θα στα κοψω τα χερια

[βασιλικη ο]

καλησπερα.ανοιγω καινουργιο θεμα γιατι με προβληματιζει εντονα η συμπεριφορα του γιου μου.ειναι η δευτερη χρονια που παει παιδικο(δημοτικο μεσω του εσπα)την πρωτη χρονια σε γενικες γραμμες δεν ειχαμε προβληματα.εκτος απο την προσαρμογη που μας πηρε λιγο παραπανω(μεχρι χριστουγεννα)γιατι λογω ιωσεων 1 βδομαδα πηγαινε και 1 βδομαδα εμενε σπιτι.φετος ενω ξεκινησαμε καλα χωρις κανενα προβλημα εδω και 2-3 βδομαδες εχει αρχισει και χτυπαει τα παιδακια.μιλησα με την δασκαλα του.το κανει μονο την ωρα του παιχνιδιου.απο τοτε καθε μερα λεμε τα ιδια πραγματα.....δεν χτυπαμε τα παιδακια...του εχω παρει παραμυθια με καλους τροπους.κολλαμε αυτοκολητα σαν επιβραβευση οταν ειναι καλο παιδι.του εχω ταξει το αγαπημενο του παιχνιδι..τιποτα συνεχιζει την ιδια συμπεριφορα.περασα στη αλλη πλευρα.τον μαλωσα,τον χτυπησα:(,του ειπα οτι θα ερθουν οι γονεις απο τα παιδακια που χτυπαει και θα μας μαλωσουν......τιποτα.στο σχολειο η δασκαλα μου ειπε πως οι αλλοι γονεις κανουν παραπονα.αισθανομαι πολυ ασχημα.με την δασκαλα δεν βγαζω ακρη.τις λεω τι κανω εγω στο σπιτι αλλα πως συμπεριφερετε εκεινη αν εχει βαλλει ορια στο παιδι,αν του μιλαει και τι του λεει δεν ξερω....μεχρι χθες που ερχετε το παιδι και μου λεει μαμα η δασκαλα οταν βγηκαμε στην αυλη μου επιασε ετσι σφιχτα τα χερια και μου ειπε οτι'''''''θα στα κοψω τα χερια'''''''.και εγω φοβηθηκα.του λεω το εκανε και σε αλλα παιδακια αυτο....μου λεει οχι.....:confused:σημερα τον πηγε ο αντρας μου το πρωι με κλαματα και σερνοντας τον στην κυριολεξια.δεν θελω να παω μας λεει.ντρεπομαι.....αχ δεν ξερω τι να κανω για να αλλαξω αυτη του την συμπεριφορα.κ απο την αλλη νοιωθω πως με την δασκαλα δεν βγαζω ακρη.οποιαδηποτε συμβουλη θα με βοηθουσε

[nikol_te]

αφου το χτυπας κ εσυ γιατι σου κανει εντυπωση οτι χτυπαει κ αυτος?τα παιδια εμας αντιγραφουν.

[AthinaP]

Με τα παιδιά αυτά δεν είστε στην ίδια γειτονιά; Δεν παίζετε στην ίδια παιδική χαρά; Στην παιδική χαρά είναι ΟΚ το παιδί; Εγώ θα έπαιρνα τις μαμάδες και τα παιδιά και θα πηγαίναμε να παίξουμε μαζί και θα έδειχνα στο παιδί πώς να παίζει ήρεμα.

 

Δεν ξέρω όμως πώς θα δέχονταν οι άλλοι γονείς αυτή την πρόταση. Πάντως σε μικρές ηλικίες τα παιδιά είναι πολύ εύπλαστα.

 

Κάλλιστα το παιδί αλλιώς μπορεί να φέρεται στην παιδική χαρά και αλλιώς στο σχολειο. Είναι κλασικό φαινόμενο. Κουβέντα θέλει με το παιδι και αυτά αλλάζουν. Να λύνει τις "διαφορές" που έχουν σε αυτή την ηλικία με λόγια. Ποιες στιγμές εκδηλώνει επιθετικότητα; Αν μάθεις λεπτομέρειες ίσως μπορείς να του προτείνεις τι να λέει/κάνει αντί να χτυπάει.

