Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Χωριστός ύπνος?


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Πέρασα μια απίστευτα δύσκολη νύχτα και το πρωί ο άντρας μου ήταν όλο νεύρα, το μάτι του γυάλιζε έτοιμος να με δείρει και εγώ όταν τον είδα έτσι ήθελα πολύ μα πάρα πολύ να του ρίξω μπουνιά, κρατήθηκα και μόλις έφυγε για δουλειά ξέσπασα σε κάτι μπριζόλες τις χτύπησα ανελέητα, τόσο που έγιναν σαν σνίτσελ. Μην γελάτε, εγώ κλαίω από τα νεύρα μου και την αυπνία αυτή την στιγμή. Έχω όμως το μωρουλίνι μου που με κοιτάει με λατρεία και μου λέει μα-μα όλο γλύκα και λιώνω. Ανίατη η περίπτωση μου.


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 76
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • sol

    sol 9 δημοσιεύσεις

  • anastasiab

    anastasiab 7 δημοσιεύσεις

  • maryp

    maryp 6 δημοσιεύσεις

  • Ekabn

    Ekabn 6 δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ σηκωνόμουν τα βράδια που έκλαιγε και πήγαινα στο δωμάτιο του. Σε σχετικά μικρή ηλικία τον έβαλα στο μονό κρεβάτι του παιδικού δωματίου και όταν ξυπνούσε πήγαινα δίπλα του. Όταν ήταν άρρωστος ξάπλωνα δίπλα του στο μονό κρεβάτι και όταν μεγάλωσε και μπορούσαμε να συννενοηθούμε, τον έπαιρνα στο δικό μας και του έλεγα γλυκά ότι το κάνω γιατί είναι άρρωστος.

Τα δρομολόγια σε πολύ μικρή ηλικία, ήταν αμέτρητα αλλά έκανα υπομονή, από φόβο μην ακολουθήσει το σύστημα του ανιψιού μου, που εξόρισε τον μπαμπά του στο σαλόνι πλέον από το κρεβάτι και εδώ και 10 χρόνια, δεν έχει κοιμηθεί ΠΟΤΕ στο κρεβάτι του. Την κούνια την μάζεψαν άθικτη και το μονό κρεβάτι είναι για τους φιλοξενούμενους.

Τα περιστατικά που άκουγα ότι ξυπνάει το βράδυ, τους ανοίγει το φως, πατάει πάνω στα κεφάλια τους και διάφορα άλλα, ειλικρινά δεν θα ήθελα να τα ζήσω.

Ακόμα κι αν έκανα ότι κάνουν κάποιες μαμάδες για λίγο διάστημα και παίρνουν τα παιδάκια τους στο κρεβάτι, σίγουρα δεν θα μπορούσα να έχω τον γιο μου, που κοντεύει να με φτάσει στο ύψος για 10 ολόκληρα χρόνια στο κρεβάτι.

Ένα βράδυ που τον πήραμε γιατί ήταν άρρωστος, ο άντρας μου είχε φάει τις κλοτσιές της ζωής του και πήρε τα μπογαλάκια του και πήγε στο σαλόνι :lol::lol::lol:

Δεν το κατακρίνω όποιος το κάνει, αλλά εγώ προσωπικά και θα είχα τον φόβο να μην κάνω κάποια απότομη κίνηση και τον χτυπήσω στον ύπνο μου, αλλά και σας ομολογώ ότι θα φοβόμουν, μην καθιερωθεί για πολλά χρόνια.

n3kPp3.png

zewgp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Αναστασία, υπομονή.....αν θέλεις να καθιερωσεις το να κοιμάται το παιδί μόνο του, ίσως να εφάρμοζες για λίγες μέρες το σύστημα των δρομολογιων. Ξέρω ότι είναι κουραστικό αλλά ίσως πιάσει!!!

Αυτο με τις μπριζόλες που τις έκανες σαν σνίτσελ....δεν είν'κακό!!!! :lol::lol: Θα ψηθούν καλύτερα!!!!! :wink::D:D:D

n3kPp3.png

zewgp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Όπως έγραψα και αλλού, πριν γίνω μάνα, ήμουν οπαδός της άποψης το μωρό στο κρεβάτι του από μικρό και μάλιστα κατέκρινα όποιες δεν το έκαναν. Ό,τι κοροϊδεύεις όμως το λούζεσαι... Η τυπική νύχτα μου ήταν ως εξής: ξύπνημα 2-3 φορές, κλάμματα (το μωρό και πολλές φορές και εγώ), πηγαινέλα στο δωμάτιό του, ατέλειωτη ορθοστασία μέχρι να αποκοιμηθεί και κούραση. Τι μεθόδους χρησιμοποίησα (pick up-put down της μακαρίτισσας Tracy Hogg, να αφήνω μπλούζα μου που "μύριζε" μανούλα στην κούνια, κλπ, αυτό που δεν έκανα ήταν το controlled crying ή το Ferberizing). Έλεγα μέσα μου κάποτε θα σταματήσει και μάλιστα σημείωσα την μοναδική νύχτα που κοιμήθηκε χωρίς να ξυπνήσει! Κάποια στιγμή (15 μήνες άντεξα αυτό το βιολί) λύγισα και το πήρα στο κρεβάτι μας. Μετά διάβασα αυτό: http://www.breastfeeding.com/reading_room/family_bed.html

