Φιλία

[gavrias]

Το να έχει κάποιος αληθινούς φίλους, είναι μεγάλη υπόθεση.

Σε μια αληθινή φιλία, βρίσκομαι μαζί με τον άλλο άνθρωπο για να μοιραστούμε την ίδια τη ζωή, τις χαρές και τις λύπες της. Ο αληθινός φίλος είναι συνοδοιπόρος μου, όχι μόνο στις εύκολες και ευχάριστες στιγμές, αλλά επίσης στις αναπόφευκτες περιόδους θλίψης και δυσκολίας. Σε μια γνήσια φιλία υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός, ώστε να υπάρχει ώρα και χώρος για να εκφραστούν όλοι.

Ο καλύτερος φίλος είναι αυτός που δε φοβάται να μας πει την αλήθεια, αν πιστεύει ότι σε κάτι έχουμε παρεκτραπεί. Είναι όμως παράλληλα έτοιμος να σεβαστεί τις επιλογές μας, έστω και αν διαφωνεί, χωρίς να φύγει από το πλευρό μας.

 

Έχω την τύχη να έχω μερικές τέτοιες φιλίες , δοκιμασμένες απο το χρόνο, την απόσταση, τις καταστάσεις... η πρώτη μετράει ήδη 24 χρόνια (απο τα 12) και η πιό μικρή σε ηλικία 7.

Μιλάω για 5 πολύτιμους ανθρώπους στη ζωή μου,που με στήριξανε και με στηρίζουνε,με μάλωσανε και με μαλώνουνε όταν χρειάζεται,μ'αγάπησαν και με ανέχτηκαν ....

Είναι οι "δικοί μου ξένοι" όπως λέει και το τραγούδι και νιώθω πολύ περήφανη και τυχερή που υπάρχουν στη ζωή μου.Ευχομαι αυτό να είναι δεδομένο και στη ζωή των παιδιών μου όταν μεγαλώσουνε.

[ΘΩΜΑΣ]

ειναι πολυ δυσκολο σημερα να εχεις φιλιες.οι πιο πολοι κοιτανε το συμφερον τους και πως να σε εκμεταλευτουν.

[Marilena]

Θα συμφωνησω με τον Θωμα και θα πω πως ειδικά απο τοτε που γεννησα τον μπεμπακο μας, ειδα οτι ΟΛΟΙ οι υποτιθεμενοι φιλοι... εξαφανιστηκαν !!!

 

Θεωρω οτι οι φιλοι ειναι καπως σαν αυτο που πριγραφει η Κωνσταντίνα (στης οποίας την λίστα ελπίζω να προσυεθω κι εγω καποτε χαχα!), αλλά εγω πλέον δεν νομιζω οτι εχω αληθινους φιλους...

 

Για εμενα ο φίλος θα έρθει να σου κρατήσει λίγη παρέα οταν νιωθεις μονος και το εχεις ανάγκη... οπως επισης θα έρθει και στην χαρά και στην λύπη σου !!!

 

Τεσπα θελω πολλες ωρες να αναλυσω τι ειναι για εμενα ο αληθινος φιλος...

 

Ίσως να εχω έναν τέτοιο φίλο για την ωρα... αλλά και πάλι οι συνθηκες τον εχουν απομακρυνει καπως !!! Και για καποιους αλλους χαζους λογους, δεν μπορουμε να ειμαστε οπως παλια...

[ELENA1974]

Συμφωνω με τους παραπάνω

και σε απολογισμούς που κάνω συχνά πυκνά στη ζωή μου στην ερώτηση "τί μου λείπει ?" η μόνη απάντηση είανι οι φίλοι.

[IOKASTH]

Θα συμφωνησω με τον Θωμα και θα πω πως ειδικά απο τοτε που γεννησα τον μπεμπακο μας, ειδα οτι ΟΛΟΙ οι υποτιθεμενοι φιλοι... εξαφανιστηκαν !!!

 

Θεωρω οτι οι φιλοι ειναι καπως σαν αυτο που πριγραφει η Κωνσταντίνα (στης οποίας την λίστα ελπίζω να προσυεθω κι εγω καποτε χαχα!), αλλά εγω πλέον δεν νομιζω οτι εχω αληθινους φιλους...