[βασιλικη ο]

NIKOL οταν ειπα οτι χτυπησα το παιδι δεν ειπα οτι το τσακισα η οτι το κανω συνεχεια.προς θεου.του εριξα μια στο χερι για να καταλαβει περισσοτερο οτι δεν ειναι ωραιο αυτο που κανει ,και οταν το κανει αυτος στα παιδακια πονανε.αυτο

Στην παιδικη χαρα,στον παιδοτοπο ακομα κ με την ξαδερφη του και τα παιδια φιλων δεν εχει δειξει τετοια δειγματα.δεν εχει χτυπησει παιδακι. στο σχολειο δεν ξερω γιατι.επιθετικοτητα εκδηλωνει μονο την ωρα του παιχνιδιου.

[nikol_te]

ελπιζω να μη με παρεξηγησες,δεν το ειπα για κακο.απλα πολλοι γονεις που βριζουν κ δερνουν τα παιδια τους(δε μιλαω για σενα αν δεν το κανεις)απορουν μετα που εμαθαν να βριζουν κ να χτυπανε.

αφου το κανει μονο στο παιχνιδι κ στο σχολειο,ισως εκει καποια στιγμη τεθηκε θεμα κυριαρχιας καποιου παιχνιδιου,λυθηκε με ξυλο μεταξυ τους,οποτε πηρε το μνμ οτι εκει ετσι λειτουργουμε οταν θελουμε να διεκδικησουμε κατι.

μονο η δασκαλα μπορει να το λυσει αυτο,την ωρα που γινεται.ξαναπηγαινε κ πιεσε την να σου πει τι ακριβως γινεται κ πως το αντιμετωπιζει,για να βγαλεις ακρη.

[Anstef]

Περυσι εκανα και γω παραπονα σε μια μαμά γιατι καθημερινά ο γιος της ξεμαλλιαζε την κορη μου σε σημειο να μην μπορουν οι δασκάλες να του βγαλουν το χερι του απο τα μαλλια της.

Καταντράπηκε η γυναικα, αλλα και γω τι να έκανα????????

Μου ειπε πως δεν ξερει τι να κανει,του εξηγει οτι ειναι κακό αλλα εκεινος συνεχιζει ( το εκανε σε ολα τα παιδακια).

Μετα απο λιγο καιρό απλά σταμάτησε...απο μόνος του.

 

Μηπως απλά περνάει μια φάση? Σιγουρα πρέπει να το δείτε με τη δασκάλα,τα βάζει τιμωρία αν κάνουν κάτι ασχημο? αν του ελεγε πως δεν θα ξαναπαιξει με τους φιλους του με αυτη τη συμπεριφορα?

[βασιλικη ο]

καλημερα.ευχαριστω για τις απαντησεις.χθες κ σημερα τον παμε σχολειο σηκωτο με κλαμα.δεν ξερω γιατι τοσο αρνηση.ξερει και το καταλαβαινει οτι αυτο που κανει ειναι κακο.αλλα γιατι το συνεχιζει?σκεφτηκα να ζητησω κ την γνωμη απο καποιον παιδοψυχολογο.απο χθες σταματησα να του μιλαω γι'αυτο το πραγμα.θα τον αφησω να χαλαρωσει 1 βδομαδα .νοιωθω οτι τον εχω φορτωσει με ενοχες.η δασκαλα ,εκτος του οτι ειναι πολυ απομακρη δεν βλεπω να εχει διαθεση να βοηθησει.και μετα κ απο την ατακα θα σου κοψω τα χερια δεν ξερω πως προσεγγιζει το παιδι.τιμωρια παντως στην καρεκλα των ατακτων μπαινει.ενταξει ειναι ενα δυναμικο παιδι με πολυ ενεργεια μεσα του.η αλλη δασκαλα χθες μου ειπε οτι το κανει μονο την ωρα του παιχνιδιου.οπως τρεχει κ χοροπηδαει κανει σβουρες κ τα χτυπαει.

