ΒΑΡΙΕΜΑΙ

[mariapatra]

Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 6 ΜΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ......... ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ......... ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ !!!! ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΖΩ , ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΑΛΛΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ........................ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ...........

[elenik]

Tα υπολοιπα τι ηληκιας ειναι? Μηπως ειναι πιο κοντα μεταξυ τους και εκεινα παιζουν παρεα? Εγω σε αυτες τις περιπτωσεις ζαλονομαι και τα 2 και παω κουνιες ή στο Παρκο Τριτση. Αλλαζουν και αυτα και εγω παραστασεις και ο καθαρος αερας μας χαλαρωνει.

Φανταζομαι βεβαια τα 2 ειναι πιο ευκολα απο τα 4 ομως.

[Belfaccino]

Καλημέρα!

 

Να σου πω την αμαρτία μου κι εγώ το έλεγα συχνά θυμάμαι ως μικρή και η μητέρα μου επέμενε να μη χρησιμοποιώ τόσο εύκολα τη λέξη "βαριέμαι" γιατί δείχνει ήττα και να μην περιμένω από κάποιον να με διασκεδάσει, αλλά να ψάχνω κάτι να κάνω.

 

Δε θυμάμαι να ακολουθούσα τη συμβουλή της τότε, αλλά για να το θυμάμαι, κάποια επίδραση είχε πάνω μου, διότι τώρα στην ηλικία των 41 που είμαι, κοιτάω να μη βαριέμαι και να ασχολούμαι συνέχεια με κάτι.

 

Ίσως η κόρη σου είναι από τη φύση της ανήσυχος χαρακτήρας (όπως είμαι κι εγώ).

 

Το ίδιο κάνει και ο γιος μου σήμερα, 8 ετών. Εν μέρει, στη δική μας περίπτωση, φταίει και το ότι είναι μοναχοπαίδι και φταίει ότι μένουμε σε διαμέρισμα. Διότι, όντας μέσα στο σπίτι, δεν υπάρχουν και πάρα πολλές εναλλακτικές δραστηριότητες. Ναι μεν, έχει παιχνίδια, μαρκαδόρους, ταινίες, κτλ... αλλά μερικές φορές, τα παιδιά μας χρειάζονται να βγουν έξω και, όπως γνωρίζουμε πολλοί, αυτό δεν είναι εφικτό στις περισσότερες περιπτώσεις.

 

Το Πάσχα, όπου βρισκόμαστε στην εξοχή, ούτε μία φορά δεν είπε ότι βαριέται και βρισκόταν συνέχεια έξω στον κήπο.

 

Επίσης, τη βδομάδα πριν το Πάσχα, έχοντας κλείσει τα σχολεία, είχε κάποιον φίλο του και ούτε μία στιγμή δε βαρέθηκε.

 

Του αδελφού μου η τρίτη κόρη, λέει συνέχεια το ίδιο, γιατί τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας έχουν πια τα διαβάσματά τους και δε μοιράζονται τα ίδια ενδιαφέροντα, οπότε αισθάνεται μοναξιά (που τη μεταφράζει ως "βαριέμαι").

 

Αν παρατηρείς ότι το "σύνδρομο της βαρεμάρας" επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών, ίσως της λείπουν οι κοινωνικές επαφές με άλλα παιδιά της ηλικίας της.

 

Αν έχεις το χρόνο, ίσως θα μπορούσες να κανονίσεις να βρεθεί με τις συμμαθήτρίες/φίλες της, να την πας σε μια παιδική χαρά, έστω και μια βόλτα με τα πόδια έξω... να βγει, να εκτονώσει λίγο την ενέργεια που έχει εγκλωβισμένη μέσα της, να περάσει η ώρα, ώστε μετά να προτιμήσει να ξεκουραστεί λίγο παίζοντας με τα παιχνίδια της.

Επίσης, θα μπορούσε να συμμετάσχει στις δουλειές που κάνεις στο σπίτι με λίγη ενθάρρυνση. Ή να φτιάξετε κουλουράκια και να την αφήσεις να τα πλάσει σε όποια σχήματα θέλει εκείνη.

[mariapatra]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΑΤΕ . ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ 3 ΕΤΩΝ , 2 ΕΤΩΝ ΚΑΙ 5 ΜΗΝΩΝ . ΑΝ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ . Η ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ Η΄ΣΕ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ. ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΓΚΡΙΝΙΑΞΕ ΚΑΘΟΛΟΥ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ[ΠΟΛΛΕΣ] ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΜΕ ΦΘΑΝΕΙ Η ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ......ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΟΥΡΑΖΟΜΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΚΑΤΙ ΕΞΥΠΝΟ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΩ.....

