όταν τα παιδάκια σας έχουν πυρετό, κοιμάστε μαζί τους ;

[irene2]

και εγω οταν εχουν πυρετο απλα εχω λιγο το νου μου τα παιδια στα κρεββατια τους κανονικα και εγω στην κρεββατοκαμαρα δεν θα αλλαξουμε την δομη της οικογενειας για εναν πυρετο ετσι και αλλιως τους αντιμετωπιζουν πολυ καλα και τα 2...εξαλλουοταν εχουν πανω απο 39 ξυπνανε και ο μικρος κλαιει η μεγαλη με φωναζει...και απλα πιστευω πως ολες οι μανουλες απο ενστικτο και μονο αν κατι δεν παει καλα θα το καταλαβουμε ειτε ειμαστε διπλα τους να τους χαιδευουμε το κεφαλακι ειτε οχι...οσο για την προνοια ας ασχοληθει με σοβαροτερα προβληματα και οχι με αυτα...που γινονται καταγγελιες για βια και δεν δινουν σημασια σε ολες τις περιπτωσεις απλα κανουν συστασεις.να ειμαστε καλα να προσεχουμε τα παιδακια μας και η υπερβολη δεν ειναι παντα καλη...

[ravT]

Πάντως είναι θλιβερό να κρίνουμε για ακόμα μια φορά, η μια την άλλη για το ποια είναι η καλύτερη μάνα...

Εδώ η θεματοθέτρια ζήτησε να απαντήσουμε τι κάνουμε όχι να κρίνουμε την άλλη για αυτό που κάνει...

[sternchen]

Πάντως είναι θλιβερό να κρίνουμε για ακόμα μια φορά, η μια την άλλη για το ποια είναι η καλύτερη μάνα...

Εδώ η θεματοθέτρια ζήτησε να απαντήσουμε τι κάνουμε όχι να κρίνουμε την άλλη για αυτό που κάνει...

 

Είναι όντως πολύ θλιβερό....

[kounelitsa]

Πάντως είναι θλιβερό να κρίνουμε για ακόμα μια φορά, η μια την άλλη για το ποια είναι η καλύτερη μάνα...

Εδώ η θεματοθέτρια ζήτησε να απαντήσουμε τι κάνουμε όχι να κρίνουμε την άλλη για αυτό που κάνει...

 

Εχω βαρεθει κι εγω, συγκεκριμένα μέλη σε όσα θέματα μπαίνω ξαφνικά έγιναν παντογνώστες και τα ξέρουν όλα. Ξαφνικά κρίνουν τους πάντες και τα πάντα και μόνο ο τρόπος ανατροφής του παιδιού τους είναι ο πιο σωστος. Οι υπόλοιπες είναι άσχετες. Είναι κρίμα γιατί έγινε και στο θέμα με την κοπέλα που λέει ότι μετανοιώνει που έστειλε το παιδί της παιδικό σταθμό και δεν ξέρω αν έχει γίνει και σε άλλα θέματα. Εχουμε πάρει κάρτες για άσχετους λόγους και τελικά όταν γίνεται κανονικό ξεκατίνιασμα και πέφτουν προσβολές είναι όλα μέλι γάλα. Κρίμα.

[koutavaki]

χαχαχα, μπορει :rolleyes::rolleyes:

 

κοιτα, εγω πιστευω οτι η καθε μανα ξερει το παιδακι της, εγω τρεις τεσσερις φορες που αντιμετωπισα πυρετο ειδα οτι ξυπνανε και κλαινε κι ετσι δεν ανησυχω. Αν ομως, οπως η κοπελα που ανοιξε το θεμα, ειχα ενα παιδι που δεν ξυπναει οταν ανεβαζει (υψηλο) πυρετο, τοτε μπορει να ξυπνουσα κι εγω καινα θερμομετρουσα.

 

Αλλα γινομαι πυρ και μανια οταν μπαινεις να πεις τη γνωμη και την εμπειρια σου και στην πεφτουνε οτι και καλα αυτες ειναι καλυτερες μανες!!!!

