σωματική τιμωρία από δασκάλα δημοτικού

[emma.c]

OK, ούτε εγώ θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση...

 

Όσο για τον τρόπο της τιμωρίας δεν πίστευα ποτέ ότι θα βρω τόσο ένθερμους υποστηρικτές (τουλάχιστον όχι στην εποχή μας).

Το ότι διαπομπεύεται δημόσια ένα παιδί (για τον οποιοδήποτε λόγο-πόσο μάλλον επειδή το αμάρτημα ήταν ότι μίλαγε στην τάξη), δεν βλέπω να σας αγγίζει καθόλου.

Αν λοιπόν εσείς κάνετε ένα παράπτωμα στο γραφείο (πχ μιλάτε στον διπλανό σας και δεν ακούτε τον διευθυντή που σας βάζει τους στόχους του τριμήνου), να σας βάλει ο διευθυντής όρθιες μπροστά στους συναδέλφους, να κοιτάτε τον τοίχο μέχρι το τέλος του ωραρίου (Να δουν και οι υπόλοιποι τι θα πάθουν αν μιλήσουν)... Και να κάνει και παρατήρηση στους γονείς σας που δεν σας οριοθέτησαν σωστά όταν ήσασταν μικρές. Η δεν σας έστειλαν σε κάνα γιατρό μήπως έχετε πρόβλημα συμπεριφοράς...

Έλεος δηλαδή...

συμφωνώ. Δεν βρίσκω λόγια με αυτά που διαβάζω. Φεύγω από το θέμα γιατί απογοητεύτηκα. Πάντα πίστευα οτι η βλακεία και το άδικο έχουν τρομερή δυναμη. Δυστυχώς...

[emma.c]

συμφωνώ. Δεν βρίσκω λόγια με αυτά που διαβάζω. Φεύγω από το θέμα γιατί απογοητεύτηκα. Πάντα πίστευα οτι η βλακεία και το άδικο έχουν τρομερή δυναμη. Δυστυχώς...

και για να μην παρεξηγηθώ,εννοω τη βλακεία και το άδικο της κυρα-δασκάλας. Και γω εκπαιδευτικός είμαι και δεν χρειάστηκε ποτέ να τιμωρήσω κάποιον. Για ποιο λόγο; υπάρχουν τρόποι να κερδίζουμε το σεβασμό των άλλων. Αν τους κάνουμε καψόνια,απλά μας φοβούνται. Αυτή την εξουσία που αποκτα καποιος

είτε βρισκεται σε μια έδρα είτε πίσω από ένα γκισέ,ποτέ μου δεν τη καταλαβα

[ΑΝΝΑ24]

Του πότε χρονολογείται η δασκάλα?

Για τις νεότερες, να σας μπριφάρω ότι η περίφημη τακτική "θα σε βάλω να κοιτάς τον τοίχο/ θα πας στη γωνία με το ένα πόδι", μεγαλούργησε αρκετές δεκαετίες πίσω και ανέθρεψε κάμποσους από τους γονείς μας. (No wonder που βγήκαν έτσι ).

Πήρε τα σκήπτρα από την αρχέγονη Μέθοδο Παιδαγωγικής " βάρα τον Δάσκαλε, να γίνει άνθρωπος", τότε που οι τάξεις απαρτίζονταν από 70 παιδιά έκαστη, που τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο με τα πόδια από το διπλανό χωριό, συχνά ξυπόλητα, και όποιο "δεν τα' παιρνε τα γράμματα", επέστρεφε με συνοπτικές διαδικασίες στα χωράφια.

Στην Πολιτισμένη γενιά που ψιλοπρόλαβα εγώ, ήταν αποδεκτό να κοπανάει ως ξεσκονόπανο η Δασκάλα μου η κυρία Ελένη τον 10χρονο Νίκο γιατί είχε τραυλισμό και δεν μπορούσε να διαβάσει δυνατά και καθαρά. Η χαρακιά στην παλάμη ήταν ψωμοτύρι (του άντρα μου του έχουν σπάσει χάρακα πάνω του) και ο Δάσκαλος της αδερφής μου δεν ένιωσε ποτέ αμφιβολίες που έκανε πάντα μαθηματικά στις ώρες της γυμναστικής, της μουσικής και των τεχνικών.

 

Στην εξελικτική αυτή πορεία (γιατί μα τον Τουτάτις υπάρχει εξέλιξη), θα ήθελα να δω τις δασκάλες νέας κοπής να εφαρμόζουν κάποιες από τις αξίες που υποτίθεται ότι θέλουμε να εμπεδώσουμε ως κοινωνία: σεβασμός, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση κτλ κτλ.

 

Δεν έχω αντιπροτάσεις για το πρόβλημά της, γιατί δεν έχω γνώση του επαγγέλματός της. Είμαι σίγουρη ότι μέχρι τώρα η παγκόσμια εκπαιδευτική κοινότητα κάτι καλύτερο έχει σκεφτεί.

Ξέρω όμως:

-Ότι είναι δικό της το πρόβλημα και όχι των παιδιών. Είναι άλλη μια εργαζόμενη, που λόγω έλλειψης προσωπικού οι αρμοδιότητές της περιπλέκονται (sounds familiar to anyone)?.

Αν υπήρχε τρόπος να πέσει κάποιος "στα μαλακά", αυτά θα ήταν τα παιδιά, αυτά πρέπει να προστατευτούν από τις επιπτώσεις της δυσλειτουργίας του σχολείου, όχι η δασκάλα.

-Ότι σπουδαιότερο μάθημα από τη διαίρεση είναι ότι ο Έχων Εξουσία δεν δεδικαίωται να καταπατά την αξιοπρέπεια όσων είναι υπό την επιρροή του.

- Ότι υπάρχουν παιδιά πιο ευαίσθητα από τα άλλα (δεν μιλάω για το συγκεκριμένο παιδάκι που δεν το ξέρω).

Η ζωή δεν είναι μόνο για τους δυνατούς, τους καλοκουρδισμένους, τους τέλειους. Είναι για όλους. Από τη στιγμή που μια πράξη οριοθέτησης μπορεί να πληγώσει ένα ευαίσθητο παιδί, στο δικό μου μυαλό είναι απορριπτέα.

