία, κ.α. τα οποία δεν είμαι ψυχολόγος για να τα γνωρίζω καλύτερα). Όπως και ο σύντροφος που κακοποιεί δεν είναι απαραίτητα ο "αγράμματος μεθύστακας", αντίθετα, μάλιστα, είναι πολλές φορές υψηλά μορφωμένος και καλά αμοιβόμενος (άσχετο το τελευταίο, βέβαια, με την κουβέντα που έχουμε, απλά το αναφέρω)

[Dragonfly]

Πάντως εγώ τη Γιάννα την παραδέχομαι, γιατί το σενάριο που περιγράφει το έζησα για ένα διάστημα και όντως ήταν ωραίο. Να ετοιμάζεις με την ησυχία σου ένα φαϊ, να ψιλοσυγυρίζεις παρακολουθώντας την πρωϊνή ζώνη στην τηλεόραση

και να περιμένεις ξεκούραστη τον έρωτά σου να χαρείτε χαλαροί ο ένας τον άλλον.

 

Ωραία αυτά που περιγράφεις, αλλά μέχρι πότε;; Όλη σου τη ζωή να κάθεσαι να ετοιμάζεις με την ησυχία σου ένα φαί βλέποντας Tv (πρωινή ζώνη κιόλας που φημίζεται για την ποιότητά της) για να έρθει ο άλλος να ντερλικώσει;;;

Όταν έχεις μικρά παιδιά, ΟΚ το καταλαβαίνω ότι βρίσκεις τρόπο να γεμίσεις τη μέρα σου.

Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν, μετά τι κάνεις;; Τους περιμένεις όλους μαζί να γυρίσουν να φάνε;

Για μένα δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα... Και το λόττο να είχα κερδίσει θα έβρισκα κάτι να απασχοληθώ...

[annoulen]

Επειδή το έχω δει πολλές φορές που το συζητάτε : σαφώς και το μεγαλύτερο παιδί δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με το μικρότερο, αλλά βρε κορίτσια, θα βάλω το 16χρονο να μαγειρέψει ? Και επίσης εδώ με 2 παιδιά προνηπίου βάζω μέσο όρο 5 πλυντήρια την εβδομάδα, όταν τα παιδιά θα είναι μεγαλύτερα, δεν θα είναι τουλάχιστον 7 ? Και εδώ μιλάω μόνο για τις πρακτικές ανάγκες, όχι τις συναισθηματικές.

 

Ας μας πούνε κ οι μητέρες μεγαλύτερων παιδιών.

 

Επίσης – έχει σημασία κ η ηλικία της μητέρας. Άλλο μία μητέρα που θα είναι 60 χρονών όταν το παιδί της θα ενηλικιωθεί (εγώ ας πούμε ) κ άλλο μία που θα είναι 50 ή 45.

 

Γι αυτό κ λέω ότι αν κερδίσω το λόττο, σε όποια ηλικία κ να είναι τα παιδιά μου, ναι θα αφήσω την δουλειά. Κ συμφωνώ απόλυτα με τις φίλες AthinaP & mariab.

[osin]

Επειδή το έχω δει πολλές φορές που το συζητάτε : σαφώς και το μεγαλύτερο παιδί δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με το μικρότερο, αλλά βρε κορίτσια, θα βάλω το 16χρονο να μαγειρέψει ? ....

annoulen, με εργαζόμενους και τους δύο μου γονείς, ναι, υπήρχαν και ημέρες που γυρνούσα από το σχολείο και δεν υπήρχε μαγειρεμένο φαγητό, καθώς δεν είχαν προλάβει (λίγο Καΐλας φάνηκε όπως το έγραψα, αλλά δεν ήταν τόσο τραγικό) και είτε τους περίμενα να έρθουν, που έφτιαχναν κάτι γρήγορο (π.χ. τηγανητά αυγά και πατάτες, ή ξεπάγωναν κάτι από κατάψυξη), ή μπορεί να ξεκινούσα εγώ να βράζω νερό μακαρόνια, κι έφτιαχναν αυτοί στα γρήγορα μια σάλτσα, ή απλώς έτρωγα και μια στο τόσο κανένα σάντουιτς απʼ έξω (η καλύτερή μου….). Ούτε εγκαταλελειμμένη ήμουν ούτε έπαθα κάτι που ετοίμασα φαγητό. Δε με έβαλαν ποτέ να μαγειρέψω για όλη την οικογένεια, ούτε υποστηρίζω ότι πρέπει να γίνεται κάτι τέτοιο, αλλά αν κάποια στιγμή τύχαινε και δεν υπήρχε φαγητό, δεν έγινε κάτι το τόσο δραματικό.

[demi1981]

Επειδή το έχω δει πολλές φορές που το συζητάτε : σαφώς και το μεγαλύτερο παιδί δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με το μικρότερο, αλλά βρε κορίτσια, θα βάλω το 16χρονο να μαγειρέψει ? Και επίσης εδώ με 2 παιδιά προνηπίου βάζω μέσο όρο 5 πλυντήρια την εβδομάδα, όταν τα παιδιά θα είναι μεγαλύτερα, δεν θα είναι τουλάχιστον 7 ? Και εδώ μιλάω μόνο για τις πρακτικές ανάγκες, όχι τις συναισθηματικές.

 

Ας μας πούνε κ οι μητέρες μεγαλύτερων παιδιών.

