Βοήθεια! Αν δεν φτιάξει η κατάσταση με τον μικρό, με βλέπω να χωρίζω!

[G.Geo]

Σας παρακαλώ, θέλω την συμβουλή σας για να μπορέσω να διορθώσω τα πράγματα με τον μικρό γιατί η κατάσταση είναι τόσο δύσκολη και με τόσα νεύρα, που η οικογένεια μας δεν θα αντέξει. Εχω έναν γιο 5,5 χρονών και έναν 2,5. Ο πρώτος ήταν ένας άγγελος και με πολύ βοήθεια από εδώ, είχαμε καταφέρει να μεγαλώνει σωστά και ήρεμα παρόλο που ο άντρας μου είχε πολύ δύσκολα ωράρια και εγώ δυσκολευόμουν πολύ με την πλήρη φροντίδα του. Όταν γεννήθηκε ο μικρός, ήρθαν όλα τούμπα. Από την αρχή ήταν δύσκολο μωρό με πολλές απαιτήσεις, με 2 παιδιά πλέον και τον πρώτο να ζηλεύει και να δημιουργεί θέματα ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ! Για την ζήλια πήρα γνώμες ειδικών και κάπως βελτιώθηκε η κατάσταση. Αλλά ο μικρός εξακολουθεί αν με ΠAIΔΕΥΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, με κουράζει αφάνταστα και είμαι συνεχώς μέσα στα νεύρα! Αποτέλεσμα εγώ ένα μόνιμο κουρέλι, δεν μπορώ πια να χαρω τίποτα και όταν είναι ο άντρας μου στο σπίτι, όλο τσακωνόμαστε. Εχθές τα πράγματα ξέφυγαν, τσακωθήκαμε μπροστά στα παιδιά άσχημα! Νιώθω πως δεν πάει άλλο! Ο άντρας μου λέει ότι μου έχει πάρει τον αέρα και επειδή δεν τα βγάζω πέρα μαζί του, γίνομαι νευρική σε αυτόν. Η δική του λογική είναι "σπάστ' τον στο ξύλο, να ηρεμήσεις εσύ και να ηρεμήσει και εκείνος!" Εγώ όμως δεν είμαι έτσι, αν το κάνω, σε τελείως ακραία φάση, μετά δεν ηρεμώ, στεναχωριέμαι πάρα πολύ και γίνομαι χειρότερα. Τι να κάνω όμως, αυτή η κατάσταση έχει δίκιο, δεν πάει αλλο έτσι. Πρέπει κάπως να το χειριστώ, γιατί δεν θέλω να χωρίσω..Τον αγαπω τον άντρα μου, αλλά νιώθω πως δεν μπορώ να σηκώσω άλλο το βάρος της οικογένειας μας, τις τόσες αρμοδιότητες που έχω.

Το πρωί φεύγουμε όλοι μαζί, εκείνος επιστρέφει στις 2, τρώει ξεκουράζεται και στις 5 φεύγει πάλι και επιστρέφει στις 8. Εγω επιστρέφω με τα παιδιά από την δουλειά στις 4.30 και από εκει και πέρα είμαι μόνη μου. Την Παρασκευή μόνο, δεν δουλεύει απόγευμα πλέον (εδώ και 1 χρόνο) και την Τετάρτη προσπαθεί να έρχετε πιο νωρίς-γύρω στις 7-8. Η Τετάρτη έγινε εδώ και 2-3 μήνες, επειδή του έλεγα πως θέλω βοήθεια. Εγώ πάλι 5,5 χρόνια νιώθω πως έχω χάσει τον εαυτό μου, δεν έχω καθόλου χρόνο για μένα (σκεφτείτε πως μέχρι τα 4 δούλευε όλες τις μέρες μέχρι το βράδυ..) και δεν μπορώ πια να χαρώ τίποτα! Το χθεσινό παράδειγμα του μικρού, για να πάρετε μία εικόνα είναι:

Γυρνάμε στο σπίτι και για να κάνουμε τα βασικά (άλλαγμα ρούχα, όρο, πλύσιμο χέρια και εισπνοές, γιατί είναι άρρωστος) κάναμε 45 λεπτά, διαρκούς γκρίνιας, κλάματος , σχεδόν υστερίας γιατί δεν ήθελε τίποτα!! Με το ζόρι τα κάναμε όλα, εμένα μου έσπασαν τα νεύρα και επειδή ήταν εκεί ακόμη ο σύζηγος στο τέλος τσακωθήκαμε! Συγνώμη για το σεντόνι, αλλά είναι τόσα αυτά που θέλω να πω....

[vicks]

Αγαπητή μου όπως συνήθως λέω ένα παιδί ίσον κανένα.Όλοι μας σαλτάρουμε κάποια στιγμή ειδικά όταν υπάρχει κούραση και γκρίνια.Και τα παιδιά εαν καθήσεις και το φιλοσοφίσεις λιγάκι δεν φταίνε σε τίποτα για την όλη κατάσταση αφού έξαρτώνται αποκλειστικά απο εμάς. Αυτό που δεν ξέρω είναι εαν αφιερώνεις έστω και ένα μισάωρο την ημέρα για εσενα, να πας μία βόλτα, ένα γυμναστήριο. Ο σύζυγος φαντάζομαι οτι λείπει στην εργασία για να τα βγάζετε βόλτα καλύτερα,οπότε φαντάσου και την δική του φρίκη και πίεση και σίγουρα επηρεάζεται και αυτός απο την γκρίνια που επικρατεί.Επίσης παπούδες-γιαγιάδες γαι βοήθεια δεν έχετε ώστε να κρατήσουν λίγο τα παιδιά να πάτε για καφέ οι 2 σας?Να ξελαμπικάρετε.

[xena]

Ηρέμησε... σε καταλαβαίνουμε απόλυτα όσες έχουμε πάνω από 2 παιδάκια.. Ακόμη και τα ησυχότερα του κόσμου να έχουμε υπάρχουν άπειρες στιγμές αλοφροσύνης όπως τα περιγράφεις, που είτε λόγω νεύρων, αϋπνίας, αρρώστιας ή οτιδήποτε άλλο ταλαιπωρεί τα μικρά, τα πράγματα δεν παλεύονται.

