Η απολυτη μεταλλαξη...

Ειμαι μανουλα μιας μπεμπας που σε 10 μερες κλεινει τους 12 μηνες...Ειμαι μια απογοητευμενη ή σοκαρισμενη, δεν ξερω ποιο επιθετο μου ταιριαζει καλυτερα, μανουλα...Το παιδι μου εχει απολυτα μεταλλαχθει σε ενα κακομαθημενο και απαιτητικο παιδι που αν δεν του κανεις το χατηρι κλαιει και χτυπιεται, μαδαει τα μαλλια της και κανει προς τα πισω το κεφαλι της για να χτυπησει...Δεν ξερω πώς να το χειριστω ολο αυτο...Σημερα επιστρεφοντας απο μια επισκεψη με εφτασε στα ορια μου, να κλαιει στο αυτοκινητο και να στριγγλιζει, να την κραταω και να κανει τοξο το σωμα της και με το ζορι μπορουσα να την κρατησω μη μου φυγει απο τα χερια. Ηρθαμε σπιτι της κανω γαλα, μηπως και λυσσαξε απο την πεινα, οχι βεβαια, με το ζορι ηπιε 80 μλ και μετα παλι κλαμα, ουτε αγκαλια, ουτε να ξαπλωσει...θελει μονο να ειναι κατω και να της κραταω τα χερακια να περπαταει, ουτε στη στρατα καθεται πια πολυ θελει να ειναι ορθια και να την τσουλαει. Μα μπορω ολη μερα να στεκομαι και να την περπαταω;;;; και γκρινια οταν δε γινεται το δικο της, και ολο το σκηνικο του ξεμαλλιασματος που σας περιεγραψα παραπανω πολλες φορες την ημερα...παρακαλω τα φωτα σας...ειμαι σε αδιεξοδο χειρισμου της καταστασης...της φωναζω και μετα συνειδητοποιω οτι δεν μπορει να με καταλαβει αλλα εχω φτασει ειλικρινα στα ορια μου...προσπαθω με ηρεμο τονο να της εξηγησω οτι δεν πιανουμε τα σκουπιδια ουτε τρωμε τα μωρομαντηλα κτλ κτλ αλλα δεν το κανω παντα αφου με φτανει στα ορια μου ολο αυτο ολη μερα...

Mitsi μου, αν και δεν είμαι η πλέον κατάλληλη να σου απαντήσω, γιατί σε λίγες μέρες γεννάω, οπότε δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη για το θέμα, θα σου πώ απλά αυτό που ξέρω απο την βαφτιστήρα μου.

είναι ακριβώς όπως η μικρή σου, μή σου πώ και σε χειρότερο βαθμό. Και φυσικά για όλο αυτό φταίει το ότι ΟΛΟΙ έπεσαν πάνω της απο την μέρα που γεννήθηκε, με αποτέλεσμα να θέλει ακόμη και στον ύπνο να της κρατάνε το χέρι...ΟΛΗ ΝΥΧΤΑ! Η κουμπάρα μου δεν τολμάει να αλλάξει πλευρό, γιατί θα αναγκαστεί να της αφήσει το χέρι..και ποιος την ακούει μετά!

Μήπως την παραχάϊδεψες την μικρούλα σου? εγώ θα σου έλεγα αστην σιγά σιγά να καταλάβει οτι θα πρέπει να κάνει και μόνη της κάποια πράγματα, ή φρόντισε να βρίσκεστε συχνά και με άλλα παιδάκια, όπου θα μάθει μαζί τους να παίζει και να περνάει τον χρόνο της χωρίς την μαμά όλη την ώρα.

και τί να πώ??? υπομονή, μη σε παίρνει απο κάτω, θα στρώσουν όλα, αρκεί να έχεις την δύναμη εσύ, να μην λυγίζεις όταν κλαίει και γκρινιάζει...

μιτσι μου μην στεναχωριέσαι...δεν την έχεις κακομάθει, σε αυτήν την ηλικία τα περισσότερα συμπεριφέρονται έτσι...