[mariapatra]

Tα υπολοιπα τι ηληκιας ειναι? Μηπως ειναι πιο κοντα μεταξυ τους και εκεινα παιζουν παρεα? Εγω σε αυτες τις περιπτωσεις ζαλονομαι και τα 2 και παω κουνιες ή στο Παρκο Τριτση. Αλλαζουν και αυτα και εγω παραστασεις και ο καθαρος αερας μας χαλαρωνει.

Φανταζομαι βεβαια τα 2 ειναι πιο ευκολα απο τα 4 ομως.

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΣ .......ΣΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ.

[mariapatra]

Καλημέρα!

 

Να σου πω την αμαρτία μου κι εγώ το έλεγα συχνά θυμάμαι ως μικρή και η μητέρα μου επέμενε να μη χρησιμοποιώ τόσο εύκολα τη λέξη "βαριέμαι" γιατί δείχνει ήττα και να μην περιμένω από κάποιον να με διασκεδάσει, αλλά να ψάχνω κάτι να κάνω.

 

Δε θυμάμαι να ακολουθούσα τη συμβουλή της τότε, αλλά για να το θυμάμαι, κάποια επίδραση είχε πάνω μου, διότι τώρα στην ηλικία των 41 που είμαι, κοιτάω να μη βαριέμαι και να ασχολούμαι συνέχεια με κάτι.

 

Ίσως η κόρη σου είναι από τη φύση της ανήσυχος χαρακτήρας (όπως είμαι κι εγώ).

 

Το ίδιο κάνει και ο γιος μου σήμερα, 8 ετών. Εν μέρει, στη δική μας περίπτωση, φταίει και το ότι είναι μοναχοπαίδι και φταίει ότι μένουμε σε διαμέρισμα. Διότι, όντας μέσα στο σπίτι, δεν υπάρχουν και πάρα πολλές εναλλακτικές δραστηριότητες. Ναι μεν, έχει παιχνίδια, μαρκαδόρους, ταινίες, κτλ... αλλά μερικές φορές, τα παιδιά μας χρειάζονται να βγουν έξω και, όπως γνωρίζουμε πολλοί, αυτό δεν είναι εφικτό στις περισσότερες περιπτώσεις.

 

Το Πάσχα, όπου βρισκόμαστε στην εξοχή, ούτε μία φορά δεν είπε ότι βαριέται και βρισκόταν συνέχεια έξω στον κήπο.

 

Επίσης, τη βδομάδα πριν το Πάσχα, έχοντας κλείσει τα σχολεία, είχε κάποιον φίλο του και ούτε μία στιγμή δε βαρέθηκε.

 

Του αδελφού μου η τρίτη κόρη, λέει συνέχεια το ίδιο, γιατί τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας έχουν πια τα διαβάσματά τους και δε μοιράζονται τα ίδια ενδιαφέροντα, οπότε αισθάνεται μοναξιά (που τη μεταφράζει ως "βαριέμαι").

 

Αν παρατηρείς ότι το "σύνδρομο της βαρεμάρας" επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών, ίσως της λείπουν οι κοινωνικές επαφές με άλλα παιδιά της ηλικίας της.

 

Αν έχεις το χρόνο, ίσως θα μπορούσες να κανονίσεις να βρεθεί με τις συμμαθήτρίες/φίλες της, να την πας σε μια παιδική χαρά, έστω και μια βόλτα με τα πόδια έξω... να βγει, να εκτονώσει λίγο την ενέργεια που έχει εγκλωβισμένη μέσα της, να περάσει η ώρα, ώστε μετά να προτιμήσει να ξεκουραστεί λίγο παίζοντας με τα παιχνίδια της.

Επίσης, θα μπορούσε να συμμετάσχει στις δουλειές που κάνεις στο σπίτι με λίγη ενθάρρυνση. Ή να φτιάξετε κουλουράκια και να την αφήσεις να τα πλάσει σε όποια σχήματα θέλει εκείνη.

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ......... ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ ...........ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ.

[kategreg]

Το σπιτι μας είναι γεμάτο παιχνιδια και η μικρή μου δεν παιζει καθολου όμως έχω βρει τρόπους να την απασχολω ( κανουμε κατασκευες ) τωρα πια ανακαλυψε τι είναι αυτό που της αρέσει και παιζει μόνη της με τις ώρες

Ψαξε να βρεις τι της αρέσει να κάνει πραγματικά

[Nana1]

Σκεφτηκες οτι ισως να εχεις ενα εξυπνο παιδι που προσπαθει να τραβηξει τη προσοχη σου οσο το δυνατο περισσοτερο,χρησιμοποιοντας αυτο που "πιανει"?

