anath

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    214
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    1

Συνεισφορα στο φορουμ

118 Good

Περισσότερα για την/τον anath

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

295 εμφανίσεις προφίλ
  1. Δεν το διευκρύνισα πιο πάνω, φέτος είναι στην Α δημοτικού, οπότε έχουμε μία πρώτη επαφή με το διάβασμα. 2 ασκησούλες έχουν κατα μέσο όρο, αλλά προτιμά και ο ίδιος να τις κάνει το μεσημέρι. Δεν ξέρω πόσο διαφορετικά θα είναι στη Β' αλλά σίγουρα θα αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο!
  2. Σε ευχαριστώ πολύ! Καθόλου αργά δεν απαντάς, εξάλλου δεν έχει βγει ακομη ούτε η προκήρυξη! Αυτά που αναφέρεις ακριβώς κάνω κι εγώ καθημερινά! Ο σύζυγος απλά είναι μαζί τους τα απογεύματα που δουλεύω και λίγες φορές ασχολείται με εξωτερικές δραστηριότητές τους (μόνο μία έχουμε προς το παρόν). επίσης έχει αναλάβει σχεδόν εξ ολοκλήρου τις εξωτερικές δουλειές δηλ ψώνια, προμήθειες, λογαριασμοί, ότι έχει να κάνει με το αυτοκίνητο, κλπ. Το βραδυνό ωράριο διαβάσματος είναι λίγο βάρβαρο για μένα. Ο μικρός δεν κοιμάται ακόμη μόνος και έτσι με θέλει αποκλειστικά εκεί για κάποια ώρα. Ετσι έχω συνηθίσει κι εγώ μετά τις 10 να "ρίχνω" τις μπαταρίες μου! Λογικά εάν δεν καταφέρνω μέσα στην ημέρα να βρίσκω χρόνο, θα πρέπει να το συνηθίσω! Και σίγουρα αρκετες ώρες τα ΣΚ!
  3. Να το τελειώσεις χωρίς αμφιβολία! Ο λόγος που βρίσκομαι τώρα εδώ και θέτω αυτούς τους προβληματισμούς είναι γιατί πριν 7 χρόνια που έμεινα έγκυος ενώ έκανα το μεταπτυχιακό μου, τα παράτησα όλα (προσωρινά νόμιζα τότε) και τελικά δεν βρήκα ποτέ το χρόνο και τη διάθεση να συνεχίσω μετά το παδί (παιδιά πλέον). Πόσο πιο εύκολο θα ήταν τότε, ακόμα και ο καθηγητής ήταν πρόθυμος να με βοηθήσει με το πειραματικο μέρος (γιατί δούλευα με χημικά) και εγώ θα ασχολούμουν κυρίως με βιβλιογραφία και παρουσίαση στο τέλος. Πραγματικά δεν ξέρω τι με εμπόδισε τότε και δεν κάθισα 7-8 μήνες να ασχοληθώ και να τελειώσω... Κάτι άλλο που με προβληματίζει και δεν αφορά τη μητρότητα είναι κατά πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος αφομοίωσης των γνώσεων λόγω ηλικίας αλλά και λόγω διαφορετικού προγράμματος. Δηλαδή τότε ήμασταν 22-25 και ήμασταν μόνο φοιτήτριες κατά κανόνα. Τώρα έχουν περάσει κάποια χρόνια (!), έχουμε και πολλά στο μυαλό μας με την καθημερινότητα, μήπως χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο; Περισσότερη συγκέντρωση;