 

Για εμενα ο φίλος θα έρθει να σου κρατήσει λίγη παρέα οταν νιωθεις μονος και το εχεις ανάγκη... οπως επισης θα έρθει και στην χαρά και στην λύπη σου !!!

 

Τεσπα θελω πολλες ωρες να αναλυσω τι ειναι για εμενα ο αληθινος φιλος...

 

Ίσως να εχω έναν τέτοιο φίλο για την ωρα... αλλά και πάλι οι συνθηκες τον εχουν απομακρυνει καπως !!! Και για καποιους αλλους χαζους λογους, δεν μπορουμε να ειμαστε οπως παλια...

 

 

 

 

ακριβως τα ιδια περασα μαριλενα εξαφανιστηκαν οι περισοτεροι!!!!!!!!!!!δυστυχως οι φιλοι μου χαθηκαν στον χρονο μιας κ εφυγα απο την πατρα..

[ΡΟΥΛΑ]

Ευτυχώς εγώ έχω δυο φίλες από το σχολείο, η φιλία αυτή έχει περάσει από τα σαράντα κύματα κι όμως είμαστε ακόμα μαζί!!!! Τις ευχαριστώ πολύ που βρίσκονται δίπλα μου!!!!!!!!!!!!!!

[Nikole00]

ετσι ειναι! εξαφανιζονται με το που παντρευεσαι! πολυ περισσοτερο οταν κανεις παιδια και σου λενε : ελα μωρε, ασε τον αντρα σου να αλλαξει-ταισει-φροντησει το παιδι και μια φορα την εβδομαδα ελα να βγουμε εξω! μα πως γινεται οταν γυρναω απο την δουλεια με την ψυχη στο στομα στις 5 και εχω να παω να παρω το παιδι , να μαγειρεψω, τα συγιρισω, ολες τις δουλειες δηλ. και φυσικα να κοιταξω το παιδι μου? τι να πω? κοφτε το λαιμο σας, παω για καφε, τα λεμε το βραδυ?? σιγουρα θα βγω εξω αλλα πλεον ο χρονος ειναι απιστευτα περιορισμενος.

[Afroditi D]

Ναι δυστηχώς κάποιες φορές είναι έτσι ..... ο ερχομός ενος παιδιού μπορεί να μας απομακρύνει απο φίλους που είχαμε αλλα να καταστήσει δυνατή μια νέα φιλία μάλλον πιο ισχυρή !

Για εμένα η φιλία αποτελεί συμαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου!

Με την μία πια κολλητή μου είμαστε "ένα" απο το 1994.

Έχουμε δεχτή η μία την άλλη ακριβώς όπως είμαστε ( αν και σε πάρα πολλα μοιάζουμε - μάλλον έχουμε αλληλοεπιρεστεί μετα απο τόσα χρόνια) σεβόμαστε η μία τον χώρο και τον χρόνο της άλλης και όταν μιλάει η μία ... η άλλη σταματάει και την ακούει!

Περνάμε απίστευτα καλα και μαζί με εμάς τα παιδιά και οι άντρες μας!

Αρκεί μία ματιά και ξέρουμε και οι 2 , ποιον έχει έρθει η ωρα να "θάψουμε"

Ενα ρακόρ συναισθημάτων χαρακτηρίζει την σχέση αυτη: αλήθειες,ενέργεια , γέλιο, λυπη, σεβασμός,κατανόηση,εμπιστοσύνη ,δύναμη , αγάπη, χαμόγελο,ζωή...

Να'σαι καλά Κατερινούλα μου!

[jodido]

Είμαι απο τους ανθρώπους που έχω πραγματικούς φίλους και για μένα αυτή η λέξη είναι "ιερή". Μπορεί η φιλία μας να έχει περάσει σε άλλο επίπεδο αλλα εξακολουθεί να είναι τόσο δυνατή όσο όταν είμασταν παιδιά. Μπορεί να μην είμαστε μαζί όλη την ημέρα, να μην είμαστε με ένα τηλέφωνο στο χέρι αλλα ξέρουμε πολύ καλά πως ο ένας είναι δίπλα στον άλλο όταν το χρειαστεί...