 

Κάθε φορά που βρίσκομαι σε τέτοια θέση κοιτάζω να παίρνω βαθιές ανάσες και να τα παίρνω με το καλό. Μόνο έτσι τα έχω κερδίσει τα δικά μου. Μόνο βαθιές ανάσες, καμμιά φορά μετράω ως το 10 για να συγκρατηθώ.. ασε. Και φυσικά πέρα απ' το καλοπιάσιμο το πρόγραμμα είναι σωτήριο. Αν μπορείς να τηρείς πρόγραμμα με τα παιδιά θα είσαι βασίλισσα! (εγώ δεν τα έχω καταφέρει ακόμη) Α! και πολύ παιχνίδι μαζί τους!! ασχολία! κι ας πάνε άλλα πίσω!

 

Μετά με τον άντρα μου το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το χιούμορ. Πάρτε το χιουμοριστικά παιδιά. Εμείς όταν τα πράγματα είναι έτσι πειραζόμαστε, βασικά γελάμε με τα χάλια μας.

 

Χρόνος 0 για σένα, ίδιο πρόβλημα έχουμε, άφησα ασιδέρωτα 3 πλυντήρια τις προάλλες γιατί ήθελα να ξεκινήσω να γυμνάζομαι και το έκανα. 1 φορά βέβαια, εντάξει αλλά είναι μια καλή αρχή. Τους άφησα με τοστ άλλη μια φορά για να πάω στο κομμωτήριο. Πως θα γίνει;

 

Ευτυχώς ο άντρας μου βοηθάει και ανέχεται αλλά νομίζω πως το χιούμορ που λέω παραπάνω είναι το κλειδί για να μην τρελαθείτε..

[G.Geo]

Αυτό που δεν ξέρω είναι εαν αφιερώνεις έστω και ένα μισάωρο την ημέρα για εσενα, να πας μία βόλτα, ένα γυμναστήριο. Επίσης παπούδες-γιαγιάδες γαι βοήθεια δεν έχετε ώστε να κρατήσουν λίγο τα παιδιά να πάτε για καφέ οι 2 σας?Να ξελαμπικάρετε.

 

Δεν έχω μισή ώρα, που θα μεινουν τα παιδιά αυτήν την μισή ώρα? Η πεθερά μου δεν έρχετε στο σπίτι γιατί ξεβολεύεται και να τα πάω εκεί θα κάνω πιο πολύ ώρα σύνολο απ' ότι το κέρδος. Επίσης επειδή η γιαγιά μέχρι τώρα κράταγε τον μικρό το πρωί σπίτι της, το απόγευμα ντρεπόμουν να τις αφήσω τα παιδιά...Το έκανα μόνο αν είχα μεγάλη ανάγκη, δηλαδή να πάω σε γιατρό, ή να πρέπει να αγοράσω κάτι οπωσδήποτε κα. Πολύ σπάνια δηλ, 1-2 φορές το μήνα. Για τον ίδιο λόγο δεν τις τα αφήναμε και για να βγούμε, δηλαδή ζήτημα αυτά τα 5,5 χρόνια να έχουμε βγει 15 φορές. Ελπίσω τώρα που το μικρό πήγε παιδικό να αλλάξει αυτό και να βοηθηθούμε.

[HLEKTRACHANIOTI]

Καλημερα εχω εναν αναλογο 6χρονο στο σπιτι. Μας κανει τη ζωη δυσκολη , τα πραγματα τους προηγουμενους μηνες ηταν ακομη χειροτερα και με την αδελφη του και με τον πατερα του. Ειχαμε φτασει στο σημειο να του υποσχομαστε δωρακια για να κανει τα αυτονοητα ( πχ να τακτοποιησει την τσαντα του ή να πλυνει τα δοντια του) .

Οι Λυσεις ηταν δυο : προγραμμα και παιχνιδι .Mονο οταν του κανεις τα παντα να μοιαζουν διασκεδαστικα τα καταφερνουμε ολοι μια χαρα. Παρε τα ολα ως ενα μεγαλο παιχνιδι , και θα αλλαξουν πολλα. Ελπιζω να βοηθησα.

[G.Geo]

Κάθε φορά που βρίσκομαι σε τέτοια θέση κοιτάζω να παίρνω βαθιές ανάσες και να τα παίρνω με το καλό. Μόνο έτσι τα έχω κερδίσει τα δικά μου.

Εμένα αυτό με τον μικρό δεν πιάνει δυστυχώς..

 

Και φυσικά πέρα απ' το καλοπιάσιμο το πρόγραμμα είναι σωτήριο. Αν μπορείς να τηρείς πρόγραμμα με τα παιδιά θα είσαι βασίλισσα! (εγώ δεν τα έχω καταφέρει ακόμη) Α! και πολύ παιχνίδι μαζί τους!! ασχολία! κι ας πάνε άλλα πίσω!

 

Πρόγραμμα έχουμε και στο φαί και στον ύπνο, αλλά ας πούμε, το βράδυ ο μικρός με ξυπνάει από 3-6 φορές, είναι και συνέχεια άρρωστος και αυτό δεν βοηθάει..είναι ανήσυχος

 

Μετά με τον άντρα μου το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το χιούμορ. Πάρτε το χιουμοριστικά παιδιά. Εμείς όταν τα πράγματα είναι έτσι πειραζόμαστε, βασικά γελάμε με τα χάλια μας.

Σε αυτό έχεις δίκιο, αλλά σπάνια το καταφέρνουμε..

 

Χρόνος 0 για σένα, ίδιο πρόβλημα έχουμε, άφησα ασιδέρωτα 3 πλυντήρια τις προάλλες γιατί ήθελα να ξεκινήσω να γυμνάζομαι και το έκανα. 1 φορά βέβαια, εντάξει αλλά είναι μια καλή αρχή. Τους άφησα με τοστ άλλη μια φορά για να πάω στο κομμωτήριο. Πως θα γίνει;

Και πως θα το κάνω αυτό, αφού ο άντρας μου λείπει, να αφήσω τα παιδιά μόνα τους, το πρόβλημα μου δεν είναι μην μείνουν πίσω οι δουλειές (χ&%^% κιόλας) αλλά δεν είναι ότι είμαι μόνη μου με τα παιδιά! Εγώ πέρυσι που είπα θα πάω γυμναστήριο, πήγαινα στις 10 το βράδυ μετά από τόση κούραση. Το αποτέλεσμα ήταν 2 μήνες μετά, τα έπαιξα, αρρώστησα και πάθαινα συνεχόμενες ιώσεις, Ήμουν άρρωστη από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο. Οπότε δεν ξαναπήγα.