εσύ συνέχισε απτόητη να κάνεις αυτό που πιστεύεις σωστό, σε κανα εξάμηνο που θα καταλαβαίνει καλύτερα θα δεις τον χαρακτήρα της....

Mitsi μου, αν και δεν είμαι η πλέον κατάλληλη να σου απαντήσω, γιατί σε λίγες μέρες γεννάω, οπότε δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη για το θέμα, θα σου πώ απλά αυτό που ξέρω απο την βαφτιστήρα μου.

 

είναι ακριβώς όπως η μικρή σου, μή σου πώ και σε χειρότερο βαθμό. Και φυσικά για όλο αυτό φταίει το ότι ΟΛΟΙ έπεσαν πάνω της απο την μέρα που γεννήθηκε, με αποτέλεσμα να θέλει ακόμη και στον ύπνο να της κρατάνε το χέρι...ΟΛΗ ΝΥΧΤΑ! Η κουμπάρα μου δεν τολμάει να αλλάξει πλευρό, γιατί θα αναγκαστεί να της αφήσει το χέρι..και ποιος την ακούει μετά!

 

Μήπως την παραχάϊδεψες την μικρούλα σου? εγώ θα σου έλεγα αστην σιγά σιγά να καταλάβει οτι θα πρέπει να κάνει και μόνη της κάποια πράγματα, ή φρόντισε να βρίσκεστε συχνά και με άλλα παιδάκια, όπου θα μάθει μαζί τους να παίζει και να περνάει τον χρόνο της χωρίς την μαμά όλη την ώρα.

 

και τί να πώ??? υπομονή, μη σε παίρνει απο κάτω, θα στρώσουν όλα, αρκεί να έχεις την δύναμη εσύ, να μην λυγίζεις όταν κλαίει και γκρινιάζει...

πρωτα πρωτα να σου ευχηθω καλη λευτερια, με το καλο να υποδεχτειτε το μωρακι σας!!!! Αληθεια τι περιμενετε;;; Να σου πω επισης οτι γενικα η μπεμπα εχει λαβει πολλη αγαπη και την αμεριστη φροντιδα και στοργη απο ολους μας αλλα οταν επρεπε και πρεπει δεν της επιτρεπουμε να κανει τα δικα της. Δε θα την αφησω ας πουμε να τρωει ο,τι βρει απο κατω και ας κλαιει ουτε να κανει επικινδυνα πραγματα, οσο για περιεργες συνηθειες υπνου ας πουμε, δεν υπηρξαν ποτε, κοιμαται μονη της, ισως με λιγη αγκαλιτσα για να ηρεμησουμε, στην κουνια της απο 5 μηνων. Οσες φορες και να ξυπνησει τη νυχτα, την αγκαλιαζω λιγο και την ξαναφηνω στην κουνια, εκτος αν εχει παει 7-8 το πρωι που θα την παρω μαζι μας μεχρι να πιει το γαλα της στις 9. Γι αυτο και μου κανει εντυπωση πώς μεταλλαχθηκε ετσι το παιδι μου, οταν, κατα τη γνωμη μου βεβαια, της εχω βαλει καποια ορια, οσα μπορω σε αυτη την ηλικια.

συμφωνω με την cultie ειναι μια φαση που την περνανε σχεδον ολα. εσυ πρεπει να συνεχισεις να προσπαθεις οσο μπορεις να κρατας την ψυχραιμια σου κ να μην ενδιδεις στα κολπα της. θα συνεχισεις με τα ορια που της βαζεις, αλλα προσπαθησε κ να την βοηθας οσο μπορεις στην ανεξαρτητοποιηση της. το περπατημα ειναι ενα πολυ σηματικο βημα κ η οποια γκρινια κ νευρα συνηθως πηγαζουν απο αυτο.

