ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΘΑΛΑΜΟ

[mama@2]

Περασαμε πολλααααα μεχρι να ηρεμισει ο μεγαλος(αλλες φορες δεν το εδειχνε ανοιχτα,,αλλες φορες,,ζητουσε πιπιλες κλπ....με πολλη συζητηση ειματε σε ενα καλο σημειο--τωρα λεει ποσο τον αγαπαει εχει ηρεμισει κλπ)Ο μικρος κοιμοταν αρκετα, οποτε μετα ασχολουμουν με τον μεγαλο.....βοηθησε που ειναι ησυχος ο μικρος....

 

Και εμενα με βοηθησε το rooming in του νοσοκομειου....χαρηκα αγκαλιτσες το μπεμπη, ειχε την αποκλειστικη φροντιδα απο τη μαμα....αφου στο σπιτι η μαμα μοιραζεται σε χιλια κομματια....(3 αντρες εχω να φροντιζω πλεον):)

[pk33]

[/b]

 

Μετά το μαιευτήριο , ξεκούραστη δεν είσαι , εχεις δεν έχεις το μωρό διπλα σου.μετα απο 3 παιδιά , φαντάζομαι ειναι αυτονόητο οτι τουλάχιστον τον πρωτο καιρό είμαστε πανω απ όλα μητέρες !

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η "μητέρα" να σπάει τα νεύρα του συζύγου που έχει να δουλεύει το 10ωρο, και μετά να φροντίσει τη μεγάλη (τότε ήταν 2 ετών) και να αναλάβει και το μισό ξεσκάτισμα (από τα δίδυμα) για όσες ώρες είναι στο σπίτι (ανά 3ωρο ξεσκάτισμα και τάϊσμα-η μαμά έβγαζε με θήλαστρο το γάλα). Και μή μου πει κανείς για άδεια συμπαράστασης κτλ, γιατί ακόμη και τότε δούλευα (με τι κινητό και το PC από το σπίτι ακόμη και την ώρα που τάιζα μεγάλη ή κάποιο από τα δίδυμα-μητρικό γάλα με μπιμπερό). Συνεπώς μετά από τέτοιο πακέτο θεωρώ ότι έχω πολλά δικαιώματα πάνω στα παιδιά μου και στις σχετιζόμενες με αυτά αποφάσεις της συζύγου μου.

 

Έχει και ο άντρας θέση μέσα στο σπίτι.

 

Από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα, βλέπω ότι στον κόσμο υπάρχουν: μαμάδες και παιδιά.

ΟΚ, τότε χωρίστε τους συζύγους αφού όπως καταλαβαίνω χρειάζονται μόνο για τα σπερματοζωάρια και συνεχίστε τη ζωή σας.

 

Αν όμως και ο σύζυγος είναι πατέρας, τότε έχει λόγο σε ΚΑΘΕ απόφαση που επηρεάζει τα παιδιά ΤΟΥ. Το νεογένητο είναι και της μαμάς και του μπαμπά, εκτός αν όπως ανέφερα, ο "μπαμπάς" είναι μόνο το ένα σπερματοζωάριο.

[AthinaP]

Κοίτα, δεν έχεις άδικο, όσον αφορά ότι και ο άντρας μπορεί να έχει κάποιο λόγο σε αυτές τις αποφάσεις.

 

Όμως... Γενικεύεις τη δική σου περίπτωση, όπου εξ ορισμού το rooming in με δίδυμα (καισαρική προφανώς), χωρίς βοήθεια από συγγενείς, όπως λες, στο μαιευτήριο και με μεγαλύτερο παιδί στο σπίτι (που έχει αναλάβει ο μπαμπάς όσο η μαμά είναι στο μαιευτήριο) είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο...

 

Δεν βλέπω καμια μαμά που εφάρμοσε το ρουμινγκ ιν στο τόπικ να έγραψε ότι αυτές οι 3 μέρες την εξάντλησαν... Στο κάτω κάτω ξεκινά κανείς με ρουμινγκ ιν και αν δει στην πορεία ότι κουράζεται, τότε δίνει το μωράκι στο θάλαμο.

 

Αλλά το να μπει ο άντρας και να φράξει την πόρτα του θαλάμου για να μη βγει το μωρό, προκειμένου να "ξεκουραστεί" η μαμά, χωρίς να ρωτάει τη μαμά, καθώς φαίνεται, ακούγεται κάπως... Αν συμφωνούν και οι δύο ότι αυτό πρέπει να γίνει, ίσως και να μην υπάρχει θέμα...

 

Προσωπικά με δίδυμα πάλεψα για το ρούμινγκ ιν, αλλα το μαιευτήριο είχε άλλα σχέδια... Μετά από 3 μέρες δώσαν εξιτήριο από τη ΜΕΝΝ στο πρώτο μωρό και έζησα 3 από τις πιο γαλήνιες μέρες και νύχτες της ζωής μου (πάλι μέσα στο μαιευτήριο, γιατί το άλλο παιδί συνέχιζε να είναι στη ΜΕΝΝ), να τον βλέπω να κοιμάται ήρεμος δίπλα μου, αντί να κλαίει γοερά, όπως έβλεπα να γίνεται τις 3 πρώτες μέρες.

