Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί,  παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! Μετά τις εργασίες αύριο 26/10/2026 ενδεχομένως να μην μπορείτε να συνδεθείτε!
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

συσπασεις και ακινησια!!!


Recommended Posts

οχι βρε ουτε απωλεια αμνιακου υγρου εχω απλα δεν το διαβασες σωστα μαλλον..μονο συσπασεις κανω αυτα με τα πετρωματα..αυριο μπαινω στις 30 εβδομαδες..ισως διαβασες εκει που λεω μου εχουν σπασει τα ""νευρα""οχι τα νερα..χαχα οχι ευτυχως μονο πετρωματα εχω..

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 340
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

οχι βρε ουτε απωλεια αμνιακου υγρου εχω απλα δεν το διαβασες σωστα μαλλον..μονο συσπασεις κανω αυτα με τα πετρωματα..αυριο μπαινω στις 30 εβδομαδες..ισως διαβασες εκει που λεω μου εχουν σπασει τα ""νευρα""οχι τα νερα..χαχα οχι ευτυχως μονο πετρωματα εχω..

Ακριβώς έτσι νόμισα. Υπομονή... :P

NDMNp3.png5oZhp3.png
Link to comment
Share on other sites

υπομονή κορίτσια...είναι δύσκολο αλλά όχι ανέφικτο!!!και μένα μου φαίνεται βουνό που έχω ακόμη αν όλα πάνε καλά που το ελπίζω περίπου 19 βδομάδες αλλά αξίζει κάθε δευτερόλεπτο.να σας ρωτήσω,με τα κιλά πως τα πάτε μεχρι στιγμής?εγώ που παίρνω και αρκετά φάρμακα και κάνω και ενέσεις προσπαθώ να προσέχω και δεν τρώω πολύ και δεν έχω πάρει πολλά μέχρι τώρα αλλά π.χ. στην πρώτη εγκυμοσύνη ενώ μέχρι την 25 βδ. είχα πάρει 4 μετά όσο ήμουν ξάπλα έβαλα άλλα 17 κιλά και πρήστηκα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να επανέλθω όταν γέννησα...γι αυτό φοβάμαι και προσέχω τώρα πολύ αλλά όσο μικρή ποσότητα και να φάς όταν είσαι ξαπλωμένη όλη μέρα και δεν καίς θερμίδες τι πιθανότητες έχεις????

Link to comment
Share on other sites

υπομονη πρεπει να κανουμε ολες μας ειναι για καλο θα φερουμε στον κοσμο τα παιδακια μας..ελπιζω κ ευχομαι στην ωρα τους γερα κ δυνατα..εγω απο κιλα τιποτα..ημουν 47 πρωτου μεινω εγκυος κ τωρα 30 εβδομαδων κ ειμαι 50..θελω να παρω κανα 5 κιλα ακομα αλλα δεν το βλεπω..λογω ακινησιας η περισσοτερες βαζουν κιλα αλλα αν εχεις κακη ψυχολογια κ δεν τρως πολυ πιστευω την γλιτωνεις..εγω πχ θα φαω το πρωι για να παρω τα χαπια μετα μεσημερι κ για βραδυ θα φαω νωρις γυρω στις 7 διοτι περνω χαπια..αλλα ολο κ κατι θα τσιμπησω μεχρι να κοιμηθω..αλλα δεν φουσκωνω να πω οτι δεν μπορω να φερω γυρα..τωρα παντως ειναι το τελευταιο που με απασχολει..

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Η sissy1411 εγραψε :

''υ.γ. είναι κάποια άλλη μανούλα ξάπλα που να έχει ήδη παιδάκι-κια?σε ποιές βδομάδες είστε κορίτσια μου?''

 

και εγω απαντω..........

καλησπερα και απο μενα, ειμαι 32 χρονων, μαμα 3 παιδιων και στην 35η εβδομαδα. :!:

διαβασα ολες τις αναρτησεις και ειμαι και εγω στην παρεα της ...........ξαπλας!!!

