Μοναξιά

Όχι βρε Μαίρη μου, τι να πούμε; Έτσι για να χαλάμε σάλιο; Δεν φτιάχνει το πράγμα έτσι κι αλλιώς. Έγραψα εδώ γιατί ήμουν έτοιμη να σκάσω. Και μετά έβαλα 3 πλυντήρια κι έφτιαξα ένα κέικ... να κρατάω το μυαλό μου αλλού. Σόρυ που σας πρήζω κι εσάς.

δε μας πρηζεις..... ριχτα......

Sooooooooooooolllllllll... σάλιο δε χαλάμε... δάχτυλα στο πληκτρολόγιο σπάμε...

μίλα, βγάλτα από μέσα σου..... τί έγινε βρε κοριτσάκι μου πάλι;;;;

και δε μας πρήζεις! μην το ξαγράψεις αυτό! δες που έχουν φτάσει η σελίδες και θα καταλάβεις αν είμαστε εδώ να σε διαβάζουμε/ακούμε!

σήμερα είναι μια άλλη μέρα; πως είσαι;;;;

αλήθεια, το κέικ καλό βγήκε

έλααααααααα χαμογέλα λίγο!!

sol μην τα κρατάς μέσα σου από την στιγμή που υπάρχουν τα κορίτσια του πάρεντς για να σε βοηθήσουν όπως μπορούν.

μοιράσου μαζί μας....

άλλωστε λίγο ή πολύ, με τον ίδιο ή με άλλο τρόπο όλες έχουμε πάρει μια γεύση από αντρική συμπεριφορά.

Καμιά φορά σκεφτομαι πως εχω τα παιδιά μου και αυτό ειναι αρκετό.

Αλλά υπάρχουν πράγματα που δε θα συγχωρήσω τον άντρα μου. Οπως οτι με έκανε να μετανοιώσω κάποιες φορές για το οτι ημουν εγκυος στην μπεμπούλα μου. Φυσικά τωρα ειμαι πανευτυχής που την εχω αγκαλια μου.

Ειμαι πανευτυχής που ειμαι απλά μάνα κάτι που οι άντρες δεν πρόκειται να το ζήσουν ποτέ.

Γραψτον τον ..... εχεις σκεφτεί να πας σε κάποιο ψυχολόγο για να βγεις από αυτό το τελμα?

(Εχω παέι σε ψυχολόγο σε μια πολυδύσκολη κατασταση της ζωής μου και πραγματικά πήγα παρακάτω, βοηθηθηκα πραγματικα)

φιλια

Η bebe έχει δίκιο, ο ψυχολόγος βοηθάει πολύ. Μη το βλέπεις σαν γιατρό, αλλά σαν τον φίλο σου που θα πιείς μαζί του ένα καφέ κ θα βγάλεις τα εσώψυχά σου κ θα σου πει κ μια κουβέντα να σε βοηθήσει. Να πω ένα παράδειγμα..? Πριν τον άντρα μου, είχα μία σχέση όπου ο τύπος κάποια στιγμή είχε καταντήσει υποχόνδριος με τα πάντα. Και δυστυχώς πολύ πολύ παρτάκιας. Κάτι αντίθετο τελείως της δικιάς μου ιδιοσυγκρασίας..Τελοσπάντων, μετά από κάποιες απώλειες μέσα στην οικογένεια του έγινε ακόμη χειρότερος κ εγώ έπιανα τον εαυτό μου να ζει δίπλα του ένα δράμα, μια απαίσια καθημερινότητα, να προσπαθεί να φτιάξει μια σχέση χαλασμένη από καιρό και δεν καταλαβαινα γιατί δεν έφευγα..

Χρειαστηκε σε κάποια στιγμή να πάει εκεινος σε ψυχολόγο να λύσει αυτά που του δημιούργησαν οι απώλειες που σας ανέφερα. Έτσι πήρα μία φίλη που ασχολείται με την προγεννητική ψυχολογία κ του έκλεισα ένα ραντεβού.

Την επομένη του ραντεβού την πήρα τηλέφωνο κ την ρώτησα πως πήγε. Ξέρω πως δεν μιλάνε για τους "ασθενείς" τους, κ απλά ζήτησα να μου πεί αν τον είδε να έχει διάθεση να προσπαθήσει για τον εαυτό του. Ξέρετε τι μου απάντησε? "Εγώ, μου λέει, θέλω να δω εσένα κ να μου πεις τι ακριβώς κάνεις μ'αυτόν τον τύπο. Γιατί εσύ, μου λέει, έχεις πιο πολλά θέματα μέσα σου να λύσεις"...

