Ενοχλητικά παιδάκια - Πυροβολήστε τους γονείς!!

[livinath]

Ντροπή μου, το ξέρω αλλά το έχω σκεφτεί πολλάκις!!! Την ιδέα για το post μου την έδωσε το post για τα ρομαντικά εστιατόρια, το οποίο στην πορεία του άλλαξε θεματολογία (από τα ψητά σχάρας στα ψητά παιδάκια με μήλο στο στόμα !!). Καταρχήν θα πώ ότι είμαι υπέρ των συστάσεων των εστιατορίων (ιδιαιτέρως των ακριβών!!) προς τους γονείς να μη φέρνουν τα παιδιά τους και θα εξηγήσω τους λόγους παρακάτω.

 

Τα εστιατόρια, όπως πολλή σωστά έθιξε φίλη συμφοροουμίτησσα (πως το έγραψα αυτό, ούτε να το προφέρω δεν μπορω!) είναι εταιρείες ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ χαρακτήρα και όχι παιδικοί σταθμοί ή παιδότοποι (αν και αυτοί σκοπό έχουν πρώτα το κέρδος αλλά target group τα παιδιά). Ως εκ τούτου και εφόσον δεν πρόκειται για οικογενειακή ταβέρνα "Η ωραία Ελένη, Μαρία κλπ" πολύ καλά κάνουν και κάνουν τη σύσταση, διότι 1ον αυτός που τα σκάει (150€ και 200€ για ένα γεύμα για δύο άτομα) έχει κάθε δικαίωμα να απολαύσει το γεύμα/δείπνο του ανενόχλητος (ακόμα και από το τσιγάρο του διπλανού!! ζητάτε τραπέζι μη καπνιζόντων, στα καλά εστιατόρια είναι, ως επί το πλείστον, διαχωρισμένοι σωστά οι χώροι). Φυσικά το ίδιο δικαίωμα έχει κάποιος ακόμα κι όταν καταβάλλει λιγότερα αλλά δυστηχώς ζούμε στην χώρα του όσα πληρώνεις παίρνεις. 2ον όπως πάλι γράφτηκε, υπάρχουν πολλοί γονείς οι οποίοι ορμώμενοι από κάποιο σαδιστικό ένστικτο αφήνουν τα παιδάκια τους ελεύθερα να "εκφραστούν". Όπου "εκφραστούν" βάλτε: ουρλιάξουν μέσα στα αφτιά των υπολοίπων θαμώνων (το έχω ζήσει αυτό!), σύρουν καρέκλες σ'όλο το μαγαζί (και αυτό!), κλωτσήσουν το γκαρσόνι (αν πω "και αυτό" θα θεωρηθώ γραφική; και γενικώς ενοχλήσουν τους πάντες ΕΚΤΟΣ φυσικά από τους γονείς τους. Οι γονείς συνήθως καμαρώνουν ή βγάζουν λόγο σαν άλλοι Φροϋντ "έγω δεν θα δημιουργήσω ψυχικά τραύματα στο παιδί μου περιορίζοντας το!!" .

 

Συμφωνώ, δεν ακούγεται ωραίο, αλλά είναι πολλές φορές απαραίτητο. Άλλωστε δεν είναι καλύτερα να γνωρίζεις εκ των προτέρων την πολιτική του καταστήματος σε σχέση με τα παιδιά και να το απορρίπτεις ή όχι; Μιλάμε άλλωστε για μια ελεύθερη αγορά. Τα συγκεκριμένα εστιατόρια έχουν target group ανθρώπους που θέλουν την ησυχία τους. Δεν απευθύνονται σε οικογένειες. Αντιστοίχως λοιπόν και όποιος νομίζει ότι θίγεται μπορεί να μην πάει. Υπάρχουν πολλά kids friendly εστιατόρια στην Ελλάδα, τα περισσότερα είναι. Είπαμε, είναι ελεύθερη η αγορά.

 

Όσων αφορούν τα ξενοδοχεία, ίσως είναι πιο ακραίο αλλά και πάλι υπάρχει λύση. Μην πάτε σε αυτά. Υπάρχουν άλλοι που θα πάνε για αυτό και μόνο το γεγονός. Το ότι συστήνουν στους γονείς να μην φέρνουν παιδιά.

 

Τέλος, για να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία, θα πω ότι υπάρχουν γονείς που μου έχουν ξυπνήσει αρχέγονα και δολοφονικά πολλές φορές ένστικτα. Για τους ίδιους, όχι για τα παιδιά τους. Έχω δει 3χρονο να σέρνει καρέκλα ουρλιάζοντας καθόλη τη διάρκεια του δείπνου(περί τις 2 ώρες), σε εστιατόριο μεγάλου ξενοδοχείου και να την κοπανάει πάνω σε ανθρώπους που προσπαθούσαν να φάνε και οι γονείς να μου λένε με ύφος περισπούδαστο "ξέρεις ότι αν περιορίζεις τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία αργότερα αποκτούν προβληματική συμπεριφορά;". Αναρωτήθηκα αν μπορούσε να γίνει χειρότερα ή μήπως περιόριζαν και τους αδελφούς Παλαιοκώστα, αλλά δεν είπα τίποτα.

 

Έχω δει παιδάκι (περίπου 5 ετών) να κλωτσάει σερβιτόρο γιατί του είπε να πάει να παίξει λίγο πιο εκεί κι όχι μπροστά στην είσοδο της κουζίνας γιατί μπορεί να χτυπήσει και τη μαμά να ενοχλείται γιατί τι να κάνει και το κακόμοιρο το παιδάκι που να πάει;; Άμα του ερχόταν κανένας δίσκος στο κεφάλι να δω τι θα έλεγε...

