Πλάνο τοκετού?

[λουκουμαδάκι]

ναι!! όπως στο λέω.

Σε εμένα το είπαν "διακριτικά" (και πάλι ντράπηκα βέβαια, γιατι ήμουν και ξεβράκωτη και σε με διάφορα να τρέχουν και... τελοσπάντων, καταλαβαίνεις)

 

Σε γνωστές μου ΤΟ ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ! σιγά μη κάτσουν να σου κρατήσουν το χεράκι και να τους χαλάσεις τη βάρδια με τα ουρλιαχτά σου....

:shock:

και δεν την έχωσες κλωτσιά; μωρέ χαρά στο κουράγιο σου! απαπαπαπαααα

και απαίτησαν κιόλας! ε ρε κάτι κοσμητικά που θα μου ξέφευγαν τυχαίως!

Κράτα το

[Adios amigos]

ασε.. εμ δημόσιο είναι αυτό.

Γι αυτό, καλύτερα να πληρώσεις, να πάς σε μία πλήρως εξοπλισμένη κλινική, με το γιατρό πάνω απ το κεφάλι σου, και να γεννήσεις με αξιοπρέπεια.

[ninaki80]

:shock:

και δεν την έχωσες κλωτσιά; μωρέ χαρά στο κουράγιο σου! απαπαπαπαααα

και απαίτησαν κιόλας! ε ρε κάτι κοσμητικά που θα μου ξέφευγαν τυχαίως!

Κράτα το

 

Ρε παιδια μηπως τα λετε καπως υπερβολικα? Δηλαδη το να σου πει μια μαια κοριτσι μου μην φωναζεις ολα θα πανε καλα το θεωρησαν απαγορευση?? Κ συγνωμη τι σημαινει απαιτησαν αν φωναξεις καλουν την αστυνομια για διαταραξης κοινης ησυχιας ή σε αφηνουν να γεννησεις μονη σου?? Μαλλον οι κοπελες εκεινη την ωρα ολα τα παιρναν στραβα κ τους φταιγαν ολοι.

[Adios amigos]

Κατ αρχήν για εμένα δεν είναι αποδεκτό και σωστό να μου πει κάποιος να μη φωνάζω. Έχω τον πόνο μου και φωνάζω, η παρατήρηση ποια ακριβώς χρησιμότητα έχει, και πού ακριβώς βοηθάει στον τοκετό?

 

Και κατά δεύτερον δεν ξέρω εάν ήταν υπερβολικές, αλλά όπως και να χει και μόνο που τους το είπαν είναι μεγάλη αγένεια. Η δουλειά σου είναι να καθησυχάζεις την επίτοκο και να τη βοηθάς στον τοκετό, όχι να την κάνεις να ντρέπεται. Αν θέλει να φωνάξει θα φωνάξει!

Το "μη φωνάζεις" έχει να κάνει καθαρά με τη δική τους ενόχληση! Αν ήθελαν να μας καθησυχάσουν θα μας έλεγαν όλα θα πάνε καλά, μη φοβάσαι, άσε τον εαυτό σου ελεύθερο, άκου το σώμα σου, είμαι δίπλα σου, χαλάρωσε, εκφράσου και άλλα πολλά όμορφα.

[ninaki80]

Κατ αρχήν για εμένα δεν είναι αποδεκτό και σωστό να μου πει κάποιος να μη φωνάζω. Έχω τον πόνο μου και φωνάζω, η παρατήρηση ποια ακριβώς χρησιμότητα έχει, και πού ακριβώς βοηθάει στον τοκετό?

 

Και κατά δεύτερον δεν ξέρω εάν ήταν υπερβολικές, αλλά όπως και να χει και μόνο που τους το είπαν είναι μεγάλη αγένεια. Η δουλειά σου είναι να καθησυχάζεις την επίτοκο και να τη βοηθάς στον τοκετό, όχι να την κάνεις να ντρέπεται. Αν θέλει να φωνάξει θα φωνάξει!

Το "μη φωνάζεις" έχει να κάνει καθαρά με τη δική τους ενόχληση! Αν ήθελαν να μας καθησυχάσουν θα μας έλεγαν όλα θα πάνε καλά, μη φοβάσαι, άσε τον εαυτό σου ελεύθερο, άκου το σώμα σου, είμαι δίπλα σου, χαλάρωσε, εκφράσου και άλλα πολλά όμορφα.