Και πραγματικά, για να μην σας κουράζω, πήγα. Στην αρχή από περιεργεια. Και είχα στα αλήθεια πολύ θέμα...Και έλυσα μεγάλο κομμάτι αυτού. Και ήμουν για πρώτη φορά στην ζωή μου πολύ πολύ καλά με τον εαυτό μου!! Δεν το πίστευα..

Κι εκεί που τα είχα βρει μ'εμένα..Τα βρήκα κ με τον σημερινό άντρα μου!!Κ έζησα μία σχέση όπως ακριβώς την ονειρευόμουν κ ποτε δεν την είχα!

Το συμπέρασμά μου? 'Ολα ξεκινάνε κ τελειώνουν σ' εμάς, μην αφήνεις τους άλλους να επιλέγουν για την δική σου ζωή. Κάν' το εσύ πριν από αυτούς. Πάρτην αγάπη μου στα χέρια σου, είναι κρίμα.

Προσπάθησε να σώσεις τον γάμο σου με τόσα που σου προτείνουν τα κορίτσια, διαφορετικά κλείσε εσύ τον κύκλο που άνοιξε πριν τόσα χρόνια. Τα παιδιά μας για να είναι ευτυχισμένα θέλουν ευτυχισμένους γονείς.

Κι επειδή προέρχομαι από χωρισμένους γονείς, έχε υπόψη σου, ότι πριν χωρίσουν εγώ έχω μνήμες απο τσακωμούς κ ασχημο περιβάλλον σε ηλικία 3 μόλις ετών..

Σας φιλώ κ εύχομαι σε όλες μας τα καλύτερα!!

Ετσι ειναι οσον αφορα τον ψυχολογο. Και εγω πηγαινω και με εχει ηδη βοηθησει πολυ. Στην αρχη οταν μου το προτειναν καποιες φιλες, αντεδρασα του στυλ οτι τα καταφερνω μονη μου και δε χρειαζομαι καμια βοηθεια στο να ενισχυθω και να σταθω στα ποδια μου. Τελικα πηγα γιατι με πιεσαν πολυ. Και ειδα φως ...στο τουνελ. Καθε εβδομαδα τωρα, εχω μια ωρα μονο για εμενα, με ανακουφιζει και ξεκινω να αντιμετωπιζω απο τη ριζα τα προβληματα.Υπαρχει βελτιωση. Υπαρχουν και εταιρειες με χαμηλο κοστολογιο, αν ενδιαφερθεις... Σκεψου το.

Συμφωνώ και επαυξάνω για μια ακομη φορά και κυρίως χαιρόμαι που η νοοτροπία για τους ψυχολόγους εχει αλλάξει.

Εγώ βρηκα το δρόμο μου.... αυτή οι άνθρωποι μέσω της επιστήμης τους μπορύν και σε καθοδηγούν να βρείς απαντήσεις που σίγουρα ξερεις αλλά δεν μπορείς να τις βγάλεις από μεσα σου.

Εννοείται μακριά από φάρμακα και αντικαταθλιπτικά. Προτίμησα να πηγαίνω στην ψυχολόγο περισσότερο καιρό, παρά να πάρω φάρμακα για την κατάθλιψη που ειχα νοιώσει.

Σιγουρα ειναι ένα έξοδο φανταστείτε 1 φορά την εβδομάδα (40Ε/φορά) πριν 3 χρόνια αλλα άξιζε τον κόπο.

καλημερα ,

σημερα διαβασα για πρωτη φορα το θεμα .Ολοι λιγο πολύ εχουμε περασει πιστευω περιοδους μεγαλης απογοητευσης μεσα στον γαμο μας.

Η γεννηση των παιδιων φερνει κριση στο ζευγαρι, η γυναικα ειναι συνηθως πιο ωριμη να αντιμετωπισει τις δυσκολιες , ο ανδρας πνιγεται , πανικοβαλεται και ψαχνει τροπους να ξεφευγει απο τις ευθυνες.

Εχω νιωσει οπως εσυ και σε πληροφορω οτι ηθελα να κανω κακο στον εαυτο μου.Αλλα τελικα μετα από πολύ προσπαθεια και την συμπαρασταση που ειχα απο τον πνευματικο μου καταφερα να σταθω στα ποδια μου και να συνεχισω να ζω για την οικογενεια που εχω δημιουργησει.