στο οποίο προτείνω να ρίξουν μια ματιά (είναι μεγαλούτσικο) οι αγγλομαθείς. Οι τύψεις μου για το ότι κοιμάται μαζί μας έφυγαν. Τώρα έχουμε: την κούνια με τον μικρό κολλημένη στο κρεβάτι μας (ευτυχώς το είχαμε πάρει king size) και τον μεγάλο ανάμεσά μας και είμαι ήσυχη ότι είναι καλά, δεν ανησυχώ μήπως ξεσκεπαστούν, βήξουν κ.λπ. Πιστεύω πως όταν νιώσουν έτοιμα θα φύγουν, ελπίζω μόνο να μην είναι όταν θα πάνει φαντάροι. Περιττό βέβαια να προσθέσω ότι ακόμα ο πρώτος με "ψάχνει" το βράδυ και με τα χεράκια του πιάνει τα μαλλιά μου, το άγχος μάλλον δεν του έχει φύγει. Ο άνδρας μου πάλι, έρχεται, φεύγει ... ανάλογα με τη διάθεση και την κούρασή του ή κοιμάται μαζί μας, ή στον καναπέ, ή στο παιδικό δωμάτιο, αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκε, ότι νομίζεις ότι είναι καλύτερο για τα παιδιά μου λέει.

6WqHp3.pngUVK9p3.png
Δημοσιεύτηκαν

Εγω και η αδελφη μου μοιραζομασταν για αρκετα χρονια το ιδιο δωματιο με τους γονεις μας (δεν υπηρχε 2η κρεβατοκαμαρα). Οποτε η προσβαση στο κρεβατι τους ηταν ευκολη υποθεση, μη σου πω ηταν το "κρεβατι μας' και ειχε ο καθενας την πλευρα του.. Η μαμα μου, η αδελφη μου, ο μπαμπς και διπλα εγω.. με αυτη την σειρα κοιμομασταν..

Γυρω στα 7 εγω και η αδελφη μου μετακομισαμε για καποια χρονια στο χωλ 9τα παλια σπιτια ειχαν κατι χωλ πιο μεγαλα απο το σαλονι μου :lol: ..

Εγω εκτοτε δεν ξαναπηγα στο κρεβατι τους η αδελφη μου που ηταν 5 απλα δεν κοιμοταν ποτε στο δικο της.. μετα απο 3-4 χρονια προσθετηκε και αλλο δωματιο στο σπιτι και εγω πολυ το χαρηκα ενω η αδελφη μου ζουσε εναν εφιαλτη γιατι επρεπε να διασχισει το σπιτι απο τη μια ακρη ως την αλλη για να φτασει μεχρι το δωματιο των γονιων μου..

Αυτο συνεχιστηκε για παρα πολλα χρονια και μεχρι τα 17 της που βρηκε γκομενο οποτε και ηθελε να μιλαει ολη νυχτα στο τηλεφωνο ...

 

Θα σας πω λοιπον τι ενηλικες γιναμε..

 

Εγω που ημουν πιο ανεξαρτητη απο μικρη δεν εφυγα ποτε απο το σπιτι μου παρολο που θα μπορουσα να το ειχα κανει αφου απο μικρη ειχα μια δουλεια η οποια μου προσεφερε αρκετα χρηματα και παρολο που κατα καιρους αντιμετωπισα διαφορα προβληματα απο το σπιτι μου.. πντραυτηκα και παρολο που ειμαι πλεον μανα ειμαι χωμενη στο βρακι της δικιας μου μανας, εχω τρελη αδυναμια στο μπαμπα μου και του συγχωρω ολες τις χοντραδες του.

Αντιθετα η αδελφη μου απο τα 20 μενει μονη της,μπορει να κανει και 2 βδομαδες να ερθει να μας δει (εγω δεν νοειτε να μην δω τους δικους μου μια μερα για να μην πω πρωι απογευμα)

Αυτη που φοβοταν και τη σκια της ακομα και οτι η μαγισσα θα βγει μεσα απο τα μωσαικα και θα της φαει τα ποδια και επερνε 2 καρεκλες και εφτανε πατωντας πανω τους μετακινοντας τις στο δωματιο των γονιων μου τωρα πλεον ζει μονη της και εγω που την κοροιδευα αμα λειπει και ο αντρα μου και το παιδι απο το σπιτι δεν κοιμαμαι καθολου, καθομαι ολη νυχτα στο ιντερνετ