Και επειδη δυστυχως, οπως ειπες, η προνοια δεν ασχολειται ουτε καν με ξυλοδαρμους, πιστευω πως τετοια σχολια δειχνουν ελλειψη ευαισθησιας και περριτευουν.

Δεν ξερω τι γινεται στη ΝΥ και πως λειτουργει η Προνοια (ας ερθει η kinka να μας πει) αλλα εγω ειμαι στην Ελλαδα και δε χρειαζομαι μαθηματα μητρικης φροντιδας, ευχαριστω.

Αγαπητή μου είσαι απλώς πολύ τυχερή. Αφού έχεις αυτά τα βιώματα από τα παιδιά σου κάνεις πολύ καλά και σου εύχομαι από καρδιάς έτσι να συνεχίσεις. Εγώ δυστυχώς μετά από δυο τρομερές εμπειρίες με πυρετό πάνω από 40 που δεν κατέβηκε για 4ώρες παρά τα αντιπυρετικά και τα χλιαρά μπάνια και τη μια φορά καλήξαμε στο νοσκομείο όπου νοσηλευτήκαμε για 5 με βρογχοπνευμονία,ναι είμαι αγχώδης και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αλλά φαντάζομαι ότι αν το παιδί μου γενικά δεν έκανε πυρετούε και όταν έκανε δεν είχα βιώσει ποτέ να μην πέφτουν με το αντιπυρετικό θα ήμουν πιο ήρεμη.

[travellingmum]

Αγαπητή μου είσαι απλώς πολύ τυχερή. Αφού έχεις αυτά τα βιώματα από τα παιδιά σου κάνεις πολύ καλά και σου εύχομαι από καρδιάς έτσι να συνεχίσεις. Εγώ δυστυχώς μετά από δυο τρομερές εμπειρίες με πυρετό πάνω από 40 που δεν κατέβηκε για 4ώρες παρά τα αντιπυρετικά και τα χλιαρά μπάνια και τη μια φορά καλήξαμε στο νοσκομείο όπου νοσηλευτήκαμε για 5 με βρογχοπνευμονία,ναι είμαι αγχώδης και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αλλά φαντάζομαι ότι αν το παιδί μου γενικά δεν έκανε πυρετούε και όταν έκανε δεν είχα βιώσει ποτέ να μην πέφτουν με το αντιπυρετικό θα ήμουν πιο ήρεμη.

 

εγω δεν το αμφισβητησα αυτο, ισα-ισα που συμφωνουμε. Ο καθενας αντιδραει συμφωνα με τα βιωματα και τα παιδια που εχει...

[mama@2]

Εχω βαρεθει κι εγω, συγκεκριμένα μέλη σε όσα θέματα μπαίνω ξαφνικά έγιναν παντογνώστες και τα ξέρουν όλα. Ξαφνικά κρίνουν τους πάντες και τα πάντα και μόνο ο τρόπος ανατροφής του παιδιού τους είναι ο πιο σωστος. Οι υπόλοιπες είναι άσχετες. Είναι κρίμα γιατί έγινε και στο θέμα με την κοπέλα που λέει ότι μετανοιώνει που έστειλε το παιδί της παιδικό σταθμό και δεν ξέρω αν έχει γίνει και σε άλλα θέματα. Εχουμε πάρει κάρτες για άσχετους λόγους και τελικά όταν γίνεται κανονικό ξεκατίνιασμα και πέφτουν προσβολές είναι όλα μέλι γάλα. Κρίμα.

 

 

 

 

 

Η καθε μανουλα ακολουθει το ενστικτο της κ ξερει τα παιδακια της καλυτερα απο τον καθενα!Συμφωνω απολυτα!!!!!!!!!Καμμια δεν πρεπει να κρινει την αλλη!!!!!!!!!!!

 

Δεν εχετε παρατηρησει πως απο τη στιγμη που γινομαστε μανουλες ο καθενας εχει κ μια παρατηρηση !!!!!!!!!Απο συγγενεις μεχρι γειτονες κ αγνωστοι!!!!!!!!

