ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

[samantha1gr]

έχω ήδη ένα αγοράκι 18 μηνών..σκεφτόμαστε με τον άντρα μου να προχωρήσουμε και για δεύτερο...αλλά με προβληματίζει το γεγονός αν θα καταφέρω να ανταποκριθώ ταυτόχρονα στην εγκυμοσύνη και στην ανατροφή του μικρού..αν π.χ καθώς τον σηκώνω πάθει κάτι το εμβρυο...αν θα μπορέσω να τον κυνηγάω ολη μέρα καθώς ο συζυγός λείπει πολλές ώρες...ίσως είμαι υπερβολική αλλά θα ήθελα κάποια άποψη και από κάποιες μητέρες που είχαν παρόμοιες ανησυχίες

[ultraviolet]

samantha, εμενα ο μεγαλος ειναι ηδη 2μιση, εγω στον 3ο μηνα εγκυμοσυνης και οι αγκαλιες και τα τρεξιματα αναποφευκτα.. για να μπει στη μπανιερα, για να βγει.. για να κατσει στην τουαλετα.. σημερα τον πηγα στο παρκο και επειδη ειναι πολυσυχναστος ο δρομος μας τον πηρα αγκαλια για να τον περασω απεναντι.. δεν θα σου πω ψεματα λιγο ζοριζομαι.. για να μη σχολιασω τις αναγουλες.. νομιζω ομως οτι εαν ειχες μια καλη 1η εγκυμοσυνη, μην ανησυχεις.. η φυση προνοει.. εγω πιστευω επειδη το σωμα μας συνηθισε τα βαρη, δεν ειμαστε τοσο ευαισθητες πια.. εγω λεω να μη το πολυσκεφτεσαι.. βαλτε μπρος κι ολα θα πανε καλα!

[arleta]

ο γιος μου είναι 16 μηνων και σε 3 εβδομάδες γεννάω το δεύτερο.....

ευυχώς έχω εύκολη εγκυμοσύνη αν κι η κούραση δεν αποφεύγεται.... προσωπικά, πιστεύω πως η φύση προνοεί και μας προστατεύει....

να φανταστείς ότ ο γιος μου έχει μόνο μια εβδομάδα που περπατάει.... μέχρι τώρα μπουσούλαγε μόνο....

τώρα ευτυχώς μου έχει λύσει τα χέρια.... απλά κάθε φορά που ήταν να τον σηκώνω κατέβαινα στο ύψος του, και τον σήκωνα ρίχνοντας ο βάρος στα πόδια....

δεν είναι κι η ευκολότερη φάση αλλά εγώ τη παλεύω μέχρι τώρα μια χαρα.....

[dwraki]

Καλημερα σαμανθα.κι γω εχω ενα αγορακι 14 μηνων κ θελω πολυ ενα 2ο παιδακι.τους ιδιους φοβους εχω κι εγω αν σκεφτεις οτι εγω ειχα αρκετα δυσκολη εγκυμοσυνη,τους 2 πρωτους μηνες[2ο-3ο]ακατασχετη αιμοραγια κ εμετους μεχρι τον 5ο...ασε που γεννησα στον 7ο!!!!!!!παρολα αυτα ηδη προσπαθω για 2ο κ ευχομαι ο καλος θεουλης να ειναι εκει κ να με βοηθαει.[ ολες μας!!!]ολα θα πανε καλα.

[kelly k]

Σαμανθα εγω εχω τρια και ειναι αρκετα κοντα το ενα με το αλλο 2μιση χρονια διαφορα περιπου...σιγουρα ειναι πολυ κουραστικο , αλλα μεγαλωνουν μαζι και εχουν παρεουλα το ενα το αλλο!οπως νοιωθεις καλυτερα....

[Cleo's Mommy]

Γεια σου Σαμανθα κι απο μενα.

 

Εγω εμεινα εγκυος στο δευτερο παιδακι μου οταν η κορουλα μου ηταν 16 μηνων. Η πρωτη μου εγκυμοσυνη ηταν χαλια, ξαπλα στο κρεββατι, απειρους εμετους, αποκολληση 2 φορες κ.α. Γενικα ημουν ανενεργη σχεδον σε ολη τη διαρκεια της.