O5Lop2.png

kIP3p2.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Ναι αλλα τι γινεται οταν το κλαμα δεν σταματαει; Εγω οσες φορες δοκιμασα να την κοιμισω στο κρεβατι της ξυπναει μετα απο λιγο και σπαραζει. Μπορει να κλαιει ασταματητα, δεν κανω πλακα. Και κλαιει με τσαντιλα. Την παιρνω αγκαλια (το ζηταει επιμονα) και την κανω βολτες μεσα στο δωματιο. Μολις ηρεμισει την ξαναβαζω κι αρχιζει το κλαμα με ακομη μεγαλυτερη τσαντιλα.. Αν κοιμηθει στην αγκαλια μου και την ξαναβαλω κοιμισμενη ξυπναει αμεσως και ξαναρχιζει (ακομη και εν υπνω ειναι σε εγρηγορση) και κει ειναι που δεν ηρεμει καθολου. . Το απιστευτο ειναι πως μολις ακουμπισει το κεφαλακι στο δικο μας κρεβατι κοιμαται σε δευτερολεπτα. Εδω σας θελω...Τι κανουμε;

ΥΠΟΜΟΝΗ! Ακούστε με και μένα! Εχετε μωρά παιδιά! Θα έρθει η ώρα που μόνα τους θα πάνε στο κρεβατάκι τους. Δεν υπάρχει περίπτωση να μείνουν στο δικό σας, που να χτυπιέστε και να παρακαλάτε δηλαδή! Οταν νιώσουν έτοιμα θα πάνε, προς το παρόν ειναι μωρά παιδιά που δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που νιώθουν (άσχετα αν μιλάνε ακατάπαυστα) :D

Επίσης στριμώχτετα και λιγάκι έτσι ώστε να αρχίσουν να νιώθουν ότι στο κρεββάτι σας είναι τελικά άβολα.

Έχω παλέψει με χέρια και με πόδια απλωνόμουν για να μην βρίσκουν ύσηχη γωνιά. Εννοείτε πως ήμασταν τέσσερεις στο κρεβάτι.

Η πλάκα η μεγάλη ήταν όταν ξύπναγαν κι έρχονταν στο κρεββάτι μας έψαχναν από που θα χωθούν μιας και δεν τους άφηνα και χώρο για να μπουν!!!!! Σιγά σιγά υποχώρησαν , δεν θυμάμαι τις ηλικίες μπορεί και να ήταν 5~7 χρόνων. Τώρα κλείνουν και τις πόρτες στα υπνοδωματιά τους :lol::lol:

Δημοσιεύτηκαν
Μετά διάβασα αυτό: http://www.breastfeeding.com/reading_room/family_bed.html

στο οποίο προτείνω να ρίξουν μια ματιά (είναι μεγαλούτσικο) οι αγγλομαθείς.

 

Αχ, πέστα Ειρήνη μου, πέστα να μην τα λέω εγώ και γίνομαι κακή επαγγελματίας. Τα πρώτα 5 χρόνια που δούλευα έλεγα κι εγώ ό,τι μου έλεγαν οι πολλοί "το μωρό από 6 μηνών μόνο του στο δωμάτιο" κλπ. Κι όταν μου τηλεφωνούσαν απελπισμένες μαμάδες, εγώ εκεί, το χαβά μου. Ώσπου μια φορά, μια κοπέλα, πελάτισσά μου με την οποία είχα δεθεί πολύ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της και είχαμε πιει και δυο καφέδες εκτός της εργασίας μου, γύρισε και μου είπε "Επί 12 μήνες με υποχρέωσες σε αϋπνία, μετά σε έγραψα και βρήκα τον ύπνο μου". Γιατί με άκουγε και δεν ήθελε να πάρει το μωρό στο κρεβάτι, έτσι το έπαιρνε αγκαλιά και γύριζε το σπίτι κουνώντας την για να κοιμηθεί. Μετά τους 12 μήνες, αφού είχε γίνει σαν την τρελή, άυπνη, νευριασμένη, τσακωμένη αιωνίως με τον άντρα της και γερασμένη πριν την ώρα της, αποφάσισε και πήρε το μωρό στο κρεβάτι της και ηρέμησε η κοπέλα, ηρέμησε και το μωρό κι όλα ήταν πολύ καλύτερα. Ακόμα κουβαλάω τις τύψεις για το λάθος μου και τότε αποφάσισα να λέω αυτό που πιστεύω: ότι η υστερία "μην παίρνεις το μωρό στο συζυγικό κρεβάτι" είναι μια αμερικανιά και μισή, ότι δεν είναι για όλους, ότι δεν είναι η μόνη και η καλύτερη λύση. Οι αμερικανοί επιστήμονες ήθελαν απλά να διαφοροποιηθούν από τον "απολίτιστο" κόσμο, ήθελαν γονείς ξεκούραστους την επομένη μέρα, έτοιμους για 8ωρη παραγωγική εργασία και άρχισαν να υποβάλλουν τον κόσμο στις ιδέες τους με τρόπο εκβιαστικό, όπως κάνουν με όλα τα θέματα (να αναφέρω τα περί τρομοκρατίας που το μεγαλύτερο ποσοστό των Αμερικανών βλέπει Άραβα και νιώθει την "απειλή";).

