Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Διακοπή κύησης ή όχι ??


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Αυτό είναι κορίτσια...ο Θεός να μας φυλάει βέβαια όλες από τέτοια διλήμματα και αγωνίες...αλλά, όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενο ποστ μου, ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ είναι ο λόγος που δεν θα μπορούσα ποτέ να προχωρήσω σε διακοπή εγκυμοσύνης.

 

Αναγκάστηκα να γεννήσω και τα δύο μου παιδιά με καισαρική τομή, λόγω ιατρικού προβλήματος και βρήκα την όλη διαδικασία εξαιρετικά απωθητική-να σε ξαπλώνουν, να σε τρυπάνε, να σε ναρκώνουν, να σε ανοίγουν στα δύο, να σε αδειάζουν, να σε ξανακλείνουν σαν τσουβάλι, να σε ράβουν...είναι κρύο πράγμα κορίτσια, πολύ κρυο, σε μια τόσο μοναδική,συγκλονιστική, ανεπανάληπτη στιγμή της ζωής μας, να είμαστε στην ουσία ασθενείς σε ένα χειρουργικό κρεββάτι. μου κακοφάνηκε τρομερα, και φανταστείτε ότι εγώ το έκανα για αυτά, για να μην διακινδυνέψω την υγεία τους! Πώς λοιπόν να πάω μόνη μου να υποβάλλω τον εαυτό μου στην ίδια διαδικασία και να τους πω "ορίστε, σκοτώστε το παιδί που έχω στην κοιλιά μου και βάλτε με να το γεννήσω νεκρό?" Και να ζω και παντοτινά με την αμφιβολία ότι ίσως οι γιατροί έκαναν λάθος, ίσως να γινόταν ένα θαύμα και το παιδί να γεννιόταν υγιές...Στην ουσία, θα υπέγραφα και την θανατική καταδίκη της ψυχικής υγείας και πνευματικής ισορροπίας μου. Εγώ, σαν Αγγελίνα, δεν υπάρχει περίπτωση να έβρισκα τόπο να σταθώ μέσα στον κόσμο, από τις τύψεις που θα με καταδίωκαν συνεχώς.

 

Φυσικά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Άλλοι ανταπεξέρχονται καλύτερα σε τέτοιου είδους δυσκολίες. Εγώ μιλάω προσωπικά. Θα μου πεις, κι αν γεννιόταν το μωρό με όλα αυτά τα προβλήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, είσαι σίγουρη ότι θα άντεχες? Όχι βέβαια. Αλλά τουλάχιστον θα το πάλευα. Ενώ στην αντίθετη περίπτωση, δεν θα υπήρχε καμία απολύτως πιθανότητα να το παλέψω και να το ξεπεράσω.


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 462
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

να ρωτησω κατι δηλαδη θα προτιμουσατε να φερετε στον κοσμο ενα παιδακι που δεν μπορει νε μιλησει,δεν μπορει να περπατησει ,αργοτερα δεν θα μπορει να καταπιει το φαι του δεν θα μπορει να παει τουαλετα δεν θα μπορει να αναπνευσει μονο του............ειναι πολλοι οι παραμετροι.ασ μην μιλαμε εκ του ασφαλους.με αυτη την λογικη τι τους θελουμε τους γιατρους και τις εξετασεις?γιατι να κανουμε αυχενικες και β επιπεδου?γιατι να μας παρακολουθουν οι γιατροι?

ολοι κρυβουμε αυτον τον φοβο μεσα μας πολλες σταθηκαν τυχερες αλλες οχι.c'est la vie

κι εγω εκανα διακοπη κυησης(16 εβδ) παντα θα με τρωνε οι τυψεις μου παντα θα υπαρχει το ισως...

την αποφαση ομως την πηραμε απο κοινου σκεφτομενοι οτι εαν γινει κατι σε μας και φυγουμε απο την ζωη, το παιδακι τι θα απογινει???και μην μου πειτε οτι κανεις δεν παει χαμενος.

μην νομιζετε κι εγω πριν ημουν κατα

Δημοσιεύτηκαν
να ρωτησω κατι δηλαδη θα προτιμουσατε να φερετε στον κοσμο ενα παιδακι που δεν μπορει νε μιλησει,δεν μπορει να περπατησει ,αργοτερα δεν θα μπορει να καταπιει το φαι του δεν θα μπορει να παει τουαλετα δεν θα μπορει να αναπνευσει μονο του............ειναι πολλοι οι παραμετροι.ασ μην μιλαμε εκ του ασφαλους.με αυτη την λογικη τι τους θελουμε τους γιατρους και τις εξετασεις?γιατι να κανουμε αυχενικες και β επιπεδου?γιατι να μας παρακολουθουν οι γιατροι?

 

την αποφαση ομως την πηραμε απο κοινου σκεφτομενοι οτι εαν γινει κατι σε μας και φυγουμε απο την ζωη, το παιδακι τι θα απογινει???και μην μου πειτε οτι κανεις δεν παει χαμενος.

μην νομιζετε κι εγω πριν ημουν κατα

 

Ξένια πιστεύω ότι ο πόνος να πάρεις μια τέτοια απόφαση να σταματήσεις την κύηση είναι μεγάλος. Μεγαλύτερος είναι όμως πίστεψέ με όταν οι γονείς αποφασίζουν να φέρουν στην ζωή ένα παιδί με προβλήματα υγείας. Η θεία της μητέρας μου γέννησε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες πριν 45 χρόνια που δεν υπήρχαν υπέρηχοι κτλ. Αυτό το παιδί τα αδέρφια του ποτέ δεν το αποδέχτηκαν, ποτέ δεν το ήθελαν. Εζησε εγκλωβισμένο μέσα σε ένα σπίτι σε μια επαρχιακή πόλη. Η μητέρα του ήταν η νοσοκόμα του σε όλη της τη ζωή. Δυστυχώς σε ηλικία 30 ετών ο άλλος της γιος έπεσε θύμα τροχαίου με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μπορεί να αντέξει τον χαμό του. Επεσε ψυχολογικά, ήταν με ψυχοφάρμακα και τελικά πέθανε ένα πρωινό. Το παιδί που άφησε πίσω της με τα κινητικά προβλήματα δεν το ήθελε κανείς. Προσπαθούσε ο πατέρας να το συντηρήσει. Τα άλλα δύο αδέρφια του άφαντα !!! Μέχρι που και ο πατέρας πέθανε πριν μερικά χρόνια. Το παιδί αυτό το σέρνουν από ίδρυμα σε ίδρυμα τα τελευταία 5 χρόνια και το έχουν "καταντήσει" σε άθλια κατάσταση. Είναι λοιπόν ζωή αυτή για αυτό το άμοιρο πλάσμα ??? Είναι ωραία εικόνα να βασανίζεις έναν άνθρωπο εις γνώση σου ?? Εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να με φέρουν στη ζωή μόνο και μόνο για να μην αισθάνονταν οι γονείς μου τύψεις Θα προτιμούσα χίλιες φορές να με σκοτώσουν πριν γεννηθώ παρά να με βασανίζουν μια ολόκληρη ζωή και να βασανίζω μια ολόκληρη ζωή όλους τους άλλους.

