Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Αν δε σε καταλάβαινα δεν θα ήμουν σε αυτό το θέμα...

Να σε ρωτήσω όμως, γιατί λες ότι η εγκυμοσύνη θα είναι υψηλού κινδύνου? Σου το έχει πει ο γιατρός σου ή το λες λόγω ηλικίας? Ο δικός μου ήταν πάρα πολύ καθησυχαστικός, γενικά με ενθαρρύνει πολύ.

.

 

 

Oλα τα sites και όλα τα άρθρα αλλά και οι γιατροί αυτό αναφέρουν μετά τα 40, ότι δηλ. οι εγκυμοσύνες αυτές είναι "υψηλού κινδύνου" λόγω πιθανότητας διαβήτη, λόγω χρωμοσωμιακών ανωμαλιών, συνδρόμων κλπ καθώς αυξάνονται οι πιθανότητες (σε σχέση με την ηλικία κάτω των 35).

Εμένα μου έχει πει ότι το ενδομήτριο είναι σαν ....20άρας:) και να προχωρήσω, αλλά οπωσδήποτε η βιολογική ηλικία δεν παύει να υφίσταται. Σίγουρα σε σχέση με 40-50 χρόνια πριν, μία σημερινή 40άρα λογω της πολύ καλής φυσικής κατάστασης που έχει, δεν μοιάζει με τη 40άρα του παρελθόντος. Αυτό, σε συνδυασμό με τις μακρόχρονες σπουδές και την καθυστέρηση έναρξης οικογένειας, μεταθέτει το μέσο όρο τεκνοποίησης. Παρ'όλα αυτά.... δεν μπορείς να είσαι ασφαλής μετά τα 40. Τέλος πάντων. Θεωρητικά φαντάζομαι αυτά ελέγχονται με τις εξετάσεις που θα γίνονται με μεγάλη συχνότητα και επισταμένα.

Τα υπόλοιπα θέματα όμως???? Αυτά με προβληματίζουν εξίσου. Π.χ. πρέπει να τρέχεις το μωρό στον παιδίατρο συχνά, ενώ το μεγάλο παιδί θα πρέπει να μείνει σπίτι (πιθανόν μόνο του) και να μην είσαι εκεί να το βοηθήσεις σε ό,τι απαιτείται. Και όταν επιστρέψεις (από τον παιδίατρο) θα έχεις τάισμα, άλλαγμα, μπάνιο, ύπνο....... μακρύς ο κατάλογος. Τι γίνεται με το μεγάλο παιδί??? Οεο??? Διαλύεις το σπίτι τελικά??? Κι αν χάσεις τον έλεγχο με το παιδι αυτό και μετά σου το "χτυπήσει" ότι δεν το πρόσεξες όταν έπρεπε....??

Ασε που το μικρό θα θέλει συχνά παιδική χαρά... και αυτό δεν είναι δυνατόν! Ανθρωπος είσαι, εργαζόμενη, νοικοκυρά, μαμά μεγάλου παιδιού με πολύ διάβασμα, σύζυγος...(άστο, αυτό δεν υπάρχει):lol: Τι να πρωτοπρολάβεις??? Εδώ με ένα παιδί και τα έχουμε εντελώς ...παίξει!

 

Αλήθεια δεν υπάρχει κάποια μαμά στο φορουμ με παιδί μεγάλο και να έχει κάνει και δεύτερο ήδη? Να μας πει εμπειρία.


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Έχω εγώ μία αλλά...δεν είναι για τα δόντια μας!!

Έχοντας 3 παιδιά, 12, 10 και 8, έκανε άλλα 2. Επίτηδες!

 

Οι κίνδυνοι είναι στατιστικοί.

Αυτό λέει περίπου τίποτα, μικρή σημασία έχει αν βιβλιογραφικά έχεις υποτιθέμενο ποσοστό 5% ή 20%. Και στα δύο μπορεί να ανήκεις ή όχι, και τα δύο βασίζονται σε μελέτες και όχι στο δικό σου σώμα, γονίδια κλπ.

Ο δικός μου γιατρός λέει ότι η ημερολογιακή ηλικία δεν ταυτίζεται οπωσδήποτε με τη γυναικολογική.

Μην νομίσεις ότι δε φοβάμαι, απλώς τα εκλογικεύω.

