ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΚΟΥΝΙΑΔΑ ΚΑΙ ΠΕΘΕΡΑ.

[joe]

Κοριτσια καλησπερα,σας γραφω γιατι πραγματικα η κατασταση με τον αντρα μου εχει φτασει στο απροχωρητο με αιτια,τι αλλο,τα περιβοητα...σογια!!!Βασικα το προβλημα ξεκιναει απο εμενα που,να την πω την αμαρτια μου,τρεφω μια τεραστια αντιπαθεια για τη μανα του και την αδελφη του,οχι ομως χωρις λογο.Δεν ξυπνησα δηλαδη ενα πρωι και ειπα "μου φταινε αυτες οι δυο".αντιθετως τα 9 πρωτα χρονια της σχεσης μου με τον αντρα μου τα πηγαινα τελεια και με τις δυο.Τα προβληματα αρχισανε με το που συγκατοικησαμε με τον αντρα μου,πραγμα που συνεπεσε με την πρωτη μου εγκυμοσυνη.Ερχεται λοιπον στο σπιτι που νοικιαζαμε μια ωραια πρωια η αδελφη του (4 χρονια μεγαλυτερη του,παντρεμενη και με ενα κοριτσακι) για να μας επισκεφθει για πρωτη φορα.Με το που μπαινει στο σπιτι αρχιζει να κανει τι νομιζετε?Να ανοιγει ενα-ενα τα ντουλαπια και τα συρταρια μου για να δει πώς τα εχω τακτοποιησει!!! Εγω ειχα μεινει εμβροντητη,δεν ηξερα πώς επρεπε να αντιδρασω,δεν ηθελα να την προσβαλλω κιολας,κι ετσι απλως την ακολουθουσα απο την κουζινα στα δωματια οπου ανοιξε κυριολεκτικα και χωρις υπερβολη μεχρι και τα συρταρια με τα εσωρουχα για να δει πώς τα εχω φτιαγμενα.Τρωω την πρωτη κρυαδα λοιπον,λεω ομως στον εαυτο μου να κανει τουμπεκι και δε λεω τιποτα.Καθομαστε στο μπαλκονι οπου αρχιζει να μου λεει οτι επιτελους συγκατοικησαμε με τον αδελφο της μετα απο τοσα χρονια σχεσης κι οτι καιρος ηταν να φυγω κι εγω απο το πατρικο μου.Να σας διευκρινισω εδω οτι οι γονεις μου ειναι χωρισμενοι κι εγω εμενα με τον πατερα μου,την αδελφη μου και τη γυναικα του πατερα μου με την οποια γινοντουσαν συχνα-πυκνα τοτε καυγαδες και δεν τα πηγαιναμε καλα.Ενω διηγιομουν λοιπον στην αδελφη του αντρα μου εναν απο τους καυγαδες μου με τη γυναικα του πατερα μου,γυρναει και μου κανει "εγω αν ημουν πατερας σου παντως θα χαιρομουν πολυ που εφυγες,κι αν δεν εφευγες απο μονη σου θα σου ελεγα "αει στο δ@#$λο μαλ%^&νο""Οπως καταλαβαινετε ειχα μεινει στηλη αλατος με το θρασσος της και προσπαθουσα να τη δικαιολογησω μεσα μου απο το γεγονος οτι τοσα χρονια που τη γνωριζα ειχα δωσει εγω η ιδια πολλα δικαιωματα να σχολιαζει την οικογενεια μου με αυτα που διηγιομουν κατα καιρους για τους καυγαδες με τη μητρια μου και το διαζυγιο των γονιων μου.Τελος παντων,απο εκεινη τη μερα αρχισαν και τα προβληματα αναμεσα σε εμενα και τον αντρα μου,αφου το ιδιο βραδυ του ειπα ολα οσα με πειραξαν στη συμπεριφορα της αδελφης του και η μονη του απαντηση ηταν οτι δε θα επρεπε να με πειραξει που μου ανοιξε τα ντουλαπια γιατι δεν το εκανε για κακο.Απο εκεινη τη μερα εχουνε περασει σχεδον δυομιση χρονια και το προβλημα εχει γιγαντωθει κυριολεκτικα.Στο μαιευτηριο οταν γεννησα,η αδελφη του με πηρε τηλεφωνο για να μου ευχηθει,επειδη ετυχε (ευτυχως) να ειναι εκτος πολης και τι νομιζετε οτι αρχισε να μου λεει?Οτι "τωρα ξεκιναει η χειροτερη περιοδος της ζωης σου,να το ξερεις οτι θα παθεις καταθλιψη,ολες παθαινουν,θα τσακωνεσαι με τον αντρα σου,πρεπει να κανεις υπομονη κλπ."Συν τοις αλλοις επειδη η πεθερα μου της ειχε πει οτι το μωρο μοιαζει σε εμενα,μου πεταξε κι ενα "Σου ειπε καλε η μανα μου οτι σου μοιαζει το παιδι?Για να μη στεναχωριεσαι στο ειπε!!! Συγγνωμη αλλα ειδα τις φωτογραφιες στο κινητο της και ειναι φτυστο ο αδελφος μου!!!" Ολα αυτα σε λεχωνα 2 ημερων,ετσι?Η δε μανα του να εχει λυσσαξει οτι δεν εχω γαλα κι οτι τσαμπα παιδευομαι να θηλασω (κι ολα αυτα ενω εχω μανα παιδιατρο,πραγμα που σημαινει οτι επρεπε απλως να το ΒΟΥΛΩΣΕΙ και να μην εκφερει καμμια αποψη) ενω η αδελφουλα του,μολις εμαθε οτι το μωρο εκανε ικτερο με ειχε παρει να μου πει οτι μαλλον φταιει που δεν εχω γαλα και να δωσουμε ξενο (σας επαναλαμβανω,ολα αυτα ενω ξερει πολυ καλα οτι η μανα μου ειναι παιδιατρος και παρακολουθει μαλιστα και το παιδι της !!! Δηλαδη ειναι να τρελλαινεσαι!!! ) Τελος παντων για να μη σας κουραζω με το τεραστιο αυτο post,εχουνε ειπωθει απο τοτε πολλα,εχουνε πεταχτει πολλες μπηχτες απο μανα του και αδελφη του σχετικα με το πώς ειμαι εγω ως νοικοκυρα,σχετικα με το πώς μεγαλωνουμε το παιδι και τι το ταιζουμε κι αλλα τετοια ωραια που εχουν ως αποτελεσμα να τσακωνομαι εγω με τον αντρα μου γιατι μπροστα του αυτες δε λενε τιποτα και αναγκαζομαι εγω να του τα μεταφερω μετα και να ζηταω τα ρεστα.Το ευτυχημα ειναι οτι η μεν μανα του μενει εκτος πολης και δε μας ερχεται και πολυ συχνα η δε αδελφη του μενει μεν εδω αλλα αρκετα μακρια απο εμας και ετσι δεν μου γινεται φορτωμα.Οταν ομως βρεθουμε ή τυχει να σηκωσω το τηλεφωνο και να ειναι αυτη,ε τοτε δε γινεται,θα πεταξει μια-δυο χοντραδες,εγω εκεινη τη στιγμη δε θα απαντησω και το ιδιο βραδυ θα τα πω στον αντρα μου και θα γινουμε μπιλιες.Βασικα η δικη του αποψη ειναι οτι οντως πολλα απο αυτα που εχουν ειπωθει ειναι χοντρα αλλα εφ΄οσον δεν τα λενε μπροστα του δεν μπορει να κανει κατι κι οτι δεν εχει κανενα προβλημα αν τις βρισω και τις προσβαλλω αφου με προσβαλλουνε κι αυτες,φτανει να μη ζαλιζω εκεινον.Να σας πω,απο μια αποψη καλα ξηγιεται,σου λεει "αφου δεν εχουν πει κατι μπροστα μου τι να κανω,να παρω να ζηταω τα ρεστα σαν κατινα?Εσενα που στα λενε,απαντησε τους καταλληλως."Το τελευταιο περιστατικο ηταν πριν καμμια δεκαπενταρια μερες που η αδελφη του με πηρε τηλεφωνο για να μου πει οτι συναντησε μια γνωστη μου που ηθελε να μου κανει δωρο ενα σετ σεντονια και τι ρωτουσε τι να μου παρει."Κι εγω της ειπα λοιπον πως ο,τι και να σας παρει το χρειαζεστε γιατι δεν εχετε τιποτα στο σπιτι.Αφου δεν εχετε τιποτα,καλα δεν της ειπα?" μου ξεφουρνιζει ετσι στα καλα καθουμενα και λεω μεσα μου,δεν ειναι δυνατον,θα τη βρισω.Τελικα το μονο που εκανα ηταν να της πω οτι μια χαρα πραγματα εχω απο τη μανα μου κι οτι δεν εχω αναγκη απο τιποτα.Φυσικα την επομενη μερα τα ειπα στον αντρα μου και το βρηκε κι εκεινος προσβλητικο,το θεμα ειναι ομως οτι απο τοτε εχει αρχισει κι εκεινος να ψιλοτρωγεται με τον πατερα μου,σα να εκδικειται.Δηλαδη,φερνει ο πατερας μου δωρο ενα χαλι για το σπιτι,ο αντρας μου ψαχνει με τη μια να βρει ψεγαδι:το χαλι μαδαει πολυ,ειναι μεγαλο για το σαλονι κλπ.,ενω το χειροτερο ηταν οτι κατεβασε και μια προβοσκιδα μεχρι κατω υποστηριζοντας οτι αν οι γονεις οι δικοι του μας εφερναν χαλι εγω θα στραβωνα και θα ελεγα οτι παρεμβαινουν στο νοικοκυριο μου.Καταλαβαινετε κατασταση.Τις προαλλες ειχαμε ενα προβλημα με τα καλοριφερ κι ηρθε ο πατερας μου να το κοιταξει γιατι ξερει απο αυτα.Ο αντρας μου λοιπον αρχισε τη μιρλα οτι πειραξε τις βαλβιδες χωρις να ξερει και τα εκανε χειροτερα κι αμα δεν ξερει να μην τα σκαλιζει κλπ,κι ολα αυτα τη στιγμη που ο ιδιος του ζητησε να κοιταξει το προβλημα.Γενικα εχει φαει ενα κολλημα τωρα με τον πατερα μου και σημερα που τα πηρα κι εγω στο κρανιο και τον ρωτησα τι συμβαινει καταληξαμε παλι να τσακωνομαστε για τη μανα και την αδελφη του.

