Θέμα Συμπεριφοράς 2 1/2 ετών...

[bebe_2016]

Η κόρη μου, 2 1/2 ετών, τα βράδια θεριεύει!!! Είναι γενικά ένα ζωηρό παιδί, ανυπόμονη, διεκδικητική και επίμονη μέχρι να γίνει το δικό της... τα βράδια όμως - το τελευταίο εξάμηνο που ήμουν έγκυος και τώρα που γέννησα - η κατάσταση δεν παλεύεται! Κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να μας εκνευρίσει, μας χτυπάει, πετάει αντικείμενα, φωνάζει, αργεί να κοιμηθεί... δεν μας ακούει και όταν της κάνουμε παρατηρήσεις γελάει θεωρώντας τις αστεία και παιχνίδι. Να συμπληρώσω οτί όποτε ο καιρός το επιτρέπει βγαίνουμε βόλτα σε πάρκο και παιδική χαρά (οπότε διοχετεύει τα πρωινά την ενέργειά της). Καταλαβαίνω ότι αυτή η συμπεριφορά προκύπτει ως αντίδραση στην αλλαγή που έφερε στη ζωή της ο αδερφός της, αλλά κάπως θα μπορώ να αντιδράσω και να αλλάξω αυτή τη συμπεριφορά... πραγματικά μας βγάζει εκτός εαυτού!

[Sunrise15]

Η κόρη μου, 2 1/2 ετών, τα βράδια θεριεύει!!! Είναι γενικά ένα ζωηρό παιδί, ανυπόμονη, διεκδικητική και επίμονη μέχρι να γίνει το δικό της... τα βράδια όμως - το τελευταίο εξάμηνο που ήμουν έγκυος και τώρα που γέννησα - η κατάσταση δεν παλεύεται! Κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να μας εκνευρίσει, μας χτυπάει, πετάει αντικείμενα, φωνάζει, αργεί να κοιμηθεί... δεν μας ακούει και όταν της κάνουμε παρατηρήσεις γελάει θεωρώντας τις αστεία και παιχνίδι. Να συμπληρώσω οτί όποτε ο καιρός το επιτρέπει βγαίνουμε βόλτα σε πάρκο και παιδική χαρά (οπότε διοχετεύει τα πρωινά την ενέργειά της). Καταλαβαίνω ότι αυτή η συμπεριφορά προκύπτει ως αντίδραση στην αλλαγή που έφερε στη ζωή της ο αδερφός της, αλλά κάπως θα μπορώ να αντιδράσω και να αλλάξω αυτή τη συμπεριφορά... πραγματικά μας βγάζει εκτός εαυτού!

 

Καταρχάς, να σας ζήσουν τα παιδάκια σας...Η εκδήλωση αυτης της συμπεριφορας πιθανότατα οφείλεται σε ζήλεια...Με την έλευση του νέου μελους, ενιωσε ας πούμε οτι χάνει τα πρωτεία(λογικό ειναι βέβαια να στραφεί η προσοχη σας στο μωρό) κ αντιδρά με αυτο τον τροπο πιθανότατα για να σας τραβήξει την προσοχη...σιγουρα δεν ειναι κάτι σοβαρό...ολα διορθώνονται...με τον παιδίατρο το συζητησες καθόλου; εγώ, αν ήμουν στη θέση σου, ίσως να ζητούσα κ τη γνώμη ενός ειδικού πχ. παιδοψυχολόγου...

[bebe_2016]

Απλά αναρωτιέμαι γιατί αυτό συμβαίνει το βραδυ! Μέσα στην ημέρα ειναι πολύ πιο διαχειρίσιμη η συμπεριφορά της... αναρωτιεμαι μηπως φταίει πχ που το απόγευμα το περνάμε σπίτι.

σε σχέση με τη γέννηση του αδερφού της, έχει βγάλει ζήλεια, το καταλαβαίνω κ το αντιμετωπίζουμε. Γιατι όμως όλη αυτή η τρέλα τα βράδια;;;

[Dragonfly]

Απλά αναρωτιέμαι γιατί αυτό συμβαίνει το βραδυ! Μέσα στην ημέρα ειναι πολύ πιο διαχειρίσιμη η συμπεριφορά της... αναρωτιεμαι μηπως φταίει πχ που το απόγευμα το περνάμε σπίτι.

σε σχέση με τη γέννηση του αδερφού της, έχει βγάλει ζήλεια, το καταλαβαίνω κ το αντιμετωπίζουμε. Γιατι όμως όλη αυτή η τρέλα τα βράδια;;;

 

Μήπως είναι λόγω κούρασης; υπερέντασης; γενικώς κοιμάται καλά;

[poulxeria]

Μήπως είναι λόγω κούρασης; υπερέντασης; γενικώς κοιμάται καλά;

Αυτό.

