Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Γεια σας! Σας παρακολουθώ καιρό αλλά τώρα νομίζω ότι χρειάζομαι κάποιους ουδέτερους ανθρώπους να μου πουν την άποψή τους και όχι τους οικείους μου, οι οποίοι είναι προκατειλλημένοι.

Σε 2 μήνες θα γίνω 42 και έχω ήδη ένα παιδί 11 ετών. Από χρόνια προσπαθούμε για δεύτερο αλλά δεν προέκυψε.

Ισως δεν ήθελα τόσο πολύ δεύτερο κάποτε αλλά μετά έβλεπα ότι θα ήταν καλό για το παιδί μεγαλώνοντας να έχει κάποιον δικό του. Εβλεπα βέβαια και την άλλη πλευρά, όπου πολλοί δεν έχουν σχέσεις με τα αδέλφια τους. Και υπήρχε διχογνωμία. Στεναχωριέμαι τελικά τώρα που δεν προσπάθησα με κάποια εξωσωματική παλιότερα, αφού δεν προέκυπτε φυσιολογική σύλληψη, αλλά πάλι μήπως είναι πια πολύ αργά? Ακούω ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες για σύνδρομα στην ηλικία αυτή. Θα μπορέσει ο γιατρός να διαπιστώσει πιθανά προβλήματα/σύνδρομα με τα υπέρηχα ή θα κάνουμε δυστυχισμένο ένα παιδί και παράλληλα μία ολόκληρη (οργανωμένη) οικογένεια? Σίγουρα δεν θα παίξουν ποτέ μαζί, θα το έχει σαν παιδί του ο μεγάλος....

Πιστεύετε ότι αξίζει τον κόπο με τόση διαφορά ηλικίας και λαμβανομένων υπόψιν των κινδύνων??


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα!

 

Αν και η περίπτωσή σου είναι λίγο διαφορετική από τη δική μου, ίσως σε βοηθήσουν αυτά που θα σου γράψω.

 

Για το θέμα των συνδρόμων δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα, κάνοντας όλες τις απαραίτητες εξετάσεις (αυχενική διαφάνεια, αμνιοπαρακέντηση κλπ) θα γνωρίζεις από την αρχή αν κάτι δεν πάει καλά. Ευτυχώς η επιστήμη έχει προχωρήσει και οι πιθανότητες για να πάει κάτι στραβά μειώνονται στο ελάχιστο.

 

Σε σχέση με το μεγάλο σου παιδί θα σου πω το εξής. Ναι, μπορεί να μην παίζουν μαζί αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις η σχέση που θα αναπτύξουν θα είναι πολύ καλή. Τυχαίνει να γνωρίζω πολλά αδέλφια με μεγάλη διαφορά ηλικίας και όλα είναι πολύ αγαπημένα. Ίσως γιατί δεν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Μπορεί στην αρχή να μην έχουν κοινά ενδιαφέροντα αλλά μετά από χρόνια δένονται και οι διαφορά ηλικίας εξομαλύνεται.

 

Εγώ έχω μία θετή κόρη στα 14 (από τον πρώτο γάμο του άντρα μου) και μετά από 11 χρόνια γάμου, έμεινα έγκυος (είμαι 36). Σε λίγους μήνες θα προσθέσουμε ακόμα μία κορούλα στην οικογένεια. Η μεγάλη μας πάντως είναι ενθουσιασμένη με τον ερχομό της μικρής, νομίζω ότι θα αισθάνεται λιγότερο μόνη μεγαλώνοντας. Επίσης το καλό είναι ότι με τέτοια διαφορά ηλικίας, οι σκηνές ζηλοτυπίας είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες (και λιγότερο σωματικά επικίνδυνες).

 

Το πιο σημαντικό για μένα είναι αν εσύ έχεις τις αντοχές, από την άποψη ότι θα ξαναμπεις στον κύκλο άγχους της αϋπνίας-διατροφής-ασθενειών-απώλειας ελεύθερου χρόνου κλπ. που με ένα παιδί στα 11 αυτά έχουν πολύ η λίγο τακτοποιηθεί.

 

Σου εύχομαι ότι καλύτερο! :D

Δημοσιεύτηκαν
Το πιο σημαντικό για μένα είναι αν εσύ έχεις τις αντοχές, από την άποψη ότι θα ξαναμπεις στον κύκλο άγχους της αϋπνίας-διατροφής-ασθενειών-απώλειας ελεύθερου χρόνου κλπ. που με ένα παιδί στα 11 αυτά έχουν πολύ η λίγο τακτοποιηθεί.

 

Σου εύχομαι ότι καλύτερο! :D

 

Eυχαριστώ για την απάντησή σου! Μου κάνει καλό να διαβάζω περιπτώσεις τέτοιες που δίνουν κουράγιο και ελπίδες.... Βέβαια εσύ είσαι 36, έχει διαφορά. Στα 36 μου κι εγώ ήμουν πολύ πιο αποφασισμένη αλλά έπεσα σε λάθος γιατρούς και υπήρξε τεράστια καθυστέρηση. Οπότε τώρα φοβάμαι να προχωρήσω. Δεν είναι ότι δεν έχω κουράγιο, απλά δεν ξέρω αν οι θυσίες (που είναι γεγονός ότι θα γίνουν) αξίζουν τον κόπο ή όχι?

Δηλ. να ωφεληθεί το παιδί μελλοντικά(?) αλλά να εξασφαλιστεί και ότι δεν θα υπάρξει κάποιο σύνδρομο/χρωμοσωμικό ελάττωμα κλπ. που θα δημιουργήσει ανωμαλία στην οικογένεια. Είναι μεγάλο το δίλλημα αν πρέπει να προχωρήσω σε μία εσπευσμένη εξωσωματική...

Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα!