Σας κουρασα το ξερω,και ζητω συγγνωμη για το τεραστιο κειμενο αλλα ηθελα κι εγω καπου να τα πω βρε κοριτσια.Ειλικρινα ειναι φορες που αναρωτιεμαι μηπως εγω παραειμαι ευθικτη και μηπως τωρα λογω εγκυμοσυνης εχω παραγνει.Ειναι φορες που αναρωτιεμαι μηπως δεν ειναι τοσο φοβερα ολα οσα μου εχουν πει μανα κι αδελφη και μηπως ειμαι εγω υπερβολικη.Τι να πω.Παντως η κατασταση με τον αντρα μου εχει φτασει πια σε οριακο σημειο,καθε μερα σχεδον τσακωνομαστε γιατι εκεινος μουτρωνει για τους δικους μου,εγω επαναλαμβανω καθε φορα οσα μου εχουν πει η μανα κι η αδελφη του και καταληγουμε να μη μιλιομαστε καθε βραδυ.Τι λετε,τι μπορω να κανω?Μηπως εχω αδικο και υπερβαλλω στις αντιδρασεις μου?Μηπως θιγομαι υπερβολικα και τον βγαζω και τον αλλον απο τα ρουχα του?

[jesgk]

.Τι λετε,τι μπορω να κανω?Μηπως εχω αδικο και υπερβαλλω στις αντιδρασεις μου?Μηπως θιγομαι υπερβολικα και τον βγαζω και τον αλλον απο τα ρουχα του?

 

Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου! Κ στο λέω εγώ που ήμουν πολύ κότα κ δεν έλεγα σε κανέναν τί με ενοχλούσε κ τα κράταγα όλα μεσα μου

 

Καταρχήν σταμάτα να του λές όσα σου λένε η μανα του κ η αδερφή του γιατί ακόμα κ να βλέπει το λάθος δύσκολα θα πάρει θέση γιατί δεν παύει να είναι η αδερφή του κ η μαμά του.

 

Οταν κάτι σε ενοχλεί το λές ΕΥΘΕΩΣ στις ίδιες. Δεν χρειάζεται να τσακωθείς... Αφού έχεις κ μαμά παιδίατρο... μια χαρά... πχ σου λένε για το παιδί.;;;; απαντάς "μητέρα ευχαριστώ για την συμβουλη αλλά πιστεύω πως η μητέρα μου λόγω επαγγέλματος γνωρίζει καλύτερα" μέσα στην γλύκα εσύ, ειδικά μπροστά τους. Κ στο σύζυγο κάνε μια συζήτηση... του στύλ... συγνώμη κ εγώ που σε φορτώνω με τέτποια θέματα θα βρώ εγώ την λύση... τί ξενες είμαστε με την μαμά σου.. .το ξέρω ότι μου τα λέει για καλό κ τέτοιες αηδίες...Θα τους την χώνεις με το γάντι...

