Jump to content
➔ ParentsCafe.gr

Zaxarenia

Registered Users
  • Posts

    475
  • Joined

  • Last visited

Converted

  • Περιοχή
    ΚΡΗΤΗ

Zaxarenia's Achievements

Newbie

Newbie (1/14)

10

Reputation

  1. Γεια σας... μετά από πολύ καιρό γράφω ξανά εδώ! @Elenanikou λυπάμαι πολύ για το μωράκι σας...δεν ξέρω πραγματικά τι άλλο να πω. Στα νέα κορίτσια (βλέπω υπάρχει συμμετοχή!) εύχομαι τα καλύτερα! Εμείς, όπως ξέρετε, μετά την προσπάθεια για vbac πήγαμε σε 2η κ.τ. (μετά από 4 ημέρες με σπασμένα νερά και συσπάσεις ανά 3-4 λεπτά, αλλά μόνο τη νύχτα) Ο μικρός μας είναι ήδη 3 μηνών και 24 ημερών και ακόμα σκέφτομαι τα του τοκετού... Νομίζω ότι καταλαβαίνω πια γιατί δεν προχώρησε ο φ.τ. και απλώς προσπαθώ να το αποδεχτώ! Σα συμβουλή, μάλλον χιλιοειπωμένη, έχω να πω να μένετε ήρεμες, τόσο κατά την εγκυμοσύνη, όσο (και κυρίως) κατά τον τοκετό και να απολαμβάνετε αυτό που ζείτε! Δε θέλει βιασύνες...αυτά κυρίως έχω να πω! Είμαι ακόμα πολύ ευαίσθητη με το θέμα και αποφεύγω συζητήσεις εκτενέστερα γιατί συνειδητοποίησα ότι μόνο κακό μου κάνουν! Να είστε όλες καλά!Πολλά φιλιά!!!
  2. Miriki το θέμα δεν ήταν να γραφτεί ο λόγος που πήγα σε επαναληπτική Καιατρική....το θέμα ήταν πως έγινε....αυτό πάντα θα ποναει! Σίγουρα λιγότερο από την πρώτη γιατί όπως λέτε το μωρό διάλεξε την ώρα και το παλεψαμε οσο μπορουσαμε...τσπ...αν ποτε παμε για τριτο ισως καταφερουμε vba2c!
  3. Πενουλα συγχαρητήρια!καλούς θηλασμους και καλή ανατροφή! Να πω τον πόνο μου;ποσό μα ποσό με χαλάει που με βλέπω στη λίστα "επαναληπτικη καισαρικη"..... :(