 

Και ναι, δεν με κούραζε να τον βλέπω να κοιμάται ήρεμος στο πυρεξάκι ή να πίνει γαλατάκι στην αγκαλίτσα μου, 3 κιλά πραγματάκι... Τι κουραστικό έχει αυτό; Τις πάνες τις άλλαζε το προσωπικό του μαιευτηρίου, εφόσον αυτή την υπηρεσία την παρέχουν όταν υπάρχει προαιρετικό rooming in. Το βράδυ, όταν τον έβλεπα πολύ ήρεμο, τον έδινα στο θάλαμο, με την οδηγία να τον φέρουν οποιαδήποτε ώρα μόλις ξυπνήσει... Πιο πολύ με ξυπνούσε το βράδυ ο πόνος της καισαρικής, το ότι δεν βολευόμουν, το ότι έξω στο δρόμο είχε κίνηση, το ότι ίδρωνα πολύ λόγω των ορμονών, το ότι μπαινόβγαιναν οι νοσηλεύτριες να πάρουν θερμοκρασίες και να δώσουν φάρμακα... Παρά το ίδιο το μωράκι που ζήτημα να ξύπνησε μια φορά για γάλα μέσα στη νύχτα, άντε δύο και ξανακοιμήθηκε αμέσως...

 

Α, και να πω και ότι στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης με τα δίδυμα ξυπνούσα κάθε μισή ώρα το βράδυ για να αλλάξω πλευρό και ότι οι συνεχόμενοι 2ωροι-3ωροι ύπνοι στο μαιευτήριο ήταν παράδεισος... Και χωρίς τη διδυμοκοιλιά... Αλλά δεν θα σωζόμουν κιόλας αν κοιμόμουν καμιά ώρα παραπάνω συνεχόμενη, για 3 μέρες... ¨Έτσι και αλλιώς ο ύπνος διακοπτόταν για άσχετους με το μωρό λόγους, όπως έγραψα παραπάνω.

 

Για την πείνα και τη δίψα τις πρώτες 2 μέρες λόγω καισαρικής είπα; Δεν είπα... Αυτή κυρίως είχε κάνει τα νεύρα μου μακαρόνια... Σιγα μην ενοχλούσε το μωράκι...

 

Προσωπικά γράφω στο τόπικ, γιατί την εποχή που ήρθαν στον κόσμο τα παιδιά, δεν σέβονταν την επιθυμία των γονιών να είναι με τα παιδιά τους, με την πρόφαση ότι έκαναν ενέργειες για το καλό των παιδιών. Με το αζημίωτο, για την περίπτωσή μας, να μην επεκταθώ...

 

Και το δεύτερο μωρό, που του έδωσαν εξιτήριο από τη ΜΕΝΝ, και το πήραμε κατευθείαν από εκεί για να πάμε σπίτι, το πήρα με ίωση του αναπνευστικού στο σπίτι, που το είχαν "ειδικά χέρια" μη χ...σω τώρα.... Ενώ αν θα το είχα δίπλα μου, θα αρρώσταινε με την τηλεπάθεια, από τους επισκέπτες που θα το έβλεπαν από μακριά...

[Niki81]

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η "μητέρα" να σπάει τα νεύρα του συζύγου που έχει να δουλεύει το 10ωρο, και μετά να φροντίσει τη μεγάλη (τότε ήταν 2 ετών) και να αναλάβει και το μισό ξεσκάτισμα (από τα δίδυμα) για όσες ώρες είναι στο σπίτι (ανά 3ωρο ξεσκάτισμα και τάϊσμα-η μαμά έβγαζε με θήλαστρο το γάλα). Και μή μου πει κανείς για άδεια συμπαράστασης κτλ, γιατί ακόμη και τότε δούλευα (με τι κινητό και το PC από το σπίτι ακόμη και την ώρα που τάιζα μεγάλη ή κάποιο από τα δίδυμα-μητρικό γάλα με μπιμπερό). Συνεπώς μετά από τέτοιο πακέτο θεωρώ ότι έχω πολλά δικαιώματα πάνω στα παιδιά μου και στις σχετιζόμενες με αυτά αποφάσεις της συζύγου μου.

 

Έχει και ο άντρας θέση μέσα στο σπίτι.

 

Από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα, βλέπω ότι στον κόσμο υπάρχουν: μαμάδες και παιδιά.

ΟΚ, τότε χωρίστε τους συζύγους αφού όπως καταλαβαίνω χρειάζονται μόνο για τα σπερματοζωάρια και συνεχίστε τη ζωή σας.

