ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ?

[mama tou kostantinoulh]

Και φαντάζομαι η απάντηση ειναι ΝΑΙ. Το θέμα ειναι πως το χειρίζεστε?

Τι εννοώ. Παντού στο σπιτι υπαρχουν σκορπια παιχνιδια, ρούχα, αντικείμενα δικά μας που βρίσκονται σε λαθος μερος, πχ πράγματα του δωματιου των μεγαλων στο σαλονι, πραγματα της κουζινας στο μπανιο κλπ.....Τακτοποιω διαρκως, κανω και τις δουλειες του σπιτιου, σκουπιζω σφουγγαριζω και σε 5 λεπτα το πολυ το σπιτι ειναι παλι χαλια.

Αυτο οπως ξερετε ειναι απιστευτα κουραστικο- δεν το εχω και με την ταξη και κανω υπερπροσπαθεια για να διατηρουμε καποιο ελαχιστο καθαρης διαβιωσης.

Ο μεγαλος μου οταν του λεω να τακτοποιησει τα παιχνιδια του, κουφενεται....ή μου λεει μετά τωρα θελω αυτο εκεινο κλπ, εχω πεταξει παιχνιδια και μονο τοτε μαζευει τα υπολοιπα με φωνες και κλαματα βεβαια. Η όταν συμφωνει να τα μαζεψει κανει 10 ωρες και τα δικα μου νευρα τσαταλια.

Εχετε καταφερει με καποιο τροπο να τα κανετε πιο τακτικα, να αναλαβουν καποιες πρωτοβουλιες και καποιες ευθυνες? Ο μεγαλος μου ειναι 4 πια. Ο μικρος ειναι 12μηνων αλλα θα ηθελα γνωμες ποτε να ξεκινησω καποια στοιχειωδη εκπαιδευση και με ποιο τροπο.

αν συνεχισουμε ετσι για πολυ ακομα θα κλαταρω.....

[mmdad]

Προφανως η απαντηση ειναι ναι

Η λυση ειναι η γιαγια - συμαζευει και το σπιτι παραμενει μαζεμενο οσο λοιπουμε. Το σαατοκυριακο τα αφηνουμε ολα στην μεση και την Δευτερα ξανα. Οτι δεν θελουμε να πιασουμε το βαζουμε ψηλα οποτε εχουμε και ενα παγκο αχουρι..

Αν ειναι παντα μαζεμενα ποτε θα παιξουν??

[AthinaP]

Για εμάς ήταν πιο εύκολο το να μαζεύουν και συμπεραίνω ότι αυτό συνέβη επειδή πήγαν απο μικρά παιδικό και εκεί μάζευαν και τακτοποιούσαν στις θέσεις τους τα όποια παιχνίδια.

 

Και τώρα δεν θεωρείται ότι είναι δουλεια των μεγάλων να μαζέψουν στο σπίτι. Αν δεν μαζέψουν τα παιδιά, μαζεύω εγώ και τα παιχνίδια απομακρύνονται για κάποιο διάστημα ή και για πάντα... Χωρίς φασαρία, πολύ απλά. Αυτό αν θυμάμαι το έκανα δύο φορές μετρημένες και το θυμούνται τα παιδιά για καιρό...

 

Α, επίσης κάποιες φορές βάλαμε φραγμό στα παιχνίδια που αγοράζουμε, όταν είδαμε ότι για διάφορους λόγους δεν τα εκτιμάνε τα παιδιά. Είτε δεν τα πολυμάζευαν, είτε τα χάλαγαν.

 

Μη νομίζεις βέβαια ότι είμαστε τέλεια και τακτοποιημένα. Απλά δεν αναλωνόμαστε σε παρακάλια και μαζέματα. Είμαστε και δύο εργαζόμενοι, πόσο πια.

 

Βοηθάει που μεγαλώνουν τα παιδιά και αρχίζουν και έχουν άλλα ενδιαφέροντα, ζωγραφιές, ταινίες, σειρές , υπολογιστή. Οπότε δεν υπάρχουν πολλά αντικείμενα γύρω, γιατί δεν συγκεντρώνουν και πολύ ενδιαφέρον.

