ΕΧΕΤΕ ΤΥΨΕΙΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΜΑΛΩΝΕΤΕ;

[joe]

Κοριτσια καλησπερα. Σημερα εκανα κατι για το οποιο με εχουν ηδη πνιξει οι ενοχες και ξερω οτι οσο θα περναει η ωρα θα με πνιγουν ακομη περισσοτερο. Η μικρη μου ειναι 5 μηνων (σημερα κλεισαμε τους 5!!! ) κι εδω και λιγες μερες ειναι λιγο γκρινιαρα οταν μενει μονη της μαζι μου.Ενω οταν ειναι εδω η γιαγια της (η μανα μου) ή ο μπαμπας της ειναι μια χαρα,οταν μενουμε μονες μας δεν ξερω τι την πιανει,με το ζορι καθεται να θηλασει και μου κλαιει την περισσοτερη ωρα. Σημερα λοιπον,μετα απο αρκετη ωρα που προσπαθουσα να την ηρεμησω (μολις πηγαινα να τη βαλω στο κρεβατι της τσιριζε),δεν αντεξα και της ειπα "σκασε" τρεις φορες,και μαλιστα με φωνη!!! Πανω στα νευρα μου εχωσα και μια κλωτσια σ΄ενα κουτι που βρισκοταν εκει διπλα,αλλη μια στο μπουκαλι με το νερο που ειχα κοντα,κι εριξα κι ενα κοπανημα στην πορτα. Δε μ΄ενοιαζε ουτε αν θα τρομαξει ουτε αν θ΄ακουσουν οι γειτονες ουτε τιποτα,εκεινη τη στιγμη ημουν εκτος εαυτου. Βεβαια μετα απο λιγα δευτερολεπτα,κι ενω το καημενο με κοιτουσε απορημενο κι ειχε σταματησει το κλαμμα απο την εκπληξη,με επιασαν τρελλες τυψεις!!!

Βασικα μου εχει ξανασυμβει να βγω ετσι εκτος εαυτου με το μωρο κανα-δυο φορες ακομη,και της εχω ξαναφωναξει,αλλα τωρα το εχω σκυλομετανιωσει. Οχι οτι φοβαμαι μην της μεινει ψυχολογικο τραυμα,δεν εγινε δα και τιποτα,αλλα να,νιωθω αχαριστη που ενω εχω την ευλογια να εχω ενα μωρακι,εγω επετρεψα στα νευρα μου να κυριαρχησουν!!! Λες και 5 μηνων μωρο θα καταλαβαινε γιατι του φωναζω.

Σας εχει συμβει εσας ποτε κατι τετοιο;

[Silmaril]

joe το να βάλεις καμιά φωνή δεν σημαίνει οτι είσαι και κακή μάνα! Και πού 'σαι ακόμα...θα χάσεις πολλές φορές την ψυχραιμία σου γιατί δεν έχεις μόνο ένα παιδί να φροντίσεις (ή μόνο παιδιά να φροντίσεις, όταν κάποια έχει παραπάνω απο ένα) αλλά χίλια δυο στο κεφάλι σου και η ένταση, η κούραση, η μειωμένη αντοχή με λίγα λόγια, είναι όλα πολύ ανθρώπινα...Αρκεί να μην υπερβαίνουμε τα όρια εις βάρος των παιδιών που - τις περισσότερες φορές- δεν έχουν ευθύνη για ό,τι μας βαραίνει επιπλέον...Βέβαια πέντε μηνών μωρό δεν κάνει "πείσματα", ίσως κάτι να το ενοχλούσε...ή ακόμη και να βαριόταν αν εσύ ήσουν απασχολημένη εκείνη την ώρα...Αλλά όπως και να έχει, δεν είναι και προς θάνατον ούτε για τύψεις το οτι έχασες προς στιγμή την ψυχραιμία σου! Αγκάλιασέ την και θα το ξεχάσεις όπως θα το ξεχάσει κι εκείνη

Αργότερα, όταν θα μεγαλώσει, να είσαι ανυποχώρητη όταν έχεις δίκιο...αλλά τώρα χρειάζεται μια αγκαλίτσα...Στο κάτω-κάτω δεν είναι κακό να καταλαβαίνουν και τα παιδάκια μας οτι δεν είμαστε Θεοί αλλά άνθρωποι με αντοχές και κούραση...Επειδή είναι μικράκι και δεν μπορεί ακόμα να το κατανοήσει δώσε ένα φιλάκι κι απο μένα κι όλα καλά!