[maryspain]

καλημερα. Δες το αναποδα. Φτιαξε πρωτα τη σχεση σου με τον αντρα σου και μετα δουλεψε το κομματι με τα παιδια. Τα παιδια καταλαβαινουν τις συναισθηματικες δονησεις που επικρατουν στο χωρο.

Μη πελαγωνεις ομως. Υπαρχουν και χειροτερα. Προσπαθησε να ηρεμησεις! Κανεναν δε βοηθας με το να εισαι νευρικη, ουτε τον εαυτο σου. Παρε σαν δεδομενο οτι δεν θα εχεις απο κανεναν βοηθεια και δες τι καλυτερο μπορεις να κανεις. Μη ψαχνεις να βρεις αυτο που δεν υπαρχει. Καλη επιτυχια!!

[ΑΝΝΑ24]

Καλημέρα και από μένα.

 

Σε καταλαβαίνω πολύ, κι ας έχω ένα (όποια πιστεύει ότι ίσον κανένα, να έρθει να τη γνωρίσει ή να της στείλω video από το 3 της :twisted:).

Τίποτα δε ροκανίζει περισσότερο τη σχέση μας με το σύντροφό μας από ότι η ατέλειωτη εξάντληση και το αίσθημα αδικίας που μας δημιουργείται.

Και δουλεύεις, αυτό κι αν μας απομυζεί!

 

Αν μπορούσα να βρω μια καλή ιδέα, θα ήταν να δηλώσεις "κλατάρισμα".

Όχι επιθετικά όμως, ζητώντας βοήθεια.

Αύριο Παρασκευή, κάνε την αγγαρεία και πάρκαρε τα παιδιά στην πεθερά, (θα το αντέξει, oh yes) και πάρε τον άντρα σου να πάτε για ένα καφέ.

Εξήγησέ του ότι δεν το' χεις, δεν ελέγχεις την κατάσταση και χρειάζεσαι την καθοδήγησή του. Δώσε του χώρο για αποφάσεις και ευθύνες, πέτα του την μπάλα, όχι εκδικητικά, ζήτησέ του να σε προστατεύσει.

Σίγουρα θα πει ναι.

Στην πράξη, προσπάθησε να εφαρμόσεις ό,τι θεωρητικά θα συμφωνήσετε, κάνοντας πίσω, όχι ζητώντας τα ρέστα ή κάνοντας παρατηρήσεις σε αυτόν.

 

Μην ξεχνάς ότι αν χαλάσει η σχέση σας, θα βρεθείς εντελώς μόνη σου με 2 παιδιά, και έχει τεράάάάάάάστια διαφορά, το έχω δει σε φίλες μου, δεν το ζηλεύεις.

 

Ό,τι και να γίνει, θα μεγαλώσει ο μικρός και θα ηρεμήσουν τα πράγματα.

Φάση είναι.

 

Φιλιά.

[Λαΐδα]

και εγω πιστευω ότι περνατε φαση....από αυτές που σαλταρουμε ολες...Ο μεγαλος είναι ο ζορικος ετσι?? Γινε λιγο πιο αυστηρη μαζι του....όχι κακοτροπη ουτε νευρικη και επιθετικη...αυστηρη, σκετο!

Ο αντρας σου προσπαθει από ο,τι βλεπω......από τη στεναχωρια του νευριαζει και αυτος....αφήστε λιγο πισω τα παιδια και περαστε χρονο μονοι σας εστω όταν αυτά κοιμούνται.

[G.Geo]

και εγω πιστευω ότι περνατε φαση....από αυτές που σαλταρουμε ολες...Ο μεγαλος είναι ο ζορικος ετσι?? Γινε λιγο πιο αυστηρη μαζι του....όχι κακοτροπη ουτε νευρικη και επιθετικη...αυστηρη, σκετο!

Ο αντρας σου προσπαθει από ο,τι βλεπω......από τη στεναχωρια του νευριαζει και αυτος....αφήστε λιγο πισω τα παιδια και περαστε χρονο μονοι σας εστω όταν αυτά κοιμούνται.

 

Ο μικρός είναι ο ζόρικος (2,5 ετών) και ο μεγάλος έχει χειροτερέψει απ' όταν γεννήθηκε ο μικρός. Αυστηρή να γίνω, τι να κάνω, πρέπει όλη μέρα να είναι τιμωρία έτσι. Προσπαθώ με το καλό κάποιες φορές, αλλά κάθε δουλειά που κανονικά θέλει 20 λεπτά την κάνω μία ώρα με αυτόν...Και δεν φτάνουν οι ώρες. Ο άντρας μου προσπαθεί, του το αναγνωρίζω, γι' αυτό δεν θέλω να φτάσουμε στα άκρα, θέλω να είμαστε μαζί σε αυτό.Αλλά επειδή λείπει πολλές ώρες είναι ανέφικτο. Επίσης και όταν είναι εκεί (τα ΣΚ πχ) ο μικρός δεν ανέχεται οτιδήποτε από εκείνον, δηλ. η μαμά να του βάλει φαί, η μαμά να τον αλλάξει, η μαμά να του δώσει φάρμακο, η μαμά να κάνει εισπνοές, η μαμά να τον ντύσει. Αν η μαμά δεν μπορεί γιατί κάνει κάτι αλλο, αυτός φωνάζει, χτυπιέται και καταλήγει να τον χτυπάει για να συνετιστεί..Και εγώ εκεί φορτώνω περισσότερο και μαλώνουμε μετά μεταξύ μας..

Επίσης, όταν ο άντρας μου γυρίζει στις 10, εγώ 10.30 είμαι έτοιμη να κοιμηθώ όρθια και πάω για ύπνο γιατί είμαι από τις 6.45 όρθια. Προχθές ήρθε 10+ και ήδη κοιμόμουν στον καναπέ. Τα ΣΚ αφού κοιμηθούν τα παιδιά, θα κάτσουμε να δούμε καμία ταινία, και να βάλουμε ένα ποτό, αλλά αρκεί αυτό ρε κορίτσια?