 

Αν όμως και ο σύζυγος είναι πατέρας, τότε έχει λόγο σε ΚΑΘΕ απόφαση που επηρεάζει τα παιδιά ΤΟΥ. Το νεογένητο είναι και της μαμάς και του μπαμπά, εκτός αν όπως ανέφερα, ο "μπαμπάς" είναι μόνο το ένα σπερματοζωάριο.

 

Αν ελεγες οτι εισαι αντιθετο στο rooming in γιατι θεωρεις οτι κανει κακο στο παιδι ΣΟΥ...γιατι εκτειθεται σε μικροβια ή whatever να το συζηταγαμε.Αν ομως λες οτι εισαι αντιθετος γιατι θελεις να ξεκουραστει η συζυγος τοτε λυπαμαι αλλα δε σου πεφτει λογος εκτος κι αν θεωρεις και τη συζυγο κτημα σου που πρεπει να σε ρωτησει ποσο και αν θα ξεκουραστει.

 

Τωρα το οτι βλεπεις μονο μαμαδες και παιδια δε σε προβληματιζει?Μη κρινεις απο τον εαυτο σου.Και μπραβο σου που ασχολησαι τοσο και βοηθας.Πολυ φοβαμαι ομωςοτι εισαι η εξαιρεση και οχι ο κανονας.Μακαρι να κανω λαθος.Τολαχιστον εδω μεσα εισαι η εξαιρεση....ισως ο μονος μπαμπας που συστηματικα συμμετεχει σε συζητησεις σχετικα με την ανατροφη των παιδιων και δε μπαινει απλα για να κανει την πλακα του.

[AthinaP]

Α... να πω και το άλλο. Ο μικρός που έμεινε 3 μέρες σε "έμπειρα" χέρια, από την πρώτη στιγμή που πήγαινα να του αλλάξω πάνα, έκανε τον κακό χαμό... Δεν μου βγαίνει από το μυαλό ότι κάτι ατσούμπαλο έγινε στα έμπειρα χέρια (καυτό νερό; κάτι άλλο; ) και για πολλούς μήνες (για να είμαστε δήθεν πιο ήρεμοι τις πρώτες 3 μέρες) είχαμε φασαρία και δράματα σε κάθε άλλαγμα...

 

Μετάνιωσα ακόμα και για τα αλλάγματα... που τα έκαναν άλλοι, πιο "έμπειροι"...

[AthinaP]

Ω ναι και μπράβο στο μπαμπά που νοιάζεται και συμμετέχει στην πράξη στην ανατροφή των παιδιών. Έτσι είναι και ο δικός μας ο μπαμπάς. Και αξίζουν χίλια μπράβο... Δεν είναι σπάνια αυτά τα φαινόμενα... Το ότι δεν συμμετέχουν μπαμπάδες πολλοί στο φόρουμ μπορεί να μην είναι ενδεικτικό του πόσο βοηθάνε και νοιάζονται... Στο κάτω κάτω ποιος έχει το νου του στο σπίτι μας όσο εγώ γράφω εδώ; Ε, ποιος;

 

Ο δικός μας ο μπαμπάς με εμπιστεύεται όσον αφορά αποφάσεις περί rooming in κτλ... Καμιά φορά δεν συμφωνούμε σε κάποια πράγματα. Δεν είναι όμως δυνατόν να κάνει ο καθένας τα δικά του, χωρίς να συζητάει με τον άλλον... Δεν γίνεται σπίτι με δίδυμα έτσι. Κάποια συναίνεση, κάποια κοινή γραμμή χρειάζεται να υπάρχει. Τα θέματα που ανοίγουν τα μικρά παιδιά από μονα τους αρκούν, δεν χρειάζεται να προσθέτουμε κι άλλα οι μεγάλοι...

 

Ένιγουέι, πιστεύω ότι για τις περισσότερες οικογένειες οι 3 μέρες δεν είναι τόσο καθοριστικές στην πορεία των πραγμάτων. Όμως τη δική μας την επηρέασε αρνητικά ο αποχωρισμός. Ίσως είμαστε εξαίρεση, δεν ξέρω, είπα όμως να καταθέσω την εμπειρία μας εδώ.

 

Για τις περισσότερες οικογένειες, πιστεύω δεν κάνει ούτε κρύο, ούτε ζέστη, μακροπρόθεσμα.

[sesame]

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η "μητέρα" να σπάει τα νεύρα του συζύγου που έχει να δουλεύει το 10ωρο, και μετά να φροντίσει τη μεγάλη (τότε ήταν 2 ετών) και να αναλάβει και το μισό ξεσκάτισμα (από τα δίδυμα) για όσες ώρες είναι στο σπίτι (ανά 3ωρο ξεσκάτισμα και τάϊσμα-η μαμά έβγαζε με θήλαστρο το γάλα). Και μή μου πει κανείς για άδεια συμπαράστασης κτλ, γιατί ακόμη και τότε δούλευα (με τι κινητό και το PC από το σπίτι ακόμη και την ώρα που τάιζα μεγάλη ή κάποιο από τα δίδυμα-μητρικό γάλα με μπιμπερό). Συνεπώς μετά από τέτοιο πακέτο θεωρώ ότι έχω πολλά δικαιώματα πάνω στα παιδιά μου και στις σχετιζόμενες με αυτά αποφάσεις της συζύγου μου.