Τωρα δεν ειχα ουτε εμετους. ουτε τιποτα αλλο. Ως τωρα διανυω μια πολυ καλη εγκυμοσυνη, τοσο που δεν το πιστευω αν την συγκρινω με την πρωτη. Πραγματικα συμφωνω με τις αλλες κοπελες, μαλλον μας προστατευει η φυση. Και βεβαια εννοειται οτι και σηκωνω την κορη μου και μπανιο την κανω και ολα αυτα που χρειαζεται ενα παιδακι σε αυτην την ηλικια. Κυνηγαω στις παιδικες χαρες, την παω καθε μερα βολτουλες και ολα καλα. Και σκεψου οτι ειχα δει και αιμα στην αρχη αλλα ειχα πει οτι ειναι να γινει θα γινει. Δεν ηθελα να στερησω τιποτα απο αυτα που εδινα στην κορη μου ως τοτε.

Μην ανησυχεις καθολου, τα δυσκολα μαλλον ερχονται οταν γεννηθει και το δευτερο. Εκει αρχιζει το παρτυ! Καλη επιτυχια...

[katianaki]

samatha

Μου τα ιδια σκεφτομαι κι εγω

ο γιος μου ειναι 20 μηνων ο αντρας μου θελει πολυ ενα δευτερο και ο γιος μου ακομα πιο πολυ..κανει σαν τρελος με τα αλλα παιδακια και οπου βλεπει μωρακι παει και κολλαει και κοιταει "νινι ...νινι " λεει μιας και δεν μιλαει ακομα...περνει αγκαλιτσα τις κουκλες τις ανηψιας μου που ειναι μωρακια και τα χαιδευει τα φιλαει και αλλα τετοια που με βαζουν σε σκεψεις..σιγουρα βεβαια μια δευτερη ζωη δεν θα ειναι κουκλα αλλα τοσο οι φοβοι μου όσο και τα θέλω μου εχουν χτυπησει κόκκινο!

Βεβαια υπαρχου και οι καλοθελητες που με μαυριζουν.......!!!

Η αληθεια ειναι οτι δεν εχω καμια βοηθεια απο μαμα γιαγια πεθερα κλπ..

Δεν ξερω αν θα τα καταφέρω ...δεν ξερω πως θα αντιμετωπίσω τη ζήλεια του μικρου μου...τις ευθυνες που ως τωρα εχω αλλα και την ευθυνη του να κουβαλας μια ζωη μεσα σου...τι να κανω ? τι να κάνω?

Θελω και δεν θελω...

Οι μονες αρμοδιες για να μιλησουν ειναι εκεινες που το τολμησαν!

Αλλα χωρις βοηθεια πως?

:confused::confused::confused:

[elenik]

έχω ήδη ένα αγοράκι 18 μηνών..σκεφτόμαστε με τον άντρα μου να προχωρήσουμε και για δεύτερο...αλλά με προβληματίζει το γεγονός αν θα καταφέρω να ανταποκριθώ ταυτόχρονα στην εγκυμοσύνη και στην ανατροφή του μικρού..αν π.χ καθώς τον σηκώνω πάθει κάτι το εμβρυο...αν θα μπορέσω να τον κυνηγάω ολη μέρα καθώς ο συζυγός λείπει πολλές ώρες...ίσως είμαι υπερβολική αλλά θα ήθελα κάποια άποψη και από κάποιες μητέρες που είχαν παρόμοιες ανησυχίες

 

Ζοντας την διαφορα των 4+ ετων αναμεσα στα 2 παιδια μου θεωρω οτι εκανα μεγα λαθος που περιμενα (βεβαια προσπαθουσα αρκετο καιρο για το 2ο αλλοιως θα ειχαν 3+ αλλα και παλι πολυ ειναι).

Θεωρω οτι αν ηταν πιο κοντα οι ηληκιες του θα ζοριζομουνα 2-3 χρονια αλλα μετα τελος. Τωρα με το που ειπα ευτυχως συνεννοουμαι με τον Βασιλη... ξανα παλι ...