 

Ας μην κανουμε το ιδιο κ εμεις!!!!!!!

 

Εγω κοιμαμαι στο δωματιο τους οχι επειδη κανουν τρελους πυρετους (2φορες ειχαμε πυρετο κ αυτο στο 38 )αλλα για να κοιμηθει ο αντρας μου που ξυπναει νωρις για τη δουλεια.......Αν δεν κοιμηθει καλα δεν λειτουργει εχει τοσο πονοκεφαλο!!!!!!!!Αφηστε που ξυπνα με το παραμικρο.......ουτε πλευρο να αλλαξω!!!!!!!!

Οποτε θυσιαζεται η μανουλα!!!Εγω αλλωστε δεν δουλευω......Εχω την πολυτελεια (οχι οικονομικη απλα με τον 3 χρονο γιο μεγαλωνω κ το μπεμπη 5 μηνων απλα δεν υπαρχει βοηθεια στα παιδια ωστε να δουλεψω τωρα) να το κανω.......αν δουλευα οπως αλλες μανουλες δεν ξερω αν θα μπορουσα.....

[mama@2]

Η καθε μανουλα ακολουθει το ενστικτο της κ ξερει τα παιδακια της καλυτερα απο τον καθενα!Συμφωνω απολυτα!!!!!!!!!Καμμια δεν πρεπει να κρινει την αλλη!!!!!!!!!!!

 

Δεν εχετε παρατηρησει πως απο τη στιγμη που γινομαστε μανουλες ο καθενας εχει κ μια παρατηρηση !!!!!!!!!Απο συγγενεις μεχρι γειτονες κ αγνωστοι!!!!!!!!

 

Ας μην κανουμε το ιδιο κ εμεις!!!!!!!

 

Εγω κοιμαμαι στο δωματιο τους οχι επειδη κανουν τρελους πυρετους (2φορες ειχαμε πυρετο κ αυτο στο 38 )αλλα για να κοιμηθει ο αντρας μου που ξυπναει νωρις για τη δουλεια.......Αν δεν κοιμηθει καλα δεν λειτουργει εχει τοσο πονοκεφαλο!!!!!!!!Αφηστε που ξυπνα με το παραμικρο.......ουτε πλευρο να αλλαξω!!!!!!!!

Οποτε θυσιαζεται η μανουλα!!!Εγω αλλωστε δεν δουλευω......Εχω την πολυτελεια (οχι οικονομικη απλα με τον 3 χρονο γιο μεγαλωνω κ το μπεμπη 5 μηνων απλα δεν υπαρχει βοηθεια στα παιδια ωστε να δουλεψω τωρα) να το κανω.......αν δουλευα οπως αλλες μανουλες δεν ξερω αν θα μπορουσα.....

 

 

 

 

Ο μικρος κοιμαται ακομα μαζι μας αλλα σε περιπτωση που αρρωστησει ο μεγαλος εγω κοιμαμαι στο δωματιο του μεγαλου κ ο μπεμπης εξω απο το δωματιο του μεγαλου ωστε να ακουω κ τους 2......

Παντως κ εγω εχω παρατηρησει πως κ τις 2 φορες οταν ανεβαινε ο πυρετος με φωναζει το παιδι οταν πεσει κοιμαται.......

[mama tou konstantinou]

όταν είναι άρρωστος ο μικρούλης μου κοιμάμαι μαζί του, βέβαια και χωρίς να είναι άρρωστος κοιμόμαστε τουρλού - είμαστε πολύ του co - bedding - αλλά ένας λόγος κυρίως παραπάνω όταν έχει πυρετό ή βήχει, κοιμάμαι μαζί του για να νιώθει κυρίως όμορφα και ασφαλής, δεν έχω αντιμετωπίσει ποτέ κάτρι τραγικό μέσα στη διάρκεια της νύχτας, εντάξει εκτός από εμετούς και τέτοια, αλλά όπως είπε μια κοπέλα, νομίζω η αγκαλιά της μαμάς είναι το καλύτερο ηρεμιστικό και γιατρικό

[korina1974]

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ που μου απαντάτε. Να πω, ότι γενικά φοβάμαι και είμαι αγχώδης, αλλά απ' την άλλη μας έχουν τύχει περιπτώσεις που έδωσα στο γιο μου depon στο 38 και μέσα σε μία ώρα αντί να του πέσει, έφτασε 39.5. Κι αυτός ούτε που ξύπνησε.

