ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ...

[draculina]

Εδώ και αρκετό καιρό είμαστε σε απόσταση και μάλιστα αρκετά μεγάλη......!!!!!Εγώ είμαι με το παιδί στους γονείς μου στο χωριό και αυτός δουλεύει στην Αθήνα όπου μένουμε.....

Να σημειώσω ότι είμαστε από το ίδιο χωριό.......!!!!!!!Είχαμε έρθει τον Ιούλιο για να βαφτίσουμε τον μπέμπη και αποφάσισε να μας αφήσει λίγο περισσότερο για να ξεκουραστώ εγώ και να χαρούν οι δικοί μας το μωρό....!

Αρχικά το πλάνο έλεγε για δύο εβδομάδες που κατέληξαν να γίνουν δύο μήνες!(για διάφορους λόγους)

Εμένα μου βγήκε σε καλό από πολλές απόψεις....:ξεκουράστηκα αφού εδώ η μανούλα τα φροντίζει όλα, ο μικρούλης ξεπετάχτηκε αφού κλείσαμε ήδη τον 5ο και είναι πιο ήρεμος, αλλά κυρίως σκέφτηκα και μάλιστα πολύ...Άρχισα να συζητάω το πρόβλημά μου με εσάς αλλά και με φίλους μου παλιούς και καλούς που με νοιάζονται και κυρίως με την μητέρα μου που κατανοεί απόλυτα και είναι πρόθυμη να βοηθήσει....!

Στο μεταξύ, επειδή ανάμεσα σε ολά τα άλλα με πρήζει συνέχεια για τους γονείς του και μου επιβάλει να κάνω πράγματα για αυτούς, λίγο και ρό μετά που έφυγε, κάθε φορά που μιλούσαμε στο τηλέφωνο η πρώτη του κουβέντα ήταν "τι κάνει το παιδί" και η δεύτερη "αν το πήγα στους δικούς του"...!

Ώσπου βαρέθηκα να με πρήζει κάθε φορά που για οποιονδήποτε λόγο δεν το πήγαινα και του τα 'χωσα από το τηλέφωνο...γίναμε μαλί κουβάρι και από τότε οι συνομιλίες μας είναι άκρως τυπικές....

Τις τελευταίες μέρες πάνω στις συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων προσπάθησε να με αναγκάσει να του πω τι έχω αποφασίσει να κάνω γιατί "του ακούγομαι κάπως". Επίσης, θέλησε να του πω αν μου λείπει κτλ και επειδή δεν άλλαξα στάση τα πήρε και άρχισε να με κατηγορεί ότι του χαλάω τη διάθεση και να λέει ότι λαχταρούσε να έρθει αλλά με τόσο κρύα αντιμετώπιση από την πλευρά μου δεν έχει όρεξη πια αν και του λείπει αφάνταστα το μωρό...

Εγώ κορίτσια έχω ηρεμήσει και έχω αποφασίσει να μην ξαναασχοληθώ με κάθε τι μικρό....Βέβαια αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο όταν ζεις μς ΄ςναν άνθρωπο που βλέπει μόνο προβλήματα γύρω του και συμπεριφέρεται στη γυναίκα του σαν να είναι το μεγαλύτερο κακό που του έχει συμβεί.....

Για την ώρα απολαμβάνω το μωράκι μου που είναι μια τρέλα και αντλώ δύναμη για τα δύσκολα που έρχονται σε λίγο καιρό...

Ευχαριστώ πολύ πολύ για το ενδιαφέρον σας!!!

[Skybeam]

Τις τελευταίες μέρες πάνω στις συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων προσπάθησε να με αναγκάσει να του πω τι έχω αποφασίσει να κάνω γιατί "του ακούγομαι κάπως". Επίσης, θέλησε να του πω αν μου λείπει κτλ και επειδή δεν άλλαξα στάση τα πήρε και άρχισε να με κατηγορεί ότι του χαλάω τη διάθεση και να λέει ότι λαχταρούσε να έρθει αλλά με τόσο κρύα αντιμετώπιση από την πλευρά μου δεν έχει όρεξη πια αν και του λείπει αφάνταστα το μωρό...

 

Kάαααααααααααατσε, περίμενε, τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα! Που αν συνεχίσεις με αυτή τη στάση θα έρθει να σε παρακαλάει γονατιστός! Οπότε κι εσύ θα έχεις την ευκαιρία να συζητήσεις εφ'όλης της ύλης και να θέσεις καινούργιες βάσεις στη σχέση σας... Καλή επιτυχία

[artesio]

Καλησπέρα,με αγγιξε πολύ το θέμα γιατι διανυω μια αντιστοιχη φάση στη ζωή μου... Τελικά ποια ήταν η έκβαση των πραγματων;

[irias]

Καλησπέρα,με αγγιξε πολύ το θέμα γιατι διανυω μια αντιστοιχη φάση στη ζωή μου... Τελικά ποια ήταν η έκβαση των πραγματων;

το ιδιο περνω κ εγω... κ διαβαζοντας τα λογια σας προσπαθω να αντλω δύναμη... αξιζει ομως η προσπαθεια αλήθεια?

[clueless]

Η άποψη μου είναι ότι πρέπει να καταλάβει τι πάει να κάνει με αυτή του τη συμπεριφορά. Έχω φίλο που φέρεται "περίπου" έτσι. Δηλαδή προσπάθεί να δείξει τον αντρισμό του στην γυναίκα του, και γενικά προσπαθεί να δείχνει και σε εμάς τους έξω ότι είναι ο "αντρας" του σπιτιού. Η άποψη μου, σαν άντρας, είναι... ΜΗ ΧΕΣΩ!!!

