Βοήθεια! Αν δεν φτιάξει η κατάσταση με τον μικρό, με βλέπω να χωρίζω!

[ekavi_]

Δεν διάβασα όλα τα μηνύματα,αλλά γιατί πρέπει να θεωρείται πάντα ότι κουράζονται μόνο οι άντρες....& πρέπει πάντα τελικά σε ένα γάμο ο ρηγμένος να είναι πάντα οι γυναίκες?...γι'αυτό χρειάζεται ΑΠΕΙΡΗ υπομονή & αγάπη για να μπορέσει να στηριχθεί ένας γάμος...

 

 

Δεν πρέπει, οπότε πρέπει να ξεπεράσουμε τα στερεότυπα.

 

Η υπομονή και η αγάπη που λες πρέπει πάντα να είναι αμφίπλευρη...

[elenip]

Η δική του λογική είναι "σπάστ' τον στο ξύλο, να ηρεμήσεις εσύ και να ηρεμήσει και εκείνος!" Εγώ όμως δεν είμαι έτσι, αν το κάνω, σε τελείως ακραία φάση, μετά δεν ηρεμώ, στεναχωριέμαι πάρα πολύ και γίνομαι χειρότερα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Από την πλευρά μου θεωρώ εντελώς απαράδεκτο να κάνουμε ένα παιδί και επειδή για τους δικούς μας λόγους δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις τους να καταφεύγουμε στην εύκολη λύση!!! να τα σπάμε δηλαδή στο ξύλο.... η δική μου απορία είναι η εξής: εφόσον ο σύζυγός σου προφανώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις δύσκολες απαιτήσεις ενός γονιού γιατί αποφάσισε να κάνει και δεύτερο παιδί??? και η ερώτησή μου προς εσένα: εφόσον είδες ότι δυσκολεύεσαι με ένα παιδί πως πήρες την απόφαση να κάνεις και δεύτερο??????????

δεν με ενδιαφέρει εάν κάποιος με θεωρήσει επιθετική ή ακραία αλλά ειδικά εδώ μέσα έχω κουραστεί να διαβάζω μηνύματα που χαιδεύουν τα αυτιά! είμαστε ενήλικες και πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι των πράξεων μας... με ότι κόστος έχει αυτό... δεν είμαι η σούπερ μαμά, λάθη κάνω και θα συνεχίσω να κάνω στο μεγάλωμα του παιδιου μου αλλά όταν διαβάζω για "σπάσιμο στο ξύλο" κάπως φουντώνω!!!! η μητέρα πρέπει να είναι εκεί για να αγκαλιάζει τα παιδιά της όχι να τα σπάει στο ξύλο... τι να το κάνω άμα μετά γίνεσαι χειρότερα??? το θέμα είναι να μην επιτρέπεις στον ευατό σου να φτάνει σε αυτό το σημείο... δεν σε κρίνω, είμαι η τελευταία που θα μπορούσα να κρίνω κάποιον.. στα γράφω αυτά για να σε ταρακουνήσω... ο Θεός σε αξίωσε να έχεις 2 υγιή παιδάκια.... πρέπει να χαίρεσαι γι' αυτό όχι να σπανε τα νεύρα σου... ακολούθησε τις συμβουλές που σου έχουν δώσει τα κορίτσια και μην επιτρέψεις στον ευατό σου ή στο σύζυγό σου να σηκώσεις χέρι στα παιδιά.... εάν θέλεις άκουσε και τη φωνή τη δική μου... όλα όσα κάνετε τώρα έχουν επιπτώσεις στα παιδιά.... και όπως σου έγραψα και πιο πάνω εγώ είμαι η τελευταία που θα σε κρίνω.... τα παιδιά σου θα σε κρίνουν στο μέλλον για το εάν θα έχουν άσχημες εικόνες από την παιδική τους ηλικία.. εγώ μία ξένη είμαι.. θες να με ακούσεις? άκουσέ με.. εάν όχι απλώς αγνόησέ με

[κοκκινοσκουφίτσα]

Θα σου πω πως... Είχαν τα παιδιά αμολημένα στις αυλές και τις αλάνες, αυτοκίνητα δεν περνούσαν να τα πατήσουν, δεν τα έκλεβε κανείς γιατί κανείς δεν ήθελε να φορτωθεί κι άλλα στόματα (η μεταμόσχευση δεν είχε ανακαλυφθεί οπότε δεν τα έκλεβαν για όργανα), τα μεγάλα παιδιά έπλεναν, τάιζαν μαγείρευαν, περπατούσαν μέχρι το σχολείο, όπου κι αν ήταν αυτό, και όποιο δε συμμορφωνόταν...έβγαινε η λωρίδα

 

Θα είχε πλάκα να ρωτήσουμε τις γιαγιάδες μας αν οι μαμάδες τους χρησιμοποιούσαν την ενεργητική ακρόαση, τη δημιουργική απασχόληση, ή αν ήταν φαν του ποιοτικού χρόνου :mrgreen:

 

Χωρίς πλάκα, η κάθε εποχή λύνει τα προβλήματα της προηγούμενης και δημιουργεί καινούρια... για τις επόμενες γενεές.