 

Σίγουρα η φιλία είναι μια σχέση όπως και όλες οι άλλες φυσικά η οποία πρέπει να αλλάζει μορφή ανάλογα με τις συνθήκες. Οι δικές μου φίλες το δέχτηκαν όπως και εγώ με την σειρά μου.

[Marilena]

Ξεχασα βεβαια να αναφερω κατι πολυ σοβαρο... Απο εδω μεσα εχω κανει νεους φιλους... ή καλυτερα ας το πω γνωριμιες που πιστευω οτι θα εξελιχθουν σε δυνατες φιλίες, τουλάχιστον 2 - 3 περιπτωσεις !!!

[angela]

Ευτυχώς εγώ έχω δυο φίλες από το σχολείο, η φιλία αυτή έχει περάσει από τα σαράντα κύματα κι όμως είμαστε ακόμα μαζί!!!! Τις ευχαριστώ πολύ που βρίσκονται δίπλα μου!!!!!!!!!!!!!!

Ετσι ακριβώς και εγώ έχω μία φίλη από την πέμπτη δημοτικού που μας έβαλε η δασκάλα να κάτσουμε μαζί στο ίδιο θρανίο και από τότε δέσαμε μέχρι και σήμερα που κοντέυουμε τα σαράντα!!! είμαστε και κουμπάρες την πάντρεψα, αν και λόγο της δουλειάς της που έχει περίεργο ωράριο και σηκώνεται από τις 2 τα μεσάνυχτα για να ζημώσει , έχει φούρνο με τον άντρα της, δεν βλεπόμαστε συχνά όμως τα λέμε όλα από το τηλέφωνο πολλες φορες την εβδομάδα !!! Ξέρω ότι είναι η αδελφή που ποτέ δεν είχα και την αγαπάω πολύ πολύ!!!

[joe]

Συγγνωμη αν ακουστω "καπως" αλλα φιλια πραγματικη με την ιερη εννοια της λεξης δε νομιζω οτι υπαρχει.Ισως μονο μεταξυ ανδρων.Ειλικρινα,την αντρικη φιλια παντα την αντιμετωπιζα με δεος,το ποσο δυνατα μπορουν να δεθουν δυο ή και περισσοτεροι αντρες και το ποσο αδολη μπορει να ειναι η φιλια τους ανεκαθεν μου φαινοταν αξιοθαυμαστο.Αντιθετα,οσον αφορα τις γυναικες νομιζω οτι παντα υποβοσκει ενας ανταγωνισμος και μια ζηλια-και δε βγαζω απ΄εξω τον εαυτο μου-γιατι εχω την εντυπωση οτι οσο κι αν συμπαρασταθει μια γυναικα στη φιλη της σε μια κρισιμη στιγμη,στη χαρα της αλληνης θα νιωσει σιγουρα το τσιμπημα της ζηλιας. Προσωπικα και εχω ζηλεψει και εχω νιωσει τη ζηλια των γυναικων γυρω μου,εχω νιωσει αυτο το συναισθημα να θελει η αλλη να σε δει να σερνεσαι και να κατατροπωνεσαι μονο και μονο επειδη ειχες μια επαγγελματικη επιτυχια,επειδη ο αντρας σου ειναι παιδι μαλαμα ή ακομη κι επειδη εμεινες εγκυος. Γι΄αυτο και πλεον δεν εχω καμμια φιλη γυναικα,τις ξεκοψα ολες με το που εμαθα οτι ειμαι εγκυος και κρατησα μονο τους αντρες φιλους μου με τους οποιους νιωθω πολυ πιο σιγουρη,ασφαλης και αυθορμητη. Σας λεω και παλι,για να μη με παρεξηγησετε,οτι κι εγω δεν ειμαι αθωα περιστερα,εχω αισθανθει κι εγω αρνητικα συνμαισθηματα για αλλες γυναικες,τα εχω εισπραξει ομως κιολας,γι΄αυτο και αποφασισα οτι με ατομα του ιδιου φυλου καλυτερα μακρια κι αγαπημενες!!!

