++ Εσεις πως το αντιμετωπίζετε...?++

[bp-IOLH]

wannabe, έγραψες σε ένα μακροσκελέστατο ποστ όλα όσα σκέφτομαι κατά καιρούς.

- Κάποτε που ήμουν ανύπαντρη και χωρίς δεσμό οι παντρεμένες φίλες μου φροντίζανε να βγαίνουν μεταξύ τους με τους συντρόφους τους. Εγώ δεν χωρούσα. Όταν παντρεύτηκα, σκέφτηκα ότι ίσως αλλάξει κάτι. Αλλά τίποτε, τα πράγματα χειροτέρεψαν.

 

- Έχω φίλες με παιδιά που μιλάμε είτε τηλεφωνικώς είτε συναντιόμαστε και φυσικά θα συζητήσουμε και για τα παιδιά τους αλλά και για χίλια δυο άλλα θέματα. Θα ενδιαφερθούν για μένα, για τη δουλειά μου, για τη ζωή μου, για αυτά που με απασχολούν. Φροντίζουν να αφήσουν κάπου το παιδί, για να βρεθούμε μια φορά στο τόσο να πούμε τα νέα μας. Νιώθω ότι υπάρχει ένα νοιάξιμο και δεν περιορίζονται μόνο στα δικά τους.

 

- Έχω φίλες και συγγενείς με παιδιά που από τότε που έκαναν τα παιδιά άρχισαν να μιλούν μόνο για τα παιδιά και για τίποτε άλλο, με αποτέλεσμα μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κάποιες φορές να μη σηκώνω ούτε το τηλέφωνο, γιατί σκεφτόμουν "ωχ, πάλι τα ίδια θα ακούσω, πόσο όμορφο, έξυπνο, καλό, ψηλό, μεγάλο είναι το παιδί". Είναι τουλάχιστον αγένεια να πιάνεις τον άλλο μονότερμα και όχι μόνο να μην ενδιαφέρεσαι για το τι κάνει στη ζωή του αλλά κι, όταν ο άλλος σου λέει κάτι για τον εαυτό του, να γυρνάς πάλι την κουβέντα στο αγαπημένο σου θέμα.

 

- Έχω φίλες με παιδιά που κάναμε παρέα όσο τα παιδιά ήταν μικρά αλλά, μόλις άρχισαν να βγαίνουν από το σπίτι, η παρέα μεταξύ μας κόπηκε από την πλευρά τους, γιατί πλέον βγαίνανε με άλλες μαμάδες. Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να μη σε παίρνουν τηλέφωνο ποτέ κι, όταν παίρνω εγώ, να ακούω ότι δεν έχουν καθόλου χρόνο αλλά ταυτόχρονα να είναι σπίτι τους με άλλες φίλες-μαμάδες ή να ετοιμάζονται να βγουν με τις άλλες φίλες-μαμάδες? Και να αναρωτιέμαι "αφού δεν έχουν χρόνο, πώς καταφέρνουν και βρίσκουν χρόνο για τις άλλες φίλες?" Και να σκέφτομαι ότι "δεν πειράζει, το κάνουν για τα παιδιά τους". Αλλά εγώ τόσα χρόνια στεκόμουν πλάι τους και τώρα νιώθω ότι με έχουν παραμερίσει.

 

Προσωπικά πιστεύω πως είναι θέμα χαρακτήρα.

[ravT]

Καταρχην που είναι το Καλαμαράκι οεο?

 

Δεύτερον φίλη wannabe φύλαξε αυτό το κείμενό σου και ξαναδιάβασέ το όταν με το καλό κάνεις οικογένεια και γίνεις μαμά. Δεν θα μπορείς να είσαι όπως τώρα ούτε να σκέφτεσαι όπως τωρα. Στο υπογράφω. Προσωπικά εννοείται πως όταν βρισκομαι με παρέα δεν μιλάω μονο για το παιδί μου αλλά εννοείται πως όλος μου ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του και κολλάει με όλα τα θέματα.