Δημοσιεύτηκαν

eliana αυτό που διαβλέπω στην ιστορία που κατέθεσες είναι ότι η μάνα δε φρόντισε να μάθει τα άλλα της παιδιά να αγαπούν και να φροντίζουν το άρρωστο αδερφάκι τους. Δεν μπορεί να είναι ο χαρακτήρας και των 2 αδερφών κακός, ώστε να δικιολογείται αυτή η αποχή. Ένας στους δύο θα ενδιαφερόταν.

1457745k8p286od3g.gif
Δημοσιεύτηκαν
να ρωτησω κατι δηλαδη θα προτιμουσατε να φερετε στον κοσμο ενα παιδακι που δεν μπορει νε μιλησει,δεν μπορει να περπατησει ,αργοτερα δεν θα μπορει να καταπιει το φαι του δεν θα μπορει να παει τουαλετα δεν θα μπορει να αναπνευσει μονο του............ειναι πολλοι οι παραμετροι.ασ μην μιλαμε εκ του ασφαλους.με αυτη την λογικη τι τους θελουμε τους γιατρους και τις εξετασεις?γιατι να κανουμε αυχενικες και β επιπεδου?γιατι να μας παρακολουθουν οι γιατροι?

ολοι κρυβουμε αυτον τον φοβο μεσα μας πολλες σταθηκαν τυχερες αλλες οχι.c'est la vie

κι εγω εκανα διακοπη κυησης(16 εβδ) παντα θα με τρωνε οι τυψεις μου παντα θα υπαρχει το ισως...

την αποφαση ομως την πηραμε απο κοινου σκεφτομενοι οτι εαν γινει κατι σε μας και φυγουμε απο την ζωη, το παιδακι τι θα απογινει???και μην μου πειτε οτι κανεις δεν παει χαμενος.

μην νομιζετε κι εγω πριν ημουν κατα

 

Κοριτσια το θεμα ειναι τεραστιο και οι αποψεις πολλες,ομως θα συμφωνησω με την ξενια.

Κατα την γνωμη μου παντα ειναι πολυ δυσκολο να φερεις ενα παιδακι στον κοσμο που θα εχει σοβαρα προβληματα υγειας για ολη του την ζωη,το θεωρω εγωιστικο.

Υπαρχουν εγκυμοσυνες που διαπιστωνετε πολυ σοβαρο προβλημα και δυστηχως δεν γινετε να συνεχιστει,οπως εμβρυα που εχουν πολλαπλες ανωμαλιες και δεν μπορουν να επιζησουν.

Και εγω αναγκαστηκα να διακοψω την δικη μου κυηση στις 23 εβδομαδες γιατι το μωρακι μου ειχε πολλες ανωμαλιες και δεν θα μπορουσε να ζησει.

Εγω λοιπον εχω αμαρτια που επελεξα να το κανω αυτο?

Πιστεψτε με ηταν οτι πιο δυσκολο εχω κανει στην ζωη μου,και ακομα το σκεφτομαι και κλαιω,αλλα δεν γινοτανε αλλιως.

Ας προσπαθησουμε λοιπον να καταλαβαινουμε και αυτες τις γυναικες γιατι εξω απο το χορο ολοι καλα τα λεμε.

Ειναι πολυ δυσκολο να μεγαλωνεις ενα τετοιο παιδι,και δεν μιλαω οτι θα εχει δυσκολιες ενας γονιος και θα παιδευτει,αλλα αυτο το παιδακι θα ζει μια ζωη κολαση,η αληθεια ειναι αυτη.

Μια περιπτωση που ξερω ειναι ενα κοριτσακι που γεννηθηκε με διαφορα προβληματα οπως δεν επικοινωνουσε ετρωγε με σωλινακι,και γενικοτερα ηταν σαν φυτο,μεχρι που εγινε αγγελουδι στα 13 του.

Αυτο λοιπον ειναι ζωη????????


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Eviri η οικογένεια είχε 4 παιδιά και αυτό με τα κινητικά και διανοητικά προβλήματα ήταν το μικρότερο. Οι εποχές εκείνες δεν ήταν τόσο εύκολο ένας γονιός αγράμματος να διδάξει τα υπόλοιπα παιδιά του πως πρέπει να συμπεριφέρονται στο αδερφάκι τους. Ομως πίστεψέ ούτε η κοινωνία ήταν έτοιμη να τα αποδεχτεί. Αυτό το παιδί παρόλο ότι είχαμε συγγένεια ζήτημα εάν το είχα δει 2-3 φορές στη ζωή μου. Αυτή τη στιγμή είναι παρατημένο σε ένα ίδρυμα και ευτυχώς που είχαν οι γονείς περιουσία που όταν είδαν την αδιαφορία των 3 άλλων παιδιών τους αποφάσισαν να τα δώσουν σε ένα ίδρυμα. Τα πράγματα σαφώς έχουν αλλάξει στις μέρες μας, πλέον η κοινωνία προσπαθεί με διάφορους τρόπους να εντάξει αυτά τα παιδιά στο κοινωνικό σύνολο, αλλά πρέπει να το κάνει με περισσότερη θέληση. Υπάρχουν παιδιά που αυτή τη στιγμη η ίδια η κοινωνία τα έχει στην απομόνωση.