  4. Διαφημίσεις

  5. miriki σε ευχαριστω πολυ...με συγκινειτε καθε φορα. εχεις δικιο,ξεχασα να αναφερω το γιατρο...Μανιδακης λεγεται,ειναι στο ΠΑΓΝΗ.προσωπικα τον ευχαριστω πολυ που με στηριξε...οσο μπορεσε!και να πω οτι μου ειπε σε μετα απο 2χρονακια να δοκιμασουμε παλι!"μηπως γινει το ονειρο σου πραγματικοτητα"ειπε....
  6. Γεια σας κορίτσια μου! Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές, τα καλά σας λόγια, τη θετική σκέψη κατά τη διάρκεια του τοκετού μου...δυστυχώς, μετά από 4 ημέρες με σπασμένα νερά και πόνους μονάχα τα βράδια καταλήξαμε σε επαναληπτική καισαρική. Σας βάζω ένα κείμενο, όπως το έγραψα και το ανάρτησα στο facebook(κάποιες θα το έχετε ήδη δει) για να διαβάσετε την ιστορία μας, το ταξίδι μας στη vbac. Εύχομαι τα καλύτερα σε όλες τις επόμενες.... elenanikou είδα καλά; Πάτε για τρίτο;;; Δε θυμάμαι αν το είχαμε ξαναπεί! Ξεκινώντας (κι εγώ) από την 1η καισαρική...έμεινα έγκυος το Σεπτέμβρη του 2008 και η πιθανή ημερομηνία ήταν 17/06/2009. Η εγκυμοσύνη κυλούσε τέλεια και ως πρωτάρα μανούλα είχα τυφλή εμπιστοσύνη στο γιατρό μου...τέλη Μαίου μας έθεσε το ενδεχόμενο καισαρικής γιατί το μωρό ήταν μεγάλο και δεν είχε κατέβει (πριν καν μπω 38η βδομάδα δηλαδή). Στις 2/06/2009 μου είπε τα γνωστά: τράχηλος σκληρός και πίσω, μωρό ψηλά, πιθανόν λωροδεμένο, εγώ στενή λεκάνη, το μωρό μεγάλο...ούτε με μαγκούρα δε θα έβγαινε (κατά τα αξέχαστα λόγια του γιατρού). Θα με έβλεπε πάλι την Παρασκευή 5/6/2009 και αν δεν άλλαζε κάτι θα με έβαζε καισαρική...όπως και έγινε. Στις 06/06/2009 λοιπόν, ημέρα Σάββατο απέκτησα την κόρη μου.Η ψυχολογία μου χάλια χωρίς να ξέρω γιατί...και οι τύψεις να με βαραίνουν που δε χαιρόμουν (όσο περίμενα) για τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού. Δύο μήνες αργότερα, ανακάλυψα τυχαία ότι είχε βάλει κι άλλη κοπέλα για τον ίδιο λόγο μέσα κι εκεί χτύπησε συναγερμός...άρχισα λοιπόν να ψάχνω...στην αρχή (για πολύ καιρό βασικά) δεν ήθελα να παραδεχτώ ότι ο ''καλός'' μου γιατρός με είχε κοροιδέψει.Μετά, πέρασα από θλίψη, νεύρα, ώσπου αποφάσισα να το αφήσω (όσο γίνεται) πίσω και να προσωρήσω με θετική σκέψη για έναν φυσιολογικό τοκετό στο 2ο παιδί. Κι εκεί όμως βρέθηκα αντιμέτωπη με το σκληρό ιατρικό σύστημα που θέλει τις γυναίκες καταδικασμένες σε μία επαναληπτική καισαρική χωρίς να τους δίνει την ευκαιρία έστω να προσπαθήσουν. Λόγω οικονομικών και ασφάλειας προτίμησα αυτή τη φορά να επισκεφθώ γιατρό στο δημόσιο νοσοκομείο και από ερώτηση σε φόρουμ(κι όμως ναι) μου πρότειναν ένα γιατρό στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου. Ήταν συμπαθής εκ πρώτης όψεως και από αυτά που είχα ακούσει εδώ κι εκεί στήριζε τον φυσιολογικό τοκετό και φαινόταν από τους γιατρούς που σεβόταν την επιθυμία της γυναίκας. Του μίλησα αμέσως για την επιθυμία μου να γεννήσω φυσιολογικά κι εκείνος είπε ναι, με ένα ''αλλά'' να ακολουθεί...όπως και να είχε όμως θα άφηνε να ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός και θα βλέπαμε ανάλογα την εξέλιξη. ΔΕ μπορώ να πω ότι ήμουν ήρεμη κατά την εγκυμοσύνη.