 

Μαζί επιλέξατε να ζήσετε μαζί, να κάνετε ενα παιδί και να κάνετε οικογένεια. Αν αυτός δεν καταλαβαίνει ότι με τη συμπεριφορά του φθείρει αυτο που ξεκινήσατε να χτίζετε, τότε δυστυχώς πρέπει να του δώσεις να το καταλάβει. Αν δεν καταλαβαίνει απο λόγια, τότε δυστυχώς θα πρέπει να του το δείξουνε οι πράξεις σου. Αν όπως λές ήδη καταλαβαίνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, αυτό είναι καλό σημάδι, γιατί το σημαντικό είναι να το καταλαβαίνετε και οι δύο για να μπορέσετε να το παλέψετε. Αρκεί να το θέλετε και οι δύο.

 

Επειδή δυστυχώς είναι ενα πολύ δύσκολο κομμάτι αυτό που θα περάσετε στο επόμενο διάστημα, θέλω να σου δώσω την εξής συμβουλή. Πρώτα πρέπει να ξέρετε και οι δύο τι άκριβως θέλετε. Ειδικά εσύ που έχεις διαγνωσει το πρόβλημα. Αποφασιστε πως θέλετε να προχωρήσετε και δουλέψτε το μαζί. Μην αφήσετε ΚΑΝΕΝΑΝ εξωτερικό, μα ΚΑΝΕΝΑΝ είτε αυτός είναι μάνα είτε αδερφός είτε πατέρας να ανακατευτεί. Μιλάτε τους, αλλα μην τολμήσει κανένας τους να ανακατευτεί. Μην αφήσετε τους εγωισμούς σας να σας παρασύρουν. Βάζετε πάντα τη λογική πριν το συναίσθημα. Θα σας χρειαστεί. Καλό κουράγιο, και καλή δύναμη. Πανω απ'όλα όμως ψυχραιμία.

[Victoria μπεμπακος]

ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΟΣΟ ΣΑΣ ΝΙΩΘΩ. ΒΕΒΑΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ , ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ, ΓΥΡΩ ΣΤΟΝ 6ο ΜΗΝΑ, ΜΕ ΣΑΒΟΥΡΝΤΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΟΤΑΝ ΠΑΛΙ ΓΕΝΝΗΣΑ ΜΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ, ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ , Η ΟΠΟΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΕΞΩΘΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΕΒΡΙΖΕ ΚΑΙ ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΣΕ. ΩΣΠΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΙΠΕ ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΠΙΑ "ΡΕΜΑΛΙ, ΜΠΑΖΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ(ΤΟ ΛΕΩ ΚΟΜΨΑ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ" ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΦΑΓΑ ΚΑΙ 2 ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΠΕΙΣΤΗΚΕ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ!!!ΑΜΟΡΦΩΤΗ ΜΕ ΑΝΕΒΑΖΕΙ, ΑΧΡΗΣΤΗ ΜΕ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ. ΕΔΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΑΡΣΕΝΙΚΕ, ΛΕΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ??

ΕΧΩ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΟ ΠΑΩ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΜΙΛΑΩ ΟΥΤΕ ΑΝΤΙΔΡΩ. ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΣΑΣ ΛΕΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΩ ΓΙΑΤΙ ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ- ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ-ΚΑΙ ΟΣΟ ΝΑ ΝΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. ΟΥΦ, ΤΑ ΠΑ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΗΣΥΧΑΣΑ.

Α!!!ΧΘΕΣ ΕΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΠΟΥ ΑΣΚΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΠΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ. ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΦΥΓΕΙ . ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ .

[tzitzikaki123]

ζητα βοηθεια απο το συλλογο κακοποιημενων γυναικων και μην το βαζεις κατω. εγω αντιμετωπιζα κυριως ψυχολογικη και οικονομικη βια. οσο ημασταν ακομα παντρεμενοι 2 φορες ειχε χαστουκισει, κυριως με εφτυνε(κυριολεκτικα), για να μην αφηνει και σημαδια. ευτυχως με στηριξε η οικογενεια μου και καταφερα να σταθω στα ποδια μου.

[κατερινα_κι]

ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΟΣΟ ΣΑΣ ΝΙΩΘΩ. ΒΕΒΑΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ , ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ, ΓΥΡΩ ΣΤΟΝ 6ο ΜΗΝΑ, ΜΕ ΣΑΒΟΥΡΝΤΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΟΤΑΝ ΠΑΛΙ ΓΕΝΝΗΣΑ ΜΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ, ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ , Η ΟΠΟΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΕΞΩΘΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΕΒΡΙΖΕ ΚΑΙ ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΣΕ. ΩΣΠΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΙΠΕ ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΠΙΑ "ΡΕΜΑΛΙ, ΜΠΑΖΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ(ΤΟ ΛΕΩ ΚΟΜΨΑ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ" ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΦΑΓΑ ΚΑΙ 2 ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΠΕΙΣΤΗΚΕ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ!!!ΑΜΟΡΦΩΤΗ ΜΕ ΑΝΕΒΑΖΕΙ, ΑΧΡΗΣΤΗ ΜΕ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ. ΕΔΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΑΡΣΕΝΙΚΕ, ΛΕΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ??

ΕΧΩ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΟ ΠΑΩ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΜΙΛΑΩ ΟΥΤΕ ΑΝΤΙΔΡΩ. ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΣΑΣ ΛΕΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΩ ΓΙΑΤΙ ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ- ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ-ΚΑΙ ΟΣΟ ΝΑ ΝΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. ΟΥΦ, ΤΑ ΠΑ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΗΣΥΧΑΣΑ.

Α!!!ΧΘΕΣ ΕΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΠΟΥ ΑΣΚΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΠΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ. ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΦΥΓΕΙ . ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ .

 

 

γλυκια μου,πρεπει να φυλαχτεις κ πρεπει να φυγεις απο εναν τετοιο γαμο,σε καμια γυναικα δεν αξιζει αυτο. εδωσε τις εξετασεις του κ κοπηκε παταγωδως ο "κυριος" .

κακως οι γονεις που δε στηριζουν τα παιδια τους οταν τους συμβαινει κατι τετοιο,αλλα κ αυτοι που του κανουν ειναι τοσο μα τοσο λιγοι .... ωστοσο εσυ πρεπει να βοηθησεις τον εαυτο σου κ το αγγελουδι σου .

 

ο γαμος ειναι ενα λαχειο .

δε φταις εσυ σε τιποτα ...

μη δωσεις αλλη ευκαιρια ,τετοιοι τυποι δεν την αξιζουν ...

να σε χτυπαει ...??? κ μαλιστα οντας εγκυος ???? ΔΙΣ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟ .*

 

 

καλη σου τυχη .

[maria-christina]

Και εγω πιστευω πως πρεπει κατι να κανεις για αυτη την συμπεριφορα. Η ενδοοικογενειακη βια ειναι πλεον αυτεπαγγελτο αδικημα και αν πας στην αστυνομια ειτε θελεις εσυ να τιμωρηθει, ειτε οχι θα κινηθει απο μονη της η διαδικασια. Φυσικα μπορεις να του κανεις και αναφορα στην υπηρεσια του και να του αφαιρεσουν το οπλο. Ανθρωποι που εκδηλωνουν τετοιες συμπεριφορες δεν προκειται να αλλαξουν στο μελλον.

[sabrina]

ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΟΣΟ ΣΑΣ ΝΙΩΘΩ. ΒΕΒΑΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ , ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ, ΓΥΡΩ ΣΤΟΝ 6ο ΜΗΝΑ, ΜΕ ΣΑΒΟΥΡΝΤΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΟΤΑΝ ΠΑΛΙ ΓΕΝΝΗΣΑ ΜΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ, ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ , Η ΟΠΟΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΕΞΩΘΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΕΒΡΙΖΕ ΚΑΙ ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΣΕ. ΩΣΠΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΙΠΕ ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΠΙΑ "ΡΕΜΑΛΙ, ΜΠΑΖΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ(ΤΟ ΛΕΩ ΚΟΜΨΑ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ" ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΦΑΓΑ ΚΑΙ 2 ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΠΕΙΣΤΗΚΕ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ!!!ΑΜΟΡΦΩΤΗ ΜΕ ΑΝΕΒΑΖΕΙ, ΑΧΡΗΣΤΗ ΜΕ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ. ΕΔΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΑΡΣΕΝΙΚΕ, ΛΕΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ??

ΕΧΩ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΟ ΠΑΩ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΜΙΛΑΩ ΟΥΤΕ ΑΝΤΙΔΡΩ. ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΣΑΣ ΛΕΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΩ ΓΙΑΤΙ ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ- ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ-ΚΑΙ ΟΣΟ ΝΑ ΝΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. ΟΥΦ, ΤΑ ΠΑ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΗΣΥΧΑΣΑ.

Α!!!ΧΘΕΣ ΕΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΠΟΥ ΑΣΚΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΠΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ. ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΦΥΓΕΙ . ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ .

 

το χω ξαναδεί το εργο φυικά με ψυχολογικη κ σωματική βία

με αστυνομικο εννοω, κ στο θεμα οπλοφοριας επίσης,

ετσι δεν αντιδρουσε καθολου κ η συγγενης μου , φοβοταν φυσικοτατα να παει αστυνομια γιατι θα τον καλυπταν, κ τον φοβοταν επισης για το όπλο , δε το χε κ σε πολυ να μπει στη φυλακη για φονο, δεν ηταν κ πολυ στα καλα του!!!!!

δεν αφηνε ουτε τα τρια αδεφρια της (αντρες ) να ανακατευούν(ειχαν κ ολοι οικογενειες κ μικρα παιδια) κ γενικως κανεναν μας δεν ηθελε να ανακατεψει,

ευτυχως τελικά το χειριστηκε εξυπνα(ειναι από τους πιο δυνατους ανθρωπους που εχω γνωρισει κ της χρωσταω πολλά σαν τη καλη μου νεραίδα ενα πραγμα γιαυτο μου ειχε στοιχησει τοσο πολυ αυτη η ιστορια), καταπιε καποια πράγματα αλλα αργότερα ολη η υπομονη που εκανε της βγηκε σε καλο!!!

φυσικά εχει χωρισει εδώ κ 5 χρόνια, δε παιρνει φράγκο από αυτόν(τόλμησε να ζητησει εστω για το ενα παιδακι που εχουν διατροφη κ γιναν χειρότερα τα πράγματα), οποτε δεν υπάρχει λόγος να εχουν καμια επαφη!!!

εχει μαζεψει τα κομμάτια της , κ βρεθηκε κ στο δρόμο της ενας υπέροχος ανθρωπος κ ειναι πιο ευτυχισμενη από ποτε!!!

ΤΗΣ ΑΞΙΖΕ!!!!

έτσι ευχομαι να σου έρθουν κ σενα τα πράγματα,δε σου αξιζει τιποτα από όλα αυτα!!!

ελπίζω το μυν μου να σου φέρει αισιοδοξία, καλη τυχη κ από μενα!!!!!!!!

 

υ.γ. καλα, η συμπεριφορά της μητέρας σου........ασχολίαστο!!!!!!