 

κ κυρίως η αλλαγή να μην είναι απότομη.. σιγά σιγά... Κ ΈΝΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!!! μην τους κάνεις το χατίρι να είσαι τσακωμένη με τον άντρα σου

 

Ελπίζω να μπεί καμμια πεθερόπληκτη να σε βοηθήσει γιατί ευτυχώς δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία, όχι ότι μερικές φορές δεν με έχουν στενοχωρήσει αλλά δεν είναι κάτι τραγικό.

[agentP]

Αν ξαναδιαβάσεις το κείμενό σου, νομίζω θα βρεις τη λύση μόνη σου .

Ή κόβεις τις πολλές πολλές επαφές, αφού σ' έχουν φτάσει στα όριά σου, ή το "'ρίχνεις στην τρελή", δηλ. πετάει ο γάιδαρος - πετάει και κάνει και λουπ.

Νομίζω ότι κακώς ανακατεύεις τον άντρα σου, από τη στιγμή που δεν τον έχουν ανακατέψει μαμά και αδελφή, τουλάχιστον πες του τα, αλλά μην αφήνεις να γίνεται καυγάς και προπαντός άσε το μπαμπά σου, έξω απ' το χορό, γιατί οι άμαχοι την πληρώνουν συνήθως.

Επίσης την επόμενη φορά που θα πας σπίτι της, μπορείς να ανοίξεις όοοολα της τα συρτάρια, λέγοντάς της ότι θέλεις να πάρεις ιδέες για να τακτοποιήσεις τα δικά σου.

[jesgk]

Επίσης την επόμενη φορά που θα πας σπίτι της, μπορείς να ανοίξεις όοοολα της τα συρτάρια, λέγοντάς της ότι θέλεις να πάρεις ιδέες για να τακτοποιήσεις τα δικά σου.

:mrgreen:

[ANABELA]

θα συμφωνησω με τα κοριτσια πιο πανω.

το κυριοτερο ειναι να σταματησεις να τα λες στον συζυγο σου και να τρωγεστε!εγω καταλαβα τι ψαχνεις...

την αφορμη !ετσι δεν ειναι?

 

για υτο σηκωνεις τα τηλ ,γι αυτο και απαντας !και πιο πολυ θελεις να δεις τον αντρα σου να σε υποστηριζει και να τις παρει τηλ να τις σκυλοβρισει!οσο αυτος μενει ανενδοτος ,τοσο τρελενεσαι εσυ!

τοσο αφηνεις τις αλλες να σε μειωνουν για να λες συνεχεια στον αντρα σου ''να ειδες κι αυτο?να ειδες τι μου ειπε τωρα?''και παει λεγοντας....

σε καταλαβαινω...ολες αυτο θελουμε .στηριξη!!!

 

αλλα πρεπει απο μονη σου να βγαλεις τα νυχακια και να φοβηθουν!να ξερεις οτι παντα θα λενε κουβεντες και αν οχι μπροστα ,σιγουρα απο πισω!

αν θες να ''εναντιωσεις'' τον αντρα σου, στην μητερα του και στην αδελφη του πας με λαθο τροπο!

δεν πας με το αγριο αλλα με καπατσοσυνη.με πιανεις?

[foulina]

Κοπέλα μου τα έχω χαμενα, δε ξέρω τι να πω. Καλά πως αντέχεις να σε προσβάλουν έτσι? Το οτι εκμυστιρεύτικες στη κουνιαδα σου τα προβλήματα με τη μητρια και το μπαμπα σου , δε της δινουν αυτόματα το δικαίωμα να σου μιλάει κατα αυτο το τρόπο. Βρές κάποι στιγμή την ευκαιρία οταν σου τηλεφωνήσουν να τις βαλεις ανοικτηακροαση να ακουει ο αντρας σου γιατι νομιζω οτι σαν να μη θέλει να πιστέψει τις βλακιες της μανας του και της αδελφής του. Εμένα αν και με μικρότερα προβλήματα στην αρχή ελεγε ε δεν το εκανε με κακό σκοπο, ε δε το σκεφτικε ετσι και ενα σωρο χαζες δικαιολογιες, μέχρι που εγκυος στο δευτερο παιδακι μας τα πήρα ενα βράδυ, του αφησα τη μικρη και εφυγα απο το σπιτι. Με επαιρνε στο κινητο και δεν απανταγα και οταν γυρισα του είπα αν ειναι να αλλάζουμε μεταξύ μας τετοια λόγια σε 10 χρόνια τι θα γίνει που θα στερεψουν οι αντοχές μας? Θα το διαλύσουμε?Και απο τότε εχουμε την ιδια τακτικη και αν συμβεί κατι τους βάζει τετοιο χερι. Φαντασου οτι με την αδελφή του εχει ενα χρονο να μιλησει. Οχι οτι με ευχαριστει αλλά προκειμένου να με κάνει εξαλλη καθε φορα ας είναι και ετσι. Οταν βάλει μυαλό εδω είμαστε να τα ξαναπούμε. Κατα τη γνωμη μου λοιπον ο αντρας σου δε μπορεί να κανει μια ζωη το παγωνι. Στο κάτω κατω οι δικοι του σας φερνουν σε αυτη τη κατασταση. Και αν του φταίει οτι η αδελφη και η μάνα του είναι κακιοστρες δεν είναι λύση να τα βάζει με το πατερα σου.

[μπετυ]

το καλύτερο είναι να αποκτήσεις διπλωματία και ένα κινητό που να ηχογραφείς τις συνομιλίες σας,ενοοιτε να προσέχεις τι λες,άλλα κυρίως μην τσακώνεσαι με τον άντρα σου.

[saxo1722]

Κοπελια μου σε καταλαβαινω απολυτααααααααα!!!!!!!!!!!

Η δικια μου κουνιαδα ειναι τρεις φορες χειροτερηηηηηη!!!!!!!!!!

Για να μην αναφερω και τη πεθερα μου!!!!!!

Το πιο προσφατο που εκανε ειναι να παρει την κορη μου και να πανε στα Goodies χωρις εγω να ξερω τιποτα!!!!!Το εμαθα τυχαια οταν την πηρα τηλεφωνο για κατι ασχετο και μου ειπε "δεν μπορω να σου μιλησω τωρα παμε με την μικρη εξω για φαγητο"!!!!!!!!!!