 

Και τέλος, μανούλα μικρού κακομαθημένου με πλησιάζει σε ταβέρνα και μου ζητά να αλλάξω θέση. Να κάτσω λέει αν μπορώ στο τραπέζι τους. Απόρησα και ρώτησα η γυναίκα να μάθω για ποιο λόγο. "Να, ο μικρός μας δεν τρώει αν δεν έρθετε να καθήσετε στο τραπέζι μαζί μας. Αν θέλετε - γυρνώντας προς τον σύζυγό μου - μπορείτε να έρθετε κι εσείς!". Προς στιγμήν έψαξα κλεφτά για την κρυφή κάμερα, νόμιζα πως μου έκαναν φάρσα. Μετά συνειδητοποίησα πως η κατά τα άλλα ευγενέστατη αλλά ΠΑΡΑΛΟΓΗ κυρία, σοβαρολογούσε. Της είπα, φυσικά, πως δεν μπορούσα και έμεινε αναύδη. "Μα για λίγο θα είναι!". Είχε θράσσος η κυρία. Αναγκάστηκα να της πω πως βρίσκομαι εκεί για να γευματίσω ύσυχα με τον συζυγό μου και πως δε ήθελα να ασχοληθώ με τίποτα και κανέναν άλλο. Κάτι συνέχισε να πεί αλλά την έκοψα και της είπα να μην με αναγκάσει να φωνάξω το γκαρσόνι και να διαμαρτυρηθώ. Νευρίασε, μου γύρισε την πλάτη και έφυγε. Μετά από λίγο έφυγαν οικογενειακώς. Και στεναχωρήθηκα....!!!

 

Η αδιαφορία αυτών των ανθρώπων εστιάζεται πρώτα στα παιδιά τους. Είτε αφήνεις το 2χρονο να παίζει με μαχαίρια είτε το αφήνεις να αλωνίζει βασανίζοντας αλλούς (ενήλικες ή παιδάκια) η αδιαφορία είναι προς το παιδί όπου, ορισμένες φορές, έχει και αντίκτυπο στους άλλους.

 

Και κάτι ακόμα. Οι σερβιτόροι είναι εργαζόμενοι. Και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν, όπως όλοι οι εργαζόμενοι, σωστά τη δουλειά τους και όχι να κάνουν τον αίλουρο για να αποφύγουν να πέσουν πάνω σε παιδάκια. Στο κάτω κάτω για την ασφάλεια τους έπρεπε να φροντίζουν οι γονείς, σωστά;

 

Αυτά. Πολύ θα ήθελα να διαβάσω κι άλλες απόψεις.

 

Υ.Γ. Ελπίζω να μην με θεωρήτε πολύ bitch. Δεν είμαι. Τον περισσότερο καιρό...!

[hara]

Δυστυχώς.....πολύ λυπήθηκα με τα γραφόμενά σου!

Θεωρώ τραβηγμένα τα παραδείγματα που έφερες!

Μου έχει συμβεί επειδή έχω παιδιά να μην με αφήσουν να μπώ σε κατάστημα, να μην μου νοικιάζουν σπίτι, και άλλα.....!

Και αισθάνθηκα πολύ άσχημα!!

 

Επίσης επειδή δεν καπνίζω έχω ούτως ή άλλως αυτο-εξοριστεί το χειμώνα απο κλειστούς χώρους που τους ντουμανιάζουν οι αγαπητοί καπνιστές και τα δικαιώματά τους!

 

Πολύ λυπάμαι....ειλικρινά που αισθάνεσαι έτσι.

[yogini]

Κοιτα όλοι μας έχουμε συναντήσει παιδάκια και σκεφτήκαμε "αχ να ζούσε ο Ηρώδης" και σ'αυτο βέβαια δεν φταίνε τα παιδιά αλλα οι ανευθυνοι γονείς. Απεναντί μας ήρθε μια οικογένεια με 4 μικρά παιδιά που απο το πρωι μέχρι το βράδυ ουρλιάζουν και ρίχνουν Χριστοπαναγιες!!! Εμείς δεν μιλάμε έτσι που είμαστε ενήλικες φαντάσου....

 

Τι να πεις σ'αυτή την ανευθυνη μάνα; Δεν είμαστε και Αμερική να λειτουργεί το social service και να φοβούνται μερικοί μερικοί!

 

Τώρα με τα εστιατόρια δεν αρνούμαι ούτε εγω ότι έχω ενοχληθεί απο κακομαθημένο που ούρλιαζε επειδή δεν του κάναν το χατήρι

 

Αν το παιδί μου αρχίζει να ουρλιάζει ψαφνικά σε δημόσιο χώρο σαφώς και θα σεβαστώ τους γύρω μου που δεν φταίνε σε τιποτα

[hara]

Τι να πεις σ'αυτή την ανευθυνη μάνα; Δεν είμαστε και Αμερική να λειτουργεί το social service και να φοβούνται μερικοί μερικοί!

 

Αυτό θυμήσου το όταν κάνεις άνω του ενός παιδιά και τα έχεις σε διαμέρισμα!!

 

 

Τώρα με τα εστιατόρια δεν αρνούμαι ούτε εγω ότι έχω ενοχληθεί απο κακομαθημένο που ούρλιαζε επειδή δεν του κάναν το χατήρι

 

Επισης να το θυμηθείς όταν το παιδάκι σου θα αγγίξει τα terrible two's!!

Όπου θα ουρλιάζει ακόμη και όταν πάς να του βάλεις τη ζώνη του αυτοκινήτου (τί ποιό απλό) και θα κάνει σαν τόξο το σώμα του!

[livinath]

Αν βρισκόσουν στη θέση μου σε ανάλογες περιπτώσεις θα αισθανόσουν αλλιώς; Παρεπιπτώντως να τονίσω ότι έχω ιδιαιτέρως καλές σχέσεις με τα παιδιά γενικά. Είναι κάτι το οποίο εισπράττω από τη συμπεριφορά τους όχι αυθαίρετο συμπέρασμα. Και φυσικά αγαπάω τα παιδιά και είναι ο λόγος που θέλω να κάνω και δικά μου, όχι για να διαιωνήσω το είδος ! Οι ενστάσεις μου αφορούν τους γονείς, όχι τα παιδιά. Απλώς δεν μπορεί να γίνει σύσταση "αν είστε γαϊδούρια μην έρθετε" και γι'αυτό την πληρώνουν τα παιδάκια...!