 

Επίσης – έχει σημασία κ η ηλικία της μητέρας. Άλλο μία μητέρα που θα είναι 60 χρονών όταν το παιδί της θα ενηλικιωθεί (εγώ ας πούμε ) κ άλλο μία που θα είναι 50 ή 45.

 

Γι αυτό κ λέω ότι αν κερδίσω το λόττο, σε όποια ηλικία κ να είναι τα παιδιά μου, ναι θα αφήσω την δουλειά. Κ συμφωνώ απόλυτα με τις φίλες AthinaP & mariab.

 

Μόνο μια παρατήρηση.... εμένα δεν θα με πείραζε καθόλου το 16χρονο να μαγειρεύει ίσα ίσα το θεωρώ και αναγκαίο αν πεινάσει να μπορεί να φτιάξει μια μακαρονάδα... Επίσης, χωρίς να έχω μεγάλα παιδιά, υποθέτω ότι δεν μπορείς να συγκρίνεις σε καμία περίπτωση τις "δουλειές" που έχεις. Πχ το 15 χρονο δεν θα το κάνεις μπάνιο, δεν θα του βάλεις το γάλα του το πρωι, δεν θα του φτιάξεις την τσάντα του για να είναι έτοιμη, δεν θα τον ταϊσεις, δεν θα τον πας σινεμα-κουνιές και άλλα πολλά τώρα για 2 πλυντήρια παραπάνω όπως λες:roll:

[osin]

Και να συμπληρώσω, για να μην παρεξηγηθούν τα γραφόμενά μου, δεν υποστηρίζω το να αναλαμβάνει ένα παιδί να σηκώνει στους ώμους τους τα βάρη ενός σπιτιού, απλώς στα πλαίσια μίας οικογένειας μπορεί να συμβεί να καλύψει, κατά κάποιο τρόπο, τις ανάγκες του μόνο του, όπως αντίστοιχα π.χ. μαθαίνουμε ένα παιδί όσο μεγαλώνει να αναλαμβάνει την καθαριότητα και την τάξη του δωματίου του. Σε αυτά τα πλαίσια, μιλώ, μην παρεξηγηθώ ξαναλέω.

[demi1981]

Και να συμπληρώσω, για να μην παρεξηγηθούν τα γραφόμενά μου, δεν υποστηρίζω το να αναλαμβάνει ένα παιδί να σηκώνει στους ώμους τους τα βάρη ενός σπιτιού, απλώς στα πλαίσια μίας οικογένειας μπορεί να συμβεί να καλύψει, κατά κάποιο τρόπο, τις ανάγκες του μόνο του, όπως αντίστοιχα π.χ. μαθαίνουμε ένα παιδί όσο μεγαλώνει να αναλαμβάνει την καθαριότητα και την τάξη του δωματίου του. Σε αυτά τα πλαίσια, μιλώ, μην παρεξηγηθώ ξαναλέω.

 

Εγώ πάντως δεν σε παρεξήγησα, συμφωνώ και επαυξάνω..... όχι να είναι δική του υποχρέωση αλλά αν τύχει....... δεν έγινε και κάτι τραγικό. Ανεξαρτήτως φύλου:p:p

[Χαρά-Μαρία]

Επειδή το έχω δει πολλές φορές που το συζητάτε : σαφώς και το μεγαλύτερο παιδί δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με το μικρότερο, αλλά βρε κορίτσια, θα βάλω το 16χρονο να μαγειρέψει ? Και επίσης εδώ με 2 παιδιά προνηπίου βάζω μέσο όρο 5 πλυντήρια την εβδομάδα, όταν τα παιδιά θα είναι μεγαλύτερα, δεν θα είναι τουλάχιστον 7 ? Και εδώ μιλάω μόνο για τις πρακτικές ανάγκες, όχι τις συναισθηματικές.

 

Ας μας πούνε κ οι μητέρες μεγαλύτερων παιδιών.

 

Επίσης β έχει σημασία κ η ηλικία της μητέρας. Άλλο μία μητέρα που θα είναι 60 χρονών όταν το παιδί της θα ενηλικιωθεί (εγώ ας πούμε ) κ άλλο μία που θα είναι 50 ή 45.

 

Γι αυτό κ λέω ότι αν κερδίσω το λόττο, σε όποια ηλικία κ να είναι τα παιδιά μου, ναι θα αφήσω την δουλειά. Κ συμφωνώ απόλυτα με τις φίλες AthinaP & mariab.

 

16 χρονων ναι, μπορουν να μαγειρεψουν. Και πλυντηριο μπορουν να βαλουν, και να το απλωσουν. Εδω μερικα κανουν δικη τους οικογενεια! (οχι οτι το επικροτω, αλλα συμβαινει).

 

Εγω απο τα 12 μου μαγειρευα απλα φαγητα, πχ μπριζολες στο φουρνο ή μακαρονια. 16 χρονων που λες, μαγειρευα σχεδον τα παντα και ειχαμε μοιρασει τις δουλειες στο σπιτι. Οχι πολλες, αλλα μερικες, ωστε να μπουμε στο νοημα.