  4. Διαφημίσεις


  5. Το καλό σε αυτές τις ηλικίες είναι ότι και τα παιδιά δεν έχουν τόση "ανάγκη" τη μαμά 24/7 με την έννοια ότι τις δραστηριότητες μπορεί να τις αναλάβει μπαμπάς- παππους- γιαγιά ή να μαγειρέψει ένα φαγητό ο σύζυγος, να τα πάει παιδική χαρά μόνος κλπ. Σε αντίθεση με το νεογέννητο που έχει ανάγκη τη φυσική παρουσία της συνεχώς. Είχα κι εγώ συμφοιτήτρια μαμά και μάλιστα ερχόταν από άλλη πόλη! Πραγματικά σκέφτομαι εκ των υστέρων πόση θέληση είχε και πόσες θυσίες έκανε! Και τώρα έχω φιλικό ζευγάρι με παιδί που σπουδάζουν ακόμη και οι 2, οπότε βλέπω λίγο στην πράξη πώς είναι αυτός ο "καταμερισμός"! Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και αυτές οι στιγμές.. που και οι προθεσμίες θα πιέζουν, και το παιδί θα χρειάζεται προσοχή, και οι τύψεις πιθανόν να εμφανίζονται ύπουλα.... Υπομονή! Είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος αλλά θα ανταμειφθείς! Πιστεύω ότι σε 2-3 χρόνια από τώρα θα έχετε και οι 2 άλλη οπτική. Και εσύ θα αισθάνεσαι πιο σίγουρη και ξεκούραστη και ο σύζυγος θα είναι πιο ανοιχτός σε αυτό το ενδεχόμενο. Θα έχεις και τη δύναμη να το διεκδικήσεις τότε, δεν χρειάζεται να στερηθείς την επαγγελματική σου εξέλιξη, απλά ίσως ήταν κακό το timing. Οι άντρες πολλές φορές πελαγώνουν και μόνο στη σκέψη να έχουν την αποκλειστική ευθύνη του παιδιού για λίγες μέρες!
  6. Σε ευχαρσιτώ για την πληροφορία! Εχεις δίκιο, είναι δύο ενότητες ανα έτος, απλά δεν ήξερα αν χωρίζονται σε εξάμηνα!
  7. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενθάρρυνση! Κλίνω προς το να υποβάλω την αίτηση. Ο σύζυγος μου έχει δηλώσει πως θα με στηρίξει, τώρα στην πράξη θα το δούμε.... Γενικά μου αρέσει πολύ το διάβασμα, πιστεύω πως θα βρίσκω χρόνο και διάθεση για αυτό. Περισσότερο με προβληματίζουν οι εργασίες, θεωρώ πως θέλουν μεγαλύτερη συγκέντρωση και οργάνωση χρόνου. Τα Σαββατοκύριακα είμαι ελεύθερη. Σίγουρα θα χαλαρώσω λίγο ως προς τις δουλειές του σπιτιού, απλά δεν ξέρω αν θα "παραμελήσω" τα παιδιά, αυτό με στενοχωρεί λίγο. Σίγουρα θα στοχεύσω στη μία ενότητα ανά εξάμηνο! @Chrysoum ευχαριστώ για την ιδέα! Σίγουρα θα το ψάξω, εξάλλου μεσολαβεί καλοκαίρι μετά την υποβολή αιτήσεων, οποτε θα είναι καλή ευκαιρία για μια πρώτη επαφή. @MagdaP συγχαρητήρια! Μου δίνεις κουράγιο!
  8. Δεν μπορώ να σου απαντήσω με ακρίβεια, γιατί τελικά γεννησα με πρόκληση την 41η εβδομάδα, αφού έφτασα σε διαστολή 3- 4. Πρέπει να είχε περάσει όμως μία εβδομάδα.. Στη θέση σου θα περίμενα είτε να σπάσουν τα νερά είτε να γίνουν πιο συχνές οι συσπάσεις. θα πήγαινα και για ένα καρδιοτοκογράφημα.