κουραγιο μανουλα

Ειμαι μανουλα μιας μπεμπας που σε 10 μερες κλεινει τους 12 μηνες......προσπαθω με ηρεμο τονο να της εξηγησω οτι δεν πιανουμε τα σκουπιδια ουτε τρωμε τα μωρομαντηλα κτλ κτλ αλλα δεν το κανω παντα αφου με φτανει στα ορια μου ολο αυτο ολη μερα...

Οπως λεει και η culte ειναι. Μη στεναχωριεσαι, ειναι το αλμα αναπτυξης αυτης της ηλικιας. Σε λιγες βδομαδες θα ειναι μια χαρα, κανε λιγο υπομονη και προσεχε την λιγο παραπανω για ατυχηματα.

ειλικρινα με καθησυχασατε με τις αμεσες απαντησεις σας...θα κανω υπομονη, δεν μπορω να κανω και κατι αλλο την παρουσα στιγμη...α δεν ειναι μονο το παιδι μου που το επαθε αυτο ε;;; ειναι απολυτα φυσιολογικο δηλαδη;;; ουφ...το ξερω οτι το περπατημα ειναι πολυ σημαντικο, θελει να περπατησει, το νιωθω, μου το δειχνει, μονο που δε μου το εχει πει. Τη βοηθαω οσο μπορω, τη βαζω στο παρκο της το οποιο και εχω αδειασει και το περπαταει γυρω γυρω, την περπαταω με τα 2 αλλα και με το ενα χερακι οσο πιο πολυ μπορω...τι αλλο να της κανω για να ξεπαρει και να περπατησει μπας και δουμε ασπρη μερα τουλαχιστον απο γκρινια;;;

Οπως λεει και η culte ειναι. Μη στεναχωριεσαι, ειναι το αλμα αναπτυξης αυτης της ηλικιας. Σε λιγες βδομαδες θα ειναι μια χαρα, κανε λιγο υπομονη και προσεχε την λιγο παραπανω για ατυχηματα.

καλη λευτερια δευτερομανουλα...

mitsi κι εμεις το περασαμε αυτο το σταδιο, τη μια φορα ηταν μετα απο ασθενεια που τον ειχαμε στα πουπουλα και η δευτερη μετα απο διακοπες με τους παππουδες.. θα επανελθει, μην αγχωνεσαι.. προσπαθησε οσο μπορεις να ηρεμησεις, μην θεωρεις δεδομενο οτι θα ειναι ετσι το παιδι σου απο εδω και περα, γιατι μπορει να το εκμεταλλευτει.. υπομονη..

καλη λευτερια δευτερομανουλα...

Ευχαριστω πολυ! Αμην και ποτε, μ' αυτη η ζεστη δε παλευεται!!

Οσο για το περπατημα δεν μπορεις να κανεις και πολλα, θα το κανει οταν ειναι ετοιμη! Φαντασου οτι εμενα ξεκινησε περιπου 10 μηνων να περπαταει ατσουμπαλα, χωρις να στηριζει τα βηματα του, ηταν σαν να τον επαιρνε η κατηφορα(!) και σταματησε, ωσπου το ξαναεκανε γυρω στους 12m και τελικα περπατησε περιπου στους 14. Καλη δυναμη!

Γειά σας

σας παραθέτω τα παρακάτω thread ορισμένα αναφέρονται σε διαφορετικές

ηλικίες αλλά ίσως περιέχουν χρήσιμες πληροφορίες.

Συμπεριφορά παιδιού ενός έτους !

Χτύπάει το κεφάλι του!! head banging

Κρίσεις Οργής - θυμός - temper tantrum

1 ΕΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΝΕΥΡΑ?

success breeds success - ο τρόπος που μαθαίνει ο εγκέφαλος

ΘΕΛΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ

ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΩΝ

Φάση άρνησης..

Μπαμ σε όλους και σε όλα....

Πείσματα από τωρα?