απο την αρχη αυτη η εγκυμοσυνη ηταν δυσκολη!!!!ο γιατρος μου ειχε πει πολυ ξεκουραση και μονο το φαγητο!!εγω με 3 παιδια δεν γινοταν να κανω μονο αυτο και την 28η εβδ. μοηκα με μεγαλη αιμοραγια στο νοσοκομειο.Απο εκεινη την μερα και μετα ειμαι στο κρεβατι . με αλλες 4 αιμοραγιες , μια μεγαλη που ξανεμπηκα στο νοσοκομειο και 2 μικρες. Εχω κουραστει και εγω αρκετα, αλλα με οσα διαβασα πηρα κουραγιο και θελω να πιστευω οτι θα φτασω οσο πιο κοντα στο τελος .ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣ!!!!!!!!!!

Link to comment
Share on other sites

Άννα 3 παιδιά??????και ξάπλα????????πως τα βγάζεις πέρα???φαντάζομαι θα χεις πολύ βοήθεια ε???κοντεύεις όμως η ουρά έμεινε οπότε υπομονή...mpou 3 κιλά μόνο?και συ κοντεύεις λίγο υπομονή ακόμα και θα κρατάς στην αγκαλιά σου το θαυματάκι σου...αν επιτρέπεται απο χάπια τι παίρνετε?εκτός απο τα κλασικά της εγκυμοσύνης σίδηρο φολικό κ.τ.λ., εγώ παίρνω τα utrogestan 6 την μέρα αντιβίωση γιατί έκανα την περίδεση στον τράχηλο και ενέσεις 1 την βδομάδα οι οποίες πονάνε πάρα πολύ...

Link to comment
Share on other sites

Annetag χαρας την υπομονη σου που εχεις κ αλλα 3παιδακια..να σου ζησουν κ με το καλο κ το τεταρτο..μπραβο σου!!!η μια να ξερεις δινει κουραγιο στην αλλη γιατι οποια το περασε η οποια το περναει τοτε μονο καταλαβαινει..η ξαπλα ειναι απιστευτα κουραστικη σωματικα αλλα κ πολυ ψυχολογικα..εγω ερχονται στιγμες που λεω κ τωρα θα τρελαθω κ τωρα θα παθω καμια καταθλιψη...ευτυχως εχω τον αντρα μου φυλακα αγγελο που λενε..τελικα στα δυσκολα φαινονται ποιοι σ αγαπουν πραγματικα!!απο φιλους δεν το συζητω εξαφανιστηκαν δια μαγειας..ποιο πολλες φιλες εκανα εδω στο forum κ μου λενε μια καλη κουβεντα χωρις καν να της εχω δει απο κοντα..κ ομως μου συμπαραστεκονται λες κ με ξερουν χρονια..πολυ βασικο να εισαι ανθρωπος...παρολο που ειχες τοσες αιμορραγιες καταφερες κ εφτασες εως της 35 εβδομαδες ξαπλα + 3 παιδακια που σε χρειαζονται..δεν μπορεις να φανταστεις ποσο δυναμη μου εδωσες εμενα τωρα..τελικα θελει υπομονη κ πανω απο ολα ξεκουραση κ οχι αγχος..εννοειται πως τωρα που εφτασες εως εδω σιγουρα θα τα καταφερεις εως το τελος..κ ειμαι σιγουρη πως θα σ ακολουθησουμε ολες οι παθουσες της ακινησιας...εγω αυριο μπαινω με το καλο 30 εβδομαδων..εννοειται πως καθε μερα που περναει πλεον μου φαινεται αιωνας αλλα οταν νιωθω το ζουζουνακι μου στην κοιλια τα ξεχναω ολα!!θα περασει κ ο καιρος στο χερι μας ειναι κ οχι στο χερι του...ευχομαι πραγματικα σε ολες μας μια τελειομηνη εγκυμοσυνη με γερα μωρακια..ο θεος να μας δινει καθε μερα κουραγιο...