 

Για να μην πω ότι προφανώς Αμερικανοί ήταν αυτοί που υποχρέωσαν το ζευγάρι να κοιμάται σε κοινό κρεβάτι και χάσαμε εμείς που είμαστε quiet sleepers τη βολή μας όταν βρεθήκαμε παντρεμένοι με έναν τύπο που μας στριμώχνει και μας ξεσκεπάζει όλη νύχτα. :lol::lol::lol:

Φίλιππος 1-9-2006 \\ Ιάσονας 3-3-2009 \\ Σαββίνα και Χρυσήλια 7-1-2010

Δημοσιεύτηκαν
Επίσης στριμώχτετα και λιγάκι έτσι ώστε να αρχίσουν να νιώθουν ότι στο κρεββάτι σας είναι τελικά άβολα.

Έχω παλέψει με χέρια και με πόδια απλωνόμουν για να μην βρίσκουν ύσηχη γωνιά.

 

Μπάααααα σε μας δεν έπιανε το κόλπο αυτό! Απλά δεν έπιανε!!! (έχει τύχει και σε εμάς το "τέσσερις στο κρεβάτι".... Οι δύο στη μέση στο στρώμα, απλωμέεεεεεενοι (τα μικρά ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!) και οι άλλοι δύο στις άκρες... στα ξύλα... αααχ η πλατίτσα μου! :lol::lol::lol::lol:

 

Sol συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΜΩΣ!

Great minds discuss ideas, average minds discuss events, small minds discuss people.

Δημοσιεύτηκαν

Κι εγώ άκουγα όλες αυτές που έλεγαν ότι τα μωρά τα κακομαθαίνουμε με αγκαλιές κλπ, πριν και αφού έμεινα έγκυος. Όταν γέννησα την κόρη μου δεν την άφηνα από την αγκαλιά μου. Επειδή δε ρευόταν με τίποτα(και την είχα δει και να βγάζει γάλα από τη μύτη κάποιο βράδυ-φαντάζεστε την τρομάρα μου- 20 ημερών μωρό πήγε να μου πνιγεί), την θήλαζα και μέχρι να περάσει μισή ώρα(τόσο μου έιχαν πει να την κρατάω) αυτή είχε κοιμηθεί. Στο χρόνο έβγαλα την κούνια από το δωμάτιό μου και την έβαλα στο δικό της κι επειδή εγώ δεν μπορούσα να κοιμηθώ έβαλα το μονό κρεββάτι του άντρα μου και κοιμόμουν κι εγώ στο παιδικό..για 4-5 μήνες.Μετά το βγάλαμε και επέστρεψα στη συζυγική κλίνη, προς δυσαρέσκεια του συζύγου, ο οποίος είχε βολευτεί μόνος του στο διπλό!!! Αποθηλάσαμε, αλλά και πάλι δεν μπορούσα να την κάνω να κοιμηθεί αλλού, εκτός από την αγκαλιά μου(που και που και του μπαμπά της). Δοκιμάσαμε μια φορά να της πούμε καληνύχτα και να την αφήσουμε να κλάψει, αλλά στα 15΄ συνεχόμενου κλάματος και στην προσπάθειά της να κατέβει από την κούνια και να έρθει σε μας έφαγε την πρώτη της τούμπα (14 μηνών). Σιγά να μην την άφηνα να κλάψει ξανά... Α, για να μην παρεξηγούμαστε, ποτέ δεν ήθελε να κοιμηθεί στο κρεββάτι μας. Όταν αρρώσταινε και την ήθελα κοντά μου την κοίμιζα στο καρότσι της και εγώ την έβγαζα στον καναπέ δίπλα της. Μιλάμε αν ξύπναγε στο δικό μας δωμάτιο έβαζε τα κλάμματα και ήθελε να φύγει...Στο μεταξύ στον παιδικό που πήγαινε από 6 μηνών κοιμόταν κανονικά στο κρεββάτι της, χωρίς πολλά-πολλά. Όταν έμεινε με τη μαμά μου(κλείνει 1 μήνα ο παιδικός), την έμαθε η μαμά μου να κοιμάται στο καρότσι(χωρίς κούνημα πάντως...). Έπινε το βραδινό της γάλα στο καρότσι και μου έλεγε "μου ανεβάσεις πλάτη", δηλ. κατέβασέ μου την πλάτη του καροτσιού, και κοιμόταν, οπουδήποτε, αλλά στο καρότσι...Όταν έγινε 2 χρονών της πήραμε μονό κρεββατάκι και ξεκινήσαμε να την κοιμίζουμε εκεί...Κι ενώ κοιμάται όλη τη νύχτα(αν ξυπνήσει έρχεται καμιά φορά στο δικό μας, αλλά αυτό είναι σπάνιο), όταν έρχεται η ώρα για ύπνο δεν θέλει να κοιμηθεί...Διαβάζουμε ιστορίες, λέμε νανουρίσματα. έχουμε δοκιμάσει τα πάντα...Θέλει κι έναν από μας μαζί της και όταν της λέμε έλα να κοιμηθούμε, αυτή μας λέει όχι δε θα κοιμηθώ απόψε...Πάντως εγώ απολαμβάνω το χρόνο που περνάμε αγκαλίτσα είτε στο δικό της κρεββάτι, είτε στο δικό μας(σπάνια), γιατί ξέρω ότι θα έρθει μια εποχή που θα την παρακαλάμε για ένα φιλί...Ευτυχώς δεν ενοχλείται από τις αγκαλιές που κάνουμε με το μωρό κι έτσι έχω κάποιον να νανουρίζω αγκαλίτσα ακόμα...Sorry για το μακροσκελές post...