 

Για να μη μακρηγορω, οχι μονο κακο δεν κανει στα παιδια αλλα οταν βρεθηκα μακρια απο το σπιτι για σπουδες μετα απο μερικα χρονια, παρατηρησα ποσο δυσκολο ηταν να προσαρμοστουν τα ελληνοπουλα γι αυτον ακριβως το λογο: δεν τους τα δειχνουν πιο νωρις. Με το που φτασαμε, μολις δυο απο εμας πηγαμε σουπερ μαρκετ, καθαρισαμε το δωματιο μας, μαγειρεψαμε κλπ. Ολοι οι υπολοιποι ηταν σαν χαμενοι, δεν ηξεραν τι να κανουν, μαλιστα μερικοι απο αυτους δεν προσαρμοστηκαν ποτε. Τα δωματια τους ηταν χαλια, εστελναν τα απλυτα στη μαμα τους κι ετρωγαν στην εστια ολο το χρονο τηγανητές αηδιες. Μεχρι και τυλιχτα σουβλακια απο τη γειτονια τους τους εστελναν!

 

Ειμαι υπερ του να μενει η μητερα στο σπιτι, αλλα οταν ειναι μικρα λοιπον. Εκτος βεβαια αν εχεις βγει στη συνταξη. Αλλα τοτε δεν μενεις σπιτι για τα παιδια προφανως, ειναι αλλοι οι λογοι.

[BabyCute]

16 χρονων ναι, μπορουν να μαγειρεψουν. Και πλυντηριο μπορουν να βαλουν, και να το απλωσουν. Εδω μερικα κανουν δικη τους οικογενεια! (οχι οτι το επικροτω, αλλα συμβαινει).

 

Εγω απο τα 12 μου μαγειρευα απλα φαγητα, πχ μπριζολες στο φουρνο ή μακαρονια. 16 χρονων που λες, μαγειρευα σχεδον τα παντα και ειχαμε μοιρασει τις δουλειες στο σπιτι. Οχι πολλες, αλλα μερικες, ωστε να μπουμε στο νοημα.

 

Για να μη μακρηγορω, οχι μονο κακο δεν κανει στα παιδια αλλα οταν βρεθηκα μακρια απο το σπιτι για σπουδες μετα απο μερικα χρονια, παρατηρησα ποσο δυσκολο ηταν να προσαρμοστουν τα ελληνοπουλα γι αυτον ακριβως το λογο: δεν τους τα δειχνουν πιο νωρις. Με το που φτασαμε, μολις δυο απο εμας πηγαμε σουπερ μαρκετ, καθαρισαμε το δωματιο μας, μαγειρεψαμε κλπ. Ολοι οι υπολοιποι ηταν σαν χαμενοι, δεν ηξεραν τι να κανουν, μαλιστα μερικοι απο αυτους δεν προσαρμοστηκαν ποτε. Τα δωματια τους ηταν χαλια, εστελναν τα απλυτα στη μαμα τους κι ετρωγαν στην εστια ολο το χρονο τηγανητές αηδιες. Μεχρι και τυλιχτα σουβλακια απο τη γειτονια τους τους εστελναν!

 

Ειμαι υπερ του να μενει η μητερα στο σπιτι, αλλα οταν ειναι μικρα λοιπον. Εκτος βεβαια αν εχεις βγει στη συνταξη. Αλλα τοτε δεν μενεις σπιτι για τα παιδια προφανως, ειναι αλλοι οι λογοι.

 

Ναι ακριβώς έτσι ! Οταν τελειώνουμε φαγητο και βαζω τον μεγάλο (σχεδον 4) να βάλει τα πιάτα στην κουζίνα, μου εχει τύχει μονο ελληνίδα φιλη μου να με στραβοκοιταξει (και η μανα μου)!! Τον εχω βάλει να μου μαγειρέψει κιολας (απλή ομελέτα υπό την εποπτεία μου ) που εννοείται η μανα μου στραβωςε

Αν το παιδι δεν μαθαίνει απο προνήπιο τα βασικά, θα περιμένει να τον ταΐζεις και να τον πλένεις μια ζωη στην κυριολεξία!

[annoulen]

Κορίτσια από αυτά που λέτε, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω κ να χαλαρώσω στο θέμα «ανάγκες παιδιών σε μεγαλύτερες ηλικίες». (off topic αλλά τι να κάνουμε…..)

Η αλήθεια είναι ότι προχθές ο 5χρονος γιος μου έφτιαξε σαλάτα (με λαχανικά που είχα κόψει εγώ εννοείται), την έβαλε σε θήκες cupcakes που έχω, την «έψησε» σε υποθετικό φούρνο και μετά την μοίρασε σε 4 πιάτα (για όλα τα μέλη της οικογένειας) για να φάμε.

Οπότε, όντως δεν θα πρέπει να είμαι τόσο αγχωμένη!

Θα επανέλθω σε 10 χρόνια από τώρα για να το ξανασυζητήσουμε, βάσει εμπειριών πλέον!

[Niki81]

Κι εγω συμφωνω ότι τα παιδια από μικρα καλο είναι να μαθαινουν να κανουν πραγματα ακριβως για να τους γινεται συνηθεια.Και δε θα επρεπε αυτό να εξαρτάται από το αν η μαμα δουλευει η όχι...ειτε δουλευει η μαμα ειτε όχι τα παιδια θα πρεπει να μπορουν να αυτοεξυπηρετούνται και όχι να τα περιμενουν όλα στα χερια.