 

Το πιο σημαντικό για μένα είναι αν εσύ έχεις τις αντοχές, από την άποψη ότι θα ξαναμπεις στον κύκλο άγχους της αϋπνίας-διατροφής-ασθενειών-απώλειας ελεύθερου χρόνου κλπ. που με ένα παιδί στα 11 αυτά έχουν πολύ η λίγο τακτοποιηθεί.

 

:D

 

 

το παραπανω ειναι μια μεγαλη αληθεια!

 

προσωπικα και μονον, αν ενα παιδι προεκυπτε απο φυσιολογικη συλληψη,ακομα και με αυτη την διαφορα ηλικιας με το αλλο σου παιδακι, καλως να ερχοταν εφοσον το επιθυμεις κιολας, αλλα εξωσωματικη ισον ορμονες, σε αυτη την ηλικια και εχοντας ηδη ενα παιδι, δεν θα εκανα...και οταν λεω "σε αυτη την ηλικια" δεν εννοω οτι εισαι μεγαλη για τεκνοποιηση, εννοω οτι επειδη ορμονολογικα ετσι και αλλιως υπαρχει μια καποια πορεια προς την φθινουσα πια, επιπλεον φαρμακα και μαλιστα τα φαρμακα ενος κυκλου εξωσωματικης γονιμοποιησης,ελοχευουν μεγαλυτερους κινδυνους για την υγεια της γυναικας,απο οτι αν η ληψη τους γινοταν σε μια πιο μικρη ηλικια...

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Δημοσιεύτηκαν
το παραπανω ειναι μια μεγαλη αληθεια!

 

προσωπικα και μονον, αν ενα παιδι προεκυπτε απο φυσιολογικη συλληψη,ακομα και με αυτη την διαφορα ηλικιας με το αλλο σου παιδακι, καλως να ερχοταν εφοσον το επιθυμεις κιολας, αλλα εξωσωματικη ισον ορμονες, σε αυτη την ηλικια και εχοντας ηδη ενα παιδι, δεν θα εκανα...και οταν λεω "σε αυτη την ηλικια" δεν εννοω οτι εισαι μεγαλη για τεκνοποιηση, εννοω οτι επειδη ορμονολογικα ετσι και αλλιως υπαρχει μια καποια πορεια προς την φθινουσα πια, επιπλεον φαρμακα και μαλιστα τα φαρμακα ενος κυκλου εξωσωματικης γονιμοποιησης,ελοχευουν μεγαλυτερους κινδυνους για την υγεια της γυναικας,απο οτι αν η ληψη τους γινοταν σε μια πιο μικρη ηλικια...

 

 

Εχεις δίκιο και μάλιστα γιαυτό αρνιόμουν κατηγορηματικά και παλιότερα να λάβω τέτοια φάρμακα. Δεν ξέρω αν τελικά έκανα λάθος αλλά προσπαθούσαμε με άλλους τρόπους (σπερματεγχύσεις, μία προσπάθεια εξωσωμ. σε φυσικό κύκλο). Και τώρα όταν αναφέρομαι σε εξωσωματική, εννοώ πάλι σε φυσικό κύκλο. Το μόνο (πιθανόν) φάρμακο θα είναι αυτό το cyclacur (νομίζω) που δημιουργεί 2-3 ωάρια παραπάνω. Τίποτα άλλο. Αν γίνει έγινε. Απλά έχω τύψεις που δεν προσπάθησα αρκετά παλιότερα. Τώρα το ερώτημα είναι αν τελικά αξίζει τον κόπο.... (η δική μου επιβάρυνση σε χρόνους και νεύρα...) και αν η κύηση υψηλού κινδύνου μπορεί τελικά να αποδειχτεί πραγματικά προβληματική. Τα 42 θεωρούνται πολύ μεγάλη ηλικία??


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Ειμαστε σε παρομοια θεση. Ειμαστε κοντα ηλικιακα, κι επισης κι εγω το σκεπτομαι κι εχω τους ιδιους ενδοιασμους με εσενα.

Το βασικο ειναι εσυ τι θελεις. Ολα τα αλλα ρυθμιζονται.

Θα συμφωνησω με τις αλλες κοπελες. Δεν εχει σημασια η διαφορα ηλικιας τελικα, εχω δει αγαπημενα αδερφια με μεγαλη διαφορα και αλλα να μη μιλιουνται με μικρη. Πιστευω οτι αν ο γονιος τα μεγαλωσει με αξιες και τα μαθει να συνεργαζονται και να αλληλοβοθηθιουνται, ο,τι διαφορα και να εχουν θα μεινουν αγαπημενα.

Οσο για το θεμα που με τα συνδρομα κι εμενα με απασχολουσε αλλα αποφασισα να μην αγχωνομαι. Ημουν κατω των 35 στο πρωτο, και ηδη μου ζητησαν αμνιο (δεν την εκανα). Πιστευω οτι ανεβαινουν οι πιθανοτητες αλλα οταν ρωτησα ειδικο, μου ειπε να μην το σκεπτομαι-εχει δει και σε μικρες πια ηλικιες λογω του περιβαλλοντος στο οποιο ζουμε, ενω παραλληλα εχει ξεγεννησει εκατονταδες γυναικες ανω των 40 χωρις κανενα προβλημα.

Εγω θα ελεγα λοιπον οντως να μην το σκεπτεσαι καθολου, αν το θελεις πραγματικα. Δες αν το λαχταρας, κι αν εχεις τις αντοχες οπως λεει η vtgian πολυ σωστα. Μετα απλα θα πρεπει να ακουμε τις οδηγιες των γιατρων μας, οπως σε ολα.

Δημοσιεύτηκαν
Τώρα το ερώτημα είναι αν τελικά αξίζει τον κόπο.... (η δική μου επιβάρυνση σε χρόνους και νεύρα...) και αν η κύηση υψηλού κινδύνου μπορεί τελικά να αποδειχτεί πραγματικά προβληματική. Τα 42 θεωρούνται πολύ μεγάλη ηλικία??