[sofi@p]

υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να φέρεις γυναίκα 1-2 φορές τη βδομάδα στο σπίτι για να κρατάει τα παιδιά? έστω για ένα τρίωρο τη φορά, να ξελαμπικάρεις λίγο?

 

αν όχι, τότε απλά υπομονή, φάση είναι θα περάσει.

μεταξύ τους τα παιδιά, παίζουν? έχω και γω 2 παιδάκια στην ίδια περίπου ηλικία. εμένα βέβαια δύσκολο παιδί ήταν το 1ο που τώρα έχει ηρεμήσει. αλλά πηγαίνουν και τα 2 σχολείο, γυρνάνε στις 4, παίζουμε όλο το απόγευμα μαζί ή και μεταξύ τους και στις 9 κοιμούνται. οπότε ηρεμούμε κι εμείς και κάνουμε και καμμιά δουλειά.

[xena]

Καλέ κι εμένα ξυπνάει η μεγάλη 2-3 φορές μερικές νύχτες και η μικρή 2 τουλάχιστον για να θηλάσει και εγώ δουλεύω και όταν σου λέω γυμναστική εννοούσα μέσα στο σπίτι!!!! αααασε, το γυμναστήριο είναι για εμένα ένδοξο παρελθόν!! αχχ....

 

Αλλά με την μεγάλη βρήκα λύση να την χαϊδεύω και να την κοιτάζω μες τα μάτια και να της σιγοτραγουδάω και ηρεμεί. Τι να κανεις..... Ολη νύχτα μες τα σκοτεινά σαν το φάντασμα τριγυρνάω.

 

Για την ταινία και το ποτό αχ δεν ξέρεις πόοοοοοσο πολύ το λαχταράω.... έχουμε κάνει πολλές απόπειρες αλλά δυστυχώς δεν τα έχουμε καταφέρει ακόμη. Οι ταινίες πάνε πίσω στο v.club χωρίς να τις έχω δει εγω.

 

Σήμερα φεύγοντας το πρωί είπα στον άντρα μου: δεν χτυπάμε ένα σούπερ μάρκετ το απόγευμα όλοι μαζί να ξεδώσουμε...;; Και συμφωνήσαμε. Το απόγευμα θα βγούμε οικογενειακώς. Για να πάμε σούπερ μάρκετ... Που καταντήσαμε.... Αλλά γελάσαμε πολύ.

 

Πάντως τώρα που ανοίγει ο καιρός και η μέρα, υποθέτω όλα θα είναι καλύτερα, θα μπορεσουμε όλοι οι γονείς να βγούμε και λίγο έξω με τα παιδιά: καροτσάδα, ποδήλατο, κούνιες... και αυτό νομίζω θα κάνει σε όλους μας καλό...

[ΑΝΝΑ24]

Αυτή την μαμαδίαση την είχε και η δική μου, είναι βασανιστήριο.

Εγώ είχα και τα ψυχολογικά του μπαμπά να αντιμετωπίσω, που το έπαιρνε βαριά.

Δοκίμασε να τους αφήνεις και λίγο μόνους, έστω το ΣΚ, αν αναγκαστούν θα βρουν λύσεις και κώδικες μεταξύ τους. Σε μένα δούλεψε αυτό.

Είμασταν εκτός ελέγχου, η μικρή κρεμασμένη πάνω μου, ο άντρας μου έξω φρενών και χυλοπιτιασμένος, ούτε στο μπάνιο δεν μπορούσα να πάω, ξεσπούσε κρίση απ' έξω.

Χρειάστηκε εκείνη τη χρονιά να λείψω για ένα διήμερο επαγγελματικό και ένα τριήμερο για οικογενειακούς λόγους λίγους μήνες μετά.

Στην επιστροφή και από τα δύο είδα μεγάλες βελτιώσεις.

Η πρώτη φορά ήταν λίγο τραυματική, τους έφυγε ο κ&**, αλλά τα κατάφεραν.

Η δεύτερη ήταν πολύ καλή, περάσαν τέλεια, και από εκείνη την επιστροφή μου και έκτοτε, άρχισα να νιώθω ότι η οικογένειά μας έγινε λειτουργική.

[G.Geo]

υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να φέρεις γυναίκα 1-2 φορές τη βδομάδα στο σπίτι για να κρατάει τα παιδιά? έστω για ένα τρίωρο τη φορά, να ξελαμπικάρεις λίγο?

Αυτό από πέρυσι το είχα προτείνει στον άντρα μου, γιατί και πέρυσι τα ίδια περνάγαμε και είναι πάρα πολύ αρνητικός, δεν θέλει να έρθει ξένη γυναίκα στο σπίτι και να είναι μόνη της με τα παιδιά. Είναι και αυτός ο Χειμώνας απελπησία, όταν καλοκαιριάζει, μπορείς να τα πάρεις να πας μια βόλτα βρε παιδί μου...Τον Χειμώνα κλεινόμαστε σε 4 τοίχουν και καμωνόμαστε μεταξύ μας..Είναι και άρρωστα συνέχεια, μία το ένα μια το άλλο, τι διέξοδο να βρουμε?

μεταξύ τους τα παιδιά, παίζουν?

γενικά παίζουν αλλά τσακώνονται και αρκετά, ο μεγάλος αντιδρά και ο μικρός, με το παραμικρό κλαίει και φωνάζει, εννοώ και χωρίς να έχει δίκιο. Εϊχαν ηρεμήσει ένα διάστημα, τα είχαν βρει μεταξύ τους..τώρα πάλι τα ίδια. Έχει γίνει πολύ τσατίλας ο μικρός, αντιδραστικός, αυτό μάλλον είναι της ηλικίας (terrible tows), είναι και καινούργια η φάση του σταθμού (2 βδομάδες πάει).

[ekavi_]

Αν αφήσεις πίσω τυχόν δουλειές του σπιτιού για να αφιερώσεις χρόνο στα παιδιά;

 

Εγώ βλέπω πως όσο είμαι στο τρέξιμο, αγχωμένη, πιεσμένη κτλ, τόσο ανήσυχα είναι τα παιδιά και τελικά σπάνε τα νεύρα όλων.