 

Ενταξει μεγαλοι ανθρωποι ειμαστε εισαι γυμνη εχεις τον πονο σου που λες την αγωνια σου κ θα ντραπεις επειδη σου ειπαν κοριτσι μου μην φωναζεις? Απαντας κ εσυ δεν μπορω με ανακουφιζει κ τελειωνει η ιστορια. Αλλα καποιες γυναικες ειναι υπερβολικες κ εκεινη την ωρα ο γιατρος πρεπει να ειναι κ συγκεντρωμενος αν εσυ φωναζεις υπερβολικα κ δεν μπορει να συνενοειθει με το προσωπικο του θα στο πει τι θα κανει? Αλλα να στο απαγορευσει αποκλειετε ουτε να το απαιτησει. Οκ οταν ποναμε σε οποια κατασταση κ να ειμαστε ακομα κ για αλλο ιατρικο προβλημα ο γιατρος αν τσιριζουμε θα μας πει να ηρεμησουμε οποιο κ να ειναι το προβλημα δεν χρειαζετε να παρεξηγηθουμε.

[osin]

πχ. Ολη η προετοιμασία τοκετού, μπορεί να αποφευχθεί. Συμβαίνει παντού, αλλά μπορείς να την αποφύγεις. Γιατί να μην το κάνεις λοιπόν;

Γιατί δε βρίσκω το λόγο, ίσως!

Νομίζω ότι όλες μας μπορούμε να διακρίνουμε από την περιβόητη λίστα ποια είναι στα πλαίσια του εφικτού και του "λογικού", και με ποια αρχίζει και ξεφεύγει το πράγμα. Και τα περισσότερα από αυτά, τα οποία ανήκουν στη σφαίρα της λογικής, έπειτα από μια συνεννόηση με το γιατρό σου γίνονται ούτως ή άλλως (βασικά και χωρίς συνεννόηση καν!).

Δεν ξέρω γιατί έχει επικρατήσει αυτή η νοοτροπία ότι όταν θα πάμε να γεννήσουμε θα μας κάνουν κακό και σε εμάς και στο μωρό μας;

Ότι θα μας βάλουν σε μηχανήματα παρά τη θέλησή μας, ότι θα κυνηγάνε τα μωρά μας οι μαίες με μπιμπερό, ότι όσοι συσχετιστούν μαζί μας στον τοκετό έχουν στόχο ζωής να μας αποκόψουν ή τελος πάντων να επηρεάσουν αρνητικά τη σχέση μας με το μωρό μας, κλπ.

[mkcm]

Ομολογώ πως πρώτη φορά αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει αυτό το πλάνο κι επίσης είμαι πολύ ευτυχισμένη που δεν το πήρε το μάτι μου όσο ήμουν έγκυος. Έχοντας γεννήσει δυο παιδιά με φυσιολογικό τοκετό, σε δημόσιο νοσοκομείο, με ελάχιστη ιατρική παρέμβαση - όχι επειδή το απαίτησα, αλλά γιατί ο γιατρός μου αφενός ήταν χαλαρός κι αφετέρου είχα πολύ εύκολες γεννες- πρέπει να πω πως αν είχα διαβάσει αυτό το πλάνο απο χαλαρή κι άνετη θα είχα πνιγεί στο άγχος.

Η γεννα είναι μια καθόλα φυσιολογικη διαδικασία, που όμως εξαιτίας της εξέλιξης του είδους και της γυναικείας φυσιολογίας (αναντιστοιχία ανάπτυξης εγκεφαλου- κεφαλιού και διαστολής) ενέχει κινδύνους και άρα κατά την ταπεινή μου γνώμη ο γιατρός είναι απαραίτητος. Και ως ειδικό αφήνομαι κατά τη διάρκεια του τοκετού στα χέρια του και στην κρίση του, αφού εκ των προτέρων έχω διαπιστώσει ότι τον εμπιστεύομαι και μου ταιριάζει. Όλα τα άλλα θεωρώ ότι είναι εκ του ουκ άνευ.

[livinath]

Για μενα το μονο που εξυπηρετει το πλανο τοκετου ειναι η αναγκη μιας ελεγκτικης μεχρι ψυχωσεως θα ελεγα γυναικας η οποια προσπαθει να αποκτησει τον πληρη ελεγχο του τοκετου της, του γιατρου της, της μαιας, του μαιευτηριο κοκ. προσπαθωντας να κατευνασει τους φοβους και τις ανασφαλειες της. Φοβους και ανασφαλειες εχουν σχεδον ολες οι επιτοκες δεν γινονται υστερικες ομως.... Ελεος...!

 

Και οπως πολυ σωστα ειπαν πολλες κοπελες πριν, κυριο μελημα ολων θα πρεπει να ειναι ενας ασφαλης τοκετος. Τα υπολοιπα ειναι κουβεντα να γινεται...

[Adios amigos]

γιατί, είναι κακό να έχουμε τον έλεγχο? στο μέτρο του δυνατού πάντα, και χωρίς υστερίες.