Μεγαλη θυσια? δεν ξερω αλλα εχω πεισθει οτι οι ανθρωποι δεν αλλαζουν και κατ΄επεκταση δεν θα γινω καποια αλλη για να ευχαριστησω τους γυρω μου.Σαν επιλογο θελω να σου πω πως η δυναμη της θελησης ειναι μεγαλη , πρεπει να προσπαθησεις να πας παρακατω και να μην χαλασεις την οικογενεια που τοσο πολύ αγαπας.

Σαν επιλογο θελω να σου πω πως η δυναμη της θελησης ειναι μεγαλη , πρεπει να προσπαθησεις να πας παρακατω και να μην χαλασεις την οικογενεια που τοσο πολύ αγαπας.

Πώς γίνεται αυτό Maggie μου; Γίνεται λες;

Κορίτσια, αρχίζω να σκέφτομαι πραγματικά να πάω σε έναν ψυχολόγο, δεν το βλέπω κακό, αλοίμονο, αλλά δε σας κρύβω ότι φοβάμαι. Φοβάμαι μήπως μετά από αυτό δεν αντέχω άλλο δίπλα του.

Επίσης, σας ακούω να λέτε για "πνευματικό" και σας θεωρώ τόσο τυχερές που μπορείτε να πιστεύετε, εγώ δεν μπόρεσα ποτέ να βρω παρηγοριά εκεί, δεν πιστεύω.

sol φοβάσαι μήπως ο ψυχολόγος σε πείσει, με τον τρόπο του βέβαια, πως πρέπει να χωρίσεις? Γιατί παίζει και αυτό το ενδεχόμενο...

sol φοβάσαι μήπως ο ψυχολόγος σε πείσει, με τον τρόπο του βέβαια, πως πρέπει να χωρίσεις? Γιατί παίζει και αυτό το ενδεχόμενο...

Ναι, κάπως έτσι. Γιατί ακόμα και τώρα δεν θέλω να τον χωρίσω και φοβάμαι μήπως δω πράγματα που θα με κάνουν να θέλω.

Συγχωρεσε με,γλυκεια μου,δεν προλαβαινω να διαβασω ολα τα μυνηματα,φροντιζω τα μωρα.Απο λιγα που διαβασα,ενα εχω να σου πω.ΔΙΑΖΥΓΙΟ.Λενε πως η ψυχολογια της μανας,οσο και να την κρυβει,ειναι καθοριστικη για την εξελιξη των παιδιων.Εδω λενε οι ψυχολογοι οτι δεν κανει να βλεπουν τα παιδια την μητερα τους διαρκως κουρασμενη απο τις δουλειες,επηρεαζει την ψυχολογια τους.Ποσο μαλλον απο ενα τελειωμενο γαμο.Καπου πηρε το ματι μου οτι δεν θελεις να φερθεις ασχημα στον πατερα των μωρων σου.Δηλαδη αυτος επιτρεπεται να φερεται ασχημα στην μητερα των παιδιων του και κατ επεκταση στα παιδια του Ειμαι εξω απο τον χορο,συγχωρεσε με και να σου πω την αληθεια,αν κατι τετοιο συνεβαινε σε μενα,θα ηθελα απλα να με φωτισει ο Θεος το ιδιο με αυτο που σου λεω.Αν τον αγαπας ακομα,παλεψε το.Αν ομως,οπως καπου ανεφερες,δεν σε νοιαζει που γυριζει,τελειωσε το.Δεν σου λειπει μια αγκαλια,φαντασου μια καινουρια.Εισαι μικρη ακομα.

Συγχωρεσε με,γλυκεια μου,δεν προλαβαινω να διαβασω ολα τα μυνηματα,φροντιζω τα μωρα.Απο λιγα που διαβασα,ενα εχω να σου πω.ΔΙΑΖΥΓΙΟ.Λενε πως η ψυχολογια της μανας,οσο και να την κρυβει,ειναι καθοριστικη για την εξελιξη των παιδιων.Εδω λενε οι ψυχολογοι οτι δεν κανει να βλεπουν τα παιδια την μητερα τους διαρκως κουρασμενη απο τις δουλειες,επηρεαζει την ψυχολογια τους.Ποσο μαλλον απο ενα τελειωμενο γαμο.Καπου πηρε το ματι μου οτι δεν θελεις να φερθεις ασχημα στον πατερα των μωρων σου.Δηλαδη αυτος επιτρεπεται να φερεται ασχημα στην μητερα των παιδιων του και κατ επεκταση στα παιδια του Ειμαι εξω απο τον χορο,συγχωρεσε με και να σου πω την αληθεια,αν κατι τετοιο συνεβαινε σε μενα,θα ηθελα απλα να με φωτισει ο Θεος το ιδιο με αυτο που σου λεω.Αν τον αγαπας ακομα,παλεψε το.Αν ομως,οπως καπου ανεφερες,δεν σε νοιαζει που γυριζει,τελειωσε το.Δεν σου λειπει μια αγκαλια,φαντασου μια καινουρια.Εισαι μικρη ακομα.