[starlight]

Joe καλησπέρα!

 

Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις τύψεις και ενοχές αν φώναξες μία και μόνο φορά στο μωρό σου, αν και είναι πάρα πολύ μικρό για να καταλάβει τι γίνεται!

 

Ωστόσο, μπορεί καμιά φορά να πέσουμε στην παγίδα αν κάνουμε κάτι μία φορά να το επαναλάβουμε γι'αυτό καλό είναι να έχουμε από πριν 'οργανώσει' ένα σχέδιο δράσης!!!

Για παράδειγμα, όταν είσαι έτοιμη να βγεις εκτός ελέγχου, μπορείς να εφαρμόσεις το πολύ απλό παρακάτω κόλπο:

 

Σταματάς, σκέφτεσαι ότι το πλάσμα που πάει να σε βγάλει εκτός ορίων δεν είναι ενήλικος αλλά παιδί -βοηθάει πολύ αυτή η σκέψη!- και μετράς από μέσα σου ως το 10 -καμιά φορά χρειάζεται και παραπάνω - Μόλις τελειώσεις το μέτρημα, βλέπεις τα πράγματα με μεγαλυτερη ψυχραιμία, αντιλαμβάνεσαι ότι είχες άδικο που ήθελες να φωνάξεις και η διάθεσή σου αλλάζει μόλις βλέπεις το προσωπάκι που είναι τόσο αθώο!

 

Σίγουρα το μωρό σου δεν θα πάθει ψυχολογικά από μία και μόνο φωνή!

Το θέμα είναι να καταλάβεις ότι με τη φωνή το μόνο που καταφέρνεις είναι να ξεσπάς τα νεύρα σου σε λάθος κατεύθυνση!

 

Και τελικά βοηθάμε τον εαυτό μας -γιατί τα παιδιά σίγουρα δεν τα βοηθάμε καθόλου!!!- με το να φωνάζουμε? Ξεσπάμε τελικά? Η ίδια είπες ότι νιώθεις τόσες ενοχές! Άρα όχι μόνο δεν έχουμε πετύχει κάτι με το να ξεσπάμε στα παιδιά αλλά τα έχουμε ταράξει απίστευτα -σκέψου πως νιώθει ένα μωρό ή παιδάκι που βλέπει , ποιον άλλον τη μαμά του, να φωνάζει εκτός ελέγχου- κι εμείς τελικά δεν έχουμε ηρεμήσει καθόλου αφού μας τρώνε οι τύψεις και οι ενοχές!!!!!

 

Αν 'ζυγίσουμε' τα πράγματα θα δούμε ότι τα υποτιθέμενα 'οφέλη' μιας φωνής είναι λιγότερα, αν όντως υπάρχουν, από τον τρόμο και την απορία στα μάτια των παιδιών μας.

 

Όπως είπε και η Silmaril δώσε ένα φιλάκι στο μωράκι σου και πες του ότι η μανούλα μπορεί να του φώναξε αλλά το αγαπάει πολύ και ότι δεν θα το ξανακάνει!

 

Μην ξεχάσεις το κόλπο με το μέτρημα! Κάνει θαύματα!