Ξεσπάσματα Θυμού

Όπως κατάλαβες, όλα τα ίδια κάνουν πάνω-κάτω. Δε μπορείς να κάνεις και πολλά...Υπομονή... Αλλά που να τη βρεις και αυτή την άτιμη... Εγώ εδώ και μήνες την αναζητώ...

Καλημέρα!

Μην στεναχωριέσαι, τα περισσότερα παιδάκια σε αυτή την ηλικία συμπεριφέρονται έτσι! Πέρσι περάσαμε και εμείς αυτή τη φάση πριν περπατήσουμε, που όλα ήθελε να τα κάνει μόνη της. Ούτε δαιμονισμένη να ήταν η κόρη μου . Θα σου δώσω μια συμβουλή που ήταν η καλύτερη που μου είχαν δώσει, Αναισθησία!

Ναι αναισθησία. Με όρια όμως, δλδ κλαίει το παιδί, οκ προσπάθησε να της εξηγήσεις. Αν δεν σε ακούει τότε άστην να κάνει αυτό που θέλει (εννοείται επιτρεπτά πράγματα, δλδ μην την αφήσεις να βάλει το χέρι στην πρίζα , καταλαβαίνεις τι θέλω να πω), εμείς την αφήναμε να κάνει αυτό που θέλει για να καταλάβει αν μπορεί ή όχι. Πχ. ήθελε ντε και καλά να ανέβει στο τραπέζι του σαλονιού. Οκ, ανέβα αφού δεν με ακούς. Μετά όμως έβλεπε ότι δεν μπορούσε να το κάνει ή σε άλλες περιπτώσεις το έκανε και της έφευγε η περιέργεια και έτσι δεν το ξαναπροσπαθούσε. Αλλο ένα παράδειγμα που θυμάμαι είναι με τον φούρνο της κουζίνας, της έλεγα ότι καίει και θα την πονέσει το χεράκι της αν τον πιάσει, εκείνη εκεί. Μια μέρα που δεν ήταν πολύ ζεστός έπιασε το τζάμι και είδε ότι είναι ζεστό και μετά το έλεγε μόνη της και μας παρακινούσε να μη το πιάνουμε. Α! κάτι που θυμήθηκα, η δικιά μου τσατιζόταν γιατί ήθελε να κάνει ότι και εμείς (και ας είχε μόλις χρονίσει), πχ έβαζα πλυντήριο, ήθελε να βάλει και εκείνη ρούχα μέσα, την άφηνα και έτσι κάπου περιορίστηκαν τα νεύρα της.

Πάντως θα περάσει αυτή η φάση, ψυχραιμία και υπομονή και αναισθησία (πάντα με όρια, μη παρεξηγηθώ κιόλας!).

κατι μου θυμιζει η ολη ιστορια 12 μηνων αγορακι τα ιδια ακριβωσ υπομονη!!φαντασου να θεσ να περπατησεισ να πιασεισ και να μη σε αφηνουν τι θα εκανεσ;;;;;

Λίγο πολύ τα περισσότερα παιδάκια περνούν από αυτή τη φάση. Θέλει απεριόριστη υπομονή και γερά νεύρα, για να μη χαθεί το παιχνίδι και φυσικά για να καταλάβουν οι μικροί μας δυνάστες ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.

Αχ κοριτσια πολυ με ανακουφιζουν οι απαντησεις σας...ολα της τα συγχωρω της μικρης μου πανεμορφης αλλα ωρες ωρες οπως χθες, που πραγματικα ημουν χαλια ψυχολογικα, με εξωθει στα ορια μου...αφου λοιπον ειναι φυσιολογικη φαση θα κανω υπομονη αλλα θα επιμεινω και στα ορια που της θετω και ιδωμεν...ελπιζω να μπω σε λιγο καιρο και να γραψω οτι το ξεπερασαμε και αυτο, περπατησαμε και απελευθερωθηκαμε!!!!!