[christina]

Συγγνωμη αν ακουστω "καπως" αλλα φιλια πραγματικη με την ιερη εννοια της λεξης δε νομιζω οτι υπαρχει.Ισως μονο μεταξυ ανδρων.Ειλικρινα,την αντρικη φιλια παντα την αντιμετωπιζα με δεος,το ποσο δυνατα μπορουν να δεθουν δυο ή και περισσοτεροι αντρες και το ποσο αδολη μπορει να ειναι η φιλια τους ανεκαθεν μου φαινοταν αξιοθαυμαστο.

 

Σε αυτο το σκελος, τεινω να συμφωνησω κι εγω. Ειμαι κι εγω της ιδιας αποψης, για τις γυναικειες φιλιες, ομως πιστευω, οτι εστω και στις ελαχιστες περιπτωσεις, θα ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ, τροπος του λεγειν, κανονας, δηλαδη...

 

Ακουγεσαι απολυτη με το να λες, οτι εσυ απομακρυνθηκες, μολις εμαθες οτι εισαι εγκυος, δεν σε κατηγορω, σιγουρα, θα πληγωθηκες και αποφασισες να κλεισεις ενα μικρο παραθυρο στην ζωη σου.

 

Εγω, δεν εχω αυτο που λεμε καρδιακη φιλη, νομιζα οτι ειχα, αλλα η φιλια μας, ητανε μονοπλευρη, επρεπε να δινω για να κρατησω την ''φιλια'' μας. Επρεπε εγω να προσπαθω περισσοτερο, μιας και ειχα πιο ελαστικο ωραριο στην ζωη μου. Βαρεθηκα και ειπα να το αφησω στην τυχη.

Απο τοτε, εχουμε να μιλησουμε 2 χρονια, αν και ειμασταν ''φιλες'', 15 ολοκληρα χρονια

Ακομη και τωρα μου λειπει, αν και βαθια μεσα μου, ηξερα οτι δεν ηταν ο ανθρωπος που ηθελα να πιστευω πως ητανε

[joe]

Christina το οτι εισασταν 15 χρονια φιλες δεν παει να πει κατι. Κι εγω τις δυο κολλητες φιλες που ειχα,τις ειχα απο την 1η Γυμνασιου κι ομως μετα απο τοσα χρονια τις εκοψα χωρις καν να τις προειδοποιησω,απλως επαψα να σηκωνω τηλεφωνα και να απανταω σε μηνυματα απο τη μια μερα στην αλλη. Το ξερω οτι εγω ειμαι η κακια στην προκειμενη,αλλα η αληθεια ειναι πως για χρονια κατι μεσα μου,μου ελεγε οτι αυτες οι δυο με ηθελαν για "γελωτοποιο",για να λεω εγω τα αστεια κι αυτες να γελανε,για να ειμαι μονιμως σε φαση να τους φτιαξω τη διαθεση,να μην ειμαι ποτε εγω down λες και δεν ειχα το δικαιωμα,γιατι επρεπε μονιμως να ειμαι "απικο" για να ακουω τα δικα τους. Θα μου πεις "φταις κι εσυ σε αυτο".Μα εννοειται,δεν αποποιουμαι των ευθυνων μου,ετσι κι αλλιως σε ενα διαζυγιο,ειτε γαμου ειτε φιλιας,ποτε δε φταιει μονο η μια πλευρα. Ετσι εφταιξα κι εγω στο οτι υποδυθηκα εναν ρολο,αυτον της "αστειας που ολα στη ζωη της ειναι κωμικα και δεν πρεπει ποτε να πεφτει η ψυχολογια της",ισως γιατι φοβομουν να δειξω τα πραγματικα μου συναισθηματα σε αυτα τα κοριτσια. Ετσι καποια στιγμη,οταν εμαθα οτι ειμαι εγκυος και μαλιστα αντιμετωπισα κι ενα μικροπροβληματακι στην αρχη,αποφασισα οτι δε χωρανε αλλες υποκρισιες και αλλοι "ρολοι" στη ζωη μου και οτιδηποτε ψευτικο επρεπε να φυγει. Παιρνω επανω μου ολη την ευθυνη.

