joe

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    991
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

Περισσότερα για την/τον joe

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. joe

    TI MOY SYMBAINEI?

    Χωρις να θελω να σε ανησυχησω,ναι,υπαρχει επιλοχειος καταθλιψη που εμφανιζεται και 6 μηνες και ενα χρονο μετα τη γεννηση του παιδιου.Λεγεται οψιμη επιλοχειος και ειναι υπουλη γιατι θεωρει κανεις οτι δεν μπορει τοσον καιρο μετα να ειναι επιλοχειος και πιθανα το αγνοει. Δε λεω οτι ειναι κατι τετοιο στην περιπτωση σου,αυτο μπορει μονο καποιος ειδικος να στο πει,αλλα απλα επισημαινω οτι υπαρχει περιπτωση να μας "βγει" επιλοχειος ακομη και 1 χρονο μετα τη γεννα.
  2. Δεν ξερω αν το καταλαβε,ελπιζω να μην το ξανακανει και να την ταρακουνησα αρκετα.Τρεμω στην ιδεα οτι μπορει να βγει στην πυλωτη και να μην το ξερω,με τοσα που γινονται. Αυτο ειναι ομως αλλο θεμα. Οπως και να εχει,Harlow (παρεπιπτοντως το nick name σου μου αρεσει πολυ,μου θυμιζει το ονομα της κορης της Νικολ Ριτσι,Harlow Winter που παντα μου εκανε εντυπωση) εγω ειμαι η τελευταια που θα σε κρινει.Εχω κανει πολυ μεγαλα λαθη σα μαμα,μπροστα στα οποια ενα χαστουκι,μια ξυλια στον πωπο ή ενα τραβηγμα αυτιου και κοτσιδας μοιαζουν παιχνιδακι.Οι παλιοτερες του Forum ξερουν τι εννοω,δεν ειναι επι της παρουσης. Καταλαβαινω οτι νιωθεις ενοχες,κι εγω μετα απο τσακωμο με τα παιδια μου νιωθω απιστευτες ενοχες.Ενα πραγμα που απεχθανομαι ειναι η ταση που εχουν πολλοι ανθρωποι,ειδικα μαμαδες,να νιωθουν καλυτερα πανω στα λαθη των αλλων. Δε θα ξεχασω παλια που περνουσα οπως ολες μας μια φαση με καυγαδες με τον αντρα μου,που ειχα γραψει εδω στο Forum ποσο ασχημα ενιωθα που ειχαμε ξεστομισει βαριες κουβεντες μπροστα στα παιδια.Μου γραφει λοιπον μια: "Απαραδεκτο αυτο,εμενα τα παιδια μου δεν εχουν ακουσει ουτε τη λεξη "βλακας" να λεγεται στο σπιτι μας". Γινεσαι ή δε γινεσαι εξαλλη με τετοιο σχολιο?Γραφω εγω για τον προβληματισμο μου κι ερχεται η αλλη να μου γραψει ποσο τελεια ειναι η κατασταση στο δικο της σπιτι? Ή το αλλο,σε ενα topic για τις μαμαδες μας και το ποσο μας εχουν ταλαιπωρησει,γραφει μια κοπελα για το ποσο καλη ειναι η σχεση της με τη δικη της μαμα και λοιπα και λοιπα.Δηλαδη,ασχετο.Δεν πικαρεις ομως τον αλλον που γραφει για κατι που τον απασχολει προβαλλοντας στον αντιποδα τη δικη σου "τελειοτητα". Μπορει να φαινεται ασχετο ολο αυτο που γραφω τωρα με το θεμα,αλλα δεν ειναι και τοσο.

  3. Διαφημίσεις


  4. Να συμπληρωσω κατι γιατι πολλες θα βιαστουνε να πουνε "Αυτη εφαγε ξυλο απο τους γονεις της,ο αντρας της το ιδιο,καταλαβαινετε πώς μεγαλωνουν τα παιδια τους". Οταν λεω ξυλο εννοω το κλασσικο χαστουκακι οταν πια εχεις φτασει τον γονιο στο απροχωρητο.Αυτο ειναι το ξυλο που εννοω απο τους γονεις μας κιεχει συμβει το πολυ δυο φορες απο ο,τι μπορω να θυμηθω απο τη δικη μου παιδικη ηλικια.Εξηγω και παλι οτι δεν εννοω ξυλο κακοποιησης,αν ειναι δυνατον.Υπαρχουν σαφεστατες διαφορες.