Αχ κοριτσια καπως ενιωσα καλυτερα που δεν ειναι μονο το παιδακι μου ετσι!Ηταν παντα πολυ ησυχος,δεν εκλαιγε πολυ,δεν νευριαζε και πιστευω οτι δεν ειναι και καθολου κακομαθημενος!Μπορει να ειναι το μονο μωρο της οικογενειας αλλα εχουμε βαλει ορια απο την αρχη!και ξαφνικα μολις αρχισε να περπαταει πριν περιπου 1 μηνα(12,5 μηνων)αρχισαν τα οργανα!Μολις του ελεγες κουβεντα η μολις τον ξεβολευες νευραααααα,κακο,με δαγκωνει,δαγκωνεται,χτυπαει το κεφαλι του οπουβρει!Και ειχα αρχισει να τρελαινομαι!Ο αντρας μου με ¨"κατηγορει"οτι απο μενα πηρε το παιδι γαιτι ειμαι η νευρικη της οικογενειας αλλα ποτε μπροστα στο παιδι!ελπιζω ναειναι μιαφαση που περναει γρηγορα γιατι στεναχωριεμαι πολυ...

mitsi1 ήθελα να ανοίξω ίδιο θέμα, αλλά βρήκα το δικό σου και πρέπει να πω ότι είμαστε κι εμείς σε μια τέτοια φάση εδώ και αρκετό καιρό, με αποκορύφωμα όμως τη βδομάδα που μας πέρασε...

θελει να είναι συνεχώς κάτω, αν πάω να τη σηκώσω π.χ. για να την αλλάξω χτυπιέται, μου τραβάει τα μαλλιά, το δέρμα... ένιωσα πως έχω αποτύχει πλ'ηρως...τώρα βεβαια διάβασα και τα δικά σας και λίγο ανέβηκε το ηθικό

Όπως και να το κάνουμε είναι δύσκολη μια τέτοια κατάσταση...και πολλές φορές ντρέπομαι που το παιδί μου συμπεριφέρεται έτσι. Δεν ξέρω αν πρέπει να αγνοήσω, να εξηγήσω ήρεμα ή να ουρλιάξω!

Τις περισσότερες φορές είμαι συγκρατημένη έως και ''στον κόσμο μου'' αλλά όταν, ας πούμε, τραβάει μαλλιά (το οποίο με ενοχλεί αφάνταστα συν του ότι μου προκαλεί πονοκέφαλο αμέσως) μου ξεφεύγει καμια φωνή...

Τι να κάνουμε...υπομονή μάλλον,ε;

Και εμείς Ηράκλειο είμαστε και έχουμε και το ίδιο όνομα!!!! (τα κοριτσάκια μας δηλαδή)

Ειμαι μανουλα μιας μπεμπας που σε 10 μερες κλεινει τους 12 μηνες...Ειμαι μια απογοητευμενη ή σοκαρισμενη, δεν ξερω ποιο επιθετο μου ταιριαζει καλυτερα, μανουλα...Το παιδι μου εχει απολυτα μεταλλαχθει σε ενα κακομαθημενο και απαιτητικο παιδι που αν δεν του κανεις το χατηρι κλαιει και χτυπιεται, μαδαει τα μαλλια της και κανει προς τα πισω το κεφαλι της για να χτυπησει...Δεν ξερω πώς να το χειριστω ολο αυτο...Σημερα επιστρεφοντας απο μια επισκεψη με εφτασε στα ορια μου, να κλαιει στο αυτοκινητο και να στριγγλιζει, να την κραταω και να κανει τοξο το σωμα της και με το ζορι μπορουσα να την κρατησω μη μου φυγει απο τα χερια. Ηρθαμε σπιτι της κανω γαλα, μηπως και λυσσαξε απο την πεινα, οχι βεβαια, με το ζορι ηπιε 80 μλ και μετα παλι κλαμα, ουτε αγκαλια, ουτε να ξαπλωσει...θελει μονο να ειναι κατω και να της κραταω τα χερακια να περπαταει, ουτε στη στρατα καθεται πια πολυ θελει να ειναι ορθια και να την τσουλαει. Μα μπορω ολη μερα να στεκομαι και να την περπαταω;;;; και γκρινια οταν δε γινεται το δικο της, και ολο το σκηνικο του ξεμαλλιασματος που σας περιεγραψα παραπανω πολλες φορες την ημερα...παρακαλω τα φωτα σας...ειμαι σε αδιεξοδο χειρισμου της καταστασης...της φωναζω και μετα συνειδητοποιω οτι δεν μπορει να με καταλαβει αλλα εχω φτασει ειλικρινα στα ορια μου...προσπαθω με ηρεμο τονο να της εξηγησω οτι δεν πιανουμε τα σκουπιδια ουτε τρωμε τα μωρομαντηλα κτλ κτλ αλλα δεν το κανω παντα αφου με φτανει στα ορια μου ολο αυτο ολη μερα...