 

Έχει και ο άντρας θέση μέσα στο σπίτι.

 

Από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα, βλέπω ότι στον κόσμο υπάρχουν: μαμάδες και παιδιά.

ΟΚ, τότε χωρίστε τους συζύγους αφού όπως καταλαβαίνω χρειάζονται μόνο για τα σπερματοζωάρια και συνεχίστε τη ζωή σας.

 

Αν όμως και ο σύζυγος είναι πατέρας, τότε έχει λόγο σε ΚΑΘΕ απόφαση που επηρεάζει τα παιδιά ΤΟΥ. Το νεογένητο είναι και της μαμάς και του μπαμπά, εκτός αν όπως ανέφερα, ο "μπαμπάς" είναι μόνο το ένα σπερματοζωάριο.

 

Δεν είπε κανένας ότι ο άντρας δεν έχει θέση στο σπίτι...αλίμονο αν το έλεγε...

Έτσι όπως το παρουσίασες στην αρχή φάνηκε κάπως.......

Και συνεχίζεις να το παρουσιαζεις κάπως λέγοντας "να σπάει η μητέρα τα νεύρα του συζύγου".....πως στο καλό γίνεται αυτό?

Αν είναι προσωπική εμπειρία πάω πάσο...αλλά μην το γενικεύεις......

ο σύζυγος πάντως οφείλει ειδικά τον πρώτο καιρό να διευκολύνει τη μητέρα σε όλα....γιατί το παιδί κακά τα ψέματα αυτή έχει ανάγκη τον πρώτο καιρό...οπότε ξεχνάς ότι είσαι σύζυγος για ένα διάστημα και γίνεσαι πατέρας......δεν απαιτείς δεν διεκδικείς, απλά βοηθάς.....

Αυτό με τη δουλειά μην το ξαναπείς.....δεν είσαι ο μόνος που δουλεύεις ξέρεις......οι άντρες νομίζετε (κάποιοι τουλάχιστον) ότι δουλεύοντας έχετε κάνει το χρέος σας στην οικογένεια...δε λέω ότι το νομίζεις εσύ, αλλά έχεις αναφέρει το ρήμα δουλεύω πολλές φορές......όλοι δουλεύουν....ή στις μέρες μας μόνο οι τυχεροί...οπότε μην το λες συνέχεια γιατί δίνεις άλλες εντυπώσεις......άσε που ζηλεύουν και όσοι άτυχοι δεν έχουν δουλειά....

[ΜΑΡΙΤΑ]

Sesame συμφωνώ μαζί σου!Επιπλέον δε ξέρω κατά πόσο μπορεί να απαντήσει ένας πατέρας-σύζυγος στην ερώτηση αν θες το νεογέννητο δίπλα σου στο θάλαμο...μου φαίνεται λίγο άτοπο να το πω; Δεν είναι ο αρμόδιος τελοσπάντων για αυτή την ερώτηση.

Αν θέλω εγώ να έχω το μωρό μου δίπλα για 3 μέρες δε βλέπω πως θα μπορέσει να με μεταπείσει ο άντρας μου για αυτό...και δε βρίσκω και το λόγο για να το κάνει για να πω την αλήθεια...

 

Ο καθένας κάνει αυτό που νομίζει καλύτερο πρώτα για το μωρό του και μετά για τον ευατό του. Μία μητέρα που δε θέλει το μωρό δίπλα της γιατί δεν αντέχει να ακούει το κλάμμα του καλύτερα να το αφήσει στο θάλαμο...για το μωρό εννοώ ότι είναι καλύτερα για να μην αντιληφθεί ότι η μητέρα είναι κουρασμένη, νευριασμένη, εξαντλημένη και νιώσει ότι δε το θέλει. Φαντάζεστε να το είχε στο δωμάτιο και να μη το έπαιρνε αγκαλιά, και να ήταν μες τα νεύρα;

Νομίζα ότι όλες οι μανούλες θα απαντούσαν ναι θέλω ή ήθελα το μωρό στο δωμάτιο αλλά οι συγκυρίες ήταν τέτοιες και δυστυχώς δε τα κατάφερα ή πονούσα πολύ και λυπάμαι που δε το είχα μαζί μου, ελπίζω να τα καταφέρω στο επόμενο. Αλλά να διαβάσω ότι δε το ήθελα και ευτυχώς που δε το είχα και όσα παιδιά και να κάνω δε τα θέλω μαζί μου συγνώμη αλλά δε το καλαβαίνω...δε το κατακρίνω απλά δε το καταλαβαίνω!