Όπως ακολουθούμε το γούστο και τις αντιλήψεις μας σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής μας, γιατί να μη συμβαίνει το ίδιο και στον τοκετό.

Μπορεί, συντάσσοντας ένα στοιχειώδες πλάνο, να μειωθεί ο κίνδυνος να τραυματιστούμε ψυχικά στη γέννα.

Από την άλλη βέβαια, δε γίνεται να αμφισβητούμε μονίμως το γιατρό και τις πρακτικές του, και ειδικά όση ώρα διενεργείται ο τοκετός! Γι' αυτό και χρειάζεται πάρα πολύ καλή έρευνα για την επιλογή του γιατρού μας. Γιατί ακόμη και αν δεν έχουμε πλάνο, ένας γιατρός που μας σέβεται και έχουμε χημεία, θα αφουγκραστεί τις ανάγκες μας και τις επιθυμίες μας, και θα πράξει αναλόγως.

Πιστεύω εάν υπάρχει εμπιστοσύνη, όποια και να είναι η πορεία και η κατάληξη του τοκετού, θα μείνει μία ευχάριστη ανάμνηση.

[Niki81]

Αν 9 μηνες που εισαι εγκυος και μιλας με το γιατρος σου δεν εισαι σε θεση να συνεννοηθείς μαζι του και να τον ενημερώσεις για το τι θελεις και τι όχι αλλα σκασεις στο μαιευτηριο με το χαρτι τοτε εχχεις θεμα προσωπικο.Αυριο θα σκασεις με άλλο χαρτι με οδηγιες για τη δασκαλα ,για τον παιδιατρο κλπ.

 

Εχω 2 γεννες σε δυο διαφορετικα μαιευτήρια.Και μπαλα πιλατες ειχα,και μουσικη ακουσα...ναι οκ δεν βαλαν το αγαπημενο μου τραγουδι αλλα μια χαρα μουσικουλα μου εβαλαν.και περιοδικα μου εδωσαν να ηρεμησω όταν αγχωθηκα.Και για την προετοιμασια μου ειχαν πει να παω εγω μονη μου περιποιημενη αν δε θελω να το κανουν αυτές.Και αν δε θελω κλισμα να παρω Σπιτι μου υποθετο γλυκερίνης.

 

Καλη διαθεση και καλη σχεση με το γιατρο χρειαζεται.Οχι χαρτια και απαιτησεις.

[osin]

Αν 9 μηνες που εισαι εγκυος και μιλας με το γιατρος σου δεν εισαι σε θεση να συνεννοηθείς μαζι του και να τον ενημερώσεις για το τι θελεις και τι όχι αλλα σκασεις στο μαιευτηριο με το χαρτι τοτε εχχεις θεμα προσωπικο.Αυριο θα σκασεις με άλλο χαρτι με οδηγιες για τη δασκαλα ,για τον παιδιατρο κλπ.

Θα συμφωνήσω απολύτως! Έχουμε αποκτήσει για τα πάντα άποψη (ακόμα και για όσα δεν είμαστε εκ των πραγμάτων σε θέση να γνωρίζουμε!), και αντιδρούμε πολλές φορές με εγωιστικό τρόπο.

Για να καταλάβω, αν θα πηγαίναμε να κάνουμε π.χ. μια οποιαδήποτε επέμβαση σε νοσοκομείο θα είχαμε αντίστοιχες απαιτήσεις; ή θα παρεμβαίναμε στη δουλειά και το έργο του γιατρού; Αντιλαμβάνομαι ότι δε μπορεί να εξισωθεί ο τοκετός με μια οποιαδήποτε άλλη χειρουργική επέμβαση, αλλά όσες δεν έχουμε σχετικές γνώσεις, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να έχουμε τόσο προκατειλημμένη και απόλυτη άποψη.

Νομίζω ότι θα πρέπει να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας ως επίτοκοι (στα οποία σίγουρα δεν είναι το cd της αρεσκείας μας), κι από εκεί και πέρα ας αφεθούμε στα χέρια των ειδικών.

Σίγουρα η εμπορευματοποίηση και η ιατρικοποίηση του τοκετού είναι ένα αδιαμφισβήτητο θέμα στο προσκήνιο που θα πρέπει να μας προβληματίζει, αλλά προσωπικά δε θεωρώ αυτό το "μανιφέστο" ανταπάντηση σε αυτά τα ζητήματα.

Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι έχουν ανοιχτεί στο φόρουμ θέματα στα οποία κοπέλες περιγράφουν την διαδικασία του τοκετού τους ως απίστευτα τραυματική εμπειρία, καθώς δεν είχαν την αντιμετώπιση που θα ήθελαν από τους γιατρούς, τις μαίες και το νοσοκομείο. Εκεί προφανώς και δυστυχώς κάτι πήγε στραβά, αλλά και πάλι σίγουρα δεν έφταιγε το ρημάδι το cd!