-Δεν προετοιμάζουμε τα παιδιά μας μόνο για τις δυσκολίες τις ζωής. Τους μαθαίνουμε και να διεκδικούν την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, το σεβασμό προς το πρόσωπό τους. Έτσι μόνο θα αισθανθούν ότι έχουν δικαίωμα στην αναζήτηση της ευτυχίας. Δεν πρέπει να μεγαλώσουμε ενοχικούς ανθρώπους.

 

Το ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται υπερβολικά μπροστά στη συγκεκριμένη κίνηση της δασκάλας. Εγώ βλέπω πίσω από αυτά τη μιζέρια με την οποία πότισε το σχολείο τη δικιά μου γενιά. Και ελπίζω ότι δεν έχω λάθος που πιστεύω ότι η κόρη μου θα βρει κάτι καλύτερο.

[Aimee]

και για να μην παρεξηγηθώ,εννοω τη βλακεία και το άδικο της κυρα-δασκάλας. Και γω εκπαιδευτικός είμαι και δεν χρειάστηκε ποτέ να τιμωρήσω κάποιον. Για ποιο λόγο; υπάρχουν τρόποι να κερδίζουμε το σεβασμό των άλλων. Αν τους κάνουμε καψόνια,απλά μας φοβούνται. Αυτή την εξουσία που αποκτα καποιος

είτε βρισκεται σε μια έδρα είτε πίσω από ένα γκισέ,ποτέ μου δεν τη καταλαβα

 

Μπράβο σου!

 

Ο τρόπος που χειρίζεται ο δάσκαλος τέτοιες "κρίσεις" είναι που τον χαρακτηρίζει ως "άριστο" δάσκαλο ή μέτριο (του 12/20).

Το σχολείο δεν διδάσκει μόνο γράμματα αλλά και ήθος. Για αυτό, μιλάμε για παιδεία άλλωστε. Και μπορεί σε κάποια παιδιά να μην υπάρχει από πίσω μια λειτουργική οικογένεια (ας μην βιαστούν κάποιες να κατακρίνουν, μπορεί μια οικογένεια να δοκιμάζεται από ασθένεια π.χ.). Σε αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, εναπόκειται μόνο στο σχολείο να διδάξει "ήθος". Δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα καταφέρει να το διδάξει μέσα από εξευτελιστικές τιμωρίες...

 

Αλήθεια, τι αναφέρεται σχετικά στην "Παιδαγωγική" που διδάχθηκαν στα Πανεπιστήμια; Θεωρείται "παιδαγωγικό" το να στήσεις έναν μαθητή όρθιο επειδή μιλούσε;

Ας μας διαφωτίσει κάποιος για το τι λένε τα σύγχρονα πανεπιστημιακά συγγράμματα! Αν γράφουν κάτι τέτοιο, τότε μπορούμε ... να απελπιστούμε ελεύθερα. Αν όμως όχι, τότε χρειάζεται να γίνει αναφορά, ώστε ... να έχει την ευκαιρία να επιμορφωθεί η δασκάλα σχετικά με το αντικείμενό της (εφόσον βέβαια επιθυμεί να συνεχίσει να διδάσκει).

 

Για μένα, ο αριθμός των παιδιών δεν έχει σημασία. Το μόνο που βαραίνει είναι οι ικανότητες των δασκάλων. Οι γονείς μου αποφοίτησαν τη δεκαετία του '70 και οι τάξεις ήταν εξηνταμελείς. Εγώ αποφοίτησα προ δεκαπενταετίας από ιδιωτικό σχολείο και ήμασταν 36 παιδιά στην τάξη. Υπήρχαν δάσκαλοι που ΕΊΧΑΝ την ικανότητα να επιβληθούν με άλλους τρόπους, πέραν της αναφοράς στον Διευθυντή και της ορθοστασίας/χάρακα. Υπήρχαν και αυτοί που ήταν ΑΝΙΚΑΝΟΙ για άλλου τύπου πειθαρχία πέραν τέτοιων μεθόδων. Συμπτωματικά, οι δάσκαλοι που μας προχώρησαν και μαθησιακά και τους θυμόμαστε με αγάπη ήταν αυτοί της πρώτης κατηγορίας.

Δυστυχώς, η "πειθαρχία" εμφανίζεται συχνά σαν άλλοθι για να καλύψει ανεπάρκειες. Ανεπάρκειες σε γνώσεις αλλά πρωτίστως σε ήθος και χαρακτήρα.

 

Αγαπητή epang, ένα δεκάχρονο παιδί θα έπρεπε να είχε σταματήσει από την πρώτη φορά. Αφού συνέχισε, ναι, έπρεπε να "τιμωρηθεί". Αλίμονο αν η δασκάλα αναλώνεται σε συνεχείς παρατηρήσεις...

Υπάρχει όμως και η έννοια της κλιμάκωσης και της αναλογικότητας. ΜΠΟΡΟΎΣΑΝ να είχαν επιβληθεί άλλες συνέπειες (π.χ. Διπλή/τριπλή εργασία για το σπίτι, στέρηση του διαλείμματος για να βοηθήσει σε κάτι τη δασκάλα, τηλεφωνική ενημέρωση γονιού παρουσία του παιδιού κλπ.).

Επίσης, ήδη από το Νηπιαγωγείο, τα παιδιά συζητούν στην αρχή της σχολικής χρονιάς τους κανόνες συμπεριφοράς στην τάξη, τους καταγράφουν και συμφωνούν με τους δασκάλους τους για τις επιβαλλόμενες συνέπειες. Δηλαδή, θεωρείται ότι τα παιδιά είναι ώριμα, ήδη από τα 5 τους, για να συμμετέχουν στον καθορισμό των συνεπειών.

Από πότε λοιπόν είναι νορμάλ να μιλάμε για "τιμωρία", και μάλιστα για "μονομερή και αυθαίρετα επιβαλλόμενη";

 

Στη θέση σου, θα πήγαινα στο σχολείο και θα της ζητούσα να μου επιδείξει τη σελίδα του βιβλίου Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου που αναφέρει τη μέθοδο ορθοστασίας ως ορθή μέθοδο πειθαρχίας για τη σχετική αντικανονική συμπεριφορά.

[Aimee]

Αννα μου, ΤΑΥΤΙΣΗ!

Αν είχα προλάβει να σε διαβάσω, δεν θα είχα γράψει. Με κάλυψες απόλυτα! Μα τον Τουτάτις, δηλαδή!