[evi_mav]

Το κάνει μόνο στα αγόρια? Έχει ή είχε πριν απ αυτό, παρέες(στην τάξη)? Μήπως προσπαθεί να ενταχθεί στην ομάδα? Δηλαδή, μήπως οι υπόλοιποι έχουν ήδη γίνει μια παρέα κι αυτός προσπαθεί να μπει αλλά δεν ξέρει πώς κ ξεσπάει έτσι..

Βάλε το μπαμπά να του μιλήσει (και να ψαρέψει την αιτία) μήπως ο μικρός ακούσει καλύτερα τη γνώμη του,ξέρεις, αντρικές κουβέντες..

[alcyon]

Ανίχνευσε πότε ακριβώς το κάνει. Ρώτα τη δασκάλα να σου περιγράψει αναλυτικά κάποια περιστατικά, με λεπτομέρειες. Προσπάθησε να εντοπίσεις τι ήθελε να πετύχει το παιδί (π.χ. να επιβληθεί; να πάρει κάποιο παιχνίδι; να διώξει κάποιο παιδί που το ενοχλούσε; να κάνει αστείο σε κάποιο παιδί; να κάνει κάποιο άλλο να γελάσει; κτλ κτλ κτλ)

 

Δώσε στο παιδί έναν εναλλακτικό τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει και ο οποίος θα είναι και αποδεκτός.

 

Η πιο συχνή δυσκολία στα παιδιά δεν είναι να ανιχνεύσουν τι είναι "λάθος", αλλά ποιο είναι το αποδεκτό!

 

Δείχνει να αντιλαμβάνεται πως αυτό που κάνει δεν είναι εντάξει (μας λες πως αναφέρει ότι ντρέπεται). Αυτό που δεν ξέρει είναι τι μπορεί να κάνει.

 

 

Συνήθως αν δοθούν εναλλακτικές συμπεριφορές πιο αποδεκτές, τα παιδιά τις ενστερνίζονται.

[alcyon]

Επίσης σε όλη αυτή τη συζήτηση (με το παιδί), δεν ξεχνάμε να τονίσουμε το κίνητρό μας: πως εμείς είμαστε σύμμαχοι. Πως αυτά που του λέμε έχουν στόχο να τον κάνουν πιο χαρούμενο, για να περνάει πιο καλά και γελαστά τη μέρα του. Να έχει λιγότερες (ή καθόλου) στενοχώριες και μπελάδες.

 

Με αυτό τον τρόπο, στα παιδιά ενισχύεται το κίνητρό τους για να δοκιμάσουν την εναλλακτική συμπεριφορά που τους προτείνεται.

 

Και δεν ξεχνάμε επίσης πως δε γίνονται ξαφνικά θαύματα. Θα χρειαστεί να το συζητήσουμε και να επαναλάβουμε τη συζήτηση αν χρειαστεί σχολιάζοντας και βελτιώνοντας τις δικές μας προτάσεις.

[Maya]

Μην απελπίζεσαι καθόλου. Φυσικά είναι φάση και θα περάσει, αν δεν ζει το παιδί σε ένα βίαιο περιβάλλον. Βέβαια, εφόσον πηγαίνει σταθμό, πρέπει να συνεργαστείς με τη δασκάλα. Είναι βασικό κατά τη γνώμη μου αυτό. Συζήτησέ το, ρώτα της τί πρέπει να κάνεις και κυρίως τί κάνει αυτή (εκτός από το να κάνει παράπονα σε εσένα). Δώσε της να καταλάβει ότι είναι ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΤΗΣ πρόβλημα, οπότε ψάξτε μία λύση μαζί. Το να επικοινωνεί χωρίς βία είναι από τα πράγματα που τα παιδιά τα μαθαίνουν στον παιδικό, βασικά (και πάλι επαναλαμβάνω, αν δεν ζουν σε ένα βίαιο περιβάλλον στο σπίτι).