[mama_3]

Αν 9 μηνες που εισαι εγκυος και μιλας με το γιατρος σου δεν εισαι σε θεση να συνεννοηθείς μαζι του και να τον ενημερώσεις για το τι θελεις και τι όχι αλλα σκασεις στο μαιευτηριο με το χαρτι τοτε εχχεις θεμα προσωπικο.Αυριο θα σκασεις με άλλο χαρτι με οδηγιες για τη δασκαλα ,για τον παιδιατρο κλπ.

 

Εχω 2 γεννες σε δυο διαφορετικα μαιευτήρια.Και μπαλα πιλατες ειχα,και μουσικη ακουσα...ναι οκ δεν βαλαν το αγαπημενο μου τραγουδι αλλα μια χαρα μουσικουλα μου εβαλαν.και περιοδικα μου εδωσαν να ηρεμησω όταν αγχωθηκα.Και για την προετοιμασια μου ειχαν πει να παω εγω μονη μου περιποιημενη αν δε θελω να το κανουν αυτές.Και αν δε θελω κλισμα να παρω Σπιτι μου υποθετο γλυκερίνης.

 

Καλη διαθεση και καλη σχεση με το γιατρο χρειαζεται.Οχι χαρτια και απαιτησεις.

 

Μην δίνεις ιδέες!!

[mama_3]

Κατ αρχήν για εμένα δεν είναι αποδεκτό και σωστό να μου πει κάποιος να μη φωνάζω. Έχω τον πόνο μου και φωνάζω, η παρατήρηση ποια ακριβώς χρησιμότητα έχει, και πού ακριβώς βοηθάει στον τοκετό?

 

Και κατά δεύτερον δεν ξέρω εάν ήταν υπερβολικές, αλλά όπως και να χει και μόνο που τους το είπαν είναι μεγάλη αγένεια. Η δουλειά σου είναι να καθησυχάζεις την επίτοκο και να τη βοηθάς στον τοκετό, όχι να την κάνεις να ντρέπεται. Αν θέλει να φωνάξει θα φωνάξει!

Το "μη φωνάζεις" έχει να κάνει καθαρά με τη δική τους ενόχληση! Αν ήθελαν να μας καθησυχάσουν θα μας έλεγαν όλα θα πάνε καλά, μη φοβάσαι, άσε τον εαυτό σου ελεύθερο, άκου το σώμα σου, είμαι δίπλα σου, χαλάρωσε, εκφράσου και άλλα πολλά όμορφα.

 

Sorry αλλά και το φωνάζω από το τσιρίζω, βρίζω, κάνω λες και με σφάζουν έχει διαφορά... και εγώ στην αίθουσα που περίμενα να γεννήσω την είχα πει σε κανα 2 τύπισσες γιατί μας είχαν σπάσει τα νεύρα από τις υστερίες τους! και εμείς πονάγαμε αλλά δεν κάναμε έτσι!! είχαμε τον πόνο μας είχαμε και τις υστερικές... οπότε εγώ λέω να χαλαρώσουν κάποιες μυγιάγκιχτες (δεν το λέω για εσένα) ...γιατί εάν η νοσοκόμα πει / κάνει παρατήρηση σε κάποια να μην τσιρίζει, ας σκεφτεί ότι το κάνει ίσως για να μην ταράζονται και οι άλλες κοπέλες που γεννάνε... κορίτσια δεν γυρίζει όλος ο κόσμος γύρω από εμάς.. αν το καταλάβουμε αυτό μπορεί να πάμε και λίγο παρακάτω....διαβάζουν και μανούλες που είναι να πάνε να γεννήσουν και θα σου λένε τι με περιμένει!

[Dragonfly]

Δεν μπορώ να διανοηθώ να πηγαίνει η έγκυος να γεννήσει ή ο ασθενής να χειρουργηθεί και να έχει μαζί ολόκληρη λίστα, πλάνο (πείτε το όπως θέλετε) που να καθορίζει από το πως θα είναι ο φωτισμός μέχρι το τι φάρμακα θα χορηγηθούν ή ποιες ιατρικές πράξεις θα γίνουν... Είναι δυνατόν; Και θα πρέπει ο γιατρός και οι νοσοκόμοι να έχουν αποστηθίσει τη λίστα ή να την έχουν ανά χείρας, μην τυχόν και κάνουν κάτι διαφορετικό... Δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω όλο αυτό... αλλαζονεία; τρέλα; Νόμιζα ότι ήταν πλάκα...