 

Οι μαμαδες που δεν εργαζονται ισως εχουν μια επιπλέον δυσκολια...λανθασμένα ...αλλα κανουν...κανουμε πραγματα που δε θα επρεπε..θα επρεπε να αφήνουμε τα παιδια να τα κανουν.Εγω το παλευω με τους γιους μου...ασε που τους κανει και καλο στο χαρακτηρα τους να αναλαμβανουν πρωτοβουλίες.Ειναι και στο παιδι βεβαια.Ο μικρος μου είναι πολύ νοικοκυρης από μονος του...ο μεγαλος μας πηρε πολύ καιρο να μαθει να βαζει τα παππουτσια στη θεση τους.

 

Αποψη μου βεβαια είναι ότι οι χειρότερες είναι οι γιαγιάδες...γι αυτό κιολας προτιμησα να μεγαλώσω τα παιδια εγω και όχι η γιαγια.Οι γιαγιάδες που μεγαλωνουν τα εγγονια εχουν ένα φοβερο τροπο να τα δινουν όλα στο χερι και στο στομα μη πω.Οποτε το θεμα δεν είναι αν η μαμα εργαζεται η όχι...το θεμα είναι αυτος που μενει με τα παιδια...οποιος κι αν είναι αυτος να είναι συγκεντρωμένος και να αφηνει το παιδι να κανει πραγματα μονο του.

[mkcm]

Σ' αυτό που λες Niki81 συμφωνώ απόλυτα. Ανεξάρτητα από το αν η μαμά δουλεύει ή όχι, τα παιδιά πρέπει να μάθουν να είναι ανεξάρτητα και να μπορούν να αυτοεξυπηρετούνται, να καταλαβαίνουν ότι το σπίτι, η οικογένεια είναι μια μικρή κοινωνία, όπου ο καθένας μας εκτός από δικαιώματα έχει και ευθύνες και αυτό χτίζεται σιγά - σιγά από μικρή ηλικία.

Ο μικρός μου είναι ακόμα πολύ μικρός, τη μεγάλη μου (4χρ.) όμως προσπαθώ από τώρα να τη μάθω να αναλαμβάνει ευθύνες: να βάζει τα ρούχα της στα άπλυτα, να μαζεύει τα παιχνίδια της, να πηγαίνει το πιάτο της στο νεροχύτη, να βάζει τσάντα, παπούτσια, μπουφάν στη θέση τους όταν μπαίνουμε στο σπίτι. Ομολογώ, πως δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί υπάρχουν μέρες που απλά βαριέται και το δηλώνει . Άλλες φορές επιμένω και προειδοποιώ πως αν δε μαζευτούν τα παιχνίδια όταν μπει η ηλεκτρική θα τα ρουφήξει, υπάρχουν όμως και οι μέρες που είμαι πιο χαλαρή και θα τα μαζέψω εγώ.

Πάντως, κι εγώ θέλω να έχω διαμορφώσει αυτάρκεις προσωπικότητες που στα 16 χρόνια τους δεν θα πρέπει να ανησυχώ για το αν θα βρουν να φάνε, θα έχουν μάθει να έχουν την ευθύνη για το χώρο τους, θα μπορούν και θα έχουν μάθει να θέλουν να αναλάβουν μια ευθύνη παραπάνω π.χ. να απλώσουν ένα ρούχο, να βάλουν μια ηλεκτρική, να πλύνουν ένα πιάτο.

Κι εγώ σαν έφηβη δεν είχα στις πλάτες μου πολλές ευθύνες, άλλωστε δε θεωρώ σωστό το παιδί να αναλαμβάνει ευθύνες περισσότερες από αυτές που του αναλογούν, όμως θα ήθελα το παιδί μου να μπορεί να συμβάλλει στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού.

Και για τις γιαγιάδες δεν το συζητώ... απλά όλα στο χέρι....... Ευτυχώς κι εμείς μόνοι μας μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, δεν έχουμε καμία βοήθεια κι ως εκ τούτου και καμία παρέμβαση...

[demi1981]

Εγώ θα διαφωνήσω λίγο μαζί σας αλλά έτσι όπως τα βλέπω εγώ στην καθημερινότητά μου. Τα παιδιά, ειδικά όταν μιλάμε για παιδιά 4 χρονών το σύνηθες είναι να πηγαίνουν σχολείο, οι γονείς που δουλεύουν συνήθως τα αφήνουν ολοήμερο οπότε σχολάνε στις 4. Κατά πλειοψηφία (δεν μιλάω για εξαιρέσεις) οι γονείς επιστρέφουν κατά τις 6. Πόσο κακό μπορεί να κάνει μια γιαγιά αυτό το 2ωρο? Πιστεύω ότι ο χρόνος της γιαγιάς και του παππού είναι λιγοστός σε σχέση με τον χρόνο των γονιών οπότε και ότι λάθος και να έχουνε μάθει με δουλειά από μέρους μας νομίζω ότι πλάθεται Για ποιο μικρές ηλικίες 1-2 ετών εμένα δεν με πειράζει να τα έχουν όλα στο χέρι....

[ferby]

Καλά ,,,,η συγκεκριμένη γιαγιά που αναφέρεται εδώ (και είναι οι περισσότερες) δεν υπάρχει περίπτωση να ΄΄επιτρέψει'' στο ζευγάρι να μείνει το παιδί στο ολοήμερο... άρα το 4μμ δεν το κάνεις καλύτερα 12πμ!!!