Link to comment
Share on other sites

sissy1411 εγω για της συσπασεις περνω μαγνησιο τα trofocard 4 την ημερα κ 3,5 yutopar που ειναι γισ της συσπασεις αλλα τα περνω ανα τετραωρο για να με καλυπτουν..αντε να περασει ο καιρος να τα παρουμε αγκαλιτσα ολες μας!!!

Link to comment
Share on other sites

sissy μου απο την αρχη ελεγα σε ολους ....''ειμαι βαρια ,δεν ειμαι οπως στις αλλες τρεις. μεγαλωσε ο οργανισμος μου''

κανεις δεν εδινε βαση ,μεχρι την ημερα (νυχτα μαλλον!!) που ετρεχα στο νοσοκομειο την πρωτη φορα.

απο εκει και μετα ,μανα ,πεθερα , συζυγος αλλαξαν ..........

στην αρχη βοηθαγαν αλλα οχι πολυ, μετα την 2η ειναι καποιος μαζι μου συνεχεια!! μεγαλη βοηθεια εχω απο τα παιδακια μου :-)

αυτο δεν σημαινει οτι δεν υπαρχουν εντασεις απο την κουραση τους αλλα προσπαθω να μην δινω βαση! οσο γινεται παντα!!

φαρμακα δεν παιρνω εκτος απο τα κλασσικα γιατι οι συσπασεις οσο ειμαι κατω ειναι λιγες,αλλα σημερα εκανα μια 2πλη ενεση για προληπτικους λογους,ειχα κανει και αλλες 2 2πλες πριν ανα μηνα περιπου.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Γεια σας και πάλι .. Σημερα είχα κάτι έξτρα πονακια. Διαφορετικά απο άλλη φορά... Βασικά κάποιες φορες με κλοτσα το μωρο και νιώθω σουβλιες στον κόλπο και μια έντονη επιθυμία για πιπι που βασικά ίσα ίσα που το κρατώ. Πήρα το γιατρο μου ειπε οτι μάλλον ειναι τα πόδια του μωρού. Ανησύχησα να πω την αλήθεια . Είχε καμία το ίδιο?

NDMNp3.png5oZhp3.png
Link to comment
Share on other sites

καλησπερα pani

το εχω και εγω αυτο καπου καπου

και εγω ανησυχησα αλλα μαλλον ειναι τα ποδια και οι κλωτσουλες που δινει .

οταν ξεκουραζομουν ηρεμουσα λιγο, κουραγιο κοριτσι μου!!!!!!!

Link to comment
Share on other sites

pani10 κλωτσιες χσμηλα μου δινει κ εμενα ο δικος μου αφου νομιζω οτι θα τα κανω πανω μου..ειναι το μωρο κ οσο μεγαλωνει τοσο θα το αισθανομαστε χαμηλα..αυτο δεν ειναι κατι τωρα τι εννοεις πονακια;;σαν περιοδου?αν ναι ειναι συσπασεις..

Link to comment
Share on other sites

καλημερα!!πως τα παμε εγκυουλες με την ακινησια?εγω παλι αρχιζω σιγα σιγα να τα παιζω..που ακουστηκε δεκεμβρης μηνας κ εξω να ειναι καλοκαιρι...βλεπω την μερα απ το παραθυρο κ τρελαινομαι..επιτηδες κ ο καιρος???παλι μου πεφτει η ψυχολογια εκει που λεω ειμαι καλα γινομαι ενα ρακος..πολυ στεναχωρια κ αγχος..κ καιρος κυλαει οσο ποιο σιγα μπορει..ας φυγει κ αυτος ο δεκεμβρης που ειναι μες στην μελαγχολια που ερχονται κ χριστουγεννα!!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

mpou20 πρέπει οπωσδήποτε να το πάρεις αλλιώς!!! Με ρίχνεις και μένα! :?

 

Πλάκα κάνω! :D Αλλά πραγματικά πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις τρόπους να νιώθεις καλύτερα.. Το ξέρω οτι είναι πολύ περιορισμένα αυτά που μπορείς να κάνεις στο ξαπλωτό.. αλλά σκέψου.. όλο και κάτι θα υπάρχει που πάντα ήθελες να κάνεις και δεν είχες χρόνο..