[mama_3]

Δηλαδή όλα αυτά τα ζητήματα κινούνται στο πεδίο ενδιαφέροντος μιας ψωνισμένης υστερικής γυναίκας, που αν δεν ήταν ψώνιο και δεν ήταν και υστερική, θα καθόταν αναπαυτικά να την ξεγεννήσουν και θα ένιωθε και θαυμάσια.

 

 

Μωρέ μπράβο! :shock::shock:

 

Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, αλλά πολλά από όλα αυτά προϋποθέτουν και μονόκλινο δωμάτιο, γιατί άμα εγώ είμαι σε δίκλινο - τρίκλινο με ανενημέρωτες για τον θηλασμό μανούλες οι οποίες θέλουν τα φώτα ανοιχτά, θέλουν να δίνουν φόρμουλα στο παιδί, θέλουν να περάσει όλο το σόι να καμαρώσει το μπεμπέ, τότε δεν μπορώ να εφαρμόσω τα δικά μου δικαιώματα / πιστεύω / φιλοσοφίες γιατί θα καταπατήσω της διπλανής μου που σε ένα κράτος δικαίου δεν είναι αποδεκτό!

Οπότε τι κάνουμε??

[Dragonfly]

Sorry αλλά και το φωνάζω από το τσιρίζω, βρίζω, κάνω λες και με σφάζουν έχει διαφορά... και εγώ στην αίθουσα που περίμενα να γεννήσω την είχα πει σε κανα 2 τύπισσες γιατί μας είχαν σπάσει τα νεύρα από τις υστερίες τους! και εμείς πονάγαμε αλλά δεν κάναμε έτσι!! είχαμε τον πόνο μας είχαμε και τις υστερικές... οπότε εγώ λέω να χαλαρώσουν κάποιες μυγιάγκιχτες (δεν το λέω για εσένα) ...γιατί εάν η νοσοκόμα πει / κάνει παρατήρηση σε κάποια να μην τσιρίζει, ας σκεφτεί ότι το κάνει ίσως για να μην ταράζονται και οι άλλες κοπέλες που γεννάνε... κορίτσια δεν γυρίζει όλος ο κόσμος γύρω από εμάς.. αν το καταλάβουμε αυτό μπορεί να πάμε και λίγο παρακάτω....διαβάζουν και μανούλες που είναι να πάνε να γεννήσουν και θα σου λένε τι με περιμένει!

 

Πράγματι υπάρχουν ορισμένες που προσπαθούν να γίνουν το κέντρο του ενδιαφέροντος λες και άλλη δε γέννησε, μόνο η Μαριώ το Γιάννο... Άλλο το να βογγάς γιατί πονάς και άλλο να τσιρίζεις για να κάνεις σόου. Για να γυρίσει κάποιος να πει σε γυναίκα που γεννάει "μην φωνάζεις", προφανώς η κατάσταση έχει ξεφύγει...

 

ΥΓ στο πλάνο λέει "να επικρατεί ηρεμία"... Αν η διπλανή έχει το ίδιο πλάνο και τσιρίζει κατά βούληση, πως θα επιτευχθεί αυτό;;

[ΑΡΓΚ]

Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, αλλά πολλά από όλα αυτά προϋποθέτουν και μονόκλινο δωμάτιο, γιατί άμα εγώ είμαι σε δίκλινο - τρίκλινο με ανενημέρωτες για τον θηλασμό μανούλες οι οποίες θέλουν τα φώτα ανοιχτά, θέλουν να δίνουν φόρμουλα στο παιδί, θέλουν να περάσει όλο το σόι να καμαρώσει το μπεμπέ, τότε δεν μπορώ να εφαρμόσω τα δικά μου δικαιώματα / πιστεύω / φιλοσοφίες γιατί θα καταπατήσω της διπλανής μου που σε ένα κράτος δικαίου δεν είναι αποδεκτό!

Οπότε τι κάνουμε??

 

Ολη η λίστα προϋποθέτει και μονόκλινο και ιδιωτικό νοσοκομείο. Οχι και πως εκεί ικανοποιείται όλη η λίστα, αλλά υπάρχει μία πιθανότητα.

Ε εντάξει, αν είσαι η Αντζελίνα Τζολί, σίγουρα ικανοποιούνται όλα όσα λέει.

Πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί γενικά αυτό το πάθος των γυναικών για τη γέννα, και πείτε με αναίσθητη. Είναι μία διαδικασία καποιων ωρών. Σε μία μη τριτοκοσμική χώρα, οι πιθανότητες να πάει κάτι στραβά ειναι μικρές, και δόξα τω Θεώ για να λέμε και τα καλά της χώρας μας, είμαστε σε πολύ καλή θέση στην παγκόσμια κατάταξη από πλευράς μητρικής και βρεφικής θνησιμόττητας (εννοώ και σε σχέση με άλλες ανεπτυγμένες χώρες). Υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα στην ζωή μας που μπορεί να πάνε στραβά και πάνε στραβά, και μας επηρρεάζουν καθημερινά και όντως μας καταστρέφουν τη ζωή.

[livinath]

γιατί, είναι κακό να έχουμε τον έλεγχο? στο μέτρο του δυνατού πάντα, και χωρίς υστερίες.

 

Ρωτάς και απαντάς μόνη σου. Εννοείται πως όλες θέλουμε να έχουμε έναν έλεγχο σε ένα τόσο σημαντικό γεγονός όπως ο τοκετός του παιδιού μας. Αλλά όπως λες, "στο μέτρο του δυνατού πάντα, και χωρίς υστερίες." Το να κάτσει να φτιάξει η επίτοκος ολόκληρο πλάνο (και μάλιστα όπως το διαβάσαμε) όμως δεν δείχνει κάτι τέτοιο... Κάθε άλλο.

[osin]

Πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί γενικά αυτό το πάθος των γυναικών για τη γέννα, και πείτε με αναίσθητη. Είναι μία διαδικασία καποιων ωρών.

 

κορίτσια δεν γυρίζει όλος ο κόσμος γύρω από εμάς.. αν το καταλάβουμε αυτό μπορεί να πάμε και λίγο παρακάτω....

 

Ο τοκετός είναι μια διαδικασία που συμβαίνει από την απαρχή του είδους! Γιατί έχουμε φτάσει να θεωρούμε ότι η γέννα είναι κάποιο ατομικό κατόρθωμα, δεν το καταλαβαίνω, για το οποίο μάλιστα θέλουμε και ειδική μεταχείριση, λες και είμαστε κακομαθημένα παιδάκια που δεν πρέπει να μας χαλάσουν το χατήρι!

Και το γράφω με κάθε σεβασμό στις κοπέλες που βαδίζουν στα δύσκολα μονοπάτια της εξωσωματικής και σε όσες βιωνουν δύσκολες εγκυμοσύνες και τοκετούς με επιπλοκές. Αυτό που εννοώ είναι ότι, μέσα από τις όποιες δυσκολίες, η εγκυμοσύνη και ο τοκετός δεν είναι κανένα πρωτοφανές κατόρθωμα!

Α, και ας μην ξεχνάμε ότι οι γιαγιάδες μας γεννούσαν στα χωράφια, εν μέσω εργασίας, κάτω από τη σκιά μιας ελιάς, οπότε ας χαλαρώσουμε λίγο με τις θερμοκρασίες του δωματίου και τις μουσικές! Λες και θα βάλουν τα βρέφη και τις λεχώνες σε φούρνους ή ψυγεία!

[mama_3]

Εγώ πάντως απορώ εάν το συγκεκριμένο πλάνο φτιάχτηκε με την σύμφωνη γνώμη παιδιάτρου (όπως γράφει) για την γνώμη του ψυχίατρου που λέει ΟΚ δεν έχω καμία απορία.

λέει:Να μπορούν να με επισκεφτούν και τα υπόλοιπα παιδιά μου κατά τη διαμονή στη κλινική / το νοσοκομείο

 

Μην ξαναδώ να ανοίγεται θέμα για το εάν θα πάει η πεθερά να επισκεφτεί το νεογέννητο στο σπίτι, εδώ ζητάμε να πάνε μικρά παιδιά στο μαιευτήριο που ξέρουμε πόσο επικίνδυνο είναι λόγω των ιώσεων..ειδικά τα μικρά παιδιά μπορεί να είναι άρρωστα και να το περνάνε στο πόδι.. και οκ η συγκεκριμένη μαμά παίρνει το ρίσκο, τα άλλα βρεφάκια τι φταίνε??

[Πράσινα Άλογα]