Γενικα ομως για τη γυναικεια φιλια,εχω να πω οτι δεν την πιστευω,και γιατι ισως ειμαι εγω αναξια να την χτισω αλλα και γιατι σου ξαναλεω,εχω εισπραξει μπολικη κακια απο γυναικες γυρω μου,και ειδικα αυτη την περιοδο της εγκυμοσυνης μου,ενω το θαυμα της κυοφοριας με εκανε να νιωθω περηφανη για το φυλο μου,καποιες συμπεριφορες με εκαναν να ντρεπομαι που ειμαι γυναικα και να θαυμασω ακομη περισσοτερο την αθωοτητα (σε σημειο αφελειας) των ανδρων.

[maryp]

Συγγνωμη αν ακουστω "καπως" αλλα φιλια πραγματικη με την ιερη εννοια της λεξης δε νομιζω οτι υπαρχει.Ισως μονο μεταξυ ανδρων.Ειλικρινα,την αντρικη φιλια παντα την αντιμετωπιζα με δεος,το ποσο δυνατα μπορουν να δεθουν δυο ή και περισσοτεροι αντρες και το ποσο αδολη μπορει να ειναι η φιλια τους ανεκαθεν μου φαινοταν αξιοθαυμαστο.Αντιθετα,οσον αφορα τις γυναικες νομιζω οτι παντα υποβοσκει ενας ανταγωνισμος και μια ζηλια-και δε βγαζω απ΄εξω τον εαυτο μου-γιατι εχω την εντυπωση οτι οσο κι αν συμπαρασταθει μια γυναικα στη φιλη της σε μια κρισιμη στιγμη,στη χαρα της αλληνης θα νιωσει σιγουρα το τσιμπημα της ζηλιας. Προσωπικα και εχω ζηλεψει και εχω νιωσει τη ζηλια των γυναικων γυρω μου,εχω νιωσει αυτο το συναισθημα να θελει η αλλη να σε δει να σερνεσαι και να κατατροπωνεσαι μονο και μονο επειδη ειχες μια επαγγελματικη επιτυχια,επειδη ο αντρας σου ειναι παιδι μαλαμα ή ακομη κι επειδη εμεινες εγκυος. Γι΄αυτο και πλεον δεν εχω καμμια φιλη γυναικα,τις ξεκοψα ολες με το που εμαθα οτι ειμαι εγκυος και κρατησα μονο τους αντρες φιλους μου με τους οποιους νιωθω πολυ πιο σιγουρη,ασφαλης και αυθορμητη. Σας λεω και παλι,για να μη με παρεξηγησετε,οτι κι εγω δεν ειμαι αθωα περιστερα,εχω αισθανθει κι εγω αρνητικα συνμαισθηματα για αλλες γυναικες,τα εχω εισπραξει ομως κιολας,γι΄αυτο και αποφασισα οτι με ατομα του ιδιου φυλου καλυτερα μακρια κι αγαπημενες!!!

 

Δεν θα έγραφα κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο για το θέμα φιλία από τα παραπάνω! Είναι σαν να τα έχω γράψει εγώ! Joe με το καλό να γεννηθεί το μωράκι σου!

[Νίκη]

Δεν πιστεύω στην αληθινή φιλία, δεν πιστεύω πως υπάρχει. Τουλάχιστον όχι έτσι όπως την έχω στο μυαλό μου ως έννοια. Για εμένα, με βάση τις εμπειρίες μου πάντα και τα όσα έχω δει/ακούσει στην μέχρι τώρα ζωή μου. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο κάπου/κάπως/κάποτε να προκύψει, ούτε και είμαι αρνητική, ίσα-ίσα... Απλά τώρα είμαι πιο "επιφυλακτική". Παρέες έχω πάρα πολλές. Ανθρώπους για να βγω να πιω έναν καφέ, να κάνω τη βόλτα μου. Η φιλία είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Εκεί μου τα χαλάνε... Οπότε παραμένω στον καφέ

[joe]