 

 

το αν αξιζει τον κοπο, μονον εσυ μπορεις να το αποφασισεις...επειδη το εργο της υποβοηθουμενης αναπαραγωγης το εχω βιωσει σε ολες του τις μορφες, αν το αποφασισεις να ξερεις οτι μπαινεις σε μονοπατια για γερα νευρα και αντοχες,αποδιοργανωση της καθημερινης σας ζωης και πολλα αλλα...οσο για την κυηση, υψηλου κινδυνου μπορει να ειναι και μια κυηση 20αρας,προβληματικη επισης...δεν ειναι απαραιτητο οτι αν τελικα μεινεις εγκυος θα συμβουν ολα τα κακα και οτι το μωρο θα εχει προβληματα...αυτα στατιστικα μπορει να συμβουν στην καθε γυναικα...

 

ο αντρας σου θελει ενα μωρακι αυτη τη στιγμη??

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Δημοσιεύτηκαν
Ειμαστε σε παρομοια θεση. Ειμαστε κοντα ηλικιακα, κι επισης κι εγω το σκεπτομαι κι εχω τους ιδιους ενδοιασμους με εσενα.

Το βασικο ειναι εσυ τι θελεις. Ολα τα αλλα ρυθμιζονται.

Θα συμφωνησω με τις αλλες κοπελες. Δεν εχει σημασια η διαφορα ηλικιας τελικα, εχω δει αγαπημενα αδερφια με μεγαλη διαφορα και αλλα να μη μιλιουνται με μικρη. Πιστευω οτι αν ο γονιος τα μεγαλωσει με αξιες και τα μαθει να συνεργαζονται και να αλληλοβοθηθιουνται, ο,τι διαφορα και να εχουν θα μεινουν αγαπημενα.

Οσο για το θεμα που με τα συνδρομα κι εμενα με απασχολουσε αλλα αποφασισα να μην αγχωνομαι. Ημουν κατω των 35 στο πρωτο, και ηδη μου ζητησαν αμνιο (δεν την εκανα). Πιστευω οτι ανεβαινουν οι πιθανοτητες αλλα οταν ρωτησα ειδικο, μου ειπε να μην το σκεπτομαι-εχει δει και σε μικρες πια ηλικιες λογω του περιβαλλοντος στο οποιο ζουμε, ενω παραλληλα εχει ξεγεννησει εκατονταδες γυναικες ανω των 40 χωρις κανενα προβλημα.

Εγω θα ελεγα λοιπον οντως να μην το σκεπτεσαι καθολου, αν το θελεις πραγματικα. Δες αν το λαχταρας, κι αν εχεις τις αντοχες οπως λεει η vtgian πολυ σωστα. Μετα απλα θα πρεπει να ακουμε τις οδηγιες των γιατρων μας, οπως σε ολα.

 

 

Χαίρομαι που γράφεις στο θέμα μου, γιατί πριν γράψω είχα διαβάσει αρκετά άλλα παραπλήσια θέματα και είχα δει ότι τόσο εσύ όσο κι άλλες κοπέλες έχουν τους ίδιους προβληματισμούς.

Είναι μεγάλο βήμα, είναι αλήθεια... Προσπαθώ να φανταστώ πώς θα είμαστε μετά και κάποιες φορές μου φαίνεται όμορφο και κάποιες τραγικό... Το μεγάλο παιδί θα προσπαθεί να διαβάσει και το μικρό θα του κοπανάει την πόρτα κλαίγοντας (πιθανό σενάριο) ή θα ασχολούμαι αναγκαστικά πολύ με την προσοχή και το τάισμα του μικρού παιδιού οπότε δεν θα μπορώ να ασχοληθώ με το διάβασμα του μεγάλου όσο τώρα. Λαμβανομένου υπόψη ότι θα είναι και στην εφηβεία, μάλλον θα βρει χρόνο να παίζει περισσότερο υπολογιστή... Γενικά είμαι λίγο control freak και φοβάμαι μην χαθεί τελείως ο έλεγχος (δηλ. η ....μπάλα:lol:).

Απ'την άλλη λέω μήπως μετά από χρόνια θα έχει μία καλύτερη παρέα και ένα ενδιαφέρον για κάποιον δικό του. Ενώ σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να συμβιβαστεί με φίλους.

Πάντα το ήθελα, αλλά με κράταγε ο φόβος της πιθανής κατάρρευσης... της οικογένειας, λόγω τρέλλας που θα επικρατεί (σίγουρα) με τον ερχομό ενός μωρού και με ένα παιδί στην εφηβεία πλέον. Πότε να γίνουν οι εξωτερικές δουλειές, τα ψώνια, το μαγείρεμα, το διάβασμα του μεγάλου, το κυνήγι του μικρού και λαμβανομένου υπόψη ότι μέχρι τις 4.00 εργάζομαι??:rolleyes:

Δημοσιεύτηκαν

ο αντρας σου θελει ενα μωρακι αυτη τη στιγμη??

 

 

Εκείνος είναι που το θέλει πολύ και με στενοχωρεί ακόμη περισσότερο, γιατί εγώ είμαι η αιτία που αρνιόμουν να κάνουμε κάτι περισσότερο παλιότερα. Ολο προφάσεις εν αμαρτίαις εβρισκα...

Δημοσιεύτηκαν
Χαίρομαι που γράφεις στο θέμα μου, γιατί πριν γράψω είχα διαβάσει αρκετά άλλα παραπλήσια θέματα και είχα δει ότι τόσο εσύ όσο κι άλλες κοπέλες έχουν τους ίδιους προβληματισμούς.

