Ενοχλητικά παιδάκια - Πυροβολήστε τους γονείς!!

[ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ]

οταν ο γιος μου ηταν ποιο μικρος οπου και να πηγαινα η σε ταβερνα η σε σπιτι συνεχεια ετρεχα απο πισω του γιατι ηταν πολυ ζωηρος,και προτιμουσα να καθησω στο σπιτι μου απο το να παω καπου και να μην περασω καλα.αλλα βρε κοριτσια και εμεις η μαναδες που εχουμε ζωηρα παιδια ειμαστε ανθρωποι,και θελουμε και να βγουμε και για φαι και για καφε.αν σκεφτωμασταν οτι δεν πρεπει να παμε πουθενα για να μην ενοχλησουμε τους γυρο μας,θα επρεπε να πεθανουμε στο σπιτι.ΛΙΓΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΤΗΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΜΕ ΖΟΗΡΑ ΠΑΙΔΙΑ.ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΗ ΤΡΑΒΑΝΕ ΜΕ ΠΑΙΔΙ ΖΩΗΡΟ.δινω πολλα μπραβο στις μαμαδες που εχουν μαθει στα παιδια του τροπους καλης συμπεριφορας.αλλα αν το παιδι ειναι ζωηρο δεν φταινε η γονοις μονο,εξαρτατε και απο το ιδιο το παιδι.εγω παντως οταν βγαινω περνω και τα δυο μου παιδια μαζι,και αν κανουν φασαρια δεν θα φυγω εγω,ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ.

συγνωμη ελα δεν θα κατσω στο σπιτι επειδη το παιδι μου ειναι ζωηρο.

[MYRDIM]

Στην ίδια κατηγορία θα βάλω και κάποιους προορισμούς διακοπών.

Εμεις πάντα πηγαίναμε ελευθερο κάμπικγκ σε παραλίες αρκετα απόμερες.Γαυδο,Γαιδουρονήσι κλπ.

Τώρα με την μικρή δεν το κάνουμε για τον απλό λόγο ότι ο άλλος εχει ερθει για να ξεκουραστει να κοιμηθεί να διαλογιστει. Δεν είναι δυνατόν να ακούει την τσιρίδα του 3 χρονου επειδή δεν θέλει να βγεί απο την θάλασσα.

Στα εστιατόρια κουβαλάμε χρώματα για να ζωγραφίζει και όταν το εχει βαρεθεί ενα κλικ πριν το κλάμα φευγουμε. Οπως του μαθαίνεις να μιλάει σιγά όταν βγαινει στον κήπο μεσημέρι ετσι είναι και εξω οταν εχει κόσμο.

Με την προυπόθεση ότι δεν γκαρίζεις και εσύ.

Φυσικά και εμένα με έχουν κοιτάξει στραβά όταν κάποιες στιγμές δεν προλαβαίνω να το μαζέψω αλλά τουλάχιστον προσπαθώ.

[renik]

livinath και εγώ έτσι περίπου σκεφτόμουν μέχρι πριν κάνω παιδί, όταν απεκτησα και κατάλαβα πλέον πως και αυτός είναι άνθρωπος με δική του προσωπικότητα, απαιτήσεις, νεύρα κτλ έγινα πολύ πιο ελαστική και ανεκτική και με το δικό μου παιδί αλλά και με τα υπόλοιπα....θα κάνεις με το καλό παιδάκι και θα αναθεωρήσεις πολλά από αυτά που τώρα σκέφτεσαι και λες και ο μικρός μου είναι λίγο ζωηρός αλλά και μαζί μου τον πέρνω και παντού πάμε μαζί, από καφετέρια μέχρι για ψώνια στα μαγαζιά μέχρι σε χλιδάτο εστιατόριο, απλά τρέχω συνέχεια από πίσω του, κουβαλάω μια τσάντα με παιχνίδια για να σχολείται και επιλέγω να κάθομαι συνήθως κοντά σε οικογένειες με παιδιά που θα έχουν σίγουρα κατανόηση και υπομονή, άσε που το παιδί θα ασχοληθεί με τα άλλα παιδάκια και θα περάσει πιο ευχάριστα η ώρα για όλους μας.για όλα υπάρχει λύση αρκεί να έχει κάποιος υπομονή και θέληση και σίγουρα αν αποκτήσεις παιδί θα αποκτήσεις και τα δύο θέλοντας και μη

όσο για παιδιά με έντονη προσωπικότητα δανάη μου θεωρώ ότι σιγουρα υπάρχουν, εγώ ήμουν ένα από αυτά και σε πληροφορώ ότι μεγάλωσα σε ένα τέλειο σπίτι με καταπληκτικούς γονείς χωρίς ξύλο και φωνές σε αντίθεση με τον αδερφό μου που ήταν το τέλειο παιδί: αγγελούδι, δεν κουνούσε από εκεί που του έλεγες να κάτσει, καθόλου αντιδραστικός και άλλα τέτοια ονειρεμένα και παρόλες τις προσπάθειες της μανούλας μου εξακολουθώ να είμαι πλέον γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, μάλιστα πολλές φορές μου λέει:αναρωτιέμαι ειλικρινά σε ποιον έχεις μοιάσει!!!μήπως σε έκανα με άλλον και δεν το θυμάμαι?

