Επειγοντως συμβουλη απο εκπαιδευτικους!

[νεος]

Καλησπερα.θα ηθελα τη συμβουλη καποιου εμπειρου εκπαιδευτικου για μια κατασταση που αντιμετωπιζω στο Νηπιαγωγειο.ενα προνηπιο αρνειται(με κλαματα και οδυρμους) να μπει στην ταξη.κατα τα λεγομενα της μητερας,το παιδι παρουσιαζε μια αντιστοιχη συμπεριφορα περισυ στον παιδικο σταθμο,οπου πηγαινοερχονταν καθημερινα μαμα και παιδι για 2 εβδομαδες χωρις αποτελεσμα,ωσπου τελικα το σταματησε!φετος,απο την αρχη της σχολικης χρονιας ολα ηταν μια χαρα.10 μερες πριν κλεισουμε για διακοπες,το παιδι στο τελος της μερας εβαζε τα κλαματα κ ζητουσε τη μητερα του.αυτο εγινε 2 μερες.την 3η μερα ολα κυλισαν ομαλα.απο την επομενη ομως μερα το παιδι κλαιει κ δεν θελει να μπει στην ταξη.για την ακριβεια,μολις με βλεπει φευγει τρεχοντας!στη γιορτουλα εννοειται πως δεν ηθελε να πει το ποιημα κ δεν ηθελε να βρισκεται μεσα στην αιθουσα...τις υπολοιπες μερες,εως ωτου κλεισουμε για διακοπες,προσπαθησα να το κρατησω μεσα στην ταξη με την παρουσια της μητερας αλλα τιποτα!μονο μια μερα εμεινε για καμμια ωριτσα αλλα μετα ζητουσε παλι να φυγουν.μεθαυριο αρχιζουμε παλι και εχω αγχωθει λιγο με το θεμα.δεν ξερω πως να το χειριστω.ανησυχω μηπως αθελα μου εκανα εγω κατι!!!αν καποιος συναδελφος γνωριζει απο τετοιου ειδους καταστασεις θα ηθελα πολυ να ακουσω τη συμβουλη του!ευχαριστω.

[mariamb]

Και σε εμένα συμβαίνει...αλλά είναι νήπιο. Πέρσι ως προνήπιο παρακολούθησε μόνο έναν μήνα ...γιατί αρνιόταν...και φέτος ενώ όλα φαίνονται να πηγαίνουν μια χαρά...να σκεφτείς ότι ερχόταν 7.50 και περίμενε να ανοίξω...κοντά στις γιορτές άρχισε πάλι η άρνηση. Εννοείται ότι δεν ήρθε την τελευταία εβδομάδα και δεν εμφανίστηκε ούτε στη γιορτή. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι τον μάλωσα για μια κόλλα....εγώ απλά του είπα να την μαζέψει και να βρει και το καπάκι για να μην στεγνώνει. Τις ημέρες όμως που ήρθε με πίεση της μαμάς..το ρίξαμε στις συμφωνίες...δεν θέλω να κάνω αυτή την εργασία...θα φάω όποτε θέλω εγώ...θα μοιράσεις τα αυτοκόλητα μετά το διάλειμμα ...και άλλα τέτοια χαριτωμένα! Εννοείται ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί...και εξήγησα στην μαμά ότι μελλοντικά ενδεχομένως να έχει πρόβλημα και με την φοίτηση του παιδιού στο δημοτικό...και επιπλέον η φοίτηση στο νηπιοαγωγείο είναι υποχρεωτική.

Προσπαθώ και εγώ να καταλάβω τι γίνεται και κυρίως τι άλλαξε. Δεν σκοπεύω να τον πιέσω αλλά ούτε και να τροποποιήσω δραματικά την συμπεριφορά μου κάνοντας "υποχωρήσεις" που δεν κάνω σε σχέση με άλλα παιδιά. Εννοείται ότι θα εξηγήσω ...πάλι...ότι πρέπει να έρχεται στο σχολείο ζητώντας να μου εξηγήσει τι τον έχει στεναχωρήσει. Πάντως η παραμονή της μητέρας μέσα στην τάξη μάλλον δυσχεραίνει παρά διευκολύνει την κατάσταση...συνήθως μετά από ένα δεκάλεπτο αγκαλίτσας ξεχνούν την απουσία της μητέρας...και εννοείται ότι πρέπει και η μαμά να συνεργαστεί τηρώντας μια σταθερή στάση.

