ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ

[marchalina]

Καλημερα σε ολες κοριτσια Προβατακι μου ...πολλα φιλια ..να ξερεις σε σκεφτομαστε

[προβατάκι]

Αγαπημένες μου άγνωστες φίλες, διαβάζω σήμερα τα μηνύματά σας και κλαίωγιτί βλέπω ότι την ώρα που παλεύαμε, οι σκέψεις σας ήταν μαζί μας.

Δυστυχώς τέλειωσαν όλα, όσες προσευχές κι αν είπαμε, όσο κι αν παρακαλέσαμε, όσο κι αν ελπίσαμε κι εγώ και ο άντρας μου και οι δικοί μας, κι εσείς μέσα από εδώ, τίποτα δεν κατάφερε να αλλάξει την πορεία της κατάστασης.

Την Τετάρτη οι εξετάσεις μου έδειξαν μόλυνση από το μικρόβιο κλεψιέλα. Ο γιατρός είπε ότι το μωράκι που δεν έχει καθόλου υγρά δεν έχει πλέον ελπίδα και πολύ αμφέβαλλε και για το δεύτερο. Το πιο επικίνδυνο βέβαια ήταν η δική μου μόλυνση και γι αυτό πρότεινε άμεση διακοπή. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε τίποτα, μία ώρα άρχισαν φοβεροί πόνοι και ο γιατρός είπε ότι μπήκα σε τοκετό.

Με εξέτασε με υπέρηχο και είδε ότι μόνο μία καρδούλα χτυπούσε πια. Δεν θα το αναλύσω, ο πόνος είναι μεγάλος όταν έχεις συνηθίσει να ακούς δυο κάθε φορά..

Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, με επισκληρίδιο, και ήταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου. Η επισκληρίδιος δεν ¨εκανε τίποτα γιατί οι πόνοι ήταν στην καρδιά Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που και το μωράκι που ήταν καλά,βγήκε χωρίς να αναπνέει. Το ένιωσα που έβγαινε από μέσα μου χωρίς κλάμα, χωρίς μια ένδειξη. Δεν θα ξεχάσω τις κινήσεις του γιατρού, πώς το έπιασε, τρυφερά αλλά και τόσο διαφορετικά από το πώς κρατάνε τα υγειή μωράκια

[dwraki]

Αγαπημένες μου άγνωστες φίλες, διαβάζω σήμερα τα μηνύματά σας και κλαίωγιτί βλέπω ότι την ώρα που παλεύαμε, οι σκέψεις σας ήταν μαζί μας.

Δυστυχώς τέλειωσαν όλα, όσες προσευχές κι αν είπαμε, όσο κι αν παρακαλέσαμε, όσο κι αν ελπίσαμε κι εγώ και ο άντρας μου και οι δικοί μας, κι εσείς μέσα από εδώ, τίποτα δεν κατάφερε να αλλάξει την πορεία της κατάστασης.

Την Τετάρτη οι εξετάσεις μου έδειξαν μόλυνση από το μικρόβιο κλεψιέλα. Ο γιατρός είπε ότι το μωράκι που δεν έχει καθόλου υγρά δεν έχει πλέον ελπίδα και πολύ αμφέβαλλε και για το δεύτερο. Το πιο επικίνδυνο βέβαια ήταν η δική μου μόλυνση και γι αυτό πρότεινε άμεση διακοπή. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε τίποτα, μία ώρα άρχισαν φοβεροί πόνοι και ο γιατρός είπε ότι μπήκα σε τοκετό.

Με εξέτασε με υπέρηχο και είδε ότι μόνο μία καρδούλα χτυπούσε πια. Δεν θα το αναλύσω, ο πόνος είναι μεγάλος όταν έχεις συνηθίσει να ακούς δυο κάθε φορά..

Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, με επισκληρίδιο, και ήταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου. Η επισκληρίδιος δεν ¨εκανε τίποτα γιατί οι πόνοι ήταν στην καρδιά Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που και το μωράκι που ήταν καλά,βγήκε χωρίς να αναπνέει. Το ένιωσα που έβγαινε από μέσα μου χωρίς κλάμα, χωρίς μια ένδειξη. Δεν θα ξεχάσω τις κινήσεις του γιατρού, πώς το έπιασε, τρυφερά αλλά και τόσο διαφορετικά από το πώς κρατάνε τα υγειή μωράκια

:cry::cry::cry::cry::cry:

[προβατάκι]

Ξέρω ότι δυστυχώς αρκετές από εσάς ζήσατε παρόμοιες εμπειρίες αλλά μακάρι καμία γυναίκα, πουθενά στον κόσμο, να μην το περάσει. Ο πόνος του να γεννάς φυσιολογικά, να τα νιώθεις να βγαίνουν από μέσα σου και να φεύγεις χωρίς αυτά, δεν ξεπερνιέται.

Ευτυχώς και ο γιατρός μου αλλά και οι δύο μαίες που ήταν μαζί μας, ήταν πολύ τρυφεροί και εμψυχωτικοί, ξέρανε τί να πούνε και πώς και σε μένα και στον άντρα μου που έμεινε δίπλα μου όλη την ώρα..

Αλλά τώρα πρέπει μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση...

Προσπαθώ και πάλι να φανώ δυνατή, αυτή τη φορά για μένα, αλλά ακόμα η κοιλιά μου κάνει συσπάσεις κι εγώ ξεχνιέμαι και νομίζω ότι είναι αυτά

[Μελανία]

Κουράγιο Προβατάκι...Πάνω απ όλα να σαι καλά!

[AthinaP]

Το παλέψατε όσο γινόταν... Όλα ήταν πιθανά. Η εμπειρία που είχες είναι όντως τόσο άσχημη...

 

Περνάνε όμως και αυτά... Όσο και αν σου φαίνεται δύσκολο να το πιστέψεις τώρα.

 

Σας έτυχε ένα άσχημο λαχείο. Είναι πολύ πολύ λυπηρό, αλλά θα βρεις τη δύναμη και κάποια στιγμή αυτά θα είναι μια μακρινή ανάμνηση.

 

Εύχομαι η ζωή να σας ξαναχαμογελάσει σύντομα.

 

Edit... για αυτό σου έλεγα, μεταξύ άλλων, να το παλέψεις όσο γίνεται, όταν έλεγες ότι τέλειωναν τα αποθέματά σου... Εκτός βέβαια ότι υπήρχαν πιθανότητες εκείνη τη στιγμή να πάνε καλά τα πράγματα. Γιατί αυτή την εμπειρία της γέννας θα την είχες μπροστά σου έτσι και αλλιώς...

 

Τώρα μόνο μπροστά να κοιτάς. Ο χρόνος θα βοηθήσει... Είχα και εγώ τέτοια εμπειρία και βρέθηκαν γυναίκες γύρω μου που τις έβλεπα να ζουν κανονικά για χρόνια, να είναι χαρούμενες, δημιουργικές, αισιόδοξες και καλές μανούλες και δεν ήξερα τι είχαν περάσει και μου είπαν ότι το είχαν περάσει κάποτε. Κάποια στιγμή όλα αυτά θα είναι παρελθόν.

[προβατάκι]

Το θέμα είναι ότι ήταν μια εγκυμοσύνη με πολλά προβλήματα, δύσκολη αλλά πάντα ήλπιζα κορίτσια και τώρα νιώθω ξεκρέμαστη... Πρέπει να γυρίσω στην προηγούμενη ζωή μου και η αλήθεια είναι ότι έχω ξεχάσει πώς ήταν, όχι γιατί δεν είχε νόημα η ζωή προ εγκυμοσύνης αλλά επειδή όταν έμεινα τελικά έγκυος όλα πήραν άλλο νόημα και δεν ξέρω πώς να ζω χωρίς αυτό.

Θα ξαναπροσπαθήσετε, μου λένε όλοι, το ξέρω, αυτό θα κάνουμε στο τέλος, θα προχωρήσουμε, αλλά εγώ με αυτά τα αγοράκια έζησα τόσους μήνες. Όχι με κάποιο μωρό έτσι αόριστα αλλά με αυτά τα δύο αγοράκια που είχαν συγκεκριμένο βάρος, ύψος, συνήθειες μέσα στη μήτρα.