υπάρχουν βέβαια και περιστατικά που σε βγάζουν από τα ρούχα σου: παιδάκια για παράδειγμα να τρέχουν πανικόβλητα ή να φτύνουν το ένα το άλλο μέσα στο μαγαζί και η μαμά τους να τρώει τα κοψίδια ανενόχλητη, εκεί πέρνεις την κατάσταση στα χέρια σου είτε αγριοκοιτάζοντας τους γονείς, είτε παρακαλόντας τα για λίγη ησυχία είτε στο τέλος με ένα δυνατο "σουυτ" για να το ακούσουν οι γονείς και να αναγκαστούν να επέμβουν.θα μου πεις τώρα γιατί να αναγκαστείς να τα κάνεις όλα αυτά? γιατί δυστυχώς παντού υπάρχουν και γονείς που δεν ανήκουν στην πλειοψηφία που τρέχει συνέχεια πίσω από το παιδί και θεωρούν ότι οποιοσδήποτε χώρος έξω από το σπίτι τους αποτελεί παιδότοπο, για αυτό είμαστε εμείς εκεί για να τους υπενθιμίζουμε ότι δεν είναι έτσι!!

[kiknaki]

Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου από τότε που γέννησα να έχω πάει σε εστιάτοριο τέτοιο που αναφέρεται πιο πάνω όταν έχω και την κόρη μου μαζί. Κι επειδή σπάνια αφήνω τη μικρή μου για να βγώ έξω με το συζύγο προσάρμοζουμε το πρόγραμμα διασκέδασης μας στις απαιτήσεις και τον χαρακτήρα του παιδιού μας.Η Αναστασία είναι ένα παιδί υπερκινητικό με έντονη τη διάθεση να εξερευνήσει το χώρο γύρω της, θέλει συνέχεια καινούρια ερεθίσματα και βαριέται συνήθως το καθιστικό παιχνίδι για πολλή ώρα.

Με τέτοιο χαρακτήρα που έχει το παιδί μου δε θα μπορούσα να πάω σε ένα μέρος που ξέρω οτι πιθανόν να ενοχλήσει τους γύρω της, πιθανόν να χτυπήσει από τον περιορισμένο χώρο ανάμεσα στα τραπέζια αλλά κι επειδή όταν βγαίνουμε έξω δεν μπορώ να είμαι συνέχεια με το άγχος μη προκληθεί κάτι εκ των δύων. Ετσι επιλέγω μέρη που θα μπορέσει να απολαύσει τη βόλτα της χωρίς εμείς να την περίοριζουμε (πάντα μέσα σε πλαίσια άσφάλειας) ξέροντας οτι δεν θα ενοχλήσει κάποιον εκ των γύρω μας έτσι ώστε να απολαύσουμε κι εμείς την οικογενειακή μας έξοδο.

[zouzounitsa79]

livinath...οπως ειπε αλλη μια κοπελα παραπανω ετσι ακριβως σκευτομουνα και εγω πριν κανω παιδι!! εβρισκα απαρεδεκτο τα παιδακια να ενοχλουν τους υπολοιπους σε δημοσιους χωρους. Ελα ομως που γυριζει ο τροχος και εχω μια κορη που εχει μαμουνακια στον ποπό της δεν καθετε με τπτ ισυχη μονο οση ωρα χρειαζετε για να φαει την υπολοιπη ωρα την κυνηγαμε εναλαξ πανω κατω οπου βρισκομαστε...η αποψη μου ειναι οτι δεν ενοχλει, παιδακι ειναι εξερευναει τον χωρο μαδαει κανα λουλουδι αλλα δεν τσιριζει ουτε κλοτσαει κλπ...προσπαθω να γινομαστε οσο λιγοτερο ενοχλητικοι γινεται...αλλα δε νομιζω να ενοχλει ενα παιδακι που τριγυρναει και επεξεργαζεται, εμενα τουλαχιστον δεν με ενοχλουν τα ξενα παιδακια και ουτε κατακρινω κανενα γονεα αν καποιο ειναι πιο ζωηρο...απλα συμπασχω κατα καποιον τροπο.