[AthinaP]

Αν και σε γενικές γραμμές συμφωνώ με Άννα και Aimee, επειδή αναφέρθηκε κάτι για το παρελθόν, αναρωτιέμαι... Στη δική μου εποχή, και άλλαξα διάφορα σχολεία λόγω οικογενειακών λόγων... Επουδενί δεν έφτανε παιδί στην 4η τάξη να θεωρεί δικαίωμά του να ενοχλεί στην τάξη. Οχι να το αναφέρει ο δασκαλος προφορικά, να το παρακαλάει, να το απειλεί με διαφορα, ειλικρινά δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά. Γιατί απλά δεν συνέβαινε να περάσει από το μυαλό κανενός ότι αν βαριέται μπορεί να κάνει κάτι που ενοχλεί τους υπόλοιπους.

 

Πολύ μετα θυμάμαι εκπαιδευτικούς που δεν μπορούσαν να επιβληθουν, ήταν στο Γυμνάσιο και ήταν φανερό ότι αυτή η δουλειά δεν ήταν για αυτούς αλλά ποιος ξέρει για ποιους λόγους τη συνέχιζαν.

 

Είμαι τόσο αλλού; Ή κάτι άλλο συμβαίνει στα σημερινά παιδιά του δημοτικού; Αυτό που γράφτηκε, ότι υπάρχει ασυδοσία στις μέρες μας κάποιες φορές;

 

Και για να είμαι πιο ξεκάθαρη πού το πάω, ξεκάθαρα μου είπε φίλος εκπαιδευτικός ότι κάτι καλόπαιδα δεν τα αγγίζουν κάποιες φορές γιατί δεν θέλουν να μπλέξουν με τους γονείς τους, που πουλάνε νταηλίκι.

[ΑΝΝΑ24]

Μεγάλο θέμα κι αυτό.

Κι αυτό αποτυχία του σχολείου είναι από την ανάποδη.

Φαντάζεσαι να είχαμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να μπορεί να εμπνεύσει τα παιδιά και να δημιουργεί ένα τόσο ισχυρό πλαίσιο που οι κολοπαιδισμοί να μην είναι γοητευτικοί? Που να προωθείται η δημιουργικότητα, η κριτική σκέψη και να μπορούν να ανθίσουν και τα παιδιά που έχουν διαφορετικές δεξιότητες και άλλου τύπου νοημοσύνη από αυτή που απαιτείται από το τωρινό εκπαιδευτικό σύστημα?

Και μετά ξύπνησες θα μου πεις, κι έχεις δίκιο.

 

Δεν είναι καθόλου εύκολα θέματα αυτά. Και μάλιστα είναι ό,τι πιο σημαντικό για το μέλλον μας ως λαό.

 

* Aimee, μια ταύτιση μου ξέφυγε μόνο: έχουν περάσει λίγα περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια για μένα...

[Aimee]

Αθηνά, υπάρχει σίγουρα περισσότερο θράσος σε γονείς και παιδιά σήμερα.

Διάβασα και για τις απαράδεκτες καταγγελίες που έχουν γίνει από γονείς...

Κανονικά θα έπρεπε οι συνδικαλιστικές οργανώσεις να βοηθήσουν οικονομικά τους δασκάλους να στραφούν δικαστικά εναντίον των νταήδων γονιών για να τους αποζημιώσουν για την οικονομική και ηθική ζημία που υπέστησαν. Αυτό άλλωστε θα πει "προστατεύω το θεσμό του δασκάλου". Αλλά δυστυχώς πολλοί από αυτούς αντιλαμβάνονται ως "προστασία" την κάλυψη και δικαιολόγηση των ανεπαρκών εκπαιδευτικών. Και έτσι παγιδευόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο...

 

Το σφάλμα του παιδιού ΔΕΝ δικαιολογεί το σφάλμα της δασκάλας. Εκείνη, επειδή είναι ενήλικη και επειδή είναι δασκάλα (άρα ειδικά εκπαιδευμένη), όφειλε να είχε αντιδράσει σωστά.

[ekavi_]

Εδώ, και περιγραφω τις συνθήκες χωρίς σχόλια, πρέπει να κάνει μάθημα και ταυτόχρονα φύλαξη σε άλλα παιδιά. Να τα σηκώσει να γράψουν στον πίνακα δεν μπορεί να γίνει, λόγω του γεγονότος ότι κάνει μάθημα στους δικούς της μαθητές,προσπαθεί να εξετάσει, να παραδόσει, να εξηγήσει και καί και.....

 

Να προσθέσω άλλη λύση: αυτά τα 6 παιδιά τα ανακατεύει με τα άλλα 25 με τα οποία δεν γνωρίζονται ώστε να πιάσουν κουβέντα και τους βάζει κάτι ενδιαφέρον να κάνουν... Κατά διαστήματα απευθύνεται και σε αυτά για να μην σκυλοβαρεθούν επί όση ώρα διαρκεί το μάθημα.

 

Τρόποι υπάρχουν. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες. Και άντε να δεχτώ τις δικαιολογίες σε μια στιγμή έντασης, όταν συνοδεύονται από μεταμέλεια. όχι όμως όταν αυτό που έκανε είναι ο τρόπος της αντιμετώπισης κρίσεων...

 

Θεωρώ οτι οταν βάζει όρια ένας εκπαιδευτικός σε ενα παιδι και αντιδράσει υπερβολικά...ναι απλα δεν εχει ακούσει και πολλα "οχι" στην ζωή του..(η υπερβολική αντίδραση ειναι και το "δεν ξαναπάω στο μάθημα")Τι άλλη εξήγηση να δώσει κανείς;;Οσο για την τιμωρία-επίπτωση για την μη επιθυμητή συμπεριφορά του εκτός απο το να μείνει όρθιο π.χ. Έχετε καμια καλυτερη ιδέα;;Ισως να με πειθατε για το αντίθετο..Ισως να μην εχω φαντασία τι να πω...Με χαρα θα άκουγα τις ιδέες σας!

 

Ένα σωρό ιδέες έχω γράψει και εγώ και άλλες κοπέλες.

 

Βγάζεις εύκολα συμπεράσματα για το παιδί. Μην ξεχνάς ότι το ρεζίλεψε μπροστά σε 30 άτομα...