Εγώ, όταν βρέθηκα στην ίδια θέση με εσένα, τα είχα πάρει τόσο πολύ με τη δασκάλα, που έβγαζε την ουρά της απέξω, και προσπαθούσε να μου φορτώσει τη συμπεριφορά του παιδιού τις ώρες που ΔΕΝ ήμουν παρούσα, που την κοίταζα, την άκουγα με προσοχή και μετά της είπα: Καταλαβαίνω ότι ο @@@ ανήκει στα δύσκολα παιδιά. Εγώ θα κάνω ό,τι μπορώ για να σας βοηθήσω, αν μου πείτε τί πρέπει να κάνω.

 

Μπορείς πχ να εφαρμόσεις την ίδια μέθοδο πειθαρχίας. Εμένα πχ. με είχε συμβουλέψει να υπάρχει άμεση συνέπεια, όταν χτυπούσε παιδάκι. Πχ. φεύγουμε από την παιδική χαρά αμέσως, ήρεμα, σαν να είναι κάτι φυσικό.

 

Γενικά, για να ξεφύγει το παιδί από τον κύκλο της βίας χρειάζεται

1. αγάπη

2. υπομονή και συζήτηση (στο πνεύμα της alcyon, μην τα ξαναγράφω)

3. καλούς φίλους που θα το αγαπάνε και θα το ανεχθούν

4. να το ακούτε πολύ πολύ προσεκτικά

5. σταθερότητα από την πλευρά σας. Καμία ανοχή στη βία

 

Να είσαι σίγουρη, θα περάσει.

[thampelina]

καλησπερα.ανοιγω καινουργιο θεμα γιατι με προβληματιζει εντονα η συμπεριφορα του γιου μου.ειναι η δευτερη χρονια που παει παιδικο(δημοτικο μεσω του εσπα)την πρωτη χρονια σε γενικες γραμμες δεν ειχαμε προβληματα.εκτος απο την προσαρμογη που μας πηρε λιγο παραπανω(μεχρι χριστουγεννα)γιατι λογω ιωσεων 1 βδομαδα πηγαινε και 1 βδομαδα εμενε σπιτι.φετος ενω ξεκινησαμε καλα χωρις κανενα προβλημα εδω και 2-3 βδομαδες εχει αρχισει και χτυπαει τα παιδακια.μιλησα με την δασκαλα του.το κανει μονο την ωρα του παιχνιδιου.απο τοτε καθε μερα λεμε τα ιδια πραγματα.....δεν χτυπαμε τα παιδακια...του εχω παρει παραμυθια με καλους τροπους.κολλαμε αυτοκολητα σαν επιβραβευση οταν ειναι καλο παιδι.του εχω ταξει το αγαπημενο του παιχνιδι..τιποτα συνεχιζει την ιδια συμπεριφορα.περασα στη αλλη πλευρα.τον μαλωσα,τον χτυπησα:(,του ειπα οτι θα ερθουν οι γονεις απο τα παιδακια που χτυπαει και θα μας μαλωσουν......τιποτα.στο σχολειο η δασκαλα μου ειπε πως οι αλλοι γονεις κανουν παραπονα.αισθανομαι πολυ ασχημα.με την δασκαλα δεν βγαζω ακρη.τις λεω τι κανω εγω στο σπιτι αλλα πως συμπεριφερετε εκεινη αν εχει βαλλει ορια στο παιδι,αν του μιλαει και τι του λεει δεν ξερω....μεχρι χθες που ερχετε το παιδι και μου λεει μαμα η δασκαλα οταν βγηκαμε στην αυλη μου επιασε ετσι σφιχτα τα χερια και μου ειπε οτι'''''''θα στα κοψω τα χερια'''''''.και εγω φοβηθηκα.του λεω το εκανε και σε αλλα παιδακια αυτο....μου λεει οχι.....:confused:σημερα τον πηγε ο αντρας μου το πρωι με κλαματα και σερνοντας τον στην κυριολεξια.δεν θελω να παω μας λεει.ντρεπομαι.....αχ δεν ξερω τι να κανω για να αλλαξω αυτη του την συμπεριφορα.κ απο την αλλη νοιωθω πως με την δασκαλα δεν βγαζω ακρη.οποιαδηποτε συμβουλη θα με βοηθουσε