Χωρια που ο ενας ειναι σε φαση να τρεξω , να παιξω και θελω ελευθερια και ο αλλος κλαιει που δεν μπορει να ακολουθησει.

Βρε βουρρρρ. 2ο τωρα

[katianaki]

Elenik @

εσύ ειχες ,έχεις βοήθεια???

απο καποια γιαγια??

εγω δεν εχω ...αναρωτιεμαι πως θα κανω ολα οσα πρεπει ..τωρα με ενα και δεν μπορω να κανω τπτ συνεχεια φωναζει μαμα ...μαμα...

με θελει διαρκως διπλα του ακομα κι οταν πεζει.

Χωρια που ειναι ζορικος στον υπνο ακρα ησυχια κλπ με το δευτερο να σκουζει μες τη νυχτα μας βλεπω για φρενιτιδα!!!

[katianaki]

και κατι άλλο πως είναι να έχεις δύο συναισθηματικά εννοω ..???

στο πρωτο οκ τζαζευεις γνωστο το συναισθημα στο δευτερο? ειναι παλι το ιδιο?? και στο μαιευτηριο? πως μενεις 5 μερες μακρυα απο το μωρακι σου το πρωτο?

μη με κοροιδεψετε ολα τα σκεφτομαι ποτε δεν εχω αποχωριστει το λουκουμα μου μεχρι σημερα παρα πανω απο δυο τρεις ωρες!

[elenik]

Elenik @

εσύ ειχες ,έχεις βοήθεια???

απο καποια γιαγια??

εγω δεν εχω ...αναρωτιεμαι πως θα κανω ολα οσα πρεπει ..τωρα με ενα και δεν μπορω να κανω τπτ συνεχεια φωναζει μαμα ...μαμα...

με θελει διαρκως διπλα του ακομα κι οταν πεζει.

Χωρια που ειναι ζορικος στον υπνο ακρα ησυχια κλπ με το δευτερο να σκουζει μες τη νυχτα μας βλεπω για φρενιτιδα!!!

 

H μαμα μου ειναι απο πανω αλλα εννοειτε πως οταν ειμαι εγω εδω ειμαι εγω εδω . Δλδ 6μηνο και αδεια ημουνα εγω και μονο (και συγκεκριμενα στο 2ο ηταν και στο νοσοκομειο η μαμα μου με εγκεφαλικο οποτε... ειχα και +). Η μαμα μου ειναι μονο για τις ωρες που δουλευω. Ενταξει τωρα αν χρειαστει να πρεπει να πεταχτω να παρω πανες οντως θα βαλει χερακι αλλοιως οχι (δεν θελω να κλαταρει)

Μην νομιζεις παντως και ο Βασιλης με το που ηρθε ο Γιαννης σπιτι.... μωρο ξαναεγινε και κολλημενο τελειως πανω μου.

[elenik]

και κατι άλλο πως είναι να έχεις δύο συναισθηματικά εννοω ..???

στο πρωτο οκ τζαζευεις γνωστο το συναισθημα στο δευτερο? ειναι παλι το ιδιο?? και στο μαιευτηριο? πως μενεις 5 μερες μακρυα απο το μωρακι σου το πρωτο?

μη με κοροιδεψετε ολα τα σκεφτομαι ποτε δεν εχω αποχωριστει το λουκουμα μου μεχρι σημερα παρα πανω απο δυο τρεις ωρες!

 

Καλα αν δεις τα ποστ του πριν και του μετα μου θα γελας. Πρωτα φοβομουνα αν θα το αγαπησω τοσο και μετα προσπαθουσα να κρατησω το ισα βαρκα ισα πανια

 

Στο μαιευτηριο βεβαια ενω στο 1ο ο συζυγος ηταν ολη μερα διπλα μου στο 2ο.... η απολυτη μοναξια και αντε να ξεκλεψει καμια ωρα να ερθει γιατι με καποιον επρεπε να ειναι ο Βασιλης (αφου η κουμπαρα μου που με ρωτησε αν χρειαζομαι κατι της ειχα πει "Να κρατησετε λιγο τον Βασιλη ωστε να ερθει και ο μπαμπας μας λιγο ). Εννοειτε μου ελλειπε πολυ ο Βασιλης αλλα ειμαι και ολιγον τι γουρουνα που ευχαριστηθηκα ξαπλα (μιλαμε χρονια ειχα να ξεκουραστω τοσο )