 

Το ένα μου παιδί είναι πιο προκομμένο, μαζεύει χωρίς πολλά παρακάλια. Το άλλο βαριέται τρομερά, αλλά όταν είναι η ώρα του μαζέματος, μου λέει ότι δεν σκόρπισε, πράγμα που είναι αλήθεια! Προσέχει δηλαδή να μη σκορπάει.

 

Αυτό που δεν έχουμε καταφέρει είναι να μη γεμίζει δαχτυλιές το σπίτι...

[klouzeau]

Βασικά όχι!Ούτε όταν ήταν μικρά ούτε τώρα.Δεν τους αφήνω να βγάζουν πράγματα απο ντουλάπια χωρίς λόγο,δεν πετάμε ρούχα(αλλιώς τα μαζεύουν τα ίδια),δε βγάζουν όλα τα παιχνίδια αλλά μόνο αυτά που θέλουν να παίξουν κάθε φορά.Πριν ετοιμαστούν για ύπνο τα μαζεύουν στα κουτιά στα δωμάτια τους.Κάποιες φορές παίζουν στα δωμάτια τους αλλά συνήθως στο σαλόνι.Όμως πάντα τα μαζεύουν πριν κοιμηθούν.Εντάξει δεν είναι στρατιωτάκια. Οι καναπέδες γεμίζουν καθημερινά με ψίχουλα,νερά παντού στο μπάνιο,οδοντόκρεμα χυμένη στο νιπτήρα και στο πάτωμα αλλά αυτά είναι πταίσματα.Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να μάθουν ότι δεν κάνουμε ότι θέλουμε,ότι έχουμε υποχρέωση να διατηρούμε μια άλφα τάξη στο χώρο που ζούμε και εκτός από δικαιώματα(ν' αραδιάζω όλα τα τουβλάκια,τα λέγκο και τα πλειμομπίλ στο πάτωμα),έχω και υποχρεώσεις(να τα μαζέψω όπως και το να πατάω το ρημαδοκαζανάκι όταν κάνω τα κακά μου)

[moon child]

το μπίμπα εσείς το λέτε?

 

μπίμπα το σπίτι λοιπόν...

 

μια φορά την ημέρα όλα μαζεύονται, συνήθως βραδυ, και όταν γυρνάω τα βρίσκω όλα σκόρπια.

 

η μεγάλη δεν πείραξε ποτέ κάτι σαν μωρό, δεν άνοιξε συρτάρι και ντουλάπι, ενώ είναι πολύ ζωηρό και ατίθασο παιδί. τώρα που μεγάλωσε κουβαλάει την πραμάτια της από δω και από κει...

 

ο μικρός ενώ είναι αρνί μωρό, τώρα που μπουσουλάει, έχει ήδη ανοίξει τα πάντα, και βγάζει τα πάντα έξω...

 

δεν με νοιάζει - δεν με πειράζει, αδιαφορώ, ας χαρούν το σπίτι και τον χώρο τους.

 

είμαστε 3 ενήλικες, όλοι κάνουμε από κάτι, το μαζεύουμε... για λίγο.

 

αυτό που με τρελαίνει όμως, που μου πρήζει το μυαλό και θα σκάσω είναι το να ψάχνω πάντα μα πάντα κάτι: που είναι το τηλεκοντρόλ? πού είναι το ποντίκι? πού είναι η μεζούρα? πού είναι το κινητό μου? πού είναι η τάξη μου?

 

που πήγε το μυαλό μου?

 

να σημειώσω οτι το τηλεκοντρολ έχει χαθεί για δύο εβδομάδες και επανεμφανίστηκε μόνο του... μας είπε πως ήταν διακοπές στην θάλασσα (ήταν καλοκαίρι).

 

υπομονή, και γι΄αυτό. θα μεγαλώσουν. (και μέχρι να μεγαλώσουν θα έρθει το αλτσχάιμερ και πάλι δεν θα θυμόμαστε που βάλαμε το τηλεκοντρόλ)

[katerina2]

Τα παιδιά μου, όχι, δεν καταστρέφουν το σπίτι. Η μεγάλη μου είναι 5 και ο μικρός 2μισι.