[hara]

Αν βρισκόσουν στη θέση μου σε ανάλογες περιπτώσεις θα αισθανόσουν αλλιώς; Παρεπιπτώντως να τονίσω ότι έχω ιδιαιτέρως καλές σχέσεις με τα παιδιά γενικά. Είναι κάτι το οποίο εισπράττω από τη συμπεριφορά τους όχι αυθαίρετο συμπέρασμα. Και φυσικά αγαπάω τα παιδιά και είναι ο λόγος που θέλω να κάνω και δικά μου, όχι για να διαιωνήσω το είδος ! Οι ενστάσεις μου αφορούν τους γονείς, όχι τα παιδιά. Απλώς δεν μπορεί να γίνει σύσταση "αν είστε γαϊδούρια μην έρθετε" και γι'αυτό την πληρώνουν τα παιδάκια...!

 

Είναι διαφορετικά τελείως, όταν δεν έχεις μεγαλώσει παιδιά!

Πλέον όχι δεν θα με ενοχλούσαν τα παραδείγματά σου, θα τα δικαιολογούσα γιατί έχω πάψει να κατακρίνω τόσο εύκολα γονείς που δεν τους ξέρω.

 

Και η ανεκτικότητά μου όσον αφορά τα παιδιά έχει περάσει σε άλλα επίπεδα!

 

Ναί, οφείλουμε σα γονείς να τους μάθουμε στοιχειώδη κοινωνική συμπεριφορά και να τα μαζεύουμε.

Αλλά η κοινωνική συμπεριφορά νομίζω γίνεται κατανοητή σε μεγαλύτερες ηλικίες.

 

Το να αφήσεις τα παιδάκια σου να τρέξουν εκτός τραπεζιού δεν το θεωρώ έγκλημα.

Αρκεί όντως να μην ενοχλούν τους γύρω.

 

Με ενοχλεί η εύκολη κατάκριση που γίνεται απέναντι σε γονείς!

 

Μου έχει συμβεί να μην μπορώ να ελέγξω τις δικές μου και να χρειαστεί να τις απομακρύνω έχοντας και τα "περίεργα" βλέμματα των άλλων!(σίγουρα θα έφαγα πολλούς παρόμοιους χαρακτηρισμούς)

 

Απλά να θυμηθούμε ότι υπήρξαμε κι εμείς παιδιά και κάποιοι άλλοι μας ανέχτηκαν!

[nikol76]

Πάντως δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να τρέξουν εκτός τραπεζιού και να μην ενοζλήσουν τους άλλους Εκτός κι αν υπάρχει παιδική χαρά / παιδότοπος

[hara]

Πάντως δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να τρέξουν εκτός τραπεζιού και να μην ενοζλήσουν τους άλλους Εκτός κι αν υπάρχει παιδική χαρά / παιδότοπος

Άν υπάρχει άπλα εκτός τραπεζιών πώς μπορεί να ενοχλούν;;

Εκτός άν κάποιοι ενοχλούνται απλά και μόνο με την παρουσία τους!

Τότε αυτό είναι άλλο.

[yogini]

hara μου σαφώς και δεν μπορώ να ξέρω πως θα ειναι τα παιδιά μου αλλά ξέρω οτι για μερικές ακραίες συμπεριφορές των παιδιών φταίνε καθαρά οι γονείς.

Άλλο ενα παιδί να κλαίει επειδή κάτι το ενοχλεί, πονάει κτλ και άλλο επειδή θέλει να του δώσεις το τάδε πράγμα και κόψε το λαιμό σου. Το παιδί της κόρης του πατριού μου δεν θέλουν να το μαλώνουν και του κάνουν όλα τα χατήρια...έτσι όταν έρχονται στο πατρικό μου νομίζει ότι μπορεί να κατεβάσει και να σπάσει ότι θέλει!!!! Ποιος φταίει...ο γονιός φυσικά που δεν θέτει όρια στο παιδί του.

 

Εγω νομίζω ότι θα ειμαι αρκετά bitchy μαμά να πω την αλήθεια...ειμαι και λίγο υστέρω με την τάξη και την ησυχία και θα πέσει μάχη αν ειναι ζωηρό

...και δεν νομίζω ότι έπαθε κανείς μας ψυχολογικά επειδή τον μαλώνανε οι γονείς του....όσους ξέρω τουλάχιστον με ψυχολογικά το πάθανε απο το αντίθετο και αρκετούς που έμπλεξαν με ναρκωτικά επίσης

[hara]

hara μου σαφώς και δεν μπορώ να ξέρω πως θα ειναι τα παιδιά μου αλλά ξέρω οτι για μερικές ακραίες συμπεριφορές των παιδιών φταίνε καθαρά οι γονείς.

Άλλο ενα παιδί να κλαίει επειδή κάτι το ενοχλεί, πονάει κτλ και άλλο επειδή θέλει να του δώσεις το τάδε πράγμα και κόψε το λαιμό σου. Το παιδί της κόρης του πατριού μου δεν θέλουν να το μαλώνουν και του κάνουν όλα τα χατήρια...έτσι όταν έρχονται στο πατρικό μου νομίζει ότι μπορεί να κατεβάσει και να σπάσει ότι θέλει!!!! Ποιος φταίει...ο γονιός φυσικά που δεν θέτει όρια στο παιδί του.

 

Εγω νομίζω ότι θα ειμαι αρκετά bitchy μαμά να πω την αλήθεια...ειμαι και λίγο υστέρω με την τάξη και την ησυχία και θα πέσει μάχη αν ειναι ζωηρό

...και δεν νομίζω ότι έπαθε κανείς μας ψυχολογικά επειδή τον μαλώνανε οι γονείς του....όσους ξέρω τουλάχιστον με ψυχολογικά το πάθανε απο το αντίθετο και αρκετούς που έμπλεξαν με ναρκωτικά επίσης

 

Σαφώς και για όλα υπάρχουν όρια.

Σε ξένο σπίτι οι δικές μου δεν αφήνονται ελεύθερες!