 

και για να μην παρεξηγηθώ,εννοω τη βλακεία και το άδικο της κυρα-δασκάλας. Και γω εκπαιδευτικός είμαι και δεν χρειάστηκε ποτέ να τιμωρήσω κάποιον. Για ποιο λόγο; υπάρχουν τρόποι να κερδίζουμε το σεβασμό των άλλων. Αν τους κάνουμε καψόνια,απλά μας φοβούνται. Αυτή την εξουσία που αποκτα καποιος

είτε βρισκεται σε μια έδρα είτε πίσω από ένα γκισέ,ποτέ μου δεν τη καταλαβα

 

Ούτε εγώ... Αλλά να που πολλοί γονείς το επικροτούν και προφανώς το εφαρμόζουν και στο σπίτι.

[ekavi_]

Αννα μου, ΤΑΥΤΙΣΗ!

Αν είχα προλάβει να σε διαβάσω, δεν θα είχα γράψει. Με κάλυψες απόλυτα! Μα τον Τουτάτις, δηλαδή!

 

Και εμένα με κάλυψες Αννα!

 

Αν και σε γενικές γραμμές συμφωνώ με Άννα και Aimee, επειδή αναφέρθηκε κάτι για το παρελθόν, αναρωτιέμαι... Στη δική μου εποχή, και άλλαξα διάφορα σχολεία λόγω οικογενειακών λόγων... Επουδενί δεν έφτανε παιδί στην 4η τάξη να θεωρεί δικαίωμά του να ενοχλεί στην τάξη. Οχι να το αναφέρει ο δασκαλος προφορικά, να το παρακαλάει, να το απειλεί με διαφορα, ειλικρινά δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά. Γιατί απλά δεν συνέβαινε να περάσει από το μυαλό κανενός ότι αν βαριέται μπορεί να κάνει κάτι που ενοχλεί τους υπόλοιπους.

 

.

 

Εγώ πάλι θυμάμαι και στην 6η Δημοτικού και στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, αλλά και στο Πανεπιστήμιο, να υπάρχουν ψίθυροι μέσα στην τάξη, κάποιοι να μιλάνε μεταξύ τους ή να λένε και κανένα αστειάκι κτλ Ευτυχώς δεν είχε μπει κανένας όρθιος να κοιτάει τον τοίχο... Ούτε και θυμάμαι να γινόταν κανένας πανικός σε τετοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί να κάνει μάθημα ο καθηγητής και να φωνάζει "δεν θα μου χαλάσετε εσείς το μάθημά μου".

[AthinaP]

Ekavi, δεν αναφέρομαι στο συγκεκριμένο περιστατιό, στο οποίο η δασκάλα προφανώς δεν σήκωνε κιχ... Μη μου πεις όμως ότι δεν έχεις ακούσει ότι στις μέρες μας υπάρχουν τμήματα στο δημοτικό που γίνεται πανικός και ουσιαστικά εμποδίζεται το μάθημα για όλα τα παιδιά και τα ήσυχα και τα ανήσυχα. Αυτό εννοώ λέγοντας ότι έχουν αλλάξει οι εποχές και αναφέροντας τι μου είπε ο φίλος εκπαιδευτικός. Τέλος πάντων, για το καλό όλων, οι εκπαιδευτικοί οφειλουν να βρουν κάποιον τρόπο να λειτουργεί η τάξη και η συγκεκριμένη δεν ήταν από τα καλά παραδείγματα, το είπαμε αυτό. Προφανώς είχε βρει αυτό τον τρόπο. Αν συγκρίνεις αυτό με μια τάξη όπου δεν μπορεί να γίνει μάθημα, τι είναι προτιμότερο;

[ekavi_]

Ekavi, δεν αναφέρομαι στο συγκεκριμένο περιστατιό, στο οποίο η δασκάλα προφανώς δεν σήκωνε κιχ... Μη μου πεις όμως ότι δεν έχεις ακούσει ότι στις μέρες μας υπάρχουν τμήματα στο δημοτικό που γίνεται πανικός και ουσιαστικά εμποδίζεται το μάθημα για όλα τα παιδιά και τα ήσυχα και τα ανήσυχα. Αυτό εννοώ λέγοντας ότι έχουν αλλάξει οι εποχές και αναφέροντας τι μου είπε ο φίλος εκπαιδευτικός. Τέλος πάντων, για το καλό όλων, οι εκπαιδευτικοί οφειλουν να βρουν κάποιον τρόπο να λειτουργεί η τάξη και η συγκεκριμένη δεν ήταν από τα καλά παραδείγματα, το είπαμε αυτό. Προφανώς είχε βρει αυτό τον τρόπο. Αν συγκρίνεις αυτό με μια τάξη όπου δεν μπορεί να γίνει μάθημα, τι είναι προτιμότερο;

 

Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας ακούω παράπονα κυρίως από δασκάλους, για το μέγεθος της τάξης (αν θα είναι 25 ή 28 τα παιδιά), για τα παιδιά που είναι ανήσυχα και δεν ακούν, πόσες "ειδικές περιπτώσεις" έχουν στην τάξη κτλ. Έχω δει δασκάλους σε κατάσταση πανικού να θέλουν να προετοιμάσουν τα παιδιά για τη σχολική εορτή και να τους μιλάνε πολύ άσχημα και απότομα...

 

Πάντα θα υπάρχουν κάποια παιδιά πιο ανυπάκουα από τα άλλα ή πιο ανήσυχα. Το θέμα είναι πως το αντιμετωπίζεις αυτό και τι προσδοκίες έχεις. Δεν μπορεί ο δάσκαλος να χρειάζεται μια τάξη υπάκουη και αμίλητη ώστε να μπορέσει να κάνει μάθημα. Το ότι θα υπάρχει και κάποιος "ταραξίας" μέτα στην τάξη το θεωρώ σχεδόν δεδομένο. Δεν υπάρχει τάξη που να είναι τα παιδιά στρατιωτάκια και δεν θέλω να υπάρχει.