[mariapatra]

αρχιζω να το πιστευω .......ειναι ενας τροπος να ασχολουμε περισσοτερο μαζι της ....η αληθεια ειναι πως την εμαθα ετσι ....μεχρι να γεννησω και τα αλλα εκανα τα παντα μαζι της ,ακομα και τις δουλειες του σπιτιου....μιλουσαμε περισσοτερο.......

[Nana1]

Ισως ηταν καλο να της δωσεις καποιες ευθυνες.Εναι πια καιρος να μαθει να ειναι υπευθηνη για τον εαυτο της αρα και ανεξαρτητη.Ζητα της να σε βοηθησει σε καποια πραγματα που και λαθος να κανει δε θα πειραζει.Να καταλαβει πως ειναι καλητερα να ειναι μεγαλη και να βοηθαει τη μαμα παρα μικρη και να βαριετε

[micnat]

Εγώ έχω 3 παιδάκια και παρατηρώ πως το ίδιο με την κόρη σου κάνει ο μεγάλος μου γιός που είναι 6 χρονών. Δυσκολεύεται να βρει κάτι να απασχοληθεί και όλο μου ζητάει να παίξουμε μαζί και πως δεν ξέρει τί να κάνει και αγανακτεί όταν δε γίνεται αυτό (μμμ δε λέει βαριέμαι συχνά).

 

Αυτό που έχω δεί σ'εμάς είναι πως τα μικρά με απασχολούν περισσότερο χρόνο, είτε με σκανταλιές, ή με ταίσματα, αλλάγματα και παιχνιδάκια και εκείνος αναγκαστικά μένει μόνος του να απασχοληθεί. Επίσης, σαν χαρακτήρας χρειάζεται την επιβεβαίωση σ'αυτό που κάνει και θέλει κάποιον κοντά του γενικά κι έτσι του βγαίνει σα παράπονο πως δεν ξέρει τί να παίξει και θέλει εμένα μαζί.

 

Μήπως και η δικιά σου θέλει περισσότερο χρόνο με εσένα φυσικά παρούσα στο χώρο που βρίσκεται εκείνη και παίζει;;;;

Σαν παράδειγμα, αν τάιζες το μωρό στο δωμάτιο που διαβάζει ή παίζει, μήπως τότε της ανέβει η ψυχολογία;; Μπορεί ήδη να το κάνεις βέβαια αυτό...

[ΝΑΝΤΙΝ]

καλησπερα,

θα συμφωνησω με την νανα1.

θέλει να σας τραβηξει την προσοχή.

αφιερωστε της λιγο χρόνο χωρις τα 'αλλα παιδιά(οσο μπορε'ιτε βεβαια).

Για παράδειγμα δείτε μαζί της ένα βίντεο ή πάρτε την για ψωνια μόνη της.

Είχα και γω το ιδιο πρόβλημα με την κόρη μου και αφιερώνοντας της λίγο χρόνο

όπως για παράδειγμα στα πάρτυ των φίλων της δεν έπαιρνα τον μικρό μαζί μου

ή αυτό που βοήθησε αρκετά ήταν να ρχονται 1-2 φίλες της στο σπίτι να φτιάξουμε κεικ-κουλουράκια......Τελος αυτο που λέει ειναι αφιερωστε μου λίγο χρόνο προσέξτε με!!!!!!!!!!!!!!

[Maya]

Κοίταξε λίγο τις δραστηριότητές της και το χρόνο που περνάτε μαζί. Αν θεωρείς ότι αυτά είναι ΟΚ, πες της ότι δεν είναι κακό να βαριόμαστε. Έτσι έχουμε χρόνο να σκεφτούμε πράγματα, να ανακαλύψουμε τί μας ενδιαφέρει, να δημιουργήσουμε (ζωγραφική, μουσική κλπ.). Και νομίζω ότι είναι μεγάλο παιδάκι και μπορείς να το συζητησεις μαζί της. Αν δηλαδή θέλει να κάνετε κάτι μαζί, μπορεί να σου το πει ευθέως. Όπως και το εάν νομίζει ότι χρειάζεται να ασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα. Δώσε της ιδέες, αλλά άφησέ την να επιλέξει. Μην της περάσεις το μήνυμα ότι είσαι υποχρεωμένη να της καλύπτεις τα κενά στο χρόνο της. Το παιδί, όπως κι εμείς βέβαια, πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται τον ελεύθερο χρόνο του, μόνο του.

