Η απολυτη μεταλλαξη...

[mitsi1]

Καλημερα σας και παλι...και ενω ηρεμησαμε για λιγο ξαναρχισαμε τα "ωραια"...μολις ανοιξουμε τα ματακια μας το πρωι και αφου γεμισουμε το στομαχακι μας με γαλα κλαιμε γοερα γιατι θελουμε να κατεβουμε κατω να περπατησουμε...Χριστε μου τι μαρτυριο ειναι αυτο!!!!!!!!!!!! Εχω διανυσει απειρα χιλιομετρα εντος και εκτος σπιτιου...και δεν περπαταει, τρεχει, με εχει ξεκ$%^σει!!!!!!!!!!!!!!!!! Κανουμε και αρκετα βηματα μονες μας πια, αλλα ειδικα αν με κραταει απο το δαχτυλο παει σφεντονα...θα με ξεβγαλει. Εννοειται οτι δεν καθεται πουθενα, ουτε να την αλλαξω πια δε με αφηνει, κλαιει μολις κανω κινηση να τη σηκωσω....εχουμε παρει και μια περπατουρα, αυτην που στεκεται το μωρο ορθιο και τη σπρωχνει και την παει με το ενα χερι και τρεχει και κουτουλαει και πεφτει και κλαιει και τη σηκωνω και παλι απο την αρχη...Παναγια μου τι ειναι τουτο...θα με ξεβγαλει!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[mitsi1]

mitsi1 ήθελα να ανοίξω ίδιο θέμα, αλλά βρήκα το δικό σου και πρέπει να πω ότι είμαστε κι εμείς σε μια τέτοια φάση εδώ και αρκετό καιρό, με αποκορύφωμα όμως τη βδομάδα που μας πέρασε...

θελει να είναι συνεχώς κάτω, αν πάω να τη σηκώσω π.χ. για να την αλλάξω χτυπιέται, μου τραβάει τα μαλλιά, το δέρμα... ένιωσα πως έχω αποτύχει πλ'ηρως...τώρα βεβαια διάβασα και τα δικά σας και λίγο ανέβηκε το ηθικό

Όπως και να το κάνουμε είναι δύσκολη μια τέτοια κατάσταση...και πολλές φορές ντρέπομαι που το παιδί μου συμπεριφέρεται έτσι. Δεν ξέρω αν πρέπει να αγνοήσω, να εξηγήσω ήρεμα ή να ουρλιάξω!

Τις περισσότερες φορές είμαι συγκρατημένη έως και ''στον κόσμο μου'' αλλά όταν, ας πούμε, τραβάει μαλλιά (το οποίο με ενοχλεί αφάνταστα συν του ότι μου προκαλεί πονοκέφαλο αμέσως) μου ξεφεύγει καμια φωνή...

Τι να κάνουμε...υπομονή μάλλον,ε;

Και εμείς Ηράκλειο είμαστε και έχουμε και το ίδιο όνομα!!!! (τα κοριτσάκια μας δηλαδή)

 

Καλημερα συμπασχουσα και συντοπιτισσα Ζαχαρενια...Πώς πατε εσεις;;;; Τωρα ξαναμπηκα και ειδα το μηνυμα σου...Οσο για την ντροπη και μενα με κανει και νιωθω πολλες φορες ετσι η μπεμπα...αλλα τι να κανουμε...υπομονη, απο ο,τι καταλαβες και καταλαβα και γω απο τις απαντησεις των κοριτσιων ειναι μια φυσιολογικη φαση που πρεπει να την περασουμε και τα μωρα και εμεις...εμενα σημερα βαρουσε τα μουτρα της και τραβουσε τα μαλλια της γιατι την εβαλα στο κρεβατι να της βγαλω τα κακα. Και της εδωσα μια στο μπουτι και το εκανε πιο εντονα...και μετα στεναχωρηθηκα...

[Zaxarenia]

Καλημερα συμπασχουσα και συντοπιτισσα Ζαχαρενια...Πώς πατε εσεις;;;; Τωρα ξαναμπηκα και ειδα το μηνυμα σου...Οσο για την ντροπη και μενα με κανει και νιωθω πολλες φορες ετσι η μπεμπα...αλλα τι να κανουμε...υπομονη, απο ο,τι καταλαβες και καταλαβα και γω απο τις απαντησεις των κοριτσιων ειναι μια φυσιολογικη φαση που πρεπει να την περασουμε και τα μωρα και εμεις...εμενα σημερα βαρουσε τα μουτρα της και τραβουσε τα μαλλια της γιατι την εβαλα στο κρεβατι να της βγαλω τα κακα. Και της εδωσα μια στο μπουτι και το εκανε πιο εντονα...και μετα στεναχωρηθηκα...

 

Γεια σου mitsi1! Σα να τα γραφω εγώ τα παραπάνω...ακριβώς τα ίδια κάνει... Την προηγούμενη βδομάδα μου έβγαλε μια τούφα μαλλιά (και κυριολεκτώ)... Σήμερα πάλι την έβαλα για να την αλλάξω πάνω στην αλλαξιέρα και χτυπιόταν ολόκληρη, της δίνω τη βούρτσα της μπας ξεχαστεί και άρχισε να χτυπιέται με τη βούρτσα μαζί ώσπου έπεσε στην πάνα και γέμισε σκ@τ@! Τι να πω... της φώναξα εκείνη την ώρα ''ηρέμησεε'' και σταμάτησε, π'ηγε μετά πάλι να γκρινιάξει και της είπα αυστηρά να μείνει ήρεμη και με κοιτούσε καλά - καλά, έτοιμη να κλάψει. Μετά που τη σήκωσα για να πάω να την πλύνω με πήρε αγκαλιά (είχε παράπονο)...φυσικά είχα στενοχωρηθεί πολύ, αλλά πως να γίνει βρε παιδια; Υπομονή, υπομονή αλλά κάπου δεν αντέχεις.... Προσπαθώ τώρα όταν είναι κάτω ελεύθερη να μην της λέω ''μη,οχι, δεν'' και να της εξηγώ ήρεμα και να της αποσπώ την προσοχή με κάτι άλλο από αυτό που απαγορεύεται να αγγίξει. Δες λίγο και το θέμα που άνοιξε η Δήμητρα ''Δεν αντέχω, δεν αντέχω'' (αν θυμάμαι καλά). Η Αλκώνη προτείνει κάποιες εναλλακτικές πολύ καλές...