  5. Ορισμενα topics οπως αυτο ειναι ο,τι πρεπει για να νιωσουμε εμεις καλυτεροι γονεις στην πλατη του "γονιου-εγκληματια" οπως παρουσιαζεται η εν λογω μανα που σφαλιαρισε το παιδι της.Δηλαδη βρε κοριτσια ολες εσεις που καταδικαζετε αυτη τη μανα και οποια αλλη εχει ριξει σφαλιαρα,δεν το εχετε κανει ποτε?Εγω δηλαδη που εχω ριξει χαστουκι στη μεγαλη μου κορη κι εχω κανει "ντα" το χερακι της μικρης,ειμαι για καταγγελια λετε? Εγω προσωπικα θα σας αναφερω περιστατικο που πολυ ευκολα θα εβγαζε κανεις λαθος συμπερασματα. Περιστατικο πρωτο: Πριν μπω στο ψητο θα αναφερω οτι ο αντρας μου ειναι ενας καταπληκτικος πατερας,που ασχολειται απιστευτες ωρες και ποιοτικα με τα παιδια του,τα διδασκει,τα μαθαινει πραγματα,πεφτει στα τεσσερα να κανει το αλογακι,παιζει επιτραπεζια,ο,τι πρεπει να κανει ενας μπαμπας και ακομη παραπανω,οπως φανταζομαι οτι κανουν και πολλοι απο τους δικους σας αντρες.Τα παιδια μας τον υπεραγαπουν,τα ταιζει,τα φροντιζει,τα αλλαζει και γενικα ειναι καλυτερος κι απο γιαγια κι η αγκαλια του ειναι παντα εκει για να κρυφτουνε.Αφου εκανα τον προλογο μπαινω και στο ψητο.Ειμαστε σε παιδοτοπο,αργα το απογευμα,μετα απο μια κουραστικη για τον αντρα μου μερα,ειναι η ωρα να φυγουμε και η μικρη κανει κριση πεισματος και δε θελει επ΄ουδενει να βαλει ουτε καλτσες ουτε παπουστια.Βρε καλη μου,βρε χρυση μου,τιποτα.Εγω εγκυος,δεν μπορω να βοηθησω την κατασταση σηκωνωντας την ή κατι τετοιο κι ο αντρας μου εχει απηυδησει για να την καταφερει να βαλει μια καλτσα την οποια εκεινη τη βγαζει!!!Πανω στα νευρα του,της σπρωχνει το προσωπο και τελικα την αφηνει κατω να χτυπιεται,μετα με μια κινηση τη βουταει ετσι ξυπολητη και φευγουμε.Δηλαδη αμα βλεπατε αυτο το σκηνικο τι θα λεγατε? Δε θα βιαζοσασταν να ριξετε "στην πυρα" αυτον τον πατερα? Ο οποιος φυσικα μονο για την πυρα δεν ειναι.Δε θα βιαζοσασταν να τον κρινετε?Μερικες απο εσας απο ο,τι καταλαβαινω θα καλουσατε και την αστυνομια ή θα το συζητουσατε το βραδυ νιωθωντας τοσο υπεροχες κι ανεκτικες μαμαδες σε σχεση με αυτον τον "αγροικο πατερα"!!! Ξερετε ομως,ολοι δικαιουνται μια αναποδη στιγμη,ολοι εχουν δικαιωμα σε αυτο.Το θεμα ειναι,οπως λενε και οι ψυχολογοι,το ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.Δηλαδη,πώς ειναι ο γονιος και πώς νιωθει μαζι του το παιδι ολες τις υπολοιπες ωρες και μερες.Αν το κυριαρχο συναισθημα ειναι η εμπιστοσυνη,η αγαπη,η τρυφεροτητα,η αγκαλια,τοτε ξερετε και ενα χαστουκι που συνεβη μια φορα ή και δυο,δεν θα αφησει στο παιδι το ανβεξιτηλο τραυμα που φανταζεστε.Το εχω συζητησει με ειδικο αυτο,δεν το βγαζω απο το κεφαλι μου ετσι για να πω κατι. Περιστατικο δευτερο.Εχω εξηγησει στη μεγαλη μου κορη οτι δε θελω να βγαινει μονη της απο την πολυκατοικια στην πυλωτη χωρις να το ξερω,οταν παιζουμε καμμια φορα κρυφτο στο γκαραζ.Μια μερα ενω παιζουμε κρυφτο,διαπιστωνω οτι εχει βγει ενω της το ειχα εξηγησει.Καταλαβαινετε φανταζομαι οτι στον κοσμο που ζουμε και με τοσα που ακουμε οτι γινονται,πρεπει και να τους τριξεις λιγο τα δοντια για να τα προστατευσεις οσο μπορεις.Τη φερνω λοιπον μεσα,της δινω κι ενα ελαφρυ χαστουκι (μη φανταστειτε καμμια μπουφλα,αλλα σιγουρα την ετσουξε) και τη μαλωνω ετσι που να καταλαβει οτι δεν πρεπει να το ξανακανει.Αμα βλεπατε μεμονωμενα το σκηνικο αυτο,δε θα με κακοχαρακτηριζατε οπως με τη μανα του αρχικου post? Παρ΄ολα αυτα θεωρουμαι πολυ υπομονετικη με τα παιδια,ολες μου οι φιλες και οι γνωστες με παιδια εχουν να το λενε για το ποσο ηρεμα χειριζομαι πεισματα και τσακωμους τους. Ομως στην προκειμενη περιπτωση με εβγαλε απο τα ρουχα μου οπως και στο προηγουμενο παραδειγμα η μικρη τον μπαμπα της. Μη βιαζεστε να βγαλετε συμπερασματα λοιπον γι΄ανθρωπους που δεν ξερετε.Εσεις για παραδειγμα απο τους γονεις σας δε φαγατε ποτε χαστουκι?Εγω εφαγα οπως και η μαμα μου εφαγε,οπως κι ο αντρας μου τις εχει φαει απο τη μανα του και μη μου πειτε οτι ολοι εμεις υπηρξαμε θυματα κακοποιησης. Βεβαια για να μην παρεξηγηθω,πραγμα που ευκολα γινεται σε τετοια θεματα,δε μιλαω για κακοποιηση,ξυλο και σωματικη βια,ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ,εκει εννοειται κανεις και καταγγελια στην Προνοια και στην αστυνομια και επεμβαινεις κι ο ιδιος.Μιλαω για ενα χαστουκι που εδω στην εποχη του "Το ξυλο βγηκε απο τον Παραδεισο" το διακωμωδουσαμε (και ηταν κι απο καθηγητες,ουτε καν απο γονεις,φαντασου) και τωρα το εχουμε κανει μειζον θεμα.