Πάντως θα τα καταφέρουμε κορίτσια!!! Αέρααααααααααααα...

χαχαχαχαχαχα ΤΕΛΕΙΑ!!!

[G.Geo]

και η ερώτησή μου προς εσένα: εφόσον είδες ότι δυσκολεύεσαι με ένα παιδί πως πήρες την απόφαση να κάνεις και δεύτερο??????????

Σε αυτό έχω απαντήσει ήδη, αν διαβάσεις θα το βρεις

 

η μητέρα πρέπει να είναι εκεί για να αγκαλιάζει τα παιδιά της όχι να τα σπάει στο ξύλο... τι να το κάνω άμα μετά γίνεσαι χειρότερα???

Δεν έχω σπάσει στο ξύλο εγώ ή ο μπαμπάς, αυτήν την έκφραση χρησιμοποίησε ο άντρας μου, δεν είπα ότι το έχει κάνει, ούτε εγώ το έχω κάνει. Αλλά τα έχει χτυπήσει, και εγώ τα έχω χτυπήσει και όταν το κάνω, το μετανιώνω και γίνομαι χειρότερα! Γιατί εγώ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ! Το thread γι' αυτό το άνοιξα, γιατί προφανώς ψάχνω να βρω λύσεις ώστε να ΜΗΝ γίνεται αυτό. Αν ήθελα να γίνεται, δεν θα προβληματιζόμουν και δεν θα έψαχνα λύσεις. Το να κρίνεις αυτό, όμως δεν είναι παραγωγικό για την κουβέντα. Μπορείς να συμβουλέψεις κάτι, αντί να πεις "κακως σου σπάνε τα νεύρα!" Κακώς, ναι, πολύ κακώς....Αλλά προσπάθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μπορέσω να το αντιμετωπίσω. Αυτό συζητάμε, τόσες μέρες.

 

 

μην επιτρέψεις στον ευατό σου ή στο σύζυγό σου να σηκώσεις χέρι στα παιδιά....

Εσύ τώρα λες "άλλη μια κακή μαμά", αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι όταν το κάνω, δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου...εκείνη την ώρα αυτό αισθάνομαι...αν μπορούσα δεν θα το έκανα! Αν αυτό δεν μπορείς να το καταλάβεις, το νιώθω. Ούτε κι εγώ το πίστευα ότι θα έφτανα στο σημείο αυτό, 2,5 χρόνια πριν.

[G.Geo]

Δεν διάβασα όλα τα μηνύματα,αλλά γιατί πρέπει να θεωρείται πάντα ότι κουράζονται μόνο οι άντρες....& πρέπει πάντα τελικά σε ένα γάμο ο ρηγμένος να είναι πάντα οι γυναίκες?...

Πολύ κουράζονται ρε παιδί μου! Εμείς είμαστε στο σπίτι καθόμαστε όλη μέρα στον καναπέ!!!Πάντως εγώ τις τελευταίες βδομάδες την πέφτω από τις 10.30, τόσο εξαντλημένη αισθάνομαι! Και ώρες ώρες λέω "θεε μου δώσε μου δύναμη και υπομονή" Έκοψα και τον nescafe μπας και μου δημιουργεί νεύρα..τι να πω.

 

γι'αυτό χρειάζεται ΑΠΕΙΡΗ υπομονή & αγάπη για να μπορέσει να στηριχθεί ένας γάμος...

Έχεις πολύ δίκιο...και καλά η αγάπη, την υπομονή την πουλάνε πουθενά??

[G.Geo]

Από ό,τι έχω καταλάβει το θέμα δεν είναι τόσο πολύ η καθαρίστρια, όσο το να ασχολείται ο μπαμπάς με την υπόλοιπη οικογένεια τις μέρες/ώρες που είναι ελεύθερος και με τις υποχρεώσεις της οικογένειας (ψώνια, εξωτερ.δουλειές κτλ).

Αλλά αν κατάλαβα καλά, όταν εκείνος είναι ελεύθερος με το πρόσχημα της κούρασης πάλι δεν κάνει τίποτα. Δεν αμφισβητώ ότι κουράζεται, αλλά από αυτά που διαβάζω εδώ κουράζεται εξίσου και η γυναίκα του και δεν τον βλέπουν τα παιδιά του. Θα έπρεπε αυτό το θέμα να τον απασχολεί έστω...

Όλα είναι Ekavi μου. Οι δουλειές, η έλλειψη χρόνου, ο περιορισμός, η αποκλειστικότητα στις ευθύνες των παιδιών-σπιτιού, η μη ενασχόληση του με τα παιδιά. Αν με άκουγε από μία μεριά θα θύμωνε, γιατί έχει κάνει μεγάλη πρόοδο σε όλα αυτά. Αλλά πάλι, για μένα δεν είναι αρκετά, γιατί εντωμεταξύ έχουμε 2 παιδιά. Βλέπω μπαμπάδες που θεωρούν αυτονόητο να πάρουν τα παιδιά τους και να πάνε μια βόλτα και ενδόμυχα στεναχωριέμαι...Θα ήθελα να είχαμε έναν τέτοιο μπαμπά. Θα μου πεις, αυτός μπορεί να ήταν άνεργος και να μην είχαν να φάνε,... Πείτε με ρομαντική, αλλά το ζηλέυω αυτό. Και μια αλλη κοπέλα είπε, όταν λείπει ο άντρας της, κάποιες φορές τσιτώνει...ίσως κι εγώ λοιπόν, ενδόμυχα να μην αποδέχομαι την απουσία του, να μου λείπει. Σε όλους μας λείπει...Την Κυριακή του λέω, "να πάρεις τα παιδιά να πας στο πάρκο να παίξετε μπαλίτσα για μία ωρίτσα και μετά θα έρθω!" "

Όλοι μαζί να πάμε μου λέει.