[sevoula]

το πιο δύσκολο σε ό,τι περνάτε είναι να παραδεχείτε ότι υπάρχει βία στο σπίτι σας.

 

το δεύτερο βήμα είναι να βρείτε ανθρώπους να σας στηρίξουν ηθικά, ώστε να το καταγγείλετε. χρειάζεστε δύναμη. μπορείτε και μόνες σας, αλλά αν βρεθεί στο δρόμο σας έστω κι ένας σύμμαχος είναι μεγάλη υπόθεση.

 

μη νιώθετε ενοχές-ντροπή για ό,τι σας συνέβη-συμβαίνει. δεν φταίτε εσείς.

σας εύχομαι τα καλύτερα!

[zefiros]

Δυστυχώς η ψυχολογική βία είναι οτι χειρότερο!!

Πέρασα μεχρι και πρόσφατα τέτοιου είδους βια.

Συνήθως φίλη Δρακουλίνα αυτοί οι άνθρωποι δεν βελτιώνονται ποτέ!!!!!! Ευτυχώς είχα τη τύχη να μην είμαι σε γάμο με αυτό τον άνθρωπο,αλλά σε σχέση.

Προσωπική συμβουλή φύγε όσο πιο μακρυά μπορείς!!!! Ο άντρας σου μου θυμίζει πολύ τη σχέση μου.ακριβώς τα ίδια.

Αυτοί οι άνθρωποι πάσχουν απο βαθιά συμπλέγματα απαξίωσης κατά τη παιδική τους ηλικία.Με τα χρόνια θα γίνει χειρότερος και το επόμενο στάδιο θα είναι η σωματική βία. Πάρε το μωρό και φύγε τώρα που είναι νωρίς.

Το να σε υποτιμάνε σα γυναίκα και προσωπικότητα αφίνει πολλές πληγές.

Η σχέση μου αυτό έκανε συνέχεια,και τελικά αντιλαμβάνομαι ότι ο λόγος ήταν καθαρά επειδή μορφωτικά ήμουν σε ανώτερο επίπεδο απο εκείνον, και γενικά είμαι άνθρωπος που εκφράζει αυτό που πιστεύει.Σε εκείνον δεν άρεσε αυτό λέγοντας ότι τον μειώνω σαν άντρα κτλλλλ.....Αυτή η αντρίλλα είναι το κάτι άλλο σε πολλούς άντρες.....έλεος

[RANIA]

Δυστυχώς η ψυχολογική βία είναι οτι χειρότερο!!

Πέρασα μεχρι και πρόσφατα τέτοιου είδους βια.

Συνήθως φίλη Δρακουλίνα αυτοί οι άνθρωποι δεν βελτιώνονται ποτέ!!!!!! Ευτυχώς είχα τη τύχη να μην είμαι σε γάμο με αυτό τον άνθρωπο,αλλά σε σχέση.

Προσωπική συμβουλή φύγε όσο πιο μακρυά μπορείς!!!! Ο άντρας σου μου θυμίζει πολύ τη σχέση μου.ακριβώς τα ίδια.

Αυτοί οι άνθρωποι πάσχουν απο βαθιά συμπλέγματα απαξίωσης κατά τη παιδική τους ηλικία.Με τα χρόνια θα γίνει χειρότερος και το επόμενο στάδιο θα είναι η σωματική βία. Πάρε το μωρό και φύγε τώρα που είναι νωρίς.

Το να σε υποτιμάνε σα γυναίκα και προσωπικότητα αφίνει πολλές πληγές.

Η σχέση μου αυτό έκανε συνέχεια,και τελικά αντιλαμβάνομαι ότι ο λόγος ήταν καθαρά επειδή μορφωτικά ήμουν σε ανώτερο επίπεδο απο εκείνον, και γενικά είμαι άνθρωπος που εκφράζει αυτό που πιστεύει.Σε εκείνον δεν άρεσε αυτό λέγοντας ότι τον μειώνω σαν άντρα κτλλλλ.....Αυτή η αντρίλλα είναι το κάτι άλλο σε πολλούς άντρες.....έλεος

 

καλα τα λες αλλα οταν εισαι παντρεμενη και υπαρχει κι ενα παιδι δεν ειναι τοσο ευκολα τα πραγματα ...θα μου πεις για το καλο του παιδιου ετσι?δεν ξερεις ποσο το σκεφτομαι γιατι ζω το ιδιο πραγμα ακριβως και εχει φτασει και στο επομενο σταδιο ,εννοω αυτο της σωματικης βιας ...ευτυχως οχι μπροστα στο παιδι αλλα αυτο που ζω ειναι μαρτυριο για εμενα .....θελει να εχει αποψη για τα παντα ,λεει συνεχεια να κανουμε εκεινο ή να καθαρισουμε το αλλο κι αν το κανω παντα θα βρει οτι κατι δεν εγινε καλα....πνιγομαι και δεν ξερω τι να κανω τωρα τελευταια φωναζει στο παιδι το οποιο ειναι 4 χρονων λες και ειναι στην ηλικια του και καταλαβαινει οτι δεν ειναι σωστο να γκρινιαζει για να ζητησει κατι κλπ ...εχω φτασει στα ορια μου και νιωθω οτι το διαζυγιο πλησιαζει για το καλο του παιδιου μου αλλα εχω παντα μια ελπιδα μηπως αλλαξει κατι ,αλλα δεν αλλαζει και πανε 10 χρονια πια .....θελω να φυγει απο κοντα μας κι απο την αλλη φοβαμαι μηπως στιγματισω το παιδι ετσι μηπως του κανω χειροτερο κακο!!!νιωθω τοσο ασχημα γιατι προερχομαι απο μια οικογενεια τοσο αγαπημενη που δεν φανταζομουν ποτε να κανω ενα γαμο για να χωρισω ηθελα να ειμαι σαν τους γονεις μου ....συγγνωμη αν σας ζαλισα απλα ηθελα να τα βγαλω απο μεσα μου

[Ευάκι]

Βρε κορίτσια, ακούω τις ιστορίες σας και πολύ στενοχωριέμαι. Η ζωή είναι τόσο μικρή και κάθε στιγμή που περνάει δεν γυρίζει πίσω. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι πολύ εύκολο να χωρίσεις, αλλά πρέπει να κάνετε ότι μπορείτε να ξεφύγετε από τέτοιες καταστάσεις.