Έμαθα και στα 2 ότι το βράδυ πριν πάμε για ύπνο μαζεύουμε τα παιχνίδια μας. Για να μάθουν να μαζεύουν στην αρχή πάντα μαζεύαμε μαζί. Προφανώς αρχικά το πιο πολύ μάζεμα το έκανα εγώ και λιγότερο αυτά, αλλά σιγά σιγά πήραν μπρος. Επίσης, όταν πάνε να βγάλουν στη μέση 3ο ή 4ο διαφορετικό παιχνίδι, τότε τους λέω ότι "θα βγάλεις καινούριο παιχνίδι στη μέση μόνο αν μαζέψεις τα προηγούμενα". Αυτός ο κανόνας ισχύει και όταν έρχεται κάποια φίλη της κόρης μου στο σπίτι. Και όλα αυτά μόνο αν είμαι από πάνω τους.

Αν τα αφήνω χωρίς επίβλεψη, τότε αντικρίζω συνήθως το μπάχαλο. Όμως δε συναντώ αντιρρήσεις όταν λέω να μαζέψουν.

Βέβαια όταν στο σπίτι υπάρχουν πάνω από 3 παιδιά, τότε αδυνατώ να τα φέρω βόλτα και τα αφήνω να κάνουν ό,τι θέλουν. Αν είναι τα πρώτα μας ξαδέρφια (συνηθισμένοι θαμώνες) τότε πάντα προτείνω να βοηθήσουν όλοι μαζί να μαζέψουμε πριν φύγουν. Ομολογώ όμως ότι αν είμαστε εμείς σε ξένα σπίτια, τότε δεν είμαι τόσο αυστηρή και πολλές φορές έχουμε φύγει χωρίς να μαζέψουμε και φυσικά αισθάνομαι τύψεις για αυτό.

........................

Επίσης αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι αν πω στην κόρη μου (μέχρι τα 4 της περίπου, τώρα πάμε καλύτερα) "μάζεψε το δωμάτιό σου" αντιδρά γιατί πελαγώνει. Αν όμως της πω "έλα να μαζέψεις το δωμάτιό σου. ξεκίνα από το κουκλόσπιτο" μόλις τελειώσει με αυτό "μάζεψε τώρα τα παπούτσια σου" και τέλος πάντων τα πω ένα ένα και με τη σειρά, τότε όλα καλά, μπορεί να βάλει τάξη στο χάος, απλά θέλει ξεκάθαρες οδηγίες.

Γενικά όμως να πω ότι είμαι πάρα πολύ τακτική εγώ και αρκετά και ο πατέρας τους. Οπότε θεωρώ ότι αυτό που βλέπουν στο υπόλοιπο σπίτι, τους εμπνέει να είναι τακτικά και τα ίδια ως κάτι φυσικό και αναμενόμενο στην οικογένειά μας.

[kourkoumpini]

εγω παλι εχω αποτυχει παταγωδως στο θεμα αυτο. εχω εφαρμοσεις ολα αυτα τα συστηματα. αμα ενδιαφερθει να μαζεψει κατι το μαζευει και το απλωνει παλι. επισης κανει "ζαβολιες" και λεει οτι κανει δουλειες, πχ παιρνει το βετεξ και καθαριζει και καλα το τραπεζακι και λεει τοι κανει δουλειες. μετα βεβαια το βετεξ το ριχνει οπου βρει, πηγαινει στη βρυση του μπανιου, τηνανοιγει με τις ωρες, παταγονται νερα παντου και λεει οτι πλενει (ο,τι εχει στα χερια του, τα χερια του, την πιπιλα, το κινητο του κτλ), καταλάβατε το κονσεπτ.