τι μου θυμιζει τι μου θυμιζει

μολις περπατησει σταθερα μονη της θα αλλαξει..απλα τωρα ειναι σε φαση που θελει να ανεξαρτητοποιηθει κ επειδη δε μπορει να τρεξει να εξερευνησει να σκαρφαλωσει να περπατησει σταθερα κλλπ γιαυτο κανει ετσι.το πολυ σε 1 μηνα θα εχει αλλαξει

τι μου θυμιζει τι μου θυμιζει

μολις περπατησει σταθερα μονη της θα αλλαξει..απλα τωρα ειναι σε φαση που θελει να ανεξαρτητοποιηθει κ επειδη δε μπορει να τρεξει να εξερευνησει να σκαρφαλωσει να περπατησει σταθερα κλλπ γιαυτο κανει ετσι.το πολυ σε 1 μηνα θα εχει αλλαξει

ΩΩωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!

Δήμητρα δηλαδή μέχρι να περπατήσει η δικιά μου και να είναι και σίγουρη έτσι θα είναι,ε;;;;ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩωχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!

Καλά Χριστούγεννα δηλαδή!!!

ΩΩωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!

Δήμητρα δηλαδή μέχρι να περπατήσει η δικιά μου και να είναι και σίγουρη έτσι θα είναι,ε;;;;ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩωχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!

Καλά Χριστούγεννα δηλαδή!!!

υπομονη!μετα θα το σταματησει αλλα θα βγαλει κατι αλλο.πχ θα θελει να σκαρφαλωνεικ θα κλαιει που δε θα μπορει:p:p

Oh mein Gott!! (σωστά το έγραψα;)

<εμοτικον που βαράει το κεφάλι του από απελπισία!!!>

ζαχαρενια δεν θελω να σε απογοητευσω αλλα οι τρέλες του μικρου μου αρχισαν μολις αρχισε να περπαταει!!!!!πριν περπατησει ηταν αγγελουδι!

ναι μετα το περπατημα θεωρουν οτι ειναι πλεον ανεξαρτητα κ θελουν να κανουν τα παντα!α ψιλοασχετο αλλα ο γιος μου σημερα εφαγε καναπετο σαλονι το εχω 2 χρονιια αλλα μου το εχουν κανει για αποσυρση! ειναι ασπρο δερματινη κ εχει στα πλαινα ενα μερος γδαρμενο ε και εκοψε ενα κομματι κ το εφαγετου αρεσε μαλλον γιατι θυμωσε που δε τον αφησα να φαει κ αλλο

α ψιλοασχετο αλλα ο γιος μου σημερα εφαγε καναπετο σαλονι το εχω 2 χρονιια αλλα μου το εχουν κανει για αποσυρση! ειναι ασπρο δερματινη κ εχει στα πλαινα ενα μερος γδαρμενο ε και εκοψε ενα κομματι κ το εφαγετου αρεσε μαλλον γιατι θυμωσε που δε τον αφησα να φαει κ αλλο

:lol: και με τι το χώνεψε; Με κανά μπουκάλι βενζίνη;;;