Αλλα δεν φταιει αυτη ο αντρας μου φταιει που οταν κανει κατι τετοια λεει παντα "ειναι θεια της και μπορει να κανει οτι θελει"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!:evil::evil:

[spring]

Άποψή μου είναι ότι σωστά κάνεις και του τα λες όλα. Πρέπει να γνωρίζει την κάθε λεπτομέρεια έτσι ώστε να μην σε θεωρήσει τρελή σε κάποια αντίδρασή σου. Φυσικά επειδή αυτές τα κάνουν από πίσω του, δεν μπορεί να πάρει θέση, γιατί στο τέλος εσύ θα κατηγορηθείς και το χειρότερο είναι ότι θα προσπαθήσουν να σε βγάλουν τρελή και ψεύτρα!

 

Τα έχω ζήσει πάνω κάτω κι εγώ αυτά. Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Εχω ξεπεράσει τα όρια μου. Φωνές, φασαρία, κακό. Και τι κατάλαβα? Αυτό που βλεπω είναι ότι κακό, έκανα μόνο σ'εμένα. Αυτό που έχεις να κάνεις και να το έχεις σαν αρχή, είναι να μην κρατάς τίποτα μέσα σου. Να είναι καθαρή η ψυχή σου κι όχι μαυρισμένη. Θ'απαντάς με το γάντι σε ό,τι σ'ενοχλεί. Ακόμα κι αν σου πετάξουν κάποια σπόντα, φέρτες σε δύσκολη θέση ρωτώντας τες ευθέως π.χ. "Τι εννοείς? Ότι είμαι άχρηστη?". Αν και τέτοιες γυναίκες δεν έχουν φιλότιμο. Μην έχεις πολλά πολλά.

 

Ο άντρας σου θα πρέπει να καταλάβει ότι απ'την στιγμή που οι αφορμές δίνονται πίσω από την πλάτη του θα πρέπει τουλάχιστον σ'αυτές που είναι μπροστά, να αντιδράει ίσως και με λίγο πιο έντονο τρόπο για να τους δείξει σιγά σιγά ότι θα πρέπει να προσέχουν την συμπεριφορά τους. Και να έχει ανοιχτά τα μάτια του και τ'αφτιά του, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να φτάνεις εσύ σε σημείο να τους απαντάς.

 

Αν και να σου πω και κάτι τελευταίο? Πιστεύω ότι απ'την στιγμή που στράβωσε το κλίμα, δύσκολα ισιώνει. Κι εγώ αν κι εχω ένα 7μηνο κοριτσάκι, μετά από τα 10 χρόνια που είμαστε μαζί, δεν έχουν πάψει οι καβγάδες μας. Με την πρώτη αφορμή, γίνεται το σωσε. Δεν ανέχομαι πλέον αυτές τις καταστάσεις μέσα στο σπίτι μου, γιατί κοντέψανε να με τρελάνουνε. Έχω γυρίσει διάφορους γιατρούς (καρδιολόγο για τις ταχυπαλμίες, νευρολόγο για τα μουδιάσματα κτλ). Το αποτέλεσμα ήταν ότι τα μαζευα όλα μέσα μου, συγχυζόμουν και παραλίγο να πάθαινα ζημιά. Έτσι λοιπόν αποφάσισα ότι δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να με φέρνει σ'αυτά τα σημεία και ότι όποιος κάνει κακό σ'εμένα και στην οικογένειά μου δεν έχει καμία θέση ανάμεσά μας, ό,τι τίτλο και να έχει. Άλλωστε η μπέμπα μου έχει ανάγκη να έχει πλάι της μία μαμά ήρεμη, χαμογελαστή και ισορροπημένη.

[kalamaraki]

Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου! Κ στο λέω εγώ που ήμουν πολύ κότα κ δεν έλεγα σε κανέναν τί με ενοχλούσε κ τα κράταγα όλα μεσα μου

 

Καταρχήν σταμάτα να του λές όσα σου λένε η μανα του κ η αδερφή του γιατί ακόμα κ να βλέπει το λάθος δύσκολα θα πάρει θέση γιατί δεν παύει να είναι η αδερφή του κ η μαμά του.

 

Οταν κάτι σε ενοχλεί το λές ΕΥΘΕΩΣ στις ίδιες. Δεν χρειάζεται να τσακωθείς... Αφού έχεις κ μαμά παιδίατρο... μια χαρά... πχ σου λένε για το παιδί.;;;; απαντάς "μητέρα ευχαριστώ για την συμβουλη αλλά πιστεύω πως η μητέρα μου λόγω επαγγέλματος γνωρίζει καλύτερα" μέσα στην γλύκα εσύ, ειδικά μπροστά τους. Κ στο σύζυγο κάνε μια συζήτηση... του στύλ... συγνώμη κ εγώ που σε φορτώνω με τέτποια θέματα θα βρώ εγώ την λύση... τί ξενες είμαστε με την μαμά σου.. .το ξέρω ότι μου τα λέει για καλό κ τέτοιες αηδίες...Θα τους την χώνεις με το γάντι...

 

κ κυρίως η αλλαγή να μην είναι απότομη.. σιγά σιγά... Κ ΈΝΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!!! μην τους κάνεις το χατίρι να είσαι τσακωμένη με τον άντρα σου

 

Ελπίζω να μπεί καμμια πεθερόπληκτη να σε βοηθήσει γιατί ευτυχώς δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία, όχι ότι μερικές φορές δεν με έχουν στενοχωρήσει αλλά δεν είναι κάτι τραγικό.

 

Ακριβώς αυτό ηθελα να σου γράψω!

Ακριβώς αυτά έκανα και βρήκα την υσηχία μου!!!!!!!!

[foulina]

Δυστυχώς το απαντάω με το γάντι και με διπλωματια δεν αποδιδει πάντα. Εμένα οι δικιες μου εκαναν τον κινέζο και καλά δε καταλαβεναν. Και φαντασου η πεθερα ελεγε στον αντρα μου οτι με βλέπει σα παιδι της και στην αρχη και ο αντρας μου το πιστευε. Ηρθε ο καιρος ομως που είδε πιο καθαρα τα πραγματα και οσο μπορεί τους βαζει στη θέση τους. Τώρα οταν θελω να του πω κατι που εκαναν του το λέω με αδιαφορία. Ξερεις πήρε η μαμα σου και μου είπε αυτο. Ουτε φωνες ουτε τσακωμοι. Καπακι παιρνει τηλεφωνο κατης την λεει. Να σου πω ομως την αληθεια δε παιρνει χαμπαρι αυτη. Μεχρι που της είπα δε θελω να με παιρνεις τηλεφωνο καιθε μερα αφου δεν ενδιαφερεσαι για μενα και το πως περνάω. Μια στις 15 και αν. Περνε τον γιο σου και ζαλιζέ τον οσο θες.