[προβατάκι]

[quote=AthinaP;

Είχα και εγώ τέτοια εμπειρία και βρέθηκαν γυναίκες γύρω μου που τις έβλεπα να ζουν κανονικά για χρόνια, να είναι χαρούμενες, δημιουργικές, αισιόδοξες και καλές μανούλες και δεν ήξερα τι είχαν περάσει και μου είπαν ότι το είχαν περάσει κάποτε. Κάποια στιγμή όλα αυτά θα είναι παρελθόν.

 

Κι εγώ ανακαλύπτω γύρω μου κάποιες, η θεία μου μια από αυτές, έχασε το μωρό της στον 8ο. Αλλά ακόμα είναι νωρίς, το σώμα μου έχει ακόμα σημάδια εγκυμοσύνης, πονάει από τον τοκετό, για την ψυχή μου δεν θα μιλήσω καν... Αύριο βγαίνω και τρέμω να πάω σπίτι. Φυσικά δεν είχαμε αγοράσει τίποτα ακόμα αλλά επειδή τον τελευταίο 1 μήνα ήμουν στο κρεβάτι, και μόνο που θα δω την τηλεόραση στο δωμάτιό μας, την είχαμε μεταφέρει από το σαλόνι, ή τον δίσκο που μου είχε φτιάξει ο άντρας μου για να τρώει στο κρεβάτι η οικογένειά του, όπως έλεγε, νομίζω δεν θα αντέξω

Γενικά, όλα, τα βιβλία που διάβαζα ενώ τα περίμενα να μεγαλώσουν και ήλπιζα, τη μουσική που άκουγα, την πασιέντζα στο κινητό μου...

[AthinaP]

Πες στον άντρα σου να φτιάξει το σπίτι όπως πριν... Μην κάθεσαι πολύ στο σπίτι, αν δεν θέλεις. Κάνε ό,τι σε κάνει να νιώθεις πιο όμορφα, το δικαιούσαι.

 

Εγώ για ένα πολύ πολύ μικρό διάστημα στενοχωριόμουν να βγαίνω έξω και να βλέπω χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια... Το ξεπέρασα όμως γρήγορα αυτό. Και μια εβδομάδα ακριβώς μετά τη γέννα έπιασα πάτο... Ήταν καθαρά ορμονικό. Σιγά σιγά όμως θα νιώσεις καλύτερα... Μην περιμένεις να γίνει άμεσα, αλλά θα γίνει.

[προβατάκι]

Athina αυτό φοβάμαι, ότι ακόμα δεν έπιασα πάτο... Φοβάμαι ότι ακόμα δρουν τα φάρμακα και οι ορμόνες, φοβάμαι για το πώς θα είμαι σε μια βδομάδα, πάντα προσπαθώ να ξεπερνάω τα πάντα και να πηγαίνω παρακάτω, αυτή τη φορά τα γεγονότα με ξεπερνούν και δεν ξέρω πώς θα αντιδρώ σε μια βδομάδα δέκα μέρες...

[marchalina]

Προβατακι διαβαζω αυτα που γραφεις ..ποσα περασες .....Τα αγορακια σου 2 αγγελοι πια..κι εσυ εδω στη γη να πρεπει να συνεχισεις

Ειναι πολυ δυσκολο και τωρα δειχνει ακατορθωτο

Πιστεψε με ομως δεν θα ειναι παντα ετσι Ο πονος και η απωλεια θα γινει πιο υποφερτη με το περασμα του χρονου

[markar]