 

Ο ικανός δάσκαλος θα τα βγάλει πέρα χωρίς υστερίες και χωρίς εκφοβισμούς. Τώρα αν η μόνη του έγνοια είναι να παραδώσει την ύλη που είχε προγραμματίσει χωρίς καμία διακοπή, ε εκεί θα τα βρει σκούρα... Η αν η μόνη του έγνοια είναι να παρουσιάσει ένα υπερθέαμα στη γιορτή, επίσης θα αγχωθεί και θα αρχίσει τις υστερίες, χάνωντας το πραγματικό νόημα της διδασκαλίας, ειδικά σε μικρές ηλικίες.

[AthinaP]

Δεν απάντησες όμως. Στην εποχή μας δεν υπήρχαν φαινόμενα που οι μαθητές εμπόδιζαν τη διαδικασία μάθησης. Δεν μιλάω για ψιθύρους, είπαμε. Τι έχει αλλάξει; Είναι καλύτερα τώρα που εκφράζονται τα ζωηρά παιδιά στην τάξη; Το θέμα δεν είναι μόνο στις μικρές τάξεις, υπάρχουν παιδιά που δεν μαζεύονται ούτε στις μικρές ούτε αργότερα.

 

Εσύ δεν έχεις θέμα αν το παιδί σου δεν βγάλει την ύλη και το θεωρείς θέμα του δασκάλου μόνο και όχι των παιδιών;

 

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να μη βγαίνει η ύλη. Είναι και το να βγαίνει τυπικά, αλλά και το να πασάρουν οι δάσκαλοι τη δουλειά τους στο γονιό, γιατί το να εμπεδώσουν τα παιδιά το πρωί το μάθημα δεν είναι εφικτό.

[ekavi_]

Δεν απάντησες όμως. Στην εποχή μας δεν υπήρχαν φαινόμενα που οι μαθητές εμπόδιζαν τη διαδικασία μάθησης. Δεν μιλάω για ψιθύρους, είπαμε. Τι έχει αλλάξει; Είναι καλύτερα τώρα που εκφράζονται τα ζωηρά παιδιά στην τάξη; Το θέμα δεν είναι μόνο στις μικρές τάξεις, υπάρχουν παιδιά που δεν μαζεύονται ούτε στις μικρές ούτε αργότερα.

 

Εσύ δεν έχεις θέμα αν το παιδί σου δεν βγάλει την ύλη και το θεωρείς θέμα του δασκάλου μόνο και όχι των παιδιών;

 

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να μη βγαίνει η ύλη. Είναι και το να βγαίνει τυπικά, αλλά και το να πασάρουν οι δάσκαλοι τη δουλειά τους στο γονιό, γιατί το να εμπεδώσουν τα παιδιά το πρωί το μάθημα δεν είναι εφικτό.

 

Στη δική μου εποχή (δεκαετία 80 για δημοτικό ) σαν μέθοδο τιμωρίας είχαν την αποβολή από την τάξη. Δεν θυμάμαι όμως να γινόταν κατά κόρον. Ή το να σε πάνε επί τόπου στον διευθυντή. Όλα αυτά από Γυμνάσιο και πάνω. Εϊναι ελάχιστα τα περιστατικά που θυμάμαι. Άρα πως τα έβγαζαν πέρα οι δάσκαλοι χωρίς να εφαρμόζουν κάτι δραστικό στο δημοτικό; Προφανώς υπάρχουν τρόποι (πχ η αλλαγή θρανίου).

Δεν ξέρω γιατί νομίζεις ότι τότε ήταν όλοι ήσυχοι και τώρα γίνεται χαμός στην τάξη. Απάντησα ότι όλες τις εποχές και σε όλες τις τάξεις μπορεί να γίνει χαμός. Δεν έχει αλλάξει κάτι. Πάντα θα υπάρχουν δάσκαλοι ικανοί και δάσκαλοι ανίκανοι.

Επίσης δεν θέλω σε καμία περίπτωση μια τάξη φοβισμένη και ήσυχη.

[ekavi_]

Πάντα θα υπάρχουν κάποια παιδιά πιο ανυπάκουα από τα άλλα ή πιο ανήσυχα. Το θέμα είναι πως το αντιμετωπίζεις αυτό και τι προσδοκίες έχεις. Δεν μπορεί ο δάσκαλος να χρειάζεται μια τάξη υπάκουη και αμίλητη ώστε να μπορέσει να κάνει μάθημα. Το ότι θα υπάρχει και κάποιος "ταραξίας" μέτα στην τάξη το θεωρώ σχεδόν δεδομένο. Δεν υπάρχει τάξη που να είναι τα παιδιά στρατιωτάκια και δεν θέλω να υπάρχει.

 

 

Αυτό έγραψα πριν. Το ξαναβάζω.

 

Με δεδομένο ότι όλο και κάποιο παιδί δεν θα προσέχει ή θα ενοχλεί τα υπόλοιπα, θα πρέπει ο δάσκαλος να βρει τρόπο να κάνει το μάθημά του, χωρίς να δείρει, τρομοκρατήσει, ρεζιλέψει, στιγματίσει αυτό το παιδί...

 

Και όχι δεν έχω ακούσει καμιά τρομερή περίπτωση σε τάξη δημοτικού όπου εμποδίζεται σε τετοιο βαθμό το μάθημα. Αν υπάρχει μια τέτοια περίπτωση, ο δάσκαλος θα πρέπει να βρει λύση σε συνεργασία με γονείς, διευθυντή, κτλ.

 

Αλλά εδώ ξεκινήσαμε να μιλάμε για ψίθυρους ή και ομιλίες αν θες μέσα στην τάξη. Δεν μιλάμε για κάτι τραβηγμένο.

[mmdad]

Παντως κοριτσια (και αγορια) οντας στο Βελγιο αυτη η μορφη της τιμωριας (και γενικα της τιμωριας σε φασαρια στην ταξη) δεν με ξενιζει. Καταρχη δεν βρισκω ουσιατικη διαφορα στο να τον βαλει τιμωρια ορθιο σε συγκριση με την "σκεφτουλα" που ειναι ελληνικος ορος και βαζουν τα νηπιακια που δεν καθονται φορνιμα - ελαφρως απομονωμενα απο την ομαδα αλλα σε σημειο που ο εκπαιδευτικος να βλεπει και οτι το παιδι ειναι καλα.