Α και ναι από τότε που έμεινα έγκυος προτιμώ την παρέα ζευγαριών που έχουν παιδιά (όχι απαραίτητα στην ηλικία του δικου μου). Γιατί έχουμε πολλά να μοιραστούμε και γιατί γουστάρουμε να τα μοιραζόμαστε. Γιατί δεν έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο που όταν του μιλάω για το μωρό μου δεν κουνάει το κεφάλι σα να με νιώθει και δεν μου λεει "καλα νταξει τώρα για πες μου δεν ειναι θεός ο Χιου Γκράντ?" Θα πουμε πόσο θεος είναι ο Χιου (φίλος απ τα παλιά) αλλά δεν θα με πάρεις και απ τα μούτρα. Ξέρω πώς υπάρχει και η δικιά σου ζωη που δεν περιλαμβάνει πάνες εμβόλια και αλεσμένα φαγητά. Ευτυχως πάντως προσωπικά οι άνθρωποι που έχω γύρω μου δεν ασφυκτιούν μαζί μου επειδή εκείνοι ειναι εργένηδες ή δεν έχουν παιδιά. Όπως λεει και η Ιόλη είναι και θέμα χαρακτήρα.

[agentP]

Wannabe συμφωνώ, ότι για να γίνεται συζήτηση πρέπει κάποια στιγμή να ξεκολλάμε από το θέμα των παιδιών και να λέμε και για την κυβέρνηση και για το Κυπριακό...

Πρέπει να υπάρχουμε και έξω και πέρα από τα παιδιά μας, για να εξακολουθούμε να υπάρχουμε σαν προσωπικότητες, αλλά παίρνει κάποιο διάστημα να το συνειδητοποιήσει κανείς αυτό. Υπάρχουν και γονείς που προσκολλώνται τόσο πολύ στα παιδιά τους που στο τέλος χάνονται. Και πολλές φορές είναι τόσα τόσα πολλά τα πρακτικά ζητήματα που δεν μένει καιρός για τίποτα άλλο. Εγώ στη δουλειά "κόβω" γρήγορα τη συζήτηση για τα παιδιά, γιατί δεν θέλω να με βλέπουν μόνο σαν μητέρα.

Στα περισσότερα δεν έχεις άδικο, μόνο αυτό το πήγαιν' έλα των 40 λεπτών με το 2χρονο.... μου φαίνεται βαρύ... Φαντάζεσαι να στραβώσει και να κλαίει στη διαδρομή? Ξινός θα της βγει ο καφές της φίλης σου. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να σου γκρεμίσει το σπίτι το μικρό, είναι δύσκολη ηλικία για επισκέψεις...

[agentP]

Εγώ πάντως έχω καταλήξει να μην θέλω να βγω. Μάλλον έχω παραιτηθεί από τις εξόδους για διασκέδαση, βγαίνω μόνο για κοινωνικούς λόγους. Μου στοιχίζει τόσο πολύ η έξοδος σε χρόνο και κούραση, αν καταφέρω να βρω άνθρωπο να κρατήσει τα παιδιά, που τελικά δεν βγαίνω. Ευτυχώς πηγαίνω πολλές φορές για καφέ "σκαστή" από τη δουλειά και δεν μου λείπει το να είμαι με κόσμο. Με τους φίλους βρισκόμαστε (απανίως) σε σπίτια κι αυτό είναι όλο.

[katerinak]

Στα περισσότερα δεν έχεις άδικο, μόνο αυτό το πήγαιν' έλα των 40 λεπτών με το 2χρονο.... μου φαίνεται βαρύ... Φαντάζεσαι να στραβώσει και να κλαίει στη διαδρομή? Ξινός θα της βγει ο καφές της φίλης σου. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να σου γκρεμίσει το σπίτι το μικρό, είναι δύσκολη ηλικία για επισκέψεις...

 

μια φορα στις τοσες μπορει να γινει η να το κρατησει ο αντρας της..