 

Η ένστασή μου ήταν για την εύκολη κατάκριση απέναντί σε γονιό.

 

Άν δεν ξέρεις μην κατακρίνεις....απλώς αυτό ήθελα να τονίσω.

 

Και να το θυμηθείτε όταν σας συμβεί το ίδιο ακριβώς με εσάς πρωταγωνίστριες αυτή τη φορά!

[livinath]

Από τα 16 μου έως τα 21, που βρήκα μόνιμη δουλειά, πήγαινα κάθε καλοκαίρι κατασκήνωση ως ομαδάρχισσα. Έμενα μαζί με ξένα παιδιά, όχι τα δικά μου ή συγγενών, επί 25 μέρες και παιρνούσανε καλά και αυτά και εγώ. Οι ηλικίες ήταν από 6 - 12 και τα παιδιά σε καθε σκηνή περίπου 15 τον αριθμό. Είμαι πολύ ευτυχής που φώναξα ελάχιστα, μόνο όταν έπρεπε κι όχι διαρκώς σαν υστερική, και που όταν έληγε η κατασκηνωτική περίοδος τα ίδια παιδιά και οι γονείς τους μου ζητούσαν το τηλέφωνο μου για να ξέρουν που θα είμαι την επόμενη χρονιά για να έρθουν εκεί.

 

Θέλω να καταλήξω στο ότι δεν έχω μεγαλώσει παιδιά αλλά έχω συμβιώσει επιτυχώς με πολλά αν και για λίγες μέρες το χρόνο. Σαφώς υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να τα μεγαλώνεις και να είσαι ομαδάρχισσα τους. Αλλά εξακολουθούν να με ενοχλούν οι αδιάφοροι γονείς.

[hara]

Σαφώς υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να τα μεγαλώνεις και να είσαι ομαδάρχισσα τους. Αλλά εξακολουθούν να με ενοχλούν οι αδιάφοροι γονείς.

 

Σίγουρα υπάρχει διαφορά.

 

Και εμένα με ενοχλεί αυτό, να με κατηγορούν για αδιάφορη μάνα απο μία και μόνο σκηνή ή συγκυρία που μπορεί να είδε κάποιος τυχαία με εμάς πρωταγωνιστές.

 

Επιμένω ότι δεν μπορείς να ξέρεις ούτε να κρίνεις μία οικογένεια απο μία και μόνο σκηνή.

 

Τώρα πλέον που είμαι απο αυτή την όχθη αποφεύγω να το κάνω γιατί και εγώ προσωπικά δεν είμαι η τέλεια μάνα!

[Scorpina]

Χαρά, τα είπες έτσι ακριβώς όπως είναι. Δεν ωραιοποίησες τίποτα. Τα μικρά παιδιά δεν ελέγχονται, όσο κι αν προσπαθούμε οι γονείς. Θα το δείτε ιδίοις όμμασι όσες έρθετε στην αντίστοιχη θέση, θα αναθεωρήσετε πολλά.

[livinath]

Κανείς δεν είναι τέλειος! Ούτε και πιστεύω πως μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος αδιάφορο από κάποιο απλό περιστατικό. Τα περιστατικό που ανέφερα δεν είναι απλά, είναι ακραία. Συμβαίνουν όμως συχνά, δυστηχώς. Πιστεύω όμως πως σκηνές σαν αυτές που ανέφερα συμβαίνουν πιο εύκολα όταν ένας γονίος είναι αδιάφορος. Και γι'αύτο ακριβώς τους χαρακτήρησα έτσι. Άλλωστε δεν έκρινα τόσο από τι έκαναν τα παιδιά τους αλλά από το πως αντέδρασαν αυτοί.

[sofia_nefeli]

κοριτσια νομιζω οτι τα βλεπετε πολυ ακραια!

1ον ΟΟΟΟΟΟΟΛΑ μα ολα τα παιδακια καποιες στιγμες αρχιζουν να τσιριζουν και να ουρλιαζουν απαιτωντας να γινει αυτο που θελουν. ΟΛΑ. αν υπαρχει καποιο που δεν το εχει κανει ειναι εξαιρεση.

2ον το παιδι σε ενα εστιατοριο δε το παιρνεις και το αμολας στην αιθουσα του εστιατοριου-ταβερνας! το παιρνεις μαζι σου οταν υπαρχει χωρος για να παιξει το παιδι! πας παιζεις μαζι του και μετα καθεσαι στο τραπεζι και του εξηγεις οτι θα πρεπει κ αυτο να κατσει μαζι σου οπως και εσυ επαιξες μαζι του. του δινεις κατι να απασχοληθει. οι ξενοι που κουβαλανε τετραδια ζωγραφικης κτλ κτλ βλακες ειναι?

και ναι δε παιρνεις 2χρονο η 3χρονο και πας σε μια ταβερνα τιγκα στο καπνο που να μην εχει χωρο για παιδακια. αμαρτια απο το θεο ειναι!!

3ον τα παιδακια πιο ευκολα ακουνε ενα ξενο απο τους γονεις τους γιατι ντρεπονται. το οτι η κοπελα που πηγε ομαδαρχις δε φωναξε, δε σημαινει κατι. το εκανε για ενα μηνα σε παιδια που ειχαν κανονες και τη θεωρουσαν ως κατι πολυ σημαντικο!! με τους γονεις δεν ειναι ετσι! μη μπερδευουμε τα πραγματα.

4ον σιχαινομαι τους γονεις που δεν επιβαλλουν κανενα κανονα στα παιδια και τα αφηνουν να κανουν οτι θελουν. ιδιως σε ξενα σπιτια! ελπιζω αν ποτε το κανω να βρεθει ενας χριστιανος και να μου τη πει να πανε τα μουτρα μου κατω!