 

Και ναι, κακό δεν κάνε,ι καλομαθημένα όμως τα κάνει.Να δείς τα δικά μου ... νερό ουρλιάζω οτι ΔΕΝ θα σηκωθώ να τους βάλω και φαντάσου στο τέλος σηκώνομαι

[osin]

Το θέμα των παππουδογιαγιάδων είναι μεγάλο και ελαφρώς ευαίσθητο. Πάλι νομίζω ότι έχει να κάνει με τις ισορροπίες της κάθε οικογένειας. Εγώ προσωπικά σε καμία περίπτωση δε θα άφηνα (και δεν αφήνω) το παιδί στις γιαγιάδες του. Η μάνα μου θεωρώ ότι έχει βγει off (έχει μεγαλώσει τα δίδυμα της αδερφής μου) και επιπλέον λόγω ηλικίας δεν "το έχει" και πολύ με τη λεπτομέρεια (δε βλέπει και καλά, οπότε δεν καθαρίζει και καλά, και αν της πεις να φτιάξει γάλα, και χρειάζονται π.χ.60ml νερού, ε, και να πέσει λίγο νεράκι περισσότερο ή λιγότερο δεν πειράζει....), οπότε κρίνεται ακατάλληλη. Η πεθερά μου, ούτως ή άλλως είναι μακριά, αλλά και κοντά να ήταν πάλι δε θα της άφηνα το παιδί. Αυτή είναι στη φάση ότι καμία άλλη γιαγιά δεν υπάρχει σε όλον τον κόσμο, και καμία άλλη εγγονή ομοίως. Έχει τέτοια τρέλλα με το παιδί, που δεν την έχω ξανασυναντήσει, κι αν της άφηνα το παιδί θα το έπαιρνα σκασμένο από τη ζέστη (γιατί παντού έχει κρύο...) και από το φαγητό (γιατί το παιδί δεν τρέφεται επαρκώς). Νομίζω ότι θα μου το παρέδιδε άκρως κακομαθημένο.

Αλλά, κατ' εμέ, το βασικό μειονέκτημα των γιαγιάδων, σε αντίθεση με τις νταντάδες, είναι ότι είναι ανυπάκουες. Δεν ακούν όταν τους λες "κάνε αυτό ή μην κάνεις εκείνο" με το παιδί, και κάνουν τα δικά τους. Με τη νταντά παίρνεις το ρίσκο ότι μία "ξένη" μεγαλώνει το παιδί, αλλά (υπό νορμάλ συνθήκες) αυτές ακολουθούν τις εντολές των γονιών (ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω για να μπορώ να κάθομαι ήρεμη τώρα στο γραφείο μου...)

[demi1981]

Αλλά, κατ' εμέ, το βασικό μειονέκτημα των γιαγιάδων, σε αντίθεση με τις νταντάδες, είναι ότι είναι ανυπάκουες. Δεν ακούν όταν τους λες "κάνε αυτό ή μην κάνεις εκείνο" με το παιδί, και κάνουν τα δικά τους. Με τη νταντά παίρνεις το ρίσκο ότι μία "ξένη" μεγαλώνει το παιδί, αλλά (υπό νορμάλ συνθήκες) αυτές ακολουθούν τις εντολές των γονιών (ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω για να μπορώ να κάθομαι ήρεμη τώρα στο γραφείο μου...)

 

Λογικό δεν είναι? Η νταντά πληρώνεται, είναι η δουλειά της δηλαδή η γιαγιά όχι, για την νταντά το μωρό είναι "αντικείμενο" (μην το παρεξηγήσετε) εργασίας για την γιαγιά είναι το εγγόνι της το κάνει από αγάπη και πιστεύει ότι έχει λόγο στην ανατροφή του. Μέχρι ενός σημείου και εγώ το πιστεύω

[mama_3]

Λογικό δεν είναι? Η νταντά πληρώνεται, είναι η δουλειά της δηλαδή η γιαγιά όχι, για την νταντά το μωρό είναι "αντικείμενο" (μην το παρεξηγήσετε) εργασίας για την γιαγιά είναι το εγγόνι της το κάνει από αγάπη και πιστεύει ότι έχει λόγο στην ανατροφή του. Μέχρι ενός σημείου και εγώ το πιστεύω

 

Συμφωνώ.. επίσης αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως από την μία επιλέγουμε την γιαγιά να κρατήσει το παιδί (και δεν μιλάω για αυτούς που το κάνουν μόνο για οικονομικούς λόγους) και από την άλλη η γιαγιά πρέπει να είναι στρατιωτάκι σε αυτά που θα της πούμε και όλα μας πειράζουν.. εεε άμα μας πειράζουν ας πάρουμε γυναίκα.... δεν μπορείς να τα έχεις όλα όπως τα θες.... γνωρίζω μαμά που της τα κάνει ΟΛΑ η μητέρα της (δουλειές σπιτιού, μαγείρεμα, κρατάει το παιδί, το διαβάζει, το πάει βόλτα) αυτή γυρίζει από την δουλειά και της την λέει και από πάνω άμα κάτι δεν το έχει κάνει με τα δικά της γούστα.. έλεοςςςς ... αααα ξεχασα να πω ότι κουράζεται κιόλας και της κάνει εντύπωση πως εγώ που δουλεύω επίσης και έχω και 3 παιδιά προλαβαίνω να κάνω και τις δουλειές μαγειρέματα κλπ.. αυτή που τα βρίσκει όλα έτοιμα σου λέει είμαι κουρασμένη πολύ δεν μπορώ.... και γκρινιάζει μονίμως στον άντρα της ότι δεν ασχολείται και αυτός με κάτι... πιο είναι αυτό το κάτι δεν ξέρω :shock:

[ferby]

Ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ της αχαριστίας και της εκτίμησης για την προσφορά της γιαγιάς,καθιστά το θέμα αμφιλεγόμενο

Εγω

Νιώθω απεριόριστη εκτίμηση για την βοήθεια , θεωρώ ανεκτίμητο το να ξέρω χωρίς κόπο και δεύτερη σκέψη ότι το παιδί μου δεν είναι απλά σε καλά χέρια αλλά σε χέρια που το αγαπάνε. Θεωρώ ανεκτίμητο, να μην έχω απελπιστικό άγχος αν κάτι συμβεί στην δουλειά και δεν μπορώ να είμαι μια Χ ώρα σπίτι στάνταρ κλπ κλπ.Πραγματικά ανεκτίμητα.

 

Απο την άλλη υπάρχει αυτό το θέμα ότι δεν μπορείς να έχεις κανέναν έλεγχο.Πχ εμένα δεν μου επιτρέπει ούτε καν να μιλήσω έντονα στα παιδιά όταν θα πω ''ήρθα πάμε τώρα'' και αυτά λένε όχι. Δεν θα με βοηθήσει, να πει, ''παιδιά ήρθε η μαμα τώρα σπίτι σας να ξεκουραστώ και γω'' ή τέλος πάντων κάτι άλλο για να με βοηθήσει.Οχι! εμένα θα διώξει και θα μου πει αυτά να τα μάθεις στα παιδιά σου στο σπίτι σου......Μα δεν θα έρθουν ποτέ ...αφού τα κρατάς με ανοιχτες τις πόρτες... όσο θέλουν αυτά.

 

Αν σκεφτόμουν λοιπόν για λύση γυναίκα .... αμέσως θα εισπράξω ότι είμαι αχάριστη , ότι δεν μου κάνουν, ενω εκείνοι θέλουν να βοηθήσουν κλπ κλπ

Αν έλεγα για ολοήμερο ,,,,εκεί ο κακός χαμός , τι τα κάνουμε τα παιδιά, για να τα παρκάρουμε , ότι δεν τα σκέφτομαι κλπ κλπ

Αν έλεγα (για πλάκα βεβαίως -βεβαίως) σταματώ την δουλειά.... Εγω δεν σε μεγάλωσα για να γίνεις μπλα μπλα μπλα.

 

Κια το κορυφαία κάθε φορά που θα θυμώσει ....κάπου 2 φορές το χρόνο μου έλεγε εμένα ξεχάστε με , δεν μπορώ άλλο , βρές απο αύριο ποίος θα έχει τα παιδιά κλπ κλπ. Και όταν λοιπόν παίρναμε την απόφαση ΟΛΟΗΜΕΡΟ πήγαινε η ίδια πίσω απο την πλάτη μου στον αντρα μου να λεει , ''καλέ αφήστε τα παιδιά ήσυχα , εμείς τι κάνουμε εδώ, τι σκέφτεται αυτή η κόρη μου'' αφου καθόμαστε κλπκλπ.

 

Οκ πόσο να αντέξεις την τρέλα. Για γέλια είμαστε. Ευτυχώς μεγαλώνουν αλλα και πάλι με κάνα 2 ωρο κρατηση κάπου καπου δεν αλλάζει η φιλοσοφία.

[mama_3]

Ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ της αχαριστίας και της εκτίμησης για την προσφορά της γιαγιάς,καθιστά το θέμα αμφιλεγόμενο

Εγω

Νιώθω απεριόριστη εκτίμηση για την βοήθεια , θεωρώ ανεκτίμητο το να ξέρω χωρίς κόπο και δεύτερη σκέψη ότι το παιδί μου δεν είναι απλά σε καλά χέρια αλλά σε χέρια που το αγαπάνε. Θεωρώ ανεκτίμητο, να μην έχω απελπιστικό άγχος αν κάτι συμβεί στην δουλειά και δεν μπορώ να είμαι μια Χ ώρα σπίτι στάνταρ κλπ κλπ.Πραγματικά ανεκτίμητα.

 

Απο την άλλη υπάρχει αυτό το θέμα ότι δεν μπορείς να έχεις κανέναν έλεγχο.Πχ εμένα δεν μου επιτρέπει ούτε καν να μιλήσω έντονα στα παιδιά όταν θα πω ''ήρθα πάμε τώρα'' και αυτά λένε όχι. Δεν θα με βοηθήσει, να πει, ''παιδιά ήρθε η μαμα τώρα σπίτι σας να ξεκουραστώ και γω'' ή τέλος πάντων κάτι άλλο για να με βοηθήσει.Οχι! εμένα θα διώξει και θα μου πει αυτά να τα μάθεις στα παιδιά σου στο σπίτι σου......Μα δεν θα έρθουν ποτέ ...αφού τα κρατάς με ανοιχτες τις πόρτες... όσο θέλουν αυτά.