 

Εγώ διαβάζω ξανά τα βιβλία των Ιταλικών μου (άκυρο το ξέρω αλλά κάνω ένα φρεσκάρισμα!), κατεβάζω τραγούδια από το ίντερνετ και φτιαχνω σιντάκια.. παίζω ασταμάτητα κάτι σπαστικά παιχνίδια στο facebook, διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία.. μου στόλισαν και το δέντρο δίπλα μου και το χαζεύω, έχω και το τζάκι αναμένο και ντάξει.. αν σκεφτείς οτι κάθε λίγο και λιγάκι τρώω και πηγαίνω τουαλέτα, κάααααπως περνάει η ώρα. Τα σ/κ όλο και κάποιος έρχεται για παρέα, τις καθημερινές περιμένω τα σ/κ.. :D

 

Ούτε για αστείο μη σκέφτεσαι τι θα έκανες αν κυκλοφορούσες κανονικά έξω. Ξέχνα το. Πάρτο σα δεδομένο οτι θα είσαι μέσα και σκέψου κάτι να σε ευχαριστεί σε αυτές τις συνθήκες. Εγώ και να έβγαινα αυτή την εποχή στη δουλεια μου γίνεται τέτοιος χαμός που θα ήμουνα φουλ στην υπερωρία. Μιλάω με την καινούργια στη θέση μου, την ακούω φρικαρισμένη και χαίρομαι χαχαχαχα κακιούλα το ξέρω!!

 

Και εξάλλου κοντεύεις ρε mpou20! Λίγο έμεινε! Τόσα πέρασες, λίγη υπομονή!!!

D8wXp3.png?Y1UDI8w1

 

Ami0p3.png?4eaPCWdo

Link to comment
Share on other sites

καλησπερα xrysa82..προσπαθω να το παρω αλλιως αν δεν μπορω..ολα στραβα μου πανε ειμαι χαλια..ειμαι τοσο ευτυχισμενη που εχω το παιδακι μου στην κοιλια κ ολο αυτο που περνω δεν μ αφηνει να το χαρω οπως θελω..πριν λιγο γυρισα κ απ το νοσοκομειο..ουρησα κ μετα ενιωσα να ειμαι λιγο βρεγμενη εβαλα χαρτι κ οντψς κατι ετρεχε..ενταξει με ειδανε μου εβαλαν κ ενα χαρτακι στον κολπο να δουν αν ειναι αμνιακα αλλα δεν ηταν..ισως με πιεζει ο μπεμπης κ βγαζω λιγα ουρα..αλλα τα χω παιξει..λογω ακινησιας με το καροτσακι με μετεφεραν διοτι δεν μπορουσα να περπατησω..υποφερω απ τα ποδια μ κ την μεση μου..δεν εχω ορεξη για τιποτα..συγνωμη βρε κοριτσια αλλα η ακινησια δεν παλευεται!!υπομονη υπομονη υπομονη!!!τιποτα αλλο..θα περασει κ ο καιρος..αρκει να περασει ησυχα κ ηρεμα να μην αγχωνομαι κ εγω συνεχεια!!!εχω πεσει σε μελαγχολια!!αλλα λιγο εμεινε οπως λες...εκανα κ πολλες συσπασεις!!τι σου κανει το αγχος βρε παιδι μου...γιαυτο μην αγχωνεστε..δυσκολο πολυ προσοαθω κ εγω..μερικες φορες τα καταφερνω κ μερικες οχι..