[Rea_1971]

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η "μητέρα" να σπάει τα νεύρα του συζύγου που έχει να δουλεύει το 10ωρο, και μετά να φροντίσει τη μεγάλη (τότε ήταν 2 ετών) και να αναλάβει και το μισό ξεσκάτισμα (από τα δίδυμα) για όσες ώρες είναι στο σπίτι (ανά 3ωρο ξεσκάτισμα και τάϊσμα-η μαμά έβγαζε με θήλαστρο το γάλα). Και μή μου πει κανείς για άδεια συμπαράστασης κτλ, γιατί ακόμη και τότε δούλευα (με τι κινητό και το PC από το σπίτι ακόμη και την ώρα που τάιζα μεγάλη ή κάποιο από τα δίδυμα-μητρικό γάλα με μπιμπερό). Συνεπώς μετά από τέτοιο πακέτο θεωρώ ότι έχω πολλά δικαιώματα πάνω στα παιδιά μου και στις σχετιζόμενες με αυτά αποφάσεις της συζύγου μου.

 

Έχει και ο άντρας θέση μέσα στο σπίτι.

 

Από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα, βλέπω ότι στον κόσμο υπάρχουν: μαμάδες και παιδιά.

ΟΚ, τότε χωρίστε τους συζύγους αφού όπως καταλαβαίνω χρειάζονται μόνο για τα σπερματοζωάρια και συνεχίστε τη ζωή σας.

 

Αν όμως και ο σύζυγος είναι πατέρας, τότε έχει λόγο σε ΚΑΘΕ απόφαση που επηρεάζει τα παιδιά ΤΟΥ. Το νεογένητο είναι και της μαμάς και του μπαμπά, εκτός αν όπως ανέφερα, ο "μπαμπάς" είναι μόνο το ένα σπερματοζωάριο.

 

Βρε πικι, αν δε μπορείς να ασχοληθείς τι τα θες τα παιδιά; Ακόμα και στην εφορία, όφελος δεν θα έχεις.... Προς τι ο πανικός; Ο καθένας προγραμματίζει εαυτόν και οικογένεια πρωτίστως βάση αντοχών.

Αλλιώς κάνει άλλα κουμάντα.

 

ΥΓ: Ισως αν πέρναγες λίγότερο χρόνο στο ίντερνετ να βοηθούσε. Τι λες;

[marchalina]

Αυτό είναι σχετικό...Σε πολλα μαιευτηρια ακομα κι αν ζητησεις αποκλειστικό θηλασμο πολλες φορες τα δινουν ξενο γαλα...δεν ξερω γιατι ...μαλλον καποιες φορες ειναι πιο ευκολο για αυτους. ...Αυτο παντως εγινε στην δική μου περιπτωση

Η μπεμπα μου οταν ηταν ξυπνια ηθελε να θηλασει καθε 15 λεπτο (πολλες φορες κατα τη διαρκεια του 24ωρου) Δεν ξερω αν οφειλεται στο μωρο ή στο λιγοστο στην αρχη γαλα μου ή στην καισαρικη ..αλλα εχε υπ' οψη οτι για καποια μωρα ο θηλασμος δεν ειναι τοσο στανταρ (αν ωρα ή ανα 2ωρο)

Αν δεν την ειχα διπλα μου...δεν επαιζε με τιποτα να φυγω με αποκλειστικο θηλασμο απο το μαιευτηριο

Καλή συνεχεια στην εγκυμοσύνη σου και να αποφασισεις το καλυτερο για εσενα (κατα προεκταση και για τον μπεμπη)

[ΚΙΤΤΥ.]

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει η "μητέρα" να σπάει τα νεύρα του συζύγου που έχει να δουλεύει το 10ωρο, και μετά να φροντίσει τη μεγάλη (τότε ήταν 2 ετών) και να αναλάβει και το μισό ξεσκάτισμα (από τα δίδυμα) για όσες ώρες είναι στο σπίτι (ανά 3ωρο ξεσκάτισμα και τάϊσμα-η μαμά έβγαζε με θήλαστρο το γάλα). Και μή μου πει κανείς για άδεια συμπαράστασης κτλ, γιατί ακόμη και τότε δούλευα (με τι κινητό και το PC από το σπίτι ακόμη και την ώρα που τάιζα μεγάλη ή κάποιο από τα δίδυμα-μητρικό γάλα με μπιμπερό). Συνεπώς μετά από τέτοιο πακέτο θεωρώ ότι έχω πολλά δικαιώματα πάνω στα παιδιά μου και στις σχετιζόμενες με αυτά αποφάσεις της συζύγου μου.

 

Έχει και ο άντρας θέση μέσα στο σπίτι.

 

Από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα, βλέπω ότι στον κόσμο υπάρχουν: μαμάδες και παιδιά.

ΟΚ, τότε χωρίστε τους συζύγους αφού όπως καταλαβαίνω χρειάζονται μόνο για τα σπερματοζωάρια και συνεχίστε τη ζωή σας.

 

Αν όμως και ο σύζυγος είναι πατέρας, τότε έχει λόγο σε ΚΑΘΕ απόφαση που επηρεάζει τα παιδιά ΤΟΥ. Το νεογένητο είναι και της μαμάς και του μπαμπά, εκτός αν όπως ανέφερα, ο "μπαμπάς" είναι μόνο το ένα σπερματοζωάριο.