Εχω μια κυρία που μου καθαρίζει το σπίτι κάθε 15μέρο. Τις προάλλες μου έλεγε για την αδερφή της που γέννησε ένα παιδάκι με κινητικά προβλήματα εις γνώση της πριν 5 χρόνια. Λοιπόν με αυτό το παιδάκι ασχολείται όλη μέρα, δεν υπάρχει για αυτή την οικογένεια έξοδος, βόλτα γιατί είναι πολύ δύσκολη η μεταφορά του. Κατόρθωσαν μετά από 5 χρόνια να λέει κάποιες κουβέντες με τη βοήθεια λογοθεραπευτή. Δεν περπατάει, δεν μπορεί να κάτσει στην καρέκλα, είναι συνεχώς ξαπλωμένο και το φροντίζουν οι δύο γονείς. Η γυναίκα έχει φτάσει σε σημείο να της έχουν σπάσει τα νεύρα γιατί είναι σας να έχει ένα αιώνιο μωρό μέσα στο σπίτι της, ξεσπάει πολλές φορές σε κλάμματα, φωνές εναντίον του παιδιού γιατί έχει κουραστεί ψυχολογικά. Της έχει πιαστεί όλη η μία πλευρά της ομοπλάτης της διότι το παιδί εφόσον δεν μπορεί να περπατήσει το έχει πολλές ώρες αγκαλιά. Για να μην μιλήσω για την μέση της. Τις προάλλες το παιδάκι της έκανε της εξής ερώτηση "μαμά εγώ πότε θα περπατήσω" ??? Εκείνη τη στιγμή τι πρέπει να απαντήσεις σε αυτό το παιδί ???

Κατάφερε μετά από πολλούς κόπους, προσπάθειες και μέσον φυσικά να βάλει το παιδάκι σε ένα ειδικό ιδιωτικό σχολείο, πληρώνει 800 ευρώ το μήνα, εκείνη δεν εργάζεται παρά μόνο ο άντρας της και τα βγάζουν πολύ δύσκολα πέρα. Αυτές είναι πολύ δύσκολες καταστάσεις να τις βιώνεις σε καθημερινή βάση και όσο δυνατός χαρακτήρας και να είσαι πιστεύω ότι λυγίζεις όταν βλέπεις το παιδί σου σε τέτοια θέση.

Δημοσιεύτηκαν

Κοιτάξτε, όποιος είναι έξω αποό το χόρό ξέλει πολλά τραγούδια, λέει ο σοφός λαός.

 

Αν είσαι βαθιά θρησκευόμενος, σίγουρα μία έκτρωση είναι αμαρτία.

Αν δεν είσαι θρησκευόμενος, είναι μια πράξη με πολλά ψυχολογικά επακόλουθα.

 

Ποιός όμως κοιτά τα επακόλουθα μετά από 20, 30, 40 χρόνια; Με την π΄ροοδο της ιατρικής, καλώς ή κακώς δεν θα κρίνω εγώ, ο χρόνος ζωή των ατόμων με ειδικές ανάγκες έχει μεγαλώσει. Πριν από 20 χρόνια κάποιος με σύνδρομο Down δεν ζούσε πάνω από 30-35 χρόνια. Σήμερα μπορεί να ζήσει πολύ περισσότερα (εργαζόμουν με "παιδιά" 45 και 50 χρονών).

Ιδρύματα υπάρχουν και ιδιωτικά και δημόσια. Όμως, όπως είπα και πιο μπροστά, το καλύτερο ίδρυμα είναι πολύ χάλια! Οι γονείς μπορεί να είναι πάνω από το παιδί τους 24 ώρες τη μέρα και να φροντίζουν την κάθε του ανάγκη. Οι εργαζόμενοι στο ίδρυμα μπορούν; Πιστέψτε με, δεν μπορούν, όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί είναι πρακτικά αδύνατο να υπάρχει αναλογία 1:1!

 

Δεν υποστηρίζω ότι εγώ είμαι σωστή και όλοι όσοι επιλέγουν να κρατήσουν ένα παιδί με προβλήματα είναι λάθος.

Δεν θέλω να προσβάλω κανέναν, δεν είναι αυτή η πρόθεση μου.

Μιλάω με βάση την εμπειρία μου από τη δουλειά μου και με βάση αυτά που βλέπω καθημερινά και με παιδιά αλλά και με μεγαλύτερα "παιδιά".

Δημοσιεύτηκαν

Έχω κι εγώ ένα παράδειγμα να αντιπαραβάλω. Στο συγγενικό περιβάλλον του άντρα μου γεννήθηκε ένα κορίτσι με διανοητικό πρόβλημα. Το μυαλό της είχε τις ικανότητες της ηλικίας περίπου 2-3 ετών. Εγώ τη θυμάμαι πάντα να κρατάει μια κούκλα στο χέρι και το μόνο που γνώριζε να λέει φωναχτά και συχνά ήταν μαμά και θεία. Τίποτ' άλλο. Έχει 2 αδέρφια ένα μεγαλύτερο και ένα μικρότερο. Εγώ έβλεπα και τα δύο αδέρφια και κυρίως το μεγαλύτερο να ασχολούνται πάντα με την αδερφή τους, η οποία σήμερα δε ζει. Έφυγε από κοντά μας σε ηλικία περίπου 45 ετών. Οι γονείς της εννοείται την περιποιούνταν ισάξια με τα άλλα παιδιά τους.

 

Η οικογένεια αυτή έμενε σε χωριό και μάλιστα οι γονείς ήταν εντελώς αμόρφωτοι. Υπέγραφαν με σταυρό να φανταστείς. Δεν ξέρω αν χρειάζεται μόρφωση να διδάξεις και στα άλλα σου παιδιά την αγάπη. Πάντως αυτή η γυναίκα δεν έμαθε ποτέ ανάγνωση-γραφή και αριθμητική, αλλά έμαθε τα υγιή παιδιά της να αγαπάνε και να φροντίζουν την ανάπηρη αδερφή τους. Το κορίτσι εκείνο έλαβε την αγάπη της οικογένειάς της αμέριστα και πιστεύω πως έζησε στον κόσμο του μυαλού της ευτυχισμένη. Δεν της έλειπε τίποτα.

 

Προς τιμήν του ο άντρας μου όταν λογοδοθήκαμε και με πήγε στους συγγενείς του να με γνωρίσουν με πήγε χωρίς να διστάσει και σ' εκείνη τη θεία του. Στο δρόμο, μου εξήγησε ότι μέσα στο σπίτι θα δω ένα παιδί που δεν είναι σαν εμάς. Φυσικά εγώ δεν κάνω διακρίσεις στους ανθρώπους. Όμως, άλλοι συγγενείς ξαδέρφια του, όταν πήγαιναν αρραβωνιαστικούς -ες στο σόι, σ' εκείνη τη θεία δεν πήγαιναν ποτέ. Για να μη δει ο καινούργιος γαμπρός-νύφη το άρρωστο κορίτσι.