[rena_myst]

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ που μου απαντάτε. Να πω, ότι γενικά φοβάμαι και είμαι αγχώδης, αλλά απ' την άλλη μας έχουν τύχει περιπτώσεις που έδωσα στο γιο μου depon στο 38 και μέσα σε μία ώρα αντί να του πέσει, έφτασε 39.5. Κι αυτός ούτε που ξύπνησε.

 

 

Ουτε η δικια μου ξυπναει.Και οσο περισοτερο ανεβαζει τοσο σε ληθαργο πεφτει.Αν δεν την μετρουσα καθε μια ωρα χαμπαρι δε θα επαιρνα οτι εφτασε 40+.

[mama@2]

Ειναι στο παιδι.........εγω ποτε δεν ανεβαζα πανω απο 38 το ιδιο κ η αδελφη μου κ ο μεγαλος μου γιος......

Σε αντιθεση με τον αδελφο μου που τα 40 αρια τα εχει για πλακα!αν εχει πυρετο τοσο θα παει.....

Θυμαμαι μια μερα πριν παει στο στρατο ο αδελφος μου ηταν ξαπλωμενος κ μας φανηκε περιεργο που δεν ηθελε να βγει βολτα.....Τι εχεις??????λιγο ποναει το κεφαλι μου,.....41 ειχε!!!!!δεν ελεγε τιποτα κ ηταν 18 χρονων κ κατευθειαν για μπανιο....να πεσει ο πυρετος.......!!!!!!

 

Ο μεγαλος μου γιος δεν ανεβαζει πολυ αλλα κοιμαμαι στο δωματιο του...να τον ελεγχω, οταν δεν αισθανεται καλα θελει αγκαλιτσα τη μαμα (κ το απολαμβανω), μολις ασθανεται καλυτερα τρεχει παλι σαν το κατσικι μεσα στο σπιτι κ τον κυνηγαω.........

[alcyon]

Όταν είχα τα δίδυμα μωρά (υγιή όχι άρρωστα), είχα κοιμηθεί μαζί τους στο κρεβάτι. Για να έχω την έγνοια τους -νόμιζα!

Λαγοκοιμόμουν... ξύπναγα με το παραμικρό -χα! νόμιζα!

Και πέρναγαν οι μέρες και μετατρεπόμουν σε πτώμα.

Μέχρι που μια νύχτα.. με άπειρα ξυπνήματα κάθε ... 10-20 λεπτά (?) περίπου... συνειδητοποίησα πως το παιδί είχε πέσει από το κρεβάτι!

Και την επόμενη μέρα, έπαθα το ίδιο με το άλλο παιδί.

 

Σε δύο μέρες... δύο παιδιά στο πάτωμα! (εντάξει, δε χτύπησαν, ήταν πολύ μικρό το ύψος, χαμηλό το κρεβάτι).

 

Εκει κατάλαβα την ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ της συνεχούς επαγρύπνησης. (ΠΑΝΤΑ κατά τη γνώμη μου).

ΝΟΜΙΖΑ πως προσέχω. Και κάλυπτα τη δική μου ανασφάλεια. Ενώ στην πράξη, εκείνο το μικρό ενδιάμεσο κενό των 10 λεπτών ήταν αρκετό για να πέφτω σε σχετικά βαθύ ύπνο και να μην προλαβαίνω να αντιδράσω στο να "γλυτώσω" το παιδί.