  6. Να συμπληρωσω οτι αυτα τα δυο παραδειγματα που ανεφερα με τη μητερα μου και τα παιδια ειναι απλως σταγονες στον ωκεανο.Εχει κανει απιστευτα πραγματα,εχει παιξει απιστευτα με την ψυχη μου σε θεματα φοβιων και οχι μονο,για να ειναι απο κοντα με τα παιδια (το μεγαλο κυριως) και να εχει τον πρωτο λογο.Αρκει μονο να σας πω οτι στο πρωτο παιδι,στο δωματιο του μωρου δε διαλεξα τιποτα εγω,ολα εκεινη,απο το χρωμα μεχρι τα επιπλα,τα παντα!!!Εννοειται οτι τα πληρωσε κιολας,αλλα αυτο δε σημαινει κατι.Το καροτσι που μας το ειχε κανει δωρο το ειχε διαλεξει ετσι που να ειναι το πιο γκλαμουρατο και το πιο μουρατο (ειχα μια φαγουρα εγω για γκλαμουριες,τι να σου πω δηλαδη) και οταν της ειπα,πριν το αγορασει,οτι μου αρεσε ενα αλλο που θα με βολευε καλυτερα η απαντηση ηταν "Εγω πληρωνω,εγω διαλεγω." Στο μαιευτηριο δεν αφησε να μου φερουν το παιδι να το θηλασω πριν φυγει η γυναικα του πατερα μου (εννοειται οτι ειναι χωρισμενη με τον πατερα μου,που να την αντεξει) την οποια δε χωνευε και δεν ηθελε να την αφησει να δει το μωρο.Ετσι κρυμμενη πισω απο το ιατριλικι ειχε δωσει εντολη (το διαννοειστε???) να μη φερουν το μωρο πριν τους πει εκεινη κι ετσι μου το εφεραν αργα το απογευμα αφου εφυγε η γυναικα του πατερα μου,που καταλαβε φυσικα τι παιζοταν.Σας μιλαω για παρανοικα πραγματα κι αυτα που ανεφερα δεν ειναι τιποτα. Να ειδατε,τοσον καιρο ειχα να γραψω στο Forum αλλα με τοσα κατεβατα νομιζω εξιλεωθηκα για την απουσια μου!!!