Να πάτε οι άντρες του λέω, και θα έρθει και η μαμά σε μία ώρα. "Όχι δεν παίζει, να πάρω τον μεγάλο ναι, τον μικρό με τίποτα!"

Οκ, κάτι είναι κι αυτό...λέω, από το τίποτα. Αν πάει και ο αλλος 5 θα τον παίρνει! Τελικά πήγαμε όλοι μαζί

[ekavi_]

Όλοι μαζί να πάμε μου λέει.

 

Κάτι είναι και αυτό.

[Rea_1971]

Θεωρώ ότι έχεις "φορτώσει" πολύ. πίεση, ευθύνες, ρουτίνα, κλεισούρα....

 

Δες έναν ψυχολόγο. Σκατόπραγμα η κατάθλιψη και δύσκολα την αποδεχόμαστε να συμφιλιωθούμε μαζί της. Κάνε το βήμα πριν διαλύσεις τη σχέση με τους γύρω σου....

[ekavi_]

Θεωρώ ότι έχεις "φορτώσει" πολύ. πίεση, ευθύνες, ρουτίνα, κλεισούρα....

 

Δες έναν ψυχολόγο. Σκατόπραγμα η κατάθλιψη και δύσκολα την αποδεχόμαστε να συμφιλιωθούμε μαζί της. Κάνε το βήμα πριν διαλύσεις τη σχέση με τους γύρω σου....

 

Εδώ δεν έχει χρόνο να κάνει τις εξωτερικές δουλειές, θα τρέχει και σε ψυχολόγο;

 

Εγώ θα πρότεινα να χαλαρώσει η ίδια. Δηλαδή, ωραία δεν προλαβαίνεις να συμμετέχεις στα δρώμενα του σπιτιού; Δεν θα τρελαθώ εγώ. Θα μείνουν πίσω κάποια πράγματα.

πχ οι δουλειές του σπιτιού, το καθημερινό μαγείρεμα, κτλ.

 

Και θα απαιτήσει ότι όταν είναι σπίτι ο άντρας της, θα αναλαμβάνει κάποιες υποχρεώσεις. Όχι ερχόμαστε και πέφτουμε για ύπνο κάθε μέρα το μεσημέρι...

[elenip]

Σε αυτό έχω απαντήσει ήδη, αν διαβάσεις θα το βρεις

 

 

Δεν έχω σπάσει στο ξύλο εγώ ή ο μπαμπάς, αυτήν την έκφραση χρησιμοποίησε ο άντρας μου, δεν είπα ότι το έχει κάνει, ούτε εγώ το έχω κάνει. Αλλά τα έχει χτυπήσει, και εγώ τα έχω χτυπήσει και όταν το κάνω, το μετανιώνω και γίνομαι χειρότερα! Γιατί εγώ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ! Το thread γι' αυτό το άνοιξα, γιατί προφανώς ψάχνω να βρω λύσεις ώστε να ΜΗΝ γίνεται αυτό. Αν ήθελα να γίνεται, δεν θα προβληματιζόμουν και δεν θα έψαχνα λύσεις. Το να κρίνεις αυτό, όμως δεν είναι παραγωγικό για την κουβέντα. Μπορείς να συμβουλέψεις κάτι, αντί να πεις "κακως σου σπάνε τα νεύρα!" Κακώς, ναι, πολύ κακώς....Αλλά προσπάθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μπορέσω να το αντιμετωπίσω. Αυτό συζητάμε, τόσες μέρες.

 

 

Εσύ τώρα λες "άλλη μια κακή μαμά", αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι όταν το κάνω, δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου...εκείνη την ώρα αυτό αισθάνομαι...αν μπορούσα δεν θα το έκανα! Αν αυτό δεν μπορείς να το καταλάβεις, το νιώθω. Ούτε κι εγώ το πίστευα ότι θα έφτανα στο σημείο αυτό, 2,5 χρόνια πριν.