 

οχι δεν εχω πετυχει ακομα να τα μαζευει τα παιχνιδια απο το πατωμα. μονο να τα πεταξω δεν δοκιμασα, του φωναξα, τον πηρα με το καλο, μαζεψαμε μαζι, καναμε διαγωνισμο για το ποιος θα μαζεψει κτλ αλλα τιποτα. πηγαιει παιδικο και εμαθε να τα μαζευει γιατι ενιοτε καποια παιχνιδια απο τα σκορπα τα μαζευει.

[katerina2]

εγω παλι εχω αποτυχει παταγωδως στο θεμα αυτο. εχω εφαρμοσεις ολα αυτα τα συστηματα. αμα ενδιαφερθει να μαζεψει κατι το μαζευει και το απλωνει παλι. επισης κανει "ζαβολιες" και λεει οτι κανει δουλειες, πχ παιρνει το βετεξ και καθαριζει και καλα το τραπεζακι και λεει τοι κανει δουλειες. μετα βεβαια το βετεξ το ριχνει οπου βρει, πηγαινει στη βρυση του μπανιου, τηνανοιγει με τις ωρες, παταγονται νερα παντου και λεει οτι πλενει (ο,τι εχει στα χερια του, τα χερια του, την πιπιλα, το κινητο του κτλ), καταλάβατε το κονσεπτ.

 

οχι δεν εχω πετυχει ακομα να τα μαζευει τα παιχνιδια απο το πατωμα. μονο να τα πεταξω δεν δοκιμασα, του φωναξα, τον πηρα με το καλο, μαζεψαμε μαζι, καναμε διαγωνισμο για το ποιος θα μαζεψει κτλ αλλα τιποτα. πηγαιει παιδικο και εμαθε να τα μαζευει γιατι ενιοτε καποια παιχνιδια απο τα σκορπα τα μαζευει.

 

Προσωπικά, όταν σπάνια δε μαζεύονται τα παιχνίδια, η απειλή μου στη μεγάλη που καταλαβαίνει είναι "ό,τι δε μαζέψεις το παίρνω τώρα και το χαρίζω σε άλλο παιδάκι που έχει καλύτερη συμπεριφορά και σέβεται περισσότερο το χώρο του και τα παιχνίδια του". Έχω πάρει παιχνίδια τα οποία μπορεί να κράτησα και 1 χρόνο κρυμμένα σε ντουλάπες. Τελικά μόνο μη της πάρω τα βιβλία της τη νοιάζει..... Οπότε η απειλή "σου παίρνω τώρα 5 βιβλία" πιάνει πάντα. Φυσικά πάντα την παινεύω όταν μαζεύει και ειδικά όταν το κάνει με δική της πρωτοβουλία. Και πάντα την προτρέπω να μάθει όλες αυτές τις ωραίες συμπεριφορές και στον αδερφό της.

.......................

Με το 2μισάχρονο γιο σου, θα πρότεινα απλά να είσαι πιο αυστηρή. Κάνει ζημιά; Τον παίρνεις με το καλό και του εξηγείς. Συνεχίζει; Τον προειδοποιείς ότι θα τιμωρηθεί αν δε σταματήσει και δε συμμαζέψει το χαμό. Συνεχίζει; Τιμωρία. Το μικρό τον πηγαίνω να καθίσει στο δωμάτιό του (τύπου time out) και μετράω μέχρι το 50.

[moon child]

σ'εμένα γιατί οταν μαζεύουμε, πχ με την απειλή έρχεται η φουφήχτρα και θα ρουφήξει τα πάντα στο διάβα της, το μάζεμα κρατάει τόσο μα τόσο λίγο? σε μισή ώρα ξανά όλα σκόρπια... μισή ώρα αφού στεγνώσει το σφουγγάρισμα, ξαναρχεται το χαος...

 

νομίζω πως το βλέπουν σαν το απατητο χιόνι, σε τραβάει να το γεμίσεις πατημασιές, έτσι και το τακτοποιημένο σαλόνι, τον θέλει τον γουίνι του φαρδύ πλατύ μες την μέση, και όλα τα ζώα του δάσους τριγύρω...