 

Για τα άλλα άγχη, μη θυμώσεις, αλλά γέλασα λίγο. Έχεις πνιγεί υπερβολικά.

Δεν είναι τόσο δύσκολο, ηρέμησε, εκατομμύρια οικογένειες τα καταφέρνουν με δύο και περισσότερα παιδιά, δεν μπορεί όοοοοοολοι να τα κάνουν χάλια, ούτε όοοοοολοι να είναι ικανότεροι από σένα.

Επίσης, υπολόγισε ότι μέχρι να μείνεις έγκυος και να γεννήσεις, ο γιός σου θα πλησιάζει τα δεκατρία. Και να μείνει μόνος του θα μπορεί, και θα πλησιάζει την ηλικία που θα θέλει περισσότερο privacy.

 

Για μένα το εμπόδιό σου είναι η εξωσωματική. Αν έχεις τα κότσια να το περάσεις, προχώρα.

Δε νομίζω ότι έχει νόημα να σου πω τι θα έκανα στη θέση σου, γιατί η καθεμιά μας είναι διαφορετική.

 

Αυτό που θέλω οπωσδήποτε να σου πω, είναι να μην νιώθεις ενοχές.

Ούτε γιατί δεν το έκανες, ούτε γιατί το έκανες. Είναι και τα δυο δικαίωμά σου (και όχι, σε αυτό δεν κάνει κουμάντο ο γιός σου).

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Δημοσιεύτηκαν

Αλήθεια δεν υπάρχει κάποια μαμά στο φορουμ με παιδί μεγάλο και να έχει κάνει και δεύτερο ήδη? Να μας πει εμπειρία.

 

Παρούσα! :-) Μόνο που έχω δύο παιδιά μεγαλύτερα (κορίτσια 7 και 10) και έκανα και τρίτο, πρόσφατα σχετικά (αγόρι, ενός έτους). Δίσταζα να γράψω στο θέμα σου από φόβο ότι δεν θα ήμουν αντικειμενική. Γιατί κι εγώ θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο από τα παιδιά και μια μεγάλη οικογένεια. Επίσης θεωρώ ότι ένα αδερφάκι είναι το καλύτερο δώρο - ας μου επιτραπεί η έκφραση - για τα παιδιά που ήδη έχουμε.

 

Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στα θετικά της μεγάλης διαφοράς ηλικίας ανάμεσα στα αδέρφια. :-)

 

Έλλειψη ζήλιας, αφού είναι σε μεγάλη ηλικία που καταλαβαίνουν πλήρως και δεν "πέφτουν στο επίπεδο" του μικρού.

 

Για τον ίδιο λόγο δεν τσακώνονται - δεν υπάρχει αντικείμενο.

 

Προσφέρουν μεγάλη βοήθεια, μπορούν να απασχολήσουν το μικρό για λίγη ώρα, όση να κάνεις ένα μπάνιο πχ. ή να μαγειρέψεις.

 

Οι δικές μου τρελλαίνονται με τον αδερφούλη τους, τον προστατεύουν και τον αγαπούν πάρα πολύ, σε σημείο που να ζητάνε τώρα και άλλο μωρό!!!

 

Πάντοτε ήμουν υπέρ της μικρής διαφοράς ηλικίας, μετά όμως από την πρόσφατη εμπειρία μου, τείνω να αναθεωρήσω.

 

Μην έχεις κανέναν ενδοιασμό για τα προγράμματά σας, η κούραση φυσικά θα είναι μεγαλύτερη αλλά τα πράγματα θα συνεχίσουν ως έχουν (φροντιστήρια, σχολεία κλπ.) - απλά θα έχετε και επιπλέον παρέα. Με καλή θέληση όλα γίνονται, λύσεις υπάρχουν πάρα πολλές επί των πρακτικών ζητημάτων (το babywearing να είναι καλά!). Να δεις πόσο θα ομορφύνει τη ζωή σας ένα μωράκι. Κι εγώ επειδή ο μπέμπης ήρθε απρογραμμάτιστα, ούτε μπορούσα να φανταστώ τη χαρά που θα μας έφερνε. Και να σκεφτεις ότι θεωρούσα ότι είχαμε κλείσει σαν οικογένεια! :-)

 

Ως προς την ηλικία σου, ξέρω πολλές κοπέλες που στα 40 και στα 45 επιχειρούν να κάνουν το πρώτο τους παιδί, οπότε δε θα έπρεπε καν να σε προβληματίζει. Δόξα τω Θεώ γίνονται τώρα πια τόσες εξετάσεις που αυτό θα πρέπει να είναι το τελευταίο που θα σε ανησυχεί.