Link to comment
Share on other sites

καλησπερα xrysa82..προσπαθω να το παρω αλλιως αν δεν μπορω..ολα στραβα μου πανε ειμαι χαλια..ειμαι τοσο ευτυχισμενη που εχω το παιδακι μου στην κοιλια κ ολο αυτο που περνω δεν μ αφηνει να το χαρω οπως θελω..πριν λιγο γυρισα κ απ το νοσοκομειο..ουρησα κ μετα ενιωσα να ειμαι λιγο βρεγμενη εβαλα χαρτι κ οντψς κατι ετρεχε..ενταξει με ειδανε μου εβαλαν κ ενα χαρτακι στον κολπο να δουν αν ειναι αμνιακα αλλα δεν ηταν..ισως με πιεζει ο μπεμπης κ βγαζω λιγα ουρα..αλλα τα χω παιξει..λογω ακινησιας με το καροτσακι με μετεφεραν διοτι δεν μπορουσα να περπατησω..υποφερω απ τα ποδια μ κ την μεση μου..δεν εχω ορεξη για τιποτα..συγνωμη βρε κοριτσια αλλα η ακινησια δεν παλευεται!!υπομονη υπομονη υπομονη!!!τιποτα αλλο..θα περασει κ ο καιρος..αρκει να περασει ησυχα κ ηρεμα να μην αγχωνομαι κ εγω συνεχεια!!!εχω πεσει σε μελαγχολια!!αλλα λιγο εμεινε οπως λες...εκανα κ πολλες συσπασεις!!τι σου κανει το αγχος βρε παιδι μου...γιαυτο μην αγχωνεστε..δυσκολο πολυ προσοαθω κ εγω..μερικες φορες τα καταφερνω κ μερικες οχι..

 

Στον έβδομο μήνα της πρώτης μου εγκυμοσύνης χρειάστηκε κι εγώ να ξαπλώσω. Συνήθως την έβγαζα στο σαλόνι και για να μη βαριέμαι, εκτός από του κόσμου τα λογοτεχνικά που διάβασα και είχα και απασχόληση με laptop γιατί έκανα δτο διδακτορικό μου και είχα προθεσμίες(:mad:) άρχισα να κεντάω στο μικρό μου μια κουβερτούλα και μαξιλαράκι για να ξεχνιέμαι. Δεν είμαι του κεντήματος αλλά εκεί με βοήθησε πολύ στην ψυχολογία! Επίσης μια φορά την εβδομάδα (έμενα στους γονείς μου τότε γιατί ό άντρας μου δούλευε στην Αγγλία) με πήγαινε ο μπαμπάς μου για καφέ, με άφηνε μπροστά στην πόρτα της καφετέριας, ερχόταν οι φίλες μου μου έκαναν παρέα και μετά με έπαιρνε ακριβώς πάλι με τον ίδιο τρόπο. Ξάπλωνα το κάθισμα του αυτοκινήτου και έβαζε αλάρμ και με πήγαινε με πολύ χαμηλή ταχύτητα να μην ταρακουνιέμαι. Μάλιστα μια μέρα με πήγε και σινεμά! Περίδεση δε χρειάστηκε να κάνω. Το πήγαμε συντηρητικά με φάρμακα και αλοιφή. Μόλις μπήκα στον 9ο μου είπε ο γιατρός μου, τώρα σήκω, περπάτα και κάνε ότι θές! Και μετά από τρεις μέρες γέννησα!

dxF6p2.png

Oxkbp2.png

Link to comment
Share on other sites

καλησπερα xrysa82..προσπαθω να το παρω αλλιως αν δεν μπορω..ολα στραβα μου πανε ειμαι χαλια..ειμαι τοσο ευτυχισμενη που εχω το παιδακι μου στην κοιλια κ ολο αυτο που περνω δεν μ αφηνει να το χαρω οπως θελω..πριν λιγο γυρισα κ απ το νοσοκομειο..ουρησα κ μετα ενιωσα να ειμαι λιγο βρεγμενη εβαλα χαρτι κ οντψς κατι ετρεχε..ενταξει με ειδανε μου εβαλαν κ ενα χαρτακι στον κολπο να δουν αν ειναι αμνιακα αλλα δεν ηταν..ισως με πιεζει ο μπεμπης κ βγαζω λιγα ουρα..αλλα τα χω παιξει..λογω ακινησιας με το καροτσακι με μετεφεραν διοτι δεν μπορουσα να περπατησω..υποφερω απ τα ποδια μ κ την μεση μου..δεν εχω ορεξη για τιποτα..συγνωμη βρε κοριτσια αλλα η ακινησια δεν παλευεται!!υπομονη υπομονη υπομονη!!!τιποτα αλλο..θα περασει κ ο καιρος..αρκει να περασει ησυχα κ ηρεμα να μην αγχωνομαι κ εγω συνεχεια!!!εχω πεσει σε μελαγχολια!!αλλα λιγο εμεινε οπως λες...εκανα κ πολλες συσπασεις!!τι σου κανει το αγχος βρε παιδι μου...γιαυτο μην αγχωνεστε..δυσκολο πολυ προσοαθω κ εγω..μερικες φορες τα καταφερνω κ μερικες οχι..