[ravT]

Συγνώμη αλλά έχετε σκεφτεί το να ΜΗ θέλει να μην πάρει μαζί το παιδί της? Και αν κ είπα ότι όταν κάνει παιδιά η κοπέλα θα καταλάβει να πω κ πόσο υπέροχα κ ξεκούραστα περνάμε όσες μετακινούμαστε με το αυτοκίνητο για μια βόλτα να ξεσκάσουμε όλοι κ μας βγαίνει ξινό... Προχθες πήγαμε για καφε 30 λεπτά μακρια. Η μικρή έκλαιγε σε όοοολη τη διαδρομή ώσπου απ το κλάμα πνίγηκε κ έκανε εμετό. Το βράδυ που κοιμήθηκε σκέφτηκα πως προτιμώ να πίνω καφε σπίτι μου για να μην καταλήγει το μωρό τρομερά ταλαιπωρημένο, εγώ λουσμένη με εμετό κ φρικαρισμένη που του το προκάλεσα εμμέσως αυτό κ ο άνδρας μου να παλεύει να καθαρίσει τα καθίσματα. Τόσο ευκολο είναι να έρθει η φίλη σου σε εσενα επίσκεψη. Δεν τα λέω κατακρίνοντάς σε αλλά όταν δε ζεις μια κατασταση μη την κρίνεις...Είναι πολυ άδικο.

[to adraki mou!]

αλλες μαμαδες με παιδακια στην ηλικια του γιου σου δεν εχει αντρακι??στην παρο εννοω!μα να μην εχει κοσμο εξω!ειναι και μεγαλο σχετικα νησι..

 

Εχει αλλα δεν ξεμυτιζουν ή δουλευουν!!!!

 

Αστα το χειμωνα ειναι δραμα μεγαλη η διαφορα του νησιου με το καλοκαιρι!!!!!

Μερα με νυχτα θα ελεγα!!!!

[wannabe]

Δεύτερον φίλη wannabe φύλαξε αυτό το κείμενό σου και ξαναδιάβασέ το όταν με το καλό κάνεις οικογένεια και γίνεις μαμά. Δεν θα μπορείς να είσαι όπως τώρα ούτε να σκέφτεσαι όπως τωρα. Στο υπογράφω. Προσωπικά εννοείται πως όταν βρισκομαι με παρέα δεν μιλάω μονο για το παιδί μου αλλά εννοείται πως όλος μου ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του και κολλάει με όλα τα θέματα.

 

Μπορεί και να έχεις δίκιο

Με θλίβει όμως να έχεις δίκιο

Γιατί αυτό σημαίνει:

1.Πως αν η ζωή μου δε μ' οδηγήσει στη δημιουργία οικογένειας, θα έχω χάσει τις φίλες που πέρασαν σ' αυτή την κατάσταση μια που ο δικός τους κόσμος θα "περιστρέφεται γύρω" από το παιδί τους.

2.Μοιάζεις να συμφωνείς με αυτό που έγραφα για τον τοίχο που χωρίζει τις δυο κατηγορίες. Αλλά αυτό αποκλείει και τους μεν και τους δε από ανθρώπους πολύ σημαντικούς στη ζωή μας.

Γιατί καλή η φίλη - μαμά από τον παιδικό του μικρού. Το εννοώ! Καλή και με το παραπάνω και μπορεί να γίνει ο άνθρωπος με τον οποίο θα δέσουμε απίστευτα. Είναι όμως πάντα έτσι; Μας ξέρει τόσο καλά; Μας έχει ακολουθήσει σε όλες τις προηγούμενες φάσεις μας; Ξενύχτησε μαζί μας στο τηλέφωνο για όλους τους χαμένους έρωτες; Μας ακολούθησε στα πρώτα ξενύχτια και κραιπάλες; Νοιάζεται ουσιαστικά για το αν είμαστε άρρωστες, αν η οικογένειά μας (που την ξέρει χρόνια) έχει πρόβλημα; Χαίρεται με την καινούργια μας δουλειά γιατί ξέρει τι ζόρι τραβούσαμε στις προηγούμενες; Μπορούμε να της πούμε ό,τι μας έρθει στο κεφάλι; Το ζόρικο; Το καταθλιπτικό; Το τρελλό; Αν ναι, πάσο!