 

Όσο ήρεμη είμαι, αφήνω πίσω δουλειές και τους αφιερώνω χρόνο, τόσο πιο καλά περνάμε όλοι και τελικά προλαβαίνω να κάνω πιο πολλά από όσα φανταζόμουν...

 

πχ χθες, έκανα κάποιες δουλειές και κάθε τρεις και λίγο διέκοπτα για να χορέψω με τα παιδιά και να παίξουμε επιτραπέζια. Παίζαμε λίγο, τους έλεγα τώρα πάω να βάλω το φαγητό στην κατσαρόλα και μόλις το βάλω ξαναέρχομαι. Ξαναπήγαινα. Παίζαμε κάνα τέταρτο. Τώρα πάω να βάλω ξέρω γω πλυντήριο κτλ..

Ακούγεται κουραστικό αλλά τελικά πέρασα και εγώ ωραία και έκανα και κάποιες βασικές δουλειές. Σε περίπτωση όμως που γκρινιάζανε και παραβιάζανε τη συμφωνία μας -ότι για ένα τέταρτο ή μισάωρο δεν θα με διακόψουν από αυτό που κάνω - δεν θα υποχωρούσα.

 

Βρες τρόπο λοιπόν να διασκεδάζεις μαζί τους.

[sofi@p]

Αυτό από πέρυσι το είχα προτείνει στον άντρα μου, γιατί και πέρυσι τα ίδια περνάγαμε και είναι πάρα πολύ αρνητικός, δεν θέλει να έρθει ξένη γυναίκα στο σπίτι και να είναι μόνη της με τα παιδιά. Είναι και αυτός ο Χειμώνας απελπησία, όταν καλοκαιριάζει, μπορείς να τα πάρεις να πας μια βόλτα βρε παιδί μου...Τον Χειμώνα κλεινόμαστε σε 4 τοίχουν και καμωνόμαστε μεταξύ μας..Είναι και άρρωστα συνέχεια, μία το ένα μια το άλλο, τι διέξοδο να βρουμε?

 

τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα, ειδικά ο 1ος, οπότε δεν παίζει θέμα να γίνει κάτι με την ξένη γυναίκα και να μην το μάθεις. εξάλλου, θα τη βρεις από κάποιο γνωστό. και τις πρώτες φορές μπορείς να είσαι κι εσύ μαζί τους να δεις πώς θα τα πάνε.σε ποιά περιοχή μένεις?

 

γενικά παίζουν αλλά τσακώνονται και αρκετά, ο μεγάλος αντιδρά και ο μικρός, με το παραμικρό κλαίει και φωνάζει, εννοώ και χωρίς να έχει δίκιο. Εϊχαν ηρεμήσει ένα διάστημα, τα είχαν βρει μεταξύ τους..τώρα πάλι τα ίδια. Έχει γίνει πολύ τσατίλας ο μικρός, αντιδραστικός, αυτό μάλλον είναι της ηλικίας (terrible tows), είναι και καινούργια η φάση του σταθμού (2 βδομάδες πάει).[/QUOTE]

 

άρα, υπάρχει περίοδος προσαρμογής και πρέπει να κάνετε υπομονή.

έρχεται και το καλοκαίρι που θα βοηθήσει.

[lelaki1980]

Ο μικρός είναι ο ζόρικος (2,5 ετών) και ο μεγάλος έχει χειροτερέψει απ' όταν γεννήθηκε ο μικρός. Αυστηρή να γίνω, τι να κάνω, πρέπει όλη μέρα να είναι τιμωρία έτσι. Προσπαθώ με το καλό κάποιες φορές, αλλά κάθε δουλειά που κανονικά θέλει 20 λεπτά την κάνω μία ώρα με αυτόν...Και δεν φτάνουν οι ώρες. Ο άντρας μου προσπαθεί, του το αναγνωρίζω, γι' αυτό δεν θέλω να φτάσουμε στα άκρα, θέλω να είμαστε μαζί σε αυτό.Αλλά επειδή λείπει πολλές ώρες είναι ανέφικτο. Επίσης και όταν είναι εκεί (τα ΣΚ πχ) ο μικρός δεν ανέχεται οτιδήποτε από εκείνον, δηλ. η μαμά να του βάλει φαί, η μαμά να τον αλλάξει, η μαμά να του δώσει φάρμακο, η μαμά να κάνει εισπνοές, η μαμά να τον ντύσει. Αν η μαμά δεν μπορεί γιατί κάνει κάτι αλλο, αυτός φωνάζει, χτυπιέται και καταλήγει να τον χτυπάει για να συνετιστεί..Και εγώ εκεί φορτώνω περισσότερο και μαλώνουμε μετά μεταξύ μας..

Επίσης, όταν ο άντρας μου γυρίζει στις 10, εγώ 10.30 είμαι έτοιμη να κοιμηθώ όρθια και πάω για ύπνο γιατί είμαι από τις 6.45 όρθια. Προχθές ήρθε 10+ και ήδη κοιμόμουν στον καναπέ. Τα ΣΚ αφού κοιμηθούν τα παιδιά, θα κάτσουμε να δούμε καμία ταινία, και να βάλουμε ένα ποτό, αλλά αρκεί αυτό ρε κορίτσια?