  7. Κοριτσια καλησπερα,ειμαι παλιο μελος του Forum αλλα εχω να γραψω πραγματικα παρα πολυ καιρο,ισως και πανω απο χρονο.Καταλαβαινετε οτι για να το κανω τωρα σημαινει οτι το θεμα με αγγιξε πολυ.Εχω γραψει σε πολυ παλιοτερα posts που ισως οι παλιοτερες εδω να τα θυμουνται για διαφορες φοβιες που εχω για τη μεγαλη μου κορη και για το,ασχετως αν ειναι βασιμες ή οχι,ποσες απο αυτες οφειλονται στη μανα μου.Την παιδιατρο μανα μου,την απιστευτα παρεμβατικη αυτη γυναικα που το μονο που μου εχει κανει δεκαετιες τωρα ειναι να μου καταστρεφει αθελα της τη ζωη.Διαβασα πιο πανω οτι μια κοπελα ωθηθηκε στη νευρικη ανορεξια απο τη μανα της.Το ιδιο συνεβη και σε εμενα.Ημουν ενα παχουλο κοριτσακι που θα γινοταν μια χυμωδης γυναικα,κι ομως,επειδη εκεινη ηταν υπερβολικα αδυνατη (και απο ο,τι διαπιστωσα στην πορεια ειχε κι αυτη διατροφικες διαταραχες) μου ελεγε συνεχεια "Να εισαι αιθερια,να εισαι gammine." Για οσες δε γνωριζουν,gammine ειναι το στυλ γυναικας χωρις στηθος,σαν τα ανορεξικα μοντελα με τα τεραστια ματια και τις αναλογιες αγοριου στην εφηβεια,συνηθως με κοντο μαλλι κλπ..Μου κουρευε τα μαλλια κοντα σε ολο το Δημοτικο,ημουν ιδια με αγορακι,ειχα την αισθηση οτι δε με αποδεχτηκε ποτε σαν κοριτσι παρ΄ολο που η ιδια ελεγε παντου οτι μονο κοριτσια ηθελε παντα. Μη σας τα πολυλογω και κουραζω.Τα τελευταια χρονια κανω ψυχαναλυση για να απαλλαγω απο φοβιες κι εμμονες και διπαιστωνω οτι αν οχι ολες τοτε το 99 τοις εκατο οφειλονται σε εκεινην.Τι κανω?Επειδη παρενεβαινε και συνεχιζει να παρεμβαινει πολυ στη ζωη μου και στα παιδια (εχει και το ιατριλικι βλεπεις) πλεον βαζω τα ορια μου.Οχι με τον καλυτερο τροπο ειν΄η αληθεια.Βλεπετε δεν καταλαβαινουν ολοι οι ανθρωποι με το καλο,καποιοι θελουν το μπινελικι τους για να στρωσουν.Η μανα μου εχει τρελλα με τη μεγαλη μου κορη,για την οποια μου εχει περασει ενα καρο φοβιες και προκαταληψεις,οπως για παραδειγμα,οταν ηταν πιο μικρη οταν πηγαιναμε βολτα με το καροτσι το μωρο,ετσι και βλεπαμε μεσηλικη κυρια εκει γυρω στα 50 αλλαζαμε δρομο,γιατι ελεγε οτι "Αυτες ματιαζουν!!!" Σας μιλαω για γιατρο επιστημονα,ετσι? Το θεμα ειναι λοιπον οτι οταν βλεπει εμενα με τη μεγαλη μου να κανουμε αγκαλιες και τρυφεροτητες παντα ψαχνει να βρει τροπο να αποσπασει ειτε τη μια ειτε την αλλη.Προχτες της χαιδευα της μεγαλης μου το κεφαλακι στο ασανσερ που κατεβαιναμε ολες μαζι και η μανα μου μου "εβαλε χερι" γιατι δε χαιδευω και τη μικρη μου κι οτι την αδικω.Δηλαδη να κουφαινεσαι!!!Χωρις να παρουν (ελπιζω) ειδηση τα παιδια,της εξηγησα τι με πειραξε αποφευγοντας τις εντασεις (η ψυχαναλυση με εχει βοηθησει σε αυτο αρκετα) και της ειπα οτι θα την αφησουμε στο αυτοκινητο της και να παει απο εκει που ηρθε,κι ετσι κι εγινε.Δε θα καταλαβαινε αλλιως πιστεψτε με.Σημερα που λειπει ο αντρας μου απο το μεσημερι και εκεινη ειναι σπιτι μου για καποιες ωρες,μου εκανε παρατηρηση οτι παραταιζω τη μεγαλη μου και οτι της δινω ακαταλληλα,επειδη ειχα φτιαξει ενα υπεροχο κεικ ολο απο πολυ αγνα υλικα και ειχε φαει ενα μεγαλο κομματι.Αυτο το απογευμα.Τωρα το βραδυ που ρωτησα το παιδι πριν κοιμηθει αν θελει ενα νεκταρινι ή ενα γαλα,αρχισε να μου λεει στα Γαλλικα για να μην καταλαβουν τα μικρα οτι υπερβαλλω και να ηρεμησω κι οτι εχει φαει το παιδι και να μην το παραφουσκωνω.Σημειωτεον,το παιδακι εχει το απολυτα νορμαλ βαρος για την ηλικια του.Απλα εκεινη τα θελει ολα να ειναι "αιθερια και gammine".Μολις κοιμηθηκανε τα παιδια εγινε το ελα να δεις.Την κατηγορησα οτι θελει να μου το κανει ανορεξικο οπως ειχε καταντησει κι εμενα και παραλιγο και την αδελφη μου,οτι στο σπιτι μου κανω κουμαντο μονο εγω κι ο αντρας μου και γενικα εγινε χαμος και της ειπα να σηκωθει και να φυγει.Δεν το εκανε.Επειδη ειμαι εγκυος στο τριτο παιδι κι εχω σχετικα βαρυνει,βρηκε αφορμη να μου κανει το σιδερο στα ρουχαλακια των παιδιων και λεει "Δε φευγω πριν τελειωσω το σιδερωμα." Τι να εκανα,να την πετουσα απο το σπιτι? Στη συνεχεια κι ενω εκανα εγω κατι δουλειες,προθυμοποιηθηκε να τις κανει εκεινη (πραγμα που δε συμβαινει ποτε,πρεπει να την παρακαλεσω για να μου κανει κατι και παντα καταλαβαινω οτι δυσανασχετει) αλλα της ειπα οτι μια χαρα μπορω και μονη μου.Οπως και να εχει,μου κατσικωθηκε σπιτι και δε σεβαστηκε καν οτι ηθελα να μεινω μονη μου να ηρεμησω. Μη νομιζετε οτι κι εμενα μοπυ αρεσει να φερομαι ετσι.Δεν ειναι ο,τι πιο ευχαριστο να διωχνεις τη μητερα σου απο το σπιτι.Ομως υπαρχουν ανθρωποι που δεν παιρνουν πρεφα με τον καλο τον τροπο και η μανα μου ανηκει σε αυτη την κατηγορια. Αυτο που συμπεραινω ειναι παντως το οτι οι ιδιες μας οι μαναδες που μας εφεραν στη ζωη μπορουν και να μας την καταστρεψουν σε μεγαλο βαθμο.