  9. Καλημέρα! Θα ήθελα γνώμες - συμβουλές και εμπειρίες από μανούλες που εργάζονται και κάνουν μεταπτυχιακό παράλληλα! Έχω δύο παιδάκια, το επόμενο σχολικό έτος (που σκοπεύω να ξεκινήσω το μεταπτυχιακό αν τελικά το αποφασίσω) θα είναι προνήπιο και δημοτικό. Δουλεύω με σπαστό ωράριο Δευ-Παρ. Την ευθύνη του σπιτιού (μαγείρεμα, δουλειές κλπ) την έχω αποκλειστικά εγώ, με μικρή βοήθεια από τον σύζυγο. Θέλω πάρα πολύ να επιστρέψω στη διαδικασία της μάθησης, καθώς είναι ένα μικρό "απωθημένο" μου, αφού λόγω της δημιουργίας οικογένειας δεν κατάφερα να ολοκληρώσω το μεταπτυχιακό μου. Παράλληλα όμως δεν μπορώ να αφήσω τίποτα από όσα κάνω, ούτε φυσικά τη δουλειά μου. Το μεταπτυχιακό που με ενδιαφέρει είναι στο ΕΑΠ, έχει το κόστος του δηλαδή, αλλά θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο, καθώς υπάρχει περίπτωση να το αξιοποιήσω και επαγγελματικά και να εργαστώ επιτέλους στον κλάδο μου. Το ερώτημα - άγχος μου είναι θα μπορέσω να ανταπεξέλθω χρονικά στο διάβασμα και τις εργασίες που θα έχω. Θα υπάρχει χρόνος; Θα υπάρχει ενέργεια; Θα το κάνατε στη θέση μου; πώς θα ρυθμίζατε το πρόγραμμά σας; Όλες οι γνώμες ευπρόσδεκτες!
  10. Με το καλό! Στο πρώτο μου παιδάκι είχα αρκετές μέρες διαστολή, χωρίς συσπάσεις. Τελικά δεν ήρθαν ποτέ οι συσπάσεις, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, ήταν και πρώτος τοκετός, στον δεύτερο είναι διαφορετικά τα πράγματα. Φαντάζομαι η κατάσταση που βρίσκεσαι τώρα είναι αρχή τοκετού, απλά εξελίσσεται πολύ αργά. Παρακολούθησε τις συσπάσεις και θα καταλάβεις πότε θα αυξηθεί και η διαστολή και θα είσαι πλήρως "έτοιμη"
  11. Αυτές ακριβώς ήταν οι σκέψεις μου όταν ο μεγάλος μου έκλεισε τα 2. Τότε γεννήθηκε η επιθυμία μου να ξαναζήσω όλο αυτό το "ταξίδι". Ιδανικά για μένα ήθελα να έχουν 3 χρόνια διαφορά. Και σχεδόν το κατάφερα (3 χρόνια και 3 μήνες). Δεν ένιωθα φόβο γιατί το "λαχταρούσα" αρκετά. Σκεφτόμουν "θα πάρω μια βαθιά ανάσα και θα περάσει τόσο γρήγορα που μετά θα κοιτάζω πίσω και δεν θα το πιστεύω". Και πραγματικά πέρασε τόσο γρήγορα ,η εγκυμοσύνη που ούτε που πρόλαβα να την καταλάβω, ο πρώτος (δύσκλολος) χρόνος με ένα νήπιο και ένα βρέφος! Θηλασμοί και ταυτόχρονα ανάγνωση παραμυθιού, στο πάτωμα όλοι μαζί πεσμένοι, άπλυτα πιάτα συνέχεια, σίδερο (πολύ) τα βράδια που όλοι έπεφταν για ύπνο... Αλλά όλα γίνονται πιο ανώδυνα και εύκολα τη δεύτερη φορά. Επίσης για εμάς η ισορροπία βρέθηκε αρκετά εύκολα, ίσως να ήταν ο πρώτος στην κατάλληλη ηλικία, ίσως και επειδή επέλεξα να τον πάω παιδικό σταθμό (παρόλο που γέννησα Νοέμβριο δεν τον σταμάτησα ούτε για μία μέρα). Χρόνο με τον μεγάλο αναπλήρωνα με την πρώτη ευκαιρία. πχ στους σύντομους ύπνους του μωρού, μια γρήγορη βόλτα, η επιστροφή από τον σταθμό. Περνούσε και αρκετό χρόνο με τον μπαμπά (οι 2 τους) που νομίζω του έκανε πολύ καλό τότε. Τώρα, μετα από 3 χρόνια (δεν είναι πολλά τα 3 χρόνια) όλα είναι πολύ πιο ήρεμα! Είναι δεμένοι και αγαπημένοι και έχουν καλό κώδικα επικοινωνίας!
  12. anath