 

 

ρωτα το γιατρο σου αν μπορεις να σηκωνεσαι για λιγο μεσα στο σπιτι, να μην πιανεσαι τοσο. Δες το λιγο πιο χαλαρα. Ειναι κριμα να σε παιρνει τοσο απο κατω και να τα βλεπεις ολα μαυρα κι αρνητικα. Λιγο να σηκωθεις να πας απο το ενα δωματιο στο αλλο και καλο θα κανει στην κυκλοφορια και θα ξεπιαστουν τα ποδια σου και η μεση

Link to comment
Share on other sites

μα συνεχιζουν να μου λενε οτι κανεις θα κανεις κ απο δω κ περα..δεν μου διευκρινιζει κανενας ποσο ακινησια τιποτα..μαλλον ειναι ολοι οι γιατροι πλεον στον κοσμο τους εδω στην αρτα τι να πω...οτι το χω παρει πολυ απο κατω το χω παρει..παντως δεν πιστευσ οτι δεμ θα μπορω να περπατησω καθολου..ενιωθα οτι μου κοβονται τα ποδια..δεν εχω ορεξη για τιποτα πραγματικα..ειναι κ τα χριστουγεννα στην μεση...αντε να φυγουν κ αυτα...τελικα δεν περιμενα οτι την εγκυμοσυνη μου θα την περασω με τοοοσο πολυυυ αγχος..εβλεπα αλλες μανουλες με την κοιλια τουρλα στην αγορα για καφε βολτες!!!κ ελεγα ααα ωραια ετσι θα ειναι κ η δικη μου..που να το φανταστω οτι θα την περασω ξαπλα μια τοσο ομορφη κ σημαντικη στιγμη της ζωης μου..ετσι που παω δεν την γλιτωνω την επιλοχειο καταθλιψη..μαλλον δεν γλιτωνω καθολου την καταθλιψη...αλλα ελπιζω στον θεο θα με βοηθησει...μεχρι να μπω στον μηνα μου ειναι πιστευω ισως μετα να ξεθαρεψω λιγο...τι να πω...

Link to comment
Share on other sites

επειδη σε νιωθω απολυτα θα σου πω τι εκανα εγω. Τα προβληματα μου ηταν η ελλειπης αναπτυξη του εμβρυου λογω του οτι γερναγε ο πλακουντας πριν την ωρα του, συσπασεις, μικρος τραχηλος, εμετοι (κοινως μεγαλη κακουχια), ο γιατρος με αγχωνε πολυ και παντα εφευγα κλαιγοντας γιατι μου ελεγε οτι δεν υπαρχει περιπτωση να μπω στο μηνα μου, τυχεροι θα ειμαστε αν φτασουμε 32 βδομαδες, θα ειναι μικρο το παιδι και θα μπει ενα μηνα θερμοκοιτιδα και αλλα τετοια ωραια που με ειχαν ριξει στα πατωματα. Καποια στιγμη επειδη εβλεπα οτι δεν την βγαζω καθαρη ειπα θα τον γραψω και θα κανω οτι λεει το ενστικτο μου. Δεν του ελεγα ποσες συσπασεις ειχα ασχετα αν ηταν πολλες. Ετρωγα ενα ή δυο γευματα στο τραπεζι, το πολυ 10 λεπτα τη φορα. Οταν πηγαινα τουαλετα εκανα και δυο βολτες στα αλλα δωματια, μικροπραγματα για να μη θεσω σε κινδυνο το παιδι κι εμενα αλλα μ εκαναν να νιωθω καλα. Δεν σηκωθηκα οταν μπηκα στο μηνα μου παρα μονο για να γεννησω γιατι φοβοταν ριξη του πλακουντα. Τελικα και στο μηνα μου μπηκα, και το παιδι γεννηθηκε 50 ποντους 3 κιλα και φαντασου στις 37+3 που να το κραταγα κι αλλο και ολα ηταν μια χαρα. Το παλεψα ομως μεσα μου πολυ. Δεν σου λεω οτι ειναι ευκολο ουτε οτι μπορω να σκεφτω δευτερη εγκυμοσυνη μετα απο αυτο αλλα πιστευω η πιστη και η θετικη σκεψη μ εσωσαν. Για μεγαλο διαστημα δεν μετα τη γεννα δεν μπορουσα να περπατησω, κουραζομουνα, ετρεμαν τα ποδια μου. Ηταν σχεδον ολη η εγκυμοσυνη στο κρεβατι και με ειχε επηρεασει. Θα πανε καλα ολα αν εσυ εισαι καλα.