 

Προσωπικό πιστεύω μου, όπως προείπαν άλλες κοπέλες στο θέμα αυτό, είναι ότι πρέπει πρώτα να αλλάξουμε στάση και οπτική γωνία. Αυτά τα παιδιά δεν είναι τέρατα είναι πλάσματα του Θεού όπως εμείς.

 

Φυσικά και συμφωνώ με όλες όσες είπατε ότι είναι μαρτυρικό και τυραννία για την οικογένεια να σηκώνει τέτοιο Σταυρό για όλη της τη ζωή. Εννοείται, ότι κανείς δεν ισχυρίζεται πως θα ήταν εύκολο και ξεκούραστο και χωρίς ψυχολογική φθορά να μεγαλώσεις ένα οποιοδήποτε ανάπηρο παιδί. Αυτό που ισχυρίζομαι από την αρχή είναι το δικαίωμα του κάθε παιδιού στη ζωή. Ζωή που του τη δίνει ο Θεός και στην οποία δεν έχουμε δικαιοδοσία εμείς.

1457745k8p286od3g.gif
Δημοσιεύτηκαν
να ρωτησω κατι δηλαδη θα προτιμουσατε να φερετε στον κοσμο ενα παιδακι που δεν μπορει νε μιλησει,δεν μπορει να περπατησει ,αργοτερα δεν θα μπορει να καταπιει το φαι του δεν θα μπορει να παει τουαλετα δεν θα μπορει να αναπνευσει μονο του............ειναι πολλοι οι παραμετροι.ασ μην μιλαμε εκ του ασφαλους.με αυτη την λογικη τι τους θελουμε τους γιατρους και τις εξετασεις?γιατι να κανουμε αυχενικες και β επιπεδου?γιατι να μας παρακολουθουν οι γιατροι?

ολοι κρυβουμε αυτον τον φοβο μεσα μας πολλες σταθηκαν τυχερες αλλες οχι.c'est la vie

κι εγω εκανα διακοπη κυησης(16 εβδ) παντα θα με τρωνε οι τυψεις μου παντα θα υπαρχει το ισως...

την αποφαση ομως την πηραμε απο κοινου σκεφτομενοι οτι εαν γινει κατι σε μας και φυγουμε απο την ζωη, το παιδακι τι θα απογινει???και μην μου πειτε οτι κανεις δεν παει χαμενος.

μην νομιζετε κι εγω πριν ημουν κατα

 

 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Εκανα διακοπή κυησης στην 22η.... θα το κουβαλάω μια ζωή και θα με βασανίζει πάντα η απόφαση μου αυτη.

Δημοσιεύτηκαν

To θεμα δεν ειναι το μαρτυριο που επιλεγει η οικογενεια που αποφασιζει συνειδητα να φερει ενα παιδι στον κοσμο με τοσο σοβαρα προβληματα υγειας. Το θεμα ειναι το παιδι που δεν επιλεγει αυτο το μαρτυριο. Το παιδι που τυρανιεται μια ζωη απο την αποφαση αλλων.

 

Για μενα εκει βρισκεται το ηθικο διλλημα. Πως αποφασιζεις εσυ να ζησει μαρτυρικα το παιδι σου γνωριζοντας εξαρχης τον πονο που θα βιωσει. Πως θα μπορεις να το κοιτας στα ματια εχοντας κανει αυτη την επιλογη.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
To θεμα δεν ειναι το μαρτυριο που επιλεγει η οικογενεια που αποφασιζει συνειδητα να φερει ενα παιδι στον κοσμο με τοσο σοβαρα προβληματα υγειας. Το θεμα ειναι το παιδι που δεν επιλεγει αυτο το μαρτυριο. Το παιδι που τυρανιεται μια ζωη απο την αποφαση αλλων.

 

Για μενα εκει βρισκεται το ηθικο διλλημα. Πως αποφασιζεις εσυ να ζησει μαρτυρικα το παιδι σου γνωριζοντας εξαρχης τον πονο που θα βιωσει. Πως θα μπορεις να το κοιτας στα ματια εχοντας κανει αυτη την επιλογη.

 

Συμφωνώ 100% μαζί σου !!!

Δημοσιεύτηκαν
για τους θερμούς υποστηρικτές της επιστήμης μπορεί στο μέλλον να συμβεί κ αυτό:

μαζί με τον προγεννητικό έλεγχο του εμβρύου να γίνεται κ της μαμάς!!! αν λοιπόν η επιστήμη θα είναι σε θέση να προβλέψει τη βιωσιμότητα της μαμάς ή κ του μπαμπά πιστεύετε ότι θα αλλάξει κάτι στο να διακόψει ή οχι μια τέτοια κύηση;

 

και αναποφευκτα η σκέψη προχωρά...

 

αν το έμβρυο είναι απόλυτα υγιές κ η μαμά διαγνωστεί ότι σε λίγο καιρό θα αφήσει το μάταιο τούτο κόσμο....:cry: τότε;:roll::roll: γιατί σύμφωνα με τα παραπάνω η ενδεχόμενη λύση είναι....:-( μάλλον λίγο μακάβρια... για τη μαμά!!!

...

καλόόόόόόόόό!

 

επίσης,

εάν αποφασίζαμε για το μέλλον του μωρού μας, σκεφτόμενοι το τί θα γίνει εάν φύγουμε -εμείς οι γονείς- νωρίς από τη ζωή, τότε δε θα κάναμε παιδιά! Διότι και τα υγιή ορφανά παιδιά -αν όχι όλα, η πλειοψηφία-, δε νομίζω να περάσουν ευτυχισμένα την παιδική τους ηλικία.

 

Το λέω ωμά γιατί βαρέθηκα να διαβάζω για το τί θα γίνει εάν πεθάνουμε πρώτοι.

 

Σαφώς μιλάω για τις περιπτώσεις που δεν ανήκουν στο 100% ότι το παιδί θα είναι φυτό. Εδώ συμφωνώ με τη ΜάρκοΠόλο. Φαντάζομαι ότι κι εγώ, αν μου έλεγαν οι γιατροί ότι 100% το παιδί έχει τερατογέννεση, ή εγκεφαλική βλάβη, ή κάτι το τόσο σοβαρό που θα ήταν φυτό, θα το έριχνα. Αλλά σε περιπτώσεις όπως σύνδρομο Ντάουν, ή διαννοητική καθυστέρηση ή περιπτώσεις που οι γιατροί δεν θα ήξεραν με βεβαιότητα, θα το κράταγα. Ή έτσι νομίζω τουλάχιστον γιατί όπως προείπα έξω από το χορό....