Καλό μου προβατάκι, ό,τι και να πεις, όπως και να νιώσεις έχεις δίκιο. Δεν έχει σημασία που δεν έχεις αυτή τη στιγμή τα μωράκια σου έτσι όπως θα ήθελες. Είσαι ήδη μάνα.Και μάλιστα ηρωϊδα - μάνα. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία. Δε σ' το λέω για παρηγοριά, αλλά τα αγγελούδια αυτά θα σε βοηθούν και θα σε νοιάζονται πάντα από ψηλά, όπως όλων μας τα αγαπημένα πρόσωπα όταν φεύγουν. Δεν ξέρω αν σε βοηθάει αυτό, αλλά μπορείς να πάρεις τα υπερηχογραφήματά τους και να τα κάνεις φυλαχτό πάνω σου. Κι ας μην τα κοιτάς, θα ξέρεις ότι είναι εκεί, θα ξέρεις ότι υπήρξαν, τα αγάπησες και σε αγάπησαν. Θα κάνεις πάλι παιδιά, γι αυτό να μην ανησυχείς, αλλά τώρα μην το σκέφτεσαι. Εχει δικιο η φίλη που σου λέει να βγεις έξω, είναι καλοκαίρι, μόλις συνέλθεις και θα συνέλθεις γρήγορα από τον τοκετό (γιατί ηταν φυσιολογικός), να πάτε διακοπές και να επικεντρωθείς στον εαυτό σου και στον άντρα σου. Μη διστάσεις να ζητήσεις και βοήθεια από καποιον ειδικό, είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις σε αυτή τη φάση. Μη μένεις μόνη σου, μη μένεις αβοηθητη, αλλά ένα να θυμάσαι πάντα: Τη μεγαλύτερη δύναμη θα τη δώσεις εσύ η ίδια στον εαυτό σου, μην τον φθείρεις πολύ, κράτα τον όσο πιο γερό μπορείς και συμπόνεσέ τον γιατί έζησε μια μεγάλη πίκρα. Και ο άντρας σου και οι δικοί σας αλλά πιο πολύ ΕΣΥ! Όσο περισσότερο αντέξεις τώρα, τόσο πιο εύκολα θα ανταπεξέλθεις αργότερα, όταν πάρεις τα υγιή παιδιά στα χέρια σου. Είμαι πολύ σίγουρη ότι θα γίνεις πάλι γρήγορα μανούλα και θα μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας από αυτό το φόρουμ.

Να είσαι καλά, γερή και δυνατή και να ξέρεις ότι προσεύχομαι για σένα και τα δυο αγγελούδια σου.

[virgi]

δεν εχω λογια...δεν ξερω τι να σου γραψω.... εχω μονο δακρυα στα ματια......

 

λυπαμαι που ηρθαν ετσι τα πραγματα....... κοιτα να εχεις δυναμη ειναι πολυ δυσκολο ολο αυτο..... οπως λενε κ τα κοριτσια πιο πανω ο χρονος θα σε κανει να συνελθεις.....

τα αγορακια σου ειναι πλεον φυλακες-αγγελοι σου- .........

 

Μολις βγεις προσπαθησε να κανεις πραγματα να απασχολεις το μυαλουδακι σου οσο περισσοτερο γινεται.....

 

κ να θυμασαι ! εισαι πολυ πολυ δυνατη γυναικα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[ΑΝΝΑ4]

καλη μου φιλη,με εκανες να δακρυσω...ξαναεζησα τα δικα μου,τοτε ενιωθα να τρελαινομαι απο τον πονο...να γενναω,να ποναω κ σωματικα κ ψυχικα,να βλεπω ενα τοσο δα μωρακι κ μετα να μην μπορω να κανω τιποτα.............εγω εζησα κ την δυσκολη φαση της εντετικης,το δικο μου αγγελουδι εζησε 15μρες...δεν θα το ξεχασω ποτε,τα ματια της(κλειστα παντα) ειναι πολλα βραδια που γυρναν στο μυαλλο μου κ ομως τωρα μετα απο ενα χρονο ολα εχουν ξαναβρει τους ρυθμους τους...ειμαι καλα κ τωρα νιωθω ετοιμη για ενα νεο μωρακι...δεν ξερω ποσο καιρος χρειαζετε για να ξανανιωσεις καλα αλλα πιστεψε με θα ξανανιωσεις.!!!στο ορκιζομαι αυτο,η ζωη ειναι τοσο ομορφη,αυτο μου εμαθε η δικη μου τοσοδουλα,κ με αυτο πια βαδιζω στην ζωη...σε φιλω κ αγκαλιαζω με ολη μου την δυναμη...

[ΑΝΝΑ4]

και μην ξεχνας τα αγορακια σου ειναι οι φυλακες αγγελοι σας,οπως μου ειπε ενα παππουλης οταν ερθει η ωρα να φυγουμε απο αυτον τον κοσμο θα ναι τα πρωτα κερακια που θα δουμε για να μας δειξουν τον σωστο δρομο...