Ειδικά τους πρώτους 5-6 μήνες είχα το άγχος αν ο γιατρός θα με στήριζε πραγματικά, έψαχνα κι αλλού για γιατρό, μαία, να φύγω ολότελα από Κρήτη αλλά τίποτα δεν γινόταν. Και μια μέρα, έτσι ξαφνικά, ξύπνησα ,με την πιο θετική διάθεση και είπα ''τέλος, στηρίζομαι σε μένα, θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ''. Έτσι λοιπόν, φτάνοντας 37η βδομάδα και αφού όλα ήταν καλά βρήκα την ευκαιρία (καθώς έλειπε η κόρη μου) να κάνω ένα μακρύ περίπατο για να χαλαρώσει το μυαλό, να δώσω (αν θέλετε) μια βοήθεια στο σώμα μου να ξεκινήσει ο τοκετός. Δευτέρα βραδάκι περπάτησα 1,5 ώρα και το ευχαριστήθηκα απίστευτα. Ένιωθα ότι το μωρό είναι έτοιμο, όπως κι εγώ. Βέβαια, δεν περίμενα να έχω τόσο άμεσα αποτελέσματα... Την Τρίτη το πρωί πριν καν σηκωθώ από το κρεβάτι ένιωσα υγρασία. Έμεινα λίγο ακίνητη και αναρωτιόμουν αν έσπασαν τα νερά ή αν είχα άλλο ατύχημα!Πηγαίνοντας στην τουαλέτα ένιωθα κι άλλα υγρά και μετά βέβαια είδα ροζ, οπότε κατάλαβα ότι ο τοκετός ξεκινούσε. Πήρα τον άντρα μου, μπήκα για ντουζ και τα υγρά συνέχιζαν να φεύγουν...όταν ήρθε ο καλός μου καθίσαμε λίγο και μου πρότεινε να μην πάμε αμέσως στο νοσοκομείο (μιας και δεν είχα πόνους), αλλά να περπατήσουμε λίγο. Έτσι, κάναμε μια ωραία βόλτα, χαλαρά και επιστρέψαμε σπίτι. Πόνοι..πουθενά. Που και που μόνο ένιωθα λιγάκι πόνο στη μέση. Αποφάσισα να κοιμηθώ, αλλά δεν τα κατάφερα.Χαλαρωσα όμως...το μεσημέρι πλέον κι αφού δεν είχαμε εξέλιξη όσον αφορά τους πόνους, παρά μόνο υγρά να φεύγουν αποφασίσαμε να πάμε στο νοσοκομείο. Με εξέτασε μια μαία και είπε ότι είχα πολύ δρόμο, σκληρός τράχηλος, πίσω κτλ...μου έδωσαν δωμάτιο και πήγα να ξεκουραστώ. Κανά δίωρο αργότερα μου έφεραν συγκάτοικο κι εκείνη με σπασμένα νερά. Όσο βράδιαζε ερχόταν συσπάσεις κι εγώ χαιρόμουν γιατί σκεφτόμουν ότι ήμουν κοντά....χαχα! Η συγκάτοικος έφυγε τα ξημερώματα με συσπάσεις περίπου στα 1-2 λεπτά κι εγώ ακόμα ανά 15-20 λεπτά. Το πρωί άρχισαν να αραιώνουν οι συσπάσεις ώσπου σταμάτησαν...απογοήτευση! Όλη μέρα ξαπλωμένη με ένα μαντήλι στα μάτια και μουσική στα αυτιά και ερχόταν που και που μία σύσπαση. Η συγκάτοικος επέστρεψε με το μωρό της! Κι ε΄γω; τίποτα.... Βράδιαζε και οι πόνοι με θυμήθηκαν πιο έντονοι, ανα 5-10 λεπτά. Δεν κοιμήθηκα...έκανα ανάσες, ξάπλωνα, σηκωνόμουν, άλλαζα στάσεις...όσο κι αν πονούσα χαιρόμουν! Το πρωί πάλι μειωνόταν οι συσπάσεις, ένιωθα το μωρό στα πόδια μου, σχεδόν δε μπορούσα να περπατήσω... Το 3ο βράδυ πάλι πόνοι στα 4-5 λεπτά, πάλι δεν κοιμήθηκα, πάλι τα ίδια...Παρασκευή πρωί οι πόνοι αραιοί...ο γιατρός μου είπε ότι θα με άφηνε μια μέρα ακόμα...ήδη δεχόταν πιέσεις, φοβόταν κι εκείνος. Μου είπε αν δεν προχωρήσει ως το Σάββατο πρωί να μου έβαζε το 1/5 του υπόθετου (προσταγλανδίνη) μήπως βοηθούσε. ΔΕν ήθελα όμως να πάρω φάρμακο. Παρασκευή βράδυ νόμιζα ότι πεθαίνω...ήμουν σίγουρη ότι γεννάω, πόνοι ανά 3-4 λεπτά, η μέση μου πονούσε πολύ...