 

...

το θεμα μου ειναι το εξης:φοβαμαι την πιθανοτητα λαθους.περα απο προσωπικες (θρησκευτικες και μη) πεποιθησεις για το αν ενα αρρωστο μωρο εχει δικαιωμα να ερθει στη ζωη ή οχι,περα απο ολα τα προσωπικα διλημματα,εγω φοβαμαι μηπως παρει καποια μαμα μια τετοια αποφαση και τελικα το μωρο ηταν υγιες....καταλαβαινετε τι θελω να πω;

αυτο με τρομαζει και με συγκλονιζει...

 

Πωλίνα με κάλυψες!

8jPDp3.pngmAB8p3.png
Δημοσιεύτηκαν

διαβασα ολες τις αποψεις!

και ολες σεβαστες!

 

ας παραθεσω την εμπειρια μου!

 

δουλεψα με τετοια παιδια για 7 ολκληρα χρονια!

απο τα 17 που ηταν στο τμημα επισκεπτηριο ειχε τα 2 μονο ...το 1 καθε εβδομαδα και το αλλο καθε 2μηνο!

παιδια δυσκολα πολυ δυσκολα....παιδια που δεν προσεγγιζονταν..,!

παιδια που επερεπε να ειναι δεμενα γιατι ηταν αυτοετεροκαταστροφικα...

παιδια που δεν μπορυσαν να πουν ποναω-πειναω-διψαω

παιδια που ετρωγαν ασταματητα.....

παιδιαπου δεν καθονταν σε καρεκλα

παιδια που εκαναν την αναγκη τους οπου βρισκονταν και με αυτη εξεφραζαν τις εικαστικες τους ανησυχιες!

παιδια που ειχαν απιστευτη σωματικη δυναμη ακομα κι αν ηταν 40 κιλα

παιδια που εκανα επιληπτικες κρισεις

παιδια που χτυπουσαν τ κεφαλι τους στο τοιχο

παιδια που ετρωγαν τα παντα λιωμενα και ακομα και ετσι πνιγονταν

παιδια που προαπσθουσες να κανεις αιμιληψια και ηταν αδυνατον

παιδια που ακομα και για απλο υπερυχο χρειαζονταν μεθη

παιδια που επιαρναν δεκαδες ψυχοφαρμακα

παιδια που χρειαζονταν 24ωρη επιβέψη

 

δουλεψα 7 χρ....εφυγα με καθιζιση αυχ δισκου

μεα σε 1 χρ τα παιδια αυτα διασπαστηκαν σε διαφορα τμηματα ...το προσωπικο αλλαξε....απο αυτα ζουν 2 μονο...ζουσαν απο την αγαπη και την φροντιδα του προσωπικου.....η οποια εν τελη δεν αναγνωριστηκε!

 

οι σκεψεις μου....εδωσα αγαπη ...ξερω οτι την ενοιωσαν αυτα τα παιδια!

 

αλλα σε αυτα τα 7 χρ ειδα περιστατικο το οποιο ζουσε με την οικογενεια του σε υποτροπη και η μανα ηταν πιο "αρρωστη" απο το παιδι.....σε βαθμο που ουτε το πιο διεστραμενο μυαλο θα φανταζοταν!

 

ειδα συγγενεις να καρπωονωνται συνατξεις και να μην εχουν ερθει ουτε μια φορα

 

ειδα αδελφια που οταν πεθαν οι γονεις τα εφεραν εκει....αλλα ηταν και αυτη μια κινηση αγαπης

 

ειδα ιερεα που αρνηθηκε να μεταλαβει ενα πο αυτα τα παιδια γιατι "αν " εκανε επιληπτικη κριση θα ηταν αμαρτια

 

ειδα την πλατη μου σε εκπομπη....οταν εδενα (με εντολη ιατρου) αυτα τα παιδια στο κρεβατι τους ¨παιδια δεμενα"

 

αλλα δεν ειδα ποθενα το πιο πριν

πριν που με εσερνε απο τα μαλλια η που προαπσαθουσα να το κανω μπανιο....η

 

αν δεν ζησεις ...δεν καταλαβενεις

 

θελει πολυ δυναμη για να κρατησει ςενα τετοιο παιδι

αλλα να φυγεις εσυ απο την ζωη... σελιγο καιρο θα φυγει και εκεινο!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Δεν ξέρω.... μάλλον θα διάλεγα την εύκολη λύση.

Μετά από τόσσες σελίδες το μόνο που θυμάμαι είναι από το πρώτο μήνυμα το θλιμένο κοριτσάκι που δεν γέλασε. Μόνο αυτό......

Δημοσιεύτηκαν
Γραφω αυτο το μηνυμα κυριως σε ολα τα κοριτσια που μπηκαν στο διλλημα να κανουν αποξεση γιατι η αμνιοπαρακεντηση η οι εξετασεις τους δειξαν σοβαρο προβλημα του βρεφους...

 

στην κλειστη μικρη κοινωνια οπου ζω ηταν κοινο μυστικο...πριν 35 χρονια γεννηθηκε ενα βρεφος με πολλαπλα σοβαρα κινητικα και νοητικα προβληματα..αν ζουσε ως τα 3 θα ηταν "θαυμα"..

ο πατερας δεν το εκλεισε σε ιδρυμα και δουλευε μερα νυχτα(μαζι με τον πατερα μου)για να του παρεχει την μαμα αποκλειστικα στο σπιτι..

μετα ηρθε και ενα υγιεστατο κοριτσακι που δεν γελασε ποτε στη ζωη του..ΓΙΑΤΙ υπηρχε το αλλο παιδι σπιτι του οποιου η κατασταση πραγματικα ηταν τραγικη..παρτυ ποτε,εξοδους ελαχιστες και ενα βλεματακι παντα θλιμμενο..

οι γονεις ζωντανοι νεκροι νοικιασαν ενα σπιτι μακρια στην ακρη του χωριου γιατι το παιδι ουρλιαζε.Δεν πηγαν ποτε στην κυριολεξια ομως ΠΟΤΕ ουτε σε μια ταβερνα,ουτε σε μια κοινωνικη εκδηλωση ΠΟΥΘΕΝΑ..

οταν τελειωσα φυσικοθεραπεια ο πατερας του παιδιου παρακαλεσε τον πατερα μου εχεμυθα να παω να βοηθησω οσο μπορω...