 

Από τότε μετακόμισα στην κρεβατοκάμαρά μου. Και άφησα τα παιδιά να κοιμηθούν στα δικά τους κρεβάτια (που είχαν και τη σχετική ασφάλεια). Ξεκουράστηκα εγώ, ηρέμισαν και αυτά. Ανέκτησα δυνάμεις, τις οποίες φυσικά τις απέδωσα πάλι στα παιδιά μου, όλη τη μέρα, με καλύτερη διάθεση και καλύτερη ποιότητα ζωής και το καλύτερο...;! Ξύπναγα ευκολότερα τη νύχτα ΟΤΑΝ χρειαζόταν. Και έγινα πιο αποτελεσματική.

 

 

Και επειδή φαίνεται άσχετο το τι γίνεται όταν είναι υγιή τα παιδιά.... Να το συνδέσω με την περίπτωση της ασθένειας...

Μου έχει τύχει -ουκ ολίγες φορές- να εκδηλωθεί ασθένεια εν μέσω νυκτός. 3 τα ξημερώματα, χωρίς καμία άλλη ένδειξη, ακούω βήχα κάπως πνιχτό. Σηκώνομαι και βρίσκω ένα παιδί να κολυμπάει στον εμετό.

 

Μήπως θα έπρεπε να κοιμάμαι μόνιμα στο κρεβάτι τους για να προλάβω την πιθανότητα ... μήπως αρρωστήσουν;

 

Τι είναι αυτό που προφύλαξε το παιδί το βράδυ; Εγώ; (Δε νομίζω!) Μήπως λοιπόν υπάρχει κάποιος φυσικός μηχανισμός που βοηθά τα παιδιά;

Δε λέω να τα παρατάμε στη μοίρα τους. Σαφώς έχουμε την έγνοια τους. Σαφώς είμαστε σε επαγρύπνηση. Αλλά χωρίς υπερβολή.

Όταν έχω δώσει ένα αντιπυρετικό και βλέπω πως ο πυρετός αρχίζει να υποχωρεί. Εεε μπορώ να ησυχάσω για λίγες ώρες. Αν δω πως δεν υπάρχει πτωτική πορεία, σαφώς παρακολουθώ στενότερα.

 

Ναι στη στενή παρακολούθηση όταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χρειάζεται. Όχι με το παραμικρό. Γιατί οι παραπανίσιες δυνάμεις που καταναλώνουμε, πιθανά να μας λείψουν από τις μέρες που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θα είναι απαραίτητες.

 

 

Εγώ πάντως, από μωρά που ήταν τα παιδιά μου έως και σήμερα που εχουν μεγαλώσει αρκετά - ο γιός μου είναι 11 χρονων - όταν έχουν πυρετό ή ακόμα κι όταν δεν αισθάνονται καλά (πονάει η κοιλίτσα, πονάει το κεφάλι τους) κοιμάμαι μαζί τους. Κι ακόμα έχουν να το λένε τα παιδιά μου ότι η αγκαλίτσα της μαμάς είναι το "ισχυρότερο depon" !!! Και έτσι είναι νομίζω. Και μόνο να αισθάνονται τη μαμά δίπλα τους, αναρρώνουν πιο εύκολα έχοντας τη σιγουριά ότι η μανούλα τους προσέχει. Εξάλλου, για πόσα χρόνια θα αναζητούν την αγκαλιά μας ???

 

Ένα παιδί 11 χρονών -προσωπικά- το θεωρώ αρκετά μεγάλο για να μπορεί να εκφραστεί. Και θα πρέπει -κατά τη γνώμη μου- να έχει την ικανότητα και την αυτοπεποίθηση πως θα τα καταφέρει. Πως δεν είναι και κάτι τραγικό αυτό που περνά. Και πως μπορεί να καθίσει στο χώρο του -που τον νιώθει δικό του και ζει άνετα σε αυτόν- και με υπομονή θα περάσει. Και φυσικά μπορεί στα βασιστεί στη βοήθεια των γονιών του. Ας του δώσουμε την ευκαιρία να ζητήσει αυτή τη βοήθεια (πέρα από τη βασική φροντίδα της περίστασης). Δεν είναι ξένο το δωμάτιό του. Είναι μέρος του σπιτιού. Ένα σπίτι στο οποίο όλοι ζούμε μαζί και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο. Δε χρειάζεται να είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο. Ένα παιδί χρειάζεται να αρχίσει να αντιλαμβάνεται το ίδιο πότε χρειάζεται βοήθεια.