τελος ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΠΝΙΞΙΜΟ!!! Κ

και εγω ρε φιλε θελω να καπνισω με την ησυχια μου και να πιω το ποτακι μου αλλα δε θα το παρατησω το ερημο το παιδι! ΕΛΕΟΣ

[yogini]

Πάντως για καλό και για κακό κάθε Κυριακή μεσημέρι βλέπω την SUPER NUNNY στο ΣΚΑΙ...και μη μου πείτε ότι για αυτά τα "αγγελούδια" δεν φταίνε οι γονείς

 

και όσες έχετε άτακτα μικρά τότε βλέποντας το θα δείτε ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα!

[livinath]

Sorry, κορίτσια αλλά πρέπει να φύγω γιατί σχολάω! Τα λέμε αύριο...! (ελπίζω να μην μου κρεμάσετε την ταμπέλα "Μήδεια" με αυτό το post )

[yogini]

Sorry, κορίτσια αλλά πρέπει να φύγω γιατί σχολάω! Τα λέμε αύριο...! (ελπίζω να μην μου κρεμάσετε την ταμπέλα "Μήδεια" με αυτό το post )

 

Οχι καλέ...."Ηρώδης is back" ίσως

Καλή ξεκούραση!

[Νινεττα]

http://www.le-train-bleu.com/

Σε αυτο το εστιατοριο φαγαμε με το παιδι μας στο Παρισι!

Ηταν οπως και τα περισσοτερα φιλικο στα παιδια

Την ωρα που περιμεναμε το φαγητο μας μια πολυ ευγενικη σερβιτορα εφερε ενα μπλοκ ζωγραφικης και ενα κουτακι ξυλομπογιες για τον Αλεξανδρο!

Αν εχω παντα μαζι μου οπως και μικρα παιχνιδια,μινι παζλ,και βιβλιαρακια για τις δυσκολες ωρες!

Εχουμε μαθει στο παιδι μας απο μικρο οτι στα εστιατορια τρωμε και κουβεντιαζουμε σαν οικογενεια,δεν τρεχουμε,δεν φωναζουμε δεν παιζουμε με τα πιατα κ.λ.π.

Οταν ετυχε να μην εχει καλη διαθεση και να μην μπορει να ακολουθησει τους κανονες του εστιατοριου και τους δικους μας απλα φυγαμε.

Δεν νομιζω λοιπον πως τα παιδια δεν μπορουν να πανε σε εστιατορια μα πρεπει να μαθουν απο τους γονεις τους τροπους καλης συμπεριφορας

Οπως και σε ολους τους χωρους!Στο σχολειο στην παραλια,στον δρομο, στην παιδικη χαρα,στον παιδοτοπο, στον γιατρο ,στο σπιτι της γιαγιας,στην σταση του τραμ κ.λ.π.,κ.λ.π.Η συμπεριφορα ειναι αναλογη του χωρου που ειμαστε!Παντου υπαρχουν κανονες και οταν τους μαθεις ειναι απολαυση να εισαι στην παρεα ολων!!!!

[yogini]

http://www.le-train-bleu.com/

Σε αυτο το εστιατοριο φαγαμε με το παιδι μας στο Παρισι!

Ηταν οπως και τα περισσοτερα φιλικο στα παιδια

Την ωρα που περιμεναμε το φαγητο μας μια πολυ ευγενικη σερβιτορα εφερε ενα μπλοκ ζωγραφικης και ενα κουτακι ξυλομπογιες για τον Αλεξανδρο!

Αν εχω παντα μαζι μου οπως και μικρα παιχνιδια,μινι παζλ,και βιβλιαρακια για τις δυσκολες ωρες!

Εχουμε μαθει στο παιδι μας απο μικρο οτι στα εστιατορια τρωμε και κουβεντιαζουμε σαν οικογενεια,δεν τρεχουμε,δεν φωναζουμε δεν παιζουμε με τα πιατα κ.λ.π.

Οταν ετυχε να μην εχει καλη διαθεση και να μην μπορει να ακολουθησει τους κανονες του εστιατοριου και τους δικους μας απλα φυγαμε.

Δεν νομιζω λοιπον πως τα παιδια δεν μπορουν να πανε σε εστιατορια μα πρεπει να μαθουν απο τους γονεις τους τροπους καλης συμπεριφορας

Οπως και σε ολους τους χωρους!Στο σχολειο στην παραλια,στον δρομο, στην παιδικη χαρα,στον παιδοτοπο, στον γιατρο ,στο σπιτι της γιαγιας,στην σταση του τραμ κ.λ.π.,κ.λ.π.Η συμπεριφορα ειναι αναλογη του χωρου που ειμαστε!Παντου υπαρχουν κανονες και οταν τους μαθεις ειναι απολαυση να εισαι στην παρεα ολων!!!!

 

Συμφωνώ. Αυτής της λογικής θα έπρεπε να ειναι όλοι.

Πάντως στην Ελλάδα δεν θα σας αφήνατε με παιδάκι νομίζω σε τέτοια εστιατοριάρα

[mata]

Την ωρα που περιμεναμε το φαγητο μας μια πολυ ευγενικη σερβιτορα εφερε ενα μπλοκ ζωγραφικης και ενα κουτακι ξυλομπογιες για τον Αλεξανδρο!

Αν εχω παντα μαζι μου οπως και μικρα παιχνιδια,μινι παζλ,και βιβλιαρακια για τις δυσκολες ωρες!

Οταν ετυχε να μην εχει καλη διαθεση και να μην μπορει να ακολουθησει τους κανονες του εστιατοριου και τους δικους μας απλα φυγαμε.