  8. Κοριτσια κι εγω εχω διαβασει οτι δενκανει να βαλεις το χερι μεσα γιατι μπορει να το σπρωξεις χειροτερα!!!Μαλλον ομως πρεπει να ρωτησουμε καποιον ειδικο για σιγουρια,γιατι ΠΡΕΠΕΙ ολες να ξερουμε οπωσδηποτε!!!
  9. Κοπελα μου θα σου πω κατι...μακαρι να ειχα τη δικη σου φοβια,πουειναι και φοβια πολλων αλλων μαμαδων,οτι δηλαδη κατι θα παθω εγω κι οχι αυτο το πραγμα που με κατατρωει με τη φοβια που εχω με τη μεγαλη μου κορη...
  10. Κοριτσια εδω σας μιλα η Master της φοβιας.Ολες βεβαια οι φοβιες οι δικες μουεχουν να κανουν αποκλειστικα και μονο με τη μεγαλη μου κορη.Δε φοβαμαι ουτε μηπως παθω εγω κατι,ουτε ο αντρας μου,ουτε μηπως απολυθω ουτε τιποτα αλλο γενικα,εκτος απο το μηπως συμβει κατι στη μεγαλη.Οχι πως δεν λατρευω και τη μικρη,δεν εχει να κανει οπως καταλαβαινετε με την αγαπη αυτο,καμμια σχεση.Απλα με τη μεγαλη μου τυχαινουν διαφορα κατα καιρους που μου ενισχυουν τη φοβια,την οποια την εχω σχεδον απο τοτε που γεννησα.Εχω ανοιξει και το σχετικο topic "Εσεις θα ανησυχουσατε?" μεσα απο το οποιο οι περισσοτερες κοπελες με εχουν παροτρυνει να επισκεφθω ειδικο,πραγμα που εκανα εν τελει αλλα ακομη ειναι πολυ νωρις για να δω αποτελεσμα.Απλα εγω αυτο που φοβαμαι ειναι αν αυτα που μου συμβαινουν σχετικα με τη μεγαλη μου κορη ειναι φοβιες,εμμονες ή και συμπτωσεις ή μηπως-χτυπαω ξυλο-ειναι καποιου ειδους ενστικτο,απο αυτο που εχουν οι μαναδες.
  11. Μην το βλεπεις τοσο "επιθετικα" το θεμα Αγγελινα#2,δεν ειναι οτι εγω γουσταρω που ειμαι ετσι.Στην τελικη η δικη μου καθημερινοτητα δυσκολευει,και των γυρω μου βεβαιως-με εξαιρεση τα παιδια στα οποια φροντιζω-αν και ξερω οτι καταλαβαινουν πολλα-να μη φαινεται κατι.Δηλαδη τι,χαρακτηριζεις τον εαυτο σου αφελη επειδη εκατσες και μου εγραψες την αποψη σου?Θελω να βοηθηθω,εννοειται,αν δεν ηθελα δε θα πηγαινα σε ψυχοθεραπευτη,κι οσον αφορα τον αστρολογο πηγα για να μην μπαινω στον πειρασμο να ψαχνω συνεχεια στο Google τι σημαινει το καθε στοιχειο που βλεπω στο γενεθλιο χαρτη μου,και να περναω ωρες ολοκληρε διασταυρωνοντας σε ελληνικα και ξενα Sites αυτα που βρισκω.Γι΄αυτο πηγα εκει. Τελος παντων ο αστρολογος δε μου ειπε κατι ασχημο,οφειλω να παραδεχτω οτι επεσε μεσα σε αρκετα πραγματα αλλα γενικα δε θελω να επεκταθω,γιατι οπως ειπε και το συμπαθεστατο Fistikaki δε θελω να βαλω στο τριπακι κι αλλες κοπελες που ισως ειναι επιρρεπεις σε καποια πραγματα.Βεβαια επειδη ειμαι και δυσπιστη απο τη φυση μου καικραταω παντα οχι μια αλλα δεκα πισινες,σκεφτηκα οτι επειδη στον συγκεκριμενο αστρολογο με πηγε μια συναδελφος που με συμπαθει πολυ και δε θελει να με βλεπει ετσι,λες να του ειπε ο,τι και να δει στο χαρτη το δικο μου και του αντρα μου να μη μου πει τιποτα ασχημο?Δε σας κρυβω οτι το σκεφτηκα κι αυτο. Οσο για τα φαρμακα και τον ψυχιατρο,μου διευκρινισε ο ανθρωπος οτι αν θεωρησει καποια στιγμη οτι χρειαζεται να παρω κατι,θα μου το πει κι απο 'κει και περα θα αποφασισω εγω,αλλα κι εκεινος λεει οτι προτιμαει να μη δινει ευκολα φαρμακα.Ετσι κι αλλιως τωρα θηλαζω ακομη οποτε αδυνατον να παρω κατι.