Είναι μεγάλο βήμα, είναι αλήθεια... Προσπαθώ να φανταστώ πώς θα είμαστε μετά και κάποιες φορές μου φαίνεται όμορφο και κάποιες τραγικό... Το μεγάλο παιδί θα προσπαθεί να διαβάσει και το μικρό θα του κοπανάει την πόρτα κλαίγοντας (πιθανό σενάριο) ή θα ασχολούμαι αναγκαστικά πολύ με την προσοχή και το τάισμα του μικρού παιδιού οπότε δεν θα μπορώ να ασχοληθώ με το διάβασμα του μεγάλου όσο τώρα. Λαμβανομένου υπόψη ότι θα είναι και στην εφηβεία, μάλλον θα βρει χρόνο να παίζει περισσότερο υπολογιστή... Γενικά είμαι λίγο control freak και φοβάμαι μην χαθεί τελείως ο έλεγχος (δηλ. η ....μπάλα:lol:).

Απ'την άλλη λέω μήπως μετά από χρόνια θα έχει μία καλύτερη παρέα και ένα ενδιαφέρον για κάποιον δικό του. Ενώ σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να συμβιβαστεί με φίλους.

Πάντα το ήθελα, αλλά με κράταγε ο φόβος της πιθανής κατάρρευσης... της οικογένειας, λόγω τρέλλας που θα επικρατεί (σίγουρα) με τον ερχομό ενός μωρού και με ένα παιδί στην εφηβεία πλέον. Πότε να γίνουν οι εξωτερικές δουλειές, τα ψώνια, το μαγείρεμα, το διάβασμα του μεγάλου, το κυνήγι του μικρού και λαμβανομένου υπόψη ότι μέχρι τις 4.00 εργάζομαι??:rolleyes:

 

Ο,τι ηλικια και να εχουν και οποια διαφορά ηλικιας....τετοια περιστατικα με παραπανω απο ενα παιδι, θα εχουμε :D

Λυσεις θα βρουμε, αν θελουμε ομως πραγματικα, ενα δευτερο παιδι.

Γιατι για να ειμαι ειλικρινης (αν ειναι να μιλησω για τον εαυτο μου), εχω ψιλοβολευτει με ενα παιδι πια ανεξαρτητο, να ειμαστε μια ησυχη οικογενεια, που καθεται στο εστιατοριο, καθεται στο αυτοκινητο χωρις φωνες, να μπορω να κανω κατι για τον εαυτο μου, να βγω με φιλες κλπ... με ενα δευτερο, αντε απο την αρχη. και φυσικα οπως λες θα αποδιοργανωθουμε μετα.

Μηπως ομως θα μας κανει καλο τελικα?

 

(τελικα εσυ θα πεισεις εμενα!)


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Μηπως ομως θα μας κανει καλο τελικα?

 

(τελικα εσυ θα πεισεις εμενα!)

 

 

χαχαχαχα:P

Είναι λίγο το θέμα....τραβάτε με κι ας κλαίω....:mrgreen::lol:

 

Οπως λες κι εσύ και όπως σκέφτομαι κι εγώ, μας τρομάζει η αποδιοργάνωση και σε συνάρτηση με την κούραση για κάποιο διάστημα, φοβάμαι μήπως γίνουμε λίγο μαλλιά κουβάρια στο σπίτι και αποβεί όλο αυτό εις βάρος του παιδιού. Τώρα για καλό που λες... δεν ξέρω ακριβώς σε ποιο τομέα θα μας έκανε εμάς προσωπικά, γιατί οι μαμάδες είναι αυτές που υπομένουν όλο το βαρύ φορτίο δυστυχώς. Αλλά είπαμε...θυσίες.... Τουλάχιστον να πιάσουν τόπο και να μην βγει το παιδί αύριο να λέει ότι με καταστρέψατε από τότε που κάνατε 2ο παιδί, έχασα τους γονείς μου, κυρίως τη μάνα μου..., χάθηκε η επικοινωνία, δεν με βοηθάτε στο διάβασμα, ασχολείστε όλη μέρα με ένα μωρό κλπ. Μη βγούμε....κουρεμένοι.... κατάλαβες??

Δημοσιεύτηκαν
χαχαχαχα:P

Είναι λίγο το θέμα....τραβάτε με κι ας κλαίω....:mrgreen::lol:

 

Οπως λες κι εσύ και όπως σκέφτομαι κι εγώ, μας τρομάζει η αποδιοργάνωση και σε συνάρτηση με την κούραση για κάποιο διάστημα, φοβάμαι μήπως γίνουμε λίγο μαλλιά κουβάρια στο σπίτι και αποβεί όλο αυτό εις βάρος του παιδιού. Τώρα για καλό που λες... δεν ξέρω ακριβώς σε ποιο τομέα θα μας έκανε εμάς προσωπικά, γιατί οι μαμάδες είναι αυτές που υπομένουν όλο το βαρύ φορτίο δυστυχώς. Αλλά είπαμε...θυσίες.... Τουλάχιστον να πιάσουν τόπο και να μην βγει το παιδί αύριο να λέει ότι με καταστρέψατε από τότε που κάνατε 2ο παιδί, έχασα τους γονείς μου, κυρίως τη μάνα μου..., χάθηκε η επικοινωνία, δεν με βοηθάτε στο διάβασμα, ασχολείστε όλη μέρα με ένα μωρό κλπ. Μη βγούμε....κουρεμένοι.... κατάλαβες??

 

Αυτα θα τα ακουσουμε, γιατι συχνα το πρωτο παιδι οταν ερθει το δευτερο αισθανεται οτι χανει την πρωτοκαθεδρια και αντιδρα. Ειναι μεσα στο προγραμμα αλλα δεν αγχωνομαι, γιατι μελλοντικα περναει αυτη η φαση και μενει η φαση "εχω αδερφο/η". Και ειναι για ολη τους τη ζωη.