Κατακρινω ομως ακομα τους αδιαφορους γονεις...οπως ειπαν και πολλες κοπελες παραπανω, δεν μπορεις να εχεις ενα παιδι παρατημενο σε ενα δημοσιο χωρο και εσυ να εισαι στον κοσμο σου, αυτο με εξοργιζει

Επειδη ζω απο κοντα παιδακι που μεγαλωνει με την απολυτη αδιαφορια και απο τους δυο γονεις του, του οποιου η συμπεριφορα ειναι απεριγραπτη...υπαρχουν φορες που βγαινω απο τα ρουχα μου, νευριαζω την μαλωνω κλπ, αλλα παλι σκευτομαι οτι τα παιδακια δεν φταινε...εδω συμφωνω μαζι σου οτι φταιει ο γονεας!!απο τη μια το λυπαμαι και απο την αλλη σκευτομαι τι φτεω εγω που η αλλη ειναι αναισθητη και δεν δινει την πρεπουσα σημασια στο παιδι της, και στην τελικη αν δεν εισαι διατεθημενος να μεγαλωσεις παιδια ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ!!!Ειναι δυνατον να εχεις παιδι που απο τα 2,5 που το γνωρισα εγω , να κοιμασαι σαν γουρουνα και να ξυπνας 12-1 το μεσσημερι ενω δεν δουλευεις...αλλα ακομα και να δουλευεις, αφηνεις ενα μωρο ολομοναχο??2 το μεσσημερι να μην εχεις μαγειρεψει να φαει το παιδι γιατι πινεις καφε?? Ακραιες καταστασεις αλλα συμβαινουν δυστηχως.

Αυτο ομως δεν αντιπροσοπευει την πλοιοψηφια των γονεων που προσπαθουν για το καλυτερο...καλυτερα ενα παιδακι να ειναι λιγο ζωηρο παρα να το βλεπεις να καθεται σε μια καρεκλα επειδη φοβαται να κατεβει.

Θα μπορουσα να γραφω μεχρι αυριο

Καλη μερα να εχουμε

[mata]

Στις περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρθηκαν από τα κορίτσια και αφορούν τα δικά τους παιδιά, νομίζω ότι είναι οι απόλυτα φυσιολογικές και ότι όλοι μας είμαστε ανεκτικοί σε τέτοιου είδους. Όπως το να τριγυρίζει ένα παιδί εξερευνώντας το χώρο ή να κάνει οτιδήποτε άλλο που να μην κρατάει ώρα και να είναι κάτι στιγμιαίο, ακόμα και μια στιγμαία αρνητική συμπεριφορά. Αυτά τα ανεχόμαστε και ως γονείς που είμαστε αλλά και ως άνθρωποι. Τις ακραίες συμπεροφορές δεν νομίζω ότι μπορούμε να τις δεχτούμε, αν δεν μας αρέσουν και μας ενοχλούν, ούτε ως άνθρωποι αλλά ούτε και ως γονείς.

[Lucie]

Όλα σχετικά είναι.Σίγουρα όταν αποκτάμε παιδάκι γινόμαστε πιο ανεκτικοί,όμως αρκετοί γονείς είναι εντελώς αδιάφοροι για το παιδί τους και για τη συμπεριφορά του και έχουν την απαίτηση και από τους άλλους να κάνουν το ίδιο.Και το 'ακαταμάχητο' επιχείρημά τους είναι 'δεν έχεις παιδιά'.Ε λοιπόν τώρα έχω ένα κοριτσάκι 21 μηνών και αρκετά ζωηρό το οποίο όμως δεν αφήνω ανεξέλεγκτο και προσπαθώ όσο γίνεται και όσο καταλαβαίνει-μια χαρά μπορώ να πω-να τη συγκρατώ.Τι εννοώ:εχθές στο σμ ενώ περιμέναμε τη σειρά μας στα τυριά η μικρή άρχισε να ορύεται μαμα μιαμ.....προτίμησα να χάσω τη σειρά μου,να την τραβήξω στην άκρη,να της εξηγήσω και να την ηρεμήσω παρά να την αφήσω να ουρλιάζει.Επίσης το προηγούμενο Σάββατο που ήταν πολύ νευρική προτίμησαμε να την πάμε βόλτα στις κούνιες και μετά να παραγγείλουμε κάτι στο σπίτι παρά να βγούμε για φαγητό ξέροντας ότι ήταν πιθανό να μας δημιουργήσει πρόβλημα.Έχω δει περιπτώσεις με γονείς που έχουν μεγαλύτερα παιδια οι οποίοι σε επισκέψεις αδιαφορούν αν αυτά ρημάξουν το σπίτι του άλλου,της μαμάς μου γέμισαν το μπάνιο λάσπη και κοπριά από τον κήπο και οι γονείς δεν έδιναν καμιά σημασία γιατί λέει τα μεγαλώνουν ελεύθερα.....ή ακόμα χειρότερα να βρίζουν,να φτύνουν και οι γονείς να καμαρώνουν....Και επειδή είμαι και εκπαιδευτικός αυτά τα παιδάκια μετά εκδηλώνουν την ίδια συμπεριφορά και στο σχολείο και οι γονείς επιμένουν να θεωρούν υποχρέωση των άλλων να υπομένουν το βλαστάρι τους που δε φρόντισαν να του μάθουν στοιχειώδη συμπεριφορά.Αλλά το μέτρο έχει μάλλον χαθεί από τη ζωή μας.

[voula2]

Δεν νομίζω να άνοιγε ένα ολόκληρο τόπικ η livinath με αφορμή ένα παιδί που συνάντησε κάπου και ήταν αυτιστικό

.