[Melina22]

Μήπως έχει συμβεί κάτι που το επηρέασε στην οικογένεια; Οι γονείς πώς το εξηγούν; Το ίδιο το παιδί τι λέει;

Είναι παράξενο γιατί είχε προσαρμοστεί...

Και εγώ θα αναζητούσα τις αρνητικές επιδράσεις του περιβάλλοντος της τάξης αν υπάρχουν και ποιες μπορεί να είναι.

Δύσκολο να απαντήσει κανείς γιατί κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερη...

[Μαριρενα]

εκπαιδευτικος δεν ειμαι

παιδακι στην ηλικια για να πηγαινει σχολειο δεν εχω

αλλα σκεφτηκα και εγω κατι και ειπα να το πω

μηπως το πειραζει καποιο αλλο παιδι και για αυτο δεν θελει να ερχετε στο σχολειο???

[νεος]

Η μαμα μου ειπε πως στο σπιτι που συζητησαν με το παιδι άλλα ελεγε στη μαμα κ άλλα στον μπαμπα...οτι κατι φοβαται στην ταξη κ τετοια.δεν ξερω.δεν μπορω να καταλαβω τι εγινε ή τι εκανα εγω!με προβληματιζει η περιπτωση του γιατι δεν εχω εμπειρια,2η χρονια δουλευω κ ακομα ψαχνομαι...

[Melina22]

Mε το δίκιο σου προβληματίζεσαι, είναι κάτι που θα απασχολούσε τον οποιοδήποτε είτε με εμπειρία είτε χωρίς. Τα ευαίσθητα παιδιά αντιδρούν σε πράγματα τόσο απλά που ούτε μπορεί να φαντάζονται οι γονείς ή οι εκπαιδευτικοί. Έχω ένα παιδάκι που είναι ανασφαλές και κάνα δυο φορές έδειχνε άρνηση να μείνει το πρωί γιατί προβληματιζόταν για κάτι που δεν είχε καμιά σχέση με μένα. Και εγώ αναρωτήθηκα αρχικά τι μπορεί να έκανα αλλά ήταν θέμα σπιτιού.

Παίζει μεγάλο ρόλο και ποια είναι η αντίδραση του γονιού τη στιγμή που ένα παιδί κλαίει το πρωί. Αν δείχνει σταθερότητα κ σιγουριά ή όχι.

Άφησέ το να δεις πώς θα πάει αύριο και αν συνεχίσει...

[katerinak]

υπαρχει η πιθανοτητα να φωναξες σε αλλο παιδι κ να το ενιωσε σαν μαλωμα προς το ιδιο,η να του θυμιζεις αλλο προσωπο κ να κανει προβολη σε σενα,η να ακουσε για αλη δασκαλα κατι κ να το γενικευσε..

[tanya77]

Εγώ έχω δουλέψει με παιδιά (στα πλαίσια ιδιαίτερων μαθημάτων όμως και σαφώς μεγαλύτερης ηλικίας) περίπου 12 χρόνια. Με τα περισσότερα από αυτά τα πήγαινα τουλάχιστον τέλεια. Όμως υπήρξαν και περιπτώσεις που πραγματικά δεν μπορούσα να συννενοηθώ και αυτό επειδή αυτά τα παιδιά απλά δε με "χώνευαν" με τίποτα! Στην αρχή προβληματιζόμουν πάρα πολύ και προσπαθούσα να καταλάβω τι λάθος έκανα. Κατέληξα στο ότι ακόμα και με παιδιά υπάρχει το θέμα της χημείας. Μπορεί απλά να μην ταιριάζεις με κάποιο παιδάκι, και αυτό άνθρωπος είναι.

 

Εγώ θα πρότεινα στη μαμά του να τον αλλάξει τμήμα, αν είναι εφικτό. Κι εγώ στις περιπτώσεις αυτές παρέπεμπα το μαθητή σε άλλο δάσκαλο και εξηγούσα στους γονείς το λόγο. Ότι δηλαδή "το παιδί σας δε με συμπαθεί".