 

Κάνω ακριβώς το ίδιο. Από τότε που ο γιος μου ήταν ακόμη μωρό και ήταν στο καρότσι, κουβαλούσα πάντα μαζί μου πράγματα για να τον απασχολώ. Είτε παιχνίδια είτε κάποιο αυτοκινητάκι ή κάποιο παραμυθάκι. Απαραιτήτως!!!Ακόμη και τώρα όταν πάμε σε κάποια ταβέρνα έχω μαζί μου κάτι για να ζωγραφίσει. Οι μόνες φορές που δεν είχα ήταν τώρα στις διακοπές που πολλές φορές πηγαίναμε για φαγητό μετά τη θάλασσα, αλλά ο μικρός δεν είχε πρόβλημα γιατί δεν καθόμασταν και τόση ώρα. Είναι κι ότι τώρα έχει μεγαλώσει. Τόσα χρόνια που εμείς κουβαλάμε τα χίλια μύρια μαζί μας, παρατηρώ πολλούς γονείς σε ταβέρνες ή καφετέριες που δεν εχουν τίποτα μαζί για να απασχολούν τα παιδιά τους.Ε, πώς να κάτσει το παιδί τόση ώρα μέχρι να πιούνε τον καφέ τους, ή να φάνε χωρίς το δόλιο να βαρεθεί;

Ετσι, πρόσεξα ότι τα παιδιά που δεν είχαν κάτι να ασχοληθούν ήταν εμφανώς πιο ζωηρά και ανήσυχα. Είχα αγανακτήσει, γιατί έφτανα στο σημείο να παίρνω μαζί μου παραπάνω αυτοκινητάκια, γιατί ΠΑΝΤΑ βρισκόταν παιδιά που γύριζαν βαριεστημένα και μόλις έβλεπαν το αυτοκινητάκι του γιου μου, σαφώς και το ήθελαν.

Αυτό με εκνεύριζε πάντα γιατί θεωρώ ότι από τη στιγμή που πηγαίνεις στην αγορά΄και σκοπεύεις να βρεθείς με κάποιον για καφέ, καλό θα είναι μαζί με την τσάντα που θα κουβαλάς και θα έχει μέσα ΄τόσα πράγματα, να σκεφτείς να πάρεις και κάτι για το παιδί σου. Ενα παραμυθάκι ή ένα μικρό παιχνιδάκι, δεν πιάνει χώρο.Εκτός αν σκοπεύεις να πάς σε παιδότοπο.

Θεωρώ φυσιολογικό να πάω σε κάποιο χώρο και το παιδί μου να φωνάξει ή να τσιρίξει(σε μικρότερη ηλικία, τώρα πια δεν το κάνει). Θεωρώ όμως απαράδεκτο να τσιρίζει διαρκώς να ενοχλεί τους γύρω του, να ενοχλούμαι εγώ και παρα ταύτα να στρογγυλοκάθομαι, μόνο και μόνο για να πώ ότι δήθεν περνάω καλά. Το να ταλαιπωρείται το παιδί και να κάθεται σε έναν χώρο που δείχνει ότι δεν περνάει καλά, εμένα να μου γίνονται τα νεύρα κρόσια, λέγοντας διαρκώς μη αυτό και μη το άλλο και οι άλλοι γύρω μου, να έχουν χαλάσει και τη δική τους έξοδο, είναι κάτι που δεν μπορώ να το κάνω.

Δεν βρίσκω το λόγο. Δεν κατακρίνω τους γονείς που θα ακούσω ότι τα παιδιά τους θα τσιρίζουν διαρκώς ή θα φωνάζουν ή γενικά θα κάνουν κάτι ακραίο. Κατακρίνω αυτούς που στρογγυλοκαθονται ανενόχλητοι και μπορεί να κάθονται με τις ώρες απτόητοι χωρίς να τα πάρουν και να φύγουν.

Και ναι αν πάω σε ένα εστιατόριο με τον σύζυγο μου και επί 1 ώρα υπάρχει ένα παιδί να τριγυρνάει, να τσιρίζει, να κλαίει και να μην με αφήσει να περάσω όμορφα την βραδιά που εγώ κανόνισα ή μπορεί να γιορτάζω κάποια σημαντική στιγμή, σίγουρα θα ενοχληθώ!!!!!!Και θα στραβοκοιτάξω και τους γονείς μηπως και το πάρουν χαμπάρι και συγκινηθούν και φύγουν.

Και για να γίνω σαφής δεν μιλάω για στιγμιαίες καταστάσεις που είναι ανθρώπινες. Όπως μια τσιρίδα ή ένα κλάμμα που μπορεί να ξεσπάσει για λίγο. Μιλάω για κάτι που μπορεί να κρατάει για ώρα!

Κι εγώ μάνα είμαι αλλά είμαι και άνθρωπος που κάποιες στιγμές μπορεί να θέλω να χαλαρώσω και να περάσω καλά με μια φίλη ή με τον άντρα μου και νομίζω ότι το δικαιούμαι, μια που κι εγώ η ίδια φροντίζω να δίνω το ίδιο δικαίωμα στους άλλους όταν είμαι κάπου με το παιδί μου ακόμα και όταν τον είχα μικρότερο.

[sesame]

Σαφώς υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να τα μεγαλώνεις και να είσαι ομαδάρχισσα τους. Αλλά εξακολουθούν να με ενοχλούν οι αδιάφοροι γονείς.

 

Σίγουρα υπάρχει διαφορά.

 

Και εμένα με ενοχλεί αυτό, να με κατηγορούν για αδιάφορη μάνα απο μία και μόνο σκηνή ή συγκυρία που μπορεί να είδε κάποιος τυχαία με εμάς πρωταγωνιστές.

 

Επιμένω ότι δεν μπορείς να ξέρεις ούτε να κρίνεις μία οικογένεια απο μία και μόνο σκηνή.

 

Τώρα πλέον που είμαι απο αυτή την όχθη αποφεύγω να το κάνω γιατί και εγώ προσωπικά δεν είμαι η τέλεια μάνα!

 

Δεν υπάρχει η τέλεια μάνα κορίτσι μου....

Όπως δεν υπάρχει και κανείς τέλειος..

Το να μην είσαι τέλειος όμως δεν προυποθέτει ότι θα είσαι γάιδαρος..

Οι περιπτώσεις που αναφέρονται εδώ και όλοι έχουμε δει να συμβαίνουν είναι οι ακραίες και αυτές που δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι γονείς είναι αδιάφοροι...δε στιγματίζονται από μια σκηνή...στιγματίζονται από τη στάση τους.....

Έχω παιδιά και ξέρω πως είναι εύκολο να μην ενοχλείς..να μην ενοχλείς επίτηδες.....