Αν όμως οι συζητήσεις μαζί της περιορίζονται μόνο στα παιδιά και στα δικά τους θέματα, ίσως η ευκολία είναι ο εχθρός της ποιότητας στις ανθρώπινες σχέσεις.

 

Και κορίτσια τον καταλαβαίνω τον γολγοθά να σου στραβώσει το μικρό στο πίσω κάθισμα στην 40λεπτη διαδρομή με τ' αμάξι. Αλλά μια φορά στα 2 χρόνια (άντε, χαρίζω και τους μήνες τις εγκυμοσύνης στη φίλη μου) κάντο ή υποχρεώσου στον άντρα, στη μητέρα, στην πεθερά για να βγεις μαζί μου ή να έρθεις να με δεις. Γιατί μπήκα σε καινούργιο σπίτι γαμώτο και μου εμφανίστηκες όταν είχα κλείσει εξάμηνο εκεί μέσα . Αν πάλι ο χρόνος σου με την οικογένεια και τα πρακτικά της ζητήματα έχει σφίξει τόσο κι η κούραση είναι τέτοια που ούτε αυτό δεν γίνεται, τι να πω; Ο τοίχος που λέγαμε :sad::sad:.

 

Α! Και σκέφτηκα πολύ ravT, αυτό που έγραψες ότι μια κατάσταση μπορούν να την κρίνουν μόνο όσοι την ζουν. Δεν θέλω να την κρίνω (ούτε την κατάσταση, ούτε τη φίλη μου). Να δείξω και την άλλη πλευρά και το δικό της σκεπτικό προσπάθησα. Στην τελική καμιά μας δε νομίζω να έχει χρηματίσει μέλος της κυβέρνησης. Ωστόσο τους σούρνουμε όσα δεν σούρνει η σκούπα κάθε φορά που κάνουν κάτι που δεν μας αρέσει:cool::cool: (χιουμοράκι, μην πέσετε να με φάτε)

[agentP]

Wannabe, συμφωνώ ότι οι φίλοι από τα παλιά είναι αναντικατάστατοι, οι καινούριοι φίλοι, συνήθως είναι απλώς "γνωστοί".

Είστε σε διαφορετική φάση, αλλά μπορείτε να παραμείνετε φίλες, θα μεγαλώσει το μωρό και θα είναι πιο ελεύθερη. Πιθανόν να εκπέμπετε κάποιες ώρες σε διαφορετικό μήκος κύματος, (θυμάμαι που ήμουν φορτωμένη όλα τα κιλά της εγκυμοσύνης και η φίλη μου, μου παραπονιόταν πως δεν μπορεί με τίποτα να πάει από τα 51 κιλά στα 50 )

αλλά δε μπορεί κάπου θα συντονίζεστε, και πιστεύω ότι κι εκείνη σ' έχει ανάγκη.

[ΝΟΥΝΟΥ]