Επίσης, μήπως έκοψε τον ημερήσιο ύπνο πρόσφατα?

[ΑΡΓΚ]

Σαν υπερβολική κούραση ακούγεται. Κοιμάται το μεσημέρι; Μήπως να μεταφέρατε το βραδινό ύπνο καμιά ώρα νωρίτερα;

[argini]

Και εμεις κοψαμε προσφατα τον μεσημεριανο ύπνο αν το βραδυ κοιμηθουμε νωρις τα πράγματα ειναι καλα...αν για καποιο λόγο αργησουμε έχουμε και εμεις νευρα και γκρινια.. από τότε που το παρατήρησα προσπαθώ να έχουμε λίγη περισσότερη κίνηση το απόγευμα εστω μέσα στο σπίτι, να τρωμε λίγο νωρίτερα το τελευταιο γευμα και το αργοτερο στις 9 να έχει αποκοιμηθεί. Οταν δεν τα καταφερνουμε για κάποιο λόγο πχ καποια επίσκεψη βγαινουμε εκτός προγραμματος και η κατασταση μπορει να γινει ανεξελεγκτη με κλάμα και νεύρα...Αρα και εγω θα εντόπιζα το θέμα σας στην υπερένταση και στην κούραση που γίνεται πιο ορατή το βραδυ.

[bebe_2016]

Γεια σας! Όχι εμένα η κόρη μου κοιμάται ακόμα τα μεσημέρια... 1 με 1 1/2 ώρα... με την παιδίατρο που το συζήτησα λίγο μου λέει οτι προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μας κ δεν ξέρει πως... εύχομαι σύντομα να νιώσει καλύτερα κ να βελτιωθούμε σε αυτό το κομμάτι!

[ΑΡΓΚ]

Απλά αναρωτιέμαι γιατί αυτό συμβαίνει το βραδυ! Μέσα στην ημέρα ειναι πολύ πιο διαχειρίσιμη η συμπεριφορά της... αναρωτιεμαι μηπως φταίει πχ που το απόγευμα το περνάμε σπίτι.

σε σχέση με τη γέννηση του αδερφού της, έχει βγάλει ζήλεια, το καταλαβαίνω κ το αντιμετωπίζουμε. Γιατι όμως όλη αυτή η τρέλα τα βράδια;;;

 

Γιατί έχει κουραστεί. Τι ώρα ξυπνάει, τι ώρα πάει για ύπνο το βράδυ και πόσο κοιμάται μέσα στη μερα ;

[bebe_2016]

Αργκ...τώρα είδα την απάντησή σου... συνήθως ξυπνάει 9-9.30 το πρωί, το μεσημέρι κοιμάται 1-1.30 ωρα, ίσως και 2 ώρες αν είναι πολύ κουρασμένη, κ το βράδυ δυστυχώς αργεί πολύ να κοιμηθεί... μετά τις 11, πολλές φορές και 12... 

[Lisbet]

πρίν από 14 λεπτά , bebe_2016 είπε:

Αργκ...τώρα είδα την απάντησή σου... συνήθως ξυπνάει 9-9.30 το πρωί, το μεσημέρι κοιμάται 1-1.30 ωρα, ίσως και 2 ώρες αν είναι πολύ κουρασμένη, κ το βράδυ δυστυχώς αργεί πολύ να κοιμηθεί... μετά τις 11, πολλές φορές και 12... 

Άρα λογικά το ανάποδο πρέπει να γίνει. Να κοπεί ο μεσημεριανός ύπνος και να κοιμάται νωρίς το βράδυ. Τώρα που καλοκαιριάζει, βέβαια, δεν είναι εύκολο, ούτε και βολικό. Αλλά επειδή έχετε και νεογέννητο, ίσως σας βολέψει να τα κοιμίζετε νωρίς και τα δύο.

[kotsifikos]

Επαναφέρω το θέμα γιατί ο γιος μου 2 1/2 περνάει μία πολύ περίεργη και δύσκολη για εμάς φάση..

Έχει άρνηση για τα πάντα,  νευριάζει,  φωνάζει (γενικά στο σπίτι το κλίμα είναι πολυ ήρεμο χωρίς φωνές και φασαρία) με χτυπάει, πετάει τα παιχνίδια του , αντιδρά στα πάντα και για τα πάντα. Στον παιδικό μου είπαν πως η συμπεριφορά του δεν έχει αλλάξει, είναι το ίδιο συνεργάσιμος και ήρεμος με πριν, στο σπίτι όμως δεν είναι καθόλου έτσι. Γενικά δεν ξέρω ούτε που οφείλεται αυτό ούτε πως να το διαχειριστώ, εσείς έχετε αντιμετωπίσει παρόμοια κατάσταση?