 

Τότε απευθύνεσαι σε λάθος τόπο για να βοηθηθείς... η κάθε μία μαμά θα σου πει τα δικά της κρίνοντας από τα δικά της παιδιά και θα σε συμβουλέψει πράγματα τα οποία ενδεχομένως στα δικά της παιδιά να "πιάνουν".. εάν θεωρείς ότι έχεις χάσει τον έλεγχο και δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου τότε θα πρέπει να απευθυνθείς σε έναν ειδικό που πραγματικά μπορεί να σε βοηθήσει... συμβουλές του τύπου: βρες χρόνο για τον ευατό σου, να βοηθά ο μπαμπάς στα παιδιά, να πας για καφέ αφήνοντας τα παιδιά σε γονείς / πεθερικά, να μειώσεις δουλειές του σπιτιού κλπ κλπ φαντάζομαι θα στα έχουν πει ίσως και να τα κάνεις.. εάν πραγματικά αισθάνεσαι ότι χάνεις την μπάλα όμως τότε θα πρέπει οπωσδήποτε να πας σε έναν ειδικό.... προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι για να ξεπερνάς τα όρια δεν "φταίει" μόνο ένα ατίθασο παιδί... υπάρχουν πολλά που σε ενοχλούν και όλα μαζί είναι υπεραρκετά για να κάνεις την έκρηξη.. για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ ότι χρειάζεσαι ψυχολόγο!!!! εννοώ ότι χρειάζεσαι έναν ειδικό "να πεις τον πόνο σου" και να σε συμβουλεύει μεθόδους και τρόπους να το αντιμετωπίσεις.... ελπίζω να σε βοήθησα...

[Rea_1971]

Εδώ δεν έχει χρόνο να κάνει τις εξωτερικές δουλειές, θα τρέχει και σε ψυχολόγο;

 

 

Δεν έχει σημασία πόσο χρόνο διαθέτει. Αν έπρεπε να πάει στο οδοντίατρο θα πήγαινε. Αν πρέπει να πάει σε ψυχολόγο θα πάει.

[LA LATINA]

Βλέπω μπαμπάδες που θεωρούν αυτονόητο να πάρουν τα παιδιά τους και να πάνε μια βόλτα και ενδόμυχα στεναχωριέμαι...Θα ήθελα να είχαμε έναν τέτοιο μπαμπά. Θα μου πεις, αυτός μπορεί να ήταν άνεργος και να μην είχαν να φάνε,... Πείτε με ρομαντική, αλλά το ζηλέυω αυτό.

 

Μπορεί όμως και να μην είναι άνεργος, και να μην πεινάνε.....ίσως να έχει απλά κατανοήσει οτι η λέξη σύζυγος σημαίνει συν + ζυγός.....και όχι "εγώ δουλεύω άρα όταν έρθω σπίτι δικαιούμαι να ξεκουραστώ"....όλοι δικαιούνται να ξεκουραστούν!

Ξέρω πολλούς μπαμπάδες που οι γυναίκες τους δε δουλεύουν, και όμως, και τα παιδιά θα πάνε βόλτα, και οι ίδιοι δουλεύουν τρελά ωράρια.....Θέλουν να βοηθήσουν και βοηθάνε, ακόμα και στα καθημερινά, γιατί αυτό δείχνει αγάπη στη γυναίκα σου και συμμετοχή στις αναμνήσεις των παιδιών σου.

[xena]

C. Geo, επιμένω, μπορείς να φέρεις σπίτι κοπέλα τα απογεύματα που είσαι κι εσύ για δημιουργική απασχόληση; Με λίγα λόγια να "αντικαταστήσεις" το παιχνίδι του μπαμπά με τα παιδιά; Στο δωμάτιο τους για ένα 2ωρο δύο απογευματα την εβδομάδα. Ετσι προσωρινά για να "στρώσει" η κατάσταση και να ανακάμψεις λίγο κι εσύ. Για σκέψου το.. Αυτό και το σιδέρωμα που σου είπα πριν (που σίγουρα σου τρώει χρόνο σε εβδομαδιαία βάση).

 

Ρέα, ο ψυχολόγος θα την ακούσει, θα ζητήσει να δει και τον άντρα της να του μιλήσει και πιθανόν να της χορηγήσει και κάτι που θα την ηρεμήσει. Ε... νομίζω πως το πρόβλημα της κοπέλας είναι ότι μεγαλώνει τα παιδιά μονη της 4,5 ημέρες την εβδομάδα και ασφαλώς κουράζεται υπερβολικά. Η καθημερινότητα της δηλαδή. Για αυτό τι να κάνει ο ψυχολόγος;;; Υποστήριξη λες;; Αυτό το'χει από τις ομοιοπαθούσες, εμάς δηλαδή. Νομίζω πως είναι άσκοπο..

[ΑΝΝΑ24]

Τότε απευθύνεσαι σε λάθος τόπο για να βοηθηθείς... η κάθε μία μαμά θα σου πει τα δικά της κρίνοντας από τα δικά της παιδιά και θα σε συμβουλέψει πράγματα τα οποία ενδεχομένως στα δικά της παιδιά να "πιάνουν".. εάν θεωρείς ότι έχεις χάσει τον έλεγχο και δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου τότε θα πρέπει να απευθυνθείς σε έναν ειδικό που πραγματικά μπορεί να σε βοηθήσει... συμβουλές του τύπου: βρες χρόνο για τον ευατό σου, να βοηθά ο μπαμπάς στα παιδιά, να πας για καφέ αφήνοντας τα παιδιά σε γονείς / πεθερικά, να μειώσεις δουλειές του σπιτιού κλπ κλπ φαντάζομαι θα στα έχουν πει ίσως και να τα κάνεις.. εάν πραγματικά αισθάνεσαι ότι χάνεις την μπάλα όμως τότε θα πρέπει οπωσδήποτε να πας σε έναν ειδικό.... προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι για να ξεπερνάς τα όρια δεν "φταίει" μόνο ένα ατίθασο παιδί... υπάρχουν πολλά που σε ενοχλούν και όλα μαζί είναι υπεραρκετά για να κάνεις την έκρηξη.. για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ ότι χρειάζεσαι ψυχολόγο!!!! εννοώ ότι χρειάζεσαι έναν ειδικό "να πεις τον πόνο σου" και να σε συμβουλεύει μεθόδους και τρόπους να το αντιμετωπίσεις.... ελπίζω να σε βοήθησα...