 

[Κατερινα_]

NIKOL οταν ειπα οτι χτυπησα το παιδι δεν ειπα οτι το τσακισα η οτι το κανω συνεχεια.προς θεου.του εριξα μια στο χερι για να καταλαβει περισσοτερο οτι δεν ειναι ωραιο αυτο που κανει ,και οταν το κανει αυτος στα παιδακια πονανε.αυτο

Στην παιδικη χαρα,στον παιδοτοπο ακομα κ με την ξαδερφη του και τα παιδια φιλων δεν εχει δειξει τετοια δειγματα.δεν εχει χτυπησει παιδακι. στο σχολειο δεν ξερω γιατι.επιθετικοτητα εκδηλωνει μονο την ωρα του παιχνιδιου.

 

Οταν ειδα την θλιμμενη φατσουλα επειτα απο το "ξυλο¨" που ανεφερες, σκεφτηκα οτι παραφερθηκες και το μετανιωσες.

με θλιβει να βλεπω οτι το δικαιολογεις.

Οχι, το παιδι μας δεν το χτυπαμε καμια φορα, ουτε λιγο ουτε πολυ!

Και οι τσιριδες επισης εντασσονται στην κακοποιηση του παιδιου.

γιατι δεν ρωτας ηρεμα το παιδι γιατι το κανει?Γιατι δεν κατεβαινεις στο υψος του και να προσπαθησεις να μπεις στην ψυχολογια του?

τι δηλαδη εμαθε τωρα το παιδι χτυπωντας το?οτι η μαμα θυμωνει και χτυπαει οταν ξεπερναω τα ορια?Και εκεινο χτυπαει τα παιδια χωρις να τα "σαπιζει"στο ξυλο οπως και εσυ εγραψες...σε τι ειναι διφορετικο αυτο που κανει εκεινο?

το κλιμα στο σπιτι πως ειναι?Τσακωνεστε?(δεν ειναι ερωτηση να μου απαντησεις)Ο πατερας του πως ειναι απεναντι του?Αλλα παιδια ξεσπανε στο να καταστρεφουν τα παιχνιδια...

Εγω βλεποντας για χρονια τους γονεις μου να σκοτωνονται μεγαλωσα με ανορεξια,βουλιμια και αυτοτραυματισμο...θα μπορουσα να ειχα μεγαλωσει βγαζοντας τον θυμο σε αλλους αντι για τον εαυτο μου...

Σε συμβουλευω εαν εχεις facebook να μιλησεις με εναν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ !!! Eιναι αξιοθαυμαστη και θα σε βοηθησει...

http://www.facebook.com/ozeniathan?ref=ts&fref=ts

[βασιλικη ο]