Κανένας δεν ενοχλείται από κάποια στιγμιαία αντίδραση του παιδιού..ειδικά αν το προσέχει ο γονιός......

Όλοι ενοχλούνται όμως όταν βλέπουν τη μάνα που κάθεται μακάρια όταν το παιδάκι της έχει ήδη αναστατώσει το σύμπαν...

Μη μου πείτε πως εσείς δεν έχετε βιώσει περιστατικά που ευχαρίστως θα πνίγατε τη μάνα?

[voula2]

η hara τα είπε πολυ ωραία και τοποθέτησε τα πράγματα στην βάση τους.

 

Η ευκολία με την οποία κρίνετε τις οικογένειες που δεν λειτουργούν με βάση τα δικά σας πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν έχετε ακόμη αποκτήσει παιδάκια με διαφορετικές και ενίοτε έντονες, προσωπικότητες.

Να είσαστε υπεύθυνες όχι για ένα αλλά για δύο παιδιά

και να προσπαθέιτε να τα ευθυγραμμίζετε με το κοινωνικά θεμιτό.

Να μαθαίνετε στα παιδιά σας τρόπους αλλά όχι με φωνες, υστερίες και αυταρχισμό (όπως εσείς δηλώσατε με τους χαρακτηρισμούς σας).

 

Αυτά είναι που συνθέτουν την εικόνα του μη αδιάφορου γονιού και όχι η απαξίωση της εικόνας μιας μητέρας που ζητάει τυχόν συμπαράσταση για το παιδί της (αναρρωτήθηκες αγαπητη livinath μήπως αυτό το παιδί ήταν πέραν του φυσιολογικού , π.χ. αυτιστικό και η μητέρα αυτή απλώς αγωνιζόταν για να το συγκρατήσει με τον κόπο και την κούραση που η διαπαιδαγώγηση ενός τέτοιου παιδιού μπορεί να σημαίνει ή μήπως πιστεύεις ότι αυτοί οι γονείς θα επρεπε να το κρατούσαν φυλακισμένο? αναρωτήθηκες αν αυτά τα 5 λεπτά του χρόνου σου να ήταν σωτήρια για μία αλλη προσωπικότητα? )

 

 

όταν κάνεις παιδιά μαθαίνεις να είσαι ανεκτικός. Η ανοχή είναι αυτή που μας κάνει κοινωνικά όντα.

[mata]

Αυτά είναι που συνθέτουν την εικόνα του μη αδιάφορου γονιού και όχι η απαξίωση της εικόνας μιας μητέρας που ζητάει τυχόν συμπαράσταση για το παιδί της (αναρρωτήθηκες αγαπητη livinath μήπως αυτό το παιδί ήταν πέραν του φυσιολογικού , π.χ. αυτιστικό και η μητέρα αυτή απλώς αγωνιζόταν για να το συγκρατήσει με τον κόπο και την κούραση που η διαπαιδαγώγηση ενός τέτοιου παιδιού μπορεί να σημαίνει ή μήπως πιστεύεις ότι αυτοί οι γονείς θα επρεπε να το κρατούσαν φυλακισμένο? αναρωτήθηκες αν αυτά τα 5 λεπτά του χρόνου σου να ήταν σωτήρια για μία αλλη προσωπικότητα? )

.

 

Δεν νομίζω να άνοιγε ένα ολόκληρο τόπικ η livinath με αφορμή ένα παιδί που συνάντησε κάπου και ήταν αυτιστικό. Όλοι μας έχουμε την ευαισθησία να είμαστε περισσότερο ανεκτικοί σε παιδάκια που έχουν μια ιδιαιτερότητα ή ένα χάρισμα(όπως το θέτει ο καθένας)Ετσι, πιστεύω ότι δεν θα γινόταν λόγος από την κοπέλα για κάτι που όλοι θα καταλαβαίναμε και θα δείχναμε περισσότερη ανοχή!!!

 

όταν κάνεις παιδιά μαθαίνεις να είσαι ανεκτικός. Η ανοχή είναι αυτή που μας κάνει κοινωνικά όντα.

Σ'αυτό είμαι τελείως κάθετη γιατί αποτελεί μια γενικότητα η οποία είναι πολύ αόριστη και δεν διευκρινίζεται απολύτως τίποτα για την κατάσταση την οποία καλούμαστε να ανεχτούμε επειδή λεγόμαστε γονείς και κοινωνικά όντα. Ανεχόμαστε τους ανθρώπους και τη διαφορετικότητα του χαρακτήρα τους για να συνυπάρχουμε. Όχι την κάθε ακραία συμπεριφορά!!

Εγώ για παράδειγμα από τότε που έκανα παιδί ανέχομαι να πάω κάπου και να ακούσω ένα κλάμμα ή μια τσιρίδα. Ανέχομαι να βλέπω ένα παιδί να τρέχει τριγύρω μου, να έρθει στο τραπέζι μου και να μου φάει τα μπισκότα του καφέ μου, ή τις πατάτες μου στη ταβέρνα, ή να περάσει και να με λερώσει κατά λάθος ή να έρθει στο σπίτι μου και να κάνει ψίχουλα, ακόμα και να κατεβάσει τα παιχνίδια του γιου μου και να τα κάνει άνω κάτω.

Δεν ανέχομαι όμως να βγώ για ένα καφέ ή μια ταβέρνα ή ένα εστιατόριο, ένα παιδί να κλαίει ασταμάτητα για ώρα,η να τσιρίζει επίσης για ώρα, η μάνα να το μαλώνει και να τσιρίζει υστερικά κι εκείνη, ρίχνοντας και όποτε της τη δίνει και από καμιά σφαλιάρα για να εκτονωθεί η ίδια, το παιδί να κλαίει περισσότερο, εγώ να μην μπορώ να πώ κουβέντα και στο τέλος να γυρίζω με τα νεύρα κρόσια και μια έξοδο που καλύτερα να μην την είχα κάνει ποτέ.

