ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

[aleca]

η φυση προνοει.. εγω πιστευω επειδη το σωμα μας συνηθισε τα βαρη, δεν ειμαστε τοσο ευαισθητες πια..!

ναι, συμφωνω!

 

Ζοντας την διαφορα των 4+ ετων αναμεσα στα 2 παιδια μου θεωρω οτι εκανα μεγα λαθος που περιμενα (βεβαια προσπαθουσα αρκετο καιρο για το 2ο αλλοιως θα ειχαν 3+ αλλα και παλι πολυ ειναι).

εμενα εχουν 3 χρονια και 3 μηνες διαφορα και εχω σκεφτει πως ισως αργησα να κανω δευτερο...απο την αλλη πλευρα ομως ηθελα να 'λαχταραω' και το δευτερο παιδακι οπως το πρωτο...δουλευω κι ολας, οποτε Οκ.

Εσείς που έχετε δύο παιδιά κοντά στην ηλικία μεταξύ τους, έχετε διαπιστώσει το μεγάλο να ζηλεύει ή γενικά να έχει αλλάξει συμπεριφορά?

Εχοντας την δικη μας διαφορα, στην αρχη ο μεγαλος ηταν κολλημενος με τον μικρο, στο εξαμηνο πανω αρχιζε και ζηλευε, και τωρα που ο μικρος ειναι 15 μηνων, ολα ειναι καλα....Πιο πολυ ο μικρουλης ζηλευει! χαχχχαχαχα

 

Αν το θελεις το παιδακι τωρα, βοοοουρρρρ!

Θα βρεις τροπο!

[EvaBar]

ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ; ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ 9 ΜΗΝΕΣ (ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΞΑΜΗΝΟΥ) ΘΑ ΠΑΩ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΤΙ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΩ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ; ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ΑΡΚΕΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΧΟΝΤΡΟ ΜΕΣΟΝ. ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΓΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠ΄ΤΟ ΣΥΖΥΓΟ. ΑΣ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!!!!!

 

Υπάρχει ένα πρόγραμμα ευρωπαικό που επιδοτεί το κόστος των παιδικών σταθμών. Δηλαδή, πας το παιδί σου σε ιδιωτικό παιδικό και δεν πληρωνεις ΤΙΠΟΤΑ! Το ξέρω γιατι τα μισα παιδάκια στον παιδικό που παει ο μικρός μου ειναι με αυτο το πρόγραμμα. Δυστυχως εγω δεν το δικαιούμαι. Ρώτα και μάθε γιατί μπορεί να είναι η απάντηση στο πρόβλημά σου!

[SUPERMOM]

Αχ!κορίτσια, τι θέμα ανοίξατε...... Αυτό που με βασανίζει κι εμένα τόσο καιρό, το δεύτερο παιδάκι. Εχω μια κορούλα 4 και κάτι, πάει προνήπιο είναι ένα άριστο παιδάκι, λίγο ζωηρό βέβαια όπως όλα τα 4χρονα. Μου ζητάει πλέον έντονα αδελφάκι και δεν μπορώ να της το στερήσω. Βέβαια οι συνθήκες αντίξοες : Η μαμά μου στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, στο κρεββάτι κλπ, κλπ, ατελείωτο τρέξιμο, η πεθερά μου κατάκοιτη εδώ και χρόνια με αλζχάιμερ, πίκρα τρελή. Βοήθεια απο πουθενά!!! Δουλεύω κι'ολας . Τα οικονομικά πάτος (όπως όλοι μας) πληρώνουμε και δάνειο σπιτιού και γυναίκα για την κατάκοιτη πεθερά μου. Αστα να πάνε δηλαδή. Εχουμε κάνει ατελείωτους καυγάδες με τον άντρα μου γι'αυτό το θέμα ( εκείνος θέλει εγώ ώς πιο ρεαλίστρια αντιδρώ γιατί έχω γίνει χίλια κομμάτια και σκέφτομαι και το οικονομικό). Όμως....... τελικά το πήρα απόφαση οτι δεν μπορώ να στερήσω ένα αδελφάκι απο το παιδάκι μου και αποφάσισα με όλα αυτά τα στραβά να το παλέψω και πιστεύω με όλη μου την καρδιά οτι θα με βοηθήσει ο θεός ( γιατί μόνο αυτός μπορεί ). Καλή δύναμη σε όλες .