που σαι ρε καλαμαρακι...ελα να πιουμε μαζι καφεδακι.μην στεναχωριεσαι κουκλα μου η wannabe τα λεει πολυ σωστα αλλα αυτο το καταραμενο τειχος δυστηχως ειναι συνεχεια μπροστα μας.εμενα η κολλητη μου παντρευτηκε 19 χρ.σημερα ειναι 36 με 2 κορες 16 και 17 χρονων.ολα αυτα τα χρονια δεν μαλωσαμε ποτε δεν αισθασθηκαμε ασχημα η μια για την αλλη παντα μου ελεγε καλοπροαιρετα πως ζηλευει την εργενικη ζωη μου κι εγω της απαντουσα πως οταν εγω θα ξεκιναω με τα παιδια αυτη θα εχει ξεπαιδιασει...οτως τωρα εγω τρεχω κι αυτη δεν την μαζευεις απο εξω.εχω να βγω μαζι της απο τον αυγουστο οι 2 μας χωρις παιδια και αντρες πηγαμε στο κιτσεν και περασαμε υπεροχα.γεναρης ηρθε και τωρα λεμε να το ξανακανουμε.εχουμε βρεθει ομως απειρες φορες στα σπιτια.πριν μια βδομαδα εκανε εγχειρηση αισθητικης κι εγω με την κοιλια στο στομα στην κυριολεξια κουβαληθηκα με αντρα και παιδι να παω να την δω....την αγαπαω ομως πολυ περασαμε πολλα μαζι και με νιωθει οπως καμια αλλη.οσες γνωστες κι αν εχω την αννα θα την αγαπαω πιο πολυ απο ολες.κι ας ειμαστε σε εντελως διαφορετικη φαση.!!!!ολα ειναι θεμα χαρακτηρα και κατα ποσο σε ενδιαφερει να κρατησεις μια σχεση η οχι.

[MarcoPolo]

Εγω στην εγκυμοσυνη εκανα παρα πολλες μεταγγισεις και ολα πηγαν μια χαρα. Οταν παρακολουθησαι απο καλο αιματολογο σε μεγαλο νοσοκομειο δεν εχεις να φοβασαι τιποτα για τα αιματα. Τα αιματα ολα εξεταζονται και αποκλειεται να κολλησεις κατι. Και στο λεει ανθρωπος που εκανε καθε 15 ημερες μεταγγιση. Εγω κοντεψα να χασω την ζωη μου οταν δεν εγινε η μεταγγιση που χρειαζοταν στον 7ο μηνα γιατι δεν υπηρχε συμβατο αιμα. Μην αφηνεις τον οργανισμο σου να εξασθενει μερα με την ημερα απο φοβο για την μεταγγιση. Πιο πολυ κινδυνευεις αν πεσει πολυ χαμηλα και δεν αντεξει ο οργανισμος σου χωρις αιμα. Και εγω εχω μεινει με αιματοκριτη 15 και 20 αλλα τα οργανα δεν δουλευαν σωστα και ειχα πολλα προβληματα. Οι μεταγγισεις σωζουν ζωες δεν ειναι κατι που πρεπει να φοβαστε αν οντως συσταθει απο γιατρο να την κανετε. Χωρις αυτην ισως κινδυνευετε περισσοτερο.

[MarcoPolo]

Πιο εκτος θεματος δεν γινεται. Σορρυ αλλου ηθελα να το γραψω.

[kalamaraki]

χαχαχαχαχαααα και διαβαζω....και λεω τι εννοει???

χαχαχαχ να σαι καλα βρε Μαρκοπολο Γελασα!!!!!!!

[bouboukakia]

χαχαχαχαχαααα και διαβαζω....και λεω τι εννοει???

χαχαχαχ να σαι καλα βρε Μαρκοπολο Γελασα!!!!!!!

Με όλο το σεβασμό στη Μαρκοπολο που ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ, είναι αυτό που σκεφτόμαστε καμιά φορά για τα παιδιά μας "αμάν πια, μου ήπιες το αίμα!":smile:

[bouboukakia]

Καλαμαράκι, αυτά που νιώθεις είναι, νομίζω, φυσιολογικά. Τα αισθάνομαι κι εγώ κατά καιρούς, είναι μέρες που νιώθω καταδικασμένη και άλλες που "πετάω". Το παιδάκι σου είναι ακόμη μικρό. Όσο μεγαλώνει θα έχει άλλες απαιτήσεις, αλλά θα γίνει και πιο ανεξάρτητο, θα αρχίσει σχολείο, θα μιλάτε για πολλά πράγματα μαζί. Εμένα με βοηθάει το να σκέφτομαι ότι οι "μαύρες" μέρες είναι παροδικές. Βγαίνουμε όσο μπορούμε και ειδικά από τότε που κοντέψαμε να χάσουμε το παιδί μας 4,5 χρονών καταλάβαμε ότι πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τις όμορφες στιγμές και να δημιουργούμε διαρκώς καινούριες. Βέβαια, η μελαγχολία είναι αναπόφευκτη, αλλά και προσωρινή.