Το να ανεχτώ όλο αυτό επειδή κάποιων τα παιδιά έχουν αυτόν τον χαρακτήρα(και δεν τον κατακρίνω, γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό, αρκεί να μην ενοχλεί εμένα, που δεν φταίω σε τίποτα, αλλά ούτε το έκανα μαζί τους), δεν με κατατάσει στην κατηγορία των κοινωνικών ανθρώπων. Ούτε και χαρακτηρίζομαι υπομονετική ή ανεκτική όταν καλούμε να ανεχτώ την οποιαδήποτε συμπεριφορά των παιδιών όλου του κόσμου.

Κοινωνικός άνθρωπος λέγεται ο άνθρωπος που μπορεί να συνηπάρχει με άλλους ανθρώπους δεχόμενος τη διαφορετικότητα τους και επιδιώκει επαφές. Δεν έχει καμία σχέση αυτό με όλα τα υπολοιπα που έχουμε αναφέρει. Και δεν μπορώ να καταλάβει πρός τί η αναφορά της κοινωνικότητας με το να αναγκαστεί κάποιος να δείξει αναισθησία σε κάτι που τον δυσφορεί και μάλιστα όταν δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟΣ!!!!!!

[DaF]

η hara τα είπε πολυ ωραία και τοποθέτησε τα πράγματα στην βάση τους.

 

Η ευκολία με την οποία κρίνετε τις οικογένειες που δεν λειτουργούν με βάση τα δικά σας πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν έχετε ακόμη αποκτήσει παιδάκια με διαφορετικές και ενίοτε έντονες, προσωπικότητες.

Να είσαστε υπεύθυνες όχι για ένα αλλά για δύο παιδιά

και να προσπαθέιτε να τα ευθυγραμμίζετε με το κοινωνικά θεμιτό.

Να μαθαίνετε στα παιδιά σας τρόπους αλλά όχι με φωνες, υστερίες και αυταρχισμό (όπως εσείς δηλώσατε με τους χαρακτηρισμούς σας).

 

Αυτά είναι που συνθέτουν την εικόνα του μη αδιάφορου γονιού και όχι η απαξίωση της εικόνας μιας μητέρας που ζητάει τυχόν συμπαράσταση για το παιδί της (αναρρωτήθηκες αγαπητη livinath μήπως αυτό το παιδί ήταν πέραν του φυσιολογικού , π.χ. αυτιστικό και η μητέρα αυτή απλώς αγωνιζόταν για να το συγκρατήσει με τον κόπο και την κούραση που η διαπαιδαγώγηση ενός τέτοιου παιδιού μπορεί να σημαίνει ή μήπως πιστεύεις ότι αυτοί οι γονείς θα επρεπε να το κρατούσαν φυλακισμένο? αναρωτήθηκες αν αυτά τα 5 λεπτά του χρόνου σου να ήταν σωτήρια για μία αλλη προσωπικότητα? )

 

 

όταν κάνεις παιδιά μαθαίνεις να είσαι ανεκτικός. Η ανοχή είναι αυτή που μας κάνει κοινωνικά όντα.

 

Έχεις δίκιο να θέτεις την παράμετρο του παιδιού με προβλήματα αλλά για τα 'προτυπα κοινωνική συμπεριφοράς' δεν συμφωνώ, γιατί εκτός από το τι θεωρεί ο καθένας και η καθεμία μας σωστό υπάρχουν και κάποιοι κοινωνικοί κανόνες που ισχύουν για όλους, στη δική μας κοινωνία φυσικά. Είναι δύσκολο -φαντάζομαι- να είσαι γονιός αλλά τα παιδιά χρειάζονται όρια, δεν μπορούν να δρουν ανεξέλεγκτα -όπως έγραψε πιο κάτω η Scorpina και διαφωνώ κάθετα μαζί της, - Και εντάξει υπάρχουν οι κακές στιγμές αλλά εδώ το τόπικ ξεκίνησε με ακραία πράγματα-μα κλωτσιές σε ξένο άνθρωπο;;;-

 

Δεν νομίζω ότι κριτικάρονται οι γονείς επειδή δεν είναι τέλειοι, αλίμονο, κανέις δεν είναι, αλλά επειδή κάποιοι δεν ξέρουν να βάζουν όρια. Μετά, τα ίδια αυτά παιδιά τα βλέπεις ως εφήβους να κάνουν ό,τι να 'ναι και ως ενήλικες να είναι γαιδούρια...να μην σέβονται τον άλλο..και να διαιωνίζουν συμπεριφορές.

 

Και επειδή δεν εχω εμπειρία απο δική μου οικογένεια ακόμα δεν σημαίνει ότι δεν ξέρω 'τι είναι το όριο' γιατί απλά, όπως όλοι μας, έχω προσωπική εμπειρία από τους γονείς μου που δεν χρειαζόταν να φάμε ξύλο ή να μας προσβάλλουν -όπως πολύ σωστά λες κι εσύ-για να μην ενοχλήσουμε ξένους ανθρώπους στην ταβέρνα, στην παραλία, στο θέατρο κτλ, ένα βλέμμα αρκούσε. Δεν ήμασταν παιδιά -αγγελούδια (δεν υπάρχουν τέτοια παιδια), ούτε και οι γονείς μας οι καταπληκτικότεροι του κόσμου, αλλά τουλάχιστον ως προς αυτό , στο σεβασμό δηλαδή προς τους άλλους σε δημόσιο χώρο, μας είχαν μάθει κάποιες βασικές αρχές, που θέλω να τις περάσω στα δικά μου παιδιά..

 

Και κάτι ακόμα, δεν υπάρχουν παιδιά που γράφει το DNA τους ότι έχουν έντονη προσωπικότητα...είναι κάτι στο οποίο συμβάλλουν ένα σωρό παράγοντες μέσα στην οικογένεια και στο σχολείο έπειτα...

 

Η πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου είναι να είσαι γονιός, ε τι να κάνουμε, μερικοί αποτυγχάνουν και βλέπουμε τέτοια δείγματα συμπεριφοράς, αλλά πραγματικά δεν νομίζω ότι υπήρχε 'εύκολη κριτική' στο τόπικ αυτό.