Κανεις δεν με ξερει καλυτερα απο την αδερφη μου, τη λατρευω. Οσο και να μαλωναμε μικρες, σημερα τα θυμομαστε και γελαμε. Και βοηθα η μια την αλλη... :D

Δημοσιεύτηκαν
Αυτα θα τα ακουσουμε, γιατι συχνα το πρωτο παιδι οταν ερθει το δευτερο αισθανεται οτι χανει την πρωτοκαθεδρια και αντιδρα. Ειναι μεσα στο προγραμμα αλλα δεν αγχωνομαι, γιατι μελλοντικα περναει αυτη η φαση και μενει η φαση "εχω αδερφο/η". Και ειναι για ολη τους τη ζωη.

Κανεις δεν με ξερει καλυτερα απο την αδερφη μου, τη λατρευω. Οσο και να μαλωναμε μικρες, σημερα τα θυμομαστε και γελαμε. Και βοηθα η μια την αλλη... :D

 

 

Το πιστεύω αυτό που λες και γενικά είμαι αισιόδοξη, ότι αν τελικά γίνει αυτό, θα έχουν καλή σχέση μεταξύ τους, παρά τη διαφορά, για τον απλούστατο λόγο ότι ξέρω να διαχειριστώ στη σχέση τους. Ο τρόπος που μεγαλώνουμε τώρα το παιδί θα είναι ίδιος με τον τρόπο που θα μεγαλώσουμε το πιθανό μελλοντικό παιδί, οπότε εκ των πραγμάτων θα έχουν σωστή αγωγή, αγάπη, συμπόνοια, αλληλοβοήθεια και υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη κάτι που θα αντανακλά και στη σχέση τους.

Εγώ προσωπικά δεν έχω καλή σχέση με αδέλφια, αλλά αυτό δεν με πτοεί, γιατί απλά θεωρώ ότι υπεύθυνοι είναι οι γονείς και μόνο. Αρα στη δική μου οικογένεια δεν θα συμβεί κάτι παρόμοιο. Οπότε μένει το θέμα του αγχους μήπως έχει κάποιο πρόβλημα λόγω της ηλικίας μου και της ....τρέλλας που θα επικρατεί για 2-3 χρόνια μέχρι να μαντρωθεί σε κάποιο σχολείο.

Πάντως επειδή όπως σου είπα έχω διαβάσει και δικά σου ποστ και κάποιων άλλων κοριτσιών, να δούμε τελικά ποια θα κάνει το ....μετέωρο βήμα του πελαργού πρώτη:-P

Δημοσιεύτηκαν

Πάντως επειδή όπως σου είπα έχω διαβάσει και δικά σου ποστ και κάποιων άλλων κοριτσιών, να δούμε τελικά ποια θα κάνει το ....μετέωρο βήμα του πελαργού πρώτη:-P

 

Χαχα αντε να δουμε....


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Παντως για το δευτερο πολλοι λενε οτι μπαινει σε μια ρεγουλα πιο γρηγορα απο το πρωτο...κατι για αυτοματους λενε, κατι οτι μεγαλωνουν πιο ευκολα...εχω φρουδες ελπιδες????

 

 

Ναι..ναι κάτι τέτοια "περίεργα" τα έχω ακούσει κατά κόρον, αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν άπτονται του χαρακτήρα μου:P Είναι αδύνατον να μην κάνω σαν τρελλή όταν θα βήξει, θα μπουκώσει η μύτη, θα κλαίει χωρίς προφανή λόγο, δεν θα κοιμάται πολύ κλπ κλπ κλπ. Ούτε νομίζω ότι η έλλειψη ύπνου από την πλευρά της μάνας, που προκαλεί απίστευτη νευρικότητα, θα μπορέσει να καλυφθεί με τον "αυτόματο" από τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι στο σπίτι και κυρίως το παιδί, τα περιμένουν όοολα από εκείνη. Οσο και να κάνεις "έκπτωση" δεν βγαίνει....

Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια, αναστάτωση τον πρώτο καιρό σίγουρα θα υπάρξει. Το θετικό είναι πως με ένα παιδάκι ήδη μεγαλωμένο, ανεξάρτητο και που έχει μπει σε ρυθμούς, τα πράγματα είναι λίγο πιο εύκολα.

 

Παντως για το δευτερο πολλοι λενε οτι μπαινει σε μια ρεγουλα πιο γρηγορα απο το πρωτο...κατι για αυτοματους λενε, κατι οτι μεγαλωνουν πιο ευκολα...φρουδες ελπιδες????

 

Όχι αυτός ο αυτόματος δεν είναι καλό πράγμα!... Έτσι ένιωθα, ότι έβαλα το δεύτερο παιδί μου στον αυτόματο και τώρα έχω τύψεις... Αλλά σίγουρα έχεις μεγαλύτερη εμπειρία σε σχέση με το πρώτο.

Δημοσιεύτηκαν
Ναι..ναι κάτι τέτοια "περίεργα" τα έχω ακούσει κατά κόρον, αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν άπτονται του χαρακτήρα μου:P Είναι αδύνατον να μην κάνω σαν τρελλή όταν θα βήξει, θα μπουκώσει η μύτη, θα κλαίει χωρίς προφανή λόγο, δεν θα κοιμάται πολύ κλπ κλπ κλπ. Ούτε νομίζω ότι η έλλειψη ύπνου από την πλευρά της μάνας, που προκαλεί απίστευτη νευρικότητα, θα μπορέσει να καλυφθεί με τον "αυτόματο" από τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι στο σπίτι και κυρίως το παιδί, τα περιμένουν όοολα από εκείνη. Οσο και να κάνεις "έκπτωση" δεν βγαίνει....