(Παρακαλώ τη φίλη μας να μην το πάρει προσωπικά. Πήρα αφορμή από το δικό της σχόλιο, αλλά σε καμία περίπτωση δε σχολιάζω τη δική της οικογένεια προσωπικά.)

[v & a]

alcyon ακριβως οπως τα λες ειναι...η δηθεν επαγρυπνηση που εμεις νομιζουμε εχει κακα αποτελεσματα. εγω παιρνω καποιες φορες τη μικρη στο κρεβατι μας για να τη περιορισω γιατι απλα νυσταζουμε ενω αυτη θελει να πηδηξει απο τη κουνια της οπως παντα και φοβαμαι μεσα στο σκοταδι να την αφησω στο κρεβατι της. τη μια απο αυτες τις φορες εμεις ξεραθηκαμε τσον υπνο και αυτη κοιμηθηκε σιγα σιγα λλα κανει ανησυχο υπνο ετσι κ αλλιως...λοιπον τσουλησε και επεσε κανοντας ενα καρουμπαλο στο μετωπο που φουσκωσε τεραστιο λες και στο παιδι ειχε φυτρωσει κερατο! τρομαξα πως μεγαλωσε μεσα σε δευτερολεπτα!!!! που να ηταν δηλ. κι αρρωστο και να ημουν και αυπνη. ακομα θα κλαιγε απο το πεσιμο και εγω δε θα χα παρει ειδηση!

Η ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ εντωμεταξυ παει συννεφο. απο την ωρα που γραψα εδω αρρωστησανε και οι 2. η μεγαλη πηγαμε γιατρο κ εχει ωτιτιδα και η μικρη πριν μια ωρα αρχισε εναν βηχα αλλο πραγμα!!!!

[missirlou]

στην δικη μας περιπτωση η επαγρυπνηση ειναι χωρις ατυχηματα και ειχε παντα καλα αποτελεσματα. Για αυτο εξαλλου επαγρυπνω.

Εξαλλου ειναι μικρα ακομη τα παιδακια μου και οταν ειναι αρρωστα χρειαζονται οσο αγκαλια γινεται περισσοτερο.

Η καθε μητερα κρινει το καλυτερο για την δικη της περιπτωση. Δεν πιστευω οτι υπαρχει μητερα εδω μεσα που να ξερει καλυτερα τι πρεπει να συμβαινει σπιτι μου, οπως και εγω δεν ξερω καλυτερα απο εκεινη τι πρεπει να συμβαινει στο δικο της.

[irene2]

περαστικουλια στα παιδακια σου....

[korina1974]

Έτσι είναι έχετε δίκιο. Η δικιά μου ανασφάλεια φταίει, αλλά βρε κορίτσια όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι μου, νομίζω ότι τον ακούω να βήχει ή να μιλάει ή να κλαίει και όλο σηκώνομαι να τον κοιτάω.

Ε, λέω καλύτερα να ξαπλώσω μαζί του, θα κοιμηθώ έστω μια ώρα, αλλιώς θα μείνω ξάγρυπνη να κάνω διαδρομές από το ένα δωμάτιο στο άλλο .

[alcyon]

.....

Η καθε μητερα κρινει το καλυτερο για την δικη της περιπτωση. Δεν πιστευω οτι υπαρχει μητερα εδω μεσα που να ξερει καλυτερα τι πρεπει να συμβαινει σπιτι μου, οπως και εγω δεν ξερω καλυτερα απο εκεινη τι πρεπει να συμβαινει στο δικο της.

 

Ακριβώς!

Δε νομίζω πως θέλει κάποια από εμάς να επιβάλει την άποψή της. Κουβέντα κάνουμε...

 

Κορίνα, αν θες την άποψή μου...