 

Δεν θα απαξίωνα τη βοήθεια που μπορεί να βρει από εδώ, όσο μη εξειδικευμένη κι αν είναι, βιωματικά μιλώντας, γιατί εμένα με βοηθάει.

 

G.Geo, εσύ μόνο μπορείς να καταλάβεις τον εαυτό σου αν έχεις φθάσει στο σημείο της κατάθλιψης. Αν ναι, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σου προσάψει κανείς, και ζήτησε οπωσδήποτε τη βοήθεια ειδικού.

Αν πιστεύεις ότι τα προβλήματά σου είναι μόνο πρακτικά, ακολούθησε τις πολλές καλές πρακτικές συμβουλές και νομίζω ότι θα δεις διαφορά.

 

Για το ξύλο, θέλω να πω κάτι. Υπάρχουν μαμάδες που έχουν ζωηρά παιδιά (να είναι καλά), και υπάρχουν μαμάδες που ξέρουν τι σημαίνει terrible two (και βάλε).

Οι πρώτες, στον αιώνα των αιώνων δε θα καταλάβουν τι σημαίνει να σε περνάει από την sanity στην ψυχασθένεια σε υποκλάσματα του δευτερολέπτου και πόσο υπεράνθρωπη προσπάθεια και απόθεμα νιρβάνα χρειάζεσαι για να παραμείνεις λογικός. Ειδικά όταν η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη και δεν έχεις βρει ακόμα χειρισμούς που αποδίδουν, η απελπισία χτυπάει κόκκινο.

Αυτό δε σημαίνει ούτε ότι μετάνιωσες που έκανες παιδιά, ούτε ότι έχεις χάσει τον έλεγχο και χρειάζεσαι ιατρική βοήθεια.

Σημαίνει ότι χρειάζεται να ενημερωθείς, να καταλάβεις ότι πρόκειται για μια φάση της ανάπτυξης του παιδιού και να πάρεις κάποιες ανάσες ξεκούρασης ώστε να μαζέψεις δυνάμεις για να καταφέρνεις να το χειριστείς.

Και πάνω από όλα, να μην επιτρέψεις ποτέ μα ποτέ στον εαυτό σου να πει: δε φταίω εγώ, εκείνο τα προκαλεί αυτά.

[xena]

Μπορεί όμως και να μην είναι άνεργος, και να μην πεινάνε.....ίσως να έχει απλά κατανοήσει οτι η λέξη σύζυγος σημαίνει συν + ζυγός.....και όχι "εγώ δουλεύω άρα όταν έρθω σπίτι δικαιούμαι να ξεκουραστώ"....όλοι δικαιούνται να ξεκουραστούν!

Ξέρω πολλούς μπαμπάδες που οι γυναίκες τους δε δουλεύουν, και όμως, και τα παιδιά θα πάνε βόλτα, και οι ίδιοι δουλεύουν τρελά ωράρια.....Θέλουν να βοηθήσουν και βοηθάνε, ακόμα και στα καθημερινά, γιατί αυτό δείχνει αγάπη στη γυναίκα σου και συμμετοχή στις αναμνήσεις των παιδιών σου.

 

Ο μπαμπάς μου ήταν ένας απ' αυτούς που δεν άλλαξε πάνα στο παιδί του. Δεν με πήγε ποτέ βόλτα και δεν έπλυνε ποτέ πιάτα. Αλλά αγαπάει πολύ τη μαμά μου κι εμάς - έκανε άλλα πράγματα για να το δείχνει. Ο κάθε ένας προσφέρει ανάλογα με αυτά που έχει ανάγκη να προσλάβει.

Δεν υπάρχουν κανόνες, είναι πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την αγάπη.

 

Αυτό που περιγράφεις είναι το ιδανικό αλλά η πραγματικότητα διαφέρει. Αν σου μιλούσε ο σύζ της geo σίγουρα θα είχε κάτι να σου πει που δεν θα το έχουμε λάβει υπόψη.

[xena]

Οι πρώτες, στον αιώνα των αιώνων δε θα καταλάβουν τι σημαίνει να σε περνάει από την sanity στην ψυχασθένεια σε υποκλάσματα του δευτερολέπτου και πόσο υπεράνθρωπη προσπάθεια και απόθεμα νιρβάνα χρειάζεσαι για να παραμείνεις λογικός.