Κι εγώ έτσι έλεγα πριν μου τύχει, διαζύγιο με τα χίλια. Τώρα μου φαίνεται σαν ό,τι χειρότερο μπορεί να μου συμβεί. Όσο για άλλη αγκαλιά, ούτε λόγος, έχουν πέσει οι άντρες τόσο πολύ στην εκτίμησή μου που έτσι μου 'ρχεται να γίνω gay!!!!!! ΔΕΝ ΘΕΛΩ άλλον άντρα, τον δικό μου θέλω κι αν τελικά χωρίσουμε κάποτε δεν μπορώ να φανταστώ να μπαίνει άλλος στο σπίτι που θα είναι τα παιδιά μου. Εδώ οι άντρες δεν καταφέρνουν να φερθούν εντάξει στα δικά τους παιδιά, θα φερθούν σε ξένα;;;

sol φοβάσαι μήπως ο ψυχολόγος σε πείσει, με τον τρόπο του βέβαια, πως πρέπει να χωρίσεις? Γιατί παίζει και αυτό το ενδεχόμενο...

 

Ναι, κάπως έτσι. Γιατί ακόμα και τώρα δεν θέλω να τον χωρίσω και φοβάμαι μήπως δω πράγματα που θα με κάνουν να θέλω.

φιλεναδα, αν δε θες να χωρισεις οχι ενας ψυχολογος,ουτε ο ιδιος ο Θεος δε μπορει να σε κανει. (

αντιθετα, αμα θες πραγματικα να φυγεις... τη στιγμη που θα το παρεις αποφαση δε θα σε κρατανε χιλιες κλειδωμενες πορτες!

sol φοβάσαι μήπως ο ψυχολόγος σε πείσει, με τον τρόπο του βέβαια, πως πρέπει να χωρίσεις? Γιατί παίζει και αυτό το ενδεχόμενο...

 

Ναι, κάπως έτσι. Γιατί ακόμα και τώρα δεν θέλω να τον χωρίσω και φοβάμαι μήπως δω πράγματα που θα με κάνουν να θέλω.

 

φιλεναδα, αν δε θες να χωρισεις οχι ενας ψυχολογος,ουτε ο ιδιος ο Θεος δε μπορει να σε κανει. (

)

 

αντιθετα, αμα θες πραγματικα να φυγεις... τη στιγμη που θα το παρεις αποφαση δε θα σε κρατανε χιλιες κλειδωμενες πορτες!

Όχι ο ψυχολόγος αλλά αυτά που ενδεχομένως να δω μέσα από τις συζητήσεις μαζί του... δεν ξέρω, είμαι και λίγο ψώνιο, θεωρώ ότι τη βλέπω την αλήθεια κατάματα, ότι είμαι αρκετά συνειδητοποιημένη γιατί άλλη, στη θέση μου, θα έλεγε ότι έχει τον τέλειο γάμο αφού οι πληγές είναι καλά κρυμμένες. Και άρα δε νομίζω ότι τον πολυέχω ανάγκη, μου φτάνει να τα συζητώ μαζί σας, ξέρω γω...

Αχ,γλυκεια μου,τι να σου πω.Του εχεις μιλησει .Συγγνωμη που ρωταω,ειναι σαραντα σελιδες τα μυνηματα,δεν ξερω αν εχεις απαντησει.

Τι έγινε πάλι κοριτσάκι?

Εγώ νόμιζα πως είχατε μιλήσει....πως κάπου υπήρχε λίγο φως.....

Είναι δυνατόν να μην προσπαθεί πάλι?

Τι να πω....πιο πολύπλοκο πράγμα από τους άντρες δεν υπάρχει μου φαίνεται...ή δεν ξέρουν τι θέλουν ή δεν ξέρουν πως να το κρατήσουν.....