 

Μεγαλωνοντας τα παιδια θεωρω οτι εχω χασει και δεν εχω μπορεσει να κανω τα γουτσου γουτσου που εκανα στον Βασιλη σε αντιστοιχη ηληκια (και που θα ηθελα να κανω) ωστε να μην ζηλεψει ο Βασιλης και εχω δεν κανω οσα πραγματα θα ηθελα να κανω με τον Βασιλη (τωρα που μπορει - και αλλα που παλιοτερα καναμε) γιατι ζηλευει και ο Γιαννης αλλα αδυνατει να ακολουθησει λογω ηληκιας.

 

Γι αυτο ξαναλεω. Κοντα.

[Rasputin]

Εσείς που έχετε δύο παιδιά κοντά στην ηλικία μεταξύ τους, έχετε διαπιστώσει το μεγάλο να ζηλεύει ή γενικά να έχει αλλάξει συμπεριφορά?

[katianaki]

εσυ rasputin κατι μου χρωστας αλλα σε αλλο θεμα!

εχω τη γνωμη οτι η ζήλεια ειναι αναποφευχτη εδω ζηλευονται παιδακια ασχετα,τα ανηψια μου με το μωρο μου ,χαμος γινεται και δεν θα ζηλευονται τα αδερφια ??

elenik εισαι θεα!

Ωραια τα λες ....ωστε μοναξια στο μαιευτηριο εεε???

να αυτα σκεφτομαι ...

και εμενα ο αντρας μου στο πρωτο κοιμοταν μαζι μου και 5 βραδια

τωρα καλα θα μου κανουν παρεα τα ντουβαρια τη νυχτα!!

[giota.]

Ο μεγαλος μου γιος ειναι 19 μηνων,ηθελα 2ο παιδι και ξεκινησαμε οταν ηταν 6 μηνων.Τελικα πιαστηκε το σπορακι οταν ηταν 9 μηνων.Αυτο σημαινε διαφορα ηλικιας 17 μηνες!!!!!Αλλα αυτο θελαμε.Τελικα ηρθαν 2 μωρα και οχι ενα.

Ο μεγαλος δε ζηλευει ή τουλαχιστον δεν το δειχνει.Παντως δε δινει σημασια στα διδυμα,παρ ολο που μοιραζονται το ιδιο δωματιο και κλαινε σχεδον συνεχεια καθ οτι μικρα.Μου αρεσει που εχουν αυτη τη διαφορα ηλικιας μεταξυ τους!!!!!

Οσο για το μαιευτηριο,σιγουρα σου λειπει το μεγαλυτερο παιδακι αλλα στην ουσια ειναι κ αυτο μικρο κ δεν νιωθει τοσο την απουσια σου.Τουλαχιστον ο δικος μου γιος οταν ηρθε στο μαιευτηριο να με δει δεν μου εδειξε οτι του ελειψα.Ισα ισα που καθοταν κ επαιζε!!!!!!

Αλλωστε τα παιδια δεν ερχονται οταν τα προγραμματιζουμε!!!!!!

[agentP]

...

 

εχω τη γνωμη οτι η ζήλεια ειναι αναποφευχτη εδω ζηλευονται παιδακια ασχετα,τα ανηψια μου με το μωρο μου ,χαμος γινεται και δεν θα ζηλευονται τα αδερφια ??

Κι όμως τα δύο πρώτα δικά μου δεν είχαν καθόλου ζήλεια. Ο μεγάλος δέχτηκε το δεύτερο μωρό πάρα πολύ ομαλά. Είχαν βέβαια μόνο 18 μήνες διαφορά και μάλλον δεν πολυκατάλαβε τι έγινε.