[ODYSSEAS34]

Πραγματικα απορω που υπαρχουν ακομα τετοια υποκειμενα με λογικες μεσαιωνα..Το να χτυπησεις τον ανθρωπο σου ειναι οτι χειροτερο θα μπορουσε να συμβει.Αλλα δε μπορω να ακουω οτιι θα καθησει καποια κοπελα να τα υπομενει ολα αυτα για χαρη του παιδιου.Ισα ισα που επλεον θα ειναι επιτακτικη η αναγκη να παρει το παιδι και να φυγει,να μη ζει καθε μερα και εκεινη και αυτο την ιδια τραγωδια.Ελεος με τα τομαρια που κυκλοφορουν.Δε θα τυχει ποτε να πιασω εναν στα χερια μου?

[Victoria μπεμπακος]

αν θελεισ να πιασεισ εναν στα χερια σου, να σου δωσω τα στοιχεια του πρωην αντραμου.:mrgreen:

[sandy24]

Και εγω του δικου μου...πολυ ευχαριστως!!!!!

 

Παντως και εγω συμφωνω οτι οταν ζεις τετοιες καταστασεις το καλυτερο ειναι να φευγεις,κουραγιο και ολα θα πανε καλα...Να εισαι δυνατη για το παιδι σου και θα τα καταφερεις..Να σκεφτεσαι οτι κανεις οτι καλυτερο για το παιδι σου και θα βρεις τη δυναμη να τα αντιμετωπισεις ολα..Ετσι ελεγα και εγω και τελικα καταλαβα οτι ειμαι πολυ πιο δυνατη απο οτι νομιζα..

[elenik]

αν θελεισ να πιασεισ εναν στα χερια σου, να σου δωσω τα στοιχεια του πρωην αντραμου.:mrgreen:

Με οσα διαβασα οτι βιωσες , χαιρομαι πολυ που διαβαζω οτι ειναι πια πρωην.

[magionezaki]

draculina δεν ξέρω πως το αντιμετώπισες αλλα διαβάζοντας το πρόβλημα σου ήταν σαν να διαβάζω το δικό μου που είχα με το πρώιν σύζυγο .φύγεεεεεε όσο το παιδακι σου είναι μικρό και δεν εχει προλάβει να σας ζήσει μαζί ώστε να αποτυπωθού εικόνες στο κεφαλάκι του . Θα βρείς την ψυχική σου υγεία και ηρεμία και εγώ αυτό εκανα οταν έγινε ο δικός μου 10 μηνών μόνο και μόνο γιατι δεν ήθελα το παιδακι μου να μεγαλώσει σε ενα σπίτι με καυγάδες και μια μαμά που θα κατέλειγε με ηρεμιστικά καποια στιγμή από το ψυχολογικό πόλεμο του συζυγου, οπως επίσης γλύτωσα τον εαυτό του και απο σωματική βία που έβλεπα κάποια σημάδια οτι υπήρχε πιθανότητα να μου συμβεί στο μελλον αν καθόμουν και αλλο μαζί του , αλλα δεν περιμενα να φτάσουν τα πράγματα ώστε να βρεθώ σε κάποιο νοσοκομείο για να πάρω την απόφαση. ΕΦΥΓΑ!! και βρήκα την υγειά μου και σε πληροφορώ μετα από 10 χρόνια που έχουν περάσει ευγνωμονώ το θεό που μου έκοψε τότε και το έκανα και είμαι πολυ καλά τώρα και ξανά ευτυχησμένη και χαρούμενη με νέα οικογένεια. Η ζωή θέλει θάρρος και τόλμη για τα θέλω μας!!!Καμία φορά χρειάζετε να πηγαίνεις οχι μόνο εκεί που κοιτάς αλλα εκει που θέλεις

[μεμη 2]

UOTE=magionezaki;1839402]draculina δεν ξέρω πως το αντιμετώπισες αλλα διαβάζοντας το πρόβλημα σου ήταν σαν να διαβάζω το δικό μου που είχα με το πρώιν σύζυγο .φύγεεεεεε όσο το παιδακι σου είναι μικρό και δεν εχει προλάβει να σας ζήσει μαζί ώστε να αποτυπωθού εικόνες στο κεφαλάκι του . Θα βρείς την ψυχική σου υγεία και ηρεμία και εγώ αυτό εκανα οταν έγινε ο δικός μου 10 μηνών μόνο και μόνο γιατι δεν ήθελα το παιδακι μου να μεγαλώσει σε ενα σπίτι με καυγάδες και μια μαμά που θα κατέλειγε με ηρεμιστικά καποια στιγμή από το ψυχολογικό πόλεμο του συζυγου, οπως επίσης γλύτωσα τον εαυτό του και απο σωματική βία που έβλεπα κάποια σημάδια οτι υπήρχε πιθανότητα να μου συμβεί στο μελλον αν καθόμουν και αλλο μαζί του , αλλα δεν περιμενα να φτάσουν τα πράγματα ώστε να βρεθώ σε κάποιο νοσοκομείο για να πάρω την απόφαση. ΕΦΥΓΑ!! και βρήκα την υγειά μου και σε πληροφορώ μετα από 10 χρόνια που έχουν περάσει ευγνωμονώ το θεό που μου έκοψε τότε και το έκανα και είμαι πολυ καλά τώρα και ξανά ευτυχησμένη και χαρούμενη με νέα οικογένεια. Η ζωή θέλει θάρρος και τόλμη για τα θέλω μας!!!Καμία φορά χρειάζετε να πηγαίνεις οχι μόνο εκεί που κοιτάς αλλα εκει που θέλεις

 

:wink:και εγω τα ιδια ειχα ακριβωσ !!!!!!!!εσυ τουλαχιστον εφτιαξεσ την ζωη σου και χαρηκα πολυ για αυτο.χαρηκα για σενα.!!!!!!!!!!