Όσο δεν αισθάνεσαι να σε καταβάλει, κάνε αυτό που αισθάνεσαι. Αν όμως αισθάνεσαι καταβεβλημένη και υπάρχουν "παρενέργειες" από αυτή την αντίδρασή σου, ίσως να ξανασκεφτόσουν, μήπως αναθεωρήσεις κάποιο σημείο. Βλέποντας και κάνοντας.

[marsolan]

Παντα μαζι της οταν εχει πυρετο και ΔΕΝ κοιμαμαι. ΑΝ ψωφισω μετα κανα 2 μερες αυπνοια τοτε διπλα της παλι βαζω ξυπνητηρι ανα 1 ωρα για να την ελεγχω. Ή αυτο ή κοιμαμαι εγω και μενει ξυπνιος ο αντρας μου. Δυσκολα παιδι που ψηνεται θα σηκωθει για βοηθεια. Εδω εγω ανεβασα πριν κανα 15μερο 39.5 και οχι να σηκωθω δεν μπορουσα αλλα ουτε τα ματια μου να ανοιξω.

 

Συμφωνω με Ελλε,μια φορα εχει αρρωστησει η μικρη μου οταν ηταν 9 μηνων και παρολο που την ειχα διπλα μου συνεχως εννοειται οτι καποια στιγμη με πηρε ο υπνος...ξυπνησα μετα απο κανενα 3ωρο που η κορη μου καιγοταν και παρολαυτα ηταν ζαβλακωμενο το παιδι και δεν ειχε αντιδρασει και απο τοτε αποφασισα οτι οποτε ξανααρρωστησει θα ζησω με καφεδες και οταν κλαταρω θα την αναλαβει ο αντρας μου ή θα αναλαβουμε να την προσεχουμε εναλλαξ..με βαρδιες!!!

Δεν το ρισκαρω ποτε ξανα διοτι πραγματι ενηλικες ειμαστε και αμα αρρωστησουμε δεν μπορουμε να αντιδρασουμε οχι ενα παιδακι!!

[ζώπυρον]

Ο γιος μου έχει κλείσει τα 6 κι όταν αρρωσταίνει κοιμάμαι πάντα μαζί του, για ευνόητους - για μένα - λόγους.

 

Δεν βάζω ξυπνητήρι ούτε μένω άυπνη αλλά από ένστικτο ξυπνάω συχνά πυκνά μέσα στην νύχτα και τον ακουμπάω για να δω αν έχει ανεβάσει πυρετό ή έχει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα.

 

Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω μέχρι την στιγμή που θα μπορεί ο ίδιος - όταν δεν θα νοιώθει καλά - να σηκωθεί από το κρεβάτι του και να έρθει να ζητήσει την βοήθειά μου.

[Μαρια2010]

Κοιμαμαι παντα μαζι του οταν εχει πυρετο....ιδρωνει πολυ κατα την διαρκεια της νυχτας και του αλλαζω φανελακι ενδιαμεσα....επισης ο δικος μου οταν εχει πυρετο θελει να πινει και νερακι μπολικο ακομα και την νυχτα,οποτε εχω παντα ενα ποτηρακι διπλα μου και του δινω να πιει η αν δεν ξυπναει του βρεχω τα χειλακια...αν τον αφησω μονο δεν υπαρχει περιπτωση να κοιμηθω απο την αγωνια μου αρα τι να παω τζαμπα στο κρεβατακι μου.

[korina1974]

Κοιμαμαι παντα μαζι του οταν εχει πυρετο....ιδρωνει πολυ κατα την διαρκεια της νυχτας και του αλλαζω φανελακι ενδιαμεσα....επισης ο δικος μου οταν εχει πυρετο θελει να πινει και νερακι μπολικο ακομα και την νυχτα,οποτε εχω παντα ενα ποτηρακι διπλα μου και του δινω να πιει η αν δεν ξυπναει του βρεχω τα χειλακια...αν τον αφησω μονο δεν υπαρχει περιπτωση να κοιμηθω απο την αγωνια μου αρα τι να παω τζαμπα στο κρεβατακι μου.