 

λογικο ειναι να ζηταει την μανουλα γιατι με εσενα εχει να κανει ολη μερα οπως γινετε και με την δικια μου.εγω βεβαια εχω μονο ενα ακομα η οποια βεβαια ειναι 4 χρονων και υπερβολικα ζωηρη.μερικες φορες καθομαι και σκεφτομαι τι θα εκανα αν ειχα αλλο ενα αν και το θελω παααααρα πολυ και ελπιζω να το κανω καποια στιγμη.το να χτυπαει το παιδι εστω και λιγο εννοειτε το καταλαβαινω οτι το κανει απο τα νευρα του γιατι μπορει να ειναι και αυτος κουρασμενος κτλ αλλα δυστυχως δεν ειναι λυση και εννοειτε οτι σε κανει και εσενα χειροτερα γιατι θα ηθελες να σταματησει το παιδι να κανει αλλοπροσαλλα πραγματα με αλλο τροπο ομως.οποτε να σαι παλι εσυ να καθοδηγησεις τα πραγματα και αυτη τη φορα και τον αντρα σου.οποτε παλι αγχος και κουραση.αν δεν το δεις μονη σου διαφορετικα θα σαλταρεις.κλεισε αυτια και ξεκινα..εγω σε καποια φαση που γινοτανε πανικος απλα στο σπιτι απο γκρινια και εγω ημουν σε εξαλλη κατασταση γυρναει ο αντρας μου και λεει στην μικρη.....αν θελεις να κλαψεις σε παρακαλω πηγαινε στο δωματιο σου και κλεισε και την πορτα γιατι εγω με την μαμα θα κατσουμε να δουμε ταινια και δεν γινετε να ακουμε και ταα κλαματα....βεβαια αν θελεις να δεις ταινια μαζι μας μπορεις να ερθεις και να κατσεις στον καναπε χωρις κλαματα αγκαλια μας....δεν πετυχε εννοειτε την πρωτη φορα αλλα το συνεχισα και εγω πηγαινοντας την στο δωματιο λεγοντας της οτι οταν ηρεμησει μπορει να βγει εξω χωρις να κλεινω την πορτα εντελως.βεβαια εσυ εχεις και αλλο παιδακι και πρεπει να εξηγησεις και στο αλλο παιδακι σου δηλαδη και στα δυο ταυτοχρονα οτι δεν υπαρχουν φωνες και τσακωμοι μεσα στο σπιτι και οτι οποιο προβλημα εχουμε το λυνουμε χωρις κλαματα..σου λεω στην αρχη θα σου σπασουνε τα νευρα αλλα μετα μπορει και να πετυχει.εχεις δυο παιδακια....μην τα κανεις ολα στην εντελεια και τι εγινε δηλαδη?συμφωνω με μια κοπελα πιο κατω που λεει οτι τους αφησε με τοστ για να παει κομμωτηριο....μπραβο της για μενα.αν ο αντρας σου δεν μπορει να κανει τα πραγματα που κανεις εσυ δεν πειραζει....χαλαρωσε εσυ....ασε ασιδερωτα 3 πλυντηρια που λες....κατσε με τον αντρα σου που γυρναει μετα την δουλεια και μιληστε για μιση ωριτσα χωρις ομως να εισαι στην τσιτα με τα παιδια....σου ειπα οταν θα κλαινε θα τα πηγαινεις στο δωματιο με πολυ ηρεμη φωνη και θα τους λες τα παραπανω..οποτε ολα παλι εξαρτονται απο εσενα!!και ναι ενα σαβατοκυριακο για μια ταινια και ενα ποτο μπορει και να μην ειναι αρκετο για πολλα ζευγαρια για αλλα ομως ειναι...μιση ωριτσα ομως να μιλας ουσιαστικα με τον αντρα σου και σε παρακαλω οχι για τα παιδια και τι σου καναε σημερα παλι αλλα κατι αλλο!αγκαλιασε τον και δωστου ενα φιλι......αυτο αρκει

[xena]

Δοκίμασε να τους αφήνεις και λίγο μόνους, έστω το ΣΚ, αν αναγκαστούν θα βρουν λύσεις και κώδικες μεταξύ τους. Σε μένα δούλεψε αυτό.

Χρειάστηκε εκείνη τη χρονιά να λείψω για ένα διήμερο επαγγελματικό και ένα τριήμερο για οικογενειακούς λόγους λίγους μήνες μετά.

Στην επιστροφή και από τα δύο είδα μεγάλες βελτιώσεις.

Η πρώτη φορά ήταν λίγο τραυματική, τους έφυγε ο κ&**, αλλά τα κατάφεραν.

Η δεύτερη ήταν πολύ καλή, περάσαν τέλεια, και από εκείνη την επιστροφή μου και έκτοτε, άρχισα να νιώθω ότι η οικογένειά μας έγινε λειτουργική.

 

Εγώ τους άφησα για να γεννήσω το δεύτερο (η μικρή 19 μηνών ήταν τύρρανος) και όταν νοσηλεύτηκε η μικρή 2 μηνών.

Οταν γύρισα και τις δύο φορές βρήκα έναν παράδεισο σπίτι, η κόρη μου δεν είχε νεύρα - κοιμόταν το βράδι - όλο χαρά και καθόλου γκρίνια κλπ (τώρα ξωκείλαμε πάλι!)

 

Νομίζω πως τα παιδιά επειδή είναι εγωκεντρικά νομίζουν ότι φταίνε αυτά που φεύγει η μαμά και προσπαθούν περισσότερο μετά. Δεν εμβαθύνω άλλο τον Φρόϋντ, το ζήτημα είναι ότι αυτό και σε μένα δούλεψε.

 

Α

Εγώ βλέπω πως όσο είμαι στο τρέξιμο, αγχωμένη, πιεσμένη κτλ, τόσο ανήσυχα είναι τα παιδιά και τελικά σπάνε τα νεύρα όλων.

 

Όσο ήρεμη είμαι, αφήνω πίσω δουλειές και τους αφιερώνω χρόνο, τόσο πιο καλά περνάμε όλοι και τελικά προλαβαίνω να κάνω πιο πολλά από όσα φανταζόμουν...

 

Και σε μας το ίδιο συμβαίνει. 6 γυρνάω απ' τη δουλειά. Αν ασχοληθώ μαζί τους ως τις 8,30 τότε όλοι είμαστε ευτυχισμένοι και πάνε νωρίς για ύπνο, δεν υπάρχουν γκρίνες και κοιμούνται καλύτερα το βράδι. Αν όχι τότε την βάψαμε....

 

Οταν παίζουν λένε πως δεν κάνει να μαλώνεις όποιον φταίει, μην παίρνεις θέση, θέσε μόνο κανόνες, ίσως έτσι ο μεγάλος βγει μπροστά και έρθει η ισορροπία.. Ελα, φάση είναι όπως λένε, υπομονήηηηηηηη...