[melina_m]

και γω της ίδια άποψης είμαι με τις κοπέλες.

Οτι θέλουν κουνιάδες πεθερές στον γιο τους.

Με εσένα μόνο τα τελείως τυπικά .

Για να βρείς και την υγειά σου .

Και οταν ξεκινάν να σου λένε κάτι οτιδήποτε το κόβεις και λες σας ευχαριστώ πολύ άλλα εγώ γονείς έχω δόξα το Θεό.

Κι άν θετε οτιδήποτε απευθυνθείτε στο παίδι σας.

Και φυσικά δεν δέχεσαι επισκέψεις απο αυτές αν λείπει ο άντρας σου.

Δεν έχει νοημα να σε στεναχωρουν και να συζητάνε λόγια πίσω απο την πλατη σου.

Στον άντρα σου όμως όλα μελι γάλα, απλως δεν εχεις χρόνο να ασχοληθείς με την κουνιάδα σου και την πεθερά σου.

και στον δρόμο αν τις πετύχουμε τις χαιρετάμε και φευγουμε γιατι βιαζόμαστε πάντα!!!

Μην τους δίνεις την αξία να μιλάς για αυτες στον αντρα σου.

Και στο σεντόνι που σου την είπε μπορουσες να απαντήσεις ....-και έλεγα τι θα σου κάνω δωρο τα χριστούγεννα!!!!!!!

Γιατί εγώ είμαι γεμάτη ενώ εσύ ε οσο να είναι αλλο ενα το εχεις ανάγκη.

Αλλα μην νομίζεις θα σου κάνω και δωράκι!!!!! το σεντονί θα είναι extra !!!!!!!!!

[Μαριλίνα]

Δεν μπορώ να πω ότι διαβάζω ακριβώς την ιστορία μου, αλλά ένα κομμάτι της: Άπαιχτες κουνιάδες μέχρι που γίνανε με το νόμο... κουνιάδες. Μετά έβγαλαν νύχια. Υπερασπιζόντουσαν τον αδελφό τους στα πάντα (το άπαιχτο: δεν φταίει ο αδελφός μου που το παιδί κόντεψε να βγει στο δρόμο ενώ το πρόσεχε, αλλά εσύ που τον άφησες να το προσέχει), πίσω από την πλάτη μου λέγανε διάφορα (τα οποία μου μετέφερε ο καλός μου) και οι χοντράδες έδιναν και έπαιρναν.

Κατάλαβα, λοιπόν, το εξής:

Είναι σόι του άντρα μου, όχι δικό μου, ποτέ δεν θα γίνουν δικοί μου άνθρωποι, γιατί - και πολύ σωστά φυσικά - σε περίπτωση ανάγκης θα πάρουν το μέρος του αδελφού τους.

Από τότε εφάρμοσα την εξής τακτική: Δεν ανοίγω κουβέντες παρά μόνο ανώδυνες, δεν απαντάω σε σχόλια, παρά σηκώνομαι και φεύγω από την κουβέντα, δεν ζητάω τη γνώμη τους, δεν παίρνω φυσικά ποτέ τηλέφωνο (αν το σηκώσω και είναι αυτές, θα τους πω τα τυπικά: καλησπέρα, τι κάνετε, περίμενε να σου δώσω τον αδελφό σου) και... τις περιμένω στη γωνία: Μόλις ανακατευτούν στην ανατροφή του γιου μου ή στη σχέση μου με τον άντρα μου... τότε θα τους τα χώσω κανονικότατα... Η μία μου έδωσε αφορμή και μετά κουβέντα... περιμένω...

Μην αναλώνεσαι με τον άντρα σου σε αυτά. Είσαι και έγκυος. Πάρε το απόφαση, είσαι η κακιά της υπόθεσης, γιατί πήρες τον αδελφό/γιο κλπ, όπως όλες μας και καμία δεν ήταν αρκετά καλή για αυτόν.

Άποψή μου: Απέφευγε τις επισκέψεις, όταν σηκώνεις το τηλέφωνο και είναι αυτή απέφευγέ την ή κλείνε το. Όταν αναγκαστικά βρίσκεστε κλπ... μπόρα είναι, θα περάσει. Και εάν σου κάνει σχόλια όταν είστε όλοι μαζί... απλούστατα μπορείς αυτοστιγμή να τα επαναλάβεις στον άντρα σου!!!

[gwgw]

καλημέρα!

Είναι πολύ δύσκολο και το καταλαβαίνω. Νιώθεις πολύ μόνη και αυτό το καταλαβαίνω. Προσπάθησε όσο μπορείς (γιατί είναι και θέμα χαρακτήρα) να αποστασιοποιήσαι από τα γεγονότα, μην χαλάς τον εαυτό σου γιατί δεν θα αλλάξει ποτέ η κατάσταση. ''αυτό είναι'' να κάτσεις μόνη σου και να το σκεφτείς πολλές φορές και να βάλεις τις προτεραιότητες σου. θα ήθελα πάρα πολλά να σου γράψω ακόμα αλλά μπορεί να ήταν άσκοπα. εσυ τι έχεις σκεφτεί να κάνεις? και πως να το αντιμετωπίσεις? απο εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε

[JENIA]

Καλημέρα κορίτσια Joe μην τα παίρνεις και μην χαλάς την σχέση σου με τον άντρα σου .εγώ κουνιάδα δεν έχω όμως συνιφάδα καλό ε! και πεθερά που στην αρχή πήγε να μου κάνει το στιλ της δικιά σου αλλά σαν χαρακτήρας δεν τα ανέχομαι και πολύ. Έτσι και εμένα έκανα την πρώτη φορά που ηρθέ σπίτι η πεθερουλα άνοιξε τα ντουλάπια και πρόσεχε όχι μονή αλλά με την συνιφάδα μου . άρχισε να μου ανεβαίνει η πίεση και εγώ σαν καλή κυρία του σπιτιού για να μην νιώθουν μονές οι καλεσμένες φώναξα τον άντρα μου να τις ξεναγήσει εκείνος στο χορό του σπιτιού και να ανοίξει εκείνος τα συρτάρια. Η μαμά του έμεινε κόκαλο , η συνηφαδα μου άλλαξε σαράντα χρώματα και η κουβέντα που είπαν ήταν <<Κώστα εσύ θα μας δήξεις το σπίτι>> .Εγώ καθόμουνα στον καναπέ με το μωρό και έπινα καφέ και τους λέω δεν πιστεύω να υπάρχει πρόβλημα γιατί πρέπει να κοιμίσω το μωρό. Όπως ήταν και οι δυο έκατσαν στην καρεκλά καμιά ώρα και έφυγαν. Το θέμα είναι ναι να ξέρει ο άντρα σου για την μαμά του , την αδελφή του αλλά έχει σημασία πως θα του το πεις πολλές φορές από των εκνευρισμό που έχουμε του λεμέ του αλλού τι έχει συμβεί και αντί να βγαίνει πως έχουμε εμείς δίκιο το δίνουν σε εκείνες. Εγώ πάντως καλή μου όταν είναι να πω κάτι για συγγενικό πρόσωπο στον άντρα μου του το ρίχνω με τρόπο για να μην μαλώνω μαζί του .