[σπουργίτι]

Με συγχωρείς γι' αυτό που θα πω, αλλά η στάση σου μου μοιάζει για φυγοπονία! Αφού μπορούμε να πασάρουμε αλλού το παιδάκι, γιατί ν' ασχοληθούμε εμείς;

[dreammum]

Με συγχωρείς γι' αυτό που θα πω, αλλά η στάση σου μου μοιάζει για φυγοπονία! Αφού μπορούμε να πασάρουμε αλλού το παιδάκι, γιατί ν' ασχοληθούμε εμείς;

 

 

Συμφωνώ απολύτως!Τι στάση είναι αυτή?:confused:

[νεος]

Λοιπον...σημερα το πρωι ηρθε στο σχολειο παλι με τα ιδια κατεβασμενα κ μισοκλαμενα μουτρα...(εδω ειμαστε λεω!)αφου ειχαμε παλι κλαματα κ ουρλιαχτα,εξηγησα στη μαμα πως πρεπει να τηρησουμε μια σταθερη σταση:το σχολειο ειναι σχολειο,ολα τα παιδια πανε,η μαμα δεν μπορει να παραμεινει μεσα στην ταξη για περισσοτερο απο λιγη ωρα...και φυσικα η μαμα συμφωνησε.ελα μου ομως που το παιδι δεν ξεκολαγε απο πανω της!συμφωνησαμε να παραμεινει η μαμα για 5 λεπτα ακομα(τα 5 λεπτα ηταν 25)κ μετα θα εφευγε,ενω εγω υποσχεθηκα πως μετα το διαλειμμα θα περναμε τηλ. τη μαμα να ερθει να το παρει νωριτερα.μεχρι να φυγει η μαμα το μικρο πλανταξε στο κλαμα!!!οταν ομως η μαμα εκλεισε την πορτα ως δια μαγειας το παιδι ηρεμησε κ ηρθε μαζι μας στον κυκλο...βεβαια κατα τις 11 κ κατι (10 παρα εφυγε η μαμα απ'την ταξη!) αρχισε να ζηταει παλι τη μαμα!το απασχολησα με κατασκευες αλλα για λιγο.καθε 5 λεπτα με ρωτουσε που ειναι η μαμα και ποτε θα ερθει.12 παρα την πηραμε μαζι τηλ. και της ζητησε να ερθει.ωστοσο κ μετα το τηλ. συνεχισε να κλαιει κ να την αναζητα!μεχρι που την ειδε κ ηρεμησε.τι να πω...κ κυριως τι να κανω!

[νελλίτσα]

δώσε στο παιδί καταρχήν χρόνο να ξαναπροσαρμοστεί. όπως είπες στη μαμά ότι χρειάζεται σταθερότητα από την πλευρά της, τπο ίδιο χρειάζεται και από εσένα. αν είναι εφικτό συμφωνείστε με την μητέρα το χρόνο που θα παραμένει η ίδια στο σχολείο να μειώνεται σταδιακά (πχ την πρώτη μέρα 25 λεπτά, τη δευτερη 20 κοκ) αλλά ο χρόνος αυτός να γνωστοποιείται εξαρχής και στο παιδί. αντίστοιχα συμφωνείστε και ο χρόνος παραμονής του παιδιού στο σχολείο να αυξάνεται σταδιακά. όταν του λες ότι θα τηλεφωνήσεις στη μαμά του να το κάνεις για να μη νοιώθει ότι το κοροιδευεις και άφησέ του το περιθώριο να μην μπαίνει αμέσως στη τάξη αλλά να μένει κάπου στην είσοδο που θα μπορείς να το επιβλέπεις. συζήτα επίσης μήπως θα ένοιωθε καλύτερα αν έφερνα από το σπίτι του κάποιο αγαπημένο αντικείμενο, ή αν θα το βοηθούσε να κάνετε κάποιες δραστηριότητες που παίζει και στο σπίτι του. τσέκαρε επίσης και το δίκτυο των φίλω που έχει στο σχολείο και προσπάθησε να αναδείξεις στην τάξη τις ικανότητές του. μάζεψε πληροφορίες από τη μαμά για τη συμπεριφορά του στην γειτονιά, στον παιδότοπο, στην παιδική χαρα

να σε ρωτήσω είναι σε κλασσικό ή σε ολοήμερο; με τις συναδέλφους στο σχολείο πως τα πάει;

[νελλίτσα]

και κάτι ακόμα, αντιδρα το ίδιο αν έρθει με κάποιον άλλο στο σχολείο εκτός της μαμάς;

[katerinak]

παρε μια κλεψυδρα να βλεπειτον χρονο κ να καταλαβαινει το ποτε θα ερθει.πρεπει να ειναι μεγαλη!