[mileninha]

Δυστυχώς η ψυχολογική βία είναι οτι χειρότερο!!

Πέρασα μεχρι και πρόσφατα τέτοιου είδους βια.

Συνήθως φίλη Δρακουλίνα αυτοί οι άνθρωποι δεν βελτιώνονται ποτέ!!!!!! Ευτυχώς είχα τη τύχη να μην είμαι σε γάμο με αυτό τον άνθρωπο,αλλά σε σχέση.

Προσωπική συμβουλή φύγε όσο πιο μακρυά μπορείς!!!! Ο άντρας σου μου θυμίζει πολύ τη σχέση μου.ακριβώς τα ίδια.

Αυτοί οι άνθρωποι πάσχουν απο βαθιά συμπλέγματα απαξίωσης κατά τη παιδική τους ηλικία.Με τα χρόνια θα γίνει χειρότερος και το επόμενο στάδιο θα είναι η σωματική βία. Πάρε το μωρό και φύγε τώρα που είναι νωρίς.

Το να σε υποτιμάνε σα γυναίκα και προσωπικότητα αφίνει πολλές πληγές.

Η σχέση μου αυτό έκανε συνέχεια,και τελικά αντιλαμβάνομαι ότι ο λόγος ήταν καθαρά επειδή μορφωτικά ήμουν σε ανώτερο επίπεδο απο εκείνον, και γενικά είμαι άνθρωπος που εκφράζει αυτό που πιστεύει.Σε εκείνον δεν άρεσε αυτό λέγοντας ότι τον μειώνω σαν άντρα κτλλλλ.....Αυτή η αντρίλλα είναι το κάτι άλλο σε πολλούς άντρες.....έλεος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κορίτσια σας καταλαβαίνω απόλυτα!

Εγώ την "έκανα" πριν μισό χρόνο, αλλά δυστυχώς ο γιός μου (σχεδόν 5 χρονών τώρα) έχει δει κι έχει καταλάβει πολλά...

Ο τύπος (βαθιά συμπλεγματικό άτομο, με βαρύ ψυχιατρικό ιστορικό στην οικογένειά του, το'χω ψάξει σε ψυχολόγο) δεν έχει δεχτεί ΑΚΟΜΗ ότι γλύτωσα από τα χέρια και τη γλώσσα του, και προσπαθεί να κάνει ο,τι πιο προκλητικό και ...παιδιάστικο, στην τελική, να με προκαλέσει....

Προσπαθώ να προστατεύσω το μικρό, όσο μπορώ, μη δίνοντας συνέχεια στο οτιδήποτε...

Μέχρι και ο δικαστής που μου έδωσε την προσωρινή διαταγή επιμέλειας, αν και άντρας, είδε τι ρεμάλι είναι και του όρισε μόνο ένα 3ωρο για εποικοινωνία, το οποίο όμως δεν τηρεί (αργεί να έρθει να τον πάρει και τον "επιστρέφει" νωρίτερα..., ενίοτε μας "στήνει" βδομάδες συνεχόμενες και δεν εμφανίζεται καν στην "παραλαβή" του μικρού...

Δυστυχώς ο μικρός καταλαβαίνει και προσπαθώ να υποβιβάζω στα μάτια του την κακία του πατέρα του...

Αυτά!

Πάντως εγώ γλύτωσα και συστήνω σε οποιαδήποτε φίλη να την "κάνει" το γρηγορότερο...

Εμένα μου πήρε 5 χρόνια να παραδεχτώ το πρόβλημα και να δράσω...

Καλή δύναμη και να κοιτάτε πάντα μπροστά!

[skountri]

καλα τα λες αλλα οταν εισαι παντρεμενη και υπαρχει κι ενα παιδι δεν ειναι τοσο ευκολα τα πραγματα ...θα μου πεις για το καλο του παιδιου ετσι?δεν ξερεις ποσο το σκεφτομαι γιατι ζω το ιδιο πραγμα ακριβως και εχει φτασει και στο επομενο σταδιο ,εννοω αυτο της σωματικης βιας ...ευτυχως οχι μπροστα στο παιδι αλλα αυτο που ζω ειναι μαρτυριο για εμενα .....θελει να εχει αποψη για τα παντα ,λεει συνεχεια να κανουμε εκεινο ή να καθαρισουμε το αλλο κι αν το κανω παντα θα βρει οτι κατι δεν εγινε καλα....πνιγομαι και δεν ξερω τι να κανω τωρα τελευταια φωναζει στο παιδι το οποιο ειναι 4 χρονων λες και ειναι στην ηλικια του και καταλαβαινει οτι δεν ειναι σωστο να γκρινιαζει για να ζητησει κατι κλπ ...εχω φτασει στα ορια μου και νιωθω οτι το διαζυγιο πλησιαζει για το καλο του παιδιου μου αλλα εχω παντα μια ελπιδα μηπως αλλαξει κατι ,αλλα δεν αλλαζει και πανε 10 χρονια πια .....θελω να φυγει απο κοντα μας κι απο την αλλη φοβαμαι μηπως στιγματισω το παιδι ετσι μηπως του κανω χειροτερο κακο!!!νιωθω τοσο ασχημα γιατι προερχομαι απο μια οικογενεια τοσο αγαπημενη που δεν φανταζομουν ποτε να κανω ενα γαμο για να χωρισω ηθελα να ειμαι σαν τους γονεις μου ....συγγνωμη αν σας ζαλισα απλα ηθελα να τα βγαλω απο μεσα μου