[DEMS]

Σε γενικές γραμμές αυτό που έχω να σου προτείνω είναι: κράτα την ψυχραιμία σου και τις συζητήσεις με τον άντρα σου να τις κάνεις σε ώρες που είστε και οι δύο ήρεμοι και δεκτικοί. Μη τους κατηγορείς ποτέ ευθέως, γιατί αυθόρμητα θα τους υπερασπιστεί. Όταν θες να του μεταφέρεις κάτι, κάντο ουδέτερα. Αν σε ρωτήσει "τι νέα;" μπορείς να πεις "πήρε η αδερφή σου τηλέφωνο και μου είπε αυτό για τα σεντόνια π.χ." χωρίς όμως να του ζητάς και να επιμένεις να πάρει θέση εναντίον της.

Αγνόησε πράγματα που η πεθερά σου και η κουνιάδα σου κάνουν, πιθανόν, και για να σε εκνευρίσουν (αν καταλαβαίνουν ότι σε ενοχλεί κάτι, δεν θα μου έκανε εντύπωση αν επειμένανε σε αυτό). Εστίασε στις θετικές πλευρές της σχέσης σας.

 

Οι "θανάσιμες" δεν πρόκειται να αλλάξουν ότι και να κάνεις, ο άντρας σου όμως μπορεί.

 

Αυτό που έκανα εγώ, και σιγά - σιγά "άνοιξαν" τα μάτια του άντρα μου, είναι να ανοίγω σχετικές συζητήσεις μπροστά σε φίλους του, σε ανύποπτο χρόνο (ποτέ μετά από δικό μας καβγά) και χωρίς να αναφέρω ποτέ ονόματα.

Π.χ. έλεγα "η μαμά μιας φίλης μου ότι ώρα της έρθει μπορεί να χτυπήσει την πόρτα του ζευγαριού και τους έχει σπάσει τα νεύρα ...κλπ". Όλοι, μαζί και ο άντρας μου, συμφωνούσαν ότι η συγκεκριμένη πεθερά είναι φοβερά αδιάκριτη. Όταν λοιπόν του έλεγα ότι η μαμά του πρέπει να πάρει τηλέφωνο πριν έρθει σπίτι μας του φαινόταν απολύτως φυσικό.

 

Έτσι, χωρίς κόντρες μεταξύ μας, καταλήξαμε να τους θέτει εκείνος τα όρια που αρχικά ήθελα εγώ και που τώρα πια θέλουμε και οι δύο. Γιατί ενδιάμεσα ο άντρας μου κατάλαβε ότι τα πολλά πάρε - δώσε μας δυσκολεύαν τη ζωή.

 

Επίσης κάτι που τηρώ μέχρι τώρα είναι να μην έρχομαι ποτέ, όσο και να με έχουν "βγάλει από τα ρούχα μου", σε άμεση αντιπαράθεση μαζί τους. Λέω πάντα στον άντρα μου τι θέλω και αναλαμβάνει εκείνος να τους φέρει σε τάξη.

 

Ψυχραιμία πάνω από όλα και υπομονή (θα σου χρειαστεί).

 

Καλή τύχη σου εύχομαι.

[xxx]

οκ ρε κοριτσια η διπλωματια αλλα αν το δοκιμασεις και αυτο και δεν πιανει?

 

και αν ο αντρας σου βαριεται να ασχοληθει με ολα αυτα που στην αρχη που ειναι μικρα αλλα με τον καιρο εφοσον τα συσσωρευεις μεγαλωνουν και στο τελος σκαει το μπαλονι?

 

γενικως ειναι να μη σου τυχει γιατι στο τελος χαλιεσαι εσυ και η σχεση σας.

 

εμεις ειμαστε στη φαση που εχει γινει η εκρηξη (μετα απο πολλα χρονια υπομονης) απο την πλευρα μου και εκτος απο μενα εχω στενοχωρησει και τον αντρα μου και εχω δωσει και πατημα στην πεθερα μου για να κλαιγεται ακομη περισσοτερο.

 

αγνοουσα τισ μα---ιες που μου ελεγε και τις μπηχτες της επι χρονια αλλα λιγο η λοχεια, οι ορμονες, η κουραση σε συνδιασμο με την γαιδουρια της....ξεχυλισαν το ποτηρι και μια μερα τα ακουσε. εγω ησυχασα γιατι δεν χαναμιλησαμε απο τοτε αλλα με πειραζει οτι το παιζει κακομοιρα στο γιο της και ακομη περισσοτερο οτι αυτος τη λυπαται...

 

εχει να δει το μψρο κοντα 5 μηνες γιατι απαιτει να της το παμε στο σπιτι της πραγμα που δεν επιθυμω εγω. αν ηθελε να το δει κωλοτουμπες θα εκανε αλλα τη συμφερει ετσι .... για να εξασφαλισει οτι δεν θα ανακατευτει και δεν θα την κουρασουμε!

[JENIA]

οκ ρε κοριτσια η διπλωματια αλλα αν το δοκιμασεις και αυτο και δεν πιανει?

 

και αν ο αντρας σου βαριεται να ασχοληθει με ολα αυτα που στην αρχη που ειναι μικρα αλλα με τον καιρο εφοσον τα συσσωρευεις μεγαλωνουν και στο τελος σκαει το μπαλονι?

 

γενικως ειναι να μη σου τυχει γιατι στο τελος χαλιεσαι εσυ και η σχεση σας.

 

εμεις ειμαστε στη φαση που εχει γινει η εκρηξη (μετα απο πολλα χρονια υπομονης) απο την πλευρα μου και εκτος απο μενα εχω στενοχωρησει και τον αντρα μου και εχω δωσει και πατημα στην πεθερα μου για να κλαιγεται ακομη περισσοτερο.

 

αγνοουσα τισ μα---ιες που μου ελεγε και τις μπηχτες της επι χρονια αλλα λιγο η λοχεια, οι ορμονες, η κουραση σε συνδιασμο με την γαιδουρια της....ξεχυλισαν το ποτηρι και μια μερα τα ακουσε. εγω ησυχασα γιατι δεν χαναμιλησαμε απο τοτε αλλα με πειραζει οτι το παιζει κακομοιρα στο γιο της και ακομη περισσοτερο οτι αυτος τη λυπαται...