 

LIKE LIKE LIKE

[ΑΝΝΑ24]

Καλώς ή κακώς, η καθεμία μας παντρεύτηκε τον δικό της άντρα, όχι της γειτόνισας, ούτε της διαφήμισης του σαμπουάν.

Με το δικό μας άνθρωπο πρέπει να βρούμε και τις λύσεις.

Latina μου, όσο άκυρο είναι να συγκρίνουμε τα παιδιά μας με τα γύρω παιδιά, άλλο τόσο είναι και για τους άντρες μας.

Και μη μου πει καμμία ότι εκείνοι έχουν περάσει τα στάδια ανάπτυξης...

[LA LATINA]

Και μη μου πει καμμία ότι εκείνοι έχουν περάσει τα στάδια ανάπτυξης...

 

Αν είναι γι αυτό, πάω πάσο........ :)

[G.Geo]

Και μη μου πει καμμία ότι εκείνοι έχουν περάσει τα στάδια ανάπτυξης...

Με έκανες και γέλασα!!

Εντάξει είναι άκυρο ίσως να συγκρίνεις, έχεις δίκιο, αλλά τα βλέπεις γύρω σου και τα ζηλεύεις. Και επειδη τα βλέπω, του τα περνάω έμμεσα "για να δει" ποιος είναι ο σωστός ο δρόμος! Το γιατί εκείνος δεν το έχει έμφυτο, δεν έχει νόημα να το ψάχνεις, ίσως γιατί η γενιά των δικών μας πατεράδων, έτσι ήταν, απλά δεν ασχολούντουσαν με τα παιδιά! Αλλά εγώ συνεχίζω να διεκδικώ, όχι ίσως να τους φτάσει, αλλά να τους πλησιάσει όσο γίνεται. Και για το καλό των παιδιών και για όλους μας. Επίσης έτσι θα είναι ευχαριστημένα τα παιδιά και ίσως λιγότερο "φορτισμένα". Έμμεσα θα οφεληθώ κι εγώ.

elenip Εννοείται πως η βοήθεια από εδώ μέσα είναι ανεκτίμητη, αλλιως δεν θα έγραφα...και πρακτικά (γιατί κάτι από όλα αυτά που άλλες κοπέλες κάνουν, θα βοηθήσει και εμάς) αλλά και ψυχολογικά...

xena επίσης έχεις δίκιο, κι ο δικος μας ο μπαμπάς προσφέρει και κουράζεται και καταβάλει προσπάθειες, (θέλω να είμαι αντικειμενική), και σίγουρα τα αγαπάει, δεν το αμφισβητώ αυτό.

Απλά για μένα οι ευθύνες είναι πολλές και μου έχουν πέσει πολλά, αν κάποια πράγματα τα κάνει άλλος, ή εκείνος, σίγουρα εγώ "θα φορτίσω" λίγο με υπομονή γιατί θα είμαι πιο ξεκούραστη και στις φοβερές κρίσεις του μικρού (που είναι πολλές) θα μπορέσω με ηρεμία να κάνω αυτά που πρέπει και να τις ξεπερνάμε. Αυτό θέλω, ηρεμία στο σπίτι, να μην φτάνω στα όρια μου και να μπορώ να διαχειριστώ "τις κρίσεις μας"!

[G.Geo]

Οι πρώτες, στον αιώνα των αιώνων δε θα καταλάβουν τι σημαίνει να σε περνάει από την sanity στην ψυχασθένεια σε υποκλάσματα του δευτερολέπτου και πόσο υπεράνθρωπη προσπάθεια και απόθεμα νιρβάνα χρειάζεσαι για να παραμείνεις λογικός.

Αυτή λοιπόν η περιγραφή με καλύπτει απόλυτα! Πως γίνεται αυτό σε δευτερόλεπτα, πραγματικά δεν το έχω καταλάβει..Να, ας πούμε μια στιγμή, που είναι πραγματικά χρήσιμο να είναι ο μπαμπάς στο σπίτι (ακόμη κι αν είναι στον καναπέ), ή οποιοσδήποτε άλλος!! Γιατί ξέρεις ότι βάρεσες κόκκινα και ΘΑ ΠΑΡΕΚΤΡΑΠΕΙΣ!!! Αν είναι κάποιος, φεύγεις και πας μια βόλτα στο τετράγωνο και γυρνάς ήρεμη ήρεμη να διαπραγματευτείς, να αστιευτείς, να νουθετίσεις. Η πας στο μπαλκόνι για 10 λεπτά, χωρίς να σου χτυπάνε το τζάμι 2 παιδιά (γιατί έτσι δεν ηρεμείς). Και περνάει η κρίση χωρίς υστερίες και φωνές.

Παρεπιπτόντως στο 1ο παιδί κατάφερνα να περνάμε τις κρίσεις χωρίς φωνές, στο δεύτερο την έχασα την μπάλα...Ξέρω πως να το κάνω, το έχω κάνει πολλές φορές με τον πρώτο, αλλά κάπου εδώ εξαντλήθηκε η υπομονή μου, ή κουράστηκα πολύ και επειδή έχω άπειρα πράγματα να κάνω ανά πάσα στιγμή, δεν μπορώ να διαθέσω μισή ώρα για να αποφορτίσω την κατάσταση (με τιμωρία, με πλάκα, με απόσπαση προσοχής, με γαργάλιμα, με παιχνίδι κτλ). Είπαμε αυτός είναι ζόρικος, είναι επίμονος και δεν το λέω, για να πω ότι φταίει το παιδί, απλά εμένα με δυσκολεύει

[ΑΝΝΑ24]

Είναι πολύ λογικές οι δυσκολίες που περνάς, εγώ σε καταλαβαίνω απολύτως.