 

Κι εγω ετσι ειμαι....και δεν προκειται να κανω καθολου εκπτωση οποτε θα χρειαστω βιταμινες, βοηθεια και πολλη κατανοηση :D

 

 

Κορίτσια, αναστάτωση τον πρώτο καιρό σίγουρα θα υπάρξει. Το θετικό είναι πως με ένα παιδάκι ήδη μεγαλωμένο, ανεξάρτητο και που έχει μπει σε ρυθμούς, τα πράγματα είναι λίγο πιο εύκολα.

Όχι αυτός ο αυτόματος δεν είναι καλό πράγμα!... Έτσι ένιωθα, ότι έβαλα το δεύτερο παιδί μου στον αυτόματο και τώρα έχω τύψεις... Αλλά σίγουρα έχεις μεγαλύτερη εμπειρία σε σχέση με το πρώτο.

 

Το ειχα ψυλλιαστει οτι ειναι μυθος οτι ειναι πολυ πιο ευκολο.... :mrgreen:

Δημοσιεύτηκαν

Το ειχα ψυλλιαστει οτι ειναι μυθος οτι ειναι πολυ πιο ευκολο.... :mrgreen:

 

Αμ..τι νόμιζες?? Οτι θα σου έλεγαν την αλήθεια??:D Θέλουν να σε χώσουν...πρώτα και μετά που θα ωρίεσαι...τρελλαμένη.... θα σου λένε.."δεν ήξερες! δε ρώταγες??":twisted:

Δημοσιεύτηκαν

Στον αυτόματο δεν μπαίνει κανένα παιδί ούτε το δεύτερο ούτε το 10ο. Απλά λόγω της εμπειρίας του πρώτου τα «πρακτικά» πράγματα είναι ποιο εύκολα.

Να πω την δική μου εμπειρία σαν μαμά που γέννησα το δεύτερο στα 41!!

Βασικά τα χρόνια δεν τα θεωρώ άξια συζήτησης μια συμμαθήτρια μου πριν 1 εβδομάδα έκανε το πρώτο της παιδί (42+).

Στο πρώτο παιδί μου έχασα τις ισορροπίες και μου πήρε αρκετό καιρό να συνηθίσω την νέα κατάσταση.

Η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου είναι 4 χρόνια, μόλις δηλαδή αρχίζαμε να «ξεκουραζόμαστε» από ξενύχτια πάνες έλλειψη ύπνου ταΐσματος κτλ,

Με το που ήρθε ο δεύτερος στα 41 ξαναερωτεύτηκα την οικογένεια μου και σε αυτήν την κατάσταση εξακολουθώ και είμαι ακόμα.

Μου το λέγανε και δεν το πίστευα ότι το δεύτερο παιδί την οικογένεια την «δένει» και έτσι ακριβώς έγινε.

Η κούραση όχι απλά μεγάλη δεν έχω λόγια να την περιγράψω δεδομένου ότι είμαστε εργαζόμενοι και χωρίς βοήθεια.

Αλλά την κατάσταση δεν την αλλάζω με τίποτα.

 

Στην δική σου περίπτωση ο μοναδικός ενδοιασμός μου θα ήταν ότι τα 11 χρόνια διαφοράς του πρώτου με το δεύτερο είναι πολλά όχι για τον μεγάλο σου γιο αλλά για σένα ,δηλαδή το γεγονός ότι ξεχνάς την καθημερινότητα σου πως την έχει διαμόρφωση τώρα για τουλάχιστον 4 χρόνια…+ Είναι αυτό που είπα δηλαδή μην χάσεις ισορροπίες..

Σου εύχομαι ότι καλύτερο ότι και αν αποφασίσεις.;)

Δημοσιεύτηκαν

Κι εγώ είμαι σε αντίστοιχη φάση, είμαι 40 και προσπαθώ για το τρίτο.

 

Σκέφτομαι αυτό που λες ότι θες να ρωτήσεις εμάς γιατί είμαστε ουδέτεροι, όχι προκατειλημμένοι, σε αντίθεση με τους οικείους σου. Δεν είμαι τελείως σίγουρη γι αυτό. Μιλώντας για τον εαυτό μου, το θέλω αυτό το παιδί κι ας έχω δύο, κι ας κουράζομαι πολύ και η καριέρα μου έχει υποστεί ένα σοκ. Δεν πρόκειται από εμένα ας πούμε να ακούσεις "σε βλέπω να προβληματίζεσαι, άρα ίσως να μην το κάνεις", γιατί; γιατί είναι εκτός της πραγματικότητάς μου,δε μπορώ να φανταστώ ότι ένας άνθρωπος που σκε΄φτεται να κάνει παιδί και μπαίνει σε φόρουμ με μαμάδες να ρωτήσει, δε θέλει κατά βάθος το παιδί. Ίσως βλέπω σε ε΄σένα τον εαυτό μου. Πάντως νομίζω ότι και μόνο το γεγονός ότι ρωτάς εμάς,σημαίνει ότι το θέλεις το παιδί. Και αν το θέλεις πρέπει να το προσπαθήσεις νομίζω. (βέβαια μπορεί να κάνω λάθος, αλλά είπαμε, βλέπω τον εαυτό μου σε σένα)

 

Κατά δεύτερον, όντως υπάρχουν δυσκολίες με την ηλικία, μεγαλύτεροι κίνδυνοι, δυσκολότερα τα ξενύχτια, μικρότερες οι αντοχές, όλα ρε παιδί μου ας πούμε ότι είναι πιο δύσκολα. Τί σημασία έχουν αυτά; Μπροστά στο να έχεις παιδί; Τί να πω, δεν ξέρω, για μένα δεν υπάρχει κάτι πιο ωραίο απ'τα παιδάκια. Όσο κι αν κουράζομαι,βλέπω ότι αλλάζει η διάθεσή μου μαζί τους, γίνομαι πιο χαρούμενη, πιο καλή. Το σπίτι είναι μπάχαλο δεν το συζητάμε, η κούραση, όλα, αλλά δεν ε΄χουν και μεγάλη σημασία όλα αυτα, έλα τώρα... αφού κι εσύ αυτό πιστεύεις :)

Δημοσιεύτηκαν
Κι εγώ είμαι σε αντίστοιχη φάση, είμαι 40 και προσπαθώ για το τρίτο.