 

Αν νιωθεις ''σπερματοζωάριο'' , μάλλον εσυ εχεις το πρόβλημα και όχι εμεις. επισης να σου πω οτι εγω δουλεύω απο τοτε που ο μπέμπης ηταν 20 ημερών. Προφανώς , δεν δουλευεις μονο εσύ σε αυτόν τον κόσμο....................

 

Επίσης , να σου υπενθυμίσω οτι η ερωτηση ειναι αν θελει η μητερα το νεογέννητο δίπλα της....

[pk33]

οκ το έπιασα. Συγνώμη από τις κυρίες που ένας άντρας τόλμησε να μιλήσει. Σταυρώστε με!

[SMARA]

προσωπικά ηθελα να εχω το μπεμπακι διπλα μου.αλλα δυστυχως δεν γινεται παντα αυτο που επιθυμουμε.μετα την καισαρικη δεν μπορουσα να γυρισω καν στην αλλη πλευρα. εχεις την πεταλουδα στο ενα χερι και το σωληνακι στην πλατη. εκ των πραγματων δεν μπορεις οχι να εξυπηρετησεις τον εαυτο σου ποσο μαλλον τις αναγκες ενος βρεφους. οποτε το εφερνας ανα 3ωρο για το γαλα και το βραδυ δεν την επερνα καθολου. προτιμησα να ξεκουραστω οσο μπορουσα...και να ανακτησω δυναμεις .εννοειται οτι απο την ημερα που ηρθαμε στο σπιτι μας δεν την εχω αφησει λεπτο.

[fotinopsaro]

γεννησα πριν 5 μηνες και κατι το αγορακι μου σε κλινικη της πολης με φυσιολογικο τοκετο.ακολουθηθηκε η γνωστη διαδικασια το μωρο στο δωματιο καθε 3 ωρες.ενιωθα χαλια απο τον τοκετο κανα δυο ωρες μετα ομως το μονο που σκεφτομουν και ηθελα ειναι το μωρο μου διπλα μου οταν μου το παιρναν ηθελα να κλαψω..το γεγονος ειναι πως διαρκει μονο μερικες μερουλες,μετα πας σπιτακι και ολα καλα!!!

[ΚΙΤΤΥ.]

οκ το έπιασα. Συγνώμη από τις κυρίες που ένας άντρας τόλμησε να μιλήσει. Σταυρώστε με!

 

Δεν είπε κανείς οτι απαγορεύεται να μιλήσει ενας άντρας , αλλα στην προκειμένη περίπτωση οι άντρες δεν μπορείτε να εχετε ιδέα πως νιώθουμε.

 

Καλή χρονιά !!

[nafs]

νομίζω πως αν η γυναίκα είναι καλά μετά τον τοκετό,αξίζει να έχει το μωρό δίπλα της.αξίζει και η κούραση και το ξενύχτι.γέννησα πρόωρα το πρώτο στις 17.15 της μιας μέρας και το είδα στις 12.00 της επόμενης.μου πήρε χρόνο να χωνέψω ότι είναι δικό μου.γέννησα το δεύτερο στις 22.50 το βράδυ,με ανέβασαν στο δωμάτιο στις 01.15 και μου το έφεραν στις 01.30.περάσαμε όλη την νύχτα παρέα.μέχρι το πρωί,ήταν σαν νά'μασταν μαζί από πάντα.καλή χρονιά σε όλους.και ναι,πιστεύω πως πολλές φορές κάνουμε λάθος στο πώς κριτικάρουμε τους άντρες μας όσον αφορά τα νεογέννητα.περνάμε μια περίοδο που θεωρούμε ότι μόνο εμείς ξέρουμε και μόνο εμείς μπορούμε,αλλά δεν είναι έτσι.εμείς μπαίνουμε στο τριπάκι από την εγκυμοσύνη,εκείνοι χρειάζονται τον χρόνο τους.μην ξεχνάμε ότι είναι τα μεγάλα μας μωρά.θέλουν κι αυτοί την φροντίδα τους.

[ΚΙΤΤΥ.]

pk33

Επειδή έχω κάνει άπειρα ξενύχτια μέχρι τώρα, θεωρώ ότι ακόμη και 3 μέρες να ξεκουραστεί η γυναίκα στο μαιευτήριο μετά τη γέννα είναι σημαντικότατες για την μετέπειτα ισοροπία της οικογένειας, καθώς δεν υπάρχει πλέον ζευγάρι αλλά και ένα μικρό ανθρωπάκι.

Πιστεύω, έχοντας εμπειρία ώς πατέρας 3 παιδιών, ότι είναι σημαντικότατο η γυναίκα να έχει αναρρώσει το μέγιστο από την εγχείρηση της γέννησης (η καισαρική είναι κανονικότατη εγχείρηση) πριν αρχίσει να φροντίζει το παιδί. Το να πρέπει να ξεκινήσει να το φροντίζει αμέσως με το που ξυπνάει από το χειρουργείο, θεωρώ ότι δεν προσφέρει τίποτα, το αντίθετο εξουθενώνει τη γυναίκα πιο πολύ.