 

τώρα που λέω δάσος, προχθές βρήκα όλα τα λούτρινα ανάμεσα, γύρω, μεσα, κάτω από τις γλάστρες (3 έχω όλες και όλες) είχαν λέει πικ νικ, και με τα καμώματα τους έβγαλαν και χώματα έξω... μου βγήκε ένα κρεσέντο, αλλά μετά μια κούραση... έστειλα τα ζωάκια σπίτι και καθάρισα το δάσος από σκουπιδια και πλαστικά, και τέλος. πλέον δεν αντέχω να μαλώνω για τέτοια πράγματα... άσε που θέλω να την ενθαρρύνω να παίζει με παιχνίδια, τόσο καιρό δεν τους έδινε καμία σημασία...

 

μόνος στόχος πια να μεγαλώσουν αρτιμελή, ο μπέμπης κυρίως, που κινδυνεύει...

[katerina2]

σ'εμένα γιατί οταν μαζεύουμε, πχ με την απειλή έρχεται η φουφήχτρα και θα ρουφήξει τα πάντα στο διάβα της, το μάζεμα κρατάει τόσο μα τόσο λίγο? σε μισή ώρα ξανά όλα σκόρπια... μισή ώρα αφού στεγνώσει το σφουγγάρισμα, ξαναρχεται το χαος...

 

νομίζω πως το βλέπουν σαν το απατητο χιόνι, σε τραβάει να το γεμίσεις πατημασιές, έτσι και το τακτοποιημένο σαλόνι, τον θέλει τον γουίνι του φαρδύ πλατύ μες την μέση, και όλα τα ζώα του δάσους τριγύρω...

 

τώρα που λέω δάσος, προχθές βρήκα όλα τα λούτρινα ανάμεσα, γύρω, μεσα, κάτω από τις γλάστρες (3 έχω όλες και όλες) είχαν λέει πικ νικ, και με τα καμώματα τους έβγαλαν και χώματα έξω... μου βγήκε ένα κρεσέντο, αλλά μετά μια κούραση... έστειλα τα ζωάκια σπίτι και καθάρισα το δάσος από σκουπιδια και πλαστικά, και τέλος. πλέον δεν αντέχω να μαλώνω για τέτοια πράγματα... άσε που θέλω να την ενθαρρύνω να παίζει με παιχνίδια, τόσο καιρό δεν τους έδινε καμία σημασία...

 

μόνος στόχος πια να μεγαλώσουν αρτιμελή, ο μπέμπης κυρίως, που κινδυνεύει...

 

Εντάξει, κι εγώ πάνω απ' όλα αρτιμελή και γερά θέλω να είναι τα παιδιά μου, αλλά δεν το θεωρώ αρκετό. Είμαστε εδώ για να τους μάθουμε πράγματα. Ο καθένας βέβαια έχει τις προτεραιότητές του. Και δεν το λέω επικριτικά. Απλά για μένα η τάξη μέσα στο χώρο μου είναι πολύ σημαντική για να μπορώ να λειτουργήσω.

[kourkoumpini]

πλεον εχω σηκωσει τα χερια ψηλα. φωναζω σε ολους για το χαος και για το χαμενο τηλεκοντρολ (εκρυψε το τηλκοντρολ του ντοιβιντι, χαμενο 2 μηνες μιλαμε, μια μερα το εμφανισε και το εξαφανισε σε 1 ωρα παλι). ουφ. θα το δοκιμασω και αυτο αν και ερχονται ωρες που δεν αντεχω ουτε να παρατηρηση να κανω. ειμαι τοσο κομματια που λεω μονο κλεισω τα ματια μου και να απλωσω τα ποδια μου.

[katerina2]

πλεον εχω σηκωσει τα χερια ψηλα. φωναζω σε ολους για το χαος και για το χαμενο τηλεκοντρολ (εκρυψε το τηλκοντρολ του ντοιβιντι, χαμενο 2 μηνες μιλαμε, μια μερα το εμφανισε και το εξαφανισε σε 1 ωρα παλι). ουφ. θα το δοκιμασω και αυτο αν και ερχονται ωρες που δεν αντεχω ουτε να παρατηρηση να κανω. ειμαι τοσο κομματια που λεω μονο κλεισω τα ματια μου και να απλωσω τα ποδια μου.