 

mata κανένα τέτοιο παιδί δεν φοράει ταμπέλα που να δηλώνει το πρόβλημα αλλά ούτε υπάρχουν εμφανή χαρακτηριστικά πολλές φορες πλην της υπερκινμητικότητας και της απωλειας επικοινωνίας. Αυτά μως δεν μπορείς να τα δεις εσύ.

 

 

Ανεχόμαστε τους ανθρώπους και τη διαφορετικότητα του χαρακτήρα τους για να συνυπάρχουμε

Δεν ανέχομαι όμως να βγώ για ένα καφέ ή μια ταβέρνα ή ένα εστιατόριο, ένα παιδί να κλαίει ασταμάτητα για ώρα,η να τσιρίζει επίσης για ώρα, η μάνα να το μαλώνει και να τσιρίζει υστερικά κι εκείνη, ρίχνοντας και όποτε της τη δίνει και από καμιά σφαλιάρα για να εκτονωθεί η ίδια, το παιδί να κλαίει περισσότερο, εγώ να μην μπορώ να πώ κουβέντα και στο τέλος να γυρίζω με τα νεύρα κρόσια και μια έξοδο που καλύτερα να μην την είχα κάνει ποτέ.

 

το περιβάλλον δεν το αλλάζεις, εσύ καλείσαι να προσαρμοστείς σε αυτό σου αρέσει - δεν σου αρέσει. Αυτό είναι ανοχή και συνύπαρξη. Αν δεν μπορείς να ανεχτείς περιπτώσεις σαν αυτές που αναφέρεις και που απαντώνται κάθε μέρα παντού, τότε μήν βγαίνεις από το σπίτι σου. Το περιβάλλον δεν είναι υποχρεωμένο να αλλάξει για να προσαρμοστεί στα δικά σου δεδομένα.

 

Ούτε και χαρακτηρίζομαι υπομονετική ή ανεκτική όταν καλούμε να ανεχτώ την οποιαδήποτε συμπεριφορά των παιδιών όλου του κόσμου.

 

 

και όμως αυτό θα ήσουν...

 

Και δεν μπορώ να καταλάβει πρός τί η αναφορά της κοινωνικότητας με το να αναγκαστεί κάποιος να δείξει αναισθησία σε κάτι που τον δυσφορεί και μάλιστα όταν δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟΣ!!!!!!

 

ο λόγος είναι η συνύπαρξη, αλλιώς πάρε ένα όπλο και βάρα σε οποιονδήποτε σου προκαλεί δυσφορία, ενήλικα ή παιδί, και περίμενε να έρθει ο κόσμος στα μέτρα σου.

 

Πολύ λυπάμαι για τέτοιες ολοκληρωτικές τοποθετήσεις

[voula2]

 

 

Και επειδή δεν εχω εμπειρία απο δική μου οικογένεια ακόμα δεν σημαίνει ότι δεν ξέρω 'τι είναι το όριο'

 

τα όρια στα παιδιά πρέπει να μπαίνουν συμφωνώ αλλά δεν τίθενται μέσα σε μία μέρα. Εϊναι μία μακρά σε χρόνο διαδικασία που αποκαλείται "εκμάθηση" ή "διαπαιδαγώγηση". Ο αφορισμός "οι γονείς δεν θέτουν όρια" είναι απόλυτος και άνευ αντικειμένου για όσους είναι πια γονείς.

 

 

Και κάτι ακόμα, δεν υπάρχουν παιδιά που γράφει το DNA τους ότι έχουν έντονη προσωπικότητα.

 

και όμως είναι...ακριβώς όπως το λες: στο DNA τους...

[sofia_nefeli]

βουλα μου αυτα που λες ειναι πως να το πω χωρις να με παρεξηγησεις? ακραια?απολυτα?

οχι καναμε παιδια και νομιζουμε οτι οοολοι πρεπει να μας ανεχτουν! γιατι αυτα τα παιδια μεγαλωνουν και γινονται ενηλικες και νομιζουν οτι πρεπει ολος ο κοσμος να τους ανεχεται. γιατι τα παιδια διχως ορια μεγαλωνουν και γινονται διαταραγμενες προσωπικοτητες.

γιατι ειναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ευθυνη το ανυπακαουο παιδι σου ειτε το θελεις ειτε οχι. δεν ειμαι κοινωνικοποιημενη οταν θα ανεχτω εναν ηλιθιο και πολλα αλλα κοσμιτικα γονεα. αυτος εχει το προβλημα. θεωρω θρασος την αποψη οτι αν δε σου αρεσει να φυγεις? ωπα που πας? τι νομιζεις εκανες παιδι και κατι εγινε? οοοολοι εχουμε η θα εχουμε παιδια αλλα δε θελουμε να ειμαστε το κεντρο του συμπαντος!

με οσα λεω δεν υποννοω οτι εσυ εισαι αυτη η μανα απλα εσυ υπερασπιζεις αυτη την αποψη. το ξερω οτι εγινα λιγο αποτομη απλα δε μου αρεσουν τα ακρα...