 

Αυτά προς το παρόν, ξύπνησε τώρα ο μπέμπης :-), θα επανέλθω σε λίγο..

Δημοσιεύτηκαν
Παρούσα! :-) Μόνο που έχω δύο παιδιά μεγαλύτερα (κορίτσια 7 και 10) και έκανα και τρίτο, πρόσφατα σχετικά (αγόρι, ενός έτους). Δίσταζα να γράψω στο θέμα σου από φόβο ότι δεν θα ήμουν αντικειμενική. Γιατί κι εγώ θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο από τα παιδιά και μια μεγάλη οικογένεια. Επίσης θεωρώ ότι ένα αδερφάκι είναι το καλύτερο δώρο - ας μου επιτραπεί η έκφραση - για τα παιδιά που ήδη έχουμε.

 

Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στα θετικά της μεγάλης διαφοράς ηλικίας ανάμεσα στα αδέρφια. :-)

 

Έλλειψη ζήλιας, αφού είναι σε μεγάλη ηλικία που καταλαβαίνουν πλήρως και δεν "πέφτουν στο επίπεδο" του μικρού.

 

Για τον ίδιο λόγο δεν τσακώνονται - δεν υπάρχει αντικείμενο.

 

Προσφέρουν μεγάλη βοήθεια, μπορούν να απασχολήσουν το μικρό για λίγη ώρα, όση να κάνεις ένα μπάνιο πχ. ή να μαγειρέψεις.

 

Οι δικές μου τρελλαίνονται με τον αδερφούλη τους, τον προστατεύουν και τον αγαπούν πάρα πολύ, σε σημείο που να ζητάνε τώρα και άλλο μωρό!!!

 

Πάντοτε ήμουν υπέρ της μικρής διαφοράς ηλικίας, μετά όμως από την πρόσφατη εμπειρία μου, τείνω να αναθεωρήσω.

 

Μην έχεις κανέναν ενδοιασμό για τα προγράμματά σας, η κούραση φυσικά θα είναι μεγαλύτερη αλλά τα πράγματα θα συνεχίσουν ως έχουν (φροντιστήρια, σχολεία κλπ.) - απλά θα έχετε και επιπλέον παρέα. Με καλή θέληση όλα γίνονται, λύσεις υπάρχουν πάρα πολλές επί των πρακτικών ζητημάτων (το babywearing να είναι καλά!). Να δεις πόσο θα ομορφύνει τη ζωή σας ένα μωράκι. Κι εγώ επειδή ο μπέμπης ήρθε απρογραμμάτιστα, ούτε μπορούσα να φανταστώ τη χαρά που θα μας έφερνε. Και να σκεφτεις ότι θεωρούσα ότι είχαμε κλείσει σαν οικογένεια! :-)

 

Ως προς την ηλικία σου, ξέρω πολλές κοπέλες που στα 40 και στα 45 επιχειρούν να κάνουν το πρώτο τους παιδί, οπότε δε θα έπρεπε καν να σε προβληματίζει. Δόξα τω Θεώ γίνονται τώρα πια τόσες εξετάσεις που αυτό θα πρέπει να είναι το τελευταίο που θα σε ανησυχεί.

 

Αυτά προς το παρόν, ξύπνησε τώρα ο μπέμπης :-), θα επανέλθω σε λίγο..

 

Ααααα!!! επιτέλους μία μαμά με κάποια σεβαστή διαφορά μεταξύ των παιδιών της.

Ευχαριστούμε για τις τόσο χρήσιμες πληροφορίες, ειλικρινά με συγκίνησες!