[Κοριτσομανα]

Σκεφτομαι την πανεμορφη και ολο ζωη Θεσσαλονικη και στεναχωριεμαι οταν λες οτι δεν εχεις παρεα για να περασεις ωραια σε τοσα ωραια μερη που διαθετει! Γιατι δε συμμετεχεις σε συναντηση με κοπελλες του Φορουμ απο Θεσσαλονικη; Να δικτυωθεις, ειμαι σιγουρη οτι και αλλες νοιωθουν ετσι.

 

Να αφησεις το παιδι στη μαμα σου και να πας για εκμαθηση χορου, σε γυμναστηριο,να μαθεις μια ξενη γλωσσα ακομα ή σε φροντιστηριο για ΑΣΕΠ (τιην επομενη φορα να πας με πολυ πιστη, να εισαι σιγουρη οτι θα περασεις, εγω ετσι ειχα παει, ημουν σιγουρη οτι θα περασω και οντως ετσι εγινε) να κανεις γνωριμιες τελος παντων.Και σιγουρα σε παιδοτοπο, οπου ευκολα γνωριζεσαι με γονεις.

 

Αν εισαι νεα μαμα, ξερεις και οτι το πανεπιστημιο εχει και πολλες εκδηλωσεις, ακομη και στις φοιτητικες εστιες,συναυλιες κ.α. ή κινηματογραφο για τους φοιτητες, εκει μπορεις να πας και με φιλη χωρις να μιλησετε για το μωρο που δε θα καταλαβει και ουτε ειναι μεχρι πολυ αργα, συνηθως.

[MarcoPolo]

Oντως κυριολεκτικα εμενα μου το ηπιε αλλα και πολλων συγγενων και φιλων μου!!!!!!!! Μας ξεζουμισε ολους!!!!!!!! χα!!!!!χα!!!!! Λαθος θεμα οπως καταλαβατε.

[_mpoumpou_]

Yπάρχουν σίγουρα παραδείγματα και ιστοριες και από τις δύο πλευρές... Ολα είναι θέμα χαρακτήρα...

Οι δικές μου φιλενάδες έχουν χαθεί και πάλι (αν και τους είχα εξηγήσει πως νιώθω) Και φανταστείτε πως είμαι εγκυμονούσα, δεν έχω τις υποχρεώσεις μιας μαμάς...

Δεν ξέρω αν θα κάνω τον κόπο να ξαναμιλήσω γι αυτό...Ο χρόνος θα δείξει!

Είμαι υπερβολικά κοινωνική, μα συνάμα και κλειστή!

[bp-IOLH]

Σκεφτομαι την πανεμορφη και ολο ζωη Θεσσαλονικη και στεναχωριεμαι οταν λες οτι δεν εχεις παρεα για να περασεις ωραια σε τοσα ωραια μερη που διαθετει! Γιατι δε συμμετεχεις σε συναντηση με κοπελλες του Φορουμ απο Θεσσαλονικη; Να δικτυωθεις, ειμαι σιγουρη οτι και αλλες νοιωθουν ετσι.

 

Να αφησεις το παιδι στη μαμα σου και να πας για εκμαθηση χορου, σε γυμναστηριο,να μαθεις μια ξενη γλωσσα ακομα ή σε φροντιστηριο για ΑΣΕΠ (τιην επομενη φορα να πας με πολυ πιστη, να εισαι σιγουρη οτι θα περασεις, εγω ετσι ειχα παει, ημουν σιγουρη οτι θα περασω και οντως ετσι εγινε) να κανεις γνωριμιες τελος παντων.Και σιγουρα σε παιδοτοπο, οπου ευκολα γνωριζεσαι με γονεις.