[ΑΝΝΑ4]

Athina αυτό φοβάμαι, ότι ακόμα δεν έπιασα πάτο... Φοβάμαι ότι ακόμα δρουν τα φάρμακα και οι ορμόνες, φοβάμαι για το πώς θα είμαι σε μια βδομάδα, πάντα προσπαθώ να ξεπερνάω τα πάντα και να πηγαίνω παρακάτω, αυτή τη φορά τα γεγονότα με ξεπερνούν και δεν ξέρω πώς θα αντιδρώ σε μια βδομάδα δέκα μέρες...

 

θα πιασεις πατο,ετσι πρεπει...αλλωστε πρεπει να νιωσεις ολη την φαση της απωλειας,του πενθου....ομως θα ρθει μια μερα,ετσι ξαφνικα κ ο ηλιος θα ειναι πιο φωτεινος,τα χρωματα πιο λεμπερα...ξερεις τι θα ναι αυτο?η ιδια η ζωη που θα σου λεει καλημερα,ειμαι ακομα εδω!!!ελα μπορεις να με ζησεις με ολο σου το ειναι....

 

 

υσ,αν θελεις κουβεντουλα εδω ειμαστε...μπορω να σου στειλω κ το κινητο μου,φιλακια πολλ!!!

[νανσυ2]

.............δε ξερω τι να πω...........λυπαμαι τοσο πολυ...........φανταζομαι πως εισαι τωρα,κ δεν εχω λογια.......πραγματικα αισθανομαι ενα κομπο στο λαιμο.............ζησε την απωλεια,το πενθος,ολα,μετα θ συνεχισεις να ζεις,μηχανικα για καποιο διαστημα,κ καποια στιγμη,δε ξερω ποτε,θα τα θυμασαι ολα αυτα ,θα πονας,αλλα θα εισαι καλυτερα..........κ καποια στιγμη,θα ξαναμεινεις εγκυος,θα θυμασαι παλι,κ θα σου δινει δυναμη η ζωη που θα εχεις μεσα σου........λυπαμαι πολυ για αυτο που ζεις τωρα.....ακομα ειναι πολυ νωπα ολα.....κουραγιο.....σε φιλω

[FDP]

κορίτσι μου...να ξέρεις πόσο σε νιώθουμε, δεν είσαι μόνη,να το πιστεύεις αυτό...όσο κι αν σήμερα όλοι μας σου λένε ότι θα προχωρήσεις παρακάτω,κι εσύ σκέφτεσαι-Τι λέτε τώρα???μου ξεριζωσαν την ψυχή μου,την καρδιά μου,είμαι κενή...είσαι..και σε καταλαβαίνουμε απόλυτα...θα χρειαστεί χρόνος, μα πίστεψέ με ...είναι ο καλήτερος γιατρός...και ο καιρός θα περάσει...κι εσείς θα έχετε σύντομα τον άγγελο σας στα χέρια σας....πότε μα ποτέ δε θα ξεχάσεις...αλλά θα είναι οι άγγελοι σας σ τον ουρανό που θα προσεύχονται για σας αλλα και για τα αδερφάκια τους...μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ αγκαλιά απο μένα......

[xenia:-)]

προβατακι μου λυπαμαι παρα πολυ.....

δεν ξερω τι να γραψω,μονο παρε το χρονο σου να κλαψεις για τα αντρακια σου..........θα ειναι παντα στην καρδια σου.

[ΔΗ+ΧΡ]

Αγαπημένες μου άγνωστες φίλες, διαβάζω σήμερα τα μηνύματά σας και κλαίωγιτί βλέπω ότι την ώρα που παλεύαμε, οι σκέψεις σας ήταν μαζί μας.

Δυστυχώς τέλειωσαν όλα, όσες προσευχές κι αν είπαμε, όσο κι αν παρακαλέσαμε, όσο κι αν ελπίσαμε κι εγώ και ο άντρας μου και οι δικοί μας, κι εσείς μέσα από εδώ, τίποτα δεν κατάφερε να αλλάξει την πορεία της κατάστασης.