[voula2]

βουλα μου αυτα που λες ειναι πως να το πω χωρις να με παρεξηγησεις? ακραια?απολυτα?

οχι καναμε παιδια και νομιζουμε οτι οοολοι πρεπει να μας ανεχτουν! γιατι αυτα τα παιδια μεγαλωνουν και γινονται ενηλικες και νομιζουν οτι πρεπει ολος ο κοσμος να τους ανεχεται. γιατι τα παιδια διχως ορια μεγαλωνουν και γινονται διαταραγμενες προσωπικοτητες.

γιατι ειναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ευθυνη το ανυπακαουο παιδι σου ειτε το θελεις ειτε οχι. δεν ειμαι κοινωνικοποιημενη οταν θα ανεχτω εναν ηλιθιο και πολλα αλλα κοσμιτικα γονεα. αυτος εχει το προβλημα. θεωρω θρασος την αποψη οτι αν δε σου αρεσει να φυγεις? ωπα που πας? τι νομιζεις εκανες παιδι και κατι εγινε? οοοολοι εχουμε η θα εχουμε παιδια αλλα δε θελουμε να ειμαστε το κεντρο του συμπαντος!

με οσα λεω δεν υποννοω οτι εσυ εισαι αυτη η μανα απλα εσυ υπερασπιζεις αυτη την αποψη. το ξερω οτι εγινα λιγο αποτομη απλα δε μου αρεσουν τα ακρα...

 

το θέμα για τα όρια το ανέφερα παραπάνω. Ξαναδιάβασέ το αν νόμίζεις ότι είμαι ακραία.

 

επίσης δεν καταλαβαίνω καθόλου το μήνυμά σου και από που προκύπτει ότι όσα αναφέρεις σχετίζονται με μένα.

 

Αυτό που υπογραμμίζω είναι αυτό που είπε και η Χαρά. Δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε να έχουμε συνολική γνώμη για τους άλλους από κάποια τυχαία στιγμή. Επίσης, ότι αν θέλουμε να πάμε κάπου ήσυχα με το ταίρι μας, τότε δεν διαλέγουμε μέρη με παιδιά όπου μπορούν διαρ\δραματιστούν στιγμές σαν την προαναφερθείσα.

Μόλις μπει το παιδί σου στα terrible twos τότε θα καταλάβεις τι θα πει ανυπάκουο παιδί και πόση είναι η ευθύνη σου.

 

Επίσης για να χαρακτηρίζεις εμένα ακραία και απόλυτη, το ίδιο θα πρέπει να πεις και για την συντάξασα του ποστ αφού η ίδια δήλωσε την ντροπή της για τον τρόπο που αντέδρασε.

 

γιατι τα παιδια διχως ορια μεγαλωνουν και γινονται διαταραγμενες προσωπικοτητες

 

αυτό είναι το απόλυτο και βρίσκεται στα δικά σου λόγια.

[/u]

[mata]

Δηλαδή για να καταλάβω Voula 2 λυπάσαι για την τοποθέτηση μου ώς προς τί; Ότι δεν ανέχομαι να πάω κάπου και να ακούω ένα παιδί να τσιρίζει επί μία ώρα, ή όπως αναφέρθηκε να το βλέπω να κλοτσάει όποιον τύχει μπροστά του, ή να φτύνει ή να κάνει οτιδήποτε άλλο του κατέβει; Είπα και διευκρίνησα ότι δεν έχω πρόβλημα με τις περιπτώσεις οι οποίες είναι ανθρώπινες και διαρκούν στιγμαία στα παιδιά όπως ένα ξαφνικό κλάμμα που κρατάει 5 ή 10 λεπτά ή ακόμα και λίγο παραπάνω. Η ακόμα και μια τσιρίδα ή μια άλλη αταξία. Αυτά είναι φυσιολογικά, είναι μέσα στο πρόγραμμα και τα έκανε και το δικό μου παιδί κάποιες στιγμές. Δεν είμαι μυγιάγγικτη.

Τα ακραία όχι δεν τα ανέχομαι. Δεν είμαι τέλεια μάνα ούτε το παιδί μου το τέλειο παιδί. Αλλά έχω μάθει ότι όλα τα πράγματα έχουν κάποιο όριο.

Δεν κατακρίνω τους γονείς που έχουν παιδιά που κάνουν ακραία πράγματα και οι ίδιοι αδυνατούν να βρούν λύση.

Κάποιοι δεν ξέρουν πώς να φερθούν και αυτό για μένα είναι κάτι που δεν τους κάνει πάντα κακούς γονείς.

 

το περιβάλλον δεν το αλλάζεις, εσύ καλείσαι να προσαρμοστείς σε αυτό σου αρέσει - δεν σου αρέσει. Αυτό είναι ανοχή και συνύπαρξη. Αν δεν μπορείς να ανεχτείς περιπτώσεις σαν αυτές που αναφέρεις και που απαντώνται κάθε μέρα παντού, τότε μήν βγαίνεις από το σπίτι σου. Το περιβάλλον δεν είναι υποχρεωμένο να αλλάξει για να προσαρμοστεί στα δικά σου δεδομένα.