  12. Κοριτσια καλησπερα!!!Εχω πολυ καιρο να γραψω γιατι εχω ξεκινησει δουλεια και δεν πολυμπαινω στο Ιντερνετ,αλλα ο βασικοτερος λογος ειναι αλλος.Πριν λιγες μερες περασα τη χειροτερη βραδια της μεχρι τωρα ζωης μου,επαθα απιστευτη νιλα.Ηθελα να γραψω γι΄αυτο αλλα σκεφτηκα οτι σας εχω πρηξει με ολα αυτα και,δεν ξερω τελος παντων γιατι,κολλουσα και δεν το εγραφα.Εγινε το εξης:οπως σας εχω ξαναπει λογω αυτης της ιστοριας με την ιδεα που μου εχει μπει,αρχισα να ψαχνω την κατασταση και αστρολογικα και ανακαλυψα οτι ο αντρας μου εχει κατι στον γενεθλιο αστρολγικο του χαρτη που δειχνει μια ταση να συμβει-χτυπα ξυλο-κατι σε ενα απο τα παιδια του.Οπως καταλαβαινετε αυτο απο μονο του ειχε κανει την κατασταση μεσα μου να γιγαντωθει.Μιλησα λοιπον με καποιον γνωστο της μητερας μου πριν λιγες μερες,ο οποιος ειχε φαει κολλημα στο παρελθον με τα ζωδια και τα αστρολογικα,σε σημειο που να χεριαστει ψυχοθεραπεια στο τελος.Τον πηρα τηλεφωνο υστερα απο προτροπη της μανας μου για να μου κρουσει υποτιθεται τον κωδωνα και να παψω να ασχολουμαι με τα ζωδια,εγω ομως ειχα αλλο σκοπο.Λεω "αφου αυτος εχει ασχοληθει,θα ξερει να μου πει αν ειναι οντως τοσο κακο αυτο που εχει ο αντρας μου στο χαρτη".Ο ανθρωπος δεν μου το αρνηθηκε οτι ειναι "καπως" ο χαρτης,μου ειπε ομως "Αφου ο δικος σου χαρτης ειναι ενταξει,μην ανησυχεις και τοσο πια". Με το που κλεισαμε το τηλεφωνο πηρα εναν ψυχιατρο που μου συστησε μια γνωστη μου κι εκλεισα ραντεβου.Μεετρωγε ομως να ξανακοιταξω τον δικο μου γενεθλιο χαρτη για να δω αν οντως εχω κι εγω παρομοιες ασχημες ενδειξεις-αν και τον ειχα ψαξει εξονυχιστικα απο τοτε που μουειχε μπει η ιδεα.Υπηρχε ομως μια ενδειξη που δεν της ειχα πολυδωσει σημασια (δε σας αναφερω λεπτομερειες για να μην κανω και καμμια αλλη κοπελα να κολλησει με αυτα).Λεω "ας το ψαξω λιγο,τι σημαινει αυτος ο πλανητης που εχω στο χαρτη μου στο ταδε σημειο".Εννοειται οτι οταν λεω "ας το ψαξω" εννοω μεσω Ιντερνετ,βαζοντας στο Google τις λεξεις κλειδια.Αυτο που μου εμφανισε το πρωτο Site στο οποιο μπηκα μουεκοψε τα ποδια κοριτσια.Ειλικρινα εμεινα με γουρλωμενα ματια και κοιτουσα την οθονη αναυδη.Το συγκεκριμενο στοιχειο στο γενεθλιο χαρτη μου,που τοσον καιρο δεν του εδινα σημασια,σημαινε το ιδιο με την ενδειξη στο χαρτη του αντρα μου. Περιττο να σας πω τι ακολουθησε.Ημουν στη δουλεια εκεινη την ωρα,ευτυχως ημασταν δυο-τρια ατομα στο γραφειο μονο,αρχισα να κλαιω,προσπαθουσα να μην καταλαβει κανεις κατι κι οσο μπορεσα τοκαλυψα,και μετα οταν πηγα σπιτι επεσα στον καναπε και δεν μπορουσα ουτε να μιλησω.