 

Οι συνηθηκες που περιγραφτηκαν πιο πανω ειναι ειδικες με την ενοια οτι το παιδι δεν ηταν στην ταξη του να κανει μαθημα. Δεν προσεξα τι ακριβως τους ειχαν βαλει να κανουν? Ζωγραφιζαν? Εδω στο Βελγιο στο σχολειο μας συνηθιζεται οταν λοιπει ξαφνικα ενας εκπαιδευτικος να μοιραζονται οι μαθητες του στα τμηματα αλλων ταξεων. Ειναι καθορισμενο απο την αρχη και γραμμενο στο ημερολογιο καθε μαθητη απο την αρχη της χρονιας. Στο ιδιο ημερολογιο ειναι γραμμενοι και οι κανονες στους οποιους τα παιδια πρεπει να πειθαρχουν αλλα και η τιμωρια για ασχημη συμπεριφορα (οκ τα διαβασα και τρομαξα και ελπιζω να μην μπουν τα παιδια μου τιμωρια). Τα παιδια και οι γονεις υπγραφουμε οτι λαβαμε γνωση του κανονισμου (φετος εβαλαν και τα νηπια να υπογραψουν!!! ευτυχως σε εικονες). Γενικα επειδη εδω τα παιδια ειναι σε καθεστος "στρατιωτικου νομου" απο το 2μιση στο σχολειο γενικα ειναι πειθαρχημενα. Πχ δεν κανουν ιδιετερη φασαρια ακομη και οταν η δασκαλα λοιπει απο την ταξη. Μπαινουν στην γραμμη και περιμενουν ακομη και αν δεν εχει εμφανιστει η δασκαλα τους.

(τα δικα μου παιδια δυστυχως δεν ειναι οριοθετημενα στο σπιτι αλλα στο σχολειο εχουν καταλαβει οτι δεν τους περνει και προσεχουν παραπανω)

[ekavi_]

Παντως κοριτσια (και αγορια) οντας στο Βελγιο αυτη η μορφη της τιμωριας (και γενικα της τιμωριας σε φασαρια στην ταξη) δεν με ξενιζει. Καταρχη δεν βρισκω ουσιατικη διαφορα στο να τον βαλει τιμωρια ορθιο σε συγκριση με την "σκεφτουλα" που ειναι ελληνικος ορος και βαζουν τα νηπιακια που δεν καθονται φορνιμα - ελαφρως απομονωμενα απο την ομαδα αλλα σε σημειο που ο εκπαιδευτικος να βλεπει και οτι το παιδι ειναι καλα.

 

 

Η διαφορά είναι ότι γίνεται θέαμα για τους υπόλοιπους. Είναι όρθιος για να τον βλέπουν όλοι και κοιτάει και τον τοίχο=ταπείνωση...

Καλά ο τοίχος δεν ξενίζει κανέναν;

 

Όσο για την οριοθέτηση που λέτε για το σπίτι, είναι εντελώς διαφορετική η οριοθέτηση του σπιτιού από την οριοθέτηση του σχολείου. Άλλα πράγματα επιτρέπεται να κάνει στο σπίτι και άλλα στο σχολείο. Τη μία την εφαρμόζει ο γονιός που είναι παρών στο σπίτι και την άλλη ο δάσκαλος που είναι παρών στο σχολείο...

 

Πάντως αγχώθηκα ξαφνικά για το τι επικρατεί στην τάξη της κόρης μου, γιατί δεν έχω ιδέα τι μεθόδους εφαρμόζει η δασκάλα τους...

[ekavi_]

Επίσης σε μια έκτακτη περίπτωση όπου τα παιδιά μοιράζονται σε άλλες τάξεις, ο κάθε δάσκαλος οφείλει να δείχνει μεγαλύτερη ανοχή, γιατί πρόκειται ακριβώς για έκτακτο περιστατικό.

 

Αλλά τη συγκεκριμένη μέθοδο την ταυτίζω με το χτύπημα με χάρακα... Δεν θα την ανεχόμουν για το παιδί μου για κανέναν λόγο.

[Αναιδα]

Δασκαλες σε δημοσια σχολεια απο τις κοπελες που μιλησαν ποιες ειναι?

 

Γιατι πολυ ωραια ειναι η θεωρια, αλλα η πραξη οταν πρεπει να επιβληθεις σε 25 παιδια διαφορετικου χαρακτηρα και διαφορετικης διαπαιδαγωγησης απο το σπιτι τους ειναι πολυ δυσκολα.

Εδω ενα και δεν μπορουμε να το κανουμε καλα.

 

Και ο δασκαλος πρεπει να βρει τη χρυση τομη πολλων παραγοντων και να θεσει προτεραιοτητες.

Ησυχια , σεβασμος , καλο μαθημα, σωστο παραδειγμα συμπεριφορας, καλη διαπαιδαγωγηση, να μην δυσαρεστει τα παιδια - γονεις διευθυντες να κινειται μεσα στα πλαισια των κανονισμων γιατι και η θεση του απειλειται με τη σημερινη νομοθεσια. Μια μηνυση να γινει και τιθεται σε ΑΡΓΙΑ.

 

Δεν ειναι Θεοι οι Δασκαλοι και ο ρολος τους ειναι πολυ δυσκολος.

Κανενας ανθρωπος στο επαγγελμα του δεν ειναι τελειος..

Μεταξυ των ΑΝΙΚΑΝΩΝ και των ΙΚΑΝΩΝ δεν υπαρχει μια διαχωριστικη γραμμη.

 

Υπαρχουν εκπαιδευτικοι που μπορουν να επιβληθουν στα παιδια με ωραιο τροπο Αυτο δεν τους κανει και τους καλυτερους-ι ικανοτερους.

Υπαρχουν και αλλοι που μπορει να χρησιμοποιουν πιο αναχρονιστικες μεθοδους τιμωριας και να ειναι περισσοτερο ικανοι σαν εκπαιδευτικοι.

 

Θυμαμαι δασκαλους η καθηγητες της δευτερης κατηγορια που μας εκαναν να αγαπησουμε το μαθημα τους, και ενδιαφερονταν πολυ για τους μαθητες τους. Ακομα τους θυμομαστε με αγαπη.

Οπως υπηρχαν εκπαιδευτικοι της πρωτης καηγοριας που ηταν μονοτονοι και βαρετοι .

Ειναι πολλοι οι παραγοντες για να αξιολογησουμε εναν εκπαιδευτικο.