Βέβαια βλεπω ότι γύρω στις 12 παρά.... ξύπνησε ο μικρός σου:-P όπως λες.... Αυτό σημαίνει ότι (αν εργάζεσαι) θα πας λίγο....κουρασμένη στη δουλειά την επομένη...:mrgreen:

Δηλ. πώς συνεχίζονται κανονικά τα φροντιστήρια/δραστηριότητες κλπ.?? Αφού πάντα πρέπει να ντύνεις/ταιζεις/κουβαλάς στο ειδικο καρεκλάκι αυτοκινήτου/ κουβαλάς καρότσι για μετά.... και ένα μωρό???? Αλήθεια πώς γίνεται? Τώρα μπαίνουμε στο αμάξι και πάμε όπου χρειάζεται. Μετά πώς???:rolleyes:

 

Αννα24 σίγουρα το θέμα της εξωσωματικής είναι αυτό που θα πρέπει να επικεντρωθώ, απλά λέω ότι μία φορά ακόμη με φυσικό κύκλο και τέλος. Θα πάω σε άλλο γιατρό αυτή τη φορά. Αν είναι γουρλής.... καλώς. Εγώ όμως (ως control freak) οφείλω να λάβω υπόψη μου το ενδεχόμενο της επιτυχίας.... και να είμαι προετοιμασμένη. Αν δεν γίνει, δεν πειράζει. Θα έχουμε προσπαθήσει τουλάχιστον. Σίγουρα είναι για γέλια οι απορίες μου, θα γελάσεις με αυτά που ρωτάω στη christina77 :oops:

Πάντως ο γιος μου δεν θα είναι στα 13 όταν θα γίνει όλο αυτό (αν γίνει). Θα είναι 11,8 περίπου. Κατάλαβες γιατί ανησυχώ???

 

Ευχαριστώ όλα τα κορίτσια που "ανέχονται" τις χαζές ερωτήσεις μου και για τις καθησυχαστικές απαντήσεις που δίνουν!:P

Δημοσιεύτηκαν
Μην έχεις κανέναν ενδοιασμό για τα προγράμματά σας, η κούραση φυσικά θα είναι μεγαλύτερη αλλά τα πράγματα θα συνεχίσουν ως έχουν (φροντιστήρια, σχολεία κλπ.) - απλά θα έχετε και επιπλέον παρέα. Με καλή θέληση όλα γίνονται, λύσεις υπάρχουν πάρα πολλές επί των πρακτικών ζητημάτων (το babywearing να είναι καλά!). Να δεις πόσο θα ομορφύνει τη ζωή σας ένα μωράκι. ..

 

Christina77 αυτό με την ...."επιπλέον παρέα" πραγματικά μου άρεσε πολύ και με συγκίνησε! Αλλά το babywearing δεν ...το'πιασα καλά:lol: Το ψαξα στο λεξικό να δω τι ακριβώς εννοείς... και κατάλαβα ότι μάλλον εννοείς Μάρσιπο??? Αυτό δεν το έχω χρησιμοποιήσει ποτέ με το γιο μου και δεν το γνώριζα! Εμείς τον είχαμε πάντα έναν κανακάρη και ήταν όλες οι αγκαλιές διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή. Σιγά μην καταδεχόταν να μπει σε τσουβαλάκι....:-P:confused: χαχαχαχαχα


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Christina77 αυτό με την ...."επιπλέον παρέα" πραγματικά μου άρεσε πολύ και με συγκίνησε! Αλλά το babywearing δεν ...το'πιασα καλά:lol: Το ψαξα στο λεξικό να δω τι ακριβώς εννοείς... και κατάλαβα ότι μάλλον εννοείς Μάρσιπο??? Αυτό δεν το έχω χρησιμοποιήσει ποτέ με το γιο μου και δεν το γνώριζα! Εμείς τον είχαμε πάντα έναν κανακάρη και ήταν όλες οι αγκαλιές διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή. Σιγά μην καταδεχόταν να μπει σε τσουβαλάκι....:-P:confused: χαχαχαχαχα

 

Ναι, έχεις δίκιο, δεν πρόλαβα να το εξηγήσω εχθές, είναι ένα είδος μάρσιπου, με το οποίο έχεις το μωρό διαρκώς πάνω σου ό,τι και να κάνεις, δουλειές, διαβάσματα με τον μεγάλο κλπ, έχοντας τη δυνατότητα να θηλάζεις ταυτόχρονα αν θέλεις. Ούτε εγώ είχα φορέσει μάρσιπο στις μεγάλες μου αλλά βλέπεις τώρα αναγκάστηκα. Και ήταν πολύ ωραία!!!