 

Εντάξει σε καταλαβαίνω για την κούραση.

Κι εμείς είχαμε χάσει τηλεκοντρόλ για καιρό. Αγοράσαμε καινούριο και μετά από μήνες βρήκαμε το παλιό μέσα σε ένα σακίδιο που έπαιρνε ο σύζυγος στο ποδόσφαιρο αλλά είχε να το ανοίξει μήνες γιατί το καλοκαίρι είχε σταματήσει το 5x5. Το βρήκαμε σεπτέμβρη.

[tzini]

Κ το χάος να γίνεται σε όλο το σπίτι όση ώρα παίζουν, όταν τελειώσουν μαζεύουν τα πάντα όλα.

Κ βόλτα να πάμε, πριν φύγουμε μαζεύουν.

Αλλιώς γιόκ βόλτα, κ γιόκ επ αόριστον τα παιχνίδια που μας κάνουν κλικ.

Είχα μάθει την μεγάλη απο μικρή ηλικία να είναι τακτική κ μαζεύαμε παρέα αρχικά, οπότε ακολούθησαν κ τα δίδυμα.

 

Στο μάζεμα τουλάχιστον τα έχω πειθαρχημένα.

Στην καταστροφή των παιχνιδιών νιέντε!

Μή τα θέλω κ όλα δικά μου.

[Marirenas Daddy]

Σπιτι παιδοτοπος ναι αλλα η μικρη δεν ενδιαφερετε για τα παιχνιδια της και πολυ μονο για ελαχιστα και αν σκορπισει παιχνιδια η οτιδηποτε αλλο κανει επιτηδες ξερει οτι θα το μαζεψει αλλιως χανονται τα προνομια της ( π.χ παιδικη χαρα ταινια το βραδυ που θελει η θα την αφησω μονη στο δωματιο της πραγμα που απεχθανετε μεχρι να τα μαζεψει ολα ενα προς ενα!!!!!ειναι 3 ετων αλλα μεχρι και σκουπισμα ποπκορν που εριξε κατω επειτηδες εχει κανει!!!! ) Αυτο που δεν εχω καταφερει ειναι να μην σκιζει τα βιβλια της οταν ειναι θυμωμενη και μου φαινετε οτι πρεπει να εφαρμοσω το συστημα AthinaP την επομενη φορα που θα σκισεις βιβλιο θα εξαφανιστουν ολα τα υπολοιπα για αρκετο χρονικο διαστημα!!!!!!!

[chryssa2]

εμενα παλι εχει την ταση να κρυβει-για να ακριβολογω- να καταχωνιαζει πραγματα. Τα οποια ποτε δεν βρισκονται-λες και τα καταπινει η τα πεταει απο το μπαλκονι!

[matil]

απο μονα τους οχι..αν ερχονται ομως και αλλα παιδακια στο δωματιο τους τοτε ξεσαλωνουν!

[alexele]

Εγώ στο μεγάλο μου που είναι 4 του επαναλαμβάνω συνέχεια (όταν είναι η ώρα) να μαζέψει τα παιχνίδια του. Μπορεί να του το πω και 20 φορές ήρεμα και στον ίδιο τόνο, ε, την 21η θα τα μαζέψει. Ο μικρός που είναι ενάμιση είναι πιο τσαμπουκάς κλαίει, αντιδράει και τον παίρνω από το χέρι τον πηγαίνω πάνω από αυτό που έχει πετάξει και το μαζεύει. Μία ψυχολόγος που είχε έρθει στο παιδικό είχε πει ότι, είναι πολύ σημαντικό σε μικρή ηλικία να μάθουν να μαζεύουν τα πράγματά τους άσχετα αν εμάς μας φαίνεται κάτι απλό.