 

Αν εισαι νεα μαμα, ξερεις και οτι το πανεπιστημιο εχει και πολλες εκδηλωσεις, ακομη και στις φοιτητικες εστιες,συναυλιες κ.α. ή κινηματογραφο για τους φοιτητες, εκει μπορεις να πας και με φιλη χωρις να μιλησετε για το μωρο που δε θα καταλαβει και ουτε ειναι μεχρι πολυ αργα, συνηθως.

 

Κοριτσομάνα, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και κυρίως στο να πάει φροντιστήριο για τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

 

Yπάρχουν σίγουρα παραδείγματα και ιστοριες και από τις δύο πλευρές... Ολα είναι θέμα χαρακτήρα...

Οι δικές μου φιλενάδες έχουν χαθεί και πάλι (αν και τους είχα εξηγήσει πως νιώθω) Και φανταστείτε πως είμαι εγκυμονούσα, δεν έχω τις υποχρεώσεις μιας μαμάς...

Δεν ξέρω αν θα κάνω τον κόπο να ξαναμιλήσω γι αυτό...Ο χρόνος θα δείξει!

Είμαι υπερβολικά κοινωνική, μα συνάμα και κλειστή!

 

Μπουμπουδάκι μου, πάλι εξαφανίστηκαν οι φιλεναδίτσες σου?

Ωραίες φιλενάδες έχεις κι εσύ, σαν κι εμένα. Να τις χαιρόμαστε!

Έτσι είμαι κι εγώ, σαν εσένα: υπερβολικά κοινωνική αλλά και πολύ κλειστή.

[_mpoumpou_]

Ioλίτσα μου γλυκιά τι κάνεις??

Να τις χαιρόμαστε πράγματι!

Ναι, πάλι το ίδιο βιολί και φαντάσου ότι επειδή δόξα το Θεό εχω μεχρι τωρα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη δεν εχω αλλάξει κάτι στο πρόγραμμα μου...Είμαι διαθέσιμη για βόλτες, για καφεδάκια και φυσικά δεν μιλώ συνέχεια για το μπεμπέκι (μπορώ να πω ότι δεν μιλώ σχεδόν καθόλου γι αυτό - ευτυχως που υπάρχει και το φόρουμ!)

Είναι μια περίοδος που είναι όλες στον κόσμο τους όπως βλέπω... Απλά το τοποθετώ στο μυαλο μου ως εξής: Είμαι αρκετά δοτικό άτομο και δεν χαλάω χατίρια στους δικούς μου ανθρώπους... Εχω κακομάθει πολύ κόσμο έτσι, εγω να πάρω τηλ, εγώ να πάω σπίτι τους, εγώ όλα...Καποια στιγμή αρκετα πριν την εγκυμοσύνη είπα αν εγώ σταματησω σε καποιο βαθμο να κανω όλα αυτα τι θα γίνει?? Και κάπως ετσι εξελίχθηκαν τα πράγματα..!

Πάντως έχω αρχίσει να κλείνομαι στον εαυτό μου, από την άποψη όχι της απομόνωσης αλλά απλά δεν μιλώ για μένα, για τα συναισθηματα μου...

[bp-IOLH]

Μπουμπούκα, χωρίς να σε ξέρω καλά, από αυτό το λίγο που γνωριζόμαστε μέσω φόρουμ, είμαι σίγουρη ότι δεν μιλάς όλη την ώρα για το μπεμπέκι σου. Δεν ξέρω τι να σου πω αλλά σε καταλαβαίνω, γιατί κι εγώ όσο προσπαθούσα, είχα επαφές, όταν άρχισα να διάφορους λόγους να μην έχω τη διάθεση να τηλεφωνώ όλη την ώρα, τότε χειροτέρεψαν τα πράγματα. Κι έτσι έχω κλειστεί κάπως στον εαυτό μου.

[MUMSOFIA]

Ioλίτσα μου γλυκιά τι κάνεις??

Να τις χαιρόμαστε πράγματι!