Την Τετάρτη οι εξετάσεις μου έδειξαν μόλυνση από το μικρόβιο κλεψιέλα. Ο γιατρός είπε ότι το μωράκι που δεν έχει καθόλου υγρά δεν έχει πλέον ελπίδα και πολύ αμφέβαλλε και για το δεύτερο. Το πιο επικίνδυνο βέβαια ήταν η δική μου μόλυνση και γι αυτό πρότεινε άμεση διακοπή. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε τίποτα, μία ώρα άρχισαν φοβεροί πόνοι και ο γιατρός είπε ότι μπήκα σε τοκετό.

Με εξέτασε με υπέρηχο και είδε ότι μόνο μία καρδούλα χτυπούσε πια. Δεν θα το αναλύσω, ο πόνος είναι μεγάλος όταν έχεις συνηθίσει να ακούς δυο κάθε φορά..

Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, με επισκληρίδιο, και ήταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου. Η επισκληρίδιος δεν ¨εκανε τίποτα γιατί οι πόνοι ήταν στην καρδιά Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που και το μωράκι που ήταν καλά,βγήκε χωρίς να αναπνέει. Το ένιωσα που έβγαινε από μέσα μου χωρίς κλάμα, χωρίς μια ένδειξη. Δεν θα ξεχάσω τις κινήσεις του γιατρού, πώς το έπιασε, τρυφερά αλλά και τόσο διαφορετικά από το πώς κρατάνε τα υγειή μωράκια

:cry:δεν έχω λόγια...........

[melina08]

αγαπημένη μας άγνωστη φίλη,

είσαι καταπληκτική.

ο τρόπος που περιγράφεις τα γεγονότα και τα συναισθήματά σου... ακριβής, συγκεκριμένος, με λυρισμό αλλά και ρεαλισμό, όχι μόνο στο σημερινό σου δραματικό μήνυμα αλλά σε όλη τη διάρκεια αυτής της επικοινωνίας μας, μου φανερώνει άνθρωπο που βασίζεται στην καρδιά του αλλά και γερά στη λογική του, ένα ισορροπημένο άτομο.. και βλέπω ότι έχεις δύναμη μέσα σου να το ξεπεράσεις και να το αφήσεις πίσω σου, αν και ποτέ δε θα ξεχάσεις, φυσικά...

 

εγώ νομίζω ότι τα δύσκολα πέρασαν.το πιο σκληρό και άγριο μέρος της αγωνίας χωρίς τέλος, της αγρύπνιας,της ελπίδας που γινόταν απελπισία και πάλι ελπίδα και πάλι φόβος..όλα τέλειωσαν, σα να έσβησε ένας διακόπτης..

 

να ηρεμήσεις, να βρεις το χρόνο σου και να θυμάσαι ότι ίσως κάποια πράγματα έτσι να έπρεπε να γίνουν...

η ευχή μου αυτή τη φορά είναι μετά από λίγους μήνες να μας ανακοινώσεις ότι ένα, γιατί όχι και δύο καινούρια σποράκια έχεις στην κοιλίτσα σου!!!!!κοίτα κι εμάς που περάσαμε από παρόμοια μονοπάτια και τώρα είμαστε έτοιμες να προσπαθήσουμε ξανά!!!

 

σου στέλνω όλη μου την αγάπη

 

 

υγ. και μη σε παραξενεύει...κι εγώ, βδομάδες μετά, ακόμα νόμιζα ότι το νιώθω να κλωτσάει στην κοιλιά μου...

[kardoulini]

..............ΚΟΥΡΑΓΙΟ.............προβατακι !!!

 

Οι ελπιδες μας ας γινουν προσευχες να εισαι οσο τον δυνατον πιο δυνατη!

 

Δεν εχω λογια........προσπαθησε οσο και οποτε μπορεις να εισαι καλα...ειμαι σιγουρη πως οι ψυχουλες ειναι εκει διπλα σου και σε προστατευουν και δεν θελουν να πονας!!!

 

Μια σφικτη αγκαλια απο εμενα ....που ολο αυτο τον καιρο με εκανες δικια σου ακομα και αν δεν σε γνωριζα ποτε.

 

Ας ειναι αυτη η περιπετεια η τελευταια της ζωης σας !!!

 

Φιλια πολλα και οποτε θες και εχεις την αναγκη γραφε μας....θα χαρουμε πολυ να μαθαινουμε νεα σου

[προβατάκι]

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες τόσο πολύ.. Κι εγώ σας νιώθω δικούς μου ανθρώπους και μου δώσατε πολύ κουράγιο τις τελευταίες βδομάδες ειδικά, στο νοσοκομείο..