 

Ο μικρός μου ξυπνάει το βράδυ και όχι μόνο μια φορά, μια που θηλάζω ακόμη, αλλά κι αυτό δεν το αλλάζω με τίποτε. Θα δεις, όταν με το καλό έρθει ένα μωράκι τα πράγματα θα είναι πολύ πολύ πολύ πιο εύκολα απ' ότι τα σκέφτεσαι τώρα και όλα σου τα προβλήματα ως δια μαγείας θα λυθούν. Και ναι, το να πρέπει να βάλεις καθισματάκι στο αυτοκίνητο σίγουρα δεν είναι πρόβλημα! :-)

 

Κι εμείς δεν έχουμε καμμία βοήθεια από παππουδογιαγιάδες, μια που ζουν σε άλλη πόλη, αλλά τα καταφέρνουμε πολύ καλά και μόνοι μας σαν ομάδα.

 

Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πάνε όλα καλά και να καταφέρεις να μείνεις εύκολα έγκυος σε ένα γερό μωράκι . Χαίρομαι πολύ που απ΄ ότι φαίνεται δε σου έχει γίνει καθόλου εμμονή η απόκτηση ακόμη ενός παιδιού, γιατί για μένα αυτή ακριβώς είναι η παγίδα.

 

Καλή συνέχεια και εδώ θα είμαστε να τα λέμε...:-)

Δημοσιεύτηκαν

Αχ βρε κορίτσια, σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια! Με κάνετε και κοκκινίζω!!!

 

Πάντως σας έχω και καλύτερο. Πολύ καλή μου φίλη γέννησε κι αυτή το δεύτερο με 9 χρόνια διαφορά από τη μεγάλη της (οι μεγάλες μας είναι συμμαθήτριες και θα είναι και τα μικρά!!!) Το κοριτσάκι έχει τρελλαθεί από τη χαρά της, έχει δεχτεί το αδερφάκι της πάρα πολύ θετικά, το φροντίζει, το προσέχει, στη βάφτισή του έλαμπε από χαρά!

 

Τα παιδιά πιστεύω είναι πολυ προσαρμοστικά, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα καινούριο μέλος της οικογένειας. Θα δεις ότι ο γιος σου όχι μόνο δε θα σταθεί εμπόδιο στο μεγάλωμά του αλλά θα σου είναι και σημαντική βοήθεια. Άντε, με το καλό να ακούσουμε ευχάριστα σύντομα! :-)

Δημοσιεύτηκαν
Άντε, με το καλό να ακούσουμε ευχάριστα σύντομα! :-)

 

Πάντως εγώ σήμερα το πρωί, αφού είχα διαβάσει τα μηνύματά σου, τηλεφώνησα στη γραμματεία του γιατρού και ρώτησα για το ποια μέρα πρέπει να πάω για την παρακολούθηση σε φυσικό κύκλο. Νομίζω ότι έχω κάνει μισό βήμα.... Ασχετα αν προκύψει ή όχι τελικά εγκυμοσύνη.

 

Αννα24 εσύ για πότε το βλέπεις να κάνεις προσπάθεια ???:rolleyes:

Χαρά Μαρία2 εσύ ???


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ αυτό που βλέπω παρακολουθώντας το θέμα σου από χτες είναι ότι «στέκεσαι» στα αρνητικά και στις δυσκολίες που θα παρουσιαστούν.

Αυτό σου δίνει την απάντηση για μένα, και όπως είπε και η Άννα μάλλον θα πρέπει να απενενοχοποιηθείς. :rolleyes:

Είναι δικαίωμα σου.

Δημοσιεύτηκαν
Πάντως εγώ σήμερα το πρωί, αφού είχα διαβάσει τα μηνύματά σου, τηλεφώνησα στη γραμματεία του γιατρού και ρώτησα για το ποια μέρα πρέπει να πάω για την παρακολούθηση σε φυσικό κύκλο. Νομίζω ότι έχω κάνει μισό βήμα.... Ασχετα αν προκύψει ή όχι τελικά εγκυμοσύνη.

 

Αννα24 εσύ για πότε το βλέπεις να κάνεις προσπάθεια ???:rolleyes:

Χαρά Μαρία2 εσύ ???

 

Δεν ξερω....σε εμενα υπαρχουν κι αλλα (ενεσεις ηπαρινης, η μεγαλη ακομα κοιμαται μαζι μου λογω ΓΟΠ και ξυπναω ανα μισαωρο, επεσε το ανοσοποιητικο μου κανω εξετασεις, δεν αντεχω αλλα ξενυχτια...)