[militsa]

Ως εκπαιδευτικός θα σου προτείνω το εξής. Το παιδί θέλει πρόγραμμα για να νιώθει ασφαλές. Αν καταλάβει ότι με το κλάμα μπορεί να κερδίσει έστω και 10 λεπτά παραπάνω με τη μαμά του θα το εκμεταλλεύεται στο έπακρο και το κλάμα θα είναι μονιμο. Οποτε η λύση είναι η εξής. Θα κανονισεις με τη μαμά όταν θα έρχεται να τη φέρει να μη μένει καθόλου παραπάνω. Αντε να μείνει 10 λεπτά .Στα 10 λεπτά αυτά όμως να ενημερώνεται το παιδί ανα 5 λεπτά πως η μανουλα θα φύγει. πχ. <<Η μαμά κοριτσι μου σε 5 λεπτά θα φύγει. Μπορουμε όμως ακόμη να κάνουμε μια ζωγραφιά μαζί!>> ¨Οταν όμως περάσουν αυτά τα 10 λεπτά δεν υπάρχει επιστροφή. Η μαμά με ήρεμο χαμογελο χαιρετάει το παιδάκι και δεν οπισθοχωρεί αν το ακουσει να κλάψει!Του τονιζει πως σε 2 ωρες θα είναι εκεί. Και θα είναι εκεί!!! Για καμιά βδομάδα θα έρχεται αν μπορεί να την παίρνει στο 2ωρο. Μετά τη βδομάδα θα έρχεται στο τρίωρο και πάει λέγοντας.

Εσυ τώρα όταν θα κλαίει το κοριτσάκι πρέπει να δείχνεις ότι καταλαβαίνεις το λόγο που κλαίει.πχ<< Σου λείπει η μαμά αγαπη μου γι αυτό είσαι λυπημένη ε;; Κοιτα να δεις που κι εγώ όταν ήμουν μικρουλα μου είχε τύχει το ίδιο στο σχολείο που πήγαινα μπλα μπ΄λα και ήρθε η μαμά μου!!Μέχρι λοιποννα έρθει και η δική σου μανουλα θα διαβάσουμε ένα βιβλίο και μολις φάμε το φαγάκι μας θα έρθει!!>> και συνεχίζεις κανονικά το πρόγραμμά σου. Της υπενθυμίζεις συχνά καθώς δεν έχουν αίσθηση του χρόνου πως μετά απο κάποια συγκεκριμένη δραστηριοτητα θα έρθει η μαμά ώστε να το καταλάβει καλύτερα. μετά το φαγητό ή μετά το παραμύθι και να φροντιζεις για αρχή να συμπίπτει η ώρα που έχεις το παραμύθι να έρχεται και η μαμά.Με τον καιρό θα νιώθει περισσότερη ασφάλεια και αυτοπεποιθηση.

Επίσης πολύ σημαντικό είναι οι γονείς να αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο στο σπίτι παίζοντας ή διαβάζοντας . Ενα καλό κολπο είναι να της δώσεις για το σπίτι ένα παραμύθι που διαβάσατε στο σχολείο να το διαβάσει και με τη μαμά της!! Κάνε το κάθε μέρα την πρώτη εβδομάδα λίγο πρίν φύγει απο το σχόλείο! Θα το δει σαν επιβράβευση και θα της αρέσει!!!Καλή επιτυχία!! Και μην ξεχνάς!Το κλάμα δεν πρέπει να σας κάνει να νιώθετε αμηχανους! Εσείς θα δώσετε τη σιγουριά και την ασφάλεια που χρειάζεται με το να τηρήσετε το πρόγραμμα!!

[emmaki]

Για μένα κακώς η μαμά μένει στην τάξη έστω και αυτά τα 10 λεπτά (που γίνονται πολύ περισσότερα).

Σίγουρα το παιδί χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί, αλλά είναι καλύτερο να ξέρει ότι η μαμά θα έρθει να το πάρει όταν η ώρα πάει 12 ("όταν το μεγάλο και το μικρό χεράκι στο ρολόι είναι σε αυτό το σημείο" και το δείχνουμε στο παιδί). Επίσης, πρέπει να μάθει ότι με το κλάμα δεν θα κερδίσει παρισσότερο χρόνο με τη μαμά, γιατί αλλιώς θα χειρίζεται ανθρώπους και καταστάσεις με το κλάμα.