Maryp προφανως εχεις κι εσυ περιεργες εμπειριες απο "φιλες" που σε κουρασαν ή σε προδωσαν,ετσι δενειναι; Εγω προσωπικα δεν μπορω να πω οτι προδοθηκα,περισσοτερο μπορω να πω οτι με κουρασε το μα μην ειμαι ο εαυτος μου μαζι τους και να υποδυομαι το ρολο που εκεινες ηθελαν,δηλαδη του κλοουν,μονο και μονο επειδη ενιωθα οτι αλλιως δε θα με αποδεχτουν. Ξαναλεω δηλαδη πως το προβλημα,στη δικη μου περιπτωση,το ειχα εγω-να φανταστεις οτι οι φιλες μου ακομα αναρωτιουνται γιατι απομακρυνθηκα τοσο ξαφνικα. Αν μου λειπει το οτι δεν εχω πια γυναικειες παρεες και συγκεκριμενα αυτα τα δυο κοριτσια που στην ουσια μεγαλωσαμε μαζι; Κι ομως οχι.Ουτε μια στιγμη.Ισα ισα που απο τοτε που ξεκοψα νιωθω πολυ πιο ειλικρινη τον εαυτο μου,σα να εχω πια ριξει τις μασκες.

[maryp]

Joe και "προδόθηκα" (βαριά λέξη) και κουράστηκα να μην είμαι ο εαυτός μου. Και πραγματικά χαίρομαι τα μικρά παιδιά που είναι ο εαυτός τους στις σχέσεις τους με τους φίλους τους, μιλάω μόνο για τα αγόρια, τα κορίτσια είναι δήθεν από πολύ μικρά και δεν ξέρω τι φταίει! Το 'χουμε μέσα μας ή μας το επιβάλουν οι συνθήκες?? Δεν θα μάθω μάλλον ποτέ!

[gavrias]

Εγω προσωπικα δεν μπορω να πω οτι προδοθηκα,περισσοτερο μπορω να πω οτι με κουρασε το μα μην ειμαι ο εαυτος μου μαζι τους και να υποδυομαι το ρολο που εκεινες ηθελαν,δηλαδη του κλοουν,μονο και μονο επειδη ενιωθα οτι αλλιως δε θα με αποδεχτουν.

 

Ένιωθες(νόμιζες) ότι δε θα σε αποδεχτούνε αλλά δεν το ξέρεις γιατί μάλλον ποτέ δεν τους έιπες πως νιώθεις πραγματικά, αποφάσισες να υποδυθείς ένα ρόλο που σε κούρασε τελικά και λογικό είναι.Σκέφτηκες όμως τι στέρησες απο τον εαυτό σου και απο κέινες παριστάνοντας κάτι που δεν είσαι? γιατί κάτι επενδύσατε όλες σ'άυτή τη σχέση.....

 

Ξαναλεω δηλαδη πως το προβλημα,στη δικη μου περιπτωση,το ειχα εγω-να φανταστεις οτι οι φιλες μου ακομα αναρωτιουνται γιατι απομακρυνθηκα τοσο ξαφνικα.

 

Δεν είναι το λιγότερο κακία αυτό? προς τον εαυτό σου και σε κείνες???Ακόμη κι όταν μας απολύσουνε απο κάπου θέλουμε και επιβάλεται να ξέρουμε γιατί. Απο τις φίλες σου γιατί στέρησες αυτό το δικαίωμα???

 

 

Joe και "προδόθηκα" (βαριά λέξη) και κουράστηκα να μην είμαι ο εαυτός μου. Και πραγματικά χαίρομαι τα μικρά παιδιά που είναι ο εαυτός τους στις σχέσεις τους με τους φίλους τους, μιλάω μόνο για τα αγόρια, τα κορίτσια είναι δήθεν από πολύ μικρά και δεν ξέρω τι φταίει! Το 'χουμε μέσα μας ή μας το επιβάλουν οι συνθήκες?? Δεν θα μάθω μάλλον ποτέ!

 

Δεν έχω καταλάβει βρε κορίτσια πως γίνεται να παριστάνεις ότι είσαι κάτι άλλο απο τον εαυτό σου σε μιά οποιαδήποτε σχέση.Όσο για τα μικρά παιδιά ...Μαίρη έχεις αγόρια και μπορεί να έχεις δίκιο για τις σχέσεις τους αλλά επειδή έχω κόρη θα σου πώ ότι τα κοριτσάκια έχουνε επίσης υγειέστατες σχέσεις μεταξύ τους και είναι ειλικρινέστατα σ'αυτές.....