Κατσε να βρω κι αλλες δικαιολογιες....χμμ....καλα θα βρω που θα παει....

 

christina77 μας εκανες ζημια!! :mrgreen::mrgreen:

 

Πλακα κανω, να σαι καλα μας ενθαρρυνες πολυ, εκτιμω πολυ τη θετικη σταση σε οσους την εχουν μπραβο.....

Δημοσιεύτηκαν

Εγω κοριτσια πιστευω το εξης: Οταν χτυπησει το βιολογικο ρολοι ειναι δυσκολο να το κλεισεις και να το αγνοησεις...οταν χτυπαει λοιπον, ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ασημαντα...πως θα διαβαζει το ενα, πως θα ξυπναει το αλλο, πως θα προλαβαινω τη δουλεια, πως..πως πως...4 φορες χτυπησε το ρολοι μου...4 φορες τα αγνοησα ολα αυτα και πολλα αλλα...και εκανα παιδι.

Η γνωμη μου στο θεμα ειναι πως βουτας και κολυμπας...αν παλι δισταζεις πολυ να βουτηξεις μαλλον δε θελεις και πολυ...:rolleyes:

Δημοσιεύτηκαν

Eγω θα σου μιλησω απο την πλευρα της μεγαλης αδερφης :P.

 

Ειμαι 35 χρονων, η αδερφη μου 32 και ο αδερφος μας 23. Οταν γεννηθηκε, εγω ημουν 12 ετων και η αδερφη μου 9.

 

Ο πρωτος καιρος με το μωρο ηταν πραγματικη ευτυχια για εμενα και την αδερφη μου. Ειχαμε πραγματικη χαρα και λατρεια και το φροντιζαμε παρα πολυ και βοηθουσαμε πολυ την μητερα μας.

 

Οι γονεις μου δεν ξερω πως τα εβγαζαν περα αφου δουλευαν 2 δουλειες ο καθενας, ειχαμε βεβαια και τη γιαγια, δεν θυμαμαι πολλα ομως σε επιπεδο δυσκολιας.

 

Μεγαλώνοντας, οντως υπηρξε ηλικιακο χασμα οταν εμεις ειμασταν στην εφηβεια και το μικρο ηταν νηπιο, αλλα ανταγωνισμος μεταξυ μας δεν υπηρξε ποτε. Ενω με την αδερφη μου περασαμε εντονα την ζηλια και τον συναγωνισμο.

 

Ο αδερφος μου βεβαια παντα ελεγε πως ενιωθε να εχει παραπανω γονεις και οχι αδερφια, κι εμεις νιωθαμε λιγο μικρες μανουλες.

 

Και για να ερθω στο τωρα, εχω να πω, πως εχουμε τοση λατρεια και αδυναμια και οι 2 αδερφες στον αδερφο μας, και αυτος σε εμας, που σκαω απο αγαπη οταν τον βλεπω ή τον σκεφτομαι. Με την αδερφη μου, οσο κι αν την αγαπαω, δεν ειναι το ιδιο...

 

Ελπιζω να σε βοηθησα....

 

Α και να προσθεσω πως πιστευω οτι η οικογενεια μας θα ηταν πολυ φτωχοτερη χωρις αυτον. Μας εχει δωσει το κατι παραπανω.. πως να το πω..


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
To έχεις θέσει πολύ ωραία το θέμα...:P Ναι...ίσως κι εγώ τελικά να πιστεύω όοοολα αυτά που λες. Δεν έχει σημασία να κουραστεί κανείς για λίγο, αν μακροπρόθεσμα έχει μεγάλο όφελος. Ισως να γίνω και καλύτερη γενικότερα, who knows.... Απλά φοβάμαι μήπως γίνω ...τρελλή με το μωρό και ταυτόχρονα ο μεγάλος να θέλει διάβασμα (γιατί και στο γυμνάσιο θέλουν διάβασμα και πολύ μάλιστα!). Το σπίτι θα πρέπει να δεχτώ ότι θα πάψει να είναι στην εντέλεια όπως τώρα που δεν...πετάει τρίχα και θα είναι λίγο μπάχαλο.... αλλά ούτε αυτό φαντάζομαι θα με ενοχλήσει. Απλά λέω...θα έχουν επικοινωνία μεγαλώνοντας? Θα έχουν μία καλή σχέση που θα βοηθάει ο ένας τον άλλο αργότερα? Θα αξίζει τον κόπο όλη αυτή η θυσία του ξεβολέματος και του άγχους που θα περάσουμε μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση??