[nnm004]

Καλησπερα joe ,

μην εχεις τυψεις φυσικα οπως ειπανε και τα κοριτσια , αυτα ολες λιγο πολυ τα εχουμε κανει . Και νευρα , και φωνες και καμια κλωτσια σε πραγματα (εμενα την πληρωσε το κινητο μου ) . Γενικως συμφωνω στο οτι ενα παιδακι 5 μηνων δεν μπορει να κανει πεισματα αλλα εννοειτε οτι και θα τα μαλωσουμε και θα τα κατσαδιασουμε μεγαλωνοντας . Μονο ξηλο θα ητανε καλο να αποφυγουμε να τα δωσουμε σε οποιαδηποτε ηλικια , αλλα το μαλωμα δεν κανει κακο , και οχι με βρισιες αλλα με επιχειρηματα γιατι οσο μεγαλωνουνε τοσο περισοτερο καταλαβαινουνε . Και εμεις ανθρωποι ειμαστε οπου κουραζομαστε και εχουμε την πληρη τους ευθυνη για οτιδηποτε τους συμβει , εγω νευριαζω παρα πολυ οταν παει να κανει κατι και κινδινευει να χτυπησει ή να παθει κατι αλλο , βεβαια μωρο ειναι δεν καταλαβαινει απο κινδυνο αλλα εγω εναν μικροπανικο τον παθαινω και προσπαθω να του εξηγω γιατι δεν πρεπει να το κανει αυτο . Αλλα εκει που νευριαζω πολυ πολυ ειναι οταν τσιριζει και κλαιει για να περασει το δικο του , τοτε ή τον μαλωνω και τον λεω οτι ειναι ενα κακο παιδι επειδη φωναζει χωρις να εχει λογο ή απλα τον αφηνω να κλαψει και του το λεω κιολας " κατσε κατω και κλαψε μεχρι να σου περασει " και επειδη ειναι και πανπονηρος και εχει καταλαβει τι αδυναμια του εχω , οποτε τον μαλωσω ερχεται απο πισω μου και με αγκαλιαζει στο ποδι ε οποτε εκει τι να μαλωμ,α να σκεφτεις χαχαχαχα αλλα μου εχει πει ο ψυχολογος μου οτι μετα απο μαλωμα δεν πρεπει να ενδιδω σε τετοια σκερτσα διοτι ειναι σαν ακυρωνω το μαλωμα , προσπαθω να το τηρω οσο γινεται . Παντα ομως τα μαλωνουμε εξηγοντας το λογο που το κανουμε , τους εξηγουμε ποια ειναι η σκανταλια που αξιζει το μαλωμα .

Εχεις να ριξεις αρκετο μαλωμα οσο μεγαλωνει JOE μου και ετσι πρεπει να γινεται , ειναι στο χερι το δικο μας να δειξουμε στα παιδια μας πιο ειναι το σωστο και πιο το λαθος διοτι αυτα ειναι μικρα δεν το ξερουνε .

[Μαμά του Ωρίων]

εγώ το μόνο που θα ήθελα να σου πω είναι ότι είσαι ακόμα λεχώνα...

οι ορμόνες δεν έχουν έρθει ακόμα στα ίσα τους

όχι ότι αυτό είναι κάποιου είδους δικαιολογία αλλά είναι κάτι για να το σκεφτείς και να προσπαθήσεις να βρεις τρόπους να διοχετεύτεις κάπου αλλού τα νεύρα σου και την κούραση σου

 

αν κι όλας δεν κοιμάσαι ακόμα καλά τις νύχτες και είσαι μονίμως κουρασμένη είναι ένας λόγος παραπάνω για να ξεσπάς

το παιδί σου είναι πολύ πιθανό να αφουγκράζεται την κούραση σου, την αυπνία σου, την νευρικότητα σου και να έχει την συμπεριφορά που περιέγραψες που τελικώς σε έβγαλε εκτός εαυτού

 

η λύση φυσικά δεν είναι να πηγαίνεις σε άλλο δωμάτιο και να ξεσπάς σε μαξιλάρια...