[G.Geo]

sofi@p είναι ανένδοτος στο θέμα της γυναίκας, δεν θέλει άλλη γυναίκα στο σπίτι, τέλος (και την καθαρίστρια πχ δεν θέλει να είναι μόνη της)

 

ΑΝΝΑ24 και xena μου φάινεται πως πρέπει να κάνω βαλιτσούλες για να ισορροπήσουμε! Που να πάω να πάω Χαβάη?? Χαχα Να μου έρθει κανενα νοσοκομείο πάντως δεν το εύχομαι. Να ξέρετε πάντως πως επειδή ο μπαμπας λείπει, αν λείψω τα παιδιά θα είναι στην γιαγιά και ισορροπίες αμφιβάλω αν θα βρεθούν. Το Σαββατο που λείπουμε γιατί πάω θεατρική αγωγή τον μεγάλο (2 ώρες λείπουμε) δεν έχουν πρόβλημα. Ότι χρειαστεί το κάνουν, αλλάγματα, φαί κτλ, αν όμως είμαι εγώ ΠΑΡΟΥΣΑ δεν παίζει, γιατί απλά προτιμάει εμένα. Αν δεν είμαι, συμβιβάζεται μάλλον.

 

sofi@p Περίοδος προσαρμογής είναι όντως, αλλά και πριν ήταν περίοδος προσαρμογής γιατί κόψαμε την πιπίλα, και πιο πριν ήταν δύσκολα γιατί ήταν άρρωστός και τώρα επίσης μια βδομάδα δεν κοιμόμαστε γιατί πάλι είναι άρρωστος και γενικά σε αυτό το παιδί, τα πάντα γίνονται με δυσκολία!! Γιατί αυτός μόνο δηλαδή τα περνάει αυτά, ο μεγάλος δεν τα πέρασε????? Ότι αλλαγή γινόταν, ότι προσαρμογή, ότι μετάβαση κι αν γινόταν, την περνούσαμε απόλυτα ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ, χωρίς υστερίες, χωρίς φωνές!

 

ekavi_ και xena σε αυτό που λέτε έχετε απόλυτο δίκιο, τα παιδιά και τα δύο θέλουν χρόνο, ο μπαμπάς επίσης (εχθές μου είπε πως αισθάνεται ξένο σώμα στο σπίτι και κανείς δεν του δίνει σημασια -και εγώ-), θα προσπαθήσω να γίνω tiramola και να βγάλω αλλα 10 χέρια για να τους κουμαντάρω όλους και να είναι ευχαριστημένοι. Θα παραγγέλνουμε delivery 1 βδομάδα, να μην έχω μαγείρεμα τουλάχιστον, να δω θα βελτιωθούν τα πράγματα?

 

lelaki1980 αυτό που λες για το δωμάτιο το έκανα προσθές γιατί με είχε θυμώσει, σε 10 λεπτά βγήκε, του λέω "ηρέμησες;", μου γελάει ΠΟΝΕΙΡΑ και έρχετε αγκαλιά, σε μισή ώρα είχαμε πάλι τα ίδια.. Αλλά θα το κάνω κι αυτό και ας περνάει όλη μέρα μέσα στο δωματιο, δεν γίνεται, πρέπει να συνετιστεί κάπως!! το άλλο με τον άντρα μου, θα το σκεφτώ γιατί του είμαι πολύ θυμωμένη για τον τρόπο που αντέδρασε εχθες ΜΠΡΟΣΤΑ στα παιδιά και δεν το' χω..

[xena]

C.Geo, προσπαθούμε να σου πούμε πως πάνω κάτω όλες μας περνάμε τα ίδια και πως τα αντιμετωπίζουμε. Οχι να γίνεις Τιραμόλα, δεν είναι σκοπός να ζεις δυστυχισμένη για να είναι τα υπόλοιπα μέλη στην οικογένεια καλά.

Απλά θα πρέπει να αποφασίσεις να αφήσεις ίσως μερικά πράγματα να ΜΗΝ γίνονται.

 

Απ' όταν έγινα μητέρα 2η φορά δεν είμαι καλή νοικοκυρά πιά. Πως να το κάνουμε; δεν είμαι ο σούπερμαν ούτε είναι σωστό να αρρωστήσω. Τα κενά θα αναπληρωθούν απ΄τα υπόλοιπα μέλη ή θα παραβλεφτούν απ' την καλή σας την διάθεση.

Ας πιεστεί και η γιαγιά 1 μέρα την εβδομάδα. Ας γίνει το Σαββατο η μέρα του μπαμπά, εν πάσει περιπτώσει εσύ ξέρεις το σπίτι σου καλύτερα.

 

Δεν κάνω πια τα μπάνια κάθε μέρα. Σκούπα 1 την εβδομάδα. Σεντόνια συγχωρείστε με 1 στις 10 μέρες - δεν σιδερώνω και τις κάλτσες όπως παλιά. Δεν μαγειρεύω καλά πια, δεν φτιάχνω γλυκά.

Αυτά και άλλα πολλά. Δεν γίνεται αλλιώς...

[ΑΝΝΑ24]

Θα σου πρότεινα να σκεφτείς τι θα μπορούσες να κάνεις για να δεις ΕΣΥ φως στο τούνελ. Κάτσε και σκέψου, τι θα μπορούσε εσένα να σε ευχαριστήσει? Βόλτα? Απαλλαγή από το μαγείρεμα? Ύπνος? Οτιδήποτε.

Βάλε τις ανάγκες σου μπροστά, και ζήτησε βοήθεια από το σετ σύζυγος-μαμά-πεθερά για να ικανοποιηθούν.

Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα αλλάξει η ψυχολογία σου. Επειδή η μαμά είναι ο ομφαλός του κόσμου, αν είσαι εσύ καλά και ήρεμη, όλοι θα μπουν στη θέση τους.

Φρόντισε τον εαυτό σου, έστω κι αν χρειαστεί να ξεβολέψεις άλλους (θα το ζητήσεις σαν βοήθεια επιβίωσης, όχι σαν απαίτηση).

[ekavi_]

Αυτά και άλλα πολλά. Δεν γίνεται αλλιώς...

 

Έτσι είναι... Πρέπει οικογενειακώς να κατεβάζουμε λίγο τα στανταρντς μας, να βάζουμε προτεραιότητες και να μην σπαταλάμε χρονο σε λεπτομέρειες ή σε άσκοπες δουλειές... (πχ το σιδέρωμα καλτσών μου φαίνεται εξαιρετικά άσκοπο και αν ψαχτούμε όλες μπορούμε να βρούμε τέτοιου είδους δουλειές που μπορούμε να κόψουμε τελείως.)