[Rasputin]

[/i][/color][/font]

Κι όμως τα δύο πρώτα δικά μου δεν είχαν καθόλου ζήλεια. Ο μεγάλος δέχτηκε το δεύτερο μωρό πάρα πολύ ομαλά. Είχαν βέβαια μόνο 18 μήνες διαφορά και μάλλον δεν πολυκατάλαβε τι έγινε.

 

Ανακουφήστικα λίγο

[maria-christina]

Εγω εμεινα εγκυος στο δευτερο οταν η κορη μου ηταν 20 μηνων περιπου.Εκανα ακριβως τα ιδια πραγματα που εκανα πριν την εγκυμοσυνη και ηταν καλυτερη απο την πρωτη μου. Δεν προσεξα ουτε βαρη και σηκωνα την μικρη κανονικα. Τωρα για ζηλια, ναι ειχαμε αρκετη για 2 μηνες περιπου. Δεν θα ξεχασω ποτε την μερα που γυρισαμε με το μπεμπη στο σπιτι.Ενω ολο τον καιρο την προετοιμαζα για το γεγονος και τον περιμενε πως και πως, οταν τον ειδε κολλησε και ειχε ενα υφος σαν να ελεγε "τι ειναι τωρα αυτο που ηρθε στο σπιτι μας".Απο εκεινη την μερα ειχαμε φοβερη αντιδραση και κλαμματα με το παραμικρο και μεγαλο κολλημα με μενα, δεν πηγαινε σε κανεναν. Ευτυχως με συζητηση και πρωτοβουλιες που της εδωσα μετο μωρο το ειδε θετικα και τωρα τον λατρευει.

[babycare]

Εγώ έχω την κορούλα μου που είναι σχεδόν 13 μηνών και σκεφτόμαστε πλέον και για 2ο παιδάκι. Η πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν πολύ δύσκολη, με εμετούς και αιμορραγίες. Αν με ρωτούσε κανείς τότε θα υπέγραφα και υπεύθυνη δήλωση ότι δεν θα κάνω άλλο παιδί! Τώρα το θέλω σαν τρελή! Στην αρχή ο άντρας μου δεν ήθελε να ακούσει για άλλο παιδί με αυτά που περάσαμε αλλά τώρα το θέλει κι αυτός. Αν δεν είχα κάνει καισαρική θα το είχα επιδιώξει και νωρίτερα αλλά..τι να κάνουμε;Ελπίζω να μην αργήσει να έρθει..

[Μαριλίνα]

Εγώ πάντοτε θεωρούσα ότι η καλύτερη διαφορά είναι 3 χρόνια, μιας και ο μικρός ήτανε ταλιμπάν και όταν ήταν 2 ήτανε το κλασικό "τρομερό δίχρονο" και έλεγα ότι θα επέλεγα στείρωση αντι για άλλο παιδί.

Τελικά η μικρή μας ήρθε με διαφορά 3,5 χρόνων. Ο αδελφός της καταλαβαίνει, δεν ζηλεύει, δεν είχαμε καμία παλλινδρόμηση κλπ.

Όσο για το μαιευτήριο... το σκεφτόμουνα και κόντευα να βάλω τα κλάμματα. Και μάλιστα σκεφτόμουνα ιδίως την πρώτη μέρα, που θα με βάζανε μία μέρα πριν λόγω προγραμματισμένης καισαρικής.

Ε, τη μέρα εκείνη, μετά από απίστευτο στρες να ετοιμάζω σπίτι, εξοχικό, ρούχα, δουλειές, να ασχολούμαι με τον μεγάλο, με το μεταπτυχιακό μου κλπ, βρήκα την ησυχία μου για ένα βράδυ. Την επόμενη μέρα γέννησα και είχα το μωρό συνέχεια δίπλα μου.

Μου έλειψε ο γιος μου, αλλά πέρασε πολύ ωραία με τη γιαγιά, τον παππού και μία φίλη μου!!! Τελικά, όλα μία ιδέα είναι!!!