η λύση είναι να ξεκουραστείς και να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου

ζήτα από κάποιον να σου κρατήσει το μωρό να πας για ένα μασάζ, να πας κομωτήριο ή ζήτα απ τη μαμά σου να σου την κρατήσει για 3 ώρες κι εσύ απλά να ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ χωρίς έννοιες

ζήτα απ το σύζυγο σου να την κρατήσει ένα απόγευμα κι εσύ να πας βόλτα στα ψώνια

όλα αυτά θα σε βοηθήσουν

 

για να είμαστε καλές μαμάδες πρέπει πρώτα απ όλα να αισθανόμαστε εμείς καλά και να περνάμε κι εμείς καλά και να είμαστε και λιιιιιιιιιιιιιγο ξεκούραστες

βρες τις ισσοροπίες σου και μετά δεν θα χρειάζεται ποτέ ξανά να νιώθεις τύψεις για κάτι τέτοιο γιατί απλά δεν θα ξανασυμβεί

πολέμα το πρόβλημα σου απ τη ρίζα του

[joe]

Κοριτσια ευχαριστω για τις απαντησεις σας,παρεπιπτοντως,Grafistria και Μαμα του Ωριων ειστε απο τις αγαπημενες μου συμφορουμιτισσες,δεν ξερω αν σας το 'χω ξαναπει!!! Απο τον τροπο που γραφετε εγω προσωπικα νιωθω λες και ειμαστε σε μια παρεουλα και τα λεμε,γραφετε πολυ αυθορμητα και αμεσα!!! Μαμα του Ωριων,να ξερεις οτι εχει μεινει στην ιστορια η ατακα σου σε αλλη ενοτητα,σχετικα με το σεξ στην εγκυμοσυνη,οπου γραφεις "κι αν δε θελει ο συζυγος,κοριτσια,τοτε υπαρχει και το χειροκινητο μοναχουλες σας!!!" Εγραψες!!!

Οσον αφορα το θεμα μας,εχετε απολυτο δικιο σχετικα με το οτι μπορει να καταλαβαινει τη δικη μου νευρικοτητα και να εκνευριζεται κι εκεινη. Η αληθεια ειναι οτι,επειδη οπως εχω ξαναγραψει η μανα μου ειναι παιδιατρος,εχω αναπτυξει μια απιστευτη εξαρτηση απο 'κεινη-το ειχα κι απο μικρη αυτο,αλλα τωρα με το παιδι εχω παραγινει. Οταν λοιπον εκεινη εχει εφημερια ή ειναι στο ιατρειο της ή σε καποια κατ' οικον επισκεψη,πραγμα που σημαινει οτι δεν μπορει να τρεξει σε μενα ανα πασα στιγμη,με πιανουν ανασφαλειες που οσο και να θελω να τις κρυψω,τουλαχιστον απο το μωρο δεν κρυβονται-το λεει και το τραγουδι: "πώς να κρυφτεις απ΄τα παιδια,ετσι κι αλλιως τα ξερουν ολα!!!" Το βραδυ να δειτε τι ανασφαλειες με πιανουνε,που εκ των πραγματων η μανα μου δεν μπορει να ειναι σπιτι μου (μη σαλταρει εντελως κι ο αντρας μου ο καημενος,συνεχεια με την πεθερα μεσα στα ποδια του!!! ) Κυριως στο θεμα της ελλειψης υπνου,Μαμα του Ωριων ειπες ΜΕΓΑΛΗ κουβεντα:τ το ποσο μου λειπει ο υπνος ειναι αλλο πραγμα!!! Επειδη θηλαζω αποκλειστικα μεχρι στιγμης,η μικρη με ξυπναει τις περισσοτερες φορες και το βραδυ για να φαει,βασικα το βραδυ ειναι οι μονες φορες που δειχνει πραγματικα να εχει ορεξη. Οσο για τα απογευματα,συνηθως εκεινη την ωρα ειναι που την πιανει η γκρινια,η μανα μου που την ηρεμει απιστευτα δουλευει εκεινη την ωρα,ο αντρας μου δεν μπορει να κανει και σπυδαια πραγματα αφου κι εκεινος ειναι κουρασμενος απο τη δουλεια του,οποτε δεν εχει υπνο ουτε το απογευμα!!!