 

Και βέβαι θα αξίζει τον κόπο!

 

Ειδικά που το παιδάκι σου είναι μοναχοπαίδι.

 

Όλες οι δυσκολίες που αναφέρεις (και όντως θα υπάρξουν) ως προς τη φροντίδα ενός μωρού δεν θα πρέπει να τις βλέπεις ως εμπόδια που θα αναστείλουν τη σχολική πρόοδο του μεγάλου παιδιού και θα υποβαθμίσουν την επικοινωνία του με τους γονείς του. Να τις βλέπεις ως ευκαιρίες για εξέλιξη: εξέλιξη και σε νοητικό επίπεδο και σε συναισθηματικό.

 

Είναι εύκολο να διαβάζεις όταν στο σπίτι δεν πετάει "μύγα". Είναι όμως απίστευτα χρήσιμο να μάθεις να συγκεντρώνεσαι και όταν ακόμα οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Κάπου είχα διαβάσει ένα άρθρο για άριστους μαθητές που δυσκολεύτηκαν στις πανεπιστημιακές σπουδές και, κυρίως, στην εργασιακή τους εξέλιξη: Η δυσκολία αυτή εντοπιζόταν στο ότι είχαν μάθει να λειτουργούν μόνο υπό ιδανικές συνθήκες και με πλήρη και καθολική στήριξη της οικογένειας. Όταν ήρθαν τα δύσκολα (αποδιοργανωμένα ελληνικά πανεπιστήμια, δυσκολίες του εργασιακού περιβάλλοντος κλπ.), ψιλοχάθηκαν.

 

Θέλω να πω βασικά ότι ο φόβος σου είναι αβάσιμος: ένα παιδί δουλεμένο τόσο σε θέματα μαθησιακά όσο και συναισθηματικά είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να πάει πίσω επειδή απέκτησε αδελφάκι. Μόνο μπροστά μπορεί να πάει: να γίνει περισσότερο υπεύθυνο και λιγότερο εγωκεντρικό, να εξελιχθεί σε θέματα ενσυναίσθησης και ανεξαρτησίας.

Μετά όσο το μικρό αδελφάκι θα μεγαλώνει και θα αντιμετωπίζει με θαυμασμό το μεγαλύτερο, τότε να δεις καμάρι. Τότε το μεγάλο θα επιθυμεί το ίδιο να γίνει πρότυπο για το μικρούλι. Και, κυρίως, το μεγάλο θα δει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια του μικρού... Και ίσως θυμάσαι ποοοοση -Θεέ μου- αθωότητα έχουν τα μάτια των μωρών... Είναι αδύνατον να μην τα λατρέψεις και να μην αναγεννηθείς.

 

Στη δική μου οικογένεια, έχω διαφορά με το μικρότερο από τα αδέρφια μου 11 χρόνια και 7 μήνες. Κάποτε του διάβαζα παραμύθια και μετά τα μαθήματά του, κάποτε του έπαιζα σαν να ήταν κούκλα, κάποτε μου έλεγε "έλα να παίξουμε" γιατί ήταν 6 χρονών και εγώ έδινα Πανελλήνιες και τώρα (που είναι εικοσάχρονος φοιτητής)... ξέρεις πόσες φορές διαβάζει παραμύθια στα παιδιά μου, πηγαίνει κάθε εβδομάδα τον μεγάλο σε μια δραστηριότητα και είναι πάντα εκεί, όποτε τον χρειάζομαι.

Ισχύει απόλυτα αυτό που έγραψες: οι σχέσεις μεταξύ των αδελφών καθορίζονται από τον τρόπο διαπαιδαγώγησής τους. Ακόμα και αν "τσακώνονται" όταν είναι μικρά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπιούνται πολύ. Τα αποξενωμένα μεγαλωμένα αδέρφια είναι έτσι γιατί ... έτσι μεγάλωσαν.

Οπότε, το μεγάλο σου παιδάκι θα περνάει σίγουρα τέλεια με τον αδερφό του και θα σε ευγνωμονεί. Προς το παρόν, απλώς φοβάται (και είναι φυσικό).