    Ελαφρύ καρότσι

    Με ένα χέρι σε σκάλα, όχι, δεν το δοκίμασα.... Δεν είναι βαρύ βέβαια, αλλά μου φαίνεται δύσκολο εγχείρημα!
  13. anath

    Ελαφρύ καρότσι

    Καλημέρα! Κανε μια αναζήτηση γιατι δεν έχω πρόχειρα τα στοιχεία, για chicco lite way! Μας βόλεψε πολύ 2+2 χρόνια (2 παιδάκια)!
  14. Δεν μου έχει συμβεί ακριβώς αυτό που περιγράφεις. Θα το περιέγραφα ως κράμπες αυτό που ένιωθα εγώ. Αλλά ρώτησε τη γιατρό σου και ελέγξτε το μαγνήσιο (αν είναι όντως κράμπες) και τον σίδηρο (αν είναι νευρικότητα). Επίσης, μήπως είναι απλά πρησμένα; Δοκίμασε να βάλεις ένα μαξιλαράκι από κάτω ώστε να είναι λίγο ανασηκωμένα.
  15. Καλημέρα κι από εμένα! Νομίζω πως έχεις καταλήξει ήδη στο να μείνετε στο σπίτι, και αυτό θα σου πρότεινα κι εγώ! Βέβαια, δεν θα είχα πρόβλημα σαν γονέας καλεσμένου να αφήσω τα παιδιά μου σε ένα τέτοιο πάρτι, εφόσον βέβαια το δέχονταν και τα ίδια. Ούτε σαν γονέας του εορτάζοντα θα με πείραζε να παίξουν και να απασχοληθούν δημιουργικά για λίγη ώρα χωρίς την παρουσία μου. Το βρίσκω καλή ιδέα για να είμαι ειλικρινής το πάρτι στο κέντρο αυτό! Όμως, με δεδομένη την ηλικία της κόρης σου και τον αριθμό των καλεσμένων, πιστεύω ότι θα το ευχαριστηθείτε όλοι περισσότερο στο σπίτι. Ούτως ή άλλως θα μπεις στη διαδικασία της φιλοξενίας κόσμου, οπότε δεν θα σε "κουράσει" πολύ περισσότερο η παρουσία των παιδιών. Θα έχετε απλά την αναμενόμενη και όμορφη ατμόσφαιρα του παιδικού πάρτι! Σε ηλικία Νηπιαγωγείου ή πρώτων τάξεων Δημοτικού μπορεί να σε "σώσει" αυτή η λύση γιατί τότε προστίθενται κι άλλα άτομα στη λίστα των καλεσμένων, αφού μεγαλώνει και ο κοινωνικός κύκλος του παιδιού. Να περάσετε τέλεια!!!
  16. Όντως τα νηπιαγωγεία που συστεγάζονται με δημοτικά έχουν διαφορετικες ώρες προαυλισμού. Δεν καταλαβαίνω τι άλλο μπορεί να εμποδίζει τη συγκεκριμένη νηπιαγωγό. Ακόμα και σε παιδικούς σταθμούς, μετά τους 12-14 μήνες τα παιδάκια βγαίνουν στην αυλή. Με προσεκτική επίβλεψη και σε συγκεκριμένο χώρο. Τα 4χρονα και 5χρονα έχουν ανάγκη να τρέξουν, να πάρουν καθαρό αέρα, να παρατηρήσουν τη φύση (δέντρα, πουλάκια, έντομα, πετρούλες). Στο νηπιαγωγείο και στον παιδικό σταθμό που πηγαίναμε εμείς, ο μόνος λόγος που δεν έβγαιναν ήταν ο βροχερός καιρός. Και με το κρύο ακόμη, έβγαιναν με μπουφαν και σκουφους. Συζητήστε το μαζί της οπωσδήποτε. Και με την προισταμένη (αν δεν είναι αυτή)