.png .png .png

Δημοσιεύτηκαν

δεν είχα δει αυτό το post και άνοιξα άλλο :?

όπως αναφέρω στο άλλο ο μικρός μας κοιμάται το βράδι κατά τις 10.30 και το πρωί που ξυπνάει (ή μπορεί να ξυπνήσει νωρίτερα τώρα πια, ίσως γιατί ξέρει ότι θα τον πάρω στο κρεβάτι μας) τον φέρνουμε στο κρεβάτι μας όπου είτε συνεχίζουμε τον ύπνο μας αγκαλίτσα είτε θα πιούμε λίγο γάλα και θα συνεχίσουμε να κοιμόμαστε.

Και αυτό ξεκίνησε από ένα Σάββατο όπου είχα την ιδέα να τον πάρω αγκαλιά στο κρεβάτι μήπως κοιμηθούμε και εμείς λίγο παραπάνω και από τότε μας έχει μείνει αυτή η συνήθεια! όπου ναι μεν δε λέω είναι πολύ τρυφερό να με αγκαλιάζει και να κοιμόμαστε αλλά από την άλλη με ανησυχούν 2 πράγματα..

το ότι κάποιες φορές ξύπνησε νωρίτερα από τις 7 (στις 5,30) όπου δε νομίζω ότι είναι το καλύτερο να διακόπτει τον ύπνο του και το δεύτερο μήπως δεν του κάνω καλό με αυτό..και μεγαλώνοντας θελήσει να είναι περισσότερο στο κρεβάτι μας..αλλά τώρα πώς μπορώ να του αλλάξω αυτή την συνήθεια?πιστεύετε ότι πρέπει? εμένα προσωπικά δεν με κουράζει καθόλου αυτό αντιθέτως, αλλά μήπως δεν είναι σωστό?και από την άλλη τί να κάνω?μαρέσει που τον βλέπω ήρεμο στην αγκαλίτσα μου!

 

η περίπτωση μου διαφέρει λίγο από την περίπτωση που αναφέρατε στο ότι δεν κοιμάται μαζί μας, ποτέ δεν κοιμήθηκε, του αρέσει η κούνια του, αλλά θέλει αγκαλίτσα το πρωί..αν ξυπνήσει το βράδι(που μέχρι τώρα δεν έχει ξυπνήσει) δεν θα τον πάρω στο κρεβάτι μας αλλά θα προσπαθήσω να τον ξανακοιμήσω στην κούνια του..

νομίζω ότι θέλει να έρχεται στο κρεβατάκι μας για προδερμ και επειδή τον χουρχουλιάζουμε και όχι από κάποια φοβία..τώρα αν αυτό μελλοντικά είναι κακό δεν μπορώ να το γνωρίζω..αλλά νομίζω όταν θα μιλάει καλύτερα, ώστε να μπορούμε περισσότερο να συνεννοηθούμε και του εξηγήσουμε κάποια πραγματάκια, θα είναι πιο εύκολο από ότι τώρα που είναι λίγο μικρούλης! :)

 

Από την άλλη σκέφτηκα ότι και εγώ μικρή (μέχρι και έκτη δημοτικού :? ) πήγαινα το βράδι στο κρεβάτι των γονιών μου (από άσχημα όνειρα που έβλεπα και φοβόμουν) και αυτή η αγκαλιά και η δεκτικότητα τους μόνο κακό δεν μου έκανε.. και ενώ γενικώς ήμουν κολλημένη στην μάνα μου μεγαλώνοντας ανεξαρτοποιήθηκα από μόνη μου..θέλω να πιστέυω ότι θα γίνει το ίδιο και με τον μικρό μου..