[vicky86]

Τα τρομερα δυο

Υπομονη

Προσπαθησε εσυ να εισαι ηρεμη,να του μιλας.κατεβαινεις στο επιπεδο του

Η αν γινεται επιθετικος αν προσπαθεις να τον πλησιασεις μπορεις να τον αφησεις να ηρεμησει λιγο μονος του,κ ας χτυπιεται αρκει να μην υπαρχει φοβος να χτυπησει το κεφαλι του

Στα 2,5πλεον δ προσπαθουσα να αποσπασω την προσοχη στην κορη μου,θεωρω οτι ειναι αρκετα μεγαλα κ μπορεις αφου ηρεμησουν να συζητησεις μαζι τους

Βεβαια ημουν τυχερη δ μπορω να πω οτι ειχε εντονα ξεσπασματα(τα ζω τωρα με τον μικρο 1,5ετους οπου ευτυχως τα κανει σπιτι,προσπαθω να του αποσπασω την προσοχη η του δινω αυτο που ζηταει,σε νορμαλ καταστασεις,αφου ηρεμησει,λεγωντας παντα οτι αφου ηρεμησεις το συζηταμε.σιγουρα μετα τα δυο πιανει πιο πολυ)

Επισης επελεγε τις μαχες σου.μην αναλωνεστε πχ στο αν θα βαλει μπουφαν η παπουτσια,με το που βγει απο το σπιτι θα το βαλει λογω κρυου.η αν δ βαλει παπουτσια απλα καθεστε μεσα.δωσε βαρυτητα μονο σε οτι εχει να κανει με ασφαλεια

[kotsifikos]

53 minutes ago, vicky86 said:

Τα τρομερα δυο

Υπομονη

Προσπαθησε εσυ να εισαι ηρεμη,να του μιλας.κατεβαινεις στο επιπεδο του

Η αν γινεται επιθετικος αν προσπαθεις να τον πλησιασεις μπορεις να τον αφησεις να ηρεμησει λιγο μονος του,κ ας χτυπιεται αρκει να μην υπαρχει φοβος να χτυπησει το κεφαλι του

Στα 2,5πλεον δ προσπαθουσα να αποσπασω την προσοχη στην κορη μου,θεωρω οτι ειναι αρκετα μεγαλα κ μπορεις αφου ηρεμησουν να συζητησεις μαζι τους

Βεβαια ημουν τυχερη δ μπορω να πω οτι ειχε εντονα ξεσπασματα(τα ζω τωρα με τον μικρο 1,5ετους οπου ευτυχως τα κανει σπιτι,προσπαθω να του αποσπασω την προσοχη η του δινω αυτο που ζηταει,σε νορμαλ καταστασεις,αφου ηρεμησει,λεγωντας παντα οτι αφου ηρεμησεις το συζηταμε.σιγουρα μετα τα δυο πιανει πιο πολυ)

Επισης επελεγε τις μαχες σου.μην αναλωνεστε πχ στο αν θα βαλει μπουφαν η παπουτσια,με το που βγει απο το σπιτι θα το βαλει λογω κρυου.η αν δ βαλει παπουτσια απλα καθεστε μεσα.δωσε βαρυτητα μονο σε οτι εχει να κανει με ασφαλεια

Κάνω ότι ακριβώς αναφέρεις όμως δεν πιάνει, δεν βλέπω βελτίωση δυστυχώς, και δεν ξέρω αν εγώ αντιδρώ λαθος, ή αν θα πρέπει να του δώσω περισσότερο χρόνο μέχρι να περάσει όλο αυτό.

 

[vicky86]

Νομιζω χρειαζεται απλα χρονο.συγκρινω κ με τον ανηψιο μου που τελη μαη κλεινει τα 3κ βλεπω πλεον ενα αλλο παιδι,πολυ πιο συνεργασιμο

[Sentir...natureza]

6 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

Κάνω ότι ακριβώς αναφέρεις όμως δεν πιάνει, δεν βλέπω βελτίωση δυστυχώς, και δεν ξέρω αν εγώ αντιδρώ λαθος, ή αν θα πρέπει να του δώσω περισσότερο χρόνο μέχρι να περάσει όλο αυτό.