πηγα..αντικρυσα την κολαση επι γης..δεν θελω να μπω σε λεπτομερειες..προσπαθησα πολυ..παρα πολυ..Η κατασταση ηταν οτι πιο δυσκολο ειχα δει ξανα στη ζωη μου..

τους τελευταιους μηνες ο πατερας του παιδιου ερχοταν παντα με αιματα στη δουλεια..τους χτυπουσε..δεν μπορουσε κανεις να το πλησιασει..

σημερα στα 35 του πεθανε..οι γονεις το λατρευαν ..ειχαν επιλεξει να το κρατησουν και το θελαν εστω και σε αυτην την κατασταση ΖΩΝΤΑΝΟ..

ΗΡΩΕς ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ οι γονεις..δεν ηθελα να παρω θεση αλλα συγχωρεστε με κοριτσια μου..Ο θεος ας με συγχωρεσει αλλα δεν θα μπορουσα να ζησω ετσι..δεν θελω να ζησω ετσι..Κανεις ανθρωπος να μην περασει αυτο που περνουσε αυτη η οικογενεια..

οταν ερθει η ωρα του διλληματος ας τα σκεφτουμε ολα..

τραγωδια για τους γονεις..τραγωδια για το παιδι ..δεν ηταν ζωη αυτη..ο κολαση του Δαντη ηταν..

βαθια σεβομενη το πενθος των γονιων..βαθεια σεβομενη τον αγγελο που εφυγε..

Δεν ξερω θαθελα να ακουσω την γνωμη σας,γιατι διαβαζω χρονια εδω μεσα κοριτσια που θρηνουν για την πολυ δυσκολη αποφαση που πηραν..αναρωτιουνται αν εκαναν σωστα.δεν κρινω κανεναν .σεβομαι ολες τις αποφασεις..ΑΛΛΑ ειναι πολυ δυσκολο...δεν μπορειτε να φανταστειτε ποσο μονο αν το δειτε και το ζησετε πραγμα που δεν θελω κανενας εστω και να το δει..

 

O θεος ας αναπαυσει την ψυχουλα του.

 

Ειναι μια περιγραφη που αξιζει υποκλιση.

 

Και επειδη εχουμε συγγενικο προσωπο που ακομα το βιωνει ειμαι 100% κατηγορηματικη. Αν δειξει προβλημα ο προγεννετικος η αποφαση μου θα ηταν μια.

Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

Δημοσιεύτηκαν
To θεμα δεν ειναι το μαρτυριο που επιλεγει η οικογενεια που αποφασιζει συνειδητα να φερει ενα παιδι στον κοσμο με τοσο σοβαρα προβληματα υγειας. Το θεμα ειναι το παιδι που δεν επιλεγει αυτο το μαρτυριο. Το παιδι που τυρανιεται μια ζωη απο την αποφαση αλλων.

 

Για μενα εκει βρισκεται το ηθικο διλλημα. Πως αποφασιζεις εσυ να ζησει μαρτυρικα το παιδι σου γνωριζοντας εξαρχης τον πονο που θα βιωσει. Πως θα μπορεις να το κοιτας στα ματια εχοντας κανει αυτη την επιλογη.

 

Προσπαθωντας να σεβαστω οσους το βιωνουν θα συμφωνησω.

Δεν αναφερομαι ποτε στην περιπτωση που προκυψει αυτο μετα ή εν αγνοια (δεν φανηκε) . Εκει ειναι δεδομενο. Σφιγγεις τα δοντια και κανεις οτι καλυτερο μπορεις. Και δεν μπορεις να μην λατρεψεις το παιδι σου που σε κοιταει στα ματια .

Αναφερομαι στην συνειδητη αποφαση ενος γονεα οτι το παιδι εν γνωση του εχει μεγαλο προβλημα (δεν αναφερομαστε σε θεματα που ειναι ιασιμα εννοειτε) . Οταν ακομα δεν το εχουν δει, δεν το εχουν αγαπησει...

Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

Δημοσιεύτηκαν
διαβασα ολες τις αποψεις!

και ολες σεβαστες!

 

ας παραθεσω την εμπειρια μου!

 

δουλεψα με τετοια παιδια για 7 ολκληρα χρονια!

απο τα 17 που ηταν στο τμημα επισκεπτηριο ειχε τα 2 μονο ...το 1 καθε εβδομαδα και το αλλο καθε 2μηνο!

παιδια δυσκολα πολυ δυσκολα....παιδια που δεν προσεγγιζονταν..,!

παιδια που επερεπε να ειναι δεμενα γιατι ηταν αυτοετεροκαταστροφικα...

παιδια που δεν μπορυσαν να πουν ποναω-πειναω-διψαω

παιδια που ετρωγαν ασταματητα.....

παιδιαπου δεν καθονταν σε καρεκλα

παιδια που εκαναν την αναγκη τους οπου βρισκονταν και με αυτη εξεφραζαν τις εικαστικες τους ανησυχιες!

παιδια που ειχαν απιστευτη σωματικη δυναμη ακομα κι αν ηταν 40 κιλα

παιδια που εκανα επιληπτικες κρισεις

παιδια που χτυπουσαν τ κεφαλι τους στο τοιχο

παιδια που ετρωγαν τα παντα λιωμενα και ακομα και ετσι πνιγονταν

παιδια που προαπσθουσες να κανεις αιμιληψια και ηταν αδυνατον

παιδια που ακομα και για απλο υπερυχο χρειαζονταν μεθη

παιδια που επιαρναν δεκαδες ψυχοφαρμακα

παιδια που χρειαζονταν 24ωρη επιβέψη

 

δουλεψα 7 χρ....εφυγα με καθιζιση αυχ δισκου

μεα σε 1 χρ τα παιδια αυτα διασπαστηκαν σε διαφορα τμηματα ...το προσωπικο αλλαξε....απο αυτα ζουν 2 μονο...ζουσαν απο την αγαπη και την φροντιδα του προσωπικου.....η οποια εν τελη δεν αναγνωριστηκε!

 

οι σκεψεις μου....εδωσα αγαπη ...ξερω οτι την ενοιωσαν αυτα τα παιδια!

 

αλλα σε αυτα τα 7 χρ ειδα περιστατικο το οποιο ζουσε με την οικογενεια του σε υποτροπη και η μανα ηταν πιο "αρρωστη" απο το παιδι.....σε βαθμο που ουτε το πιο διεστραμενο μυαλο θα φανταζοταν!