 

 

 

Kαλησπέρα σε όλους..παρακολουθώ καιρό το forum αλλά δεν είχα πότε γράψει ή απαντήσει σε κάποιο μήνυμα..αλλά αυτό εδώ με άγγιξε πραγματικά και νιώθω ότι είναι υποχρέωσή μου να σας πω το πώς βλέπω το θέμα. Είμαι 27 χρονών, αλλά θα σας μιλήσω όχι ως γυναίκα αλλά ως παιδί. Ως παιδί που γεννηθήκε και μεγάλωσε σε μια οικογένεια με έναν πατέρα όπως αυτόν που περιγράφετε και μια μητέρα που θα μπορούσε κάλλιστα η ίδια να έχει γράψει αυτό το μήνυμα. Κι αυτό το παιδάκι σου, αγαπητή φίλη, κατά πάσα πιθανότητα να νιώθει όπως εγώ όταν φτάσει στην ηλικία μου.

 

Στους τρίτους ο πατέρας μου δείχνει άγιος άνθρωπος.Φροντίζει την οικογένειά του, δεν πίνει, δεν καπνίζει , δεν ξενογυρνάει μπλα μπλα μπλα..Στα παιδιά του είναι χαλί να τον πατήσεις..μην μας περάσει από το μυαλό μια επιθυμία, την έχει υλοποιήσει. Στη μητέρα μου οταν ειναι στις καλές του είναι ένας φυσιολογικός σύζυγος. Όταν όμως τον πιάσει η τρελλα του γίνεται άλλος άνθρωπος..Φωνάζει, απειλεί, την υποτιμάει συνεχώς, λέει φοβερά ψέματα,πετάει αντικείμενα, χτυπάει, παραλίγο να την ρίξει από το μπαλκόνι 5ου ορόφου μια φορά και άλλα τέτοια ωραία και καθημερινά.Δεν έχει ΠΟΤΕ ζητήσει μια συγγνώμη για τη συμπεριφορά του,αντιθέτως κρατάει και μούτρα τις επόμενες μέρες!!Και φυσικά οι αφορμές για αυτή τη συμπεριφορά είναι πάντα ανύπαρκτες και άσχετες με τη μητέρα μου. Μια φορά ήταν ο καιρός που είχε χαλάσει και δεν μπορούσαμε να πάμε στην θεία που μας είχε καλέσει!!Παλιότερα αυτή η τρέλλα τον έπιανε μια-δυο φορές το μήνα..στη συνέχεια 3-4 και πάει λέγοντας.Πλέον ήρεμη μέρα σπάνια περνάμε..ή για να είμαι σωστή, πλέον περνάμε πιο ήρεμες μέρες γιατί η μαμά πλεον δεν αντιδράει..φωνάζει βέβαια κι αυτή αλλά στην ουσία δεν αντιδράει..δεν τον διώχνει από το σπίτι (έστω και προσωρινά), όπως παλιότερα, δεν τον απειλεί ότι θα χωρίσει ή θα τα πει στο σόι του., δεν μπαίνει καν στον κόπο να προσπαθήσει όπως παλιά να του ζητήσει το λόγο..Μια γυναίκα, μια προσωπικότητα διαλυμένη που ζει με αντικαταθλιπτικά πλέον..

 

Αυτά για τη μαμά και πάμε στα παιδιά..εγώ είμαι πιο διαλυμένη από τη μητέρα μου..γιατί η μητέρα μου έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης που δεν τον χώρισε αυτό τον άνθρωπο. Οι μόνες εικόνες και μνήμες που έχω από παιδί είναι ανατριχιαστικές και περιλαμβάνουν τον μπαμπά να στέλνει τη μαμά στο νοσοκομείο για ράμματα..τίποτα άλλο δεν θυμάμαι από τη ζωή μου μέχρι τα 12.Μετά θυμάμαι ότι ως έφηβη πέρναγα τον περισσότερο χρόνο στη φίλη μου για να μην είμαι στο σπίτι και στα16 έκανα απόπειρα αυτοκτονίας για να μην τους βλέπω άλλο..φυσικά και έιχα φύγει από το σπίτι πριν από αυτό (το είχα θεωρήσει καλύτερη λύση)αλλά γύρισα γιατί τότε είναι που παραλίγο να την ρίξει από το μπαλκόνι τη μαμά (γιατί φυσικά αυτή έφταιγε στα μάτια του που εγώ την είχα κοπανήσει). Επαναλαμβάνω ότι η σωματική βία δεν είναι καθημερινή, η ψυχολογική όμως???