καλημερα κοριτσια.σας ευχαριστω ολες για τις απαντησεις σας.κατερινα πολυ σωστα τα γραφεις.δεν δικαιολογηθηκα γιατι το χτυπησα.το εκανα.κ πονεσα πολυ περισσοτερο για την πραξη μου.αλλα οταν 3 βδομαδες καθε μερα μιλαω με ηρεμο τροπο στο παιδι και του εξηγω πως αυυτο που κανει δεν ειναι σωστο οτι τους φιλους μας τους προσεχουμε,αναφεραμε παραδειγματα δικων μας φιλων ,της αδερφης μου που την αγαπω ,και την προσεχω και ερχετε την αλλη μερα και κανει τα ιδια.κ ηταν μαλιστα την ημερα που βγαιναι απο την απεναντι πολυκατοικια η γιαγια 1 παιδιου που πανε μαζι κ ρωταει το δικο μου.....γιατι τον χτυπας τον χ....ανοιξε η γη να με καταπιει.εκει ειναι που ξεφυγα(κακως και το λεω)αλλα ......το περιββαλον στο σπιτι ειναι ηρεμο.δεν μαλωνω με τον αντρα μου(οχι μπροστα στα παιδια).προσπαθω να μην φωναζω,να ειμαι οσο μπορω ηρεμη.τιμωρια βαζω στο δωματιο του να καθησει να σκεφτει οταν ξεφευγει.χθες βρηκα την μαμα απο το παιδακι που μενει απεναντι.μιλησαμε.μου ειπε κ αυτη πως εχει γενικα καποια θεματα με την δασκαλα....γυρισε το παιδακι της και ειπε οτι η δασκαλα ειπε σε καποιο παιδακι ...κατω τα ξερα σου.....οκ τελεια.......προσκαλεσα το παιδακι της αν θελει να ερθουν σπιτι μας να παιξουν τα μικρα η να παμε παιδικη χαρα αλλα δεν πηρα καμια απαντηση.......

maya το ιδιο νοιωθω και εγω με την δασκαλα.οτι περιμενει απο μενα να αλλαξω την συμπεριφορα του παιδιου και να της παω 1 παιδι που θα ειναι οπως θελει αυτη(αυτο νοιωθω εγω για να μην παρεξηγηθω)...αυτο που της ειπα κ δεν νομιζω να καταλαβε ειναι πως για να αλλαξει αυτο το πραγμα πρεπει να δουλεψουμε κ οι 2.εγω στο σπιτι αυτη εκει.εγω δεν ξερψω τι κανει το παιδι 5 ωρες στο σχολειο.....

[βασιλικη ο]

να πω πως αυτη την συμπεριφορα την εχει το παιδι στο σχολειο.με τα παιδια φιλων η με την ξαδερφη του που μενουμε στην ιδια πολυκατοικια και ειναι περιπου συνομιληκα δεν αντιδρα ετσι.δεν χτυπαει.

[alcyon]

... οταν 3 βδομαδες καθε μερα μιλαω ................ και ερχετε την αλλη μερα και κανει τα ιδια......

 

Σημαίνει πως δεν αντιμετωπίστηκε η αιτία.

Για να αλλάξουμε μια συμπεριφορά, πρέπει να βάλουμε κάτι στη θέση της. Κι αυτά δε γίνονται θεωρητικά. Πρέπει να δει κάποιος εκείνη τη στιγμή τι γίνεται και να κάνει την υπόδειξη όχι με λόγια, αλλά να το βοηθήσει να το κάνει στην πράξη.

 

Μίλα με τη δασκάλα. Εξήγησε πως σε εκπλήσει αυτό που σου λέει, και ρώτα τη τι ακριβώς γίνεται. Να σου περιγράψει με ακρίβεια κάποιο απ' τα περιστατικά... και ρώτα τη τι μπορείς να κάνεις εσύ, και επίσης ρώτα πώς θα το αντιμετωπίσει αυτή. Τέτοια θέματα λύνονται με συνεργασία.

 

Φυσικά, αν προσπαθείς να πείσεις το παιδί να μη χτυπά, δε μπορείς να επιβάλλεσαι με τον ίδιο τρόπο. Γιατί το παιδί δεν ξεσηκώνει από εμάς αυτό που του λέμε, αλλά αυτό που του δείχνουμε. Ουσιαστικά στα μάτια του ενισχύεται και ισχυροποιείται η μη επιθυμητή αυτή αντίδραση. Νομίζω όμως, πως ήταν μια άτυχη στιγμή και δε θα επαναληφθεί, επομένως δε χρειάζεται και από εμάς να το θυμίζουμε συνέχεια.