Και για τον άντρα σου έχεις δίκιο, πρέπει να τον καθοδηγείς προς τα παιδιά, είναι αναγκαίο για τη σχέση τους, για την ψυχή των παιδιών και για τη συνοχή της οικογένειας.

Έχε πάντως το νου σου, να βάζεις φρένο στον εαυτό σου όταν θυμώνεις πολύ μέσα σου. Εμείς οι γυναίκες, λόγω του ότι μάλλον έχουμε πιο συνδυαστικό εγκέφαλο και πιο ευρεία σκέψη (sorry για το ρατσισμό guys), μπορούμε να περάσουμε στο στάδιο να νιώθουμε μοναξιά, τεράστιο βάρος ευθύνης, θυμό και πάλι θυμό και απαξίωση για το σύντροφό μας. Και δεν είναι δίκαιο, ούτε αληθές.

Απλώς θέλουν τους χρόνους τους, και εμάς στο ρόλο του σκηνοθέτη και του manager.

Για τα παιδιά δεν έχω να σου πω κουβέντα. Σε καταλαβαίνω και σε σέβομαι, κάνεις ό,τι καλύτερο.

Ακολούθησε τα τρικ που σου έχουν δώσει οι κοπέλες, και θα δεις άσπρη μέρα.

Επίσης, σε λίγο ο μεγάλος θα περάσει σε άλλο στάδιο, και θα δεις διαφορά.

[kathy110908]

kathy110908 τι περνάς κι εσύ..δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να λείπει συνέχεια ο άντρας από το σπίτι! Γιατί οκ, δεν πρόκειται (τουλάχιστον εμένα) να κάνει καμία δουλειά, αλλά και μόνο που είναι εκεί, θα ψιλοασχοληθεί με τα παιδιά, θα τους βάλει έστω να φάνε, θα κάνει καμία αλλαγή πάνα, θα τους κάνει το γάλα τους το βράδυ, κάτι είναι κι αυτό!!! Και επιπλέον, δεν έχεις γαλα και θες να πεταχτείς super market, πετάγεσαι! Αν λείπει, πρέπει να ετοιμαστουν 3 άτομα, και αν δεν βρέχει να πας! Και οκ, το super market. Αν θέλω να πάω να πάρω ένα δώρο στον φίλο μας που έχει παρτυ μεθαύριο? Πως να παω με 2 παιδιά στα μαγαζιά, με τον μικρό να τρέχει (τον έχω χάσει για λίγο τουλάχιστον 3 φορές, -την μία στα Jumbo- ) και να τραβάει οτιδήποτα από ράφια, κρεμάστρες? Τρελή ταλαιπωρία, λέμε!! Δεν πάω πουθενά, και τρελαίνομαι που όλες οι εξωτερικές δουλειές μένουν πίσω..

 

 

Ναι κάτσε να σου πω και τα άλλα...

Δουλεύω κι εγώ 5 μέρες την εβδομάδα 8-3.30 και συχνά τα Σαββατοκύριακα από μεσημέρι έως και 1-3 τα ξημερώματα.

Μένω εκτός πόλης οπότε ό,τι ψώνια χρειάζομαι πρέπει να τα έχω προγραμματίσει και να κάνω το ζογκλέρ για να τα οργανώσω...

Ο άντρας μου τις λίγες ώρες που είναι σπίτι βοηθάει ελάχιστα (δηλ αν του το ζητήσω που δεν το κάνω και πολύ συχνά) και τα παιδιά όποτε τον βλέπουν αφηνιάζουν !

Η μαμά μου βοηθάει όποτε το θυμηθεί ...

[Niki81]

Αυτή λοιπόν η περιγραφή με καλύπτει απόλυτα! Πως γίνεται αυτό σε δευτερόλεπτα, πραγματικά δεν το έχω καταλάβει..Να, ας πούμε μια στιγμή, που είναι πραγματικά χρήσιμο να είναι ο μπαμπάς στο σπίτι (ακόμη κι αν είναι στον καναπέ), ή οποιοσδήποτε άλλος!! Γιατί ξέρεις ότι βάρεσες κόκκινα και ΘΑ ΠΑΡΕΚΤΡΑΠΕΙΣ!!! Αν είναι κάποιος, φεύγεις και πας μια βόλτα στο τετράγωνο και γυρνάς ήρεμη ήρεμη να διαπραγματευτείς, να αστιευτείς, να νουθετίσεις. Η πας στο μπαλκόνι για 10 λεπτά, χωρίς να σου χτυπάνε το τζάμι 2 παιδιά (γιατί έτσι δεν ηρεμείς). Και περνάει η κρίση χωρίς υστερίες και φωνές.