Έστω ότι πας με 10 αιτήματα και σου απαντήσουν ότι εξ αυτών μπορούν να γίνουν τα 5. Το επόμενο βήμα ποιό είναι? Τσακώνεσαι? Αλλάζεις μαιευτήριο και συνακόλουθα γιατρό, με τον οποίο πιθανόν να μην είχες πρόβλημα? Και έστω ότι δε θέλεις να μπεις σε διαδικασία αναζήτησης, δεν είναι πιθανό να πας με ψυχολογία ότι τι ζήτησες η δύσμοιρη, έναν ρεφλεξολόγο, έναν γάντζο και ανθοϊάματα και σου τα αρνούνται... ? Δεν είναι μια κακή αρχή αυτή στη σχέση σου με το μαιευτήριο, η οποία θα βασίζεται στην καχυποψία και τον τσαμπουκά, από τη στιγμή που αρνούνται να κάνουν κάποια πράγματα? Άσε που στο τέλος μπλέκεις με λεπτομέρειες, οι οποίες δεν είναι και σίγουρο ότι αλλάζουν το τελικό αποτέλεσμα...Επιδιώκεις το "τέλειο", φορτώνεσαι με άγχος αν θα γίνει αυτό, εκείνο, το άλλο, και στο τέλος χάνεις την ουσία. Η κοπέλα στης οποίας το μπλογκ αναφέρθηκα, στο γραπτό της πέρασε τη γένννηση του παιδιού της στα ψιλά γράμματα. Για την περινεοτομή και τη βεντούζα όμως, έγραψε σεντόνι (1 στο εκατομμύριο να ήταν αναπόφευκτη αυτή η εξέλιξη, δεν το εξέτασε καν). Και τα είχε ΟΛΑ. Την πισίνα της, την μπαλίτσα της, ελευθερία κινήσεων, άτομα της επιλογής της στο δωμάτιο, κολπικά την εξέταζε μόνο η μαία και αφού έπαιρνε την άδειά της κτλ.

 

Αν κάποια γυναίκα ανησυχεί τόσο έντονα και παρά τις συζητήσεις με το γιατρό (διότι αυτός είναι κατά βάση ο μαέστρος) ότι θα της κάνουν κάτι άσκοπο που θα της χαλάσει τον τοκετό και θα την τραυματίσει, η μόνη λύση που βλέπω είναι να γεννήσει σπίτι και να αναλάβει το όποιο ρίσκο, μικρό ή μεγάλο.

 

Από κει και πέρα, όπως αναφέρθηκε, κάποια πράγματα στο πλάνο είναι όντως απολύτως εφικτά και αρκεί μια πολιτισμένη συζήτηση με το γιατρό της επιλογής μας προκειμένου να βεβαιωθούμε πως θα εφαρμοστούν.

Δε λέει κανείς να μη διεκδικούμε, είτε πληρώνουμε είτε όχι. Αλλά με ψυχραιμία και σε λογικά πλαίσια.

[osin]

Αν κάποια γυναίκα ανησυχεί τόσο έντονα και παρά τις συζητήσεις με το γιατρό (διότι αυτός είναι κατά βάση ο μαέστρος) ότι θα της κάνουν κάτι άσκοπο που θα της χαλάσει τον τοκετό και θα την τραυματίσει, η μόνη λύση που βλέπω είναι να γεννήσει σπίτι και να αναλάβει το όποιο ρίσκο, μικρό ή μεγάλο.

Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι αν είναι να ξεκινήσεις για το μαιευτήριο για να καυγαδίσεις (γιατί πολλά από τα περιεχόμενα της λίστας για εκεί το πάνε), καλύτερα να κάτσεις σπίτι σου, στο χώρο σου, να ορίσεις εσύ τους κανόνες, τις θερμοκρασίες σου, τη μουσική σου, τους παρευρισκόμενους, και να γεννήσεις όπως ακριβώς το έχεις φανταστεί!

 

edit: εγώ, βέβαια, δεν θα το έκανα ποτέ, αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπική μου άποψη, δεν έχει να κάνει με το παρόν θέμα

[mama_3]

Έστω ότι πας με 10 αιτήματα και σου απαντήσουν ότι εξ αυτών μπορούν να γίνουν τα 5. Το επόμενο βήμα ποιό είναι? Τσακώνεσαι? Αλλάζεις μαιευτήριο και συνακόλουθα γιατρό, με τον οποίο πιθανόν να μην είχες πρόβλημα? Και έστω ότι δε θέλεις να μπεις σε διαδικασία αναζήτησης, δεν είναι πιθανό να πας με ψυχολογία ότι τι ζήτησες η δύσμοιρη, έναν ρεφλεξολόγο, έναν γάντζο και ανθοϊάματα και σου τα αρνούνται... ? Δεν είναι μια κακή αρχή αυτή στη σχέση σου με το μαιευτήριο, η οποία θα βασίζεται στην καχυποψία και τον τσαμπουκά, από τη στιγμή που αρνούνται να κάνουν κάποια πράγματα? Άσε που στο τέλος μπλέκεις με λεπτομέρειες, οι οποίες δεν είναι και σίγουρο ότι αλλάζουν το τελικό αποτέλεσμα...Επιδιώκεις το "τέλειο", φορτώνεσαι με άγχος αν θα γίνει αυτό, εκείνο, το άλλο, και στο τέλος χάνεις την ουσία. Η κοπέλα στης οποίας το μπλογκ αναφέρθηκα, στο γραπτό της πέρασε τη γένννηση του παιδιού της στα ψιλά γράμματα. Για την περινεοτομή και τη βεντούζα όμως, έγραψε σεντόνι (1 στο εκατομμύριο να ήταν αναπόφευκτη αυτή η εξέλιξη, δεν το εξέτασε καν). Και τα είχε ΟΛΑ. Την πισίνα της, την μπαλίτσα της, ελευθερία κινήσεων, άτομα της επιλογής της στο δωμάτιο, κολπικά την εξέταζε μόνο η μαία και αφού έπαιρνε την άδειά της κτλ.