 

Επίσης να ρωτήσω...

μήπως το παιδί το κρατάει κάποιος άλλος εκτός από εσένα, και ο οποίος χρησιμοποιεί την ξυλιά ως μέσο διαπαιδαγώγησης;

[βασιλικη ο]

alcyon οχι δεν εχουμε βοηθεια οσον αφορα την φυλαξη των παιδιων.μονοι μας.εγω παραιτηθηκα απο την δουλεια για να μπορω να ειμαι μαζι τους..πηγαμε παιδοτοπο το πρωι.ολα καλα,ολα ηρεμα.στο σχολειο γιατι επιθετικοτητα?

[roullio]

Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή και δε ξέρει πως...

Μήπως υστερεί κάπου σε σχέση με τα άλλα παιδιά. (οργανωμένες παρέες, ζωγραφίζουν πιο καλά κλπ).

[mmdad]

alcyon οχι δεν εχουμε βοηθεια οσον αφορα την φυλαξη των παιδιων.μονοι μας.εγω παραιτηθηκα απο την δουλεια για να μπορω να ειμαι μαζι τους..πηγαμε παιδοτοπο το πρωι.ολα καλα,ολα ηρεμα.στο σχολειο γιατι επιθετικοτητα?

 

Μηπως γιατι εκει αισθανεται ανετα και στον παιδοτοπο οχι? Πχ ο δικος μου περισι τσακωνοταν στο Βελγικο σχολειο που πηγαινε καθημερινα και για πολλες ωρες αλλα οχι στο ελληνικο που πηγαινε για ενα 4αρω την εβδομαδα και δεν ειχε φιλους. Και βεβαια τσακωνοταν με συγκεκριμενα παιδακια με τα οποια εκανε περισσοτερη παρεα... (ελπιζω φετος να μεγαλωσε και να μην ψαχνω να ξαναβρω το θεμα μου).

[alcyon]

alcyon οχι δεν εχουμε βοηθεια οσον αφορα την φυλαξη των παιδιων.μονοι μας.εγω παραιτηθηκα απο την δουλεια για να μπορω να ειμαι μαζι τους..πηγαμε παιδοτοπο το πρωι.ολα καλα,ολα ηρεμα.στο σχολειο γιατι επιθετικοτητα?

 

Θα επιμείνω... Μίλα με τη δασκάλα. Βάλ' τη να σου εξιστορίσει περιπτώσεις που χτύπησε το παιδί. Αν σου μιλήσει γενικά και αόριστα, ζήτησέ της όσο είναι δυνατό να έχει το νου της αυτές τις μέρες για να δει πότε εμφανίζεται αυτή η συμπεριφορά και να σου το πει. Από αυτά που θα σου πει, προσπάθησε να διακρίνεις κάτω από ποιες συνθήκες εμφανίζεται η συμπεριφορά. (π.χ. γίνεται στο ίδιο παιδί; γίνεται μόνο στην αυλή; γίνεται την ώρα του φαγητού; κτλ κτλ)... Στόχος είναι να εντοπιστεί η αιτία.

 

Τόνισέ της πως έχεις κάθε διάθεση να βελτιώσεις τη συμπεριφορά του παιδιού και γι' αυτό ζητάς τη βοήθειά της.

 

Δε μπαίνω στη διαδικασία να συζητήσω αυτή τη στιγμή θέματα κατάλληλης προσέγγισης των παιδαγωγών στον παιδικό. Είτε κατάλληλη, είτε όχι, η συνεργασία μαζί της είναι μονόδρομος. Προσπάθησε να πάρεις όσα μπορείς από εκείνη.