Ναι, πάλι το ίδιο βιολί και φαντάσου ότι επειδή δόξα το Θεό εχω μεχρι τωρα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη δεν εχω αλλάξει κάτι στο πρόγραμμα μου...Είμαι διαθέσιμη για βόλτες, για καφεδάκια και φυσικά δεν μιλώ συνέχεια για το μπεμπέκι (μπορώ να πω ότι δεν μιλώ σχεδόν καθόλου γι αυτό - ευτυχως που υπάρχει και το φόρουμ!)

Είναι μια περίοδος που είναι όλες στον κόσμο τους όπως βλέπω... Απλά το τοποθετώ στο μυαλο μου ως εξής: Είμαι αρκετά δοτικό άτομο και δεν χαλάω χατίρια στους δικούς μου ανθρώπους... Εχω κακομάθει πολύ κόσμο έτσι, εγω να πάρω τηλ, εγώ να πάω σπίτι τους, εγώ όλα...Καποια στιγμή αρκετα πριν την εγκυμοσύνη είπα αν εγώ σταματησω σε καποιο βαθμο να κανω όλα αυτα τι θα γίνει?? Και κάπως ετσι εξελίχθηκαν τα πράγματα..!

Πάντως έχω αρχίσει να κλείνομαι στον εαυτό μου, από την άποψη όχι της απομόνωσης αλλά απλά δεν μιλώ για μένα, για τα συναισθηματα μου...

 

 

Και εγώ το παθαίνω συχνα.. αλλά προσπαθώ να το αποβάλλω - αν θέλεις να μιλήσεις ΕΔΩ είμαστε! Καλημέρα

[_mpoumpou_]

Έτσι είναι Ιολάκι μου... Πάντως πιστεύω ότι δεν αξίζει να κλεινόμαστε στο καβούκι μας, ειδικά όταν ο χαρακτήρας μας είναι το ακριβως αντίθετο - έξω καρδιά!

 

Mumsofia να είσαι καλά κοριτσάκι!

 

Σκέφτείτε πως την Παρασκευή πάω για Β' επιπέδου και έχω μια πολύ γλυκιά αγωνία, μάλιστα θα μάθουμε και το φύλο...Και αυτό δεν το έχω συζητήσει με κανένα!

[MUMSOFIA]

Έτσι είναι Ιολάκι μου... Πάντως πιστεύω ότι δεν αξίζει να κλεινόμαστε στο καβούκι μας, ειδικά όταν ο χαρακτήρας μας είναι το ακριβως αντίθετο - έξω καρδιά!

 

Mumsofia να είσαι καλά κοριτσάκι!

 

Σκέφτείτε πως την Παρασκευή πάω για Β' επιπέδου και έχω μια πολύ γλυκιά αγωνία, μάλιστα θα μάθουμε και το φύλο...Και αυτό δεν το έχω συζητήσει με κανένα!

 

πολύ ωραία εξετάση .. ( που θα πας να την κάνεις?) περιμένουμε να μας ενημερώσεις .. μπορεί να δεις και το φύλο του μωρού!

 

Να προσέχεις τον εαυτό σου και το μωρό.

 

Περιμένουμε να ακούσουμε το φύλο για να αρχίσουν οι ιδεες για το παιδικό και την προίκα.

 

Περιμένω!

 

Φιλια ευχομαι όλα τα καλά

[MUMSOFIA]

πολύ ωραία εξετάση .. ( που θα πας να την κάνεις?) περιμένουμε να μας ενημερώσεις .. μπορεί να δεις και το φύλο του μωρού!

 

Να προσέχεις τον εαυτό σου και το μωρό.

 

Περιμένουμε να ακούσουμε το φύλο για να αρχίσουν οι ιδεες για το παιδικό και την προίκα.

 

Περιμένω!

 

Φιλια ευχομαι όλα τα καλά

 

 

Ξέχασα να σου πω υπαρχουν κάποιες ωραίες συναντήσεις στο mothercare - συναντήσεις με μαία

 

σου στέλνω το site

http://www.mothercare.gr/maia.html