 

Συνέχισε να αντιδράς με υπομονή και θα ηρεμήσει όταν μεγαλώσει κι αλλο

Επεξεργάστηκαν 26 Μαρτίου,2018 by Sentir...natureza

[kotsifikos]

13 hours ago, vicky86 said:

Νομιζω χρειαζεται απλα χρονο.συγκρινω κ με τον ανηψιο μου που τελη μαη κλεινει τα 3κ βλεπω πλεον ενα αλλο παιδι,πολυ πιο συνεργασιμο

Μακάρι να ισχύει το ίδιο και στην δική μας περίπτωση.

 

11 hours ago, Sentir...natureza said:

Συνέχισε να αντιδράς με υπομονή και θα ηρεμήσει όταν μεγαλώσει κι αλλο

Απο ότι καταλαβαίνω δεν έχω και άλλη εναλλακτική !

Οπότε κάνω υπομονή!

Χθες ήταν λίιιιιιγο καλύτερα τα πράγματα, (ένα τσικ μην φανταστείτε) αλλά δεν ξέρω αν ήταν έτσι επειδή απλά είχε μία καλή ημέρα ή επειδή πιάνουν τόπο οι προσπάθειες μου. Επίσης δεν καταλαβαίνω αν όντως αυτή την συμπεριφορά την έχουν τα περισσότερα παιδιά σε αυτή την ηλικία και κακώς εγώ έχω παράλογες απαιτήσεις από τον γιο μου, επειδή πάντα ήταν πολύ συνεργάσιμος ίσως ενδόμυχα περιμένω να συμπεριφέρεται σαν 5 χρονο και όχι σαν κάθε παιδί αυτής της ηλικίας, εκεί νομίζω πως το χάνω.

Επεξεργάστηκαν 27 Μαρτίου,2018 by kotsifikos

[marakiz]

 

Νομίζω κάπου παίζει ρόλο το ότι ήταν πάντα συνεργάσιμος και σου "κακοφαίνεται" τώρα, λογικό βέβαια, αλλά τα παιδιά αλλάζουν.

Είναι στη φάση που περνάει μια μικρή εφηβεία, αποδέξου τη. 

Αν συνεχίσεις να φέρεσαι με υπομονή και ενσυναίσθηση, θα έχεις αποτέλεσμα εγγυημένα, ακόμα κι αν αργήσει λίγο. 

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

 

[kotsifikos]

23 minutes ago, marakiz said:

 

Νομίζω κάπου παίζει ρόλο το ότι ήταν πάντα συνεργάσιμος και σου "κακοφαίνεται" τώρα, λογικό βέβαια, αλλά τα παιδιά αλλάζουν.

Είναι στη φάση που περνάει μια μικρή εφηβεία, αποδέξου τη. 

Αν συνεχίσεις να φέρεσαι με υπομονή και ενσυναίσθηση, θα έχεις αποτέλεσμα εγγυημένα, ακόμα κι αν αργήσει λίγο. 

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

 

Aυτό σκέφτομαι και εγώ, πως με είχε λίγο κακομάθει και τώρα αυτά που περιμένω είναι περισσότερα από όσα θα έπρεπε για την ηλικία του.

Με προβληματίζει βέβαια και το ότι δεν βλέπω κάποιο αποτέλεσμα, όμως θα συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο και βλέπουμε...

Ευχαριστώ πάρα πολύ!!!!

[irin]

Κι εμας η κορη μας μας ειχε κακομαθει και λιγο μετα τα δυο αλλαξαν τα πραγματα! Ηρθε μετα βεβαια και 2ο παιδι και προφανως κι αυτο επηρεασε. Οσο ομως πλησιαζουν τα τριτα γενεθλια βλεπω βελτιωση! Επομενως, υπομονηηηη!

[anath]

Καλημερα!

Ο 2ος γιος μου έχει περίπου την ηλικία του δικού σου.

Το "σταδιο" αυτό το πέρασε από 18 - 24 μηνών. Και όχι μόνο στο σπίτι, αλλά και στον παιδικό σταθμό, όπου όταν δεν είχε την προσοχή της δασκάλας ή των παιδιών, γινόταν επιθετικός. Στο σπίτι ήταν επίμονος, φώναζε και έκλαιγε όταν δεν έπαιρνε αυτό που ήθελε. Ξάπλωνε στο πάτωμα και έκλαιγε δυνατά και αρνούνταν να συνεργαστεί σε οτιδήποτε. Άρα, πάνω κάτω, την ίδια αυμπεριφορά με τον δικό σου. Νομίζω τα περισσότερα νήπια περνάνε αυτή τη φάση αργά ή γρήγορα. Είναι η περίοδος που ανακαλύπτουν τις δυνάμεις τους, μαθαίνουν να μας χειρίζονται και να αποκτούν άποψη για όλα. Και αποζητούν όλη την προσοχή μας φυσικά!