 

Δε σας μαλλώνω με τα παραπάνω αλλά σοκάρομαι πραγματικά!Αυτό το τσουβάλιασμα και η ισωπέδωση όλλων των ανθρώπων, η απαξίωση που διακρίνω.....

Κι απο την άλλη με κάνετε να νιώθω ακόμη πιό τυχερή για τους φίλους μου και το γεγονός ότι μπορώ να δίνω και να παίρνω απο κείνους χωρίς να χρειαστεί να "φορέσω" κανένα ρόλο και ούτε να το θέλω απο κέινους.

Οι φίλοι μου, άντρες και γυναίκες, με παιδιά ή χωρίς παιδιά, γελάνε πολύ μαζί μου (όχι με μένα) όταν έιμαι χαρούμενη, και έχουνε μιά μεγάλη αγκαλιά ανοιχτή όταν θέλω να κλάψω ή να μιζεριάσω.

Δεν απαιτούνε απο μένα,ούτε εγώ απο κέινους αλλά ξέρουν να δέχονται και να προσφέρουν.

Δεν πίνουμε καφέ μαζί συχνά (γιατί αντικειμενικά δε γίνεται) ούτε βγαινουμε έξω κάθε τόσο.Όμως το τηλέφωνο, η καρδιά, και η πόρτα τους έιναι πάντα μα πάντα ανοιχτά για μένα και το αντίστροφο.

Όπως λέμε μεταξύ μας " έχω -έχουνε κλειδιά".

Και νιώθω ότι τελικά δεν είμαι απλώς τυχερός αλλά ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ άνθρωπος που υπάρχουνε στη ζωή μου.

 

Έυχομαι να το ζήσετε και σείς

[Afroditi D]

Συμφωνώ με όσα γράφεις gavrias και εγω είμαι απο τις ρομαντικές της εποχής μας !

 

 

Και νιώθω ότι τελικά δεν είμαι απλώς τυχερός αλλά ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ άνθρωπος που υπάρχουνε στη ζωή μου.

 

όσο αφορά τα ακριβώς παραπάνω : είναι δυνατον μια τόσο γλυκιά ψυχή σαν εσένα να μην έχει κοντά της ανθρωπους που σε κάνουν να νιώθεις έτσι ? είναι ? πές ?

[maryp]

Γλυκειά μου Κωνσταντίνα! Ποιός μίλησε για απαξίωση και ισοπέδωση?? Απλά κάποιες γυναίκες μάλλον τα πάμε καλύτερα με τους άντρες στο θέμα της φιλίας!! Ίσως να είναι και το πώς έχει μεγαλώσει ο καθένας, τι βιώματα έχει... Εγώ ας πούμε είμαι στη μέση 2 αδερφών. Έχω 2 γιούς, πατέρα, σύζυγο, 2 ανηψιούς. Μέχρι και ο σκύλος αρσενικός είναι!! Ε πώς να το πώ? μια χαρά συνεννούμαι με αυτούς, ο καλύτερός μου φίλος είναι άντρας (από το 1979). Δεν απαξιώνω τη φιλία, αλλά δεν έχει τύχει μέχρι σήμερα να κρατήσω φιλία με γυναίκα!

[gavrias]

Γλυκειά μου Κωνσταντίνα! Ποιός μίλησε για απαξίωση και ισοπέδωση?? Απλά κάποιες γυναίκες μάλλον τα πάμε καλύτερα με τους άντρες στο θέμα της φιλίας!! Ίσως να είναι και το πώς έχει μεγαλώσει ο καθένας, τι βιώματα έχει... Εγώ ας πούμε είμαι στη μέση 2 αδερφών. Έχω 2 γιούς, πατέρα, σύζυγο, 2 ανηψιούς. Μέχρι και ο σκύλος αρσενικός είναι!! Ε πώς να το πώ? μια χαρά συνεννούμαι με αυτούς, ο καλύτερός μου φίλος είναι άντρας (από το 1979). Δεν απαξιώνω τη φιλία, αλλά δεν έχει τύχει μέχρι σήμερα να κρατήσω φιλία με γυναίκα!

 

Κι εμένα άντρας είναι και τον λατρέυω αλλά και τα κορίτσια μου είναι άψογα!!!!