 

Σκέφτομαι αυτό που λες ότι θες να ρωτήσεις εμάς γιατί είμαστε ουδέτεροι, όχι προκατειλημμένοι, σε αντίθεση με τους οικείους σου. Δεν είμαι τελείως σίγουρη γι αυτό. Μιλώντας για τον εαυτό μου, το θέλω αυτό το παιδί κι ας έχω δύο, κι ας κουράζομαι πολύ και η καριέρα μου έχει υποστεί ένα σοκ. Δεν πρόκειται από εμένα ας πούμε να ακούσεις "σε βλέπω να προβληματίζεσαι, άρα ίσως να μην το κάνεις", γιατί; γιατί είναι εκτός της πραγματικότητάς μου,δε μπορώ να φανταστώ ότι ένας άνθρωπος που σκε΄φτεται να κάνει παιδί και μπαίνει σε φόρουμ με μαμάδες να ρωτήσει, δε θέλει κατά βάθος το παιδί. Ίσως βλέπω σε ε΄σένα τον εαυτό μου. Πάντως νομίζω ότι και μόνο το γεγονός ότι ρωτάς εμάς,σημαίνει ότι το θέλεις το παιδί. Και αν το θέλεις πρέπει να το προσπαθήσεις νομίζω. (βέβαια μπορεί να κάνω λάθος, αλλά είπαμε, βλέπω τον εαυτό μου σε σένα)

 

Κατά δεύτερον, όντως υπάρχουν δυσκολίες με την ηλικία, μεγαλύτεροι κίνδυνοι, δυσκολότερα τα ξενύχτια, μικρότερες οι αντοχές, όλα ρε παιδί μου ας πούμε ότι είναι πιο δύσκολα. Τί σημασία έχουν αυτά; Μπροστά στο να έχεις παιδί; Τί να πω, δεν ξέρω, για μένα δεν υπάρχει κάτι πιο ωραίο απ'τα παιδάκια. Όσο κι αν κουράζομαι,βλέπω ότι αλλάζει η διάθεσή μου μαζί τους, γίνομαι πιο χαρούμενη, πιο καλή. Το σπίτι είναι μπάχαλο δεν το συζητάμε, η κούραση, όλα, αλλά δεν ε΄χουν και μεγάλη σημασία όλα αυτα, έλα τώρα... αφού κι εσύ αυτό πιστεύεις :)

 

 

To έχεις θέσει πολύ ωραία το θέμα...:P Ναι...ίσως κι εγώ τελικά να πιστεύω όοοολα αυτά που λες. Δεν έχει σημασία να κουραστεί κανείς για λίγο, αν μακροπρόθεσμα έχει μεγάλο όφελος. Ισως να γίνω και καλύτερη γενικότερα, who knows.... Απλά φοβάμαι μήπως γίνω ...τρελλή με το μωρό και ταυτόχρονα ο μεγάλος να θέλει διάβασμα (γιατί και στο γυμνάσιο θέλουν διάβασμα και πολύ μάλιστα!). Το σπίτι θα πρέπει να δεχτώ ότι θα πάψει να είναι στην εντέλεια όπως τώρα που δεν...πετάει τρίχα και θα είναι λίγο μπάχαλο.... αλλά ούτε αυτό φαντάζομαι θα με ενοχλήσει. Απλά λέω...θα έχουν επικοινωνία μεγαλώνοντας? Θα έχουν μία καλή σχέση που θα βοηθάει ο ένας τον άλλο αργότερα? Θα αξίζει τον κόπο όλη αυτή η θυσία του ξεβολέματος και του άγχους που θα περάσουμε μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση??

Δημοσιεύτηκαν

Παρούσα κι εγώ.

mumin, στο ίδιο καζάνι βράζουμε, ό,τι σου έχουν πει μέχρι τώρα οι κοπέλες, τα ίδια κι από εδώ.

Επειδή βλέπω ότι ανησυχείς πολύ για το πως θα επηρεαστεί η σχέση σου με το γιο σας και οι ισορροπίες σας, θέλω να σου επισημάνω και μια άλλη οπτική γωνία.

Το μοναχοπαίδι, έρχεται η ώρα που "λούζεται" τους γονείς του.

Δε μιλάω για τη φάση της γηροκόμησης, μιλάω για την περίοδο που θα θέλει να ανοίξει τα φτερά του και θα έχει δύο ανθρώπους απόλυτα προσανατολισμένους πάνω του. Δεν ξέρω αν έχεις μοναχοπαίδια γύρω σου, εγώ ειδικεύομαι: έχω και πατέρα μοναχοπαίδι, και σύζυγο και κόρη (προς ώρας τουλάχιστον).

Το έζησα και μέσα από τον πατέρα μου στο παρελθόν, και με τον άντρα μου τώρα, πόσο πολύ επιβαρύνεται από ένα σημείο και πέρα το παιδί που δεν έχει κανέναν άλλο να μοιραστεί το ενδιαφέρον των γονιών του.

Είναι εμφανές από το ποστ σου ότι είσαι σκεπτόμενη και ώριμη και σίγουρα διαβάζοντας αυτά θα σκεφτείς: όχι, δεν θα τα κάνω εγώ αυτά, δεν πρόκειται να κρεμαστώ πάνω στο παιδί μου...