Link to comment
Share on other sites

συμφωνω οτι η ψυχολογια παιζει πολυ σημαντικο ρολο..ειναι στιγμες που γελαω λεω σιγα θα περασουν ολα..μου λεει αστεια ο αντρας μου για να με ανεβασει μου κανει παρεα κ ολα καλα..ερχονται ομως στιγμες που μου ρχεται να τραβηξω τα μαλλια μου..με πιανουν τα νευρα μου μου ρχεται να κλαιω συνεχεια..χτες για παραδειγμα ειχε εισαι το ταιρι μου κ εκλαψα απ το εργο μονο κ μονο που το ακουγα γιατι δεν μπορουσα να γυρισω να κοιταξω..οτι να ναι...οι γιατροι σε αγχωνουν με το παραμικρο που ειναι πολυ μεγαλο λαθος...σου ριχνουν την ψυχολογια..πρεπει να καταλαβουν οτι δεν ειναι ευκολο να εισαι μονιμος σε ενα κρεβατι πρεπει να σκεφτουν την ψυχολογια καθε γυναικας κ το σωμα της που θα υποφερει κ μετα..εγω το εβαλα μεσα μου ολο αυτο που περναω την τοσο σημαντικη στιγμη της ζωης μου..με το παραμικρο αγχωνομαι..θελω να πανε ολα καλα πραγματικα κ θα προσπαθησω να τα ξεπερασω ολα αυτα.θα προσπαθησω να σταθω ξανα στα ποδια μου(λιγο δυσκολο γιατξ δν τα νιωθω)..αφου σκεφτομαι πως θα τ ανοιξω για να γεννησω..ποιο πολυ θα με πονανε αυτα!!!δεν ξερω πως να κανω τον καιρο να περασει γρηγορα μεχρι τον μηνα μου για να μν εχω αγχος για πρωοροτητα ..για να μπορεσω να σηκωθω εστω μεχρι τον καναπε να ισιωσει λιγο το κορμι μου..ποναω ολοκληρη..ευχομαι πραγματικα σε ολες της εγκυουλες να μην τυχει να κατσουν για κανεναν λογω σε ακινησια...ειναι τρομερα δυσκολο.οσες το περασαν με καταλαβαινουν...μου λενε ξεκουρασου τωρα που μπορεις..ελεος...αυτο δεν ειναι ξεκουραση μαρτυριο ειναι...να γεννηθει με το καλο ο μπεμπης μου θελω (εννοειται στην ωρα του)κ ας με τρεχει δεν με νοιαζει...το λεω κ το εννοω πραγματικα"!