Ώς σύζυγος, ακόμη και αν ήθελε η γυναίκα μου το rooming-in θα έκανα τα πάντα για να την αποτρέψω, γιατί εγώ δουλέυω 9.00πμ με 8.00 μμ και δεν μπορούσα να τη βοηθήσω μετά την επιστροφή μας στο σπίτι.

Είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι για να στηριχθεί κανείς ούτε αυτές τις πρώτες μέρες (αυτή ήταν η δική μας περίπτωση).

 

Για τη σχέση του ζευγαριού: Μετά την γέννα οι γυναίκες είστε κάπως "πειραγμένες" λόγω των ορμονών. Τουλάχιστον ας είστε ξεκούραστες μετά το μαιευτήριο, γιατί είστε και σύζυγοι, όχι μόνο μητέρες.

Nafs , καλη χρονιά !!!!

 

Η δική μου αντιδραση οπως και αλλων κοριτσιων , ηταν στο παραπάνω ποστ του μελους pk33. απο κει και περα δεν νομιζω οτι εχει νόημα κατι παραπάνω

 

Προσωπικά , πιστευω οτι αξιζει να εχεις το μωρό διπλα σου. τον ειχα μαζι μου και δεν το μετάνιωσα , παρόλο που ημουν απο καισαρική

[dimmi]

Πες τα βρε ΚΙΤΤΥ.

Είχα ήδη ψηφίσει αλλά δεν θυμάμαι αν είχα πεί την άποψη μου,

ψηφίζω δαγκωτό το μωρό δίπλα μου. Οποιου δεν του αρέσει από τους δικούς μου και δεν το εκτιμά μπορεί να μην είναι στο δωμάτιο/στο σπίτι κτλ

Κανείς δεν υποχρεώνει κανένα, κάνουμε ό,τι νιώθουμε σωστό για τους ανθρώπους που αγαπάμε, και κυρίως υπομονή.

Εγώ σαν μάνα θα κάνω το καλύτερο που μπορώ και που θεωρώ σωστό για μένα και το παιδί μου.

Ας κάνει και ο πατέρας το ίδιο. Κι αν νιώσει και λίγο παραγκωνισμένος και θέλει τον χρόνο του κανένα πρόβλημα,

εμείς θα τον περιμένουμε,

αλλά δε θα αλλάξουμε και τη φυσιολογική ροή των πραγμάτων για να είναι εκείνος παρόν!

Στο μυαλό μου εφόσον μάνα και βρέφος ήταν ένα προ γέννας καλό είναι να μέινουν έτσι όσο γίνεται περισσότερο και μετά τη γέννα.

 

Κι ας δουλεύουμε κι εμείς χωρίς να έχουμε κλείσει 10 μέρες λεχώνες,

λύσεις βρίσκονται όταν το έτερον ήμισυ δεν φερθεί εγωιστικά και δεν απαιτεί να πέφτει πάνω του η προσοχή όταν δεν είναι εκείνος το βρέφος που εξαρτάται απόλυτα από τη μάνα...

[Niki81]

μην ξεχνάμε ότι είναι τα μεγάλα μας μωρά.θέλουν κι αυτοί την φροντίδα τους.

 

Οχι καλη μου...δεν ειναι μωρα....ειναι συζυγοι και μπαμπαδες και στην παρουσα φαση οφειλουν αυτοι για λιγο να φροντισουν τη συζυγο.

Αν θελουν νταντεμα να πανε στη μανουλα τους...

[pk33]

Δεν είπε κανείς οτι απαγορεύεται να μιλήσει ενας άντρας , αλλα στην προκειμένη περίπτωση οι άντρες δεν μπορείτε να εχετε ιδέα πως νιώθουμε.

 

Καλή χρονιά !!

 

Δυστυχώς έχω καταλάβει ότι γενικά στο forum αυτό δεν είναι ευπρόσδεκτες οι απόψεις των αντρών

[magdoulini]

24ωρες το 24ωρο πραγματικα δεν νομιζω οτι θα ημουν σε θεση ουτε σωματικη ουτε ψυχολογικη να ανταπεξελθω με το νεογεννητο συνεχως διπλα μου...ο τοκετος οσο ομορφος ειναι,επιφερει στην γυναικα μεγαλες ορμονικες αλλαγες απο την μια στιγμη στην αλλη, εστω και η ελαχιστη ξεκουραση που μπορει να εχει τις ωρες που το μωρο δεν ειναι διπλα της,θεωρω οτι ειναι σημαντικες...και αν μιλαμε για καισαρικη,μιλαμε για επεμβαση,δεν εχουν ολες οι γυναικες την ιδια αναρρωση αμεσως...ειναι πως αισθανεται η καθε μανουλα,εμενα μου τον εφερναν καθε τριωρο και μετα τον επαιρναν...ενα βραδυ ημουν τοσο κουρασμενη,που οπως εφεραν το μωρο,ετσι το πηραν και προφανως το ταισαν φορμουλα...αν εκανα δευτερο παιδακι,μπορει και να το επιθυμουσα (σιγουρα δεν θα ειχα τοσο αγχος λογω εμπειριας),αλλα στον γιο μου,δεν σκεφτηκα καν να το προτεινω...