 

Επίσης στα παιδιά να μπουν όρια! Το ότι τα παιδιά G.Geo προτιμούν εσένα να τους προσφέρεις ότι χρειάζονται (αλλάγματα, ταίσματα κτλ) πρέπει να σταματήσει... πχ σήμερα θα σας ταίσει ο μπαμπάς. Αν δεν θέλετε θα φάτε μόνοι σας ή δεν θα φάτε καθόλου. Και ο μπαμπάς βέβαια να κρατάει την ίδια στάση.

[lelaki1980]

ακριβως οπως τα λενε τα κοριτσια ειναι.ασε πισω πραγματα και κανε κατι για σενα.και εγω εχω πολλες χοντρες δουλειες να κανω ας πουμε που θα τις κανω οποτε μπορεσω.δεν θα κατσω να τρελαθω κιολας.το ρομποτακι μεσα μου λεει οτι θα κανεις καθημερινα σκουπισμα σφουγγαρισμα ξεσκονισμα τραπεζακι σαλονιου μπανιο τοπικα με χλωρινη και βετεξ και μαγειρεμα.ασε που μου περισσεψε κρεας απο χτες και εννοειτε εκανα συμπληρωμα ρυζακι και απολαμβανω τωρα την ησυχια μου....με την μικρη.....οσο γινετε.....:D:D:D...και μετα θα βγω και μια βολτα αμα λαχει....ωραια μερα σημερα

[G.Geo]

Έτσι είναι... Πρέπει οικογενειακώς να κατεβάζουμε λίγο τα στανταρντς μας, να βάζουμε προτεραιότητες και να μην σπαταλάμε χρονο σε λεπτομέρειες ή σε άσκοπες δουλειές... (πχ το σιδέρωμα καλτσών μου φαίνεται εξαιρετικά άσκοπο και αν ψαχτούμε όλες μπορούμε να βρούμε τέτοιου είδους δουλειές που μπορούμε να κόψουμε τελείως.)

Καλέ αυτά δεν τα κάνω έτσι κι αλλιώς! Πάτε καλα!!!!! :-ρ Εννοείται ότι αυτά τα standarts έχουν κατέβει πάρα πολύ! Τις καθημερινές κάνω τα βασικά, στρώσιμο κρεββατιών, καθάρισμα νεροχύτη, πλυσιμό πιάτων, πλυντήρια, απλώματα, μαζέματα, μαγείρεμα κάθε μέρα και αν προλάβω κάτι άλλο..Με διακοπές για άλλαγμα παιδιού (pampers), ντύσιμο μικρού, φάρμακα, τσακωμούς μεταξύ τους και κλάματα, να τους βάλω φαί, να τους ξαναβάλω φαί (όλο κάτι θέλουν να φάνε)...μάζεμα ζημιάς μικρού, χήσιμο νερών, φαγητού κάτω -σκούπισμα ενδιάμεσα-...Αλλά με αυτά, έρχετε βράδυ, και πρέπει να πάμε για ύπνο, οπότε πρέπει να κάνω πάλι ντύσιμο, πλύσιμο, ορούς, φάρμακα, γάλατα, ύπνος (αρχίζουν τα πήγαινε έλα για να κοιμηθεί ο μικρός). Αν τα κάνω και μπάνιο, δεν προλαβαίνω ούτε αυτά. Αν σκεφτείς ότι με το παράδειγμα που έθεσα στην αρχή μία δουλειά 10 λεπτών, την έκανα 45 λεπτά, σκεφτείτε πόση ώρα μου παίρνουν όλα αυτά!

 

Επίσης στα παιδιά να μπουν όρια! Το ότι τα παιδιά G.Geo προτιμούν εσένα να τους προσφέρεις ότι χρειάζονται (αλλάγματα, ταίσματα κτλ) πρέπει να σταματήσει... πχ σήμερα θα σας ταίσει ο μπαμπάς. Αν δεν θέλετε θα φάτε μόνοι σας ή δεν θα φάτε καθόλου. Και ο μπαμπάς βέβαια να κρατάει την ίδια στάση.

 

Λοιπόν παράδειγμα,

-πρέπει να πάρει την αντιβίωση του, δεν μπορώ να μην το κάνω

-πρέπει να κάνει εισπνοές, δεν μπορώ να μην το κάνω

-πρέπει να βάλει ορό, δεν μπορώ να μην το κάνω, είμαστε με ωτίτιδα και στα δύο αυτιά

-Το πρωί για να φυγουμε, πρέπει να βάλει παππούτσια και να ντυθεί, δεν μπορώ να μην το κάνω

-πρέπει να αλλάξουμε τα κακκάκια ή τα ρούχα γιατί βράχηκε, δεν μπορώ να μην το κάνω

Αν δεν το κάνω και αρχίσει κλάματα και υστερίες "τις τρώει" από τον μπαμπά και εγω συφιλιάζομαι...

 

Για τα άλλα μην φας αν δεν θες, το κάνω ήδη

[G.Geo]

το ρομποτακι μεσα μου λεει οτι θα κανεις καθημερινα σκουπισμα σφουγγαρισμα ξεσκονισμα τραπεζακι σαλονιου μπανιο τοπικα με χλωρινη και βετεξ και μαγειρεμα.ασε που μου περισσεψε κρεας απο χτες και εννοειτε εκανα συμπληρωμα ρυζακι και απολαμβανω τωρα την ησυχια μου....με την μικρη.....οσο γινετε.....:D:D:D...και μετα θα βγω και μια βολτα αμα λαχει....ωραια μερα σημερα

 

Συγνώμη πότε τα κάνεις όλα αυτά???Μήπως δεν δουλεύεις? Εγώ σου μιλάω πως γυρνάω σπίτι στισ 4.30 και έχω 4 ώρες γιατί μετά πρέπει να μπούμε σε διαδικασία ύπνου (1 ώρα κάνουμε) και μετά αφού ατοιμάσω τσάντες+ρούχα για σχολεία μετα από λίγο την πέφτω κι εγώ..