Εσύ πότε γεννάς?

Είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα, απλά μια στο τόσο κάνει ή λέει κάτι και μου χώνει μαχαίρι στην καρδιά, δυστυχώς χωρίς να το καταλαβαίνει τις περισσότερες φορές. Μιλάμε πολύ πάντως, τα προβλήματά μας είναι γνωστά αλλά εκείνος μερικές φορές δεν τα παραδέχεται, λέει ότι δεν είναι τόσο τραγικά, ότι με αγαπάει κι απλά περνάμε κρίση... ίσως να 'ναι κι έτσι.

Γεννάω τον Μάρτιο.

Είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα, απλά μια στο τόσο κάνει ή λέει κάτι και μου χώνει μαχαίρι στην καρδιά, δυστυχώς χωρίς να το καταλαβαίνει τις περισσότερες φορές. Μιλάμε πολύ πάντως, τα προβλήματά μας είναι γνωστά αλλά εκείνος μερικές φορές δεν τα παραδέχεται, λέει ότι δεν είναι τόσο τραγικά, ότι με αγαπάει κι απλά περνάμε κρίση... ίσως να 'ναι κι έτσι.

 

Γεννάω τον Μάρτιο.

Βρε παιδάκι μου αν λέει πως σε αγαπάει και είναι και με τα παιδιά εντάξει κι εσύ δε θες να χωρίσεις, κάνε αυτό που είπες στο άλλο θρεντ με το διαζύγιο (μόλις το διάβασα)....γίνε ευτυχισμένη.....

πάρε το απόφαση πως δεν είναι τέλειος....και πως σε αγαπάει με τον τρόπο του....τώρα που το έγραψα κατάλαβα πως στα λόγια είναι εύκολο, αλλά αρκετά δύσκολο στην πράξη....

Μάλλον δε σε καλύπτει προς το παρόν σε όλα....αλλά υπάρχει ελπίδα έ??αφού κάθεται και συζητάει...με τον καιρό ίσως καταλάβει κάποια πράγματα...

και κάτι άλλο....κατά βάθος το πιστεύεις κι εσύ πως σε αγαπάει...και τον αγαπάς κι εσύ...αν δεν τον αγαπούσες θα είχες ήδη φύγει....δε θα το συζητούσες καν...

Επίσης, σας ακούω να λέτε για "πνευματικό" και σας θεωρώ τόσο τυχερές που μπορείτε να πιστεύετε, εγώ δεν μπόρεσα ποτέ να βρω παρηγοριά εκεί, δεν πιστεύω.

Ακριβως γιαυτο θα σου πω!

Επειδη ποτε δεν πιστεψα σε κανεναν θεο. Εχω αναφερει και σε αλλα τοπικ, απο παππου προς παππου αθεη. Σου συστηνω και εγω ανεπιφυλακτα τον ψυχολογο. Ειναι μεγαλη γαληνη για τους ανθρωπους που πιστευουν οι πνευματικοι και γενικοτερα η πεποιθηση οτι υπαρχει θεος.

Οταν στα 17 μου πεθανε ο πατερας μου, καταλαβα ποσο θα μου απαλυνε τον πονο , η σκεψη οτι ο πατερας μου ειναι καπου και με βλεπει και καποια στιγμη θα συναντηθουμε ξανα κτλ....

Ομως ημουν αντιμετωπη με την δικια μου θεωρια του τελους σε απολυτη τιμη. Καταφερα και το αποδεχτηκα 11 χρονια μετα, αλλα με πολυ πιο μεγαλη δυσκολια απο οτι καποιος, που πιστευει σε θεο.

Εκανα μια μεγαλη παρενθεση sol μου και με συγχωρεις, αλλα την εκανα για να σου πω πως , σε μια περιεργη φαση της ζωης μου, πηγα σε ψυχολογο και με βοηθησε πολυ. Και πλεον δεν θα περιμενω να φτασω και παλι στο αμην για να ξαναπαω. Μολις νιωσω οτι χανω την μπαλα......εφυγα κατευθειαν. Με την λογικη που μολις πονεσει ο λαιμος μου παω σε ΩΡΛ ετσι και μολις κουραστω ψυχικα παω σε ψυχολογο. Δεν το βρησκω ουτε κακο , ουτε προβληματικο. Μοναδικη συμβουλη που εχω πανω στο θεμα ειναι να πας σε 2 -3 γιατρους, μεχρι να βρεις, αυτον που θα νιωσεις μαζι του ανετα. Μπορει να μην σε εμπνεει καποιος για να ανοιχτεις!Να ψαξεις καλα τον γιατρο και αν εινια δυνατον να πας σε καποιον συστημενο. Να εχει παει καποιος , να ξερεις , να εχεις ακουσει οτι ειναι καλος. Γιατι ο κλαδος την ψυχολογιας ειναι λιγο περιεργος και μπορει να πεσεισ πανω και σε κανεναν αχρηστο. ψαξτο λιγο και κανε αυτο το δωρο στον εαυτο σου.