 

Και εμένα ιδρώνει υπερβολικά. Μέχρι και μαξιλάρι πρέπει να του αλλάξω. Τόσο πολύ. Και φυσικά πίνει πολύ νερό όταν ξυπνάει.

[marandnik]

Εγώ που τις έχω και μπόλικες τις αρρώστιες στο σπίτι μου απλά τα ρωτάω:

Πώς αισθάνεσαι; Πονάς κάπου; Θέλεις να κοιμηθείς μόνο σου ή με τη μαμά; Ή με τον μπαμπά; Μου λένε και πράττω αναλόγως.

 

Κι εγώ όταν είμαι άρρωστη υπάρχουν περιπτώσεις που αισθάνομαι τόσο χάλια που δεν θέλω να βλέπω άνθρωπο ή να μου μιλάει άνθρωπος. Ανακουφίζομαι μόνο ξαπλωμένη σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με απόλυτη ησυχία. Εκεί, άμα ερχόταν κάποιος να ξαπλώσει δίπλα μου θα με έκανε να νιώσω μεγάλη δυσφορία.

 

Σε άλλες περιπτώσεις νιώθω να χρειάζομαι (και εγώ ) παρηγοριά και ανάγκη για ανθρώπινη συντροφιά. Σ' αυτές τις περιπτώσεις έχει τύχει να αισθανθώ καλύτερα και χωρίς φάρμακο, απλά γιατί ήρθε επίσκεψη η μαμά μου για να δει τι κάνω.

 

Αυτά, άσχετα με το αν έχει κάποιος πυρετό ή όχι.

 

ΥΓ Και για όσους δεν το πιστεύουν έχει ΟΝΤΩΣ τύχει αρκετές φορές να μου απαντήσουν τα παιδιά μου ότι προτιμούν να κοιμηθούν μόνα τους ενώ είναι άρρωστα. Και άλλες τόσες βέβαια που θέλουν να κοιμηθούν μαζί μου ή και με τον μπαμπά τους.

[Magdalena76]

Κι εγω όπως και κάποιες άλλες κοπέλες νομίζω πως κάθε μαμα και μπαμπάς πρέπει να κάνουν αυτό που τους κάνει να αισθάνονται οτι είναι καλύτερο για το παιδί τους. Μόνο έτσι μπορείς να είσαι ήσυχος.Εγώ και ο άντρας μου όταν κάποιο απο τα παιδια είναι άρρωστο ..."χωρίζουμε" με πολύ χαρά.

Ο καθένας παιρνει απο ένα παιδί και κοιμάται μαζί του. Και ρε κορίτσια ειλικρινα κάθε φορά που τα έχουμε τοσο κοντά μας (όχι οτι θέλω εννοείται να αρρωσταίνουν) αισθάνομαι απόλυτα ασφαλής. Βέβαια γενικά εγω είμαι κατ άλλες μαμάδες ίσως όχι πρότυπο με την έννοια οτι έχω φοβίες για τα παιδιά (πχ. παλαιότερα ήθελα να κοιμάμαι στον καναπέ του δωματίου τους για να μην γίνει σεισμός!!!) τις οποίες προσπαθώ (και ευτυχως "μου την λένε όλοι στην οικογένεια" και το αντιμετωπίζω πιο έυκολα τωρα νομιζω).Διάβασα και τον φυλακα της αδελφης μου που απο αλλού περιμένεις κάτι και απο αλλού σου έρχεται και...

Αλλα σίγουρα ποτέ δεν θα γίνω η cool μαμά με την έννοια της υπερ απελευθερωμένης...

...Εχε το νου σου στο παιδι....

[ΠΕΖΗ]

Εγω τον παιρνω μαζι μου στο κρεββατι μας, και ξυπναω μεσα στη νυχτα ενστικτωδως περισσοτερο για να δω αν ειναι καλα. Δεν αισθανομαι ανετα να τον αφησω μονο του στο δωματιο του ειδικα με πυρετο.