Δεν με βοήθησε κάποιο "κόλπο" ιδιαίτερα. Μόνο υπομονή σου συστήνω.

Και αν η ομιλία του είναι καλή να τον προτρέπεις να πει με όμορφα λόγια αυτό που θέλει και αυτό που τον ενοχλεί.

Τώρα αν πεισμώνει και θέλει πχ να μη βάλει μπουφαν κλπ κλπ, κάνε του τη χάρη και ασ τον να καταλάβει τις συνέπειες, ότι δηλ θα κρυώσει πχ και εξήγησε του τι έγινε και γιατί έπρεπε να ακούσει τη μαμά. Γενικά με όση ψυχραιμία διαθέτεις εκείνη την ώρα προσπάθησε να συζητήσεις μαζί του!

Θα περάσει σίγουρα αυτή η δύσκολη φάση!

[vicky86]

Κοτσιφικος ειναι κ οτι μεχρι τωρα ηταν συνεργασιμος κ σου κακοφαινεται

Να καταχραστω λιγο το χωρο κ εγω

@anath εσενα που το περασε μικροτερος καμια συμβουλη;γτ ο δικος μου ακομη δ μπορει να εκφραστει,ουτε καταλαβαινει τις συνεπειες

Προσωπικα δ θελω να χρησιμοποιω πολυ τον αποπροσανατολισμο,να μην νιωθει οτι επιβραβευεται που γκρινιαζει.αν πχ χτυπιεται γτ θελει μπισκοτο ενω εφαγε,να μην νιωθει οτι γκρινιαζει αλλα δ πειραζει γτ θα παιξουμε.με τα παιχνιδια προσπαθω οταν θελουν το ιδιο κ τα δυο(που κακα τα ψεμματα η μεγαλη ριχνεται γτ δ εχουμε τα παντα διπλα)

 

[marakiz]

Κι εγώ Βίκυ σπάνια χρησιμοποιώ απόσπαση προσοχής, συνήθως προσφέρω εναλλακτικές. Έχει κάποια νεύρα ήδη ο δικός μου κι επειδή είναι γενικά συνεργάσιμος μου κακοφαίνεται κάποιες φορές.  Έχω παρατηρήσει πως όταν τα αντιμετωπίζω με υπομονή περνάνε γρήγορα. Τον παίρνω αγκαλιά αν δέχεται, του μιλάω χαμηλόφωνα, εξηγώ με υπομονή ξανά και ξανά ενώ παράλληλα αναγνωρίζω το συναίσθημα του, του λέω δηλαδή πως τον καταλαβαίνω που νιώθει έτσι. Αν γίνεται προσφέρω εναλλακτική. Πιστεύω πως η απόσπαση προσοχής διορθώνει επιφανειακά τα πράγματα. Όταν δεν έχω υπομονή να το αντιμετωπίσω αναγνωρίζω και τη δικιά μου αδυναμία να είμαι η τέλεια μαμά, προσπαθώ όσο μπορώ να κρατηθώ και πέφτω άμεσα το βράδυ για ύπνο μαζί του, όπως έκανα χθες. Υπομονή και υπομονή πιστεύω χρειάζεται και αυτή αποκτιέται οπωσδήποτε με αυτοφροντίδα.

[vicky86]

Εχω σοκαριστει με τα νευρα που βγαζει καποιες φορες.η μεγαλη ποτε δ σηκωσε πχ χερι να χτυπησει,αυτος με το που γινει κτ που δ του αρεσει αμεσως

Παρολα αυτα αμεσως του λεμε οτι ποναμε κ δινει φιλι,αλλα το ξανακανει.φανταζομαι σε κανενα 6μηνο θα μπορουμε να συνεννοηθουμε καλυτερα

Κ ειναι διχασμενη προσωπικοτητα,γτ αλλες φορες ειναι πολυ φοβιτσιαρης,δ ειναι δλδ γενικα ανταρτης

Οποτε αν θελει αγκαλια ακομη κ αν ζηταει κτ κ του το αρνουμαι;δ ειναι λιγο σαν επιβραβευση της γκρινιας;

[marakiz]

Αντάρτης λέει! Χαχα! Όποτε το κάνει, θα τον προλαβαίνεις όσο γίνεται και θα του λες πονάω, δεν μπορώ να σε αφήσω να το κάνεις αυτό. Εγώ λέω και το άλλο όταν φωνάζεις, με σιγανή φωνή, γιατί φωνάζεις αγάπη μου, σου φωνάζω ποτέ εγώ?