Φλυαρισα παλι ε? συγνωμη!

Καλη μου sol, θα ελεγα και εγω οτι η κουβεντα μεταξυ των κοριτσιων και εσενα αρκει, αλλα εχω τις επιφυλαξεις μου. Θα το ελεγα με σιγουρια αυτο, αν μας ελεγες οτι εκανες κατι απο αυτα που σε προτεινονται. Αλλα δεν αναφερεις κατι. Να υποθεσω οτι δεν εκανες;

Αν δεν μπορεσες, τοτε μοναχα ενας πνευματικος εστω σα συμβουλος ή ενας ψυχολογος θα σε βοηθησει να ξεκινησεις κατι. Επειδη εγω εχω τη γνωμη οτι ο ενας συμπληρωνει τον αλλον, δε διστασα περα απο τον πνευματικο μου να ξεκινησω με ψυχολογο, για να μπορεσω να δω τη ριζα του προβληματος και να μου δωσει τα εργαλεια και μεθοδους αντιμετωπισης.

Ετσι περασα απο τα λογια στην πραξη και αρχισα να δουλευω με τον εαυτο μου και να διεκδικω πραγματα, να τονωνω με πραξεις την αυτοεκτιμηση μου(3 γεννες ειχα, ψυχικες απωλειες δε θα ειχακαι αλλα πολλα.

Το καλο με τον Πνευματικο, εκτος των αλλων, ειναι οτι δεν προκειται να σε οδηγησει να σκεφτεις τον χωρισμο, αλλα θα σε βοηθησει εφοσον ειναι καλος. Επειδη λες οτι δεν πιστευεις, σταματω εδω περι πνευματικου.

Παντως, το γεγονος οτι παραμενεις στη λυπη σου, κατι λεει και μαλλον κατι πρεπει να κανεις και επειγοντως. Ο εγκλωβισμος στον εαυτο σου αρκετα δε χρονισε; Λεω τωρα...ισως κανω λαθος...

Ξέχασα να πω ότι με σταματάει από το να πάω σε ψυχολόγο και το γεγονός ότι υπάρχουν και σε αυτόν τον κάδο άπειροι ηλίθιοι, όπως και στον δικό μου κλάδο, όπως και σε αυτόν των γυναικολόγων (να σας πω ιστορίες να τραβάτε το μαλλί σας!) και πάει λέγοντας. Και δεν έχω κουράγιο να ψάχνω τώρα με το παιδάκι αγκαλιά και το άλλο στην κοιλιά. Γενικά, πάντως, νομίζω ότι πρέπει να περιμένω λίγο καιρό, να γεννήσω, να μεγαλώσει και λιγάκι το μωρό και μετά να το ξαναπιάσω το θέμα πιο δυναμικά. Τώρα, ό,τι και να σκέφτομαι σκοντάφτει πάνω σε μια φουσκωμένη κοιλάρα (είμαι 5 μηνών και φαίνομαι σαν 7, οιμέ!!).

Επίσης, να σας πω ότι μάλλον αύριο θα πάω να μου κάνω υπέρηχο να δω το φύλο, δεν αντέχω άλλο!!!

Επίσης, να σας πω ότι μάλλον αύριο θα πάω να μου κάνω υπέρηχο να δω το φύλο, δεν αντέχω άλλο!!!

ΠΕΣ ΜΑΣ ΤΙ ΑΣΘΑΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ?ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΙΣΥΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΙ ΦΥΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ.

(ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΜΑΙ 5 ΜΗΝΩΝ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΓΚΥΟΣ,ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΠΙΑΤΑ ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑ ΠΟΥ ΕΦΑΓΑ)

εγω κυοφορω καμια δεκαρια φερερο ροσε... δεν εμαθα ποτε το φυλο τους, αλλα εμαθα την ημερομηνια ληξης... εληγαν αυριο... κριμα δεν ηταν???!!!