[jodido]

Δε σας μαλλώνω με τα παραπάνω αλλά σοκάρομαι πραγματικά!Αυτό το τσουβάλιασμα και η ισωπέδωση όλλων των ανθρώπων, η απαξίωση που διακρίνω.....

Κι απο την άλλη με κάνετε να νιώθω ακόμη πιό τυχερή για τους φίλους μου και το γεγονός ότι μπορώ να δίνω και να παίρνω απο κείνους χωρίς να χρειαστεί να "φορέσω" κανένα ρόλο και ούτε να το θέλω απο κέινους.

 

Έυχομαι να το ζήσετε και σείς

 

Aυτή ακριβώς την αίσθηση έχω και εγώ

[joe]

Θα συμφωνησω με την maryp,καποιες γυναικες τυχαινει να τα πηγαινουμε καλυτερα απο πλευρας φιλιας με τους αντρες. Σιγουρα,gavrias,δεν τους εδειξα ποτε τον πραγματικο μου εαυτο και ηταν λαθος μου,μα ετσι κι αλλιως οπως θα ειδες απο τα post μου δε ριχνω την ευθυνη στα κοριτσια αυτα αλλα στον εαυτο μου.Βεβαια κι εκεινες δε μου ενεπνευσαν ποτε το να τους ανοιχτω,για καποιους λογους με εκαναν να νιωσω οτι δε θα με αποδεχονταν αν δεν ημουν "η αστεια" και "ο χαβαλες" ολη την ωρα. Σου λεω και παλι,ποτε σε τετοιες περιπτωσεις δε φταιει μονο ενας. Το γεγονος οτι απομακρυνθηκα ετσι ξαφνικα,ναι,ειναι κακια,το παραδεχομαι,και το ειδα σαν εναν εμμεσο τροπο να τις "εκδικηθω" που η σχεση μας ηταν τοσο ψευτικη ολα αυτα τα χρονια,ειτε εφταιγα εγω ειτε εκεινες.Ειμαι ειλικρινεστατη ομως,οφειλεις να μου το αναγνωρισεις αυτο!!! Και θα τα παραδεχομουν ολα αυτα ακομη κι αν δε με καλυπτε η ανωνυμια ενος forum.

Γενικα παντως με τις αλλες γυναικες εκτος απο τη μανα μου και την αδελφη μου δεν μπορω να χτισω γερες σχεσεις,γιατι με εκνευριζει απιστευτα η γυναικεια ζηλια,το κακο γυναικειο ματι,η ταση να "ορμησουν και να σε φανε" αμα σου τυχει κατι καλο στη ζωη σου αλλα και η κεκαλυμμενη χαρα που μπορω να διακρινω πανω τους οταν τυχαινει κατι ζορικο.Πιστεψε με,ειδικα αυτο το διαστημα της εγκυμοσυνης μου εχω εισπραξει τετοια κακια απο αλλες γυναικες,που οπως εγραψα και πιο πανω,με εχουν κανει καποιες να ντρεπομαι για το φυλο μου. Και αν εχω τοσο αχτι τις συναδελφους μου τις οποιες κυριολεκτικα απεχθανομαι,ειναι επειδη αυτες δεν μπορω να τις αποφυγω οπως τις "φιλες" και τις γνωστες,αλλα ειμαι υποχρεωμενη να ανεχομαι την κακια τους και κυριως το ματι τους. Παντως gavrias αν εσυ εχεις πετυχει πραγματικους και καλους φιλους εισαι οντως πολυ τυχερη ή ισως και πολυ ισορροπημενος ανθρωπος που καταφερε να βαλει γερες βασεις για τετοιες σχεσεις. Εγω σιγουρα δεν ειμαι ετσι!!!

[gavrias]

Ειμαι ειλικρινεστατη ομως,οφειλεις να μου το αναγνωρισεις αυτο!!! Και θα τα παραδεχομουν ολα αυτα ακομη κι αν δε με καλυπτε η ανωνυμια ενος forum.

 

Σαφώς και αναγνωρίζω την ειλικρίνιά σου και τη Θαυμάζω joe, όπως και το γεγονός ότι σε όσα Post σου διάβασα, αναλαμβάνεις την ευθύνη που σου αναλογεί!!!!