 

Αν κάποια γυναίκα ανησυχεί τόσο έντονα και παρά τις συζητήσεις με το γιατρό (διότι αυτός είναι κατά βάση ο μαέστρος) ότι θα της κάνουν κάτι άσκοπο που θα της χαλάσει τον τοκετό και θα την τραυματίσει, η μόνη λύση που βλέπω είναι να γεννήσει σπίτι και να αναλάβει το όποιο ρίσκο, μικρό ή μεγάλο.

 

Από κει και πέρα, όπως αναφέρθηκε, κάποια πράγματα στο πλάνο είναι όντως απολύτως εφικτά και αρκεί μια πολιτισμένη συζήτηση με το γιατρό της επιλογής μας προκειμένου να βεβαιωθούμε πως θα εφαρμοστούν.

Δε λέει κανείς να μη διεκδικούμε, είτε πληρώνουμε είτε όχι. Αλλά με ψυχραιμία και σε λογικά πλαίσια.

 

Πλάκα μας κάνεις?? πόσο θα κάτσει στο μαιευτήριο?? 4 - 5 μέρες? το μετά είναι το θέμα, που θα βγει στην αγορά και θα την συναντήσεις στον παιδικό, στο νήπιο, στο Δημοτικό, στο παιδικό πάρτυ, σε φόρουμς κλπ κλπ

[Dragonfly]

Έστω ότι πας με 10 αιτήματα και σου απαντήσουν ότι εξ αυτών μπορούν να γίνουν τα 5. Το επόμενο βήμα ποιό είναι? Τσακώνεσαι? Αλλάζεις μαιευτήριο και συνακόλουθα γιατρό, με τον οποίο πιθανόν να μην είχες πρόβλημα?

 

Ή το άλλο σενάριο. Πας στο μαιευτήριο σου με τη λίστα, υπογράφετε και συμβόλαιο, έχεις ζητήσει να υπάρχει ηρεμία και τελικά υπάρχει πληθώρα περιστατικών εκείνη την ημέρα και έχεις και τη διπλανή να ουρλιάζει... Τι γίνεται; τους κάνεις μήνυση μετά ή ζητάς να σε πάνε σε απομονωμένη και ηχομονωμένη πτέρυγα;;

Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το πλάνο είναι σε θεωρητικό επίπεδο και δεν έχει εμφανιστεί καμία με αυτό στον γιατρό της.

 

Πλάκα μας κάνεις?? πόσο θα κάτσει στο μαιευτήριο?? 4 - 5 μέρες? το μετά είναι το θέμα, που θα βγει στην αγορά και θα την συναντήσεις στον παιδικό, στο νήπιο, στο Δημοτικό, στο παιδικό πάρτυ, σε φόρουμς κλπ κλπ

:lol::lol:

Όχι καλέ. Μερικές ώρες θα κάτσει εφόσον νιώσει καλύτερα...

[livinath]

Πλάκα μας κάνεις?? πόσο θα κάτσει στο μαιευτήριο?? 4 - 5 μέρες? το μετά είναι το θέμα, που θα βγει στην αγορά και θα την συναντήσεις στον παιδικό, στο νήπιο, στο Δημοτικό, στο παιδικό πάρτυ, σε φόρουμς κλπ κλπ

 

Mama, 9 στις 10 τόσο απαιτητικές γυναίκες είναι μάλλον για λύπηση στην πραγματική ζωή. Κι αυτό γιατί αποζητούν απεγνωσμένα την προσοχή την οποία δεν λαμβάνουν ως επί το πλείστον διότι ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί με μια τέτοια περίπτωση. Προσωπικά μου θυμίζουν κακομαθημένα παιδιά που επειδή λάμβαναν όλη την προσοχή από τους γονείς που πιθανότατα ικανοποιούσαν και όλα τους τα χατίρια, νομίζουν πως και η υπόλοιπη κοινωνία θα ανεχτεί τα καπρίτσια τους. Συνήθως καταλήγουν απομονωμένες, το οποίο είναι κρίμα...