Νομίζω ότι δε χρειάζεται να είσαι στραβός, είναι έτσι η δυναμική της οικογένειας που σπρώχνει προς τα εκεί.

Δε θα σε ζαλίσω με παραδείγματα, το μόνο που θα πω είναι ότι συγκρίνοντας τη ζωή του πατέρα μου, του άντρα μου και τη δική μου, έχω ευχαριστήσει πολλάκις το σύμπαν για την ύπαρξη της αδερφής μου.

 

Τώρα που τα έγραψα αυτά βέβαια, αναρωτιέμαι κι εγώ αυτό που θα πείτε κι εσείς: εγώ τι παριστάνω?

Πάω να βγάλω τη σκούφια μου...

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Δημοσιεύτηκαν
Παρούσα κι εγώ.

mumin, στο ίδιο καζάνι βράζουμε, ό,τι σου έχουν πει μέχρι τώρα οι κοπέλες, τα ίδια κι από εδώ.

Επειδή βλέπω ότι ανησυχείς πολύ για το πως θα επηρεαστεί η σχέση σου με το γιο σας και οι ισορροπίες σας, θέλω να σου επισημάνω και μια άλλη οπτική γωνία.

Το μοναχοπαίδι, έρχεται η ώρα που "λούζεται" τους γονείς του.

Δε μιλάω για τη φάση της γηροκόμησης, μιλάω για την περίοδο που θα θέλει να ανοίξει τα φτερά του και θα έχει δύο ανθρώπους απόλυτα προσανατολισμένους πάνω του. Δεν ξέρω αν έχεις μοναχοπαίδια γύρω σου, εγώ ειδικεύομαι: έχω και πατέρα μοναχοπαίδι, και σύζυγο και κόρη (προς ώρας τουλάχιστον).

Το έζησα και μέσα από τον πατέρα μου στο παρελθόν, και με τον άντρα μου τώρα, πόσο πολύ επιβαρύνεται από ένα σημείο και πέρα το παιδί που δεν έχει κανέναν άλλο να μοιραστεί το ενδιαφέρον των γονιών του.

Είναι εμφανές από το ποστ σου ότι είσαι σκεπτόμενη και ώριμη και σίγουρα διαβάζοντας αυτά θα σκεφτείς: όχι, δεν θα τα κάνω εγώ αυτά, δεν πρόκειται να κρεμαστώ πάνω στο παιδί μου...

Νομίζω ότι δε χρειάζεται να είσαι στραβός, είναι έτσι η δυναμική της οικογένειας που σπρώχνει προς τα εκεί.

Δε θα σε ζαλίσω με παραδείγματα, το μόνο που θα πω είναι ότι συγκρίνοντας τη ζωή του πατέρα μου, του άντρα μου και τη δική μου, έχω ευχαριστήσει πολλάκις το σύμπαν για την ύπαρξη της αδερφής μου.

 

Τώρα που τα έγραψα αυτά βέβαια, αναρωτιέμαι κι εγώ αυτό που θα πείτε κι εσείς: εγώ τι παριστάνω?

Πάω να βγάλω τη σκούφια μου...

 

 

Kαλώς την:P

Και έλεγα.... δεν θα πάρει μέρος στη συζήτηση:rolleyes: Εχω διαβάσει πολλές φορές για τους προβληματισμούς σου στο θέμα και επειδή ήμουν σίγουρη ότι θα βρω ανταπόκριση.... γιαυτό έγραψα σήμερα.

Εχω πάμπολλα παραδείγματα με μοναχοπαίδια στον κύκλο μου και αυτό είναι και ένα...μείον, με την έννοια ότι ο γιος μου βλέπει να έχουν όλα αυτά τα παιδιά μία ευτυχισμένη ζωή και φοβάται μήπως χάσει όλο αυτό. Επίσης βλέπει κάποια παιδιά να έχουν αποκτήσει αδέλφια και να ...φτύνουν στον κόρφο τους..... Βλέπεις έχει άποψη πλέον. Κάποια φορά που το συζητούσαμε μπροστά του, επενέβη και μας λέει...."τι είναι αυτά που λέτε?? Εμένα, που είμαι και ο άμεσα ενδιαφερόμενος, με ρωτήσατε??? Εγώ κάνω κουμάντο!" :confused:

Από τη μία η ηλικία μου με την υψηλού κινδύνου κύηση, από την άλλη το χάος που βλέπω ότι θα δημιουργηθεί.... φοβάμαι! Απλά φοβάμαι! Δεν είναι ότι δεν το θέλω..... φοβάμαι μήπως "τιμωρηθώ" για την "αλαζονεία" μου...που δεν είμαι ικανοποιημένη με την τωρινή κατάσταση και θέλω κι άλλο... από το ίδιο. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις...

Δημοσιεύτηκαν

Αν δε σε καταλάβαινα δεν θα ήμουν σε αυτό το θέμα...

Να σε ρωτήσω όμως, γιατί λες ότι η εγκυμοσύνη θα είναι υψηλού κινδύνου? Σου το έχει πει ο γιατρός σου ή το λες λόγω ηλικίας? Ο δικός μου ήταν πάρα πολύ καθησυχαστικός, γενικά με ενθαρρύνει πολύ.

 

Τι να πω... είναι πολύ προσωπικό το πως αισθάνεσαι.

Σωστό και λάθος δεν υπάρχει.

Είναι ένα σταυροδρόμι της ζωής, παίρνεις τον ένα δρόμο και πορεύεσαι.

Και ποτέ δεν μπορείς να μάθεις τι θα είχε γίνει αν... (εκτός αν είναι Χριστούγεννα και συναντήσεις τον Μόργκαν Φρίμαν μπάρμαν σε ένα σοκάκι που πριν δεν υπήρχε).

 

Σκέψου ποιό "αν" μπορείς να αφήσεις πίσω ευκολότερα.

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...