 

ειδα συγγενεις να καρπωονωνται συνατξεις και να μην εχουν ερθει ουτε μια φορα

 

ειδα αδελφια που οταν πεθαν οι γονεις τα εφεραν εκει....αλλα ηταν και αυτη μια κινηση αγαπης

 

ειδα ιερεα που αρνηθηκε να μεταλαβει ενα πο αυτα τα παιδια γιατι "αν " εκανε επιληπτικη κριση θα ηταν αμαρτια

 

ειδα την πλατη μου σε εκπομπη....οταν εδενα (με εντολη ιατρου) αυτα τα παιδια στο κρεβατι τους ¨παιδια δεμενα"

 

αλλα δεν ειδα ποθενα το πιο πριν

πριν που με εσερνε απο τα μαλλια η που προαπσαθουσα να το κανω μπανιο....η

 

αν δεν ζησεις ...δεν καταλαβενεις

 

θελει πολυ δυναμη για να κρατησει ςενα τετοιο παιδι

αλλα να φυγεις εσυ απο την ζωη... σελιγο καιρο θα φυγει και εκεινο!

 

:-(:-(

Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

Δημοσιεύτηκαν
Έχω κι εγώ ένα παράδειγμα να αντιπαραβάλω. Στο συγγενικό περιβάλλον του άντρα μου γεννήθηκε ένα κορίτσι με διανοητικό πρόβλημα. Το μυαλό της είχε τις ικανότητες της ηλικίας περίπου 2-3 ετών. Εγώ τη θυμάμαι πάντα να κρατάει μια κούκλα στο χέρι και το μόνο που γνώριζε να λέει φωναχτά και συχνά ήταν μαμά και θεία. Τίποτ' άλλο. Έχει 2 αδέρφια ένα μεγαλύτερο και ένα μικρότερο. Εγώ έβλεπα και τα δύο αδέρφια και κυρίως το μεγαλύτερο να ασχολούνται πάντα με την αδερφή τους, η οποία σήμερα δε ζει. Έφυγε από κοντά μας σε ηλικία περίπου 45 ετών. Οι γονείς της εννοείται την περιποιούνταν ισάξια με τα άλλα παιδιά τους.

 

Η οικογένεια αυτή έμενε σε χωριό και μάλιστα οι γονείς ήταν εντελώς αμόρφωτοι. Υπέγραφαν με σταυρό να φανταστείς. Δεν ξέρω αν χρειάζεται μόρφωση να διδάξεις και στα άλλα σου παιδιά την αγάπη. Πάντως αυτή η γυναίκα δεν έμαθε ποτέ ανάγνωση-γραφή και αριθμητική, αλλά έμαθε τα υγιή παιδιά της να αγαπάνε και να φροντίζουν την ανάπηρη αδερφή τους. Το κορίτσι εκείνο έλαβε την αγάπη της οικογένειάς της αμέριστα και πιστεύω πως έζησε στον κόσμο του μυαλού της ευτυχισμένη. Δεν της έλειπε τίποτα.

 

Προς τιμήν του ο άντρας μου όταν λογοδοθήκαμε και με πήγε στους συγγενείς του να με γνωρίσουν με πήγε χωρίς να διστάσει και σ' εκείνη τη θεία του. Στο δρόμο, μου εξήγησε ότι μέσα στο σπίτι θα δω ένα παιδί που δεν είναι σαν εμάς. Φυσικά εγώ δεν κάνω διακρίσεις στους ανθρώπους. Όμως, άλλοι συγγενείς ξαδέρφια του, όταν πήγαιναν αρραβωνιαστικούς -ες στο σόι, σ' εκείνη τη θεία δεν πήγαιναν ποτέ. Για να μη δει ο καινούργιος γαμπρός-νύφη το άρρωστο κορίτσι.

 

Προσωπικό πιστεύω μου, όπως προείπαν άλλες κοπέλες στο θέμα αυτό, είναι ότι πρέπει πρώτα να αλλάξουμε στάση και οπτική γωνία. Αυτά τα παιδιά δεν είναι τέρατα είναι πλάσματα του Θεού όπως εμείς.

 

Φυσικά και συμφωνώ με όλες όσες είπατε ότι είναι μαρτυρικό και τυραννία για την οικογένεια να σηκώνει τέτοιο Σταυρό για όλη της τη ζωή. Εννοείται, ότι κανείς δεν ισχυρίζεται πως θα ήταν εύκολο και ξεκούραστο και χωρίς ψυχολογική φθορά να μεγαλώσεις ένα οποιοδήποτε ανάπηρο παιδί. Αυτό που ισχυρίζομαι από την αρχή είναι το δικαίωμα του κάθε παιδιού στη ζωή. Ζωή που του τη δίνει ο Θεός και στην οποία δεν έχουμε δικαιοδοσία εμείς.

 

Υπαρχουν ανθρωποι που μπορουν να το αντεξουν και να εχουν την δυνατοτητα να κανουν αυτο το παιδι να πεταξει.

Υπαρχουν ομως και ανθρωποι που αυτο ειναι πανω απο τις αντοχες τους και δεν θα μπορεσουν να κανουν αυτο το παιδι ευτυχισμενο . Και το ξερουν (εγω πιστευω πως δεν ειμαι τοσο δυνατη :-()

 

Υπαρχουν πολλοι παραγοντες και υπαρχουν πολλες παθησεις.

Το παιδακι που λες ποσα φαρμακα επινε την ημερα?

 

Ποτε δεν θα παψω να θεωρω αυτους τους ανθρωπους ηρωες.

Οχι γιατι θεωρω τα παιδια αυτα τερατα οπως λες.

Αλλα γιατι το να βλεπεις το παιδι σου να κατακρινετε, να διαχωριζετε, να μην μπορει να εχει οσα εσυ ονειρευοσουν για εκεινο και οσα οι αλλοι θεωρουν τοσο αυτονοητα ... ειναι κατι που δεν θα αντεχα.

 

Ισως ειμαι δειλη, ισως αδυναμη ευχομαι ποτε να μην χρειαστει να το διαπιστωσω (κανεις δεν ξερει τι του ξημερωνει και το παιδι γνωριζω εγω νοσησε στην 1η γυμνασιου απο εγκεφαλικο) . Αλλα μπορει να με κρινει μονο καποιος που το ζει μεσα στο σπιτι του και ο θεος.

Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

Δημοσιεύτηκαν
διαβασα ολες τις αποψεις!

και ολες σεβαστες!