 

εχει να δει το μψρο κοντα 5 μηνες γιατι απαιτει να της το παμε στο σπιτι της πραγμα που δεν επιθυμω εγω. αν ηθελε να το δει κωλοτουμπες θα εκανε αλλα τη συμφερει ετσι .... για να εξασφαλισει οτι δεν θα ανακατευτει και δεν θα την κουρασουμε!

 

Kαι σε εμενα εχει τετοιες απετησεις να παμε μονο εμεις τα παιδια εκει αλλα οχι οταν θελει εκεινη αλλα οταν θελω εγω .εχω δυο παιδακια και αμα της αρεσει τα βλεπει καθε 15 ημερες αμα δεν της αρεσει το σπιτι ξερει που ειναι .και αν θελει ο αντρας μου να παμε του λεω ενα εχω να κανω δουλειες μιας και ειμαι και εργαζομενη μαμα και ετσι δεν μπορει να μου πει και πολλα.

[xxx]

η δικια μου θελει στο σπιτι της για να μην παω εγω... (το χατηρι ομως εγω απο τη μερια μου δεν της το κανω. αν ο αντρας μου επιμηνει καποια στιγμη ας κανει οτι θελει γιατι βαρεθηκα να εχουμε μοναδικη αιτια καβγα τη μανα του)

 

να βλεπει το γιο της και το μωρο... βεβαια το μωρο σαν παιχνιδι γιατι ποτε μα ποτε δεν προσφερθηκε οχι να κοιταξει το μωρο αλλα ουτε ενα φαγητο να μας κανει..... για να μην πω οτι τις πρωτες μερες που γεννησα και ενω ειχα προβληματα με το θηλασμο ζητουσε απο το γιο της να πηγαινει σπιτι της για να τη βοηθαει με τις δικες της δουλειες.....

και ο αντρας μου βεβαια προτιμουσε να πλακωνεται μαζι μου -που ετρεχε το στηθος μου αιμα και το μωρο τσιριζε συνεχεια- παρα να χαλασει το χατηρι της μανας του.

 

μετα τι να αισθανομαι εγω για αυτη τη γυναικα. εδω αρχισα να αμφιβαλλω για τον αντρα μου. αισθανθηκα οτι δεν με υπολογιζε και δεν με λυπηθηκε καθολου.

 

ποσο να κανω το μαλ---α? τι να λεμε τωρα....

[ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ]

Aγαπητη μου συμπασχουσα. Ειμαι 2 χρονια παντρεμενη και 10 χρονια μαζι. Εχω αντιμετοπισει αρκετα απο οσα μας διηγηθηκες...... αλλα βρηκα τη χρυση τομη γιατι οπως πηγαιναμε οδευαμε προς το χωρισμο . Εγω εκανα τα εξης= 1o. EΙΠΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΣΕ ''ΚΑΝΕΝΑΝ'' ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΙΤΙΑ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΜΕ. 2ο. ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΑΣ. 3ο. ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑ ''ΟΛΟΙ'' ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ( ΜΑΝΟΥΛΑ Ή ΚΟΥΝΙΑΔΑ) ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ Ή ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΘΑ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΝΑΛΟΓΩΣ.ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ. 4ο. ΔΕΝ ΘΑ ΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ Ή ΣΕ ΚΟΥΝΙΑΔΟΠΕΘΕΡΙΚΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ Ή ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΓΙΑΤΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΥΓΑΔΕΣ. 5ο ΣΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΩΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ..... ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΕΠΙΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ. 6ο. ΠΑΙΞΕ ΤΟ ΚΥΡΙΑ -ΦΑΙΡΣΟΥ ΑΝΩΤΕΡΑ. ΜΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΜΕ ΟΤΙ ΣΕ ΕΝΟΧΛΕΙ. ΚΡΑΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΕ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ''ΣΑΣ ΟΙΚΤΗΡΩ'' ΔΗΛΑΔΗ ΧΕ@@'.//ΚΑ ΑΝ ΖΕΙΤΕ Η ΑΝ ΨΩΦΑΤΕ. ΑΥΤΟ ΚΑΝΩ ΚΙ ΕΓΩ , ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΤΥΠΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΥΠΙΚΕΣ

[JENIA]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΥΡΙΟ ΦΕΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ. ΦΙΛΑΚΙΑ

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

E ρε έπρεπε να είμουν εγώ.........! Κάτι τέτοια μ'ανάβουν! Εφόσον αποφάσισες να μας γράψεις την ιστορία σου μάλλον κατάλαβες και απο μόνη σου ότι τώρα πια πρέπει να κάνεις κάτι και ειδικά απο την στιγμή που σε φέρνει ο άντρας σου σε δύσκολη θέση μπροστά στον πατέρα σου. Πάτα πόδι κι αν τους αρέσει. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ . ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΧΑΣΕΙΣ. Μπορεί να τσακωθείτε για κάποιο διάστημα αλλα θα το συνηδητοποιήσει και μετά θα σταματήσει να σου μουτρώνει. Καλύτερα να γίνει ενα μεγάλο μπαμ παρά να καταπίνεις τόσα!

[joe]

Κοριτσια ευχαριστω πολυ για τη συμπαρασταση και τις συμβουλες σας.Τελικα η μονη λυση ειναι η ψυχρη και τυπικη σταση γιατι αλλιως ισχυει το "Δωσε θαρρος στο χωριατη" που λενε.Η μανα του πανω σε αντιπαραθεση μου εχει πεικαιτο αμιμητο "Αμα δε σε ηθελα θα σας ειχα χωρισει,τι νομιζεις δεν μπορουσα σα μανα να επηρεασω το γιο μου???"Στην ιδια "κουβεντα" μου ειχε πει και το αλλο,που δεν της συγχωρησα ΠΟΤΕ: "Να μην τσακωνεστε,δηλαδη τι θες,να χωρισετε και να μεγαλωσουν τα παιδια σου οπως μεγαλωσες εσυ?" Απιστευτη μπηχτη για την οικογενεια μου!!! Απορω πως δεν ειχα απαντησει με μπινελικια τοτε!!! Που θα πιασει τους γονεις μου στο στομα της,οι οποιοι ναι μεν χωρισανε αλλα μας εχουνε στηριξει απιστευτα εμενα και την αδελφη μου,και στην τελικη δεν εχει κανενας δικαιωμα να επικαλειται κατι τοσο οδυνηρο για καποιοιν αλλον.Αλλα φταιω εγω που εδωσα τα δικαιωματα,κοριτσια,το ξερω.Ας προσεχα.Με ειχαν μαθει 10 χρονια το καλοβολο κι αστειο κοριτσακι και τωρα πρεπει ναμε ξεμαθουνε και να δουνε το αλλο μου προσωπο.Φταιω κι εγω.Παντως ο αντρας μου σχετικα με εκεινο το "Αν ηθελα θα σας χωριζα" αναγνωριζει οτι ητανε μεγαλη χοντραδα.Παλι καλα δηλαδη που μου ριχνει και ΕΝΑ δικιο.