Σας ευχαριστώ προσωπικά μία μία, όχι μόνο εσάς που μιλάμε πιο συχνά αλλά κι εσάς που διαβάζατε και συμμετείχατε σε όλο αυτό ψυχικά και σιωπηλά.

Τα λόγια όλων σας είναι πολύ παρήγορα. Από το μεσημέρι και μετά που άρχισε να περνάει λίγο λίγο η επίδραση των φαρμάκων άρχισα να νιώθω χειρότερα ψυχολογικά. Φοβάμαι λίγο τις μέρες που έρχονται αν και ξέρω ότι η ζωή σε πάει μπροστά θες δεν θες και αλήθεια πιστεύω ότι θα ξαναγίνω καλά. Αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ, όσο τα είχα μέσα μου, είναι ότι αν τα έχανα, ήξερα ότι θα υποφέρω αλλά δεν ήξερα αυτόν τον πόνο.

Το ότι δεν είμαι η μόνη με παρηγορεί πολύ, ακούγεται εγωιστικό αλλά δεν θέλω να βουλιάζω σε αυτολύπηση, ξέρω ότι δεν είμαι η πρώτη, μακάρι να είμαι η τελευταία. Αλλά τώρα πονάω για εκείνα και μόνο, σκέφτομαι αν και πόσο υπέφεραν, και αυτόν τον πόνο δεν τον γνώριζα μέχρι τώρα

[xenia:-)]

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες τόσο πολύ.. Κι εγώ σας νιώθω δικούς μου ανθρώπους και μου δώσατε πολύ κουράγιο τις τελευταίες βδομάδες ειδικά, στο νοσοκομείο..

Σας ευχαριστώ προσωπικά μία μία, όχι μόνο εσάς που μιλάμε πιο συχνά αλλά κι εσάς που διαβάζατε και συμμετείχατε σε όλο αυτό ψυχικά και σιωπηλά.

Τα λόγια όλων σας είναι πολύ παρήγορα. Από το μεσημέρι και μετά που άρχισε να περνάει λίγο λίγο η επίδραση των φαρμάκων άρχισα να νιώθω χειρότερα ψυχολογικά. Φοβάμαι λίγο τις μέρες που έρχονται αν και ξέρω ότι η ζωή σε πάει μπροστά θες δεν θες και αλήθεια πιστεύω ότι θα ξαναγίνω καλά. Αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ, όσο τα είχα μέσα μου, είναι ότι αν τα έχανα, ήξερα ότι θα υποφέρω αλλά δεν ήξερα αυτόν τον πόνο.

Το ότι δεν είμαι η μόνη με παρηγορεί πολύ, ακούγεται εγωιστικό αλλά δεν θέλω να βουλιάζω σε αυτολύπηση, ξέρω ότι δεν είμαι η πρώτη, μακάρι να είμαι η τελευταία. Αλλά τώρα πονάω για εκείνα και μόνο, σκέφτομαι αν και πόσο υπέφεραν, και αυτόν τον πόνο δεν τον γνώριζα μέχρι τώρα

 

 

δυστυχως ειναι ο πονος της μανας......κουραγιο και υπομονη..........

[emendrin]

Προβατακι μου , δεν ξερω τι να πω ειλικρινα.....ειναι πολυ φρεσκο ακομα....μην προσπαθεις να το αποφυγεις,πρεπει το πενθος να κανει τον κυκλο του.Πιστευω οτι οσο προσπαθεις, τουλαχιστον τωρα,να μην θρηνησεις, αυτο θα σε κυνηγαει παντα.Παρε τον χρονο σου οπως σου λενε και τα κοριτσια και κλαψε , θα νιωσεις καλυτερα μετα απο καιρο,αλλωστε ο Θεος δεν αφηνει κανεναν ετσι....αυτο το πιστευω....απο Εκεινον πηρες δυναμη και αντεξες τοσο και τοσα!!Μπορεις να πας μετα παρακατω,εχεις ανθρωπους που σε αγαπανε....στηριξου πανω τους,εχε πιστη και στον εαυτο σου και θα ''ξαναορθοποδησεις''!!