milver

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    217
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον milver

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. τα συλλυπητήριά μου.. Δεν έχω λογια....
  2. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ!!!! Nα το χαίρεσαι το αγοράκι σου.
  3. ωραία η ΔΕΝΤΡΑΡΑ ΣΟΥ Xrysalis και του χρονου κορίτσι μου. (αλήθεια είναι πολύ ψηλό)

  4. Διαφημίσεις


  5. Μπράβο Jean.Αντε να ηρεμήσεις και συ. Καλές γιορτές να έχετε!!!!
  6. Μπράβο κορίτσι μου να σου ζήσει!!!!!!!!!!!!!!
  7. Κινδύνευσαν οι Ματατζήδες??? Σ΄εχει κυνηγησει ποτε 7χρονο; Λίγο τό χεις????
  8. Στον Αλφα είπαν πως 7χρονα πετάγανε πέτρες στους Ματατζήδες....
  9. Καλά αποτελέσματα!!!!!!! Και η κόρη μου παραπονιόταν για πονοκέφαλο αλλά τελικά ηταν ψυχοσωματικό, από την αλλαγή σχολείου. Εύχομαι να μην είναι τίποτα. (όταν λες ναυτία εννοείς και εμετο?.)
  10. H επανάσταση μπορεί να ξεκινήσει και μέσα από το σπίτι μας. Δυστυχώς μεγαλώνουμε παιδιά χωρίς όνειρα και ιδανικά. Εγώ μεγάλωσα στη γειτονιά παίζοντας με τα ξαδέλφια μου και τους φίλους μου στο δρόμο.Εχοντας γύρω μου συγγενεις ,γιαγιάδες ,παππουδες,θείους,που έμαθα να τους σέβομαι να με αγαπουν και να τους αγαπώ.Οταν σχόλαγα από το σχολείο περίμενα στη γωνία με τη συμμαθήτριά μου, τη δασκάλα για να περάσει από δίπλα μου και να μου τσιμπήσει το μάγουλο γιατί το θεωρούσα σπουδαίο η δασκάλα να μου κάνει μια τέτοια κίνηση κι ας ήταν αυστηρή εν ώρα μαθήματος.Τη θαύμαζα όμως γιατί στο σχολείο οι δάσκαλοι δεν μας γέμιζαν μόνο το μυαλό μας γέμιζαν και την ψυχη!!! Μεγαλώνοντας και μπαίνοντας στην εφηβεια,έμαθα σιγά σιγά να ερωτεύομαι ερχόμενη σε επαφή με παιδιά της ηλικίας μου στη γειτονιά.Στην πλατεία απέναντι από το σχολείο "έχω χαράξει τα όνειρά μου". Τώρα σε ποια πλατεία να πάει το παιδί μου και σε ποιες κούνιες???Σε αυτές που φοβάμαι μην τρυπηθεί από καμία σύριγγα?? Σε ποια γειτονιά να παίξει??Δεν υπάρχουν πλέον γειτονιές. Ποιο σεβασμό να δείξει στη δασκάλα η στον καθηγητή όταν οι καθηγητές συναγωνιζονται στο ντύσιμο τους μαθητές. Πότε να παίξει όταν από το πρωί μέχρι το βράδυ τα τρέχουμε σε αγγλικά,γαλλικά,φροντιστήρια,κομπιουτερ ,γυμναστήρια....Γιατί έτσι τα θέλει το σύστημα,ρομπότ...Κι εμείς οι γονείς ακολουθούμε αυτό το σύστημα.. Ποια ξαδέλφια και θείους να σεβαστεί όταν τους βλέπει κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα... Τί ιδανικά να έχουν και πως να μην νοιώθουν θυμό,οργή αγανάκτηση όταν μεγαλώνουν και ερωτεύονται μέσω ενος κομπιούτερ... Οταν το παιχνίδι τους πλέον είναι η τηλεόραση και το playstation... Είπαμε έτσι μας θέλει το σύστημα αλλά έτσι βολεύει και μας τους γονείς,να τα έχουμε μπροστά από μία οθόνη.... Είναι θλιβερό να ακούς παιδιά 15 χρονών και να σου λένε ότι πλήτουν Εχούμε νεκρώσει την ψυχή των παιδιών μας Μήπως γιατί είμαστε ήδη ζωντανοί-νεκροί κι εμεις? Μήπως τελικά πρέπει η επανάσταση να ξεκινήσει από μέσα μας????
  11. Ποιος να ζητήσει συγγνώμη???Ο δολοφόνος????? Εδω δεν ζητάμε συγγνώμη εμείς,μεταξύ μας,όταν με αυτά που γράφουμε προσβάλλουμε ενίοτε ο ένας τον άλλον.Σιγά τώρα μη δείξουμε αδυναμία... Εξ άλλου εγώ από το δολοφόνο δεν θα ήθελα να ακούσω συγγνώμη... Θα με εξόργιζε φοβερά.Δεν θα ήθελα να ακούσω τίποτα από αυτον. Μιλάμε για αφαίρεση ζωής...Τί να την κάνω τη συγγνώμη του...
  12. Ξέρετε πως αισθάνομαι???? Σαν μαριονέτα στα χέρια άλλων Σαν να μην είμαι κυρίαρχος του εαυτού μου Αλλοι κινούν τα νήματα της δικής μου ζωής και του παιδιου μου Μας βαράνε παλαμάκια κι αναλόγως χορεύουμε ..Και το χειρότερο???Δεν ελπίζω σε τίποτα....Δεν θα αλλάξει τίποτα σε όσες πορείες και αν κατέβω....Σε όσους Αλέξηδες κι αν χαθούν..... .....Και όλα αυτά γιατί πάντα θα υπάρχουν οι πιο ισχυροί που θα φροντίζουν εγώ να είμαι η πιο ανίσχυρη....
  13. Τέλος καλό όλα καλά. Μαχητής ο μικρός αλλά και η μαμά. Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!!!!