[ΜΑΡΙΑΛΟΥ]

Ο γιος μου είναι 6,5 χρονών, μοναχοπαίδι και συνήθως βαριέται. Προσπαθούμε με τον πατέρα του να τον απασχολούμε αλλά όπως όλοι γνωρίζετε δεν είναι εφικτό πάντα. Με τα παιχνίδια του παίζει σπάνια μόνος του και μόνον όταν υπάρχουν πολλά παιδιά ασχολείται. Επιλέξαμε να πάει στο δημόσιο της γειτονιάς για να εχει καλύτερη επαφή με παιδιά στη γειτονιά αλλά ειδικά καλοκαίρια και διακοπές περνάμε δύσκολα. Έχουμε τύψεις που δεν περνάει καλά και νομίζω ότι αυτο φαίνεται στη συμπεριφορά μας.

[fraoulopoulitsa]

Τι να πω κι εγώ τα ίδια αντιμετωπίζω... ο γιος μου είναι 5,5 ετών και από τις αρχές Ιουλίου βαριέται ακόμη και να βγαίνει από το σπίτι. Το μόνο που θέλει να κάνει είναι να βλέπει παιδικά και να κυνηγάει το μικρότερο αδερφό του. Το ανησυχητικό είναι ότι για να βγει από το σπίτι (κάθε τρεις μέρες με το ζόρι) γίνεται πραγματική μάχη, και στο τέλος καταλήγουμε να κλαίει και να γκρινιάζει σε όλη τη διαδρομή. Στην αρχή το απέδωσα στο ότι λείπουν οι φίλοι του και για αυτό βαριέται, όμως πριν 2-3 μέρες μας προσκάλεσαν στο εξοχικό τους οι κουμπάροι μας , που με το αγοράκι τους που είναι συνομίληκοι είναι κολλητοί και μου δήλωσε ότι δεν θέλει να πάει πουθενά και ότι αν τον πάρουμε με το ζόρι θα γκρινιάζει συνέχεια. Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τι συμβαίνει δεδομένου ότι είναι ένα άκρως κοινωνικό παιδί που σε άλλες περιόδους το μόνο που έκανε ήταν να οργανώνει προγράμματα για το που θα πάμε ή ποιος θα έρθει στο σπίτι για να παίξει.... Μήπως έχει αντιμετωπίσει κανείς κάποια παρόμοια κατάσταση?

[Ευάκι]

Καλησπέρα σας, έχω κι εγώ παρόμοιο πρόβλημα με την μεγάλη μου κόρη, 6 ετών. Συνεχώς βαριέται. Ξέρω πολύ καλά ότι ζητάει την προσοχή μου. Έχει δίκιο το παιδί: πόσο διασκεδαστικό είναι αν παίξεις παιχνίδια μόνος σου? Όμως είναι πολύ δύσκολο και για μένα τις περισσότερες ώρες να ασχολούμαι αποκλειστικά μαζί της, δεδομένου ότι εργάζομαι και έχω άλλη μια κόρη 2,5 ετών που είναι πολύ ζωντανό παιδάκι και συνεχώς αρπάζει τα παιχνίδια της μεγάλης. Ζωγραφίζουν και μαλλώνουν για την ίδια μπογιά, παρόλο που υπάρχει διπλό το ίδιο χρώμα. Τι να πω.... Πολλές φορές κλεινόμαστε στο δωμάτιο της μεγάλης να παίξουμε κάτι που θέλει και δεν μας αφήνει η μικρή να το παίξουμε στο σαλόνι (π.χ. playmobile) . Το αποτέλεσμα είναι μόλις τελειώσει το παιχνίδι να βαριέται πάλι, κι εγώ να μην έχω δει αρκετά τη μικρή, γιατί κοιμάται νωρίς. Το χειρότερο είναι το καλοκαίρι που είμαστε περισσότερες ώρες στο διαμέρισμα. Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφασίσαμε με τόν άντρα μου να κάνουμε εξοχικό σπίτι, ώστε να έχει παρέες, ποδήλατα και παιχνίδι εκτός σπιτιού. Τώρα που θα ξεκινήσει και την 1η δημοτικού, ελπίζω να κάνει παρέες από τη γειτονιά και να κατεβαίνει στο πάρκο που είναι μπροστά στο σπίτι μας. Άντε να χειμωνιάσει θα έχουμε πιο πολλά πράγματα να κάνουμε.