Ίσως είναι καλύτερο να φέρνει το παιδί κα΄ποιος άλλος, π.χ. ο μπαμπάς ή κάποια γειτόνισσα, ή η μαμά κάποιου άλλου παιδιού. Ο αποχαιρετισμός θα γίνεται στο σπίτι, και μέχρι να φτάσει στο σχολείο θα το έχει ξεπαράσει.

Επίσης, είναι σημαντικό να είναι σταθερή και η μαμά και να υπάρχει συνεργασία ανάμεσα στο σχολέιο και στο σπίτι, ώστε να υπάρχει μια σταθερή στάση.

Τέλος, είναι σημαντικό να βρεθεί ο λόγος που αντιδρά έτσι το παίδί. Μήπως υπάρχει στο σπίτι μωράκι με το οποίο μένει η μαμά, άρα το σχολέιο εκαμβάνεται ως "απομάκρυνση" του μεγάλου για να μείνει με το "μισητό" μικρό η μαμά; Μήπως η μαμά εργάζεται το απόγευμα και δεν περνάει χρόνο με το παιδί, οπότε "αν αρχίσω να κλαίω έχω περισσότερες πιθανότητες να μέινω παραπάνω με τη μαμά"; Μήπως οι δραστηριότητες στο σχολέιο δεν είναι για το γνωστικό επίπεδο του παιδιού, οπότε ή δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και απογοητέυεται ή του είναι πολύ εύκολα και βαριέται, οπότε ίσως να πρέπει να διαφοροποιηθεί το επίπεδο δυσκολίας των δραστηριοτήτων*;

Γενικά πρέπει το απιδί να αντιληφθεί ότι το σχολέιο είναι η "δουλειά" του, ότι η μαμά θα έρθει να το παρει και δεν θα το αφήσει εκέι και ότι με το κλάμα δεν κερδίζει κάτι παρά μόνο κουράζει τα πνευμόνια του!

 

*Δεν είναι μομφή για τη δουλειά σου και δεν θέλω να εκληφθεί ως κάτι τέτοιο. Απλά κάποιες φορές κάποια παιδάκια ή δεν είνα τόσο προχωρημένα από τα υπόλοιπα ή είναι πιο προχωρημένα, οπότε υπάρχει και η αντίστοιχη δυσαρέσκεια. Ειδικά το νηπιαγωγείο, που δεν έχει συγκεκριμένο αναλυτικό πρόγραμμα (βιβλίο) που πρέπει να διδαχτεί, αλλά ενότητες γνωστικές, προσφέρεται για δοαφοροποιημένη διδασκαλία (διαμόρφωση επιπέδου δυσκολίας)

[jannis]

σαν μαμά θα έλεγα πρέπει να κάτσεις να συζητήσεις με την μαμα και να της πεις να δουλέψει το θέμα "προσκόλησης", φυσικά σε ενδιαφέρει τι θα κάνεις εσύ μέσα στην τάξη, αλλά νομίζω απαιτείται "δουλειά" και εκ μέρους των γονέων. Αυτά μπορεί να συμβούν όταν τα παιδιά δεν έχουν βρεθεί σε παιδικό ή αντίστοιχο περιβάλλον πριν τα προνήπια αναλόγως του χαρακτήρα του παιδιού αλλά και της αντιμετώπισης των γονιών (πχ πέρσι με τον παιδικό για το συγκεκριμένο).

Επίσης σαν μαμά δεν μου αρέσει να γίνεται αυτή η προσαρμογή στα προνήπια /νήπια (αφού είναι μαζί). Δηλαδή αν είχα παιδί 5 χρονών σε νηπιαγώγειο θα μου φαινόταν κάπως παράξενο μια άλλη μαμά να είναι 25 λεπτά στην τάξη. Αυτό θα ηταν κατανοητό στα 2 ή στα 3 αν πήγαινε για πρώτη φορά παιδικό.

Φοβάμαι πως όσο και να προσπαθήσεις αν δεν δουλευτούν κάποια πράγματα από το σπίτι δεν θα έχεις και πολύ αποτέλεσμα.

[τον]

ειμαι και εγω της άποψης οτι το π'ροβλημα είναι η μαμα και όχι το παιδάκι ... ειμαι βρεφονηπειοκόμως δουλευα 10 χρόνια σε παιδικό ....Η μαμά θα πρέπει να δουλέψη με το παιδί και στο σπίτι , εσύ σαν δασκάλα το κομάτι σου το κανεις σωστά ,η μαμα θα πρέπει να βάλει κανόνες στο παιδί και να είναι σταθερή σε αυτό που λέει και κάνει .