 

Αν σκεφτόμουν λοιπόν για λύση γυναίκα .... αμέσως θα εισπράξω ότι είμαι αχάριστη , ότι δεν μου κάνουν, ενω εκείνοι θέλουν να βοηθήσουν κλπ κλπ

Αν έλεγα για ολοήμερο ,,,,εκεί ο κακός χαμός , τι τα κάνουμε τα παιδιά, για να τα παρκάρουμε , ότι δεν τα σκέφτομαι κλπ κλπ

Αν έλεγα (για πλάκα βεβαίως -βεβαίως) σταματώ την δουλειά.... Εγω δεν σε μεγάλωσα για να γίνεις μπλα μπλα μπλα.

 

Κια το κορυφαία κάθε φορά που θα θυμώσει ....κάπου 2 φορές το χρόνο μου έλεγε εμένα ξεχάστε με , δεν μπορώ άλλο , βρές απο αύριο ποίος θα έχει τα παιδιά κλπ κλπ. Και όταν λοιπόν παίρναμε την απόφαση ΟΛΟΗΜΕΡΟ πήγαινε η ίδια πίσω απο την πλάτη μου στον αντρα μου να λεει , ''καλέ αφήστε τα παιδιά ήσυχα , εμείς τι κάνουμε εδώ, τι σκέφτεται αυτή η κόρη μου'' αφου καθόμαστε κλπκλπ.

 

Οκ πόσο να αντέξεις την τρέλα. Για γέλια είμαστε. Ευτυχώς μεγαλώνουν αλλα και πάλι με κάνα 2 ωρο κρατηση κάπου καπου δεν αλλάζει η φιλοσοφία.

 

Ferby είπες την πιο σωστη κουβέντα.. ότι αφήνεις τα παιδιά σου σε χέρια που τα αγαπάνε και έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.. αυτό τα λέει όλα και υπερισχύει όλων των άλλων που έχουν δευτερεύουσα σημασία...

[demi1981]

χαχαχαχα, και η δικιά μου έτσι ήταν στο πρώτο εγγόνι, τώρα στο τέταρτο εδώ και ένα χρόνο μου πιπιλίζει τα αυτιά πότε θα πάει παιδικό και δεν μπορεί άλλο το κλασσικό μέχρι τις 12.00 δεν το συζητάει και μέχρι τις 6 να ήταν δεν θα είχε θέμα

[AthinaP]

Ωραία αυτά που περιγράφεις, αλλά μέχρι πότε;; Όλη σου τη ζωή να κάθεσαι να ετοιμάζεις με την ησυχία σου ένα φαί βλέποντας Tv (πρωινή ζώνη κιόλας που φημίζεται για την ποιότητά της) για να έρθει ο άλλος να ντερλικώσει;;;

Όταν έχεις μικρά παιδιά, ΟΚ το καταλαβαίνω ότι βρίσκεις τρόπο να γεμίσεις τη μέρα σου.

Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν, μετά τι κάνεις;; Τους περιμένεις όλους μαζί να γυρίσουν να φάνε;

Για μένα δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα... Και το λόττο να είχα κερδίσει θα έβρισκα κάτι να απασχοληθώ...

 

Δεν είναι μόνο αυτό. Η εργαζόμενη στον "ελευθερο" χρόνο της, δηλαδή αυτόν που της περισσεύει από τη δουλειά, έχει να χωρέσει δουλειές σπιτιού, σούπερ μάρκετ, το μπάνιο της, χρόνο για εκείνη, γυμναστήριο, πχ αν θέλει, ψώνια για ρούχα, κομμωτήρια, γιατρούς κλπ, χρόνο για να επικοινωνήσει με φίλους και συγγενείς, και ό,τι περισσέψει, ανάλογα και πώς θα κατανείμει το χρόνο της, τον αφιερώνει σε σύζυγο και παιδιά.

 

Εχθές γύρισα από τη δουλειά και επειδή το πρωί πριν φύγω για δουλειά είχα κάνει σκούπα, μπαλκόνια, ντουλάπια κουζίνας και κάτι άλλα που δεν θυμάμαι, το απόγευμα ήθελα να απαντήσω εδώ και δεν είχα τα κουράγια. Μόνο έβαλα μουσική και έβλεπα τα παιδιά να παίζουν με τους φίλους τους.

 

Θέλω να πω, ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι να διαχειριστεί κανείς το χρόνο του. Αυτό που περιγράφει η Γιάννα, ότι είναι αφιερωμένη μόνο στους δικούς της όταν γυρίζουν οι άλλοι από τις δικές τους υποχρεώσεις, κάπου είναι ωραίο να το έχεις καθημερινά. Δεν είπα ότι μου ταιριάζει, αλλά μπορώ μια χαρά να καταλάβω ότι σε αρκετές μπορεί να ταιριάζει και να τα περνάνε μια χαρά.

 

Να πω και το άλλο. Αυτές που είναι σπίτι, μπορει να κάνουν τις δουλειές διαφορετικά. Εχθές κατάλαβα πώς καθαρίζονται πραγματικά τα ντουλάπια της κουζίνας γρήγορα. Αν έχει λεκέ δεν καθεσαι απο πάνω. Περνάς όλη την κουζίνα μια φορά, μαλακώνουν οι λεκεδες με βρεγμένο πανάκι και μετά άλλη μια φορά και φεύγουν. Αυτό το κατάλαβα μόνη μου μετά από χρόνια! Και με βοήθησε μια φίλη που είχε πει κάτι αντίστοιχο για το μπάνιο. Καμία σχέση ο χρόνος που κάνεις στη μια και στην άλλη περίπτωση.