Δεν θελω ομως να γκρινιαζω,η μικρη μου ειναι η ευλογια στη ζωη μου,να παει στα κομματια κι ο υπνος,υποσχομαι οτι δε θα της ξαναφωναξω τωρα που ειναι τοσο μωρακι-αργοτερα βλεπουμε!!!

[zouzounitsa79]

Καλησπερα κοριτσια

Ελεγα που να το γραψω... εδω θα το γραψω

Μαμα του ωριων πως ομορφηνε ετσι το παλικαρι??????? Φτου φτου φτου

Στο θεμα μας τωρα Λοιπον εμενα ειναι μεγαλυτερη 17 μηνων πλεων..

Οσο και να μην θελω να την μαλωνω και να της φωναζω δεν γινεται!!!

Τα νευρα μου γινοντε κορδελες εχει πεισμα μουλαρισιο θελει συνεχεια μα συνεχεια να ασχολουμαι μαζι της πραγμα αδυνατο εκ των πραγματων ειναι και η κουραση μου. Το αποτελεσμα ακομα νιωθω ενοχες οποτε της φωναζω και την μαλωνω...απορω με τον εαυτο μου που ημουν τοσο ηρεμη παλιοτερα.

Ισως ειναι το αγχος μου μην παθει τπτ δεν ξερω που να το αποδωσω.

Δεν την χτυπαω ομως αυτο το ελεγχω... ενω καποιες φορες την δουλευει καμια στο παμπερς δεν το κανω...κρατιεμαι με νυχια και με δοντια!

Ελπιζω μεγαλωνοντας να καταλαβαινει περισσοτερο και να εχει κατανοηση,

δε νομιζω να ειμαι παραλογη αλλα και αυτο ειναι μωρο ακομα και δεν καταλαβαινει!!!

ουφφφ!

[starlight]

Καλησπερα κοριτσια

Ελεγα που να το γραψω... εδω θα το γραψω

Μαμα του ωριων πως ομορφηνε ετσι το παλικαρι??????? Φτου φτου φτου

Στο θεμα μας τωρα Λοιπον εμενα ειναι μεγαλυτερη 17 μηνων πλεων..

Οσο και να μην θελω να την μαλωνω και να της φωναζω δεν γινεται!!!

Τα νευρα μου γινοντε κορδελες εχει πεισμα μουλαρισιο θελει συνεχεια μα συνεχεια να ασχολουμαι μαζι της πραγμα αδυνατο εκ των πραγματων ειναι και η κουραση μου. Το αποτελεσμα ακομα νιωθω ενοχες οποτε της φωναζω και την μαλωνω...απορω με τον εαυτο μου που ημουν τοσο ηρεμη παλιοτερα.

Ισως ειναι το αγχος μου μην παθει τπτ δεν ξερω που να το αποδωσω.

Δεν την χτυπαω ομως αυτο το ελεγχω... ενω καποιες φορες την δουλευει καμια στο παμπερς δεν το κανω...κρατιεμαι με νυχια και με δοντια!

Ελπιζω μεγαλωνοντας να καταλαβαινει περισσοτερο και να εχει κατανοηση,

δε νομιζω να ειμαι παραλογη αλλα και αυτο ειναι μωρο ακομα και δεν καταλαβαινει!!!

ουφφφ!

 

Ζουζουνίτσα καλησπέρα!

Υπάρχουν πολλά τόπικς στην ενότητα 'νεογνά και μωρά, ανάπτυξη, ψυχολογία, συμπεριφορα' τα οποία μπορούν να σε βοηθήσουν να βρεις απάντηση στο θέμα σου.