5qfMp3.pngM5Bvp3.png

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

κοριτσια, πειτε με ξεροκεφαλη και κολλημενη. Αλλα ειναι καποια θεματα που ολους τους ψυχολογους του κοσμου να δω να κοπανιουντε....αν το ενστικτο μου, μου λεει το αντιθετο , θα κανω αυτο!

Ετσι ειναι και με το θεμα του κρεβατιου. Ο γιος μου μεχρι τα 2 του κοιμοταν μαζι μας. Το ηθελε και το θελαμε και εμεις. Θεωρω οτι το παιδι νιωθει ασφαλεια , που την χρειαζεται και δεν κρινεται απο εκει και μονο το καταποσο θα γινει ανεξαρτητος. Οταν του εφτιαξα στο καινουργιο σπιτι το δωματιου του. Του αρεσε πολυ η ιδεα να κοιμαται εκει! Ετσι , καθε βραδυ, κοιμαται μονος του και κατα τις 7 παιρνει το γαλα του (του το εχω ακουμπησμενο στο κομοδινο του ) και ερχεται να το πιουμε αγκαλια!

Η μικρη που ειναι 9 μηνων, ειναι στην κουνια της, γιατι δεν εχει δειξει να την ενδιαφερει το μαζι μας. Αν μου δειξει και αυτη , οτι το χρειαζεται, θα ερθει!

Μπορει να μην κοιμομαστε εμεις. Τα παιδια ομως θα ειναι μαζι μας!

Η πιο ομορφη στιγμη της ημερας , ειναι οταν ξυπναμε ολοι μαζι και παιζουμε , πριν σηκωθουμε απο το κρεβατι!

Και εγω και τα αδερφια μου , κοιμομασταν στους γονεις μας!

Ειναι απο τις πιο ομορφες αναμνησεις μας!

Δεν υπαρχει περιπτωση να τις στερησω απο τα παιδια μου και ας μην κοιμαμαι.

Να σημειωσω , οτι και ο αντρας μου ειναι της ιδιας σχολης!

Οι παππουδες μας προσφυγες, οι γονεις μας μεταναστες και εμεις......ρατσιστες!!!

 

Δημοσιεύτηκαν

Δεν τα διαβασα ολα εμεινα καπου στη 3 σελιδα...

αυτο που θα σας πω εγω νομιζω οτι δεν το εχετε ξανακουσει!! θελω σαν τρελλη να κοιμηθω με τη μπεμπα μου και αυτη οχι!!!!! :shock::?:cry::?:

αν τη παρω στο κρεβατι θα αρχισει να σβουριζει και δεν προκειται να κοιμηθει!!! κοιμαται μονη της...

το μονο που θελει ειναι να τη πιανω χερακι χερακι και να περπαταμε να παιζουμε...ουτε πολλες πολλες αγκαλιτσες πια...και ειναι μονο 1 χρονου! τι θα γινει αργοτερα? χ.....η με εχει. ανεκαθεν εβλεπα μια ανεξαρτησια μεσα της αλλα ελεος! ποσο πια?

καταθετω και την αντιθετη πλευρα για να δειτε αν θα σας αρεσε να μην ειχατε κοιμηθει ποτε με το μπεμπακι σας!