[kiki v]

Γέννησα στο Αρεταίειο όπου το rooming in είναι καθεστώς κι όχι επιλογή. Έτσι, δεν μπήκα καν στη διαδικάσια να το σκεφτώ (αν είχα την επιλογή, τι θα επέλεγα). Εκ των υστέρων, λέω ότι μάλλον θα αμφιταλαντευόμουν, δεν ανήκα, δηλαδή, στην κατηγορία εκείνη των εγκύων που έχουν σαφή άποψη (βούληση) για το θέμα.

Τελικά, κοιτώντας πίσω, στη δική μου περίπτωση απέβη "σωτήριο". Θεωρώ ότι συνέβαλε καθοριστικά στο να πάει καλά ο θηλασμός και άμβλυνε πολύ τα άγχος που ένιωσα όταν μείναμε μόνοι για πρώτη φορά μαζί της στο σπίτι. Τις μέρες στο μαιευτήριο, τη φροντίζαμε μεν εμείς (στο Αρεταίειο κάνεις και τις αλλαγές μόνος σου) αλλά ένιωθες ότι υπήρχε και το "μαξιλαράκι" της βοήθειας από το προσωπικό, αν τα 'βρισκες σκούρα. Φτάνοντας, λοιπόν, στο σπίτι, έστω και μετά από αυτές τις τρεις μόνο μέρες, ένιωθες κάπως ότι "το 'χεις", βρε παιδί μου και δεν χρειάζεσαι μαμά και πεθερά (ας φέρνουν κανένα φαγητό εκείνες , αν θέλουν να βοηθήσουν). Όσο για την ξεκούραση, ήταν ο άντρας μου μαζί μου κι όποτε ήθελα να ξεκουραστώ, αναλάμβανε εκείνος (εκτός του ταϊσματος!).

Επίσης, να πω ότι ήμουν σε 4κλινο δωμάτιο με ό,τι συνεπάγεται αυτό (4 μωράκια με διαφορετικά ωράρια, επισκέψεις επί 4) αλλά αυτό με στοιχειώδη καλή διάθεση και σύνεση δεν δημιούργησε πρόβλημα σε καμιά μας.

 

Νομίζω, τελικά, ότι το rooming in από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό αλλά εξαρτάται, βασικά, από το πώς το βιώνει η μητέρα. Γιατί, νομίζω, αυτό δεν θα πρέπει να το παραβλέπουμε, πως το μωρό έχει πρωτίστως ανάγκη από μια ψυχικά ήρεμη μητέρα. Τι να το κάνω το rooming in, αν η μαμά το νιώθει σαν βουνό που πρέπει να το ανέβει;

[ΚΙΤΤΥ.]

Οχι καλη μου...δεν ειναι μωρα....ειναι συζυγοι και μπαμπαδες και στην παρουσα φαση οφειλουν αυτοι για λιγο να φροντισουν τη συζυγο.

Αν θελουν νταντεμα να πανε στη μανουλα τους...

 

Συμφωνώ 100% !!!!!!!!!!!!!!!

[dimmi]

Νομίζω, τελικά, ότι το rooming in από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό αλλά εξαρτάται, βασικά, από το πώς το βιώνει η μητέρα. Γιατί, νομίζω, αυτό δεν θα πρέπει να το παραβλέπουμε, πως το μωρό έχει πρωτίστως ανάγκη από μια ψυχικά ήρεμη μητέρα. Τι να το κάνω το rooming in, αν η μαμά το νιώθει σαν βουνό που πρέπει να το ανέβει;

Εχεις πολύ δίκιο, πρέπει να νιώθει καλά η μητέρα πάνω από όλα!

Μακάρι όλες οι μανούλες να δώσουν μια ευκαιρία στο rooming in και αν δεν τους αρέσει καλούν και παίρνουν το μωράκι.

[ValiaK]

Καλημερα κι απο μενα! Γενναω σε ενα μηνα και εχω επιλεξει rooming in κυρίως για να εδραιωθει ο θηλασμός αλλά και για να εξοικειωθω τα μεγιστα με τη φροντίδα του μωρου προτου γυρίσω στο σπιτι... Ειχα κι εγώ τις ανησυχίες μου για το αν θα τα καταφερω αλλά απο το μαιευτηριο με διαβεβαιωσαν ότι αν το θελήσω, μπορώ να τους δώσω στο θαλαμο το μωρό οποιαδήποτε στιγμή θελήσω. Οποτε, γιατί να μην το προσπαθήσω???