 

Εγώ θα ρωτήσω ένα πράγμα μόνο γιατί στην ενότητα που σου παραθέτω θα βρεις πάρα πολλές απαντήσεις πραγματικά.

 

Η κατάσταση βελτιώνεται μετά από το μάλωμα και τις φωνές ή μένει ίδια?

[elenik]

Γονεις ειμαστε οχι υπερανθρωποι. Ξεφευγουμε και μεις και κανουμε πραγματα που αντικειμενικα και ψυχραιμα δεν ειναι σωστα.

Υπαρχουν στιγμες ομως που η κουραση και η αυπνια θολωνουν την κριση μας και την λογικη μας και ... παρακτρεπομαστε.

Ξεφυγα μια φορα με τον Βασιλη. Πιστευω αυτη η συμπεριφορα μου σημαδεψε περισσοτερο εμενα παρα εκεινον. Εκλαιγα επι 2 μερες και τον κοιτουσα χωρις να μπορεσω να πιστεψω αυτο που εκανα. Μεχρι τοτε πιστευα οτι το time-out ειναι κατι πολυ σκληρο για ενα παιδακι. Πλεον πιστευω οτι με εχει σωσει. Απο εκεινη την μερα το time out δινει τον χρονο στον Βασιλη να τσιριξει να εκτονωθει να ηρεμησει και σε μενα να σκεφτω και να φερθω οπως πρεπει. Δεν θελω να ξαναζησω εκεινο το συναισθημα.

Η πιεση των συμβουλων απο τριτους ειναι οντως πολυ πιεστικη. Ποσο μαλλον οταν η μαμα σου ειναι παιδιατρος και πιεζει να κανεις αυτο που θελει και πρεπει με αποδειξεις αλλα ξεχναει οτι και εκεινη στα παιδια της δεν τηρησε 100% τα σωστα και τα πρεπει αλλα τα νοιωθω.

[zouzounitsa79]

Ζουζουνίτσα καλησπέρα!

Υπάρχουν πολλά τόπικς στην ενότητα 'νεογνά και μωρά, ανάπτυξη, ψυχολογία, συμπεριφορα' τα οποία μπορούν να σε βοηθήσουν να βρεις απάντηση στο θέμα σου.

 

Εγώ θα ρωτήσω ένα πράγμα μόνο γιατί στην ενότητα που σου παραθέτω θα βρεις πάρα πολλές απαντήσεις πραγματικά.

 

Η κατάσταση βελτιώνεται μετά από το μάλωμα και τις φωνές ή μένει ίδια?

Εχει βελτιωθει αρκετα ναι...εχω δειαβασει καποιες δημοσιευσεις της κ. Στυλιαννακη και με εχουν βοηθησει παρα πολυ Στο πως θα της δινω να καταλαβει οτι αυτο που κανει ειναι κακο. Απλα χρειαζεται να υψωνω ακομα την φωνη μου... το παλευω και για να της το λεω ηρεμα δλδ την αγκαλιαζω και της εξηγω γιατι δεν πρεπει να κανει κατι αλλα ειπαμε ειναι μωρο ακομα και δεν καταλαβαινει απολυτα!! ακονιζω την υπομονη μου

Δεν προσεξα αν εχεις παιδακι και σε τι ηλικια... αν εφαρμοζεις κατι σε μεθοδο συζητησης και εχει αποτελεσμα θα χαρω να το ακουσω

μακια σου

[joe]

Zouzounitsa,το δικο σου ειναι μεγαλο και μπορει να καταλαβει πεντε πραγματα αμα το μαλωσεις. Εγω η γαιδουρα που φωναξα σ΄ενα μωρακι 5 μηνων; Ειμαι για πολλα χαστουκια λεμε!!!