Δημοσιεύτηκαν

Θα μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου εμπειρία. Η κορούλα μου είναι 11 μηνών και από μωρό δεν της άρεσε ο ύπνος. Ενώ άλλα βρέφη κοιμούνται το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και ξυπνάνε μόνο για φαγητό, η δικιά μου ήταν από τα μωρά που δεν κοιμόταν πολύ. Έχει ΓΟΠ και έκανε συνέχεια εμετούς ακόμη και στον ύπνο της. Έτσι εγώ δεν κοιμόμουν όλη νύχτα. Την είχα αγκαλιά στα ενδιάμεσα βραδυνά της γεύματα με αποτέλεσμα να κοιμάται αυτή στην αγκαλιά μου κι εγώ καθόλου. Πλήρης αϋπνία με εξαίρεση τα μεσημέρια που την έπαιρνα αγκαλιά και κοιμόμασταν μαζί καθώς τότε δε δούλευα ακόμη. Εντωμεταξύ επειδή γενικά δεν της αρέσει ο ύπνος αλλά προτιμάει να παίζει όλη μέρα και ας κουτουλάει από τη νύστα, της μάθαμε σιγά σιγά και με πολύ υπομονή από πλευράς μου ότι το βράδυ έχει μπανάκι, φαγητό και μετά νάνι. Έτσι λοιπόν ο ύπνος μας ξεκινάει με τον να την ακουμπάω κοιμισμένη στο κρεβάτι της. Από ‘ κει και πέρα θα ξυπνήσει μες στη νύχτα και θα την πάρουμε αγκαλιά και θα συνεχίσει το ύπνο της όπου θα ξυπνήσουμε πλέον μαζί το πρωί. Βέβαια υπάρχουν και νύχτες που κοιμάται μόνη της και ξυπνάει το πρωί, άντε να μας σηκώσει καμιά φορά για πιπίλα. Στην αρχή ο άντρας μου προβληματιζόταν όπως εύλογα πολλοί γονείς αλλά πάντα του έλεγα ότι εμένα δε με νοιάζει και άστους άλλους να λένε. Τώρα που ξεκίνησα ξανά δουλειά, τα μεσημέρια που γυρνάω με περιμένει πως και πώς να κοιμηθούμε αγκαλίτσα και εγώ τη λαχταράω σαν τρελλή. Ο δε άντρας μου έχει γίνει χειρότερος από μένα, τα ΣΚ την παίρνει αγκαλιά και κοιμούνται 3 ώρες κάθε μεσημέρι. Και θα σας αναφέρω το εξής. Τα πρωινά την προσέχει γυναίκα και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας μέχρι να γυρίσω σπίτι κοιμάται συνολικά 3 τέταρτα. Το μεσημέρι μαζί μου κοιμάται 2 ώρες. Και τα βράδυα κοιμάται συνολικά 10 ώρες (στο κρεβάτι της και στο δικό μας). Ποτέ δε με έχει απασχολήσει γιατί το κάνει και δεν έχω, τουλάχιστον προς το παρόν, σκοπό να της επιβάλλω κάτι με το ζόρι. Το έχω συζητήσει και με το γιατρό της και μου έχει αναφέρει ότι υπάρχουν τεχνικές για να την κάνω να κοιμάται μόνη της αλλά μου λέει να μην προβληματίζομαι και ιδιαίτερα. Εγώ αν θα μπορούσα να δώσω κάποια συμβουλή είναι η εξής. Το κάθε παιδί όπως και το κάθε ζευγάρι έχει τη δική του ιδιοσυγκρασία. Εγώ καταλαβαίνω πότε ξυπνάει για πιπίλα και πότε γιατί θέλει αγκαλιές στο κρεβάτι μας και λειτουργώ ανάλογα. Με τον άντρα μου απολαμβάνουμε κάθε βραδιά που κοιμόμαστε αγκαλίτσα είτε οι 2 μας είτε οι 3 μας. Δεν προσπαθούμε με τεχνικές (που προσωπικά δε μου κάνει καρδιά να εφαρμόσω) να αποτρέψουμε το παιδί. Καταλαβαίνω πολλές μαμάδες που είναι απογοητευμένες γιατί κι εγώ με τον άντρα μου ξυπνάμε σα σίγμα τελικό καθώς η μικρή κοιμάται στα 2/3 του κρεβατιού κι εγώ με τον άντρα μου στο υπόλοιπο 1/3. Χώρια που πολλές φορές τα μεσημέρια δε θέλω να κοιμηθώ και αναγκάζομαι και το κάνω γιατί η μικρή κουτουλάει και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κοιμηθεί. Πιστεύω ότι όταν θα’ ρθει εκείνη η μέρα που θα μου πει «Μαμά αύριο λέω να πάω μόνη μου σχολείο» θα αναπολούμε με τον άντρα μου τα βράδυα που κοιμόμασταν με τα πόδια στο κενό.

Δημοσιεύτηκαν

Πήραμε τις αποφάσεις μας και αποχώρησα από το συζυγικό κρεββάτι. Κοιμάμαι πλέον με τον μικρό και ο άντρας μου με τον μεγάλο.

Ξυπνάει ο μικρός τη νύχτα με βλέπει οτι είμαι εκεί και δνε περιμένει να έρθω απότο άλλο δωμάτιο οπότε ξανακοιμάται αμέσως. Έχει ηρεμήσει πολύ και βλέπω μια μικρή πολύ μικρούλα βελτιωσούλα. Πάμε καλύτερα. Ελπίζω να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε γρήγορα αυτό το στάδιο και όταν γυρίσω στο συζυγικό κρεββάτι να μην είναι αργά :(


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Πήραμε τις αποφάσεις μας και αποχώρησα από το συζυγικό κρεββάτι. Κοιμάμαι πλέον με τον μικρό και ο άντρας μου με τον μεγάλο.

Ξυπνάει ο μικρός τη νύχτα με βλέπει οτι είμαι εκεί και δνε περιμένει να έρθω απότο άλλο δωμάτιο οπότε ξανακοιμάται αμέσως. Έχει ηρεμήσει πολύ και βλέπω μια μικρή πολύ μικρούλα βελτιωσούλα. Πάμε καλύτερα. Ελπίζω να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε γρήγορα αυτό το στάδιο και όταν γυρίσω στο συζυγικό κρεββάτι να μην είναι αργά :(

 

Αυτή βλέπω και εγώ ως λύση. Πρέπει και εγώ να πάρω απόφαση να μετακομίσω για λίγο στο παιδικό (στο κρεβάτι του μεγάλου έχουμε από κάτω μηχανισμό και βγαίνει άλλο ένα μονό κρεβάτι) αλλά όλο το αναβάλλω, ειδικά τώρα που χειμωνιάζει, μάλλον από Άνοιξη το βλέπω...