 

ας παραθεσω την εμπειρια μου!

 

δουλεψα με τετοια παιδια για 7 ολκληρα χρονια!

απο τα 17 που ηταν στο τμημα επισκεπτηριο ειχε τα 2 μονο ...το 1 καθε εβδομαδα και το αλλο καθε 2μηνο!

παιδια δυσκολα πολυ δυσκολα....παιδια που δεν προσεγγιζονταν..,!

παιδια που επερεπε να ειναι δεμενα γιατι ηταν αυτοετεροκαταστροφικα...

παιδια που δεν μπορυσαν να πουν ποναω-πειναω-διψαω

παιδια που ετρωγαν ασταματητα.....

παιδιαπου δεν καθονταν σε καρεκλα

παιδια που εκαναν την αναγκη τους οπου βρισκονταν και με αυτη εξεφραζαν τις εικαστικες τους ανησυχιες!

παιδια που ειχαν απιστευτη σωματικη δυναμη ακομα κι αν ηταν 40 κιλα

παιδια που εκανα επιληπτικες κρισεις

παιδια που χτυπουσαν τ κεφαλι τους στο τοιχο

παιδια που ετρωγαν τα παντα λιωμενα και ακομα και ετσι πνιγονταν

παιδια που προαπσθουσες να κανεις αιμιληψια και ηταν αδυνατον

παιδια που ακομα και για απλο υπερυχο χρειαζονταν μεθη

παιδια που επιαρναν δεκαδες ψυχοφαρμακα

παιδια που χρειαζονταν 24ωρη επιβέψη

 

δουλεψα 7 χρ....εφυγα με καθιζιση αυχ δισκου

μεα σε 1 χρ τα παιδια αυτα διασπαστηκαν σε διαφορα τμηματα ...το προσωπικο αλλαξε....απο αυτα ζουν 2 μονο...ζουσαν απο την αγαπη και την φροντιδα του προσωπικου.....η οποια εν τελη δεν αναγνωριστηκε!

 

οι σκεψεις μου....εδωσα αγαπη ...ξερω οτι την ενοιωσαν αυτα τα παιδια!

 

αλλα σε αυτα τα 7 χρ ειδα περιστατικο το οποιο ζουσε με την οικογενεια του σε υποτροπη και η μανα ηταν πιο "αρρωστη" απο το παιδι.....σε βαθμο που ουτε το πιο διεστραμενο μυαλο θα φανταζοταν!

 

ειδα συγγενεις να καρπωονωνται συνατξεις και να μην εχουν ερθει ουτε μια φορα

 

ειδα αδελφια που οταν πεθαν οι γονεις τα εφεραν εκει....αλλα ηταν και αυτη μια κινηση αγαπης

 

ειδα ιερεα που αρνηθηκε να μεταλαβει ενα πο αυτα τα παιδια γιατι "αν " εκανε επιληπτικη κριση θα ηταν αμαρτια

 

ειδα την πλατη μου σε εκπομπη....οταν εδενα (με εντολη ιατρου) αυτα τα παιδια στο κρεβατι τους ¨παιδια δεμενα"

 

αλλα δεν ειδα ποθενα το πιο πριν

πριν που με εσερνε απο τα μαλλια η που προαπσαθουσα να το κανω μπανιο....η

 

αν δεν ζησεις ...δεν καταλαβενεις

 

θελει πολυ δυναμη για να κρατησει ςενα τετοιο παιδι

αλλα να φυγεις εσυ απο την ζωη... σελιγο καιρο θα φυγει και εκεινο!

 

 

 

 

ΔΕΝ εχω λόγια κοριτσι μου...δεος αισθανομαι για τις αντοχες σου...ο Θεος να σε εχει καλα..

Δημοσιεύτηκαν

...ειδα την πλατη μου σε εκπομπη....οταν εδενα (με εντολη ιατρου) αυτα τα παιδια στο κρεβατι τους ¨παιδια δεμενα"

 

αλλα δεν ειδα ποθενα το πιο πριν

πριν που με εσερνε απο τα μαλλια η που προαπσαθουσα να το κανω μπανιο...

 

Αφου εισαι μεσα στον χωρο, γιατι δεν γραφεις και τον λογο γα τον οποιο τους εδενες τα χερια;

Θελεις να τον γραψω εγω;

Γιατι οι γιατροι φοβουμενοι τις επιπλοκες και για να βγαλουν την ουριτσα τους απ'έξω, σκοτιστηκαν να δωσουν τα σωστα φαρμακα στα παιδια αυτα για να μειωσουν την επιθετικοτητα τους!

Στο δικο μου τμημα, οταν εφημερευε μια συγκεκριμενη γιατρος που ηταν παντα παρουσα και ετοιμη να αντιμετωπισει το οτιδηποτε, κραταγε τα παιδια αυτα ηρεμα. 'Οχι ντοπαρισμενα! Ηρεμα!

Οι αλλοι ομως εκαναν επισκεψη, ελεγα "δεστον!" και την κανανε για κανενα εξτρα στα σπιτια, 'η απλα αραζαν και εβλεπαν τηλεοραση! Και το νοσηλευτικο εβγαζε το φιδι απ'την τρυπα!

Ή δεν ειναι ετσι;

Θελω να πω μ'αυτο οτι μας φοβιζει ενα παιδι με προβλημα γιατι και η αντιμετωπιση του απο την κοινωνια ολοκληρη ειναι φρικτη και απανθρωπη! Ακομα και απο αυτους που εδωσαν ορκο στον Ιπποκρατη!

Συγνωμη για το ξεσπασμα, αλλα βαρεθηκα να το βιωνω αυτο που περιεγραψε η Stavic.

Δημοσιεύτηκαν

Ο όρκος του Ιπποκράτη.....

 

......Οὐ δώσω δὲ οὐδὲ φάρμακον οὐδενὶ αἰτηθεὶς θανάσιμον, οὐδὲ ὑφηγήσομαι ξυμβουλίην τοιήνδε. Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω. Ἁγνῶς δὲ καὶ ὁσίως διατηρήσω βίον τὸν ἐμὸν καὶ τέχνην τὴν ἐμήν.....

 

μετάφραση:

.....Ούτε θα δίνω θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον που θα μου το ζητήσει, ούτε θα του κάνω μια τέτοια υπόδειξη. Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση. Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου.....

945076uyzon4w470.gif

"Τί ωφελείται ο άνθρωπος εάν κερδίσει τον κόσμο όλο και χάσει την ψυχή του;"

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...