Μετά αφού κατάφερα και την έβγαλα καθαρή, άρχισα να ψιλοαπομακρύνομαι από το σπίτι όσο μπορούσα και τα τελευταία 6 χρόνια μένω με τον φίλο μου. Ωστόσο...μακάρι έστω και τώρα να μπορούσα να περάσω μια μόνο μέρα χωρίς να φοβάμαι ότι θα ξαναζήσω τον εφιάλτη.Κάθε φορά που η μαμά με παίρνει τηλέφωνο να δει αν είμαι καλά, σφίγγεται το στομάχι μου μην τυχον και καταλάβω από τη φωνή της ότι καυγαδίσανε. Κάθε φορά που βάζω το κλειδί στην πόρτα του σπιτιου για να μπω στο πατρικό μου..σφίγγεται το στομάχι μου μήπως η μαμά μου δεν ζει!!Μήπως την σκότωσε και δεν ήμουν εκεί να την προστατεύσω!! Γιατί βέβαια το επόμενο στάδιο από όλα αυτά είναι να γίνει ο ώριμος και ο προστάτης στην οικογένεια το ίδιο παιδί.Να αναλάβει ρόλους που δεν του αρμόζουν..και μια ζωή να ζει με ανασφάλειες, ενοχές και φοβίες. Εγώ καλούσα την αστυνομία ως έφηβη(οι οποίοι δεν κάνανε τίποτα γιατί μετά η μαμά τον κάλυπτε -διότι ΤΙ ΘΑ ΛΕΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ!!)εγώ του έβαλα μαχαίρι στο λαιμό για να τον αναγκάσω να φύγει από το σπίτι να ηρεμήσει γιατί αλλιώς θα τη σκότωνε, εγώ του έλεγα όσα αυτή δεν τολμούσε..εγώ θα του το έμπηγα το μαχαίρι στο λαιμό αν του έπαιρνε έστω κι ένα δευτερόλεπτο παραπάνω να σηκωθεί να φύγει.

Εγώ παρακαλούσα από 10 χρονών τη μαμά να χωρίσει, αλλά αυτή δεν τολμούσε (είχε και τις καλές του στιγμές και η μαμά προτιμούσε να εθελοτυφλεί)-περισσότερη ωριμότητα είχα..μεγαλώνοντας παρακαλούσα τον θεό να πεθάνουν(θεέ μου συγχώρα με, αλλά έτσι είναι) και θα αναλάμβανα εγώ την ευθύνη για τον αδερφό μου που είναι πιο μικρός..το προτιμούσα..τώρα πια..παρακαλάω να γίνει ένα θαύμα και να εξαφανιστούν από τη ζωή μου..όσο κι αν έχω μεγαλώσει και έχω τη δική μου ζωή, δεν μπορώ να αποτινάξω όσο ζουν το φόβο μην πάθει κάτι η μαμά μου και τις τύψεις μήπως δεν είμαι εκεί να την προστατεύσω. Και δεν περνάει μέρα που να μην σκέφτομαι πόσο ευτυχισμένη θα μπορούσε να ήταν η μαμά και πως έχει γίνει-την αγαπάω τόσο πολύ-αλλά την ίδια στιγμή σκέφτομαι ότι ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤ'ΕΠΕΚΤΑΣΙΝ ΟΥΤΕ ΕΜΑΣ-ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΙΣΟΥ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΜΑΣ.

 

Ζητώ συγγνώμη που μακρυγόρησα και σας μαύρισα τη μέρα αλλά αυτό θα πρέπει όλες να το έχετε συνέχεια στο μυαλό σας: Κανένα διαζύγιο δεν θα βλάψει τα παιδιά σας αν έχουν εσάς πλάι τους και εσείς είστε καλά.

Αν εσείς δεν είστε καλά δεν θα είναι ΠΟΤΕ κι αυτά.

Όσο μικρά κι αν είναι, δεν θα ξεχάσουν ποτέ τις καταστάσεις αυτές.Αν κάνατε λάθος επιλογή συντρόφου, αυτό είναι ανθρώπινο..Το να μην βρίσκετε τα κότσια να φύγετε είναι ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ και είστε συνένοχοι στην ψυχική φθορά του παιδιού σας.

Αυτές οι καταστάσεις δεν καλυτερεύουν ΠΟΤΕ, μόνο χρονίζουν.

Μια μέρα θα σας ευγνωμονούν τα παιδιά σας κι ας μην καταλαβαίνουν τώρα.

Και τέλος, όταν κάποια γυναικα δεν έχει παιδιά μπορεί να κάνει ότι θέλει και να ανέχεται και καταστάσεις. Όταν έχει παιδιά είναι η πρώτη υπόλογη για τη ζωή και την ψυχούλα τους και οφείλει να γίνει ύαινα για να τα προστατεύσει.

 

p.s.: και η δική μου μαμά από μια τρισευτυχισμένη και αγαπημένη οικογένεια προέρχεται..μάλλον σε αυτό οφείλεται η "αφέλειά" της και η ανασφάλεια της να χωρίσει.Ενώ αν έχεις μεγαλώσει όπως εγώ, δεν ανέχεσαι ούτε για χαβαλέ τέτοιες συμπεριφορές και τις υποψιάζεσαι από χιλιόμετρα..

[skountri]

Ουπσ!Το δημοσίευσα 2 φορές καταλάθος

[ζώπυρον]

φίλη skountri,

 

δεν έχω να προσθέσω κάτι... εξάλλου τα είπες όλα...!

 

απλά ήθελα... διαδυκτιακά... να σου σφίξω το χέρι...

 

και να σου ευχηθώ τα ομορφότερα για το παρόν και το μέλλον!

[goody]

Τι να σου πω κοπελα μου... σφιχτηκε η καρδια μου...

Σου ευχομαι τα καλυτερα και ελπιζω να γινει το θαυμα και να αλλαξουν τα πραγματα με τους γονεις σου.

Αν μπορουσε ο πατερας σου να διαβασει αυτα που μοιραστηκες μαζι μας και να καταλαβει ποσο σας εβλαψε... τι κριμα να κλεινουν τα ματια τους στα λαθη τους.

Σευχαριστουμε που τα μοιραστηκες μαζι μας,να εισαι παντα καλα!