 

Ααααααααααααα για να καταλάβω δηλαδή!!!!Θα κάτσω εγώ στο σπίτι μου, που δεν ενοχλώ κανέναν και δεν θα πάω σε μια καφετέρια ή ένα εστιατόριο που είναι χώρος ως επί το πλείστον μεγάλων ανθρώπων για να απολαύσει ανενόχλητη η μάνα το καφεδάκι ή το ποτό με το παιδί που θέλει να σηκώσει τον κόσμο στο πόδι. Και μάλλον έτσι όπως το λές, δεν θα πρέπει να κάτσω μόνο εγώ στο σπίτι, αλλά και όλοι όποιοι ενοχλούνται στην καφετέρια και ο σερβιτόρος που μπορεί να του έχει κάνει τη ζωή δύσκολη και μάλλον όλος ο κόσμος για να μείνει εκεί η μάνα, η παρέα της και το παιδί να δρα ανενόχλητο!!!!!!!

Βρε τί ωραία που τα λές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και με το ίδιο σκεπτικό τότε, να φεύγουν από τις πολυκατοικίες και να γίνονται μηνύσεις όχι σ'αυτούς που κάνουν τη φασαρία ώρες ακατάλληλες και πολλά άλλα ακραία, αλλά σ'αυτούς που ενοχλούνται. Γιατί σύμφωνα με τα λεγόμενα σου, αυτοί που ενοχλούνται πρέπει να φεύγουν και όχι αυτοί που ενοχλούν τους υπόλοιπους!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτό τότε δεν είναι ανεκτικότητα είναι καταπίεση των απλών δικαιωμάτων ενός ανθρώπου. ¨Οπως το να θέλει να πιεί τον καφέ του ή να φάει το φαγητό του ή και να γιορτάσει μια σημαντική στιγμή!

Σύμφωνα με τους νόμους της ζούγκλας.....μάλλον έχεις δίκιο ότι ο ισχυρότερος και ο πιο φασαριόζος υπερισχύει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Μόνο όμως με τους νόμους της ζούγκλας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[voula2]

δεν θα ασχοληθώ απαντώντας σου.

Το μήνυμά σου χαρακτηρίζεται από μόνο του.

[sofia_nefeli]

ακριβως το αντιθετο ειπα!! οτι ΔΕΝ συσχετιζω τους γονεις αυτους με εσενα! απλα εσυ υπερασπιζεις αυτη την αποψη!

και εγω πηγα χθες στο σουπερ μαρκετ και ηταν ενα παιδακι που τσιριζε συνεχεια. οταν ο αντρας μου το κακολογησε του ειπα να μην μιλαει γιατι οοοολα τα παιδακια περνανε απο αυτη τη φαση. και οταν θα του συμβει και αυτουνου τοτε να δουμε τι θα λεει. που θα εχει να αντιμετωπισει και τα επικριτικα βλεμματα των αλλων και δε θα ξερει τι να κανει!

δεν ειναι ακραιο αυτο που ειπα! τα ορια χρειαζονται. ειναι απαραιτητα για να μεγαλωσει ενα παιδι. νοιωθει ασφαλεια οταν ξερει μεχρι που το παιρνει. διαφορετικα συνεχεια προσπαθει να βρει τα ορια γιατι μεσα του ξερει οτι καποτε πρεπει να σταματησει. αν ο γονιος λοιπον το αφησει ανεξελεγκτο μπορεις να σκεφτεις τη συνεχεια?

η κοινωνικοποιηση στην οποια αναφερθηκες ξερεις τι χρειαζεται? ΟΡΙΑ. να ξερει ο καθενας τα ορια του και να μην τα ξεπερνα. αυτο ειναι κοινωνικοποιηση. η ανοχη ειναι κατι τελειως ασχετο.

[mata]

δεν θα ασχοληθώ απαντώντας σου.

Το μήνυμά σου χαρακτηρίζεται από μόνο του.

 

Εγώ ασχολήθηκα γιατί μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση οι απόλυτες και χωρίς ίχνος δημοκρατικές απόψεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σου υπόσχομαι όμως ότι θα βάλω μια ταινία που έχω στο σπίτι με τον Ταρζάν για να προσπαθήσω να συμμεριστώ τις απόψεις σου!!!!!!!!!!!!!!!!

[voula2]

sofia_nefeli καλα τα λες με την σημείωση ότι κοινωνικοποίηση και ανοχή πάνε μαζί χερι - χέρι. Δεν είναι ασχετα όπως νομίζεις.

[sofia_nefeli]

και θα συμφωνησω με τη mata. δε μπορω να καταλαβω τι εννοεις με το μηνυμα σου τα λεει ολα. το μηνυμα της το βρισκω λογικοτατο!

[voula2]

δεν θα ασχοληθώ απαντώντας σου.

Το μήνυμά σου χαρακτηρίζεται από μόνο του.