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

κοριτσακι διαβαζω το θεμα σου απο το πρωι αλλα ηθελα να ειμαι σπιτι για να μπορω νασου γραψω.

εγω ειμαι της αποψης:

''εχε το φιλο σου κοντα και τον εχθρο σου κοντυτερα...'';)

εγω εχω και κουνιαδα και πεθερα αλλα ευτυχως δεν εχω αντιπετωπισει προβλημα εως τωρα.

σε μια δεδομενη συζητηση ομως με την πεθερα μου πριν χρονια της ειχα πει μεταξυ σοβαρου και αστειου...αν θελει η καθε μανα ο γιος της να ειναι ευτυχισμενος θα πρεπει πρωτα απο ολα να φροντιζει τη νυφη της να ειναι ευχαριστημενη γιατι αλλιως ολη μερα θα τα ψελνει στον αντρα της και θα του κανει τη ζωη μαρτυριο...νομιζω το επιασε το νοημα κατευθειαν και φυσικα τοσα χρονια που την ξερω ειναι αψογη με μερικα αθωα παραστρατηματα.

βεβαια και με τον αντρα μου εχουμε πει οτι δεν θα καλυπτουμε τους γονεις μας ποτε για να μην τσακωνομαστε εμεις,ετσι οταν συμβαινει κατι το παιρνουμε στη πλακα.

[joe]

Κοριτσια καλησπερα,επαναφερω το topic μετα απο πολυκαιρο γιατι πραγματικα εχω θεμα και θα ηθελα τη γνωμη σας.Ακομη κι αν πιστευετε οτι ειμαι περα για περα εν αδικω θα ηθελα να μου το πειτε σας παρακαλω.Να λοιπον τι συμβαινει:οπως θα δειτε κι απο το tickerακι μου ειμαι λιγο πριν απο τη γεννα,με ολα οσα αυτο συνεπαγεται.Δηλαδη αγχος,αγωνια,νευρακια,δυσκινησια κι ολα τα σχετικα.Η αδελφη του αντρα μου για την οποια σας εχω ξαναγραψει και πιο πανω,μερα παρα μερα τηλεφωνει για να μαθει αν γενναω και να μας ενημερωσει οτι εχει τεραστια αγωνια να δει το καινουριο μωρο κλπ..Σημερα το πρωι ο αντρας μου ελειπε κι ηταν σπιτι η μανα μου.Εγω το τηλεφωνο δεν το σηκωνω σχεδον ποτε γιατι δε θελω να μιλαω ουτε σε εκεινη ουτε στην πεθερα μου,και παντα βρισκω μια προφαση για να το σηκωνουν ειτε ο αντρας μου ειτε η μανα μου ειτε η μεγαλη μου κορουλα που τωρα ειναι 2 χρονων και τρελλαινεται να μιλαει στο τηλεφωνο.Ετσι λοιπον και σημερα,χτυπαει τηλεφωνο το πρωι κι εγω στη σκεψη οτι μπ[ορει να ειναι αυτη ή η πεθερα μου εστειλα τη μανα μου να το σηκωσει.Ηταν λοιπον η κουνιαδα (γκρρρ) η οποια τι νομιζετε οτι ειπε στη μανα μου?'Γιατι καλε το σηκωσες εσυ και οχι η εγγονη σου που ηθελα να της μιλησω?" Η μανα μου της εξηγησε πως εκεινη την ωρα εκανε μπανιο τη μικρη κι εκεινη απαντησε οτι θα ξαναεπαιρνε σε λιγο γιατι ηθελε να μιλησει στην ανηψια της.Εδω θα πρεπει να σας εξηγησω οτι η αδελφη του αντρα μου εχει καλη σχεση με τη μανα μου,η οποια μανα μου ναι μεν παραδεχεται οτι ειναι ανακατωστρα σε πολλα θεματα αλλα γενικα τη συμπαθει.Εγω φυσικα με το που εμαθα τι της ειπε εγινα εξαλλη,δεν καταλαβα,θα μας βαλει και ποστα για το ποιος θα απανταει στο τηλεφωνο?Τελος παντων,εκει που ετοιμαζομαστε με τη μανα μου και τη μικρη για βολτα τσουπ ξαναπαιρνει η κουνιαδα.Το σηκωσα εγω αυτη τη φορα και της ειπα κοφτα και πολυ ψυχρα οτι φευγαμε για βολτα ενω εκεινη ειπε οτι πηρε απλως για να δει τι κανουμε.Λιγο πριν ξαναπαρει,ειχα φροντισει να παρω τον αντρα μου που ηταν στη δουλεια και να του πω οτι τα εχω παρει με την αδελφη του γιατι τηλεφωναει και ρωταει αν γεννησα ανα 2 μερες (και καθε μερα μη σας πω) και γιατι εβαλε χερι στη μανα μου που σγκωσε το τηλεφωνο.Ο αντρας μου λοιπον γυρισε σπιτι με μια μουρη μεχρι εκει κατω,γιατι λεει τον πηρα στη δουλέια και του χαλασα τη διαθεση,και τι ηθελα δηλαδη να την κανει ντα-ντα επειδη παιρνει τηλεφωνο?Τελος παντων απο εκεινη την ωρα ειμαστε μουτρωμενοι κι εμενα με τρωει τωρα η εννοια οτι οσο θα βρισκομαι στο μαιευτηριο θα ερθουν πεθερα και κουνιαδα και θα θελουν να ανακατευτουνε στο σπιτι και στο νοικοκυριο μου,οσες ωρες θα λειπει η μανα μου.Με εχει διαλυσει αυτη η σκεψη αλλα δε θελω να πω τιποτα στον αντρα μου και να τον φορτωσω χειροτερα.Σλεφτομαι παντως οτι στο μαιευτηριο θα γινει μεγαλο σοου,στη γωνια θα τις περιμενω κι ο,τι ατακα πουνε θα ειμαι ετοιμη για μεγαλη εκρηξη,το λεω.Ρε κοριτσια,ειμαι πολυ τρελλη ή εχω εστω ενα κομματακι δικιου?