Χτες ολη μερα το σκεφτομουνα (το περιμενα οτι θα γινει αυτο) και σημερα ακομη δε μου εχουν φυγει τελειως οι ενοχες.Ειμαι κι ενοχικο ατομο απο τη φυση μου,οποτε ηρθε κι εδεσε!!! Ειναι ομως κι αυτο που λεει η Μαμα του Ωριων,παιζει ρολο η ελλειψη υπνου οσον αφορα τα νευρα. Σημερα ας πουμε που κοιμηθηκα καπως καλυτερα ειμαι κι εγω πολυ πιο ενταξει. Στο θεμα της δικης μας ηρεμιας-που οπωσδηποτε εχει αντικτυπο και στα κουτσουνια μας-πιστευω οτι παιζει πρωταρχικο ρολο το να ειμαστε ξεκουραστες και σε μια καποια ψυχικη ισορροπια (το κατα δυναμιν,βεβαια!!! )

[zouzounitsa79]

joe...εχεις απολυτο δικιο...αυτη η ελειψη υπνου πιστευω και εγω οτι ειναι το χειροτερο απο ολα... μωρακι κανα δυο φορες ειχα βγει εκτος οριων(φωναξα και εγω) και αιτια ητανε η ελειψη υπνου και η κουραση!

Φυσικα και το μετανιωσα και το μετανιωνω ακομα...

[ninette]

joe το να ασχολείσαι όλη μέρα σχεδόν με ένα μωρό είναι πράγματι κουραστικό και αρκετές φορές ανιαρό.Πιστεύω ότι τις ώρες που ο άντρας σου είναι σπίτι θα πρέπει να συμβάλει όχι τόσο στο τάισμα-άλλαγμα του παιδιού (αυτά νομίζω ότι είναι τα πιο απλά) αλλά σ'αυτό που θεωρώ πιο κουραστικό αλλά και πιο πολύτιμο, στην απασχόληση του παιδιού.Αυτό που έχω καταλάβει από τον δικό μου είναι ότι και τα μωράκια βαριούνται και φυσικά το εκφράζουν με γκρινίτσα. Λίγο παιχνίδι, μια βολτίτσα με τον μπαμπα θα τους ανανεώσει και τους δύο και θα σου δώσει και εσένα την ευκαιρία να ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου

[gerkon]

Καλησπέρα joe. Απαντώντας αρχικά στην ερώτηση του θέματος: Ναι έχω τύψεις όταν μαλώνω τα παιδιά μου και μάλιστα έχω άδικο, και έχει συμβεί αυτό. Από κει και μετά θα συμφωνήσω με τις πρακτικές συμβουλές της starlight. Όσο θα μεγαλώνει το παιδί σου, γιατί τώρα είναι πολύ μικρό για να κάνει κάτι επίτηδες για να σε εκνευρίσει -πιθανόν αυτό να συμβεί αργότερα- θα δεις ότι το καλύτερο είναι να συζητάς μαζί του. Να προσπαθείς με πειθώ και συζήτηση να το πείσεις ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και πάνω από όλα να αιτιολογείς όσα λές. Όπως και σε μας αν μας πει κάτι θα κάνεις αυτό γιατί το λέω εγώ, μάλλον δεν θα έχει αποτέλεσμα, το ίδιο και ακόμη περισσότερο ισχύει και για τα παιδιά. Είναι πολύ δύσκολο ΄μερικές φορές να μην φωνάξεις, αλλά είναι κάτι που σιγά σιγά θα μάθεις να γίνει φύση σου.

[Μαρια Στυλιανακη]

γειά σου joe!

 

πιστεύω ότι απο την στιγμή που ήδη παρακολουθείς τον εαυτό σου, και ελέγχεις το τι κάνεις, ήδη μαθαίνεις και βλέπεις το τι θελεις να ήταν διαφορετικά, ή τέλος πάντων που δεν θέλεις να φτάσεις.

 

οι γονείς πιο πάνω εχουν δωσει πολύ ωραίες απαντήσεις με τις οποίες συμφωνώ σε όλα.