 

Εγώ ασχολήθηκα γιατί μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση οι απόλυτες και χωρίς ίχνος δημοκρατικές απόψεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σου υπόσχομαι όμως ότι θα βάλω μια ταινία που έχω στο σπίτι με τον Ταρζάν για να προσπαθήσω να συμμεριστώ τις απόψεις σου!!!!!!!!!!!!!!!!

 

η υπογραφή σου πάντως δεν έχει σχεση με αυτό που παρουσιάζεις.

Και να λείπουν οι χαρακτηρισμοί προς το πρόσωπό μου όπως και έκανα και εγώ για σένα. Τα μηνύματά σου τα λένε όλα από μόνα τους.

[sofia_nefeli]

οκ φευγω δε μου αρεσουν καθολου καποιες δημοσιευσεις!

καλη συνεχεια...

[mata]

Voula2, δεν μιλησα για το πρόσωπο σου!!!!!!!!!!Για τις απόψεις σου μίλησα!!!!!!!!!!!!!Έχει διαφορά μια που είμαστε σε φόρουμ και έχω το δικαίωμα από τη στιγμή που τις εξέθεσσες να μπορώ να τις κρίνω!!!!!!!!!!!!!!

Αν δεν θέλεις να κρίνεσαι μπορείς και να μην γράφεις!!!!!!!!!!!!!!

 

Όσο για την υπογραφή μου αναφέρεται στο νόημα της ζωής που βλέπουμε μέσα από τα παιδιά. Δεν λέει για το νόημα της ζωής που βλέπουμε μέσα από ακραίες απαράδεκτες πράξεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[hara]

sofia_nefeli καλα τα λες με την σημείωση ότι κοινωνικοποίηση και ανοχή πάνε μαζί χερι - χέρι. Δεν είναι ασχετα όπως νομίζεις.

 

Αυτό ακριβώς!

 

Τα όριά μας στενεύουν όταν κοιτούμε μόνο τον εαυτό μας, τότε και μόνο τότε δεν καταλαβαίνουμε, δεν κατανοούμε το "διαφορετικό".

 

Η voula2 δεν εννοούσε σαφώς ότι καλό είναι να φεύγουν όσοι δεν αντέχουν τη φασαρία....αυτά είναι ατυχή συμπεράσματα, απλά τόνισε τί οφείλει να κάνει ο κάθε ένας απο μάς...ατομικά.

 

Αυτά τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν συνεχίζουν να μου φαίνονται ακραία και ομολογώ και ώς ελεύθερη δεν θυμάμαι να με έχουν τόοοσο ενοχλήσει οικογένειες με παιδιά σε καφετέριες.

 

Και απορώ για κάτι ακόμα......που συντάσσεστε οι περισσότερες (όντας γονείς κιόλας) με την εύκολη κατάκριση και καταδίκη των γονιών ενός παιδιού που ίσως τυχαία το δείτε σε "κακή" φάση!

 

Εγώ συνεχίζω να τονίζω το παραπάνω!

 

Δεν διαφωνώ με το να μπούν όρια στα παιδιά....κάθε άλλο μάλιστα....αλλά διαφωνώ με τον τίτλο του post "Πυροβολήστε τους γονείς"!

 

Αυτό δηλαδή, σαν γονείς που είστε (σε φόρουμ με γονείς δεν είμαι;;...λάθος κάνω;; ), δεν σας φάνηκε φασιστικό και απόλυτο;;;

 

Προσωπικά με έκανε να αισθανθώ πολύ άσχημα!!

[elin]

Mata, πιστεύω πως έχεις θίξει το θέμα με μεγάλη ευαισθησία, κρατώντας τις ισορροπίες ανάμεσα στους γονείς με το εκάστοτε άτακτο υπέρ το δέον παιδάκι και τους λοιπούς θαμώνες.

 

Έχω βρεθεί αντιμέτωπη με τις ακραίες καταστάσεις που περιγράφεις, αναφορικά με τις αντιδράσεις παιδιού και γονέων και συμφωνώ ότι μετά την πρώτη ώρα συνεχούς τσιρίδας από το παιδί και αδιαφορίας από τους γονείς (ή και τσιρίδας από τους γονείς ταυτόχρονα), η κατάσταση κάθε άλλο παρά ειδυλλιακή είναι.

 

Για να μην ανακυκλώνω τα ίδια με τα λεγόμενά σου, να πω απλώς ότι ότι ήμουν παρούσα σε ανάλογη περίπτωση, σε ρόλο...guest!Πρωταγωνιστής το ανηψάκι μου, το οποίο, όντας μοναχοπαίδι και καλομαθημένο, όταν διαισθάνεται ότι δεν έχει προσοχή πάνω του ή βαρεθεί, κάνει τρελά πράγματα, όπως:ουρλιάζει, ουρλιάζει, ουρλιάζει παρατεταμένα, σπάει πράγματα, πετάει τα μαχαιροπήρουνά του κάτω, σκίζει την εφημερίδα του πατέρα του...Ανέφερα ότι ουρλιάζει σε απίστευτα ντεσιμπέλ?