Δεν πρέπει να μένει καθόλου στην τάξη .Στο δημότηκό τη θα κάνει θα κάθεται στην τάξη και θα διαβάζει και αυτή μην τρελάθούμε.

Ειμαι και μαμά και με την μικρή μου είχα και εγώ πρόβλημα αποχωρισμού παρόλο που ειναι το τρίτο.

Απο το βράδυ της έλεγα το πρωί θα πάμε σχολείο και έκλαιγε εννοήτε και μου έλεγε εγώ δεν πάω. Το πρωί ξυπνούσε με κλαμα , με ρωτουσε αν θα πάμε σχολείο της έλεγα ναι και οτι όλα τα παιδάκια πάνε , οτι θα περάση ωραιά θα παιξεις με τους φίλους σου αυτή βέβαια συνέχιζε αρνητικη και εγώ συνέχιζα με όλα τα θετικά .Μου έλεγε όταν την έπερνα εγω έκλαιγα σήμερα ...ναι !! εγώ της απαντούσα με πολύ ψυχραιμία ααα βρε αντι να παιζεις έκλαιγες γιατί ...για τί ήθελα εσένα μαμα μου έλεγε ..Ξέρεις ότι η μάμα θα έρθει το μεσιμέρη να σε πάρει δεν χειάζεται να κλαις

Αυτό γινόταν για 2 βδομάδες κάθε μέρα ..Οταν φτάναμε συνέχιζε το κλάμα την έπερνε η δασκάλα και έφευγα όσο πιο γρήγορα γινόταν όχι να κάθομε ...εκει

την πρώτη βδομάδα ξεκινήσαμε 1 ώρα την πρώτη μέρα, 2 την δέυτερη και ουτοκαθεξηςΤην 2 βδομάδα πηγαίναμε κανονικά . Εκλαιγε στην τάξη αλλα μετα της περνουσε όταν συνηδητοποιησε ότι ειτε κλαιει ειτε οχι σχολειο θα παέι και το καλύτερο που μπορούσε να κάνει είναι να περνάει καλά μεχρη το μεσιμέρι να έρθει η μαμά της να την πάρει και έτσι και έγινε ,

Το παιδί πρεπει να νιώθει σιγουριά και σαυτο που κάνεις και σε αυτό που του λες και για να νίωση ασφάλεια θα πρέπει να είσαι σταθερή στις αποψεις σου.............

[MarcoPolo]

Εγω εμπειρια δεν εχω γιατι εχω μικροτερο παιδακι αλλα πραγματικα μπραβο σου που ενδιαφερεσαι και ψαχνεσαι τοσο για να βοηθησεις το παιδακι!!!!!!!!!!!!! Μακαρι ολοι οι εκπαιδευτικοι να ενδιαφεροντουσαν τοσο. Ειναι προς τιμην σου!!!!!!!

[tanya77]

Συμφωνώ απολύτως!Τι στάση είναι αυτή?:confused:

 

Με παρεξηγήσατε ρε παιδιά! Δε λέω να φύγει το παιδάκι από το τμήμα ώστε η δασκάλα να βρει την ησυχία της, αλλά προσπαθώ να μπω λιγάκι στη θέση του παιδιού. Αν για οποιονδήποτε λόγο δε συμπαθείς κάποιον και σε αναγκάζουν να βρίσκεσαι καθημερινά μαζί του για μερικές ώρες, δεν είναι και το καλύτερο.

 

Μπορεί βέβαια να μην ισχύει αυτό και το παιδί να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα, αυτό φυσικά δερν μπορούμε να το ξέρουμε. Θα έπρεπε να γνωρίζουμε την οικογένειά του και τις συνθήκες που επικρατούν εκεί.