Παρεπιπτόντως στο 1ο παιδί κατάφερνα να περνάμε τις κρίσεις χωρίς φωνές, στο δεύτερο την έχασα την μπάλα...Ξέρω πως να το κάνω, το έχω κάνει πολλές φορές με τον πρώτο, αλλά κάπου εδώ εξαντλήθηκε η υπομονή μου, ή κουράστηκα πολύ και επειδή έχω άπειρα πράγματα να κάνω ανά πάσα στιγμή, δεν μπορώ να διαθέσω μισή ώρα για να αποφορτίσω την κατάσταση (με τιμωρία, με πλάκα, με απόσπαση προσοχής, με γαργάλιμα, με παιχνίδι κτλ). Είπαμε αυτός είναι ζόρικος, είναι επίμονος και δεν το λέω, για να πω ότι φταίει το παιδί, απλά εμένα με δυσκολεύει

 

 

Εδω ομως εισαι λαθος...αδικη προς το παιδι.τι παει να πει δεν μπορωνα ασχοληθω μιση ωρα...αρα τι? Πριτιμας να το μαλωσεις γιατι ετσι ξεμπερδευεις πιο γρηγορα? Προτεραιοτητα εχει το παιδι....τα υπόλοιπα να περιμενουν.

Και το οτι το παιδι ειναι ζορικο αστο....αυτο ειναι...δεν αλλαζει...αποδεξου το και μη φανταζεσαι οτι αυτο δικαιολογει κατι.ακριβως επειδη ειναι ζορικο θελει πολυ υπομονη και γερα νευρα.

Γενικα σταματα να συγκρινεις μεσα σου τα 2 παιδια μεταξυ τους και τον αντρα σου με τους αλλους αντρες...αυτο δε θα σου λυσει τα προβληματα σου.

[love4]

Εγω παντως δε συμφωνω με αυτο που λες νικι...ειναι καλο να συγκρινουμε διοτι βλεποντας καποιους ανθρωπους να τα καταφερνουν μπορουμε να πεισθουμε οτι θα τα καταφερουμε και μεις...

Παραδειγμα, ο συζυγος...αφου τοοοσοι (καλα οχι και τοοοσοι πολλοι!) ασχολουνται με τα παιδια τους ενεργα ενω εχουν δυσκολο και απαιτητικο επαγγελμα, ετσι μπορει και ο συζυγος της Geo..!

Οσον αφορα στα ξεσπασματα στα παιδια, κατα τη γνωμη μου οποιος γονιος εχει περασει πολυ χρονο με τα παιδια του, για μενα φανταζει αδυνατο να μην ξεσπα καποιες φορες...αυτοι που δεν ξεσπουν ειτε εχουν 1 παιδι, ειτε δεν το βλεπουν αρκετες ωρες καθε μερα...αλλα και παλι εγω προτιμω να ξεσπαω αλλα να ζω με τα παιδια παρα να τα βλεπω 1 ωρα τη μερα..

[Niki81]

Εγω παντως δε συμφωνω με αυτο που λες νικι...ειναι καλο να συγκρινουμε διοτι βλεποντας καποιους ανθρωπους να τα καταφερνουν μπορουμε να πεισθουμε οτι θα τα καταφερουμε και μεις...

Παραδειγμα, ο συζυγος...αφου τοοοσοι (καλα οχι και τοοοσοι πολλοι!) ασχολουνται με τα παιδια τους ενεργα ενω εχουν δυσκολο και απαιτητικο επαγγελμα, ετσι μπορει και ο συζυγος της Geo..!

Οσον αφορα στα ξεσπασματα στα παιδια, κατα τη γνωμη μου οποιος γονιος εχει περασει πολυ χρονο με τα παιδια του, για μενα φανταζει αδυνατο να μην ξεσπα καποιες φορες...αυτοι που δεν ξεσπουν ειτε εχουν 1 παιδι, ειτε δεν το βλεπουν αρκετες ωρες καθε μερα...αλλα και παλι εγω προτιμω να ξεσπαω αλλα να ζω με τα παιδια παρα να τα βλεπω 1 ωρα τη μερα..

 

Κοιτα να δεις....αν η συγκριση γινεται απο τον προβληματισμενο συζυγο ωστε να παρει κουραγιο οπως λες του τυπου αφου κι αλλιοι τα καταφερνουν μπορω κι εγω...τοτε εχεις δικιο μπορει να βοηθησει.

Οταν ομως η συγκριση γινεται απο τη συζυγο καταληγοντας σε συμπερασματα του τυπου...τι τυχερη που ειναι η γειτονισσα με τοσο καλο συζυγο ενω ο αχρηστος ο δικος μου δεν κανει τπτ...ε τοτε δε βοηθαει.

 

Επισης συζητησεις του τυπου...να αυτος που βοηθαει ενω εσυ οχι και ολα μονη μου τα κανω καο μουρμουρα και γκρινια ομοιως δε βοηθανε.Σε αυτη την περιπτωση θελει ωμη αναθεση εργασιων.τον παιρνεις τηλεφωνο και του λες...πριν πας σπιτι το μεσημερι περνα απο το μαναβη και παρε αυτο κι αυτο.