 

Τα παιδια δοκιμαζουν τα ορια του δασκαλου απο την πρωτη ωρα που βρισκονται μαζι και αναλογα ενεργουν.. Δεν ειναι τοσο αθωα.

 

Για το συγκεκριμενο παραδειγμα, ενα παιδι που προσβαλλεται με την τιμωρια απλα συμμορφωνεται πιο γρηγορα με τους κανονισμους που τους γνωριζει πολυ καλα.

Αν ο γονιος δειξει ανοχη στο παιδι του τοτε αυτο που πετυχαινει ειναι να το μαθαινει να μην σεβεται τους κανονες του χωρου οπου βρισκεται γιατι ξερει οτι θα εχει συνηγορους.

Σημερα ειναι η ταξη αυριο κατι αλλο.

 

Ας μην βιαζομασε να καταδικασουμε εναν εκπαιδευτικο.

Ας προβληματιστουμε , ας το διερευνησουμε και πριν απο οποιαδηποτε αναφορα ας σιγουρετουμε οτι προκειται περι ανικανου δασκαλου.

Μια αστοχη μεθοδος τιμωριας, η αναχρονιστικη δεν τον καθιστα και ανικανο.

[mmdad]

Η διαφορά είναι ότι γίνεται θέαμα για τους υπόλοιπους. Είναι όρθιος για να τον βλέπουν όλοι και κοιτάει και τον τοίχο=ταπείνωση...

Καλά ο τοίχος δεν ξενίζει κανέναν;

 

 

Η ενοια της τιμωριας αυτη ειναι, να απομωνωθει ταπεινωθει απο το συνολο. Δεν εχω γνωσεις παιδαγωγικης μα νομιζα οτι η αποομονωση απο την ομαδα, το παιχωιδι κτλ προτινεται εναντι του χαρακα. Δεν ειχα καταλαβει οτι το ειχε βαλει να κοιταει τον τοιχο. Μηπως ομως για να μην κανει γκριματσες στυλ κλοουν? Δεν μιλαω για το συγκεκριμενο παιδι που δεν το ξερω αλλα νομιζω οτι η συζητηση πλεον εχει γενικευτει.

 

Δεν νομιζω οτι οταν υπαρχουν επισκεπτες η ταξη δικαιολογηται να γινεται μπαχαλο. Πρεπει και οι επισκεπτες να ειναι απασχολημενοι (αναλογα με την ηλικια /ταξη τους) ουτε γινεται σε καθε ψιθυρο να αλλαζουν θεση. Και εμας τους αλλαζει συχνα θεσεις και για να σπασει τα πηγαδακια και για να δημιουργησει αλλες ομαδες αλλα δεν νομιζω οτι αυτο γινεται οταν υπαρχουν και παιδια απο αλλα τμηματα. Ουτε σε μια 45εαλεπτη διδακτικη ωρα

[epang]

Η διαφορά είναι ότι γίνεται θέαμα για τους υπόλοιπους. Είναι όρθιος για να τον βλέπουν όλοι και κοιτάει και τον τοίχο=ταπείνωση...

Καλά ο τοίχος δεν ξενίζει κανέναν;

 

Μόλις εχθές έμαθα από ένα συμμαθητή του ότι τον έβαλε να κοιτάει το καλαθάκι των αχρήστων!!! που ήταν στη γωνία... αυτή ήταν η οδηγία της δασκάλας. Ο δικός μου επιβεβαίωσε ότι έτσι έγινε ... αλλά δεν μου το είπε γιατί το θεώρησε λεπτομέρεια...

[LA LATINA]

Bλέποντας τον τίτλο νόμιζα ότι θα διαβάσω κάτι τραγικό.....θα πω κι εγώ τη γνώμη μου, αν και σέβομαι φυσικά και όλες τις υπόλοιπες, έχοντας υπάρξει και απ τις δυο πλευρές- παλιότερα της δασκάλας, και τώρα της μαμάς...

 

Τα τελευταία χρόνια τα παιδιά έχουν αποθρασυνθεί, ξέροντας πως οι γονείς θα μπουκάρουν να κάνουν φασαρία όποιον τα πειράξει......αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Αυτό έκανε τους δασκάλους πιο νωχελικούς, δλδ δεν κάθονται να σκάσουν και να κινδυνεύει η θέση τους και το ψωμί τους ανά πάσα στιγμή, οπότε δε μαλώνουν, δεν τιμωρούν, δε νουθετούν...δε θέλουν να μπλέξουν, ειδικά τώρα με τις αξιολογήσεις.

 

Τι μένει? Μια τιμωρία στον πίνακα όρθιο το παιδάκι για λίγη ώρα, για να γίνει και το μάθημα, και να καταλάβει το παιδάκι ότι δεν πρέπει να το ξανακάνει. Βλέπω προτιμάτε να το πάνε το παιδί στο διευθυντή και να του πουν ότι θα φωνάξουν τους γονείς....είναι λιγότερο ταπεινωτικό απ το να κάτσει στη γωνιά της σκέψης? Δεν ξέρω τι προτιμάει ο καθένας για το παιδί του.

 

Ξέρω πως οι εκπαιδευτικοί πλέον έχουν δεμένα τα χέρια τους, και ανά πάσα στιγμή επίκεινται στην κρίση και στην ιδιορρυθμία 50 γονιών τουλάχιστον. Ο δάσκαλος είναι ένας, και έχει να κάνει με πόσους? Στο σχολείο μας πατέρας έπιασε από το λαιμό το διευθυντή να τον δείρει γιατί η κόρη του του είπε ότι φοβάται να φάει στο διάδρομο γιατί το απαγορεύει ο κύριος διευθυντής.......και άλλη μητέρα έφερε σχολικό σύμβουλο γιατί πήρανε το κινητό από το γιο της!!!

 

Απλά εστιάστε στο ότι τα παιδιά, ακόμα και τα μεγαλύτερα, με τα μάτια μου το έχω δει, τα πηγαίνουν στο διευθυντή για κάποια παρατήρηση και είναι με βλέμμα "καλά, θα έρθει ο μπαμπάς μου μετά και θα δεις εσύ!"

 

ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΘΑ ΠΩ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ.

Με κάθε καλή διάθεση πάντα.