[Δέσποινα79]

Katianaki σε καταλαβαίνω απόλυτα! Μάλλον είμαστε στην ίδια ακριβώς φάση. Ο Νικόλας μου είναι 10 μηνών κι ενώ θέλω πολύ ένα δεύτερο παιδάκι, με προβληματίζει το γεγονός πως δεν έχω καμία βοήθεια. Τα πεθερικά μου είναι ανύπαρκτα και οι γονείς μου δουλεύουν πολλές ώρες και μένουν Πειραιά (εμείς Αθήνα). Με το Νικόλα μου είχα δυσκολεύτεί πιο πολύ ψυχολογικά και μπορώ να πω πως δεν χάρηκα όσο θα ήθελα το μεγάλωμά του λόγω της μοναξιάς μου. Να φανταστείς ανυπομονούσα να πάω στη δουλειά μου! Τώρα που πηγαίνω και τον αποχωρίζομαι τόσες ώρες μου λείπει αφόρητα και νιώθω τύψεις. Απλά σκέφτομαι ότι όποτε με το καλό έρθει το νέο μέλος στη ζωή μας θα είναι το ίδιο για μένα. Θα είμαι και πάλι μόνη μου.. Οπότε μάλλον καλύτερα νωρίς για να είναι και στην ίδια φάση με το πρώτο μου.

[TIOANNA]

Σας παρακαλώ, αν μπορείτε πείτε μου τη γνώμη σας! Έχω ένα γιο 2,5 χρονών που μου τον κρατάει η μαμά μου επειδή δουλεύω. Μόλις ανακάλυψα ότι είμαι πάλι έγκυος. Ενώ θέλω να το κρατήσω έχω πολλούς ενδοιασμούς σχετικά με α) ποιος θα μου το κρατάει (γιατί η μαμά μου αρχίζει και τα παίζει ήδη με το μικρό μου ), τι θα γίνει και με τα δύο, πως θα τα βγάλω πέρα και με τα δυο που ο σύζυγος δε βοηθάει πολύ, που θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσω τη δουλειά μου λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έχω πελαγώσει!!! HELP!!!!!!

[katerina2]

Σας παρακαλώ, αν μπορείτε πείτε μου τη γνώμη σας! Έχω ένα γιο 2,5 χρονών που μου τον κρατάει η μαμά μου επειδή δουλεύω. Μόλις ανακάλυψα ότι είμαι πάλι έγκυος. Ενώ θέλω να το κρατήσω έχω πολλούς ενδοιασμούς σχετικά με α) ποιος θα μου το κρατάει (γιατί η μαμά μου αρχίζει και τα παίζει ήδη με το μικρό μου ), τι θα γίνει και με τα δύο, πως θα τα βγάλω πέρα και με τα δυο που ο σύζυγος δε βοηθάει πολύ, που θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσω τη δουλειά μου λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έχω πελαγώσει!!! HELP!!!!!!

 

Ο παιδικός σταθμός δεν περνάει από το μυαλό σου; Στείλε το μεγάλο. Είναι σε μια χαρά ηλικία κατά τη γνώμη μου.

[stellaTD]

μην φοβαστε τιποτα.Να εχετε εμπιστοσυνη στον εαυτο και τις δυναμεις σας!! εγω εχω ενα μπομπιρα 13μηνων και θελω πολυ και ενα δευτερο μωρο.Δεν με απασχολει καθολου αν θα τα καταφερω με 2 μωρα αλλα αγχωνομαι αν θα τα καταφερω με τον πατερα των μωρων ο οποιος ειναι πιο μωρο και απο νεογεννητο στα πολυ πολυ δυσκολα του....

[TIOANNA]

Ο παιδικός σταθμός δεν περνάει από το μυαλό σου; Στείλε το μεγάλο. Είναι σε μια χαρά ηλικία κατά τη γνώμη μου.

ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ; ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ 9 ΜΗΝΕΣ (ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΞΑΜΗΝΟΥ) ΘΑ ΠΑΩ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΤΙ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΩ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ; ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ΑΡΚΕΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΧΟΝΤΡΟ ΜΕΣΟΝ. ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΓΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠ΄ΤΟ ΣΥΖΥΓΟ. ΑΣ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!!!!!