Τοσον καιρο να εχω ενα αγχος,αντε λοιπον να λεω να το ξεπερασω και να προσπαθω να βρω τις αιτιες που το προκαλεσαν,να μαθαινω μετα οτι ο αντρας μου εχει αστρολογικα κατι ασχημο σε σχεση με το θεμα μου,και μετα στο ασχετο να μαθαινω οτι το ιδιο συμβαινει και με εμενα? Να σας πω κατι,εγω τα ζωδια και τις καθημερινες προβλεψεις δεν τα πιστευω,αλλα αυτα με τους γενεθλιους χαρτες,επειδη εχει τυχει να δω οτι βγαινουν πραγματα και σε εμενα και σε γνωστους μου,τα φοβαμαι παρα πολυ.Εκεινο το βραδυ κυριλεκτικα ευχμουν κοριτσια να κοιμηθω και να μην ξυπνησω.Την αλλη μερα μπηκαν καπως σε λειτουργια οι ασφαλιστικες δεικλιδες και δεν αφησα τον εαυτο μου να αισθανθει χαλια,φροντισα ομως να κλεισω ραντεβου-μη με κραξετε-με εναν αστρολογο και θα παω αυριο.Ν μου πει τουλαχιστον καποιος ειδικος τι παιζει με τους χαρτες,να μην τα ψαχνω στο Ιντερνετ απο μονη μου. Στον ψυχιατρο πηγα την Παρασκευη,οπως ειχα υποσχεθει και σε εσας και στον εαυτο μου.Του ειπα για ολα αυτα,για τα σημαδια,για τα αστρολογικα,για ολα,αλλα δεν μου ανελυσε τιποτα γιατι σαν πρωτο ραντεβου που ηταν ηθελε πρωτα να μου παρει ενα ιστορικο,να με γνωρισει καλυτερα.Μου εδωσε κι ενα ερωτηματολογιο να συμπληρωσω,απο το οποιο φανηκε οτι δεν περναω επιλοχειο και οχι,δεν ειμαι μανιοκαταθλιπτικη ουτε καταθλιπτικη.Κατι αλλο συμβαινει-αν υποθεσουμε οτιειναι ολα μια δικη μου εμμονη. Θα με ξαναδει μεσα στην εβδομαδα κι ελπιζω να αναλυσουμε περισσοτερο το θεμα αυτο. Σημερα πηγα στο σπιτι μιας φιλης που ειχε καλεσμενο εναν ιερεα απο το Αγιο Ορος και μου διαβασε μια ευχη,μου ειπε να παω το παιδι να κοινωνησει και να κοινωνησω κι εγω και μου εκανε και εξομολογηση.Τωρα,να σας πω οτι ενιωσα καλυτερα με κατι απ΄ολα αυτα,ψεμματα θα σας πω.Ουτε ο ψυχοθεραπευτης μουεκανε τρελλο κλικ ουτε ο ιερεας. Εχω κολλησει τωρα με το οτι και εγω και ο αντρας μου εχουμε θεμα στον αστρολογικο μας χαρτη και δεν μπορω να ηρεμησω απο τη στιγμη που διαπιστωσα οτι το εχουμε και οι δυο. Αγγελινα#2,εννοειται οτι δε νιωθω θιγμενη,αυτο ελειπε...Δε θα ανοιγα αυτο το Topic αν δεν ηθελα να ακουσω ολες,μα ολες τις γνωμες για ενα θεμα που κοντευει να με διαλυσει κυριολεκτικα.
  13. Αυτο που περιγραφεις συνεβαινε και στο θειο μου,τον αδελφο του πατερα μου.Οταν ηταν μικρος,καθε φορα που ειχαν φακες,ετρωγε "κολλημα" οτι θα βρει μεσα στο πιατο του ενα πετραδακι και γκρινιαζε εκ των προτερων.Μαντεψε:σχεδον ΠΑΝΤΑ και μονο σε εκεινον τυχαινε πετραδακι στις φακες.