Link to comment
Share on other sites

συμφωνω οτι η ψυχολογια παιζει πολυ σημαντικο ρολο..ειναι στιγμες που γελαω λεω σιγα θα περασουν ολα..μου λεει αστεια ο αντρας μου για να με ανεβασει μου κανει παρεα κ ολα καλα..ερχονται ομως στιγμες που μου ρχεται να τραβηξω τα μαλλια μου..με πιανουν τα νευρα μου μου ρχεται να κλαιω συνεχεια..χτες για παραδειγμα ειχε εισαι το ταιρι μου κ εκλαψα απ το εργο μονο κ μονο που το ακουγα γιατι δεν μπορουσα να γυρισω να κοιταξω..οτι να ναι...οι γιατροι σε αγχωνουν με το παραμικρο που ειναι πολυ μεγαλο λαθος...σου ριχνουν την ψυχολογια..πρεπει να καταλαβουν οτι δεν ειναι ευκολο να εισαι μονιμος σε ενα κρεβατι πρεπει να σκεφτουν την ψυχολογια καθε γυναικας κ το σωμα της που θα υποφερει κ μετα..εγω το εβαλα μεσα μου ολο αυτο που περναω την τοσο σημαντικη στιγμη της ζωης μου..με το παραμικρο αγχωνομαι..θελω να πανε ολα καλα πραγματικα κ θα προσπαθησω να τα ξεπερασω ολα αυτα.θα προσπαθησω να σταθω ξανα στα ποδια μου(λιγο δυσκολο γιατξ δν τα νιωθω)..αφου σκεφτομαι πως θα τ ανοιξω για να γεννησω..ποιο πολυ θα με πονανε αυτα!!!δεν ξερω πως να κανω τον καιρο να περασει γρηγορα μεχρι τον μηνα μου για να μν εχω αγχος για πρωοροτητα ..για να μπορεσω να σηκωθω εστω μεχρι τον καναπε να ισιωσει λιγο το κορμι μου..ποναω ολοκληρη..ευχομαι πραγματικα σε ολες της εγκυουλες να μην τυχει να κατσουν για κανεναν λογω σε ακινησια...ειναι τρομερα δυσκολο.οσες το περασαν με καταλαβαινουν...μου λενε ξεκουρασου τωρα που μπορεις..ελεος...αυτο δεν ειναι ξεκουραση μαρτυριο ειναι...να γεννηθει με το καλο ο μπεμπης μου θελω (εννοειται στην ωρα του)κ ας με τρεχει δεν με νοιαζει...το λεω κ το εννοω πραγματικα"!

 

 

κι εγω ετσι λεω καλυτερα να με τρεχει το παιδι παρα να ειμαι στο κρεβατι, ασε που εγω το κρεβατι το ειχα μονο για υπνο δεν καθομουνα ποτε, μου ειχε πεσει βαρυ

Link to comment
Share on other sites

κ εμενα δυστυχως μου εχει πεσει βαρη αλλα προσπαθω να το χονεψω τι να κανω...ολα για το μωρακι μου..υπομονη κ παλι υπομονη..το γραφω συνεχεια μπας κ το εμπεδοσω κ εγω..να γεννηθει το παιδακι μου με το καλο γερο κ δυνατο κ ας γινω βεγγος εγω..τουλαχιστον τετοιο αγχος δεν θα το εχω...στις 19 ιανουαριου μπαινω στον μηνα μου πολυς ο καιρος λες;;πως να τον κανω να τρεξει λιγο???

Link to comment
Share on other sites

κ εμενα δυστυχως μου εχει πεσει βαρη αλλα προσπαθω να το χονεψω τι να κανω...ολα για το μωρακι μου..υπομονη κ παλι υπομονη..το γραφω συνεχεια μπας κ το εμπεδοσω κ εγω..να γεννηθει το παιδακι μου με το καλο γερο κ δυνατο κ ας γινω βεγγος εγω..τουλαχιστον τετοιο αγχος δεν θα το εχω...στις 19 ιανουαριου μπαινω στον μηνα μου πολυς ο καιρος λες;;πως να τον κανω να τρεξει λιγο???

 

δεν θα σκεφτεσαι τι να κανεις για ναπερασει ο καιρος, δεν θα το βλεπεις σαν μαρτυριο. Γεμισε τις μερες σου με οτι μπορεις να κανεις απο το κρεβατι

Link to comment
Share on other sites

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...