 

Προφανώς είναι "μεροληπτική" η στάση μου, γιατί μεγάλωσα σε μεγάλη οικογένεια και έχω φτιάξει μεγάλη οικογένεια.

Όμως, όσο και να αναγνωρίζω την αξία του καλού φίλου, τελικά το "απόλυτο" στήριγμα είναι η οικογένεια. Στη ζωή μας, δυο-τρεις πραγματικούς φίλους θα κάνουμε. Μεγαλώνοντας, μπορεί ο ένας να μην μένει πια στην ίδια πόλη με εμάς και ο άλλος να έχει ο ίδιος πολλά προβλήματα για να μας σταθεί. Αυτό είναι -νομίζω- το όριο της φιλίας: Ο καλός φίλος βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί, ενώ ο καλός αδερφός κάνει τα αδύνατα δυνατά, κάνει την υπέρβαση του εαυτού του, για να σταθεί στο "αίμα" του...

Οι γονείς μου πέρασαν περιόδους με πολύ κόπο και πόνο, όταν αρρώστησαν οι γονείς τους. Ο μπαμπάς μου ήταν μοναχοπαίδι, η μαμά μου όχι. Η μαμά μου τα πέρασε όλα (αγωνίες, χειρουργεία, κόντρα χειρουργεία, φυσιοθεραπείες, επιτροπές κλπ. κλπ.) με τη συμπαράσταση -σε όλα τα επίπεδα- των αδερφών της. Ο μπαμπάς μου μόνος του: ναι, είχε την πλήρη ηθική στήριξη της μαμάς μου (που έπρεπε να μένει στο σπίτι για να κρατήσει και τα 4 παιδιά), καθώς και του κολλητού του που ερχόταν κάθε μέρα στο νοσοκομείο, αλλά πόοοοσες άλλες ώρες ήταν μόνος. Και μετά, μετά το "τέλος", δεν είχε κανένα να μοιραστεί τις πρώτες αναμνήσεις...

Τέλος πάντων, ίσως έγινα μακάβρια ή μελό, αλλά αυτό που ήθελα να πω είναι ότι το δεύτερο παιδί είναι σαν να διαιωνίζει τον δεσμό με τους γονείς: ΓΙΑΤΙ πάντα θα υπάρχουν δύο άνθρωποι που θα συζητούν ο ένας με τον άλλο για τις ρίζες τους, θα θυμούνται τα μαθήματα που τους έδωσαν οι γονείς τους με το παράδειγμα της ζωής τους και θα στηρίζουν ο ένας τον άλλο. Κάνοντας ένα δεύτερο παιδί, λοιπόν, είναι σαν να χαρίζεις αθανασία: στον εαυτό σου και στον άντρα σου ("ζωντανή" ανάμνηση) αλλά και στο παιδί σου ("ποτέ μόνο").

 

Το μόνο θέμα είναι αν έχετε αντοχές σε σωματικές δυνάμεις αλλά και οικονομικές. Πρακτικές λύσεις υπάρχουν πολλές.

Μακάρι να σταθείτε τυχεροί!

Δημοσιεύτηκαν

Aimee!!! Μας εξαφάνισες................:P

 

Τι ανάλυση είναι αυτή?????????? Νομίζω ότι όποιος -μετά απ'αυτό- έχει αντίρρηση, είναι τρελλός.

Τώρα σκέφτομαι ότι αν δεν πετύχει η πρώτη, να κάνω και δεύτερη....

Εχω αποσβολωθεί με τον τρόπο που θα έθεσες όλα αυτά, ακριβώς επειδή έχεις την εμπειρία και δεν τα λες θεωρητικά.

Ευχαριστώ πολύ πολύ πάντως!

 

Υ.Γ. Μόνο στον άντρα σου θα το δείξεις Αννα? Εγώ θα το κάνω κορνίζα για να το εμπεδώσω αφού το διαβάσω καμιά 50αριά φορές....:-D

Δημοσιεύτηκαν

Όλο το θέμα παει στα bookmarks για ανάγνωση στις δύσκολες στιγμές, μπράβο παιδια να'στε καλά. Και ίσως κολλάει εδώ λιγο το παρακάτω καβαφικό:

 

 

Che fece... il gran rifiuto Κ.Π. Καβάφης

 

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα

που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι

να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει

έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

 

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.

Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,

όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει

εκείνο τʼ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...