 

Βέβαια ο σερβιτόρος ήταν πολύ ευγενικός και προσπαθούσε να το απασχολήσει, συστάσεις από τους γονείς του έγιναν σε ήπιο τόνο, προσπάθησαν να το απασχολήσουν κ εκείνοι, αλλά...εις μάτην. Το αποτέλεσμα;Φύγαμε, καθότι υπήρχε ευαισθησία τόσο για τους λοιπούς θαμώνες, όσο και για το παιδί βέβαια, το οποίο προφανώς δεν περνούσε καλά.

 

Το θέμα όμως, δεν είναι αν οι γονείς θα καταφέρουν να το πειθαρχήσουν με φωνές εκείνη τη στιγμή, αλλά αν υπάρχει απασχόληση για το παιδί όπως παιχνίδι κλπ-κλπ, όπως και τι 'προεργασία' έχει γίνει, καθώς και τι παραδείγματα έχει το παιδί στο σπίτι. Δλδ, η αδιαφορία κατά την άποψή μου δεν είναι αν θα ασχοληθούμε μόνο ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή με το...ταλιμπανάκι μας, αλλά πόσο έχουμε ασχοληθεί από πριν.

 

Φυσικά δεν εννοώ ότι ένα παιδί πρέπει να μετατραπεί σε παιδί-έπιπλο . Τα παιδάκια είναι χαρά και ζωή, οπότε είναι λογικό και θεμιτό να είναι δραστήρια.

 

Να πω ότι δεν ρίχνω ευθύνη αποκλειστικά στους γονείς, ή αποκλειστικά στα παιδιά. Άλλωστε, όπως είπε κ ο Piaget, ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα ενός ανθρώπου διαμορφώνονται βάσει τόσο της κληρονομικότητας, όσο και του περιβάλλοντος.

 

Κλείνοντας, θεωρώ, όπως κ συ και αρκετές άλλες γράφουσες, ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρχει υπομονή, ανεκτικότητα, αλλά και όρια και μέτρο.

[voula2]

 

δεν σας φάνηκε φασιστικό και απόλυτο;;;

 

Προσωπικά με έκανε να αισθανθώ πολύ άσχημα!!

 

και πολύ δημοκρατικό...

[mata]

Κλείνοντας, θεωρώ, όπως κ συ και αρκετές άλλες γράφουσες, ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρχει υπομονή, ανεκτικότητα, αλλά και όρια και μέτρο.

 

Με κάλυψες σε όλα και ακόμα περισσότερο σ'αυτό!!!

[Μαριλίνα]

Καλημέρα!

Οφείλω να ομολογήσω ότι από όταν έγινα μαμά ανέχομαι περισσότερο τα παιδιά από ότι παλαιότερα.

Από την άλλη, με τον ίδιο τρόπο που ενοχλούν τα παιδιά, ενοχλούν και διάφοροι πιο μεγάλοι: π.χ. όταν χτυπάει το τηλέφωνο με τις ώρες και δεν το σηκώνουν, όταν μιλάνε με τον διπλανό τους ή στο κινητό και υψώνουν τον τόνο της φωνής, ακόμα και όταν τρώνε και κάνουν θόρυβο. Το τσιγάρο είναι επίσης μία περίπτωση.

το παιδί μου, λοιπόν, θα το πάρω μαζί. Δεν θα το αφήσω μόνο του να περιφέρεται, δεν θα του επιτρέψω να πλησιάσει ανθρώπους και να τους ενοχλήσει ή να μπει στο δρόμο του γκαρσονιού.

Από την άλλη, δεν θα μεγαλώσω ένα κακομαθημένο, ούτε θα του κάνω το χατήρι για να μην βάλει τα κλάματα. Ας τα βάλει για όση ώρα θέλει. Άλλωστε εκεί πατάει κι αυτό.

Τα εστιατόρια είναι δημόσιοι χώροι κι αυτά και όποιος θέλει την πλήρη ησυχία του να μείνει στο σπίτι του ή να νοικιάσει χώρο πριβέ.

Δε νοούμαι να ενοχλεί το παιδί μου όποιον κάθεται δίπλα, όπως δεν νοούμαι να του στερήσω τη χαρά να τρέξει - χωρίς να ενοχλεί - γιατί σε κάποιους δεν αρέσει το θέαμα.

Επίσης, να τονίσω ότι έχει τύχει γκαρσόνι να μου αναποδογυρίσει το πιάτο μου στα ρούχα μου και να μου ζητήσει και το λόγο, έχει τύχει ο από πίσω να σηκώνεται και να με χτυπήσει, έχει τύχει ο άνθρωπος που περνάει να με πατήσει. όλα αυτά κατά λάθος. Δηλαδή, αυτοί δικαιολογούνται γιατί είναι μεγάλοι, αλλά αν το παιδί μου σπάσει κάτι κατά λάθος είναι για τον Ηρώδη;

Για ξανασκεφτείτε το...