6WqHp3.pngUVK9p3.png
Δημοσιεύτηκαν

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΡΕΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ :? Ο ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ[14 ΜΗΝΩΝ] ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟ ΑΛΛΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΡΟΧΑΛΙΖΕΙ ΣΑΝ ΤΡΑΚΤΕΡ!ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΞΥΠΝΑΕΙ 2 ΜΕ 3 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΑΠΟ ΤΡΟΜΑΡΑ.ΤΡΕΧΩ ΕΓΩ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ [ΕΧΩ ΕΞΤΡΑ ΚΡΕΒΑΤΙ] ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ.ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?

ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΛΠΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΡΑΚΤΕΡ?

Δημοσιεύτηκαν

Ki εγώ ζω με έναν άντρα - τρακτέρ τα τελευταία έξι χρόνια και από αυτά μόνο τον πρώτο χρόνο κοιμόμασταν μαζί. "Κοιμόμασταν" είναι τρόπος του λέγειν γιατί στο δίωρο επάνω μέσα στη νύστα και τα νεύρα μετακόμιζα στον καναπέ. Τα τελευταία 5 χρόνια ο καλός μου είναι εξόριστος στον καναπέ με εξαίρεση κάποια σαββατοκύριακα και τις καλοκαιρινές διακοπές. Κορίτσια δεν γίνεται αλλιώς, ροχαλίζει τόσο, που, αν δεν είμαι αναίσθητη από το ποτό, δεν γίνεται να κοιμηθώ ένα ολόκληρο βράδυ δίπλα του (ειδικά όταν ξυπνάς στις 6,30 το πρωί να πας στη δουλειά) :?

 

Μακάρι να λυνόταν αυτό το θέμα με κάποιον τρόπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάπως πιο ήπιου ροχαλητού, λειτουργούν οι ωτασπίδες. Που βέβαια, αν έχεις παιδιά δεν παίζει αυτό σαν λύση... Οπότε όταν κάνουμε κι εμείς με το καλό παιδάκι δεν ξέρω καθόλου πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα... :roll:

 

ΤΟΥΛ, έλεγξε τον καλό σου για κρεατάκια, αμυγδαλές, ιγμορίτιδα, διάφραγμα κλπ κλπ. Ο δικός μου έχει κρεατάκια και ούτε που θέλει να ακούσει για επέμβαση... Αχ, κι εμένα μου λείπει η αγκαλίτσα ώρες ώρες :cry:

it's never too late to start all over again

 

Δημοσιεύτηκαν

skybeam,

θεωρώ την στάση του άντρα σου πολύ εγωιστική....Με μια απλή επέμβαση το πρόβλημα λύνεται και δεν θέλει;Απαράδεκτο....

Άντρες παιδί μου.....

Είμαι πλέον μια πολύτεκνη μαμά!!!!

I have been blessed with five angels!

qwlrp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Και εμένα ροχαλίζει και έχει στραβό διάφραγμα ο γιατρός του είπε να χάσει βάρος για να γλυτώσει την ενχείρηση. Και όντως έχασε 4 κιλά και σταμάτησε το ροχαλητό.

Δημοσιεύτηκαν
Δε νομίζω ότι το πρόβλημα είναι ο εγωισμός ή όχι, μάλλον ότι είναι θέμα υγείας, θα ήταν όντως καλό να το κοιτάξει αυτό, για την υγεία του όχι τίποτ'άλλο

 

Η ψυχική μας υγεία μας κλωνίζεται απο τα γραφόμενα σου

Δημοσιεύτηκαν
Δε νομίζω ότι το πρόβλημα είναι ο εγωισμός ή όχι, μάλλον ότι είναι θέμα υγείας, θα ήταν όντως καλό να το κοιτάξει αυτό, για την υγεία του όχι τίποτ'άλλο

Η ψυχική μας υγεία μας κλωνίζεται απο τα γραφόμενα σου

Ορίστε;

Δημοσιεύτηκαν

Xe xexe! Κορίτσια πάντως εμένα η ψυχική μου υγεία κλονίζεται από το ροχαλητο! Είναι όντως εγωιστική η προσέγγισή του, δυστυχώς, για να μην αναφέρω πόσο τα 10-12 επιπλέον κιλά επιτείνουν το πρόβλημα, και δυστυχώς ούτε και γι' αυτά κάνει κάτι. Αυτό κι αν είναι πρόβλημα υγείας... :?

it's never too late to start all over again

 

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...