[klouzeau]

Επίσης να πω ότι εκτός από το μάζεμα των παιχνιδιών, τώρα που είναι πιο μεγάλα τα βάζω και κάνουν και άλλα πράγματα π.χ. αν στάξουν γάλα στο τραπέζι παίρνουν το πανάκι και καθαρίζουν(όσο μπορούνε,η κίνηση μετράει και όχι το αποτέλεσμα),τα ρούχα τους τα βάζουν μόνα τους στο καλάθι με τ'άπλυτα και όχι στο πάτωμα.Βοηθάνε στο στρώσιμο του τραπεζιού,όταν τελειώσουν το κολατσό τους πάνε το λερωμένο πιάτο στην κουζίνα και άλλα ψιλά που όμως είναι σημαντικά.Τώρα τελευταία τους ήρθε και κάνουν μόνα τους σάντουιτς(μετά καθαρίζω εγώ).

[maria1976]

εμενα ναι το καταστρεφουν ή μαλλον ακολουθουν τους νομους της φυσικη΄ς και δινουν μια μεγαλυτερη ωθηση στην αταξια!!!! αλλα δεν φταινε αυτα δεν εχουμε μια σταθερη γραμμη οσοι τα κραταμε, γιατι δουλευουμε με βαρδιες. και ετσι εφοσον ο παππους,η μια γιαγια και ο μπαμπας ειναι χυμα και μον η μαμα και η αλλη γιαγια πανε να βαλουν κανενα κανονα δεν γινεται τιποτα. το μονο που γινεται οτι εγω τα παω συνηθως τις βολτες τους και ξερουν οτι αν δεν μαζεψουν βολτα γιοκ, ετσι πριν την βολτα μαζευουμε λιγο το χαμο και μετα την επιστροφή μας το σπιτι επιστρεφει στην γνωριμη βομβαρδισμενη κατασταση του!!!!!

[klouzeau]

εμενα ναι το καταστρεφουν ή μαλλον ακολουθουν τους νομους της φυσικη΄ς και δινουν μια μεγαλυτερη ωθηση στην αταξια!!!! αλλα δεν φταινε αυτα δεν εχουμε μια σταθερη γραμμη οσοι τα κραταμε, γιατι δουλευουμε με βαρδιες. και ετσι εφοσον ο παππους,η μια γιαγια και ο μπαμπας ειναι χυμα και μον η μαμα και η αλλη γιαγια πανε να βαλουν κανενα κανονα δεν γινεται τιποτα. το μονο που γινεται οτι εγω τα παω συνηθως τις βολτες τους και ξερουν οτι αν δεν μαζεψουν βολτα γιοκ, ετσι πριν την βολτα μαζευουμε λιγο το χαμο και μετα την επιστροφή μας το σπιτι επιστρεφει στην γνωριμη βομβαρδισμενη κατασταση του!!!!!

Το ιδανικό φυσικά είναι να υπάρχει μια κοινή πορεία ως προς τους κανόνες απ' όλους.Επειδή όμως σε σας είναι λίγο δύσκολο, θα σου λεγα να προσπαθήσεις εσύ να κρατήσεις σταθερά κάποιους και η μια γιαγιά που αναφέρεις.Φυσικά τα παιχνίδια τ' αραδιάζουν, το θέμα είναι να τα μαζεύουν τα ίδια τα παιδιά μετά.Επιπλέον θα μπορούσες να τους θέσεις τον κανόνα οτι βγάζουμε μέχρι πχ 4 παιχνίδια κάθε φορά.Αν θέλουν και άλλο θα πρέπει να μαζέψουν κάποιο πρώτα.