 

νομίζω ότι όταν ένας γονέας αναρωτιέται τι κάνει και γιατί το έκανε,

και μόνο αυτό, τον κάνει να βρεί την χρυσή τομή σιγά σιγά με την οποία είναι ευχαριστήμένος. αυτό είναι μια διαρκής διαδικασία.

 

κανείς δεν είναι τέλειος, και δε γίνεται καποια φορά να μην εκνευριστείς, και να φωνάξεις.

 

απλώς τώρα λογικά, είσαι σαφως ακόμα στην φάση όπου οι ορμόνες δεν εχουν καταλαγιάσει, ... είναι πολύ δύσκολο να ελέγξει κανείς αυτές τις ορμόνες εάν υπάρχουν σε μεγάλη ένταση..

αλλά το γεγονός οτι το ξέρεις, σίγουρα θα σε βοηθήσει την επόμενη φορά που θα εκνευριστείς, θα μπορέσεις να βγάλεις καπως αλλιώς την ενέργεια αυτή που συσσωρεύεται, σε εχει κυριεύσει και θέλει να βγεί με μιάς.

 

απο την στιγμή που δηλαδή αυτό ειναι κατι που δεν σου αρέσει, σιγά σιγά θα βρείς τρόπο να το βγάλεις αλλιώς.

 

Οτι θα φωνάξεις θα φωνάξεις, αναγκαστικά κάποιες φορές - όταν θυμώσεις, όταν δε βρίσκεις τρόπο να βγείς απο μια κατάσταση -..

 

αλλά αν ειναι οι ορμόνες, που σε κανουν και βγάινεις εκτός εαυτού, σίγουρα η συνειδητοποίηση ότι εκείνη τη στιγμή σε ελέγχουν, μπορεί να σε κανει κάνεις "κλικ" και να βγάλεις αλλιώς αυτή την ενέργεια απο μέσα σου!

 

δοκίμασε καποιες φορές, να κάνεις γκριμάτσα πολύ θυμωμένη μπροστά απο τον καθρέφτη και να γρυλλίσεις έτσι όπως θα έκανε ενα άγριο ζώο.

αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να βγάζεις απο μέσα σου μια ενέργεια που οφείλεται στις ορμόνες αυτές, να την βγάλεις ατόφια, και να νιώσεις και πολύ καλά για αυτό, χωρίς να εχεις τυψεις οτι φώναξες στο μωράκι σου.

 

πέρα απο τις ορμόνες, αλοιμονο ειναι πολυ λογικο καποιες φορές να φωνάξει καποιος. Είναι πάντα καλύτερα όμως για το πως θα αισθανθείς μετά, οταν εχεις την αίσθηση οτι φωνάζεις επειδή το επέλεξες εκείνη τη στιγμή - για να γκρινιάξεις για κάτι - παρά επειδή είχες βγεί εκτος εαυτού.

 

καλή σου μέρα!

[mata]

Starlight μου, η απάντηση σου μου φάνηκε ότι περασε λίγο απαρατήρητη, ή μπορεί εμένα να μου φάνηκε! Συμφωνώ απόλυτα πάντως. Κι εγώ έχω πιάσει να μαλωνω κάποιες φορές τον μικρό, χωρίς βέβαια να πιστεύω ότι μ'αυτόν τον τρόπο θα έχω αποτέλεσμα. Είναι περισσότερο θέμα εκτόνωσης, για τους γονείς γι'αυτό είναι καλό να το αποφεύγουμε.

Πάντως, συμφωνώ κι εγώ με όλα τα κορίτσια στο θέμα του χειρισμού.

[joe]

Σας ευχαριστω ολους παρα πολυ για τις απαντησεις σας!!!

Ηδη με εχετε βοηθησει πολυ,και μονο που μπορω καπου να πω καπου τον προβληματισμο μου και να τον εκφρασω,ειναι ηδη πολυ σημαντικο.Τελικα οντως το forum λειτουργει και ως ψυχοθεραπεια!!!

[Nikole00]

εχω τυψεις και μαλιστα πολλες γμτ...