[Alexia1985]

Bλέποντας τον τίτλο νόμιζα ότι θα διαβάσω κάτι τραγικό.....θα πω κι εγώ τη γνώμη μου, αν και σέβομαι φυσικά και όλες τις υπόλοιπες, έχοντας υπάρξει και απ τις δυο πλευρές- παλιότερα της δασκάλας, και τώρα της μαμάς...

 

Τα τελευταία χρόνια τα παιδιά έχουν αποθρασυνθεί, ξέροντας πως οι γονείς θα μπουκάρουν να κάνουν φασαρία όποιον τα πειράξει......αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Αυτό έκανε τους δασκάλους πιο νωχελικούς, δλδ δεν κάθονται να σκάσουν και να κινδυνεύει η θέση τους και το ψωμί τους ανά πάσα στιγμή, οπότε δε μαλώνουν, δεν τιμωρούν, δε νουθετούν...δε θέλουν να μπλέξουν, ειδικά τώρα με τις αξιολογήσεις.

 

Τι μένει? Μια τιμωρία στον πίνακα όρθιο το παιδάκι για λίγη ώρα, για να γίνει και το μάθημα, και να καταλάβει το παιδάκι ότι δεν πρέπει να το ξανακάνει. Βλέπω προτιμάτε να το πάνε το παιδί στο διευθυντή και να του πουν ότι θα φωνάξουν τους γονείς....είναι λιγότερο ταπεινωτικό απ το να κάτσει στη γωνιά της σκέψης? Δεν ξέρω τι προτιμάει ο καθένας για το παιδί του.

 

Ξέρω πως οι εκπαιδευτικοί πλέον έχουν δεμένα τα χέρια τους, και ανά πάσα στιγμή επίκεινται στην κρίση και στην ιδιορρυθμία 50 γονιών τουλάχιστον. Ο δάσκαλος είναι ένας, και έχει να κάνει με πόσους? Στο σχολείο μας πατέρας έπιασε από το λαιμό το διευθυντή να τον δείρει γιατί η κόρη του του είπε ότι φοβάται να φάει στο διάδρομο γιατί το απαγορεύει ο κύριος διευθυντής.......και άλλη μητέρα έφερε σχολικό σύμβουλο γιατί πήρανε το κινητό από το γιο της!!!

 

Απλά εστιάστε στο ότι τα παιδιά, ακόμα και τα μεγαλύτερα, με τα μάτια μου το έχω δει, τα πηγαίνουν στο διευθυντή για κάποια παρατήρηση και είναι με βλέμμα "καλά, θα έρθει ο μπαμπάς μου μετά και θα δεις εσύ!"

 

ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΘΑ ΠΩ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ.

Με κάθε καλή διάθεση πάντα.

Και αυτα τα παιδια οταν μεγαλώσουν και δεν θα υπάρχουν οι γονείς να τα προστατεύουν θα ειναι τα πρωτα σε ζήτηση αντικαταθλιπτικών,ναρκωτικών ουσιών,αλκοόλ κ.α. Στην πρωτη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ δυσκολία που θα συμαντησουν.Οκ δεν σου άρεσε η μέθοδος της δασκάλας,μπορεις να πας να της μιλήσεις αλλα στο παιδι εγω προσωπικά θα προσπαθούσα να το περάσω σαν κάτι οχι και τοσο συμαντικο....this is the world κοριτςια είτε μας αρεσει είτε οχι και καλο ειναι να μην πανικόβάλομαστε για κάτι τοσο μικρό....Υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα εκει έξω...

[ΑΝΝΑ24]

Δε νομίζω ότι έχει πανικοβληθεί κανείς, ανταλλασουμε απόψεις κατά πόσο συμφωνούμε με αυτή την παιδαγωγική μέθοδο.

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η διδασκαλία μέσα σε τάξη είναι μια πολύ πολύ δύσκολη δουλειά. Γι αυτό και το ωράριο των εκπαιδευτικών είναι μικρότερο από των άλλων εργαζομένων. Η μαμά μου, συνταξιούχος φιλόλογος, έλεγε πάντα ότι 1 ώρα μέσα στην τάξη είναι σαν 3 ώρες άλλης δουλειάς. Το πιστεύω (εν μέρει), δεν είχε δει κι εκείνη άλλες δουλειές.

Διαφωνώ γενικά αφάνταστα με τη δικαίωση του εργαζόμενου στο να μην προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο και να περιμένει από τις συνθήκες να γίνουν ιδανικές.

Η ανήσυχη τάξη, είναι μέρος του παιχνιδιού. Ο δάσκαλος δουλεύει με παιδιά, άρα όλα αυτά είναι μέσα στο job description. Για μένα, δεν διαχωρίζεται η αξία του σαν εκπαιδευτικού στο πως κάνει το μάθημα και πως συμπεριφέρεται στα παιδιά. Ο εκπαιδευτικός είναι όλα αυτά μαζί.

Στεναχωριέμαι να βλέπω νέες μητέρες να μην έχουν αναζητήσεις για κάτι καλύτερο, κάτι διαφορετικό.

 

* Λεμονιά, γιατί διαχωρίζεις τον δάσκαλο του Δημόσιου σχολείου?

[free dom]

Κακα τα ψεμματα κοριτσια καμια μαμα δε χαιρεται να τιμωρουν το παιδι της. Οσο για τον τροπο τιμωριας, οι αποψεις διαφερουν. Στο δικο μας σχολειο, μια δασκαλα αφησε δυο παιδια μεσα στην ωρα του διαλλειμματος για τιμωρια και οι γονεις εγιναν εξαλλοι που δεν ξεδωσαν τα παιδια τους. Μια αλλη εκανε παραπονα γιατι το εβαζε στο πρωτο θρανιο για να μην κανει φασαρια, και το παιδι ενιωθε αβολα, οτι παρακολουθειται και δεν ηθελε να παει σχολειο κτλ. Κατα την ταπεινη μου αποψη, η ουσια ειναι τα παιδια να μαθουν την οριοθετηση, το σεβασμο και οτι στη ζωη δεν κανουμε απλα οτι γουσταρουμε, γιατι θα υπαρξουν και αρνητικες συνεπειες(πολυ χειροτερες απ τις τιμωριες του σχολειου). Αν τα καμαρια μας δεν το μαθουν αυτο, οι πρωτοι που θα λουστουμε τις αρνητικες συνεπειες θα ειμαστε εμεις οι γονεις τους..