  14. Οχι Zopiron κακο δε μου κανει σιγουρα.Θα ηθελα οσοι μου γραφετε εδω σε αυτο το topic να ξερετε οτι παρ΄ολο που δεν εχω ισορροπησει ως προς το ολο θεμα,σιγουρα εχω βοηθηθει πολυ απο τις γνωμες σας ακομη κι αν δε με "συμφερουν" παντα. Δε θα ηθελα να ειστε καθολου επιφυλακτικοι απεναντι μου,ισα ισα,η αληθεια σας με ενδιαφερει και οχι το "χαιδεμα αυτιων"...Το να διαβαζω οτι υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι με φοβιες,εμμονες ή και ιδεοληψιες οπως πολυ σωστα το εγραψε η συμφορουμιτισσα,με κανει να αισθανομαι οτι δεν ειμαι η μονη κι αυτο ειναι καπως ανακουφιστικο,ακομη κι αν οι δικες τους περιπτωσεις ειναι πιο "λαιτ"-οχι ως προς το ποσο υποφερει κανεις απο αυτα τα πραγματα οσο ως προς το ΠΟΙΟΝ αφορα η ολη ιστορια.Εννοω οτι σεβομαι απολυτα και κατανοω τη φοβια πχ ενος ανθρωπου οτι θα του συμβει κατι ενω οδηγει ή οτι θα παθει καποια ασθενεια,αλλα σιγουρα οταν η φοβια σου αφορα το παιδι σου ειναι να τρελλαινεσαι,γιατι τα παιδια μας ειναι πανω απο εμας. Βεβαια,ειναι αυτο που λενε,οτι για τον καθενα το ζορι του ειναι το πιο σημαντικο απο ολων των αλλων και προσπαθω να βλεπω αντικειμενικα τα πραγματα. Πιστεψτε με μπορει να ειχα ανεκαθεν τα κολληματα μου ως ανθρωπος οπως και οι περισσοτεροι εξ΄αλλου,αλλα δεν ειμαι-τουλαχιστον οχι ακομη-για δεσιμο!!! Μη φοβαστε οτι κατι που θα μου γραψετε μπορει να με αναστατωσει,ισα ισα,για παραδειγμα η κοπελα που μου εγραφε οτι ο γιος της ειχε περασει μια φαση με τη λεξη "πεθαινω",με ανακουφισε αρκετα,οπως και η κοπελα που μου εγραψε οτι οταν ηταν μικρη ειχε κι εκεινη μια μικρη εμμονη με αυτα τα θεματα.Βεβαια φανταζομαι οτι τοσο το αγορακι οσο και η κοπελιτσα αυτη,θα ειχαν αυτη τη συμπεριφορα σε μεγαλυτερη ηλικια απο αυτη της κορης μου που ειναι μολις δυομιση ετων.Στα δυομιση δεν εχει κανεις ακομη υπαρξιακες ανησυχιες και δεν καταλαβαινει τετοιες πολυπλοκες εννοιες-εννοειται οτι με αυτο δεν εννοω οτι η κορη μου ειναι τζινιους αλλα οτι κατι την κανει να δινει ιδιαιτερη σημασια σε καποιες λεξεις και να "πιανει" στον αερα καποια πραγματα.Εχει τυχει κι αλλη φορα να σκεφτω κατι,ασχετο με τετοια πραγματα,και η μικρη να πεταχτει και να πει κατι σχετικο,ετσι ξαφνικα!!!Σα να εχουμε καποιου ειδους "τηλεπαθεια" μεταξυ μας.Ξερω βεβαια οτι αυτο συμβαινει και εξηγειται,αναμεσα σε ανθρωπους που ζουν μαζι οπως ζευγαρια,κολλητους φιλους (μου συνεβαινε παλια με την κολλητη μου) αλλα ταυτοχρονα με φοβιζει οταν συμβαινει με το παιδι γιατι δεν ξερω τι μπορει να μου πει καμμια φορα σαν "απαντηση" στις παραξενες σκεψεις μου-οπως εκεινο το "Καπου αλλου" που με ειχε στειλει τελειως. Παντως σας το ξανατονιζω,δεν επηρεαζομαι αρνητικα απο οσα μου γραφετε εδω,καθε αλλο,η πραγματικοτητα ειναι οτι ΜΟΝΟ απο αυτα που λεμε εδω βοηθιεμαι!!! Και σας ευχαριστω γι΄αυτο.
  15. Οσο για το θεμα του ψυχολογου/ψυχιατρου,το ξερω,ειχα πει οτι θα παω...Καθε μερα λεω σημερα θα κλεισω ραντεβου.Αλλα το θεμα ειναι οτι ειναι και οι ωρες μου καπως περιορισμενες τωρα,η μανα μου εχει συνεχεια ιατρειο αυτες τις μερες,ο αντρας μου εχει κυλιομενο ωραριο-και φοβαμαι να τον αφησω μονο του με τα παιδια για να παω-την αλλη εβδομαδα ξεκιναω δουλεια και θα δουλευω απογευματα...Θα μου πειτε ολα αυτα ειναι δικαιολογιες,σηκωσε το τηλεφωνο και κλεισε ραντεβου με εναν ειδικο ΤΩΡΑ.Αυτο λεω κι εγω στον εαυτο μου αν και οντως υπαρχουν καποιες πρακτικες δυσκολιες στο να παω,δεν ειναι ετσι ευκολο.Και να σας ομολογησω οτι φοβαμαι κιολας λιγο να το ξεπερασω ολο αυτο,γιατι δεν εχω ΑΠΟΛΥΤΑ πειστει ακομη οτι ειναι εμμονη κι οχι κατι αλλο.Θα παω ομως,το χρωσταω στον εαυτο μου αλλα και σε εσας που τοσον καιρο τα λεμε απο εδω.