κι όμως χαιρόμουν! Σάββατο πρωί...όλα σταμάτησαν. Οι πόνοι αραίωσαν πάλι. Ο γιατρός είχε απογοητευτεί! Με ρώτησε αν ήθελα μικρή δόση ωκυτοκίνης. ΔΕν ήθελα. ΔΕν ξέρω αν έκανα καλά ή όχι, αλλά δεν ήθελα να το διακινδυνεύσω. Με έβαλε στη μαιευτική για έλεγχο, διαστολή 1 (μόνο), ο τράχηλος είχε μαλακώσει αλλά δεν έκανα συσπάσεις. Μου έκανε εκεί ένα χειρισμό με το χέρι μήπως και....αλλά τίποτα! Έτσι, μεσημέρι -πλέον- Σαββάτου μπήκα για 2η καισαρική...κλαίγοντας! Είδα τον μικρό αμέσως, τον τύλιξαν και μου τον έδωσαν αγκαλιά, τον φίλησα και 1,5 ώρα μετά θήλαζε στο δωμάτιό μας. Το όνειρό μου δεν έγινε πραγματικότητα, το πάλεψα όμως. Αν με άφηναν θα έμενα εκεί για άλλο τόσο. Δεν ξέρω αν έκανα κάτι λάθος, αν το περπάτημα προκάλεσε τη ρήξη υμένων νωρίτερα απ' όσο έπρεπε, αν ήταν καλύτερα να είχα δεχτεί κάποιο φάρμακο....ποτέ δε θα μάθω. Όμως, πήγαν όλα καλά, έδωσα έστω μια μικρή ευκαιρία στο γιό μου να έρθει την ώρα που ήθελε (ελπίζω) και χαίρομαι που τον έχω αγκαλιά υγιή. Ίσως, αν ποτέ κάνω 3ο, να καταφέρουμε μια vba2c! Ποτέ δε ξέρεις... Εύχομαι σε όλες τις κοπέλες που το προσπαθούν να καταφέρνουν το καλύτερο δυνατό για εκείνες και τα μωρά τους!
  7. fwfw μπήκες επίσημα στο μήνα σου;! Με το καλό!!! Να πάνε όλα υπέροχα!!! Labrinoula μην αγχώνεσαι. Και τελευταία στιγμή δε γυρίζουν τα μωρά; Της Έλενας ήταν ισχιακό και το γύρισαν στον τοκετό απ' όσο θυμάμαι. Αν έχεις την ευκαιρία κάνε ομοιοπαθητική, έχω ακούσει ότι βοηθάει σε τέτοιες περιπτώσεις. Όλα καλά!
  8. fwfw 31η βδομάδα ήταν 1600 γρ.!!! 33η δεν ξέρω πως θα είναι! Πάντως και η κόρη μου ίδια βδομάδα (31η) ήταν 2064! Και γεννήθηκε 3510. Μη τα σκέφτεσαι αυτά...όλα θα πάνε καλά! Για τη μέση υπάρχουν ασκήσεις που μπορείς να κάνεις,ίσως σε ανακουφίσουν. Σου στέλνω π.μ. ένα λίνκ να δεις. Φιλιά!
  9. Γεια σας! Σας διαβάζω καθημερινά, δε σας ξεχνώ! Μαριαλ καλά είμαι, την προηγούμενη βδομάδα είδα το γιατρό. Το μωρό είναι μια χαρά, 1600γραμ. με σωστή θέση και αρκετά χαμηλά. Ο πλακούντας καλός, δίπλα στο κεφάλι του μωρού αλλά δε σχολίασε αρνητικά ο γιατρός. Γενικά ήταν πολύ ευχαριστημένος. Θα τα πούμε πάλι αρχές Μαρτίου. Έχω καθημερινά συσπάσεις, άλλες μέρες λιγότερες, άλλες περισσότερες. Η αλήθεια είναι ότι δεν τις έχω μετρήσει (δεν ξέρω αν έχει και νόημα). Αυτό που με ενοχλεί τις τελευταίες 10 περίπου μέρες είναι το δέρμα (στην κοιλιά)...φαγούρα, τσίτωμα, κοκκίνισμα (λόγω φαγούρας). Χρησιμοποιούσα (από την αρχή της εγκυμοσύνης) αμυγδαλέλαιο σε συνδυασμό με κάποιο αιθέριο, έπειτα σκέτο αλλά δε φαινόταν να βοηθάει. Τώρα βάζω αλόη (τζελ) που βοηθάει τουλάχιστον στη φαγούρα. Το τσίτωμα και μια ελαφριά κοκκινίλα συνεχίζουν! Αυτά τα νέα μας προς το παρόν!
  10. Σ'ευχαριστώ πολύ! Θα το ψάξω αύριο κιόλας! Αν δε βρω κερί, τουλάχιστον θα βρω έτοιμη την αλοιφή...νομίζω είχα δει σ' ένα μαγαζί. Να' σαι καλά!
  11. Η αλήθεια είναι ότι ενυδάτωση από μέσα δε γίνεται σωστή... Για την κηραλοιφή δεν το είχα σκεφτεί!Καλή ιδέα...σκεφτόμουν σκέτο ελαιόλαδο. Πως τη φτιάχνεις; Καλύτερα δεν είναι να τη φτιάξω μόνη μου αντί να πάρω έτοιμη; Κερί μέλισσας βρίσκεις σε μαγαζιά με φυτικά είδη; Δεν έχω ιδέα...