 

Αν δε βγάλεις άκρη από εκείνη, ενώ παράλληλα η συμπεριφορά εξακολουθεί να υφίσταται, τότε ξαναρώτα τη. Πιάσ' της κουβέντα, ξανά και ξανά... Κάποια στιγμή θα φανεί τι είναι αυτό που φταίει. Όταν ξέρεις τις συνθήκες, τότε είναι πιθανό να εντοπίσεις την αιτία και έτσι να μπορείς να δράσεις αποτελεσματικά.

 

 

Και φυσικά θα συζητάς με το παιδί γενικά. Πώς πέρασε, τι του άρεσε, τι δεν του άρεσε, τι έφαγε, πώς είναι οι φίλοι του, κτλ κτλ...

Λίγο από το παιδί, λίγο από τη δασκάλα, λίγο από εσένα... κάτι θα βρεθεί.

[koutavaki]

Καλήμέρα κι από εμένα. Πρώτα πρώτα θα ήθελα να σου πω ότι το φαινόμενο της βίας σε αυτήν την ηλικία και μάλιστα στα αγοράκια είναι πιο συνηθισμένο απ΄ότι νομίζεις κι από ότι παραδέοχνται ανοιχτά οι περισσότερες μαμμάδες αλλά και δασκάλες. Είναι σίγουρο ότι πολύ κουβέντα για βρεις την αιτία που το παιδί αντιδρά έτσι στο ΄χωρο στου παιδικού είναι απαραίτητη. Μπορεί να θέλει να κάνει φίλους και να μην μπορεί να το διαχειριστεί με θετικό τρόπο. Αν δεις ΄τοι επιμένει δεν είναι κακό να επισκεφθείς κάποιον ειδικό. Γίνονται και ομάδες κοινωνικοποιήσης α πό εργοθεραπευτές που βοηθούν ακριβώς τα παιδιά να διαχειίχονται την κοινωνική τους συμπεριφορά.

Τώρα, κατά τα άλλα. Δυστυχώς έχω παρατηρήσεις ότι στην προσολική εκαπίδευση ή φύλαξη ή δεν ξώρω πως να το πω υπάρχει μια μεγάλη τάση των απιδαγωγών να βγζουν την ουρά τους απέξω, λες και ο ρόλος τους εξαντλείται στο να κάνουν οργανωμένες δραστηριότητες με απόλυτα συνργάσιμα παιδιά. Τα άλλα όλα είναι πρόβλήμα του γονιού οποίος μάλιστα είναι ύποπτος ότι δέρνει και βρίζει το παιδί΄ητ οέχει παρακαρισμένο σε μια τηλεόραση. Έχω βαρεθεί με αυτές τις υπαρπλουστεύσεις. Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια. Και αυτά που δεν είναι οργανωμένα, ευάγωγα, ανεξάρτητα και γελαστά δεν έχουν απαραίτητα κακούς γονείς.

Όσο για το ξύλο. Θέλω να ρωτήσω το εξής: Στη δίκή μας γενιά που το ξύλο αποτελούσε περίπου κανόνα με τη μορφή της ξυλιάς στον πωπό από τους γονείς, στο δε δημόσιο δημοτικό που πηγαινα εγώ στην Αθήνα ο δάσκαλος είχε βέργα και την χρησιμοποιούσε καθημερινά, μέθοδοι που κατακρίνω και χαίρομαι που σε ναγάλο βαθμό έοχυν εξαφανιστεί. Όμως εμείς όλοι που μεγαλώσαμε έτσι γιατί δεν γόναμε όλοι βίαιοι και δεν αναπαράγουμε την βια;

Θέλω να πω ότι είναι μια υπεραπλούστευση αυτή η υπόθεση ότι όποιο παιδί σηκώνει ΄χερι είναι γιατί οι γονείς του το χτυπάνε. Κι επειδή δεν είναι έτσι δεν λύνει κανένα πρόβλημα όταν το λέμε σε μια μαμά που ψάχνει μια συμβουλή