[νεος]

το παιδι φοιτα σε κλασσικο τμημα νηπιαγωγειου.δεν ερχεται σε επαφη με αλλους συναδελφους για να κρινω τη συμπεριφορα του απεναντι στους αλλους κ σε μενα,διοτι το Νηπιαγωγειο δεν συστεγαζεται με το Δημοτικο.οποτε ειμαι εντελως μονη μου!(πληροφοριες για την:νελλιτσα)σημερα που το εφερε ο μπαμπας παλι εκλαψε αλλα λιγοτερο.δεν γνωριζω ποσο χρονο αφιερωνουν στο παιδι στο σπιτι διοτι εχει αλλα 2 μεγαλυτερα αδερφια(γυμνασιο) και οι αντοχες των γονιων ειναι ενα μεγαλο ερωτηματικο!σημερα δουλεψαμε με υποσχεσεις του τυπου:θα φαμε,θα παιξουμε,θα ζωγραφισουμε,θα διαβασουμε παραμυθι και μολις τελειωσουμε το παραμυθι θα ερθει η μαμα να φυγουμε.για καμμια ωριτσα ηταν ηρεμο,δεν εφαγε,στο διαλειμμα δεν ηθελε να παιξει και συνεχεια ρωτουσε ποτε θα διαβασουμε το παραμυθι.στα μισα του παραμυθιου αρχισε να κλαιει και βιαζοταν να τελειωσουμε.μετα μου ζητησε να παρουμε τηλ. τη μαμα και μεχρι να ερθει η μαμα καθε 3 λεπτα την αναζητουσε.βεβαια υπηρχαν στιγμες που της αποσπουσα την προσοχη και καναμε λιγη δουλιτσα.

το κορυφαιο ηταν οταν η μαμα το μεσημερι μου ειπε πως την ερχομενη εβδομαδα θα λειψουν τις 3 πρωτες μερες.τοτε αισθανθηκα πως οσο και αν το δουλεψω το παιδι αυτη την εβδομαδα,την ερχομενη Πεμπτη που θα επιστρεψει μαλλον θα αρχισουμε παλι απ'την αρχη!ελπιζω μονο να περασει αρκετο ποιοτικο χρονο με τη μαμα...

[emmaki]

το παιδι φοιτα σε κλασσικο τμημα νηπιαγωγειου.δεν ερχεται σε επαφη με αλλους συναδελφους για να κρινω τη συμπεριφορα του απεναντι στους αλλους κ σε μενα,διοτι το Νηπιαγωγειο δεν συστεγαζεται με το Δημοτικο.οποτε ειμαι εντελως μονη μου!(πληροφοριες για την:νελλιτσα)σημερα που το εφερε ο μπαμπας παλι εκλαψε αλλα λιγοτερο.δεν γνωριζω ποσο χρονο αφιερωνουν στο παιδι στο σπιτι διοτι εχει αλλα 2 μεγαλυτερα αδερφια(γυμνασιο) και οι αντοχες των γονιων ειναι ενα μεγαλο ερωτηματικο!σημερα δουλεψαμε με υποσχεσεις του τυπου:θα φαμε,θα παιξουμε,θα ζωγραφισουμε,θα διαβασουμε παραμυθι και μολις τελειωσουμε το παραμυθι θα ερθει η μαμα να φυγουμε.για καμμια ωριτσα ηταν ηρεμο,δεν εφαγε,στο διαλειμμα δεν ηθελε να παιξει και συνεχεια ρωτουσε ποτε θα διαβασουμε το παραμυθι.στα μισα του παραμυθιου αρχισε να κλαιει και βιαζοταν να τελειωσουμε.μετα μου ζητησε να παρουμε τηλ. τη μαμα και μεχρι να ερθει η μαμα καθε 3 λεπτα την αναζητουσε.βεβαια υπηρχαν στιγμες που της αποσπουσα την προσοχη και καναμε λιγη δουλιτσα.

το κορυφαιο ηταν οταν η μαμα το μεσημερι μου ειπε πως την ερχομενη εβδομαδα θα λειψουν τις 3 πρωτες μερες.τοτε αισθανθηκα πως οσο και αν το δουλεψω το παιδι αυτη την εβδομαδα,την ερχομενη Πεμπτη που θα επιστρεψει μαλλον θα αρχισουμε παλι απ'την αρχη!ελπιζω μονο να περασει αρκετο ποιοτικο χρονο με τη μαμα...

 

Νομίζω ότι καλό είναι να δοκιμάσεις και την τεχνική με το ρολόι (όταν το μικρό χεράκι πάει εδώ και το μεγάλο εδώ, τότε θα έρθει η μαμά να σε πάρει). Επίσης, καλό είναι να κρεμάσεις κάποιο ρολόι σε εμφανές σημείο μέσα στην τάξη, ώστε το παιδί όποτε θέλει να κοιτά και να βλέπει αν ήρθε η ώρα για να φύγει ή όχι.