[maria1976]

να σας πω την αληθεια οταν γυρναω απο την δουλεια ενα μικρο εγκεφαλικο το παθαινω αλλα ενταξει οταν ειμαι εκει παιζουμε μαζι και τα εχω υπο ελεγχο περιπου τουλαχιστον οταν τελειωνουν και τα ακουω ενα παιχνιδι και μεταπηδουν στο αλλο τους λεω ελατε να μαζεψουμε τα προηγουμενα για να εχετε χωρο! το προβλημα ειναι οταν λειπω και τα βγαζουν ολα και τα μπερδευουν ολα και σε ολο το σπιτι.πχ αρχιζουν να παιζουν με τα τουβλακια της ντορας και του ντιεγκο,τα βαρεθηκαν η τους ''οδηγησε'' το παιχνιδι βγαζουν και τις μπαρμπι και τα αυτοκινητα γεμιζει το χαλι, βαριονται παλι αλλαζουν δωματιο να παιξουν με τα πλαυμομπιλ μετα θυμονται και τις πλαστελινες και τα κουζινικα και τελειωσαμε!!!

[Nikolekaki]

Βασικά όχι!Ούτε όταν ήταν μικρά ούτε τώρα.Δεν τους αφήνω να βγάζουν πράγματα απο ντουλάπια χωρίς λόγο,δεν πετάμε ρούχα(αλλιώς τα μαζεύουν τα ίδια),δε βγάζουν όλα τα παιχνίδια αλλά μόνο αυτά που θέλουν να παίξουν κάθε φορά.Πριν ετοιμαστούν για ύπνο τα μαζεύουν στα κουτιά στα δωμάτια τους.Κάποιες φορές παίζουν στα δωμάτια τους αλλά συνήθως στο σαλόνι.Όμως πάντα τα μαζεύουν πριν κοιμηθούν.Εντάξει δεν είναι στρατιωτάκια. Οι καναπέδες γεμίζουν καθημερινά με ψίχουλα,νερά παντού στο μπάνιο,οδοντόκρεμα χυμένη στο νιπτήρα και στο πάτωμα αλλά αυτά είναι πταίσματα.Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να μάθουν ότι δεν κάνουμε ότι θέλουμε,ότι έχουμε υποχρέωση να διατηρούμε μια άλφα τάξη στο χώρο που ζούμε και εκτός από δικαιώματα(ν' αραδιάζω όλα τα τουβλάκια,τα λέγκο και τα πλειμομπίλ στο πάτωμα),έχω και υποχρεώσεις(να τα μαζέψω όπως και το να πατάω το ρημαδοκαζανάκι όταν κάνω τα κακά μου)

 

Kι εμείς έτσι ακριβώς. Παλιότερα ήμουν λίγο πιο ελλαστική του στυλ αφήστε τα θα τα μαζέψω εγώ, αλλά πια και εγώ κουράστηκα και αυτά μεγάλωσαν αρκετά ώστε α καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν μόνο να σκορπάνε. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι μαζεύουν με χαρά, η γκρίνια και το μπιρι μπιρι πάει σύννεφο αλλά... that's life!

[sarantos]

διαβαζοντας κοριτσια τα post σας ενα εχω να πω!!!!!!!!!!!!!..

 

 

 

ΩΧ ΤΙ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ................................:shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

[klouzeau]

Αυτά τα ξεκινήσαμε όταν ήταν πιο μικρά και δούλευα.Όπως λέει η κοπέλα πιο πάνω είναι αφάνταστα κουραστικό και σωματικά και πνευματικά να βλέπεις ένα μπάχαλο και να πρέπει να τα μαζέψεις.Τώρα που δε δουλεύω δεν άλλαξα τίποτα, συνεχίζω με τον ίδιο τρόπο γιατί πιστεύω ότι γίνονται πιο υπεύθυνα και ανεξάρτητα.

[DALIA]

Στο δικό μας σπιτικό το μόνο στάνταρ είναι ότι όταν θα γυρίσω στις 16:30 από τη δουλειά το σπίτι θα το βρω τσίλικο.Είτε γίνουν το βράδυ, είτε νωρίς το πρωί.

Από κει και πέρα ποτέ του δεν έχει καταστράψει παιχνίδι.

Το να γεμίζουμε τον τόπο με παιχνίδια ναι είναι συχνό φαινόμενο.

Το ποιος από τους 3 μας θα τα μαζέψει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Το μόνο στάνταρ είναι ότι δεν ξεκινάμε να παίξουμε κάτι άλλο, αν δεν μαζέψουμε το προηγούμενο.