 

Η οικονομική κρίση είναι μία παράμετρος, αλλά κατά κάποιον τρόπο δείχνει ότι ζευγάρια βρίσκουν τον τρόπο να μεγαλώνουν οικογένειες με ένα εισόδημα ή με έναν εργαζόμενο τέλος πάντων. Στην πράξη "δεν αξίζει" για κάποια ζευγάρια να δουλεύει η γυναίκα έξω για ένα μικρό εισόδημα, τουλάχιστον όσο τα παιδιά είναι μικρά και τουλάχιστον για κάποιες κατηγορίες απασχόλησης που είναι εύκολο να βρεθεί κάτι αργότερα.

[ZWH]

Θα ξεκινησω με αυτο που μου εχει πει η πεθερα μου "Οταν καθεσαι και δεν δουλευεις ουτε το σπιτι σου ειναι πιο καθαρο ουτε εχεις και την ψυχικη σου ισορροπια".

Στο μυαλο μου ειχα παντα να συνδυασω οικογενεια και δουλεια. Μαλιστα τοτε που ημουν για πρωτη φορα εγκυος και εργαζομουν, ειχα κανονισει σε ποιον παιδικο σταθμο θα πηγαινε το παιδι κοντα στην δουλεια μου. Δυστυχως εκεινο το μωρο χαθηκε σε πολυ μεγαλυ εβδομαδα κυησης και μαζι με την παιδι εφυγα κι εγω απο την δουλεια.. Προσωπικη επιλογη.. περιμενα να περασει ο καιρος να ξαναμεινω εγκυος (μετα την καισαρικη) και ξεκινησα να μαθαινω να μαγειρευω επιπλεον πραγματα .. πιο οικογενειακα προετοιμαζοντας τον εαυτο μου για τα παιδια που θα ερχονταν... Ηρθαν τα παιδια.. μαμα και νοικοκυρα πληρους ωραριου. Το καταευχαριστηθηκα.. μεγαλωσα εγω τα παιδια μου.. παιζαμε, ζωγραφιζαμε, πηγαιναμε βολτες.. Τα παιδια μεγαλωσαν και εμενα με ετρωγε η δουλεια... Υπηρχαν και καποια υπονοουμενα κατα καιρους απο τον συζυγο γιατι κακα τα ψεματα, ενω θελουν αψογο σπιτι, φαγητα γλυκα κτλ θελουν και μια γυναικα να εργαζεται.. την βλεπουν καπως διαφορετικα.. Δουλεια λοιπον κατα καιρους, οπως και προσφατα... Να γυριζω σπιτι και να θελω υπνο, να μαγειρευω την νυχτα, να τους φτιαχνω τα γλυκα τους, να βαζω πλυντηρια... Τελειωσε η συμβαση.. και νιωθω κατι να μου λειπει.. παλι τα ιδια.. ενα σπιτι που θελει συνεχως μαζεμα. Γιατι? Γιατι αφου η μαμα και συζυγος ειναι σπιτι οι υπολοιποι ειναι πιο χαλαροι.. Κουρασμενη ξανα χωρις να ειμαι ευχαριστημενη... Γιατι? Γιατι το πρωι ξυπνουσα για την δουλεια, θα περιποιομουν διαφορετικα τον εαυτο μου, θα πηγαινα στο γραφειακι μου, θα ερχομουν σε επαφη με κοσμο, θα απασχολιομουν δημιουργικα, θα γυρνουσα σπιτι οπου κανεις δεν θεωρουσαι πραγματα δεδομενα και επιπλεον ειχαμε και αυτο το "χαρτζηλικι" των 495 ευρω που κι εμενα με εκαναν να αισθανομαι καλυτερα. Να μην ζηταω για να παρω ενα εσωρουχο, ενα μανο, ενα κατι.. που προσφερα κι εγω λιγα για την μορφωση των παιδιων μου.. που περιμενα να πληρωθω και πηγαινα με το κατιτις στα παιδια μου...

Ναι πηγαινω γυμναστηριο, ναι εχω να ασχοληθω με τα βιβλια ευχων μου, μαθηματα φωτογραφιας, συμβουλευτικη γονεων, αλλα κατι μου λειπει.. Ποτε δεν ημουν η μαμα με τις υπερβολικες φιλιες, τα ατελειωτα καφε μετα το πρωινο κουδουνι του σχολειου και τα απιστευτα κουτσομπολια. Θελω ο χρονος μου να κυλαει δημιουργικα.. και οχι δεν ειμαι πιο ξεκουραστη μενοντας στο σπιτι.

Ομως, η καθεμια μας ειναι διαφορετικη.. Εχει αλλες αναγκες και φιλοσοφια ζωης και διαλεγει ή θα πρεπει να μπορει να διαλεγει αυτο που της ταιριαζει . Καλημερα. Καλη Κυριακη σε ολες.

[γιαννα!]

Εντάξει......... Ένα θα σας πω.......... Ξεκίνησα δουλειά!!!!!!!!!! ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΓΩ!!!!!

[AthinaP]

:-)

 

Δεν ξέρω τι να πω!

 

Εύχομαι καλή αρχή, να βρεις ισορροπίες και να συνεχίσετε να είστε περήφανη, χαρούμενη, το ίδιο αγαπημένη οικογένεια με τις νέες συνθήκες.