Το "όταν τελειώσει το παραμύθι θα έρθει η μαμά" δεν είναι πολύ αποτελεσματικό. Ένα παραμύθι μπορεί να είναι πολύ μικρό (έφαγε το μήλο της κακιάς μητριάς, κοιμήθηκε, ήρθε ο πρίγκηπας, τη φίλησε, ξύπνησε και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύετρα) ή πολύ μεγάλο (να μην γράψω τη μεγάλη εκδοχή εδώ....). Οπότε, δεν δίνει στο παιδί να καταλάβει το ακριβές χρονικό σημείο της αποχώρησης.

Το ρολόι το έχω δοκιμάσει αρκετές φορές σε παιδάκια στην αρχή της χρονιάς και βοήθησε πολύ στην προσαρμογή τους, Αρκέι βέβαια το παιδί να κατανοήσει καλά πότε θα είναι η στιγμή που θα έρθει η μαμά, ποιά ακριβώς θέση θα έχουν οι δείκτες/χεράκια.

Επίσης, από τη στιγμή που ήταν καλύτερα σήμερα που το έφερε ο μπαμπάς, μήπως αυτό μπορεί να γίνεται κάθε μέρα;

[σπουργίτι]

παρε μια κλεψυδρα να βλεπειτον χρονο κ να καταλαβαινει το ποτε θα ερθει.πρεπει να ειναι μεγαλη!

 

Ακούγεται καλή ιδέα!

[σπουργίτι]

Με παρεξηγήσατε ρε παιδιά! Δε λέω να φύγει το παιδάκι από το τμήμα ώστε η δασκάλα να βρει την ησυχία της, αλλά προσπαθώ να μπω λιγάκι στη θέση του παιδιού. Αν για οποιονδήποτε λόγο δε συμπαθείς κάποιον και σε αναγκάζουν να βρίσκεσαι καθημερινά μαζί του για μερικές ώρες, δεν είναι και το καλύτερο.

 

Μπορεί βέβαια να μην ισχύει αυτό και το παιδί να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα, αυτό φυσικά δερν μπορούμε να το ξέρουμε. Θα έπρεπε να γνωρίζουμε την οικογένειά του και τις συνθήκες που επικρατούν εκεί.

 

Αυτό ακριβώς είναι το θέμα μου, ότι δεν προσπαθείς να μπεις στη θέση του παιδιού! Θεωρώ ότι δεν υπάρχει παιδάκι που να μην αποζητά την αποδοχή της δασκάλας του, ιδίως σε αυτή την τρυφερή ηλικία! Και αυτό συμβαίνει, ακόμη και αν η δασκάλα είναι "φύσει αντιπαθής" (ναι υπάρχουν και τέτοιες ή τουλάχιστον εγώ τις έχω συναντήσει στη σχολική μου διαδρομή)! Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση ως παιδί/μαθητής νιώθεις ωραία, αν σε αποδέχεται, σε επιδοκιμάζει, σε ενθαρρύνει, έστω και αν δεν εγκρίνεις τις εκπαιδευτικές ή παιδαγωγικές της μεθόδους (το τελευταίο, όταν έχεις μεγαλώσει κάπως και μπορείς να το αξιολογήσεις βέβαια)! Σε αυτά τα πρώτα σχολικά χρόνια για τα οποία συζητούμε για να σε αντιπαθήσει (για την ακρίβεια για να νιώσει δυσάρεστα μαζί σου) ένα παιδάκι θα πρέπει να του έχεις δώσει αφορμές! Συνήθως απλώς δεν έχεις καταφέρει να το προσεγγίσεις, γιατί δεν σε ενδιαφέρει να το κάνεις ή γιατί δεν έχεις τον τρόπο! Και αν σε ενδιαφέρει θα βρεις τον τρόπο, γιατί θα "ψαχτείς", όπως κάνει η φίλη που άνοιξε το θέμα!

Τώρα, αν το συγκεκριμένο παιδάκι έχει κάποιο άλλο πρόβλημα που πηγάζει από το σπίτι, είμαι σίγουρη ότι η φίλη μας θα βρει τον τρόπο να το κάνει να νιώσει ασφάλεια και σταθερότητα τουλάχιστον στο σχολικό περιβάλλον, ώστε σιγά σιγά να εκλείψει η αρνητική του συμπεριφορά!

[Melina22]

Αν θέλεις νεος ενημέρωσέ μας όποτε μπορέσεις για τις εξελίξεις στο θέμα.