  12. Καλημέρα, βρίσκομαι στην 30ηβδομάδα κύησης, 2η εγκυμοσύνη. Από την 1η εγκυμοσύνη είχα κάνει κάποιες ραγάδες- σκασίματα γύρω από τον αφαλό (σαν ήλιος!). Τώρα άρχισαν να ξεχειλώνουν περισσότερο και 2-3 μέρες με πιάνει φαγούρα στο μπροστινό μέρος της κοιλιάς (κυρίως κάτω από τον αφαλό) και βλέπω ότι η κατάσταση χειροτερεύει (εννοώ με τα σημάδια). Βάζω αμυγδαλέλαιο καθημερινά αλλά δε βλέπω να βοηθάει ιδιαίτερα. Αν με πιάσει φαγούρα βάζω επιπλέον για ανακούφιση, έστω λίγο. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Γιατί η φαγούρα είναι αρκετά εκνευριστική!
  13. Καλημέρα, εμένα αν και έχει γυρίσει με κεφάλι προς τα κάτω, κλωτσάει με πόδια στα πλαϊνά και πάνω (προς στομάχι) και κεφαλιές προς τα κάτω! Εκεί να δεις γλέντια!!! Τουαλέτα κάθε λίγο!
  14. cmavrani σ' ευχαριστώ πολύ. Για το θηλασμό -πιστεύω- δε θα χρειαστώ βοήθεια μιας και θηλάζω τη 2,5 χρονών κόρη μου από τη γέννησή της! Καλά τα πήγαμε, πιστεύω και με το 2ο να έρθουν όλα ομαλά! Θέλω να είναι κοντά μου και στη γέννα, αλλά δεν ξέρω αν θα επιτρέπεται, γι' αυτό λέω τουλάχιστον να κάνουμε κάποιες συναντήσεις πριν και όταν με το καλό ξεκινήσει ο τοκετός να έρθει σπίτι μου. Απ' όσο ξέρω η κοπέλα αυτή είχε σταματήσει την εργασία της λόγω του ότι απέκτησε 2 παιδάκια(εργαζόταν παλιά σε κάποιο από τα δημόσια νοσοκομεία εδώ) και τώρα θέλει πάλι να μπει στην εργασία. Ελπίζω να τα βρούμε!
  15. Γεια σας κοπέλες! Να ρωτήσω κάτι...πόσα παίρνει -περίπου έστω- μία μαία για να σε βοηθήσει; Άσχετα με το νοσοκομείο. Κάποια ανεξάρτητη π.χ. Δεν ξέρω αν επιτρέπεται να έχω μαζί μου εξωτερική μαία στο νοσοκομείο όπου θα γεννήσω αλλά ακόμα κι αν δεν επιτρέπεται θα ήθελα να με δει από δω κι έπειτα, όπως επίσης να έρθει σπίτι μου κατά την έναρξη του τοκετού για να καθυστερήσω (όσο το δυνατόν) να πάω στο νοσοκομείο. Βρήκα μία γνωστή φίλης μου αλλά δεν την έχω πάρει ακόμα να δω αν τελικά μπορεί κτλ. Απλά ήθελα να ξέρω τι τιμές παίζουν πάνω - κάτω. Ευχαριστώ!
  16. Καλημέρα και καλό μήνα! Να ρωτήσω κι εγώ κι αν ξέρει κάποια κοπέλα ας μου απαντήσει παρακαλώ! 'Εχω Π.Η.Τ. τον Απρίλη 2012. Από τον Απρίλη του 2010 μέχρι Απρίλη 2012 έχω πάνω από 200 ένσημα. Το θέμα είναι ότι τώρα είμαι στο ταμείο ανεργίας (το οποίο τελειώνει το Μάρτιο) μιας και εργάζομαι εποχιακά σε ξενοδοχείο. Η πρόσληψή μου θα γινόταν κανονικά μέσα Μαίου. Δικαιούμαι τώρα άδεια τοκετού εφόσον βρίσκομαι σε ''νεκρή'' περίοδο; Κανονικά η άδειά μου θα πρέπει να ξεκινήσει περίπου 20 Φλεβάρη (2μήνες πριν την ΠΗΤ). Αλλά εφόσον δε μου έχει γίνει η πρόσληψη; Δικαιούμαι άδεια χωρίς πρόσληψη; Το ταμείο θα το πάρω κανονικά μέχρι το Μάρτη εφόσον πάρω την άδεια; Και τέλος και σημαντικότερο...θα μπορέσω μετά να πάρω το 6μηνο του ΟΑΕΔ ώστε να μην επιστρέψω στη δουλειά; Αυτά...πολλές ερωτήσεις,ελπίζω να μη σας μπέρδεψα!
×
×
  • Create New...